Procedura : 2012/2658(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0237/2012

Teksty złożone :

B7-0237/2012

Debaty :

OJ 22/05/2012 - 122

Głosowanie :

PV 24/05/2012 - 10.2

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 131kWORD 89k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0235/2012
21.5.2012
PE489.259v01-00
 
B7-0237/2012

zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji na Ukrainie i sprawy Julii Tymoszenko (2012/2658(RSP))


Johannes Cornelis van Baalen, Marielle de Sarnez, Nathalie Griesbeck, Gerben-Jan Gerbrandy, Robert Rochefort, Kristiina Ojuland, Marietje Schaake w imieniu grupy politycznej ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Ukrainie i sprawy Julii Tymoszenko (2012/2658(RSP))  
B7‑0237/2012

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Ukrainy, w szczególności rezolucje z dnia 9 czerwca 2011 r.(1), 27 października 2011 r.(2) i 1  grudnia 2011 r.(3),

–   uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Ukrainą, która weszła w życie z dniem 1 marca 1998 r.(4), i którą ma zastąpić układ o stowarzyszeniu,

–   uwzględniając fakt, że w dniu 30 marca 2012 r. negocjatorzy z ramienia Unii Europejskiej i Ukrainy podpisali układ o stowarzyszeniu obejmujący stworzenie szeroko zakrojonej i kompleksowej strefy wolnego handlu,

–   uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Euronest w sprawie sytuacji Julii Tymoszenko przyjętą w dniu 4 kwietnia 2012 r.,

–   uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 26 kwietnia 2012 r. przez rzecznika wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej Catherine Ashton w sprawie sytuacji Julii Tymoszenko,

–   uwzględniając oświadczenie komisarz UE odpowiedzialnej za sport Androulli Vassiliou z dnia 4 maja 2012 r.,

–   uwzględniając wnioski z posiedzenia Rady Współpracy UE-Ukraina z 15 maja 2012 r.,

–   uwzględniając sprawozdanie z postępów Ukrainy w realizacji europejskiej polityki sąsiedztwa opublikowane w dniu 15 maja 2012 r. (SWD(2012)0124 final),

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że UE sprzyja stabilnej i demokratycznej Ukrainie, która przestrzega zasad wolnej gospodarki rynkowej i praworządności oraz praw człowieka;

B.  mając na uwadze, że na Ukrainie nie wprowadzono jeszcze w życie kompleksowej reformy sądownictwa ani środków na rzecz zapewnienia poszanowania praworządności w dochodzeniach i śledztwach karnych, w tym zasady sprawiedliwego, bezstronnego i niezawisłego postępowania sądowego,

C. mając na uwadze, że na Ukrainie nadal powszechne są przypadki korupcji oraz nadużywania władzy i wymagają one jednoznacznej reakcji ze strony władz, polegającej na pociągnięciu winnych do odpowiedzialności; mając na uwadze, że ściganie i dochodzenia muszą być bezstronne oraz niezawisłe i nie mogą być wykorzystywane do celów politycznych;

D. mając na uwadze, że skazanie byłej premier Ukrainy Julii Tymoszenko na siedem lat pozbawienia wolności w dniu 11 października 2011 r., a także postępowania sądowe przeciwko pozostałym ministrom wywołały poważne zaniepokojenie w UE i są ogólnie postrzegane jako akty odwetu lub jako próby skazania i uwięzienia członków opozycji, tak aby powstrzymać ich od kandydowania i prowadzenia kampanii w wyborach parlamentarnych 28 października oraz w wyborach prezydenckich w 2015 r.;

E.  mając na uwadze, że przepisy ustawy zastosowanej wybiórczo przeciwko J. Tymoszenko sięgają czasów Związku Radzieckiego i przewidują odpowiedzialność karną za decyzje polityczne; mając na uwadze, że art. 364 i 365 tej ustawy nie są zgodne z normami UE i ONZ;

F.  mając na uwadze, że Rada Najwyższa Ukrainy przyjęła kodeks postępowania karnego, który podpisał prezydent Janukowicz i który najprawdopodobniej wejdzie w życie w listopadzie br.;

G. mając na uwadze, że wstępne sprawozdanie duńskiego Komitetu Helsińskiego ds. Praw Człowieka w sprawie śledztwa przeciw Julii Tymoszenko prowadzonego w listopadzie 2011 r. wymienia liczne przypadki poważnych naruszeń europejskiej konwencji praw człowieka;

H. mając na uwadze, że UE nieustannie podkreśla konieczność wyraźnego poszanowania praworządności, co obejmuje rzetelne, bezstronne i niezawisłe procesy sądowe przy jednoczesnym unikaniu przekonania, że działania wymiaru sprawiedliwości są wybiórcze; mając na uwadze, że UE uważa te zasady za szczególnie ważne w kraju, który dąży do pogłębienia relacji umownych na bazie stowarzyszenia politycznego;

I.   mając na uwadze, że V Izba Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wydała w dniu 15 marca 2012 r. decyzję, w której wskazała rządowi Ukrainy, na mocy art. 391 regulaminu Trybunału, że koniecznie musi on zapewnić byłej premier Ukrainy Julii Tymoszenko odpowiednie leczenie we właściwej placówce;

J.   mając na uwadze, że biuro rzecznika praw obywatelskich Ukrainy potwierdziło, że w trakcie przeniesienia Julii Tymoszenko z celi więziennej do szpitala w dniu 20 kwietnia 2012 r. stosowano wobec niej przemoc fizyczną; mając na uwadze, że Ukraina posiada zobowiązanie międzynarodowe do natychmiastowego i bezstronnego rozpatrzenia wszelkich skarg dotyczących stosowania tortur lub innych form okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania;

K. mając na uwadze, że w dniu 20 kwietnia 2012 r. Julia Tymoszenko rozpoczęła strajk głodowy, by zwrócić uwagę społeczności międzynarodowej na sytuację na Ukrainie;

L.  mając na uwadze, że w dniu 9 maja 2012 r. Julię Tymoszenko przeniesiono z więzienia do szpitala w celu poddania jej leczeniu, co w konsekwencji zakończyło się strajkiem głodowym;

1.  podkreśla znaczenie zapewnienia jak największej przejrzystości dochodzeń, śledztw i procesów i ostrzega przed wszelkiego rodzaju wykorzystywaniem prawa karnego jako narzędzia osiągania celów politycznych;

2.  wzywa władze Ukrainy do zagwarantowania sprawiedliwego, przejrzystego i bezstronnego postępowania odwoławczego w sprawie Julii Tymoszenko oraz innych członków jej rządu, którym zarzucono popełnienie przestępstw gospodarczych;

3.  poddaje ostrej krytyce skazanie byłej premier Julii Tymoszenko; podkreśla, że wzmocnienie praworządności oraz niezależne sądownictwo, a także wszczęcie wiarygodnej walki z korupcją mają podstawowe znaczenie nie tylko dla pogłębienia stosunków UE-Ukraina, ale także dla konsolidacji demokracji na Ukrainie;

4.  domaga się, by władze Ukrainy zagwarantowały Julii Tymoszenko, Jurijowi Łucence i Waleremu Iwaszczence podstawowe prawa do zdrowia i dobrego stanu psychicznego, a także aby osoby te otrzymały niezbędną opiekę lekarską zgodnie z normami międzynarodowymi;

5.  potępia powszechne doniesienia o przemocy wobec Julii Tymoszenko w więzieniu i oczekuje, by władze Ukrainy umożliwiły przeprowadzenie niezależnego śledztwa w tej sprawie;

6.  wzywa władze Ukrainy do powołania niezależnego i niezawisłego międzynarodowego zespołu prawników, który przygotuje sprawozdanie na temat potencjalnych naruszeń podstawowych praw i wolności w przypadku Julii Tymoszenko i pozostałych członków jej rządu; pozytywnie odnosi się do wyników spotkania przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Martina Schulza z premierem Ukrainy Mykołą Azarowem i spodziewa się, że władze Ukrainy odpowiedzą na uzgodnioną propozycję przedstawiając wytyczne jej szybkiej realizacji, aby przy współpracy zespołu medycznego Charite i przy wsparciu z jego strony zagwarantować Julii Tymoszenko właściwe leczenie, a także kontrolę sądową postępowania apelacyjnego i kasacyjnego oraz toczących się w przyszłości postępowań sądowych przeciw byłej premier Ukrainy przez posiadający autorytet i właściwe uprawnienia podmiot UE;

7.  uważa, że brak postępów ze strony władz Ukrainy w dowiedzeniu rzeczywistego zobowiązania do odwrócenia subiektywnego procesu prawnego w przypadku Julii Tymoszenko oraz pozostałych członków jej rządu jeszcze bardziej opóźni podpisanie układu o stowarzyszeniu;

8.  przyjmuje do wiadomości odroczenie przesłuchania kasacyjnego w sprawie Julii Tymoszenko na dzień 26 czerwca 2012 r., uważa że fakt ten jest godny ubolewania i ostrzega przed odroczeniem uczciwego procesu sądowego;

9.  wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do zajęcia wspólnego stanowiska w sprawie potencjalnego bojkotu politycznego mistrzostw Europy w piłce nożnej Euro 2012 na Ukrainie;

10. wyraża zdecydowany sprzeciw wobec przyjęcia przez Komisję Wolności Informacji Najwyższej Rady Ukrainy projektu ustawy mającej na celu kryminalizację „propagowania” homoseksualizmu; wzywa Najwyższą Radę Ukrainy do odrzucenia tego wniosku i do zagwarantowania poszanowania, ochrony i propagowania praw człowieka na Ukrainie, co przewiduje europejska konwencja praw człowieka, bez wprowadzania rozróżnień z uwagi na orientację seksualną;

11. wyraża zaniepokojenie obecnym ograniczeniem demokratycznych wolności, a także praktyką instrumentalizacji instytucji państwowych w celach tendencyjnych i do politycznego odwetu; przypomina władzom Ukrainy o odpowiedzialności za zagwarantowanie wolnego i sprawiedliwego procesu wyborczego na Ukrainie; jest zdania, że wybory parlamentarne, które odbędą się na Ukrainie 28 października 2012 r., będą miały decydujące znaczenie pod kątem perspektyw bliższego stowarzyszenia UE-Ukraina w przyszłości;

12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, ESDZ, państwom członkowskim, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Ukrainy, a także Zgromadzeniom Parlamentarnym Rady Europy i OBWE.

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0272.

(2)

Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0472.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0545.

(4)

Dz.U. L 49 z 19.2.1998, s. 1.

Ostatnia aktualizacja: 23 maj 2012Informacja prawna