Parlament Europejski,

–   uwzględniając Konwencję o broni kasetowej (CCM), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2010 r., a do dnia 8 listopada 2011 r. poparło ją 111 państw (108 państw, w tym 3 państwa członkowskie UE podpisało CCM, ratyfikowały ją 63 państwa, w tym 19 państw członkowskich UE, a 3 państwa przystąpiły do CCM),

–   uwzględniając Konwencję o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych rodzajów broni konwencjonalnej, które mogą być uważane za powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki (CCW), która weszła w życie w dniu 2 grudnia 1983 r., a także uwzględniając również dodatkowe zmiany i protokoły (I-V) oraz fakt, iż do dnia 8 listopada 2011 r. konwencję podpisało 50 państw, a 114 było jej stronami,

–   uwzględniając projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej z dnia 26 sierpnia 2011 r.,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie konwencji o broni kasetowej,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wejścia w życie konwencji o broni kasetowej (CCM) oraz roli UE,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie postępów w zakresie rozminowywania,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że broń kasetowa stanowi poważne zagrożenie dla cywilów ze względu na charakterystyczne dla niej śmiercionośne działanie na szeroką skalę, oraz mając na uwadze, że stosowanie tej broni powoduje wiele tragicznych obrażeń i zgonów wśród ludności cywilnej również po zakończeniu konfliktu, gdyż porzucone niewybuchłe podpociski często znajdują dzieci i inne niewinne, niczego niepodejrzewające osoby;

B.  mając na uwadze, że decydujące znaczenie dla pomyślnego zakończenia „procesu z Oslo”, w którego wyniku powstała Konwencja o broni kasetowej miało poparcie ze strony większości państw członkowskich UE, inicjatyw parlamentarnych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że w chwili obecnej stronami CCM jest 66 państw, w tym 17 państw członkowskich UE i 5 państw ubiegających się o członkostwo;

C. mając na uwadze, że w CCM wprowadzono zakaz stosowania, opracowywania, produkowania, nabywania w jakikolwiek sposób, składowania, przetrzymywania oraz pośredniego i bezpośredniego przekazywania komukolwiek amunicji kasetowej, a także pomagania komukolwiek w prowadzeniu jakichkolwiek działań zakazanych w konwencji oraz zachęcania i nakłaniania do takich działań;

D. mając na uwadze, że CCM definiuje ofiary amunicji kasetowej jako wszelkie osoby, które w wyniku stosowania amunicji kasetowej poniosły śmierć, doznały obrażeń cielesnych lub urazów psychologicznych, poniosły straty materialne, doznały marginalizacji społecznej lub znacznego umniejszenia możliwości wykonywania swoich praw, w tym osoby bezpośrednio dotknięte skutkami stosowania amunicji kasetowej, a także ich rodziny i społeczności;

E.  mając na uwadze, że CCM definiuje broń kasetową jako broń mającą rozrzucać lub uwalniać wybuchające podpociski, z których każdy waży mniej niż 20 kilogramów; przypomina, że siły koalicyjne użyły znacznej ilości amunicji kasetowej w czasie wojen w Afganistanie i Iraku, a siły izraelskie stosowały ją w Libanie;

F.  mając na uwadze, że CCM wymaga jak najszybszego zniszczenia wszelkiej amunicji kasetowej, w ciągu maksimum ośmiu lat od wejścia w życie tej konwencji w danym państwie-stronie, przy czym państwo-strona może w wyjątkowych okolicznościach wnieść o przedłużenie tego okresu o maksimum kolejne cztery lata;

G. mając na uwadze, że CCM wprowadza nową normę humanitarną dotyczącą pomocy ofiarom, obejmującą osoby, które bezpośrednio ucierpiały w wyniku stosowania amunicji kasetowej, a także ich rodziny i społeczności;

H. mając na uwadze, że w kontekście CCW projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej zakazuje stosowania, nabywania, składowania i przetrzymywania tylko amunicji kasetowej wyprodukowanej przed 1 stycznia 1980 r., a po długim, nawet dwunastoletnim okresie odroczenia – niektórych innych rodzajów broni kasetowej wyprodukowanej od 1 stycznia 1980 r., jednak z wyjątkiem amunicji kasetowej wyposażonej w przynajmniej jedno z następujących zabezpieczeń: a) mechanizm samoniszczący lub samoneutralizujący, b) urządzenie samorozbrajające lub c) co najmniej dwa mechanizmy inicjujące, z których przynajmniej jeden działa jak mechanizm samoniszczący; mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej wprowadza również wyjątek obejmujący wszystkie rodzaje amunicji kasetowej zawierającej mechanizm lub element powodujący, że po zrzuceniu pocisku na zamierzonym obszarze operacji pozostaje nie więcej niż 1% niewybuchłych podpocisków;

I.   mając na uwadze, że broń kasetowa zawierająca tylko jeden mechanizm zabezpieczający okazała się zawodna, gdyż pozostawia w terenie dużą liczbę niewybuchłych podpocisków, które w minionych latach były przyczyną wielu ofiar;

J.   mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej nie wprowadza uzgodnionej przejrzystej i sprawdzalnej normy technicznej dotyczącej wskaźnika zawodności;

K. mając na uwadze, że niemal cała amunicja kasetowa użyta w niedawnych konfliktach, która przyniosła ludności cywilnej potwierdzone poważne konsekwencje humanitarne, nie jest objęta zakazem zgodnie z projektem protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej;

L.  mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej jest nie do pogodzenia z CCM ani jej nie uzupełnia;

M. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej wprowadza mniej rygorystyczne zobowiązania niż polityka przyjęta już przez niektóre państwa;

N. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej może doprowadzić do szerszego stosowania amunicji kasetowej, która – jak wiadomo – powoduje niemożliwe do zaakceptowania cierpienia ludności cywilnej, gdyż protokół ten stworzy szczególne międzynarodowe ramy prawne dla stosowania tego rodzaju broni;

O. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej stworzy niebezpieczny precedens w międzynarodowym prawie humanitarnym, prowadząc do niespotykanej dotąd sytuacji polegającej na przyjęciu niższego standardu międzynarodowego po tym jak większość państw świata uzgodniła standard wyższy, podczas gdy międzynarodowe prawo humanitarne powinno stanowić kumulację przepisów i dawać cywilom coraz lepszą ochronę;

P.  mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej może zaszkodzić wiarygodności i wizerunkowi CCW, tworząc alternatywny element prawa humanitarnego i osłabiając normę;

Q. mając na uwadze poważne wątpliwości co do spójności, a nawet legalności udziału państw-stron CCM w tego rodzaju negocjacjach mających na celu utrzymanie stosowania amunicji kasetowej, podczas gdy CCM wymaga od wszystkich stron zniechęcania do stosowania amunicji kasetowej i zachęcania do przystąpienia do CCM;

R.  mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej może zaszkodzić wysiłkom na rzecz powszechnego przyjęcia CCM;

1.  wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, żeby nie przyjmowały, nie zatwierdzały, a następnie nie ratyfikowały żadnego protokołu do CCW, który zezwala na stosowanie broni kasetowej zakazanej na mocy CCM, oraz wzywa Radę i państwa członkowskie UE do takiego właśnie działania na czwartej konferencji przeglądowej w sprawie CCW odbywającej się w dniach od 14 do 25 listopada 2011 r. w Genewie;

2.  wzywa wszystkie państwa członkowskie UE i państwa kandydujące niebędące stronami CCM do przystąpienia do niej w trybie pilnym, a państwa sygnatariuszy CCM do jej jak najszybszej ratyfikacji;

3.  wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, które nie przystąpiły jeszcze do CCM, ale chcą ograniczyć humanitarne konsekwencje stosowania amunicji kasetowej, by w oczekiwaniu na przystąpienie do CCM przyjęły na szczeblu krajowym zdecydowane i przejrzyste środki, w tym by przyjęły moratorium na stosowanie, produkcję i przekazywanie amunicji kasetowej oraz potraktowały rozpoczęcie niszczenia zapasów amunicji kasetowej za sprawę pilną;

4.  wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, które podpisały CCM, by wykorzystywały wszelkie okazje, w tym posiedzenia dwustronne i fora wielostronne, do zachęcania wszystkich państw, w tym wszystkich państw ubiegających się o przystąpienie do UE, niebędących stronami CCM do jak najszybszego przystąpienia do tej konwencji oraz by zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z art. 21 CCM dokładały wszelkich starań o zniechęcanie państw niebędących stronami konwencji do stosowania broni kasetowej;

5.  wzywa wszystkie państwa do udziału w posiedzeniach międzysesyjnych poświęconych CCM, które odbędą się w Genewie w dniach od 16 do 19 kwietnia 2012 r., oraz w trzeciej konferencji państw-stron, która będzie miała miejsce w Oslo w dniach od 10 do 14 września 2012 r.;

6.  wzywa państwa członkowskie UE do podejmowania działań mających na celu rozpoczęcie wdrażania konwencji, w tym do niszczenia zapasów, usuwania porzuconej amunicji kasetowej i udzielania pomocy ofiarom, a także do włączenia się w finansowanie lub świadczenie różnych form pomocy innym państwom chcącym wdrożyć konwencję;

7.  wzywa Radę i Komisję, by włączyły zakaz stosowania broni kasetowej do porozumień z państwami trzecimi jako klauzulę standardową obok klauzuli standardowej dotyczącej nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia; wzywa Radę i Komisję do podejmowania dalszych działań zmierzających do całkowitego zakazu stosowania broni masowego rażenia;

8.  wzywa Radę i Komisję do uznania walki z bronią kasetową za nieodłączny element programów pomocy zewnętrznej Wspólnoty, by wesprzeć państwa trzecie w niszczeniu zapasów oraz świadczeniu pomocy humanitarnej;

9.  wzywa państwa członkowskie UE oraz Radę i Komisję do podejmowania działań mających powstrzymać państwa trzecie od dostarczania broni kasetowej podmiotom niepaństwowym;

10. wzywa państwa członkowskie UE do zachowania przejrzystości w działaniach podejmowanych w reakcji na niniejszą rezolucję oraz do informowania społeczeństwa o prowadzonej przez nie działalności objętej omawianą konwencją;

11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE oraz państw kandydujących, sekretarzowi generalnemu ONZ i organizacji Koalicja przeciwko Broni Kasetowej.