Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Syrii, w szczególności rezolucję z dnia 27 października 2011 r. w sprawie sytuacji w Egipcie i Syrii, zwłaszcza w odniesieniu do wspólnot chrześcijańskich, rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie sytuacji w Syrii, rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie przypadku Rafah Nashed oraz rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie sytuacji w Syrii, Jemenie i Bahrajnie w kontekście sytuacji w świecie arabskim i w Afryce Północnej,

–   uwzględniając konkluzje z posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie Syrii,

–   uwzględniając decyzję Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylającą decyzję 2011/273/WPZiB,

–   uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE Catherine Ashton na temat wyniku specjalnej sesji Rady Praw Człowieka w sprawie Syrii z dnia 2 grudnia 2011 r., na temat publikacji sprawozdania niezależnej międzynarodowej komisji śledczej do spraw Syryjskiej Republiki Arabskiej z dnia 28 listopada 2011 r. oraz oświadczenie po spotkaniu wysokiej przedstawiciel UE Catherine Ashton z Syryjską Radą Narodową z dnia 23 listopada 2011 r.,

–   uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Syryjskiej Republice Arabskiej,

–   uwzględniając oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka Navi Pillay z dnia 2 grudnia 2011 r. wygłoszone na 18. sesji specjalnej Rady Praw Człowieka ONZ i dotyczące zbadania sytuacji w zakresie praw człowieka w Syryjskiej Republice Arabskiej,

–   uwzględniając sprawozdanie niezależnej międzynarodowej komisji śledczej do spraw Syryjskiej Republiki Arabskiej z dnia 23 listopada 2011 r.,

–   uwzględniając rezolucję Trzeciego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Syryjskiej Republice Arabskiej,

–   uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–   uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., którego stroną jest Syria,

–   uwzględniając decyzje Ligi Państw Arabskich z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zawieszenia członkostwa Syrii oraz z dnia 27 listopada 2011 r. w sprawie nałożenia sankcji gospodarczych na Syrię,

–   uwzględniając deklarację końcową eurośródziemnomorskiej konferencji ministerialnej w Barcelonie z dni 27 i 28 listopada 1995 r. (deklaracja barcelońska) oraz wspólną deklarację złożoną na szczycie państw basenu Morza Śródziemnego w Paryżu w dniu 13 lipca 2008 r., której sygnatariuszem jest Syria,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami ONZ od marca 2011 r. w Syrii ponad 4 tys. osób, w tym ponad 300 dzieci straciło życie, a wiele innych osób odniosło rany, ponad 14 tys. zostało aresztowanych, a dziesiątki tysięcy osób znalazły schronienie w krajach sąsiadujących lub były zmuszone do uchodźstwa wewnętrznego w wyniku brutalnych represji reżimu syryjskiego wobec ludności swojego kraju; mając na uwadze, że pomimo powszechnego międzynarodowego potępienia, nadal trwają, a nawet przybierają na sile brutalne represje oraz poważne naruszenia praw człowieka ze strony władz syryjskich, wojska i sił bezpieczeństwa wobec osób cywilnych,

B.  mając na uwadze, że reformy i amnestie zapowiedziane i przyrzeczone przez prezydenta Baszara al-Assada nigdy nie zostały wprowadzone w praktyce, a reżim stracił wszelką wiarygodność; mając na uwadze, że pogarszająca się sytuacja humanitarna dotyczy coraz większej liczby Syryjczyków, co prowadzi do kryzysu humanitarnego na niektórych obszarach kraju; mając na uwadze, że przemocy towarzyszą działania reżimu i jego zwolenników, których celem jest nasilenie konfliktów o podłożu religijnym oraz wzniecenie konfliktów między różnymi grupami etnicznymi i wyznaniowymi w kraju,

C. mając na uwadze, że w rezolucji Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 2 grudnia 2011 r. zdecydowanie potępiono przypadki powszechnego, systematycznego i poważnego łamania praw człowieka i podstawowych wolności – jak np. morderstwa, egzekucje w trybie pozasądowym, prześladowanie, przetrzymywanie bez wyroku sądu, wymuszone zaginięcia, torturowanie, okrutne traktowanie, gwałty i inne formy przemocy seksualnej wobec ludności cywilnej, w tym dzieci, jak też odmawianie rannym pomocy medycznej i jej wstrzymywanie – przez władze syryjskie oraz wojsko i siły bezpieczeństwa, a także zaproponowano ustanowienie mandatu dla specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju,

D. mając na uwadze, że międzynarodowa komisja śledcza do spraw Syryjskiej Republiki Arabskiej w sprawozdaniu z dnia 23 listopada 2011 r. przedstawiła mocne dowody wskazujące na to, że władze syryjskie oraz wojsko i siły bezpieczeństwa dopuściły się od marca 2011 r. poważnych naruszeń praw człowieka, które można uznać za zbrodnie przeciwko ludzkości; mając na uwadze, że rząd syryjski odmówił współpracy z tą komisją,

E.  mając na uwadze, że w oświadczeniu z dnia 2 grudnia 2011 r. wysoka komisarz ONZ ds. praw człowieka Navi Pillay ostrzegła, że utrzymujące się bezwzględne represje reżimu syryjskiego przeciwko ludności tego kraju mogą doprowadzić do wybuchu wojny domowej w Syrii, a także wyraziła w tym kontekście obawy w związku z doniesieniami o nasileniu działalności zbrojnej sił opozycyjnych, w tym tzw. Wolnej Armii Syryjskiej,

F.  mając na uwadze, że międzynarodowi obserwatorzy, organizacje humanitarne i organizacje praw człowieka ani międzynarodowe media nie mają wstępu na terytorium Syrii,

G. mając na uwadze, że decyzją z dnia 1 grudnia 2011 r. Rada zaostrzyła sankcje UE wobec reżimu syryjskiego, wymierzając je w możliwości prowadzenia przez ten kraj brutalnych represji,

H. mając na uwadze, że w konkluzjach z dnia 1 grudnia 2011 r. Rada ponownie zachęciła opozycję syryjską do utworzenia zjednoczonej platformy, potwierdziła, że UE będzie nadal utrzymywać kontakty z przedstawicielami syryjskiej opozycji, którzy opowiadają się za niestosowaniem przemocy, a także z zadowoleniem przyjęła zobowiązanie Syryjskiej Rady Narodowej w tym względzie,

I.   mając na uwadze, że w ciągu minionych miesięcy posłowie do Parlamentu Europejskiego nawiązali dialog i prowadzili wymianę poglądów z szeregiem przedstawicieli opozycji syryjskiej na uchodźstwie oraz w kraju,

J.   mając na uwadze, że w dniu 16 listopada 2011 r. Liga Państw Arabskich postanowiła zawiesić członkostwo Syrii, a w dniu 27 listopada 2011 r. nałożyła sankcje gospodarcze na reżim syryjski; mając na uwadze, że w dniu 5 grudnia 2011 r. Syria ogłosiła warunkowe przyjęcie planu Ligi Państw Arabskich, który należy jeszcze wdrożyć,

K. mając na uwadze, że w dniu 30 listopada 2011 r. Turcja ogłosiła nałożenie sankcji gospodarczych i finansowych na reżim syryjski; mając na uwadze, że od marca 2011 r. dziesiątki tysięcy uchodźców syryjskich znalazły schronienie w Turcji,

1.  ponownie z całą surowością potępia brutalne represje reżimu syryjskiego skierowane przeciwko ludności tego kraju; składa kondolencje rodzinom ofiar; ponownie zapewnia o swojej solidarności z Syryjczykami walczącymi o wolność, godność i demokrację oraz pochwala ich odwagę i determinację, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet, które odgrywają kluczową rolę w tej walce;

2.  wzywa władze syryjskie oraz wojsko i siły bezpieczeństwa do położenia natychmiastowego kresu wszelkim aktom przemocy, torturom, represjom i prześladowaniu ludności cywilnej oraz bezzwłocznego uwolnienia wszystkich więźniów sumienia i osób przetrzymywanych bez wyroku sądu;

3.  ponownie apeluje do prezydenta Baszara al-Assada i jego reżimu o bezzwłoczne ustąpienie, aby umożliwić demokratyczne przemiany w Syrii;

4.  apeluje o sprawne, niezależne i przejrzyste dochodzenia w sprawie powszechnych, systematycznych i poważnych naruszeń praw człowieka i podstawowych wolności przez władze syryjskie oraz wojsko i siły bezpieczeństwa, aby doprowadzić do tego, by wszystkie osoby odpowiedzialne za te czyny – które można uznać za zbrodnie przeciwko ludzkości – zostały pociągnięte do odpowiedzialności karnej przez społeczność międzynarodową;

5.  wzywa rząd syryjski do zapewnienia natychmiastowego i nieograniczonego wjazdu do kraju międzynarodowym obserwatorom, organizacjom humanitarnym, organizacjom zajmującym się ochroną praw człowieka oraz międzynarodowym mediom, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów najbardziej dotkniętych przemocą, przy zagwarantowaniu braku zastraszania i prześladowania tych podmiotów; podkreśla w związku z tym apele skierowane przez syryjskie siły opozycyjne i pokojowych manifestantów o przysłanie międzynarodowych obserwatorów do tego kraju; wzywa rząd syryjski do zaprzestania stosowania podburzającej retoryki wymierzonej w kraje, które popierają sankcje gospodarcze nakładane na reżim;

6.  wzywa do pokojowych i faktycznych przemian demokratycznych, zgodnych z uzasadnionymi żądaniami Syryjczyków i opartych na kompleksowym i niemającym podłoża religijnego procesie krajowego dialogu politycznego z udziałem wszystkich sił demokratycznych i społeczeństwa obywatelskiego w tym kraju; apeluje do sił opozycyjnych, by broniąc ludności, uniknęły pułapki dalszej eskalacji przemocy i militaryzacji sytuacji;

7.  wzywa rząd syryjski do ułatwienia dobrowolnego powrotu z zagranicy wszystkich syryjskich uchodźców, którzy pragną wrócić do kraju, oraz do zagwarantowania im bezpieczeństwa;

8.  nadal wspiera kształtowanie się zorganizowanej syryjskiej opozycji demokratycznej, zarówno w kraju, jak i poza nim, oraz zachęca ją do wspólnej pracy w celu utworzenia zjednoczonej platformy służącej zaprowadzeniu wolności i demokracji dla wszystkich Syryjczyków; podkreśla w związku z tym znaczenie ścisłego przestrzegania praw człowieka, podstawowych wolności i praw wszystkich grup etnicznych i wyznaniowych w kraju, co jest niezbędnym elementem faktycznej demokracji; wzywa UE i jej państwa członkowskie do znalezienia nowych sposobów zwiększania pozamilitarnej pomocy udzielanej siłom opozycyjnym;

9.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady z dnia 1 grudnia 2011 r., zgodnie z którą zaostrzono unijne środki ograniczające wobec reżimu syryjskiego; apeluje o wprowadzenie dalszych unijnych sankcji, które będą wymierzone w syryjski reżim, lecz zminimalizują negatywny wpływ na ludność, tak długo jak będą trwały represje, oraz o ustanowienie odpowiednich mechanizmów służących opanowywaniu obecnych i mogących się pojawić w przyszłości kryzysów humanitarnych w tym kraju; z zadowoleniem przyjmuje i popiera konkluzje Rady w sprawie Syrii z dnia 1 grudnia 2011 r., w których zadeklarowano również, że UE jest gotowa, by rozwijać nowe i ambitne partnerstwo z Syrią we wszystkich obszarach będących przedmiotem wzajemnego zainteresowania, w tym poprzez mobilizowanie pomocy i zwiększanie powiązań handlowych i gospodarczych, jak tylko prezydent Baszar al-Assad ustąpi i rozpoczną się faktyczne przemiany demokratyczne;

10. z zadowoleniem przyjmuje oraz popiera rezolucje w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Syrii uchwalone przez Radę Praw Człowieka ONZ w dniu 2 grudnia 2011 r. oraz przez Trzeci Komitet Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w dniu 22 listopada 2011 r., a także sprawozdanie niezależnej międzynarodowej komisji śledczej ds. Syrii z dnia 23 listopada 2011 r.;

11. wyraża ubolewanie w związku z tym, że Rada Bezpieczeństwa ONZ nie zdołała dotychczas odpowiednio zareagować na brutalne wydarzenia, które wciąż mają miejsce w Syrii; ponawia swój apel do członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, a w szczególności do Rosji i Chin, o wywiązanie się ze spoczywającego na nich obowiązku wsparcia narodu syryjskiego w ich walce o wolność, godność i demokrację, ochrony ludności cywilnej przed brutalnymi represjami oraz położenia kresu przemocy w kraju; nadal wspiera wysiłki UE i jej państw członkowskich w tym zakresie; zachęca jednocześnie Radę Bezpieczeństwa ONZ do postawienia reżimu syryjskiego przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym w związku ze zbrodniami popełnionymi przez ten reżim przeciwko ludności kraju;

12. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Ligi Państw Arabskich dotyczącą zawieszenia członkostwa Syrii oraz nałożenia sankcji gospodarczych na reżim syryjski, jak też inicjatywę wysłania misji obserwacyjnej do tego kraju;

13. z zadowoleniem przyjmuje sankcje gospodarcze wobec reżimu syryjskiego ze strony Turcji oraz jej wysiłki w przyjmowaniu syryjskich uchodźców;

14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącej Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej, rządowi i parlamentowi Syryjskiej Republiki Arabskiej oraz rządowi i parlamentowi Republiki Turcji.