zamykający debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie Sudanu i Sudanu Południowego: sytuacja po referendum 2011 r.
Véronique De Keyser, Thijs Berman, Ana Gomes, Richard Howitt, Vincent Peillon
w imieniu grupy politycznej S&D
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu i Sudanu Południowego: sytuacja po referendum z 2011 r.
B7‑0350/2011
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Sudanu,
– uwzględniając całościowe porozumienie pokojowe dla Sudanu (CPA) z 2005 r.,
– uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1978 (2011),
– uwzględniając deklarację Unii Afrykańskiej z dnia 31 stycznia 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 24 maja 2011 r.,
– uwzględniając decyzję Rady Unii Europejskiej nr 9953/11 z dnia 17 maja 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie końcowe z misji obserwacyjnej UE podczas referendum przedstawione 2 czerwca 2011 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że referendum w sprawie Sudanu Południowego miało miejsce w dniach 9-15 stycznia 2011 r. i wykazało, że 98% wyborców w Sudanie Południowym poparło odłączenie się od Sudanu Północnego ,
B. mając na uwadze, że Sudan Południowy ma formalnie ogłosić niepodległość 9 lipca 2011 r.,
C. mając na uwadze, że Sudan Południowy będzie jednym z najuboższych i najmniej rozwiniętych krajów, z jednym z najwyższych wskaźników umieralności niemowląt i jednym z najniższych wskaźników w obszarze edukacji na świecie,
D. mając na uwadze, że niektóre postanowienia CPA nie zostały wprowadzone na czas lub nie zostały jeszcze zastosowane, w tym powszechne konsultacje na obszarze Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego oraz referendum w Abyei,
E. mając na uwadze, że kwestie takie jak wyznaczanie granic, obywatelstwo (w szczególności dla dużej liczby mieszkańców południa powracających z północy), podział zasobów ropy naftowej i wykorzystanie rurociągów oraz dług publiczny pozostają nierozstrzygnięte,
1. z zadowoleniem przyjmuje pokojowe i wiarygodne przeprowadzenie referendum w sprawie Sudanu Południowego w 2011 r. w Sudanie i Sudanie Południowym; uważa to za ważny etap wdrażania postanowień CPA i za pozytywny przejaw pokojowego współistnienia obu krajów;
2. ponawia zobowiązanie UE do poszanowania woli mieszkańców Sudanu Południowego i z zadowoleniem przyjmuje takie samo zobowiązanie ze strony rządu Sudanu; podkreśla wagę dalszego zaangażowania UE w sprawy Sudanu i Sudanu Południowego;
3. wzywa obie strony CPA, aby dalej dbały o bezpieczeństwo wszystkich mieszkańców Sudanu, w szczególności w stanie Abyei; potępia ostatnie akty przemocy w tym regionie i ubolewa z powodu ofiar śmiertelnych; wzywa siły zbrojne Sudanu i Sudanu Południowego do wycofania się z Abyei oraz do okazania powściągliwości poprzez zaangażowanie się w konstruktywny dialog na rzecz pokojowego rozwiązania w sprawie statusu Abyei w ramach CPA;
4. wzywa władze Sudanu Południowego do promowania rozwoju Sudanu Południowego jako nowoczesnego, pluralistycznego, demokratycznego i praworządnego państwa, szanującego prawa człowieka i nadrzędność prawa obywateli do wyboru rządu poprzez regularne, wolne wybory przy ochronie prawa do swobodnego przemieszczania się, zrzeszania się oraz wyrażania swoich poglądów politycznych zapisanych w konstytucji i prawie;
5. podkreśla poparcie dla wysiłków Panelu Wykonawczego Wysokiego Szczebla Unii Afrykańskiej ds. Sudanu pod przewodnictwem Thabo Mbeki, mających na celu ułatwienie negocjacji pomiędzy stronami CPA; ponownie potwierdza, że UE musi być gotowa do udzielania dalszej pomocy, jeśli taka będzie potrzebna;
6. wzywa wszystkie strony do szybkiego rozwiązania wszystkich kwestii, które nie zostały rozstrzygnięte w wyniku zawarcia CPA lub w wyniku przeprowadzenia referendum, w tym kwestii podziału zasobów ropy naftowej i wykorzystania rurociągów, kwestii obywatelstwa dla mieszkańców północy i południa oraz kwestii przeprowadzenia powszechnych konsultacji na obszarze Nilu Błękitnego i Kordofanu Południowego ;
7. z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie Rady z 17 maja 2011 r. o przeznaczeniu 200 mln euro dla Sudanu Południowego, oprócz 150 mln euro przekazanych w zeszłym roku dla najbardziej poszkodowanych mieszkańców Sudanu;podkreśla, że nowe środki powinny stanowić wsparcie dla rozwoju podstawowych usług, a mianowicie w dziedzinie edukacji, zdrowia, rolnictwa, bezpieczeństwa żywności i przygotowania instytucjonalnego;powtarza, że należy zwrócić szczególną uwagę na Sudan Południowy, aby wspierać postęp tego kraju w realizacji milenijnych celów rozwoju;
8. podkreśla, że UE musi odegrać wiodącą rolę podczas Konferencji Darczyńców w Sudanie Południowym w tym roku, a także aktywnie zachęcić innych darczyńców do tego samego; wzywa międzynarodowych wierzycieli do umorzenia międzynarodowego długu Sudanu i Sudanu Południowego;
9. podkreśla, że zarządzanie i sprawiedliwy dostęp do zasobów naturalnych będą istotne dla rozwoju dobrobytu Sudanu Południowego; podkreśla, że wszystkie podmioty wielonarodowe i firmy zagraniczne działające w regionie są wystarczająco uregulowane i w przejrzysty sposób wykazują swoją działalność i dochody;
10. wzywa rząd Sudanu Południowego do przyjęcia przejrzystego, odpowiedzialnego i integracyjnego sposobu rządzenia poprzez proces przeglądu konstytucji; podkreśla znaczenie wszystkich partii politycznych współpracujących z sobą w celu występowania w imieniu wszystkich obywateli kraju i budowania stabilnych, demokratycznych instytucji politycznych;
11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel UE, specjalnemu przedstawicielowi UE w Sudanie Południowym, rządowi Sudanu, rządowi Sudanu Południowego, instytucjom Unii Afrykańskiej oraz przewodniczącemu Panelu Wysokiego Szczebla Unii Afrykańskiej ds. Sudanu.