PROJEKT REZOLUCJI
PDF 334kWORD 73k
29.6.2016
PE585.303v01-00
 
B8-0866/2016

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie niedawnych wydarzeń w Polsce i ich wpływu na prawa podstawowe określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (2016/2774(RSP))


Ryszard Antoni Legutko, Anna Elżbieta Fotyga, Charles Tannock, Ryszard Czarnecki, Tomasz Piotr Poręba, Karol Karski, Hans-Olaf Henkel, Zdzisław Krasnodębski, Zbigniew Kuźmiuk, Edward Czesak, Kosma Złotowski, Jadwiga Wiśniewska, Kazimierz Michał Ujazdowski, Bolesław G. Piecha, Beata Gosiewska, Stanisław Ożóg, Sławomir Kłosowski w imieniu grupy ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie niedawnych wydarzeń w Polsce i ich wpływu na prawa podstawowe określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej (2016/2774(RSP))  
B8-0866/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 2, 3, 4, 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w których określone są kategorie i dziedziny kompetencji Unii,

–  uwzględniając art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz zasadę pomocniczości,

–  uwzględniając protokół nr 30 w sprawie stosowania Karty praw podstawowych Unii Europejskiej do Polski i Zjednoczonego Królestwa,

–  uwzględniając deklarację nr 1 w sprawie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej załączoną do Traktatu o Unii Europejskiej,

–  uwzględniając wydaną przez Rzeczpospolitą Polską i załączoną do Traktatu o Unii Europejskiej deklarację nr 61 w sprawie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że obecny rząd polski posiada najsilniejszy mandat demokratyczny w historii kraju od czasu upadku komunizmu;

B.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 2–6 TFUE sfera moralności publicznej i prawa rodzinnego nie wchodzi w zakres kompetencji UE, a proces decyzyjny pozostaje w wyłącznej gestii państw członkowskich;

C.  mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej ma zastosowanie do działań UE i państw członkowskich w trakcie wdrażania unijnego prawodawstwa;

D.  mając na uwadze, że zastosowanie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej do Polski jest ograniczone, jak zastrzeżono w protokole nr 30; mając ponadto na uwadze, że w deklaracji nr 61w sprawie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej wydanej przez Rzeczpospolitą Polską podkreśla się, że „Karta w żaden sposób nie narusza prawa państw członkowskich do stanowienia prawa w zakresie moralności publicznej, prawa rodzinnego, a także ochrony godności osoby ludzkiej oraz poszanowania fizycznej i moralnej integralności człowieka”;

E.  mając na uwadze, że deklaracja nr 1 dotycząca Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zastrzega, że „Karta nie rozszerza zakresu stosowania prawa Unii na dziedziny leżące poza kompetencjami Unii, nie ustanawia nowych uprawnień ani zadań Unii, ani też nie zmienia uprawnień i zadań określonych w Traktatach”;

F.  mając na uwadze, że polski rząd nie zamierza zmieniać obowiązującej obecnie ustawy o warunkach dopuszczalności przerywania ciąży; mając na uwadze, że grupa organizacji pozarządowych, w ramach ruchu obywatelskiego, zbiera podpisy pod petycją domagającą się zmiany ustawy o warunkach dopuszczalności przerywania ciąży; mając na uwadze, że pod europejską inicjatywą obywatelską zatytułowaną „Jeden z nas”, której celem jest powstrzymanie UE przed finansowaniem aborcji i badań na embrionach, zebrano 1,8 mln podpisów w całej UE, osiągając minimalną wymaganą liczbę podpisów w 20 państwach członkowskich;

G.  mając na uwadze, że inicjatywy obywatelskie są jednym z głównych narzędzi umożliwiających każdemu społeczeństwu wykonywanie swoich praw demokratycznych; mając na uwadze, że UE uznała to poprzez wprowadzenie europejskiej inicjatywy obywatelskiej;

H.  mając na uwadze, że Komisja prowadzi obecnie z polskim rządem konsultacje w sprawie Trybunału Konstytucyjnego; mając na uwadze, że po swojej ostatnie wizycie w Polsce komisarz Timmermans podkreślił, że „rząd Polski ma pełne prawo wdrożyć wszelkie programy, jakie obiecał wyborcom” oraz zalecił, by nie zmieniać obecnego formatu jego wizyt w Polsce;

1.  podkreśla, że zgodnie z protokołem nr 30 zasady Karty praw podstawowych Unii Europejskiej nie mają wiążącego charakteru dla Polski, chyba że zasady te są uznane w polskim prawie lub praktyce;

2.  podkreśla, że art. 5 TUE definiujący zasadę pomocniczości stanowi, że „w dziedzinach, które nie należą do jej wyłącznej kompetencji, Unia podejmuje działania tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie”;

3.  podkreśla, że zgodnie z art. 4 TFUE w takich obszarach jak wolność i sprawiedliwość oraz środowisko Unia dzieli kompetencje z państwami członkowskimi; kultura jest obszarem, w którym UE ma kompetencje do prowadzenia wyłącznie działań mających na celu wspieranie lub koordynowanie działań państw członkowskich, a sfera moralności publicznej i prawa rodzinnego nie wchodzi w zakres kompetencji UE;

4.  podkreśla zatem, że nowe ustawodawstwo w Polsce, jak np. ustawa antyterrorystyczna, zmiany w kodeksie postępowania karnego, prawo o prokuraturze, ustawa o radiofonii i telewizji, nie powinno angażować instytucji UE, ponieważ zgodnie z zasadą pomocniczości jego cele zostaną najlepiej zrealizowane przez polskie władze;

5.  powtarza, że w polskim parlamencie nie przedłożono projektu nowej ustawy o warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz zdecydowanie sprzeciwia się ingerencji instytucji UE w sferę moralności publicznej i prawa rodzinnego, które mogą być rozpatrywane tylko na szczeblu państwa członkowskiego;

6.  zwraca uwagę na trwające obecnie konsultacje między Komisją a Polską; podkreśla, że marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej powołał zespół ekspertów, otwarty dla przedstawicieli wszystkich partii zasiadających w parlamencie, którego zadaniem było sporządzenie zaleceń dotyczących przyszłych prac parlamentarnych oraz stosowanie – w możliwie najwyższym stopniu – zaleceń Komisji Weneckiej w całym przedmiotowym obszarze; podkreśla, że grupa ta ukończyła prace, a ich rezultaty zostały formalnie przekazane Komisji;

7.  wzywa przywódców instytucji UE i państw członkowskich, by potraktowali wyniki referendum, które odbyło się w dniu 23 czerwca 2016 r. w Zjednoczonych Królestwie, jako ważny sygnał szerszego niezadowolenia; wzywa ich do refleksji nad tym, jak powinno się zreformować Unię, aby przybliżyć proces decyzyjny obywatelom i zagwarantować lepsze przestrzeganie zasady pomocniczości;

8.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Europy oraz Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo.

Ostatnia aktualizacja: 4 lipca 2016Informacja prawna