Procedura : 2011/2962(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0224/2012

Teksty złożone :

B7-0224/2012

Debaty :

Głosowanie :

PV 10/05/2012 - 12.56
CRE 10/05/2012 - 12.56

Teksty przyjęte :

P7_TA(2012)0203

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 148kDOC 106k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0223/2012
2.5.2012
PE486.790v01-00
 
B7-0224/2012

zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie piractwa morskiego (2011/2962(RSP))


Roberts Zīle, Charles Tannock, Geoffrey Van Orden, Peter van Dalen, Oldřich Vlasák, Paweł Robert Kowal, Jacqueline Foster w imieniu grupy politycznej ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie piractwa morskiego (2011/2962(RSP))  
B7‑0224/2012

Parlament Europejski,

–   uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej(1),

–   uwzględniając rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie piractwa morskiego, a zwłaszcza rezolucję z dnia 23 października 2008 r. w sprawie piractwa na morzu(2) oraz rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie politycznego rozwiązania problemu piractwa u wybrzeży Somalii(3),

–   uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) z dnia 10 grudnia 1982 r.,

–   uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1988 r. w sprawie przeciwdziałania bezprawnym czynom przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej,

–   uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ 1814 (2008) z dnia 15 maja 2008 r., 1816 (2008) z dnia 2 czerwca 2008 r., 1838 (2008) z dnia 7 października 2008 r., 1851 (2008) z dnia 16 grudnia 2008 r., 1863 (2009) z dnia 16 stycznia 2009 r., 1897 (2009) z dnia 30 listopada 2009 r., 1918 (2010) z dnia 27 kwietnia 2010 r., 1950 (2010) z dnia 23 listopada 2010, 1976 (2011) z dnia 11 kwietnia 2011 r., 2010 (2011) z dnia 30 września 2011, 2015 (2011) z dnia 24 października 2011 r., 2020 (2011) z dnia 22 listopada 2011 r., a także 2036 (2012) z dnia 22 lutego 2012 r. w sprawie sytuacji w Somalii,

–   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/749/WPZiB z dnia 19 września 2008 r. ustanawiające wojskowe działania koordynujące Unii Europejskiej wspierające rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ 1816 (2008 r.) (EU NAVCO)(4),

–   uwzględniają wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r.(5) oraz decyzję Rady 2010/766/WPZiB z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej zwanej ATALANTA(6),

–   uwzględniając decyzję Rady z dnia 23 marca 2012 r. o przedłużeniu mandatu operacji EU-NAVFOR ATALANTA do grudnia 2014 r. oraz rozszerzeniu obszaru działania siły,

–   uwzględniając decyzję Rady 2010/96/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. oraz decyzję Rady 2010/197/WPZiB z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej (EUTM Somalia),

–   uwzględniając koncepcję zarządzania kryzysowego uzgodnioną przez Radę do Spraw Zagranicznych w dniu 16 grudnia 2011 r. w związku z misją Rady dotyczącą budowania zdolności morskich w regionie (RMCB),

–   uwzględniając ramy strategiczne dla Rogu Afryki, stanowiące wytyczne dla zaangażowania UE w tym regionie, przyjęte przez Radę w dniu 14 listopada 2011 r.,

–   uwzględniając układ o podziale władzy podpisany w Dżibuti w dniu 9 czerwca 2008 r., którego celem było rozpoczęcie szeroko zakrojonego procesu pojednania narodowego i stworzenie silnego i powszechnego sojuszu politycznego, będącego w stanie zapewnić pokój, doprowadzić do zgody w kraju i przywrócić centralną władzę państwową,

–   uwzględniając konkluzje konferencji londyńskiej w sprawie Somalii z dnia 23 lutego 2012 r.,

–   uwzględniając art.110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że transport morski stanowił od zawsze jeden z podstawowych warunków rozwoju gospodarczego i dobrobytu w Europie, a ponad 80% światowego handlu odbywa się drogą morską;

B.  mając na uwadze, że piractwo i rozbój na morzu wymagają skoordynowanej reakcji zgodnie z ogólnymi ramami prawnymi określonymi w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza; mając na uwadze, że art. 100 konwencji stanowi, że wszystkie państwa mają obowiązek współpracować celu zwalczania piractwa morskiego;

C. mając na uwadze, że problem piractwa na pełnym morzu wciąż jeszcze nie został rozwiązany, a wręcz przeciwnie, szybko się rozprzestrzenia w zachodniej części Oceanu Indyjskiego, w szczególnie na wodach Somalii i Rogu Afryki, lecz również na innych obszarach, w tym w Azji Południowo-Wschodniej i Afryce Zachodniej, stając się coraz większym zagrożeniem dla życia i bezpieczeństwa marynarzy i innych osób, jak również dla rozwoju regionu i jego stabilności, środowiska morskiego, handlu światowego, wszelkiego rodzaju transportu morskiego i żeglugi, łącznie z łodziami rybackimi, a także dla dostaw pomocy humanitarnej;

D. mając na uwadze, że co roku 10 000 europejskich statków przepływa przez niebezpieczne obszary morskie, w związku z czym piractwo jest nie tylko zagrożeniem dla życia i bezpieczeństwa ludzi, lecz także problemem gospodarczym, ponieważ zagraża bezpieczeństwu morskich szlaków handlowych i ma bardzo negatywny wpływ na handel międzynarodowy;

E.  mając na uwadze, że liczba prób ataków na statki wzrasta – w 2011 r. zgłoszono 28 przypadków uprowadzeniach statków, 470 marynarzy zostało porwanych, 15 zostało zamordowanych, a obecnie około 190 marynarzy z około 7 statków jest przetrzymywanych w Somalii w charakterze zakładników w okropnych i nieludzkich warunkach przez coraz dłuższe okresy;

F.  mając na uwadze, że piraci stale doskonalą swoją taktykę i metody oraz że rozszerzyli promień działania, używając największe porwane statki jako tzw. statki-bazy;

G. mając na uwadze, że utrzymujący się brak stabilności politycznej w Somalii jest jedną z przyczyn piractwa, a niektórzy Somalijczycy wciąż jeszcze postrzegają piractwo jako dobre i opłacalne źródło dochodów;

H. mając na uwadze, że walki z piractwem nie uda się wygrać samymi metodami wojskowymi, lecz wynik jej zależy głównie od skutecznego promowania pokoju, rozwoju i budowania państwowości w Somalii;

I.   mając na uwadze, że problem piractwa ma również negatywny wpływ na cały region, w którym połowy stały się niebezpiecznym przedsięwzięciem, nie tylko dla unijnych statków prowadzących połowy np. na wodach terytorialnych Seszeli na podstawie umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy UE a Republiką Seszeli, lecz także dla miejscowych rybaków, którym UE udziela wsparcia sektorowego; mając na uwadze, że miejscowi rybacy nie dysponują takimi środkami finansowymi ani zasobami ludzkimi umożliwiającymi ochronę przed piractwem, jakimi dysponują trawlery UE;

J.   mając na uwadze, że UE jest największym darczyńcą Somalii i dotychczas zobowiązała się do udzielenia pomocy rozwojowej w wysokości 215,4 miliona EUR w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) na okres 2008–2013; mając na uwadze, że głównym celem tej pomocy finansowej jest likwidacja ubóstwa wśród ludności, zapewnienie samonapędzającego się wzrostu gospodarczego oraz zagwarantowanie długotrwałej stabilności w kraju, eliminując podstawowe przyczyny piractwa poprzez finansowanie projektów mających na celu poprawę zarządzania, edukacji i wzrostu gospodarczego oraz wspieranie sektorów niepriorytetowych (zdrowie, środowisko, woda, urządzenia sanitarne);

K. mając na uwadze, że wiele państw członkowskich opracowuje obecnie swoje własne zasady dotyczące obecności uzbrojonych strażników na pokładzie statków handlowych;

1.  ponownie wyraża ogromne zaniepokojenie stale rosnącym zagrożeniem, jakie stanowią piractwo i rozboje na morzu dla międzynarodowych i unijnych statków rybackich, handlowych i pasażerskich na Oceanie Indyjskim w pobliżu wybrzeży Afryki, szczególnie na wodach Somalii i Rogu Afryki, dla bezpieczeństwa marynarzy i innych osób, stabilności regionalnej, a także wszelkiego rodzaju transportu morskiego i żeglugi, łącznie z rybołówstwem;

2.  wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do rozważenia w trybie pilnym sposobów uwolnienia setek marynarzy obecnie przetrzymywanych w charakterze zakładników, aby zakończyć przedłużające się i przerażające więzienie tych marynarzy przez porywaczy i umożliwić im powrót do domów, a jednocześnie uwolnić porwane statki;

3.  uznaje wkład w bezpieczeństwo na morzu u wybrzeży Somalii, jaki wniosły państwa członkowskie UE, NATO i międzynarodowe siły morskie USA, które przeprowadziły trzy główne misje antypirackie w regionie (EU NAVFOR, CTF-150/151 oraz TF-508 w ramach operacji Ocean Shield zorganizowanej przez NATO);

4.  podkreśla potrzebę ściślejszej współpracy na wszystkich szczeblach, aby uniknąć niepotrzebnego powielania działań misji UE i NATO, gdyż obie te organizacje, UE i NATO, działają na tym samym obszarze w oparciu o własną niezależność w podejmowaniu decyzji, mają te same interesy i w dużej mierze obejmują te same narody europejskie;

5.  z wielkim zadowoleniem odnosi się do konferencji londyńskiej w sprawie Somalii, która odbyła się w dniu 23 lutego 2012 r. w Lancaster Mouse, oraz z komunikatu opublikowanego po jej zakończeniu, w którym między innymi jest mowa o zdecydowanym dążeniu wspólnoty międzynarodowej do wyplenienia piractwa, o wysiłkach, jakich dokonują partnerzy z branży, aby zwalczać piractwo, o apelu o ściślejsze stosowanie najlepszych praktyk zarządzania na statkach oraz potwierdzeniu, że piractwo nie pozostanie bezkarne; wzywa do skuteczniejszego rozwinięcia sądowych możliwości ścigania i zatrzymywania osób stojących za aktami piractwa zarówno w Somalii, jak i w całym regionie;

6.  przyjmuje do wiadomości konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 27 lutego 2012 r., wzywające do przedłużenia mandatu operacji EU NAVFOR ATALANTA do grudnia 2014 r.;

7.  przyjmuje do wiadomości decyzję Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 12 grudnia 2011 r. dotyczącą przygotowania regionalnej misji szkoleniowej dotyczącej budowania regionalnych zdolności morskich (RMCB), której celem będzie szkolenie straży przybrzeżnej oraz sędziów; wyraża zaniepokojenie co do skuteczności tej misji ze względu na błędy popełnione przez poprzednie misje szkoleniowe UE, w szczególności misję EUPOL w Afganistanie;

8.  podkreśla, że dalsza bezkarność piratów uniemożliwia powstrzymanie ich od działania; ubolewa nad faktem, że pomimo umów między UE a krajami trzecimi (Kenią, Seszelami, Mauritiusem, Puntlandem, Somalilandem, Somalią) i międzynarodowych przepisów prawnych wielu piratów i innych przestępców w ogóle nie zaaresztowano, a nawet jeżeli byli aresztowani, to często zwalniano ich z braku solidnych dowodów, oraz że prawo karne niektórych państw członkowskich UE nie zabezpiecza wystarczająco przed piractwem na pełnym morzu;

9.  w związku z tym apeluje o natychmiastowe i skuteczne podjęcie środków umożliwiających ściganie i karanie osób podejrzanych o akty piractwa i wzywa kraje trzecie i państwa członkowskie UE, które dotychczas tego nie uczyniły, do transpozycji do swojego prawa wszystkich przepisów zawartych w Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, a także w Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie przeciwdziałania bezprawnym czynom przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej, aby stawić czoła bezkarności piratów;

10. wzywa państwa członkowskie do prowadzenia we współpracy z Europolem i Interpolem dochodzeń w sprawie przepływów pieniężnych oraz do ich śledzenia, a także do konfiskaty pieniędzy zapłaconych piratom jako okup, gdyż istnieją przesłanki, że pieniądze te mogą być wpłacane na konta w bankach na całym świecie, w tym w Europie, oraz do identyfikowania i rozbijania siatek przestępczości zorganizowanej, które czerpią zyski z takich działań;

11. zachęca siły międzynarodowe do podjęcia skutecznych działań, aby zapobiec zwiększonemu wykorzystywaniu porwanych statków jako statków-baz, co pozwala piratom zwiększyć zdolność operacyjną i atakować z większą siłą, determinacją i elastycznością w całej północno-zachodniej części Oceanu Indyjskiego;

12. uważa, że należy nasilić starania, aby rozwiązać problem piractwa za pomocą urządzeń zainstalowanych na lądzie oraz że należy zmodyfikować operacje NATO i UE tak, aby uprawnić misje na lądzie do ataków na lądowe instalacje i kotwicowiska wykorzystywane przez statki pirackie, co pozwoli skutecznie zmniejszyć zdolność piratów do atakowania statków;

13. zachęca armatorów do przestrzegania i pełnego stosowania „Najlepszych zasad postępowania w celu ochrony przed piractwem bazującym w Somalii” (BMP-4), które zawierają wystarczające informacje dla wszystkich zainteresowanych stron na temat sposobów pomagania statkom w unikaniu, powstrzymywaniu lub opóźnianiu ataków pirackich u wybrzeży Somalii; ponawia apel do wszystkich statków działających w tym rejonie o rejestrowanie się w odpowiednich jednostkach koordynacji bezpieczeństwa morskiego i przestrzeganie zaleceń EU-NAVFOR ATALANTA; wzywa państwa członkowskie o dopilnowanie, aby wszystkie ich statki zostały zarejestrowane;

14. podkreśla, że aby z powodzeniem zwalczać piractwo, należy podjąć skuteczne, dobrze skoordynowane międzynarodowe działania, łączące bezpieczeństwo z rozwojem, praworządnością, przestrzeganiem praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego; dlatego też należy zwrócić większą uwagę na niestabilną, a często anarchiczną sytuację polityczną na lądzie, pogorszoną brakiem rozwoju gospodarczego;

15. wzywa Radę i Komisję, aby we współpracy z ONZ oraz Unią Afrykańską i w odpowiedzi na liczne wnioski tymczasowego rządu federalnego Somalii o pomoc międzynarodową w przeciwdziałaniu piractwu u swoich wybrzeży kontynuowały współpracę z tymczasowym rządem federalnym Somalii i wspierały go w zwalczaniu piractwa, organizacji Al-Shabab i sprawców aktów piractwa, których należy postawić przed sądem, a także aby pomogły Somalii i całemu regionowi w umocnieniu swojego potencjału;

16. wyraża zadowolenie z tego, że wojsko etiopskie niedawno oswobodziło spod kontroli organizacji Al-Shabab ludność zamieszkującą duże obszary Somalii; stwierdza, że kenijscy żołnierze dokonywali wojskowych wypadów do Somalii, aby w ramach obrony koniecznej chronić turystów, między innymi ze Zjednoczonego Królestwa, uprowadzonych przez terrorystów z organizacji Al- Shabab;

17. z zadowoleniem odnosi się do pozytywnej roli, jaką odegrał Somaliland, a także postępy tego kraju w zwalczaniu piractwa; wyraża wdzięczność krajom, które udzieliły Somalilandowi materialnej pomocy i szkoliły straż przybrzeżną Somalilandu, aby mógł on odegrać większą rolę w skutecznym zwalczaniu piractwa i wskazywać podejrzane statki siłom morskim patrolującym region;

18. jest zaniepokojony wciąż pogarszającą się sytuacją humanitarną w Rogu Afryki i wzywa wspólnotę międzynarodową, a w szczególności Unię Europejską, do zwiększenia pomocy humanitarnej ludności w potrzebie, aby zaspokoić rosnące potrzeby humanitarne i zapobiec dalszemu pogarszaniu się sytuacji;

19. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji o przyznaniu dodatkowych 50 mln EUR w ramach wsparcia finansowego UE dla misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) i wzywa państwa członkowskie oraz wspólnotę międzynarodową do pomagania w propagowaniu pokoju, rozwoju gospodarczego i budowaniu stabilnego systemu demokratycznego w Somalii, co sprzyjałoby bezpieczeństwu i ułatwiłoby zwalczanie piractwa w perspektywie długoterminowej; z zadowoleniem przyjmuje mianowanie specjalnego przedstawiciela UE ds. Rogu Afryki;

20. podkreśla pilną potrzebę zbudowania w Somalilandzie, Somalii i Puntlandzie zgodnych z międzynarodowymi standardami obiektów do przetrzymywania piratów; wzywa do znalezienia rozwiązania, które umożliwiłoby udzielenie międzynarodowej pomocy finansowej w tym celu;

21. z zadowoleniem przyjmuje unijny projekt Marsic, wchodzący w skład programu dotyczącego najbardziej niebezpiecznych szlaków morskich w ramach Instrumentu na rzecz Stabilności, którego celem jest zwiększenie bezpieczeństwa morskiego w zachodniej części Oceanu Indyjskiego i Zatoce Adeńskiej poprzez wymianę informacji i budowanie potencjału, uwydatnianie współpracy regionalnej między krajami tego regionu, i oczekuje jego przedłużenia poza 2013 r.;

22. zachęca do podejmowania inicjatyw antypirackich w krajach wschodniej i południowej Afryki oraz regionu Oceanu Indyjskiego, takich jak nowy projekt antypiracki MASE (program bezpieczeństwa na morzu), który skorzystał z unijnej subwencji na rozpoczęcie działalności w wysokości 2 mln EUR;

23. wzywa państwa członkowskie do stosowania niezbędnych środków bezpieczeństwa na pokładzie, zgodnie z przysługującymi im suwerennymi prawami, podkreśla, że korzystanie z prywatnych uzbrojonych strażników na statkach przepływających przez ten region nie rozwiązuje problemu piractwa, lecz stanowi jedynie tymczasowy środek, jaki armatorzy muszą zastosować, aby chronić marynarzy oraz wzywa Komisję i Radę do opracowania unijnej strategii korzystania na pokładzie z usług certyfikowanego uzbrojonego personelu, aby zapewnić prawidłowe wdrożenie wytycznych IMO w tej dziedzinie;

24. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, państwom członkowskim, sekretarzom generalnym Unii Afrykańskiej, ONZ i Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju, prezydentowi tymczasowego rządu federalnego Somalii oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.

(1)

Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0213.

(2)

Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0519.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2009)0099.

(4)

Dz.U. L 252 z 20.9.2008, s. 39.

(5)

Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

(6)

Dz.U. L 327 z 11.12.2010, s. 49.

Ostatnia aktualizacja: 4 maja 2012Informacja prawna