Procedura : 2011/2814(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0494/2011

Teksty złożone :

B7-0494/2011

Debaty :

PV 15/09/2011 - 2
CRE 15/09/2011 - 2

Głosowanie :

PV 15/09/2011 - 6.5
CRE 15/09/2011 - 6.5

Teksty przyjęte :

P7_TA(2011)0389

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 117kDOC 91k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0490/2011
12.9.2011
PE472.675v01-00
 
B7-0494/2011

zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji

złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie głodu w Afryce Wschodniej


Charles Goerens, Louis Michel, Ivo Vajgl, Marielle De Sarnez w imieniu grupy politycznej ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie głodu w Afryce Wschodniej  
B7‑0494/2011

Parlament Europejski,

         uwzględniając swoje poprzednie rezolucjesprawie sytuacjikrajach Rogu Afryki,

         uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel Catherine Ashtondnia 24 sierpnia 2011 r.sprawie reakcji UE na głódkrajach Rogu Afryki,

         uwzględniając wyniki konferencji państw-darczyńców, która odbyła sięAdis Abebiedniu 25 sierpnia 2011 r.,

         uwzględniając milenijne cele rozwoju ONZ,

         uwzględniając przyjętą przez ONZ Powszechną Deklarację Praw Człowieka,

         uwzględniając Konwencję ONZprawach dziecka,

–         uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 17 lutego 2011 r. w sprawie spekulacji cenami żywności,

–         uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A.       mając na uwadze, że dziesiątki tysięcy osób poniosły śmierć, 750 000 osób jest bezpośrednio zagrożonych głodem, a 12 milionów osób w Somalii, Etiopii, Erytrei, Kenii i Dżibuti, gdzie panuje najgorszy głód od 60 lat, pilnie potrzebuje pomocy żywnościowej, jako że według ONZ fala głodu rozprzestrzenia się na dalsze części Róg Afryki;

 

B.        mając na uwadze, że skalę głodu w regionie spotęgowało połączenie czynników takich jak konflikty, niedobór zasobów, zmiana klimatu, duży przyrost naturalny, brak infrastruktury, złe zarządzanie i wysokie ceny żywności;

 

C.       mając na uwadze, że UE jest od wielu lat poważnie zaniepokojona sytuacją we wszystkich krajach Rogu Afryki w zakresie praw człowieka, praworządności, demokracji i ładu administracyjno-prawnego; uważa, że poprawa sytuacji w zakresie praw człowieka zależy również od skutecznego wspierania pokoju, rozwoju i budowania państwowości w regionie;

 

D.       mając na uwadze, że krajem, który ucierpiał w największym stopniu, jest Somalia, gdzie ponad połowa ludności jest uzależniona od pomocy żywnościowej, 58% dzieci w środkowej i południowej części kraju cierpi na niedożywienie, a wewnątrz kraju przesiedlono 1,4 miliona osób;

 

E.        mając na uwadze, że sytuację humanitarną w Somalii pogarsza nierozwiązany konflikt między rebeliantami a oddziałami rządowymi; mając na uwadze, że grupa bojowników islamskich al-Szabab kontroluje wiele obszarów, na których ogłoszono stan klęski głodu, blokuje dostawy żywności i wyparła zachodnie agencje pomocowe z tego regionu, utrudniając poważnie działania w zakresie niesienia pomocy;

 

F.        mając na uwadze, że rząd Erytrei zdecydowanie odmawia przyjęcia żywności oraz wszelkiego innego wsparcia humanitarnego dla swojego społeczeństwa;

 

G.       mając na uwadze, że ponad 860 tysięcy uchodźców z Somalii uciekło do sąsiednich krajów, w szczególności do Kenii i Etiopii, w poszukiwaniu bezpieczeństwa, żywności i wody, a kenijski obóz dla uchodźców w Dadaab jest przeludniony, gdyż przebywa w nim ponad 420 tysięcy osób;

 

H.       mając na uwadze, że 80% uchodźców stanowią kobiety i dzieci, a wiele z nich pada ofiarą przemocy seksualnej i zastraszania zarówno w drodze do obozów dla uchodźców, jak i w samych obozach;

 

I.         mając na uwadze, że brak porządku publicznego oraz krwawe konflikty w regionie uniemożliwiają realizację długoterminowych inwestycji i programów rozwojowych oraz prowadzą do zaostrzenia zjawiska piractwa na Oceanie Indyjskim, co poważnie zakłóca transport dostaw zarówno do tego regionu, jak i z niego;

 

J.         mając na uwadze, że UE przeznaczyła 158 milionów EUR ogólnie na pomoc humanitarną w 2011 r. (państwa członkowskie 440 milionów EUR) oraz ponad 680 milionów EUR dla tego regionu w postaci pomocy długoterminowej w dziedzinie rolnictwa, rozwoju obszarów wiejskich i bezpieczeństwa żywnościowego do 2013 r.;

 

K.       mając na uwadze, że przywódcy Unii Afrykańskiej (UA) obiecali wesprzeć operację humanitarną kwotą ponad 350 milionów USD;

 

L.        mając na uwadze, że wycofanie wsparcia dla pasterzy pogorszyło i tak trudną już sytuację rolnictwa i systemu żywnościowego państw Rogu Afryki;

 

M.       mając na uwadze, że skutki zmian klimatu poważnie wpłynęły na plony w tym regionie, co w połączeniu z pogorszeniem koniunktury gospodarczej na świecie oraz rosnącymi cenami żywności i paliw spowolniło walkę z ubóstwem i realizację milenijnych celów rozwoju;

 

N.       mając na uwadze, że może istnieć zależność między spekulacjami a skrajnymi wahaniami cen artykułów spożywczych na świecie oraz związek między rynkami energii a cenami żywności;

 

O.       mając na uwadze, że tego rodzaju problemy można rozwiązać poprzez zwiększenie przejrzystości;

 

 

1.        wyraża głęboki smutek z powodu śmierci i cierpienia wielu osób w regionie; wzywa do podjęcia bardziej zdecydowanych działań w celu opanowania kryzysu żywnościowego w Rogu Afryki; apeluje o przeznaczanie pomocy UE w większym stopniu dla obszarów, których mieszkańcy najdotkliwiej odczuwają głód, by dostawy żywności, produktów medycznych, czystej wody i środków sanitarnych docierały do najbardziej potrzebujących;

 

2.        apeluje do wszystkich władz i ugrupowań w regionie, aby zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym i prawami człowieka umożliwiły organizacjom niosącym pomoc humanitarną nieskrępowany dostęp do osób potrzebujących pomocy;

 

3.        domaga się, aby wszystkie strony położyły niezwłocznie kres nadużyciom wobec ludności cywilnej, zwłaszcza kobiet i dzieci, dopilnowały, że sprawcy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności, oraz zagwarantowały dostęp do pomocy i swobodę przemieszczania się wszystkich osób uciekających przed konfliktem i suszą; przypomina wszystkim krajom regionu o wynikającym z prawa międzynarodowego zobowiązaniu do udzielania uchodźcom pomocy i zapewnienia im ochrony;

 

4.        wzywa Komisję do natychmiastowego usprawnienia etapu przejścia od pomocy humanitarnej do pomocy rozwojowej UE, jako że kryzys spowodowany suszą w Rogu Afryki pokazuje jednoznacznie, że za pomocą nadzwyczajną udzielaną przez lata regionom dotkniętym suszą nie poszła skuteczna realizacja długofalowej polityki rozwojowej;

 

5.        z zadowoleniem przyjmuje zaangażowanie się Unii Afrykańskiej w operację udzielania pomocy humanitarnej, m.in. poprzez misję pokojową AMISOM, ubolewa jednak, że w skład misji pokojowej wysłanej przez Unię Afrykańską do Somalii wchodzi zaledwie 9 tysięcy osób, podczas gdy zapowiedziano udział 20 tysięcy;

 

6.        z zadowoleniem przyjmuje przeznaczenie środków na pomoc przez UE i państwa członkowskie; przypomina jednak, że aby zgromadzić kwotę określoną w nadzwyczajnym apelu ONZ, nadal potrzeba miliarda USD; apeluje do społeczności międzynarodowej o przekazywanie zadeklarowanych środków;

 

7.        apeluje o przeznaczanie większej części oficjalnej pomocy rozwojowej UE na produkcję rolną w krajach rozwijających się, by zwiększyć bezpieczeństwo żywnościowe; w tym kontekście wzywa państwa członkowskie UE i społeczność międzynarodową do przekazania kwoty 22 milionów USD na rozwój rolnictwa, obiecanej na szczycie w L'Aquilli w 2009 r., którą dotychczas udostępniono w 20%;

 

8.        apeluje o większą przejrzystość i aktualność oraz lepszą jakość informacji na temat rezerw i zapasów żywności oraz o kształtowanie cen na szczeblu międzynarodowym;

 

9.        wzywa do podjęcia niezbędnych działań w celu zapobiegania nadużyciom spekulacyjnym na rynkach towarowych; podkreśla, że działania te należy podjąć w ramach dążenia do uregulowania rynków finansowych na świecie i w UE;

 

10.      domaga się skoordynowania sposobów rozwiązywania problemu skrajnych wahań cen na poziomie światowym; apeluje o zapobieganie manipulacjom cen produktów rolnych i związanych z tym nadużyciom na poziomie światowym, ponieważ może to zagrażać światowemu bezpieczeństwu żywnościowemu;

 

11.      wzywa Komisję do uaktualnienia poświęconej zawłaszczaniu ziemi części wytycznych dotyczących gruntów;

 

12.      zwraca się do Komisji, by przedstawiła środki służące usprawnieniu sprawozdawczości na temat przypadków nabycia ogromnych gruntów, w tym przez inwestorów europejskich, oraz monitorowania tych przypadków, a także by wspierała kraje rozwijające się w podejmowaniu decyzji w sprawie inwestycji;

 

13.      wzywa UE i państwa członkowskie, by dopilnowały, że pomoc jest wykorzystywana wyłącznie na walkę z ubóstwem w sposób odpowiedzialny i przejrzysty;

 

14.      apeluje do Komisji, aby w polityce rozwojowej UE uwzględniła w większym stopniu pasterzy; jest przekonany o pilnej potrzebie dialogu z władzami lokalnymi, aby zapewnić ochronę samych pasterzy i ich trybu życia w regionie;

 

15.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie Bezpieczeństwa i sekretarzowi generalnemu ONZ, instytucjom Unii Afrykańskiej, rządom i parlamentom krajów tworzących Międzyrządowy Organ ds. Rozwoju, Parlamentowi Panafrykańskiemu, Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP-UE, prezydencji G20 oraz rządom państw członkowskich UE.

Ostatnia aktualizacja: 14 września 2011Informacja prawna