Procedura : 2012/2659(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0285/2012

Teksty złożone :

B7-0285/2012

Debaty :

Głosowanie :

PV 13/06/2012 - 9.4

Teksty przyjęte :

P7_TA(2012)0248

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 133kDOC 95k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0281/2012
6.6.2012
PE489.315v01-00
 
B7-0285/2012

zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji między Sudanem a Sudanem Południowym (2012/2659(RSP))


Charles Goerens, Ivo Vajgl, Olle Schmidt, Louis Michel w imieniu grupy politycznej ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji między Sudanem a Sudanem Południowym (2012/2659(RSP))  
B7‑0285/2012

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Sudanu,

–   uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2046 (2012) z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie Sudanu i Sudanu Południowego,

–   uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton, w którym przyjęła z zadowoleniem rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2046 (2012) z dnia 2 maja 2012 r.,

–   uwzględniając protokół ustaleń o nieagresji i współpracy podpisany przez Sudan i Sudan Południowy w dniu 10 lutego 2012 r.,

–   uwzględniając oświadczenie rzecznika wysokiej przedstawiciel UE Catherine Aston z 28 marca 2012 r., 11 kwietnia 2012 r. w sprawie starć zbrojnych na granicy między Sudanem i Sudanem Południowym,

–   uwzględniając oświadczenie Unii Afrykańskiej z dnia 17 kwietnia 2012 r. wzywające Sudan i Sudan Południowy do odpowiedzialnego postępowania oraz rozważenia apeli Unii Afrykańskiej i społeczności międzynarodowej o natychmiastowe zakończenie obecnego konfliktu między oboma krajami,

–   uwzględniając oświadczenie rzecznika sekretarza generalnego ONZ z dnia 16 kwietnia 2012 r. w sprawie sytuacji w Sudanie i Sudanie Południowym wyrażające głębokie zaniepokojenie trwającymi działaniami wojennymi między oboma krajami, w tym ich konsekwencjami dla niewinnych osób cywilnych,

–   uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona z dnia 19 kwietnia 2012 r. nakłaniające Sudan i Sudan Południowy do zakończenia działań wojennych, aby zapobiec wznowieniu konfliktu, który w okresie dwóch dziesięcioleci kosztował już życie milionów osób,

–   uwzględniając konkluzje Rady z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie Sudanu i Sudanu Południowego (3159. posiedzenie Rady do Spraw Zagranicznych) wyrażające głębokie zaniepokojenie UE eskalacją konfliktu między Sudanem i Sudanem Południowym,

–   uwzględniając plan działań dla Sudanu i Sudanu Południowego nakreślony w komunikacie wydanym przez Radę ds. Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej w dniu 24 kwietnia, który UE w pełni popiera,

–   uwzględniając deklarację współprzewodniczących Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 30 maja 2011 r. w sprawie sytuacji w Sudanie i Sudanie Południowym,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że eskalacja napięcia między Sudanem i Sudanem Południowym doprowadziła ostatnio oba kraje na skraj wojny;

B.  mając na uwadze, że powtarzające się zbrojne incydenty graniczne między Sudanem i Sudanem Południowym, w tym ruchy oddziałów zbrojnych, zajęcie i okupacja Heglig, wspieranie oddziałów paramilitarnych, wspieranie rebeliantów na terenie przeciwnika, walki między Sudańskimi Siłami Zbrojnymi (SAF) i Ludową Armią Wyzwolenia Sudanu (SPLA), doprowadziły do przekształcenia konfliktu w otwartą konfrontację;

C. mając na uwadze, że walki między Sudanem i Sudanem Południowym oraz walki trwające w prowincjach Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego doprowadziły do tragicznej sytuacji humanitarnej w Sudanie;

D. mając na uwadze, że brak porozumienia w sprawie tymczasowych ustaleń gospodarczych między oboma krajami, w tym dotyczących wykorzystania ropy naftowej, doprowadziły do konfiskaty przez Chartum ropy płynącej z południa oraz decyzji Sudanu Południowego o zaprzestaniu produkcji ropy naftowej, co wydatnie przyczyniło się do obecnego kryzysu;

E.  mając na uwadze, że w dniu 29 czerwca 2011 r. zawarto porozumienie między rządem Sudanu a rządem Sudanu Południowego w sprawie bezpieczeństwa granic i wspólnego mechanizmu w zakresie polityki i bezpieczeństwa, obejmujące zobowiązanie do stworzenia bezpiecznej zdemilitaryzowanej strefy granicznej, a w dniu 30 lipca 2011 r. zawarto porozumienie między rządem Sudanu a rządem Sudanu Południowego w sprawie misji wspierania kontroli granic;

F.  mając na uwadze, że Sudan Południowy zapowiedział natychmiastowe wycofanie się z okręgu Abyei zgodnie z porozumieniem między Sudanem i Sudanem Południowym z dnia 20 czerwca 2011 r.;

G. mając na uwadze, że dziesięciolecia wzajemnego braku zaufania powstrzymują każdą ze stron od wykonania gestu w kierunku złagodzenia sytuacji i podjęcia poważnych negocjacji;

H. mając na uwadze, że UE w pełni popiera międzynarodowe starania o zakończenie długotrwałej kampanii terroru prowadzonej przez Josepha Kony’ego i Armię Oporu Pana (LRA) oraz o udzielenie pomocy ludności dotkniętej obecnością LRA;

1.  wzywa Sudan i Sudan Południowy do zakończenia działań wojennych i okazania politycznej woli rozwiązania problemów nierozstrzygniętych po secesji w oparciu o plan działań zatwierdzony w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2046 (2012) z dnia 2 maja 2012 r.;

2.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zarówno Sudan, jak i Sudan Południowy zaakceptowały plan działań i potwierdziły zobowiązanie do natychmiastowego zakończenia działań wojennych, co stanowi ważny pierwszy krok w słusznym kierunku;

3.  wzywa Sudan i Sudan Południowy do wykazania politycznej i praktycznej woli podążania drogą pokoju przez podjęcie problemów bezpieczeństwa obu stron w drodze konstruktywnych negocjacji w ramach wspólnego mechanizmu w zakresie polityki i bezpieczeństwa, począwszy od bezwarunkowego wycofania wszystkich oddziałów zbrojnych na swoją stronę granicy zgodnie z wcześniej przyjętymi porozumieniami, w tym porozumieniem w sprawie misji wspierania kontroli granic z dnia 30 lipca 2011 r;

4.  z zadowoleniem przyjmuje rolę Unii Afrykańskiej i mediację Thabo Mbekiego z myślą o rychłym wznowieniu bezpośrednich negocjacji;

5.  apeluje o natychmiastowe uruchomienie wspólnego mechanizmu weryfikacji i monitorowania granic poprzez wysłanie międzynarodowych obserwatorów i innego personelu w teren w celu monitorowania i pomocy w zapewnieniu przestrzegania ustaleń;

6.  wzywa Sudan i Sudan Południowy do realizacji niewykonanych elementów porozumienia z 20 czerwca 2011 r. w sprawie tymczasowych środków bezpieczeństwa i porozumień administracyjnych dotyczących okręgu Abyei, w szczególności wycofania wszystkich sił sudańskich i południowosudańskich z okręgu Abyei; z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź natychmiastowego wycofania przez Sudan Południowy sił zbrojnych z okręgu Abyei i wzywa rząd Sudanu do podjęcia takich samych działań;

7.  z zadowoleniem przyjmuje wycofanie armii Sudanu Południowego z Heglig i wzywa do natychmiastowego zaprzestania przez Sudańskie Siły Zbrojne bombardowań z powietrza Sudanu Południowego;

8.  wzywa Sudan i Sudan Południowy, by zaprzestały ukrywać i wspierać grupy rebeliantów występujące przeciwko drugiemu krajowi;

9.  stwierdza, że jest zainteresowany tym, aby Sudan i Sudan Południowy stały się dwoma dobrze prosperującymi pod względem gospodarczym państwami żyjącymi obok siebie w pokoju, w poczuciu bezpieczeństwa i stabilności, oraz podkreśla znaczenie, jakie ma zbudowanie wzajemnego zaufania i środowiska sprzyjającego długotrwałej stabilizacji i rozwojowi gospodarczemu;

10. zdecydowanie potępia wszystkie akty przemocy dokonywane wobec osób cywilnych z pogwałceniem międzynarodowego prawa humanitarnego i prawa w dziedzinie praw człowieka;

11. wzywa wszystkie strony, by propagowały i chroniły prawa człowieka, w tym prawa kobiet i prawa osób należących do grup najbardziej wrażliwych, by stosowały się do zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa w dziedzinie praw człowieka, oraz apeluje o pociągnięcie do odpowiedzialności osób, które dopuściły się poważnego naruszenia tego prawa, w tym przemocy seksualnej;

12. zdecydowanie nalega na Sudan i Sudan Południowy, aby zezwoliły na udzielenie pomocy humanitarnej ludności na obszarach objętych konfliktem i – zgodnie z prawem międzynarodowym i międzynarodowym prawem humanitarnym – zapewniły personelowi ONZ i innych organizacji humanitarnych bezpieczny, swobodny i bezpośredni dostęp oraz dostawy prowiantu i sprzętu, aby umożliwić temu personelowi skuteczne wykonywanie zadań, polegających na udzielaniu pomocy ludności cywilnej dotkniętej konfliktem;

13. wzywa obie strony do zaprzestania podburzającej retoryki i wrogiej propagandy, które prowadzą do demonizacji drugiej strony, ksenofobii i zagrożenia przemocą; wzywa oba rządy do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za ochronę obywateli na zasadzie wzajemności zgodnie z międzynarodowymi przepisami spójnymi z porozumieniem ramowym w sprawie statusu obywateli drugiego państwa i powiązanych kwestii parafowanym w marcu 2012 r.;

14. apeluje o niezależne działania służące ustaleniu faktów w celu oceny strat oraz szkód gospodarczych i humanitarnych, między innymi uszkodzeń instalacji naftowych i innej kluczowej infrastruktury w Heglig i jego okolicy;

15. podkreśla, że rozwiązanie konfliktu w Kordofanie Południowym i Nilu Błękitnym nie może być rozwiązaniem militarnym oraz podkreśla pilną potrzebę znalezienia w drodze negocjacji politycznego rozwiązania opartego na poszanowaniu różnorodności w jedności;

16. stanowczo wzywa Sudan i Sudan Południowy do zawarcia porozumienia w sprawie nierozwiązanej kwestii tymczasowych ustaleń gospodarczych między obydwoma krajami, w tym wykorzystania ropy naftowej; powtarza, że warunkiem wstępnym zapanowania pokoju i stabilności w regionie jest rozwiązanie kwestii wytyczenia granic;

17. jest przekonany, że dla osiągnięcia długoterminowej stabilności w regionie niezbędna jest nowa ujednolicona, kompleksowa międzynarodowa strategia, w której UE odgrywałaby rolę obok innych podmiotów międzynarodowych i regionalnych, i która koncentrowałaby się nie tylko na problemach na osi północ-południe i sytuacji w Kordofanie Południowym i Nilu Błękitnym, ale również na bardzo opóźnionym procesie reform w Sudanie i pogłębieniu reform demokratycznych w Sudanie Południowym; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą oraz Komisję, by były gotowe do udzielenia niezbędnej pomocy, jeżeli rządząca w Sudanie partia – Kongres Narodowy zgodzi się na podjęcie wolnego i nieograniczonego dialogu narodowego mającego na celu ustalenie rozwiązań konstytucyjnych obejmujących wszystkie strony i przez nie akceptowanych oraz podejmie rzeczywiste kroki w kierunku położenia kresu bezkarności w Darfurze, Kordofanie Południowym i Nilu Błękitnym;

18. wzywa Komisję, państwa członkowskie UE i społeczność międzynarodową do wywiązania się ze zobowiązań do finansowania pomocy dla regionu, a zwłaszcza do podjęcia problemu dotkliwego braku pomocy żywnościowej, tymczasowych schronień i ochrony; wzywa do uważnego śledzenia sytuacji pod względem bezpieczeństwa żywnościowego i do podejmowania działań w razie pogorszenia się tej sytuacji; ponownie wyraża swoje pełne poszanowanie wyników referendum w sprawie niepodległości, które stanowią wyraz demokratycznej woli mieszkańców Sudanu Południowego;

19. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, szefom państw i rządów oraz parlamentom państw członkowskich UE, rządom i parlamentom Sudanu i Sudanu Południowego, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, szefom państw i rządów Ligi Państw Arabskich oraz instytucjom Unii Afrykańskiej.

 

Ostatnia aktualizacja: 8 czerwca 2012Informacja prawna