Procedura : 2012/2553(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0142/2012

Teksty złożone :

B7-0142/2012

Debaty :

OJ 14/03/2012 - 102

Głosowanie :

PV 15/03/2012 - 11.4
CRE 15/03/2012 - 11.4

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 118kWORD 91k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0135/2012
7.3.2012
PE483.193v01-00
 
B7-0142/2012

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie Kazachstanu (2012/2553(RSP))


Liisa Jaakonsaari, Ana Gomes w imieniu grupy politycznej S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kazachstanu (2012/2553(RSP))  
B7‑0142/2012

Parlament Europejski,

–   uwzględniając ogólne przepisy dotyczące zewnętrznych działań Unii zawarte w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej oraz procedurę zawierania umów międzynarodowych przewidzianą w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając strategię UE wobec Azji Środkowej,

–   uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy pomiędzy WE a Kazachstanem, która weszła w życie w 1999 r., a w szczególności jej art. 2 w rozdziale dotyczącym założeń ogólnych;

–   uwzględniając konkluzje Rady na temat Kazachstanu z dnia 24 maja 2011 r.,

–   uwzględniając oświadczenia UE w sprawie Kazachstanu złożone na posiedzeniu Stałej Rady OBWE w dniach: 3 listopada i 22 grudnia 2011 r., 19 stycznia, 26 stycznia i 9 lutego 2012 r. oraz oświadczenia wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton z dnia 17 grudnia 2011 r. w sprawie wydarzeń w okręgu Żangaözen oraz z dnia 17 stycznia 2012 r. w sprawie wyborów parlamentarnych w Kazachstanie w dniu 15 stycznia 2012 r.,

–   uwzględniając oświadczenie dotyczące wstępnych wyników i wniosków z misji obserwacji wyborów parlamentarnych w dniu 15 stycznia 2012 r. prowadzonej przez OBWE/ODIHR,

–   uwzględniając oświadczenie przedstawiciela OBWE ds. wolności środków przekazu z dnia 25 stycznia 2012 r. dotyczące sytuacji w Kazachstanie w tym zakresie,

–   uwzględniając oświadczenie dyrektora Biura OBWE ds. Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka z dnia 1 lutego 2012 r. w sprawie zdecydowanych działań przeciwko kazachskiej opozycji,

–   uwzględniając swoją wcześniejszą rezolucję w sprawie strategii UE wobec Azji Środkowej z dnia 15 grudnia 2011 r., w szczególności jej ust. 64-68 dotyczące Kazachstanu,

–   uwzględniając ust. 23 swojej rezolucji z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie sesji Rady Praw Człowieka ONZ,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że obie strony, zarówno UE, jak i Kazachstan, mogłyby czerpać znaczne korzyści ze ściślejszej współpracy oraz że Parlament Europejski wspiera ten cel, podkreślając jednocześnie, że współpraca gospodarcza musi iść w parze ze współpracą polityczną i opierać się na politycznej woli wdrożenia i pielęgnowania wspólnych wartości;

B.  mając na uwadze, że negocjacje nowej ściślejszej umowy między UE i Kazachstanem, która ma zastąpić obecnie obowiązującą umowę o współpracy i partnerstwie, rozpoczęły się w czerwcu 2011 r.;

C. mając na uwadze, że w dniu 16 grudnia 2011 r. w czasie zamieszek w mieście Żangaözen w zachodnim Kazachstanie wiele osób zginęło, a jeszcze więcej odniosło obrażenia; mając na uwadze, że władze donoszą o śmierci 17 osób, lecz świadkowie tych wydarzeń twierdzą, że liczba zabitych musi być znacznie wyższa;

D. mając na uwadze, że pół roku wcześniej pracownicy sektora naftowego w tym regionie podjęli strajk, domagając się wyższych płac i lepszych warunków pracy, zamiast czego nastąpiły masowe zwolnienia i wiele rodzin znalazło się bez środków do życia; mając na uwadze, że działania związków zawodowych spotkały się z surowymi represjami, co zwiększyło poziom frustracji i złości, a po manifestacjach w dniu 16 grudnia 2011 r. wybuchła przemocy, na fali której siły bezpieczeństwa strzelały do uciekających, najwyraźniej nieuzbrojonych, demonstrantów, co pokazuje wideoklip zamieszczony na portalu YouTube i retransmitowany w wiadomościach dominujących środków przekazu;

E.  mając na uwadze, że to, co rzeczywiście wydarzyło się w Żangaözen w dniu 16 grudnia 2011 r. nie zostało do końca wyjaśnione; mając na uwadze, że najpierw władze odcięły łączność, a następnie dostęp do miasta pozostawał pod kontrolą w ramach stanu wyjątkowego, który obowiązywał do dnia 31 stycznia 2012 r.; mając na uwadze, że zastraszanie i brutalne ataki na niezależne środki przekazu, którym towarzyszy atmosfera strachu panująca wśród obywateli, w dalszym ciągu utrudniają wyjaśnienie sytuacji;

F.  mając na uwadze konieczność pociągnięcia do odpowiedzialności winnych strzelaniny i innych aktów przemocy; mając na uwadze, że śledztwo prowadzone przez same władze nie wystarczy do zbudowania zaufania oraz że choć władze zapewniły o otwartości na przyjęcie międzynarodowych podmiotów, które podjęłyby działania w tym zakresie, to nie wydały żadnego oficjalnego zaproszenia;

G. mając na uwadze, że istnieje szereg doniesień o brutalnym traktowaniu i torturowaniu zatrzymanych; mając na uwadze, że także w związku z tym konieczne jest wszczęcie odpowiedniego postępowania, poprzedzonego wiarygodnym dochodzeniem;

H. mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka w Kazachstanie zaczęła się znacznie pogarszać na długo przed wydarzeniami z połowy grudnia i że pogarsza się nadal, co znajduje odzwierciedlenie w oświadczeniach UE na szczycie Stałej Rady OBWE oraz w ostatnich oświadczeniach przedstawiciela OBWE ds. wolności środków przekazu i dyrektora Biura OBWE ds. Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka;

I.   mając na uwadze, że uchwalone niedawno ustawy dotyczące religii, środków masowego przekazu i bezpieczeństwa narodowego zawierają przepisy, które umacniają nieliberalny charakter kazachskiego systemu politycznego i zaprzeczają deklaracjom o demokratycznych aspiracjach kraju;

J.   mając na uwadze, że w dniu 8 sierpnia 2011 r. sąd miejski w Aktau uznał Natalię Sokołową, prawniczkę reprezentującą pracowników sektora naftowego, winną zarzutów „podburzania do niezgody społecznej” i „czynnego udziału w nielegalnych zgromadzeniach”, skazując ją na 6 lat więzienia;

K. mając na uwadze, że obserwatorzy międzynarodowej misji obserwacji wyborów z ramienia OBWE/ODIHR stwierdzili, iż wybory parlamentarne z dnia 15 stycznia 2012 r. nie spełniały podstawowych zasad demokratycznych wyborów;

L.  mając na uwadze, że w ciągu ostatnich dwóch miesięcy partie opozycyjne Alga i Azat oraz niezależne media, w tym gazety: Vzglyad, Golos Republik i Respublika oraz telewizja Stan, stały się celem zaostrzonych represji, w ramach których zatrzymani zostali między innymi przywódca partii Alga Władimir Kozłow i redaktor naczelny Vzglyad Igor Winiawski;

M. mając na uwadze fakt, że W. Kozłow został aresztowany krótko po powrocie ze spotkań w Parlamencie Europejskim i z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych, co stanowi dodatkowo źródło niepokoju UE i uwidacznia znaczenie zapewnienia zdolności naszej instytucji do prowadzenia rozmów z szerokim gronem podmiotów w krajach partnerskich UE tak, aby nie miało to negatywnych konsekwencji dla rozmówców;

1.  wyraża słowa głębokiego współczucia rodzinom zamordowanych i zaginionych podczas wydarzeń, które miały miejsce w połowie grudnia 2011 r. w obwodzie mangystauskim w zachodnim Kazachstanie;

2.  potępia przemoc w Żangaözen, przejawiającą się między innymi strzelaniem do demonstrantów przez siły bezpieczeństwa; podkreśla znaczenie pociągnięcia do odpowiedzialności winnych tych czynów oraz jawności i przejrzystości wszystkich spraw sądowych;

3.  wzywa do przeprowadzenia niezależnego międzynarodowego śledztwa w sprawie tych wydarzeń;

4.  zapewnia, że będzie dalej prowadził dialog z podmiotami społeczeństwa obywatelskiego, stanowiący element stosunków z Kazachstanem, tak jak to czyni w stosunkach z innymi krajami trzecimi; oczekuje poszanowania tych rozmów i zaznacza, że los rozmówców nie jest mu obojętny;

5.  uważa, że niewłaściwe podejście do sporu pracowniczego w sektorze naftowym w zachodnim Kazachstanie było główną przyczyną pogłębiającego się niezadowolenia społeczeństwa przed wydarzeniami z połowy grudnia 2011 r.; jest przekonany, że uznanie – w słowach i czynach – prawa pracowników do organizowania się; oparty na wzajemnym szacunku dialog między przedstawicielami związków zawodowych, pracodawcami i władzami; przywrócenie do pracy zwolnionych pracowników lub zaoferowanie im nowych miejsc pracy; wsparcie rodzin, które poważnie ucierpiały w wyniku niedawnych wydarzeń oraz budowanie zaufania do organów władz odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia spokoju społecznego i trwałej stabilności;

6.  z zadowoleniem przyjmuje niedawne uwolnienie obrońcy praw człowieka Jewgienija Żowtisa;

7.  ubolewa nad tym, że poza nielicznymi wyjątkami, nasiliły się ostatnio negatywne tendencje w zakresie praw człowieka utrzymujące się w Kazachstanie od dłuższego czasu;

8.  apeluje do kazachskich władz o powstrzymanie i odwrócenie negatywnych zjawisk w dziedzinie praw człowieka; podkreśla, że postęp w negocjacjach w sprawie nowej zacieśnionej umowy o partnerstwie i współpracy między UE i Kazachstanem musi zależeć od postępów w dziedzinie reform politycznych;

9.  wzywa kazachskie władze do zaprzestania zdecydowanych działań wobec politycznej opozycji i niezależnych mediów w kraju oraz do uwolnienia wszystkich osób przetrzymywanych najwyraźniej z przyczyn politycznych, w tym przywódcy partii Alga Władimira Kozłowa, redaktora naczelnego gazety Vzglyad Igora Winiawskiego oraz prawniczki reprezentującej strajkujących pracowników sektora naftowego Natalii Sokołowej, a także wszystkich osób wymienionych w ostatnich oświadczeniach UE na szczycie Stałej Rady OBWE pozostających w areszcie;

10. apeluje do władz Kazachstanu o szybką poprawę sytuacji w zakresie poszanowania prawa do zgromadzeń i zrzeszania się; wolności słowa i religii, w oparciu o zalecenia przedstawicieli i organów OBWE oraz zwracając szczególną uwagę na międzynarodowe zobowiązania Kazachstanu i obietnice złożone zanim zapadła decyzja o objęciu przez Kazachstan przewodnictwa w OBWE w 2010; zwraca uwagę na dobrze przygotowany krajowy plan działania w zakresie praw człowieka, przyjęty w 2009 r., i apeluje do kazachskich władz o jego pełne wdrożenie;

11. jest przekonany, że Kazachskie władze i społeczeństwo niezwykle na tym skorzystają, nie tylko pod względem stabilności, bezpieczeństwa i powrotu kraju na drogę budowania pozycji na arenie międzynarodowej;

12. ma nadzieję, że rozwój społeczny w Kazachstanie nabierze jednoznacznie pozytywnego rozmachu i jest gotowy udzielić temu krajowi zdecydowanego wsparcia, jeżeli to nastąpi;

13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Republiki Kazachstanu oraz Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie.

 

Ostatnia aktualizacja: 9 marzec 2012Informacja prawna