Procedura : 2017/2593(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0241/2017

Teksty złożone :

B8-0241/2017

Debaty :

PV 05/04/2017 - 6
CRE 05/04/2017 - 6

Głosowanie :

PV 05/04/2017 - 7.1

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 442kWORD 56k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0237/2017
31.3.2017
PE598.582v01-00
 
B8-0241/2017

podsumowujący debatę na temat negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w związku ze złożoną przez nie notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w związku ze złożoną przez nie notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej (2017/2593(RSP))


Gabriele Zimmer, Martina Anderson, Barbara Spinelli, Lynn Boylan, Matt Carthy, Liadh Ní Riada, Kateřina Konečná, Marina Albiol Guzmán, Paloma López Bermejo, Rina Ronja Kari, Patrick Le Hyaric, Martina Michels, Cornelia Ernst, Marie-Christine Vergiat, Marisa Matias, Eleonora Forenza, Maria Lidia Senra Rodríguez, Lola Sánchez Caldentey, Tania González Peñas, Estefanía Torres Martínez, Xabier Benito Ziluaga, Miguel Urbán Crespo w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w związku ze złożoną przez nie notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej (2017/2593(RSP))  
B8-0241/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 3 ust. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

–  uwzględniając art. 8 Traktatu o Unii Europejskiej,

–  uwzględniając tytuł II („Przepisy dotyczące zasad demokratycznych”) Traktatu o Unii Europejskiej,

–  uwzględniając konkluzje z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w Dublinie w dniu 28 kwietnia 1990 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie procesu pokojowego w Irlandii Północnej(1),

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że każde państwo członkowskie ma prawo wystąpić z UE za pomocą demokratycznych środków;

B.  mając na uwadze, że Zjednoczone Królestwo jest państwem wielonarodowym i wszystkie jego narody zasługują na taki sam szacunek;

C.  mając na uwadze, że swobodny przepływ obywateli irlandzkich i brytyjskich między wyspami Irlandii i Wielkiej Brytanii obowiązywał na kilka dziesięcioleci przed przystąpieniem obu państw do ówczesnej EWG w 1973 r.; mając na uwadze, że dwustronne umowy między Zjednoczonym Królestwem i Irlandią mogą być przydatne w znalezieniu polubownego rozwiązania dotyczącego przyszłych stosunków między UE i Wielką Brytanią;

D.  mając na uwadze, że szkocki parlament głosował za przeprowadzeniem referendum w sprawie niepodległości Szkocji;

E.  mając na uwadze, że pokój w Irlandii może zostać zagrożony, jeżeli ponownie pojawi się jakakolwiek granica między północą a południem wyspy; mając na uwadze, że porozumienie wielkopiątkowe obejmuje równowagę trzech części – stosunki na północy Irlandii, stosunki między Belfastem i Dublinem oraz stosunki między Dublinem i Londynem;

F.  mając na uwadze, że wszelkie bariery handlowe, zarówno taryfowe, jak i pozataryfowe, na wyspie Irlandia miałaby poważne konsekwencje dla przedsiębiorstw działających od lat na całej wyspie i dla łańcuchów przetwórczych;

G.  mając na uwadze, że w przemyśle rolno-spożywczym w Irlandii prowadzi się działalność w wysoce zintegrowany sposób, w związku z czym wiele sektorów obejmuje całą wyspę; mając na uwadze, że przywrócenie kontroli granicznych w Irlandii, w tym kontroli pochodzenia, wymogu posiadania pozwolenia na przywóz, dokumentacji i dodatkowych dokumentów, a także fizyczne kontrole graniczne, będzie stanowić poważne zagrożenie dla tego sektora, zarówno na północy, jak i na południu; mając na uwadze, że usuwanie bezcłowego dostępu w przypadku ryb i produktów rybnych może stanowić poważne zagrożenie dla rybaków, producentów i dodatkowych sektorów na całym terytorium wyspy Irlandia; mając na uwadze, że odmowa historycznego wzajemnego dostępu rybakom z całej wyspy byłaby szkodliwa i dla północy, i dla południa;

H.  mając na uwadze, że Brexit będzie mieć szczególny wpływ na Irlandię, jako że usunięcie Irlandii Północnej z jednolitego rynku oraz unii celnej spowoduje ogromne szkody polityczne, społeczne i gospodarcze w całej Irlandii, jeśli nie zostanie złagodzone przez ustalenia dotyczące mobilności, reguł pochodzenia i kumulacji;

I.  mając na uwadze, że zagrożonych jest ponad 12 000 miejsc pracy w UE dla pracowników przygranicznych pracujących w Gibraltarze, z potencjalnymi szkodliwymi skutkami pod względem społecznym i ekonomicznym w odniesieniu do Gibraltaru i sąsiednich regionów Hiszpanii, jeśli nie zostaną one złagodzone przez podobne ustalenia;

J.  mając na uwadze, że deficyt demokratyczny wzrósł w wyniku prowadzonych przez UE polityk i opcji, co stanowi ogromny problem, ponieważ wielu obywateli ma poczucie, że nie są oni reprezentowani przez instytucje; mając na uwadze, że można to osiągnąć jedynie poprzez radykalne zmiany w polityce, przejrzystość, otwartość i ochronę demokratycznych wartości, pokój, tolerancję, solidarność i współpracę między narodami;

K.  mając na uwadze, że Brexit w największym stopniu ma wpływ na około 1,2 mln obywateli brytyjskich mieszkających w innych państwach członkowskich UE i na ponad 3 miliony obywateli państw członkowskich UE mieszkających w Zjednoczonym Królestwie, nie wliczając w to 1,8 mln osób w północnej Irlandii, którzy są zgodnie z prawem uprawnieni do obywatelstwa irlandzkiego, a tym samym do obywatelstwa UE;

L.  mając na uwadze, że Zjednoczone Królestwo jest związane prawem międzynarodowym i musi nadal wypełniać obowiązki w odniesieniu do traktatów międzynarodowych, których jest sygnatariuszem, w tym europejskiej konwencji praw człowieka, Europejskiej karty społecznej i porozumienia klimatycznego z Paryża;

M.  mając na uwadze, że bez dwustronnej umowy handlowej zarówno UE, jak i Zjednoczone Królestwo będą stosować wzajemnie cła podlegające ograniczeniom WTO;

N.  mając na uwadze, że UE pokazała już, że możliwe jest znalezienie pragmatycznych rozwiązań służących rozpatrywaniu złożonych warunków terytorialnych;

I. Zasady ogólne

1.  uznaje i szanuje fakt, że większość wyborców w całym Zjednoczonym Królestwie głosowała za opuszczeniem UE;

2.  uznaje i szanuje fakt, że większość wyborców w Irlandii Północnej i Szkocji głosowała za pozostaniem w UE;

3.  uważa, że interesy wszystkich części składowych Zjednoczonego Królestwa powinny być chronione, a ich przedstawiciele polityczni muszą zostać uwzględnieni w negocjacjach;

4.  odrzuca wszelki rodzaj nacisku lub szantażu w procesie negocjacji; zwraca uwagę na fakt, że uruchomienie art. 50 ani innych postanowień Traktatów nie może być wykorzystywane do tworzenia nieuzasadnionych przeszkód w realizacji decyzji o wystąpieniu z UE; zwraca uwagę na potrzebę prowadzenia negocjacji w sposób możliwie najbardziej otwarty i oparty na współpracy, zgodnie z zasadą lojalnej współpracy, unikając jednocześnie tworzenia niepotrzebnych przeszkód na drodze do osiągnięcia uzgodnionych rezultatów;

5.  odrzuca wszelkie próby wykorzystania kwestii bezpieczeństwa i obrony jako karty przetargowej w odniesieniu do umów w sprawie innych rozdziałów negocjacyjnych;

6.  podkreśla, że zgoda Parlamentu Europejskiego na wyniki przyszłych negocjacji będzie ważna tylko wtedy, gdy przestrzegane będzie przysługujące Parlamentowi prawo do informacji na wszystkich etapach negocjacji, a upoważnieni przedstawiciele PE będą mogli aktywnie uczestniczyć w procesie opracowywania stanowiska UE; apeluje jednocześnie, by odpowiednie procesy opracowywania stanowiska PE były głęboko zakorzenione w pracach Parlamentu;

7.  nalega, aby żadne umowy UE-UK nie prowadziły do obniżenia standardów, w tym m.in. standardów środowiskowych, społecznych, praw pracowniczych i standardów ochrony konsumentów w państwach członkowskich lub w UE; jednocześnie nalega, aby umowy UE-UK nie podważały stabilności finansowej poprzez ułatwianie dalszej liberalizacji usług finansowych ani nie zawierały zobowiązania do liberalizacji w dziedzinie usług publicznych;

8.  wyraża swoją gotowość do osiągnięcia sprawiedliwego porozumienia w sprawie przyszłych stosunków między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem w interesie wszystkich tych, którzy żyją w różnych jurysdykcjach;

II. Umowa o wystąpieniu

II.1 Prawa

9.  uważa, że bardzo ważne jest, by niezwłocznie i bezwarunkowo zapewnić pewność prawną obywatelom państw członkowskich UE mieszkających w Zjednoczonym Królestwie i brytyjskich obywateli mieszkających w innych państwach członkowskich na zasadzie wzajemności i niedyskryminacji;

10.  uważa, że prawa te obejmują w sposób niewyczerpujący: prawo pobytu; prawo do równego traktowania; prawa socjalne; prawo dostępu do usług publicznych, w tym opieki zdrowotnej; prawo do eksportu świadczeń zabezpieczenia społecznego; prawo do łączenia rodzin; wzajemne uznawanie dyplomów akademickich i kwalifikacji zawodowych, w tym kontynuację programów Erasmus na obecnym poziomie; oraz mobilność studentów, naukowców i artystów;

11.  domaga się, w odniesieniu do koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, kontynuacji klauzuli dotyczącej rozporządzenia nr 883/2004 i rozporządzenia wykonawczego (WE) nr 987/2009 oraz rozporządzenia (WE) nr 859/2003, aby chronić istniejące prawa do czasu osiągnięcia porozumienia w sprawie przyszłych stosunków między UE a Zjednoczonym Królestwem; wzywa państwa członkowskie i Zjednoczone Królestwo do podpisania i ratyfikacji Europejskiej konwencji o zabezpieczeniu społecznym (ETS nr 078);

12.  wzywa instytucje UE i rząd Zjednoczonego Królestwa do stworzenia w terminie trzech miesięcy konstrukcji prawnych mających na celu chronienie i zabezpieczenie praw i statusu prawnego obywateli państw członkowskich UE i obywateli Zjednoczonego Królestwa, którzy skorzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się, zgodnie z Traktatami unijnymi i dyrektywą 2004/38/WE; wzywa, by te uzgodnienia były wprowadzone bezpośrednio i szczegółowo w umowie o wystąpieniu i zostały transponowane do ram dotyczących przyszłych stosunków;

13.  domaga się, aby zwrócić szczególną uwagę na mobilność pracowników (pracownicy mobilni, pracownicy transgraniczni i pracownicy przygraniczni), ze szczególnie silnym naciskiem i zrozumieniem wyjątkowej sytuacji w Irlandii i w Gibraltarze; uważa, że rozwiązanie należy znaleźć również w odniesieniu do pracowników delegowanych;

II.2 Finanse

14.  uważa, że pierwszym krokiem w kierunku porozumienia finansowego między Zjednoczonym Królestwem a UE powinno być przede wszystkim określenie metodologii, jaką należy zastosować przy określaniu unijnych wspólnych zobowiązań i aktywów oraz udziału w nich Zjednoczonego Królestwa; z uwzględnieniem płatności z tytułu zobowiązań pozostających do spłaty przez Zjednoczone Królestwo;

15.  uważa, że w przypadku funduszy i programów, których zakończenie przypada po przewidywanej dacie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE, zobowiązania Zjednoczonego Królestwa powinny zostać utrzymane w taki sposób, aby nie narażać programów na ryzyko, do czasu opuszczenia Unii przez Zjednoczone Królestwo; uważa, że jeżeli Zjednoczone Królestwo zdecyduje się na udział w programach UE, będzie nadal realizować swoje zobowiązania finansowe;

II.3 Irlandia

16.  zauważa, że od czasu ratyfikacji porozumienia wielkopiątkowego i przywrócenia podziału władzy w 2007 r. Unia Europejska jest ważnym partnerem, jeśli chodzi o zaprowadzenie pokoju w Irlandii, zapewniając znaczne wsparcie polityczne i pomoc finansową, co doprowadziło do większego postępu gospodarczego i społecznego na całej wyspie;

17.  zwraca uwagę na zobowiązanie UE do ochrony gwarancji porozumienia wielkopiątkowego, w tym gwarancji w zakresie instytucji politycznych, praw człowieka, instytucji właściwych dla całej Irlandii oraz wynikającego z porządku konstytucyjnego i prawnego prawa obywateli do samostanowienia;

18.  uznaje, że zgodnie z postanowieniami porozumienia wielkopiątkowego istnieje nieodłączne prawo osób urodzonych na wyspie Irlandii, na północy i południu, do obywatelstwa brytyjskiego lub irlandzkiego, a ze względu na obywatelstwo irlandzkie – prawa do obywatelstwa UE;

19.  wzywa, by Irlandii Północnej przyznano specjalny status w UE zapewniający dostęp do członkostwa w UE, unii celnej, wspólnego rynku i wspólnej jurysdykcji Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości; ponadto wzywa do utrzymania czterech wolności: swobodnego przepływu towarów, osób, usług i kapitału;

20.  wzywa do ciągłości realizacji prawa obywateli Irlandii Północnej do korzystania z obywatelstwa irlandzkiego, a tym samym obywatelstwa UE; apeluje ponadto do utrzymania praw i obowiązków związanych z obywatelstwem UE;

21.  wzywa do utrzymania przyszłych strumieni finansowania, które są podstawowym elementem konsolidacji i postępu w procesie pokojowym;

22.  wzywa, aby w pełni przestrzegać i utrzymać wspólną strefę podróżowania między Zjednoczonym Królestwem a Irlandią jako element podstawowy wszelkiego porozumienia;

23.  nalega na pełne wdrożenie porozumienia wielkopiątkowego oraz późniejszych umów;

24.  zdaje sobie sprawę, że na wyspie Irlandia może dojść do poważnych i znacznych zmian społecznych i gospodarczych wynikających z przyszłego porozumienia między UE i Zjednoczonym Królestwem; wzywa UE, aby uczyniła wszystko, co w jej mocy, politycznie i gospodarczo, by łagodzić i ograniczać negatywne skutki, które mogą dotyczyć wyspy Irlandia;

25.  uważa, że UE powinna uznać interesy Irlandii w obliczu jakiejkolwiek agresji ze strony Wielkiej Brytanii w związku ze sporami terytorialnymi wokół Carlingford Lough i Lough Foyle;

III. Przepisy przejściowe

26.  przypomina, że do czasu zawarcia umowy o wystąpieniu Zjednoczone Królestwo stanowi pełnoprawną część UE, korzystając z praw i przestrzegając obowiązków wynikających z członkostwa, w tym również w odniesieniu do lojalnej współpracy i zapewnienia, że Zjednoczone Królestwo nie będzie blokować decyzji, które nie będą go dotyczyć;

27.  uważa za stosowne, w celu zagwarantowania pewności prawnej i praworządności, zapewnienie w umowie o wystąpieniu – podczas negocjacji dotyczących wystąpienia z Unii – przepisów przejściowych regulujących zakres, sposób egzekwowania i środki odwoławcze w odniesieniu do wyroków i orzeczeń sądów UE (Sąd i Trybunał Sprawiedliwości) dotyczących naruszeń prawa UE, które mogą mieć przedłużający się wpływ – przekraczający okres negocjacji – na prawa człowieka i podstawowe wolności;

28.  uważa, że proces występowania Zjednoczonego Królestwa z UE powinien mieć jak najmniejszy wpływ na obecne wieloletnie ramy finansowe (WRF) na lata 2014–2020 oraz powiązane z nimi roczne procedury budżetowe; podkreśla, że należy w pełni zabezpieczyć fundusze spójności i fundusze strukturalne;

29.  podkreśla, że UE powinna dążyć, po umowie o wystąpieniu, do zawarcia porozumienia przejściowego ze Zjednoczonym Królestwem w celu zapobieżenia przerwaniu szlaków handlowych w tym czasie, ponieważ przyszłe stosunki handlowe są obecnie przedmiotem negocjacji, w którym uwzględnione zostaną interesy każdego państwa członkowskiego i krajów trzecich;

30.  podkreśla znaczenie przepisów przejściowych dla zapewnienia, że uczestnicy kursów edukacyjnych lub szkoleniowych (na szczeblu studiów licencjackich lub podyplomowych, staży lub innych form szkolenia zawodowego), bądź też biorący udział w programach mobilności lub wymiany, będą mogli ukończyć te kursy lub programy na takich samych warunkach finansowych i prawnych, jak w chwili ich rozpoczęcia, gdy Zjednoczone Królestwo formalnie przestanie być państwem członkowskim;

IV. Przyszłe stosunki

31.  uważa, że przyszłe stosunki między UE a Zjednoczonym Królestwem powinny opierać się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości;

32.  podkreśla, że mandat dotyczący nowej umowy, która ma być przedmiotem negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem, powinien zawierać klauzulę dotyczącą demokracji i niezbywalnych praw człowieka, w tym wszystkie zobowiązania prawne, które powinny być obowiązkowo stosowane w odniesieniu do umów z krajami trzecimi;

33.  uważa, że odstąpienie Zjednoczonego Królestwa od europejskiej konwencji praw człowieka niezmiernie utrudni jakąkolwiek przyszłą współpracę w dziedzinie wolności obywatelskich, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych; w związku z tym zdecydowanie apeluje do Zjednoczonego Królestwa o utrzymanie uczestnictwa w europejskiej konwencji praw człowieka;

34.  jest zdania, że szczególną uwagę należy zwrócić na ochronę danych osobowych, uwzględniając szeroki zakres dziedzin, których ta kwestia dotyczy; w związku z tym wzywa obie negocjujące strony do utrzymania przynajmniej obecnych wspólnych norm opracowanych na szczeblu europejskim, unikając jednocześnie wszelkich prób uciekania się do nowych i doraźnych ram; dlatego nie powinno być żadnych odstępstw od zaktualizowanych regulacji dotyczących ochrony danych;

35.  uważa, że przyszłe stosunki powinny, jako minimum, opierać się na wspólnych normach w szeregu obszarów, w tym w zakresie środowiska naturalnego, bezpieczeństwa żywności, rozporządzenia finansowego, praw pracowników i praw socjalnych; ponadto uważa, że w żadnym wypadku normy te nie powinny być gorsze niż te, które obecnie obowiązują w UE;

36.  podkreśla, że normy UE w zakresie walki z uchylaniem się od opodatkowania, unikaniem opodatkowania i praniem brudnych pieniędzy powinny stanowić rygorystyczny warunek każdej umowy między UE a Zjednoczonym Królestwem; ponadto uważa, że w żadnym wypadku normy te nie powinny być gorsze niż te, które obecnie obowiązują w UE;

37.  uważa, że każda decyzja Komisji o przyznaniu jakiemukolwiek krajowi trzeciemu równorzędnego statusu, jeśli chodzi o regulację rynków finansowych, powinna być sprawdzana przez Parlament Europejski;

38.  jest zaniepokojony faktem, że wiele korporacji wielonarodowych mających obecnie siedzibę w Zjednoczonym Królestwie ogłosiło zamiar przeniesienia się do państwa znajdującego się w obrębie wspólnego rynku UE w przypadku przywrócenia wyższych taryf, barier pozataryfowych w handlu i ograniczeń związanych z regułami pochodzenia między Zjednoczonym Królestwem, UE i państwami trzecimi; potępia presję i szantaż promowane przez przedsiębiorstwa w obszarze gospodarczym i finansowym, którego głównym celem jest utrudnienie podjęcia przez państwo członkowskie decyzji o wystąpieniu z UE; wyraża solidarność z walką wszystkich pracowników w obronie ich miejsc pracy i praw;

39.  podkreśla, że umowa handlowa nie stanowi odpowiednich ram do rozwiązania kwestii współpracy regulacyjnej między UE i Zjednoczonym Królestwem; podkreśla, że przyszłe stosunki handlowe i gospodarcze nie mogą kopiować podejścia przyjętego w CETA i TTIP, jako że spowodowałoby to zamrożenie lub dalsze zmniejszenie norm UE lub Zjednoczonego Królestwa w celu utrzymania „zbieżności przepisów”; nalega, że należy dopilnować, aby sektor finansowy był w przyszłości dobrze nadzorowany i regulowany zgodnie z najwyższymi możliwymi standardami, zarówno w UE, jak i w Zjednoczonym Królestwie; przypomina, że odrzuca, w jakiejkolwiek formie w dwustronnych umowach handlowych, obecną unijną politykę wolnego handlu i przepisy dotyczące rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem; domaga się, aby ochrona praw pracowników i środowiska naturalnego była głównym filarem przyszłych stosunków gospodarczych między UE i Zjednoczonym Królestwem;

40.  zwraca uwagę na konieczność złagodzenia wpływu wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej na kraje rozwijające się, których eksport do Zjednoczonego Królestwa odbywał się w ramach unijnego ogólnego systemu preferencji taryfowych; zachęca rząd Zjednoczonego Królestwa do przygotowania się na wprowadzenie podobnego systemu preferencji handlowych dla krajów rozwijających się;

41.  jest zdania, że należy poddać przeglądowi, z uwzględnieniem nowej sytuacji, dwustronne, kilkustronne i wielostronne obowiązujące umowy handlowe, aby uniknąć braku pewności prawa, a w związku z tym problemów w stosunkach z państwami trzecimi; podkreśla konieczność zmiany lub renegocjowania umów z państwami trzecimi w ramach tego procesu oraz nowego ukierunkowania tych umów na postęp społeczny i środowiskowy oraz współpracę w celu rozwiązania problemów gospodarczych i społecznych, które przyczyniły się do decyzji o Brexicie; przypomina, że należy w szczególności zmniejszyć kwoty dostępu do rynku ustalone w ramach istniejących umów handlowych w sektorze rolnym i dostosować je do realiów obecnych przepływów handlowych między krajami partnerskimi a UE–27;

42.  podkreśla znaczenie Zjednoczonego Królestwa jako partnera handlowego dla irlandzkiego sektora rolno-spożywczego, którego udział wynosi ponad 50 % wywozu produktów rolno-spożywczych w niektórych sektorach i ponad 40 % przywozu produktów rolno-spożywczych; podkreśla ponadto ewentualny negatywny wpływ Brexitu na branżę rybacką;

43.  podkreśla, że każda przyszła umowa ze Zjednoczonym Królestwem musi zapobiegać dumpingowi socjalnemu; wzywa w związku z tym Zjednoczone Królestwo do pójścia za przykładem Irlandii i do podpisania i ratyfikacji zrewidowanej karty społecznej i protokołu dodatkowego dotyczącego systemu skarg zbiorowych;

44.  popiera dalszą współpracę Zjednoczonego Królestwa z UE w wielu różnych dziedzinach, w tym w edukacji, badaniach naukowych i nauce, opiece zdrowotnej, energii, ochronie środowiska i bezpieczeństwie żywności; ponadto popiera stały udział Zjednoczonego Królestwa w projektach na rzecz ochrony mniejszych języków europejskich w ramach różnych programów UE; jest zdania, że stały udział Zjednoczonego Królestwa w różnorodnych programach UE powinien się opierać na sprawiedliwym wkładzie finansowym w te programy;

45.  uważa, że przyszła umowa o współpracy powinna również obejmować warunki finansowe ewentualnego uczestnictwa Zjednoczonego Królestwa w strukturach i umowach poza budżetem UE, takich jak Europejski Fundusz Rozwoju, fundusze powiernicze i Europejski Bank Inwestycyjny;

46.  uważa, że każde państwo członkowskie powinno mieć prawo do rozwijania stosunków ze Zjednoczonym Królestwem w oparciu o zasady wzajemnych interesów, przyjaźń między narodami i współpracę między suwerennymi państwami, z należytym uwzględnieniem ostatecznej umowy między UE i Zjednoczonym Królestwem;

V. Kwestie pokrewne

47.  uważa, że należy dostosować reprezentację Irlandii w organach UE w celu uwzględnienia obywateli irlandzkich/unijnych w Irlandii Północnej;

48.  podkreśla potrzebę przyjęcia przez UE i wszystkie zainteresowane strony w ich obszarach kompetencji konkretnych środków w celu zapewnienia wsparcia dla szczególnie narażonych regionów;

VI. Inna Europa

49.  uważa, że istnieje potrzeba fundamentalnej zmiany polityki realizowanej obecnie przez UE i wspieranej przez wiele państw członkowskich na politykę, która tworzy zrównoważony wzrost gospodarczy i pełne zatrudnienie oraz jest ukierunkowana na zwalczanie ubóstwa, wykluczenia społecznego i nierówności w dochodach w obrębie państw członkowskich oraz między nimi;

50.  podkreśla, że Brexit należy postrzegać jako wyzwanie i zadanie budowania innej Europy; uważa, że świadczy to o tym, że niezbędna jest Europa równości, postępu społecznego i pokoju, a także równych praw państw członkowskich, która musi być budowana za zgodą i z udziałem narodów i obywateli;

51.  wzywa do zakończenia polityki oszczędnościowej w UE, w tym poprzez uchylenie paktu fiskalnego; apeluje natomiast o publiczne inwestycje w realną gospodarkę, które skupią się na tworzeniu godnych, bezpiecznych miejsc pracy, o aktywne strategie polityczne na rzecz zwalczania nierówności i ubóstwa, a także o wspieranie kontroli publicznej i decentralizacji sektora bankowego;

52.  zachęca Komisję, by przeanalizowała działania niezbędne do przystąpienia przez UE do zmienionej Europejskiej karty społecznej oraz zaproponowała harmonogram osiągnięcia tego celu; uważa, że kroki te powinny być podjęte w celu przekształcenia Europejskiej karty społecznej w jeden z podstawowych filarów UE;

53.  jest zdania, że Europa powinna zapewnić poszanowanie podstawowych praw i wolności oraz solidarności między państwami członkowskimi poprzez zwiększenie konwergencji społecznej i gospodarczej oraz spójności między narodami i terytoriami;

54.  odrzuca europejską strategię bezpieczeństwa i jej wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB) oraz wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), i stanowczo sprzeciwia się współpracy między UE a Zjednoczonym Królestwem w tych dziedzinach; domaga się zakończenia współpracy UE–NATO oraz odrzuca obecną ekspansjonistyczną politykę NATO; ponadto domaga się usunięcia wszystkich zagranicznych baz wojskowych w Europie oraz rozwiązania NATO; odrzuca Europejską Unię Obrony; podkreśla, że Brexit nie powinien służyć jako wymówka dla zwiększenia wydatków wojskowych, i w związku z tym sprzeciwia się zwiększeniu budżetów państw członkowskich na cele bezpieczeństwa i obrony; odrzuca wszelkiego rodzaju wykorzystywanie budżetu UE do celów wojskowych czy cywilno-wojskowych; podkreśla, że państwa członkowskie powinny działać na rzecz pokoju;

VII. Przepisy końcowe

55.  apeluje o niezwłoczne i pełne informowanie Parlamentu Europejskiego na wszystkich etapach procedury dotyczącej negocjowania i zawierania umów międzynarodowych, jak zapisano w art. 218 traktatu o funkcjonowaniu UE, co zagwarantuje, że Parlament będzie w stanie sprawować demokratyczną kontrolę i podejmować decyzje w sprawie umowy;

56.  wzywa Radę i Komisję do uwzględnienia stanowiska Parlamentu przy określaniu mandatu negocjacyjnego oraz do podania go do wiadomości publicznej;

o

o  o

57.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom wszystkich państw członkowskich.

(1)

Dz.U. C 285 z 5.8.2016, s. 9.

Ostatnia aktualizacja: 3 kwietnia 2017Informacja prawna