Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 26ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 3ης Φεβρουαρίου 2011 σχετικά με την κατάσταση στην Αίγυπτο,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 7ης Μαρτίου 2011 σχετικά με τη Νότια Γειτονία, και ιδίως τη Λιβύη,

–   έχοντας υπόψη τη δήλωση της Αντιπροέδρου/Ύπατης Εκπροσώπου, Catherine Ashton, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη διεθνή ημέρα κατά της ομοφοβίας, στις 8 Μαρτίου 2011,

–   έχοντας υπόψη τις διατάξεις των νομικών πράξεων των Ηνωμένων Εθνών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδίως αυτές που αφορούν ειδικά τα δικαιώματα των γυναικών, όπως είναι ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τα Διεθνή Σύμφωνα για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτισμικά Δικαιώματα, η Σύμβαση για την καταστολή της εμπορίας ανθρώπων και της εκμετάλλευσης της πορνείας τρίτων, η Σύμβαση για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW) και το προαιρετικό της Πρωτόκολλο, καθώς και η Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας,

–   έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του Πεκίνου και το πρόγραμμα δράσης που εγκρίθηκαν κατά την τέταρτη Παγκόσμια Διάσκεψη για τις γυναίκες, στις 15 Σεπτεμβρίου 1995, καθώς και τα ψηφίσματά του της 18ης Μαΐου 2000 σχετικά με τη συνέχεια που δόθηκε στο πρόγραμμα δράσης του Πεκίνου, της 10ης Μαρτίου 2005 σχετικά με τη συνέχεια που δόθηκε στο πρόγραμμα δράσης της τέταρτης Παγκόσμιας Διάσκεψης για τις Γυναίκες (Πεκίνο + 10)(1), και της 25ης Φεβρουαρίου 2010 σχετικά με τη συνέχεια που δόθηκε στο Πρόγραμμα Δράσης του Πεκίνου (Πεκίνο + 15),

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, με τίτλο «Ένταση των προσπαθειών για την εξάλειψη όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών» (A/RES/61/143), και τις αποφάσεις 1325 και 1820 του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια,

–   έχοντας υπόψη το Καταστατικό της Ρώμης για τη σύσταση Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου που εγκρίθηκε το 1998, και ειδικότερα τα άρθρα 7 και 8, στα οποία ο βιασμός, η σεξουαλική δουλεία, ο εξαναγκασμός σε πορνεία, η καταναγκαστική εγκυμοσύνη και η καταναγκαστική στείρωση ή κάθε άλλη μορφή σεξουαλικής βίας, ορίζονται ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου και εξισώνονται με μορφή βασανιστηρίου και σοβαρό έγκλημα πολέμου, ανεξαρτήτως του κατά πόσον οι πράξεις αυτές αποτελούν συστηματική πρακτική ή τελέστηκαν κατά τη διάρκεια διεθνών ή εσωτερικών συγκρούσεων,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 110 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά στις πρόσφατες εξεγέρσεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Λιβύη,

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αυταρχικά καθεστώτα στη Λιβύη και την Αίγυπτο επιδίδονται σε σεξουαλικές επιθέσεις ως μέρος των συγκρούσεων στο πλαίσιο των εξεγέρσεων, με στόχο κυρίως γυναίκες, καθιστώντας τις ευάλωτες,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι φαίνεται ότι γίνεται συστηματική χρήση της βίας ως μέσου εκφοβισμού και ταπείνωσης των γυναικών,

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το συλλαλητήριο στις 31 Μαρτίου 2011 στην πλατεία Ταχίρ (Ελευθερίας) στη Βεγγάζη εξέφρασε την υποστήριξη προς τους εξεργεθέντες μαχητές, απέδειξε ότι ο ισλαμικός νόμος δεν απαγορεύει στις Μουσουλμάνες της ανατολικής Λιβύης να συγκεντρώνονται ή να εκφράζονται και αντέκρουσε τους ισχυρισμούς του Καντάφι ότι το κίνημα εξέγερσης καθοδηγείται από ισλαμιστές, υποστηρικτές της Αλ Κάιντα·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μία Λίβυα, η Iman al-Obeidi, η οποία κατέθεσε σε δημοσιογράφους σε ξενοδοχείο της Τρίπολης ότι βιάστηκε ομαδικά και κακοποιήθηκε από στρατιώτες, τέθηκε υπό κράτηση στις 26 Μαρτίου 2011 σε άγνωστη τοποθεσία και οι άνδρες που κατηγορεί για βιασμό την έχουν μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμιση,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στην Αίγυπτο διαδηλώτριες καταγγέλλουν ότι υποβλήθηκαν σε τεστ παρθενίας από το στρατό, αφού συνελήφθησαν στην πλατεία Ταχίρ στις 9 Μαρτίου 2011 και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε βασανισμούς και βιασμό, ενώ τα τεστ παρθενίας πραγματοποιήθηκαν και φωτογραφήθηκαν παρουσία ανδρών στρατιωτών,

1.  καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αντιταχθούν σθεναρά στη χρήση σεξουαλικών επιθέσεων, τον εκφοβισμό και τη στοχοποίηση των γυναικών στη Λιβύη και την Αίγυπτο·

2.  συνιστά να πραγματοποιηθεί ανεξάρτητη έρευνα και οι δράστες να θεωρηθούν υπόλογοι, με ιδιαίτερη αναφορά στη διερεύνηση εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τον Καντάφι, σύμφωνα με τους όρους του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου·

3.  τονίζει ότι όλοι πρέπει να μπορούν να εκφράζουν την άποψή τους για ένα δημοκρατικό μέλλον στη χώρα τους χωρίς να συλλαμβάνονται, να βασανίζονται ή να υποβάλλονται σε ταπεινωτική ή μεροληπτική μεταχείριση·

4.  πιστεύει ακράδαντα ότι οι αλλαγές που διαδραματίζονται στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή πρέπει να συμβάλουν στον τερματισμό της διάκρισης εις βάρος των γυναικών και στην πλήρη συμμετοχή τους επί ίσοις όροις με τους άνδρες και σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW)·

5.  τονίζει την ανάγκη να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των γυναικών γενικότερα στις νέες δημοκρατικές και νομικές δομές αυτών των κοινωνιών·

6.  τονίζει ότι θα πρέπει να αναγνωριστεί ο ρόλος των γυναικών στις επαναστάσεις, καθώς και οι απειλές που αντιμετωπίζουν και ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους·

7.  υπογραμμίζει ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στα ανθρώπινα δικαιώματα στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (ΕΠΓ) και ότι η ΕΕ πρέπει να μοιράζεται ενεργά την εμπειρία της σχετικά με τη βία κατά των γυναικών·

8.  τονίζει την ανάγκη υλοποίησης της αρχής της ισότητας ανδρών και γυναικών και υποστήριξης ειδικών δράσεων προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική και συστηματική προσέγγιση του ζητήματος της ισότητας στις χώρες της ΕΠΓ· προτρέπει τις κυβερνήσεις και την κοινωνία των πολιτών να ενισχύσουν την κοινωνική ενσωμάτωση των γυναικών, μεταξύ άλλων με την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού και την προώθηση της απασχόλησης προκειμένου να διασφαλίσουν σημαντική εκπροσώπηση των γυναικών σε όλα τα επίπεδα, δεδομένου ότι η ισότητα πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας εκδημοκρατισμού·

9.  καλεί την ΑΠ/ΥΕ, την ΕΥΕΔ και την Επιτροπή να θέσουν στην κορυφή της ατζέντας των συνομιλιών τους με τις νότιες χώρες της ΕΠΓ τις πολιτικές προτεραιότητες της ΕΕ που συνίστανται στην κατάργηση της θανατικής ποινής, στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των γυναικών, και στο σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών, και την κύρωση διαφόρων πράξεων του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Καταστατικού της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο·

10. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας.

(1) ΕΕ C 320 E, 15.12.2005, σ. 247.