Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie łamania praw człowieka w Nigerii,

–   uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych ratyfikowany przez Nigerię w dniu 20 października 1993 r.,

–   uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów ratyfikowaną przez Nigerię w dniu 22 czerwca 1983 r.,

–   uwzględniając sporządzoną przez UNEP w sierpniu 2011 r. ocenę sytuacji w regionie Ogoniland dotyczącą skażenia środowiska przez przemysł naftowy,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że wśród 160 milionów ludności Nigerii jest około 250 grup etnicznych i regularnie dochodzi do starć między różnymi społecznościami; mając na uwadze, że w dniu 20 stycznia 2012 r. ponad 150 osób poniosło śmierć w wyniku ataków terrorystycznych przeprowadzonych w Kano przez islamistyczne ugrupowanie zbrojne Boko Haram; mając na uwadze, że w dniu 1 marca w ataku zorganizowanym przez Ruch Wyzwolenia Delty Nigru w stanie Bayelsa zginęło czterech policjantów;

B.  mając na uwadze, że od 31 grudnia 2011 r. w kilku miastach na północy kraju ogłoszono stan wyjątkowy; mając na uwadze, że w stanie Kano wprowadzono godzinę policyjną;

C. mając na uwadze, że stan wojny domowej, który panuje w Nigerii od wielu lat, oraz niedawne akty przemocy wynikają głównie z braku rozwoju społecznego i gospodarczego w tych regionach oraz są związane z atakami na instalacje naftowe i gazowe;

D. mając na uwadze, że mimo iż Nigeria jest ósmym co do wielkości producentem ropy naftowej w świecie, większość z jej 148 milionów mieszkańców żyje poniżej progu ubóstwa; mając na uwadze, że według nigeryjskiego Krajowego Urzędu Statystycznego 61% ludności żyło w 2010 r. za mniej niż jednego dolara dziennie, a w 2012 r. sytuacja pogorszy się;

E.  mając na uwadze, że wydobycie ropy naftowej w Nigerii odbywa się kosztem najbardziej podstawowych potrzeb społecznych, gospodarczych i środowiskowych obywateli; mając na uwadze, że nigeryjscy przywódcy godzą się na to, by wiodące koncerny naftowe (Shell, Total, Exxon, Agip itp.) czerpały korzyści z wydobycia ropy w Nigerii kosztem potrzeb obywateli tego kraju;

F.  mając na uwadze, że z powodu wzrostu cen ropy naftowej w Nigerii w styczniu miał miejsce ośmiodniowy strajk generalny, do którego wezwały związki zawodowe;

G. mając na uwadze, że w ostatnich latach uzbrojone grupy przeprowadziły kilka ataków pirackich na statki przewożące ropę naftową w regionie przybrzeżnym, w którym wydobywa się ropę;

H. mając na uwadze, że w nigeryjskich więzieniach przebywa 870 osób skazanych na karę śmierci;

I.   mając na uwadze, że z powodu ogromnych napięć i przemocy o podłożu religijnym, wyznaniowym i etnicznym w ostatnich miesiącach dochodzi do przestępstw seksualnych i brutalnych zachowań seksualnych, a skala tych zjawisk stale rośnie;

J.   mając na uwadze, że nigeryjskie prawo zakazuje homoseksualnych aktów płciowych zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet; mając na uwadze, że w 12 stanach homoseksualne akty płciowe podlegają karze śmierci przez ukamienowanie, zaś zgodnie z nigeryjskim kodeksem karnym w całym kraju grozi za nie kara więzienia do lat 14;

K. mając na uwadze, że z przeprowadzonego w 2010 r. przez Międzynarodową Konfederację Związków Zawodowych corocznego badania przypadków naruszenia praw związków zawodowych wynika, że w Nigerii związkowcy są stale atakowani;

L.  mając na uwadze, że przeprowadzona przez UNEP ocena dotyczącą skażenia środowiska przez przemysł naftowy w regionie Ogoniland wykazała, że działalność związana z wydobyciem ropy naftowej powoduje wysoki poziom skażenia węglowodorami wody pitnej, z której korzysta co najmniej 10 lokalnych społeczności, co zagraża zdrowiu publicznemu; mając na uwadze, że rodziny piją wodę ze studni, która jest skażona benzenem – znaną substancją rakotwórczą – którego stężenie przekracza 900 razy poziom określony w wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia; mając na uwadze, że sektor rybołówstwa cierpi z powodu niszczenia siedlisk ryb i utrzymującego się od długiego czasu skażenia wielu potoków;

M. mając na uwadze, że tysiące dzieci pracujących w małych kopalniach złota na północy Nigerii wymagają natychmiastowego leczenia, w kilkudziesięciu wioskach od dwóch lat panuje najgorsza w najnowszej historii epidemia zatrucia ołowiem, a według oficjalnych szacunków 400 dzieci zmarło; mając na uwadze, że w wielu skażonych wioskach nawet nie rozpoczęto jeszcze akcji usuwania zanieczyszczenia środowiska;

1.  otwarcie potępia akty przemocy, do których doszło w środkowej Nigerii, przekazuje kondolencje ofiarom i ich krewnym oraz wyraża zaniepokojenie stanem wojny domowej, który panuje tam od wielu lat; przypomina, że różnic religijnych nie powinno się nigdy wykorzystywać jako pretekstu do przemocy;

2.  wzywa rząd nigeryjski do przeprowadzenia pilnego dochodzenia w sprawie tych masakr i zbadania tego, kto je zlecił, a także podkreśla, że żaden ze sprawców nie powinien pozostać bezkarny;

3.  apeluje do władz Nigerii, by zapewniały ochronę obywateli, dążyły do znalezienia pokojowego rozwiązania, zajęły się przyczynami leżącymi u podstaw tej przemocy oraz by jednocześnie gwarantowały równe prawa wszystkich obywateli poprzez wdrażanie strategii niezbędnych do rozwiązania problemu bezrobocia i ubóstwa;

4.  podkreśla, że władze Nigerii muszą zagwarantować opracowanie niezbędnych strategii na rzecz rozwoju gospodarczego, społecznego i środowiskowego, a także muszą zapewnić wszystkim obywatelom równy dostęp do zasobów; dlatego wzywa władze, by działały na rzecz realizacji tych celów;

5.  otwarcie potępia ingerencję przedsiębiorstw naftowych i zachodnich rządów w sprawy gospodarcze i polityczne tego kraju; ubolewa nad tym, że mimo iż Nigeria jest ósmym co do wielkości producentem ropy naftowej w świecie, większość jej obywateli żyje poniżej progu ubóstwa; podkreśla, że obywatele Nigerii mają suwerenne prawo do zasobów naturalnych, więc majątek osiągany dzięki nim powinien również przynosić korzyści ludności;

6.  wzywa rząd federalny oraz rządy poszczególnych stanów Nigerii do zniesienia kary śmierci i ogłoszenia natychmiastowego moratorium na wszystkie egzekucje zgodnie z rezolucją nr 62/149 Zgromadzenia Ogólnego ONZ; apeluje do nich o uchylenie wszystkich przepisów, które nakazują wykonanie wyroków śmierci;

7.  wzywa nigeryjski wymiar sprawiedliwości, aby zagwarantował skuteczność dochodzeń i ścigania wszystkich przestępstw seksualnych oraz zapewnił ochronę ofiar, wspólnie z organizacjami pozarządowymi, służbami świadczącymi pomoc psychologiczną i placówkami medycznymi, które mogłyby udzielać pomocy w zakresie sądowych badań psychologicznych, oceny ofiar i doradztwa dla nich;

8.  apeluje do władz Nigerii, by uchyliły obowiązujące przepisy, w myśl których dobrowolne homoseksualne akty płciowe między osobami dorosłymi są czynami karalnymi, by upowszechniały prawa człowieka i zapewniały ich ochronę, eliminując wszelkie formy dyskryminacji, by wspierały akceptację i integrację osób homoseksualnych, biseksualnych i transseksualnych we wszystkich sferach życia społecznego oraz by zagwarantowały im ochronę przed prześladowaniem i dyskryminacją oraz dostęp do wymiaru sprawiedliwości i środków odwoławczych;

9.  zagadza się z oceną sytuacji w regionie Ogoniland, przeprowadzoną przez UNEP, z której wynika, że oczyszczaniem skażonej wody i gleby powinien zająć się rząd oraz przedsiębiorstwa naftowe działające w tym regionie, np. Shell Petroleum Development Company i Total Petroleum Hydrocarbons;

10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi Nigerii, instytucjom Unii Afrykańskiej, Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz przewodniczącemu Parlamentu Panafrykańskiego.