Parlament Europejski,

–   uwzględniając rezolucję nr 1816 Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 2 czerwca 2008 r.,

–   uwzględniając rozpoczętą w grudniu 2008 r. operację EU NAVFOR ATALANTA,

–   uwzględniając sprawozdanie Międzynarodowego Biura Morskiego Międzynarodowej Izby Handlowej za okres 1 stycznia – 30 czerwca 2011 r. dotyczące piractwa i rozboju przy użyciu broni wobec statków,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Somalia jest jednym z najbiedniejszych krajów świata i w przeszłości wielokrotnie zaznawała klęski głodu, a ostatnio ponad 12 mln ludzi w regionie Rogu Afryki zostało dotkniętych głodem, co było najpoważniejszą katastrofą w ciągu ostatnich 60 lat;

B.  mając na uwadze, że przyczyny tego skrajnego ubóstwa i głodu są różnorodne, a należą do nich: wojna domowa, niestabilność polityczna, brak bezpieczeństwa w całym regionie, degradacja gleb, masowe wykupywanie ziem uprawnych przez inwestorów zagranicznych, wzrost cen gospodarstw rolnych, spekulacja podstawowymi towarami, zmiana klimatu, nielegalne wyrzucanie toksycznych odpadów oraz nadmiernie intensywne i nielegalne połowy wzdłuż wybrzeża somalijskiego prowadzone przez europejskie i azjatyckie statki-przetwórnie;

C. mając na uwadze, że rząd somalijski był zmuszony zwolnić swoją straż przybrzeżną z powodu braku środków finansowych w wyniku międzynarodowego kryzysu zadłużenia i nałożenia programów dostosowania strukturalnego przez MFW i Bank Światowy; mając na uwadze, że spowodowało to próżnię, którą wykorzystano na nielegalne połowy na wodach terytorialnych Somalii, co jest jednym z głównych powodów utraty źródła utrzymania przez somalijskich rybaków;

D. mając na uwadze, że 8 grudnia 2008 r. rozpoczęła się operacja EUNAVFOR ATALANTA, która osiągnęła pełną operacyjność w lutym 2009 r., a jej celem było zapewnienie ochrony statkom przewożącym pomoc żywnościową dla somalijskich wysiedleńców w ramach Światowego Programu Żywnościowego, a także statkom narażonym na atak, pływającym po Zatoce Adeńskiej i u wybrzeży Somalii oraz uniemożliwianie i zwalczanie aktów piractwa i rozboju z użyciem broni u wybrzeży Somalii; mając na uwadze, że liczba ataków na wodach terytorialnych Somalii wzrosła wielokrotnie od czasu rozpoczęcia operacji ATALANTA;

E.  mając na uwadze, że działania operacji EU NAVFOR ATALANTA przebiegają w strefie obejmującej obszar południowej części Morza Czerwonego, Zatokę Adeńską i zachodnią część Oceanu Indyjskiego, w tym Seszele; mając na uwadze, że Rada postanowiła w dniu 23 marca 2012 r. przedłużyć mandat do 2014 r. oraz rozszerzyć obszar działania siły, obejmujący obecnie tereny przybrzeżne Somalii, a także jej wody terytorialne i śródlądowe;

F.  mając na uwadze, że w dniu 25 stycznia 2010 r. Rada zgodziła się powołać misję wojskową UE w celu szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, że misja wojskowa Unii Europejskiej mająca na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia) rozpoczęła się w dniu 7 kwietnia 2010 r., aby wesprzeć tymczasowy rząd federalny Somalii i ściśle współpracować z misją Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM);

G. mając na uwadze, że AMISOM jest w głównej mierze finansowana ze środków instrumentu na rzecz pokoju w Afryce, który z kolei jest finansowany z budżetu na rozwój długoterminowy w ramach dziewiątego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR); mając na uwadze, że wkład UE do AMISOM za pośrednictwem instrumentu na rzecz pokoju wynosi 142,5 mln EUR;

H. mając na uwadze, ze zgodnie ze sprawozdaniem Międzynarodowego Biura Morskiego za okres 1 stycznia – 30 czerwca 2011 r. dotyczącym piractwa i rozboju z użyciem broni wobec statków liczba ataków wzrosła z 5 w 2008 r. do 125 w czerwcu 2011 r. w Somalii na terytorium obejmującym wody Somalii, Omanu, Jemenu, Morza Arabskiego, Oceanu Indyjskiego, Kenii, Tanzanii, Mozambiku, Madagaskaru, Seszeli, zachodnich Indii i zachodnich Malediwów;

1.  jest zdania, że nie można rozwiązać kryzysu w Somalii i problemu piractwa na wodach Rogu Afryki/Somalii w sposób militarny;

2.  wzywa Radę i Komisję do zrewidowania strategii politycznej dotyczącej Somalii i do zakończenia operacji EUNAVFOR ATALANTA, gdyż nie można uznać ich za sukces ze względu na rosnącą liczbę napadów, które stają się coraz bardziej brutalne; jest zdania, że decyzja o rozszerzeniu strefy działań operacji może zaszkodzić/zaszkodzi ludności cywilnej Somalii i wyraża wątpliwość co do skuteczności zwalczania piractwa;

3.  nie zgadza się z wojskowym podejściem UE mającym postać reformy sektora bezpieczeństwa i misji szkoleniowej EUTM Somalia i odrzuca je, a także odrzuca ewentualne misje w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony w Somalii lub w regionie;

4.  wzywa kraje sąsiadujące i wszystkie mocarstwa zagraniczne do powstrzymania się od interwencji w Somalii;

5.  wzywa Komisję i Radę do wsparcia działań ONZ na rzecz procesu pojednania między stronami wojny domowej w Somalii; apeluje o zapewnienie wsparcia technicznego i finansowego dla procesu pojednania i pokoju oraz mediacji między stronami wojny domowej;

6.  wzywa władze lokalne i wszystkie strony wojny domowej do umożliwienia organizacjom pomocy humanitarnej dotarcia do znajdującej się w biedzie ludności, zgodnie z międzynarodowym prawem pomocy humanitarnej;

7.  podkreśla, że nie należy przeznaczać środków na pomoc rozwojową, takich jak EFR, na żadne cele wojskowe; zdecydowanie sprzeciwia się wykorzystaniu EFR na szkolenie sił wojskowych w ramach reformy sektora bezpieczeństwa w Somalii; uważa, że EFR musi pozostać instrumentem finansującym wyłącznie walkę z ubóstwem i głodem w krajach rozwijających się;

8.  zdecydowanie sprzeciwia się wspieraniu jednej strony wojny domowej, wzywa UE do stosowania czysto cywilnego i pokojowego podejścia do rozwiązania konfliktu i przyjęcia neutralnej roli rozjemcy/mediatora w celu osiągnięcia trwałego pokoju w Somalii i w regionie;

9.  wzywa Komisję i Radę do skoncentrowania się na sytuacji w całym kraju, a co najważniejsze, na potrzebie rozwiązania sytuacji humanitarnej w terenie oraz wyeliminowaniu prawdziwych przyczyn katastrofalnej sytuacji, wyrządzającej cierpienia milionom Somalijczyków, mianowicie skrajnego ubóstwa, nielegalnych połowów i nadmiernych połowów na wodach Somalii;

10. apeluje o pilne środki mające na celu dotrzymanie międzynarodowych wiążących zobowiązań i o realizację MCR, a zwłaszcza celu nr 1, jakim jest prawo do prawidłowego wyżywienia, oraz wzywa do anulowania długu Somalii i wszystkich biednych i najbardziej dotkniętych krajów;

11. wzywa Unię Europejską do zwiększenia części oficjalnej pomocy rozwojowej przeznaczonej na niezależność żywnościową i bezpieczeństwo żywnościowe Somalii za pomocą inwestycji w drobne zrównoważone gospodarstwa i pasterstwo, do zapewnienia dostępu drobnych rolników do ziemi, co umocni rynek lokalny, a także do zapewnienia możliwej do przyjęcia dziennej racji żywnościowej dla ludności Rogu Afryki, oraz do dalszej pomocy w odnowie wód Somalii i Rogu Afryki w celu zapewnienia źródła utrzymania somalijskim rybakom i ich rodzinom;

12. wzywa UE i jej państwa członkowskie do postawienia walki z ubóstwem i cierpieniem ludzkim w Rogu Afryki i w krajach rozwijających się ponad korzyściami i zyskami ze spekulacji żywnością;

13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, instytucjom Unii Afrykańskiej, Parlamentowi Panafrykańskiemu, Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP – UE oraz rządom państw członkowskich UE.