Parlament Europejski,

–  uwzględniając rezolucję z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie okresowego sprawozdania za rok 2004 i zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie postępu Turcji na drodze ku akcesji oraz swoje wcześniejsze rezolucje w tym zakresie przyjęte między 18 czerwca 1987 r. i 15 grudnia 2004 r.,

–  uwzględniając rezolucję z dnia 6 lipca 2005 r., w sprawie roli kobiet w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym Turcji,

–  uwzględniając konkluzje szczytu Rady Europejskiej z dnia 17 grudnia 2004 r.,

–  uwzględniając projekt decyzji ramowej w sprawie negocjacji akcesyjnych z Turcją przedstawiony w dniu 29 czerwca przez Komisję Europejską,

–  uwzględniając decyzje Rady Unii Europejskiej w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Turcją,

–  uwzględniając rezolucję w sprawie Cypru z dnia 21 kwietnia 2004 r.,

–  uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze fakt, że Komisja stwierdziła, iż Turcja w dostatecznym stopniu wypełniła polityczne kryteria kopenhaskie i że Komisja zaleciła rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych,

B.  mając na uwadze, że Rada Europejska zadecydowała w roku 2002, że jeśli Turcja spełni polityczne kryteria kopenhaskie, Unia Europejska bezzwłocznie rozpocznie negocjacje akcesyjne,

C.  mając na uwadze, że Parlament Europejski uznał w dniu 15 grudnia 2004 r. że należy rozpocząć negocjacje akcesyjne, ponieważ zadecydowano, że w pierwszym etapie negocjacji priorytetem jest pełna realizacja kryteriów politycznych; I dlatego też program negocjacji na poziomie ministerialnym rozpoczyna się oceną spełnienia kryteriów politycznych, szczególnie w dziedzinie praw człowieka i pełnych praw podstawowych, zarówno w teorii jaki i w praktyce, wpisując jednocześnie pozostałe rozdziały do programu negocjacji;

D.  szanując demokratyczną wolę społeczności greckiej na Cyprze, wyraża żal, że wypracowanie rozwiązania sytuacji nie było możliwe i wzywa władze tureckie do utrzymania konstruktywnego podejścia do kwestii Cypru, aby doprowadzić do sprawiedliwego rozwiązania, wynegocjowanego w oparciu o plan Kofiego Annana i podstawowe zasady, na jakich opiera się UE oraz do szybkiego wycofania, zgodnie z odnośnymi rezolucjami ONZ i opracowanym harmonogramem, tureckich sił, wyraża przekonanie, iż wycofanie sił tureckich jest koniecznym krokiem na drodze ku dalszemu zapobieganiu napięciom, ponownemu wszczęciu dialogu między stronami oraz przygotowaniu trwałego rozwiązania; mając na uwadze fakt, że wezwał władze tureckie do uznania Republiki Cypru; mając na uwadze, że zwrócił uwagę władz tureckich na fakt, że negocjacje akcesyjne odbywają się między rządem Turcji z jednej strony, a rządami 25 Państw Członkowskich Unii Europejskiej z drugiej strony; a Republika Cypru jest jednym z Państw Członkowskich; mając na uwadze, że zwrócił uwagę, że otwarcie procesu negocjacji wymaga oczywiście uznania Cypru przez Turcję;

E.  mając na uwadze, że Parlament Europejski zachęcił władze tureckie do zniesienia wszelkich istniejących restrykcji w stosunku do statków pływających pod cypryjską banderą i uczestniczących w wymianie handlowej z którymkolwiek Państwem Członkowskim Unii Europejskiej;

F.  mając na uwadze, że Rada Europejska zadecydowała w dniu 17 grudnia 2004 r., że Turcja w dostatecznym stopniu spełnia kryteria kopenhaskie, aby rozpocząć negocjacje akcesyjne w dniu 3 października 2005 r., pod warunkiem, że wprowadzi w życie sześć istotnych aktów prawnych oraz, że podpisze zgodnie ze swoim zobowiązaniem protokół rozszerzający Układ z Ankary na nowych dziesięć Państw Członkowskich oraz mając na uwadze, że Unia Europejska musi przestrzegać swoich wcześniejszych zobowiązań;

G.  Mając na uwadze, że zgodnie z wymogiem z dniem 1 czerwca 2005 r., Turcja wprowadziła w życie sześć istotnych aktów prawnych;

H.  mając na uwadze, że w dniu 29 lipca 2005 r. Turcja podpisała Protokół rozszerzający Układ z Ankary na dziesięć nowych Państw Członkowskich, ale jednocześnie z Protokołem wystosowała oświadczenie mówiące, że podpisanie, ratyfikacja i wprowadzenie w życie tego Protokołu nie jest równoznaczne z jakąkolwiek formą uznania Republiki Cypru, o którym mowa w Protokole;

I.  Mając na uwadze fakt, że Turcja nadal utrzymuje embargo na statki pływające pod banderą cypryjską oraz na statki przypływające z portów Republiki Cypru, uniemożliwiając im dostęp do portów tureckich, oraz embargo przeciw samolotom cypryjskim pozbawiając ich prawa do przelatywania i lądowania na lotniskach tureckich;

J.  mając na uwadze, że demokratycznie i gospodarczo stabilna Turcja byłaby znaczną korzyścią dla całej Europy;

K.  mając na uwadze, że jedynie poprzez podkreślenie, że okazując gotowość do przyjęcia wartości UE poprzez zdecydowane i ciągłe wdrażanie reform, Turcja będzie w stanie zagwarantować nieodwracalność procesu reform i zyskać konieczne poparcie opinii publicznej w UE;

L.  mając na uwadze, że zdolność Unii Europejskiej do rozszerzenia jest uznawana za element kryteriów kopenhaskich i dlatego też Unia Europejska ze swojej strony musi pokazać, że jest w stanie przeprowadzić reformy polityczne i instytucjonalne;

1.  jest zdania, że Turcja formalnie wypełniła ostatnie warunki do rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych w dniu 3 października 2005 r., poprzez wprowadzenie w życie sześciu istotnych aktów prawnych oraz poprzez podpisanie zgodnie ze swoim zobowiązaniem protokołu rozszerzającego Układ z Ankary na dziesięć nowych Państw Członkowskich;

2.  wyraża szczere ubolewanie, że Turcja podała w wątpliwość swoją chęć do pełnego wprowadzenia w życie postanowień Protokołu poprzez jednoczesne wystosowanie oświadczenia stwierdzającego, że podpisanie, ratyfikacja i wprowadzenie w życie protokołu nie jest równoznaczne z jakąkolwiek formą uznania Republiki Cypru, o jakiej mowa w protokole; przypomina Komisji o dostarczeniu Parlamentowi odpowiedzi od rządu tureckiego czy jednostronna deklaracja jest częścią procesu ratyfikacyjnego w parlamencie tureckim;

3.  zwraca uwagę Turcji, że poprzez utrzymywanie ograniczeń na dostęp statków pływających pod cypryjską banderą i przypływających z portów Republiki Cypru, pozbawiając ich w ten sposób dostępu do portów tureckich oraz utrzymywanie ograniczeń na dostęp samolotów cypryjskich do lotnisk tureckich, Turcja łamie Układ z Ankary oraz zasady Unii Celnej niezależnie od protokołu ponieważ łamie zasadę swobodnego przepływu towarów; dlatego też wzywa Turcję do pełnego stosowania postanowień protokołu;

4.  wzywa Komisję Europejską do przygotowania do końca roku 2006 pełnej oceny wdrożenia rozszerzonego Układu z Ankary i podkreśla, że braki we wdrożeniu tego układu będą miały poważne konsekwencje dla procesu negocjacyjnego i mogą nawet prowadzić do jego wstrzymania; w związku z tym wzywa, aby wdrażanie Unii Celnej było jednym z pierwszych zagadnień do rozwiązania w negocjacjach akcesyjnych w roku 2006;

5.  Szanując demokratyczną wolę społeczności greckiej na Cyprze, wyraża żal, że wypracowanie rozwiązania sytuacji nie było możliwe i wzywa władze tureckie do utrzymania konstruktywnego podejścia do kwestii Cypru, aby doprowadzić do sprawiedliwego rozwiązania, wynegocjowanego w oparciu o plan Kofiego Annana i podstawowe zasady, na jakich opiera się UE oraz do szybkiego wycofania, zgodnie z odnośnymi rezolucjami ONZ i opracowanym harmonogramem, tureckich sił; wyraża przekonanie, iż wycofanie sił tureckich jest koniecznym krokiem na drodze ku dalszemu zapobieganiu napięciom, ponownemu wszczęciu dialogu między stronami oraz przygotowaniu trwałego rozwiązania; ponownie wzywa wszystkie strony cypryjskie do wznowienia pod auspicjami ONZ rozmów w sprawie rozstrzygnięcia konfliktu;

6.  podkreśla, że szybka normalizacja stosunków pomiędzy Turcją i Państwami Członkowskimi UE, w tym uznanie przez Turcję Republiki Cypru jest koniecznym elementem procesu akcesyjnego; podkreśla, że uznanie Republiki Cypru przez Turcję nie może w żadnym razie być przedmiotem negocjacji; wzywa władze tureckie do unormowania stosunków pomiędzy Turcją i wszystkimi Państwami Członkowskimi UE i do bezzwłocznego uznania Republiki Cypru oraz podkreśla, że niespełnienie tych warunków pociągnie za sobą poważne konsekwencje dla procesu negocjacyjnego i może nawet prowadzić do jego wstrzymania ;

7.  Wzywa Radę do wypełnienia obietnic i położenia kresu izolacji społeczności Turków cypryjskich; wzywa Radę do wznowienia w trakcie Prezydencji Brytyjskiej wysiłków zmierzających do osiągnięcia porozumienia w sprawie pakietu pomocy finansowej i ułatwień handlowych dotyczących północnej części Cypru, aby Unia Europejska wywiązała się ze swoich zobowiązań względem społeczności Turków cypryjskich;

8.  wyraża zadowolenie z przyjęcia i wejścia w życie w dniu 1 czerwca 2005 r. sześciu istotnych aktów prawnych, co było warunkiem rozpoczęcia negocjacji postawionym przez Radę Europejską w grudniu 2004 r.; pozostaje zaniepokojony niektórymi elementami przyjętych aktów prawnych, szczególnie niepokoi go skarga oskarżyciela publicznego na Orhana Pamuka, która pozostaje w sprzeczności z Europejską Konwencją Praw Człowieka oraz wzywa rząd turecki do zagwarantowania wolności przekonań oraz do dalszych reform kodeksu karnego ze szczególną uwagą na art.301/1 , wyraża także zaniepokojenie art. 305 tureckiego kodeksu karnego, który uznaje za niezgodne z prawem „działania skierowane przeciw podstawowemu interesowi narodowemu” oraz rozporządzenie wykonawcze prawa o stowarzyszeniach utrzymujące liczne ograniczenia w tym zezwolenia a priori na zagraniczne finansowanie; wyraża poważne zaniepokojenie niezadowalającym projektem ustawy odnośnie funkcjonowania wspólnot religijnych (ustawa o fundacjach);

9.  Nalega, aby ramy negocjacyjne odzwierciedlały priorytety polityczne wymienione w różnych rezolucjach Parlamentu Europejskiego wzywające Turcję do pełnego spełnienia kryteriów politycznych: stabilność instytucji gwarantująca demokrację, praworządność, prawa człowieka oraz poszanowanie i ochrona mniejszości; wzywa zatem do poprzedzania każdej sesji negocjacyjnej na poziomie ministerialnym oceną kryteriów politycznych zarówno w teorii jak i w praktyce, wywierając w ten sposób stały nacisk na władzach tureckich, aby utrzymać tempo koniecznych reform; uważa także, że pełen program jasno określonych celów, ramy czasowe i ostateczne terminy na realizację kryteriów politycznych powinny zostać ustalone;

10.  wzywa Radę do pełnego przestrzegania wszystkich elementów ram negocjacyjnych jak postanowiono w konkluzjach z posiedzenia Rady Europejskiej w dniu 17 grudnia 2004 r.; podkreśla, że w tych ramach wspólnym celem negocjacji jest przystąpienie i że negocjacje są procesem otwarto-zamkniętym a ich rezultat nie może być z góry zagwarantowany; podkreśla, że biorąc pod uwagę kryteria kopenhaskie, jeśli państwo kandydackie nie jest w stanie wypełnić zobowiązań członkowstwa, należy zapewnić, aby dane państwo kandydackie było w pełni umocowane w strukturach poprzez najsilniejszą z możliwych więź;

11.  W związku z tym wzywa Komisję i Radę do corocznego dostarczania sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych Państw Członkowskich UE w sprawie postępu Turcji w spełnianiu kryteriów politycznych, oraz poprzez zawarcie w tym sprawozdaniu wszystkich zgłoszonych w danym roku przypadków tortur i liczbę tureckich azylantów przyjętych w danym roku przez Państwa Członkowskie UE;

12  wzywa Komisję do zalecenia, po rozpoczęciu negocjacji w sprawie poszczególnych rozdziałów, w przypadku poważnego i trwałego łamania zasad wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i wolności podstawowych, praw mniejszości i praworządności oraz po konsultacjach z Parlamentem Europejskim, zawieszenia negocjacji zgodnie z postanowieniami Traktatu o Unii Europejskiej;

13.  zauważa, że wpływ budżetowy przystąpienia Turcji do UE może być w pełni oceniony jedynie po określeniu parametrów negocjacji finansowych z Turcją w kontekście perspektywy finansowej począwszy od roku 2014;

14.  podkreśla, że zalecenie Komisji dotyczące wynegocjowania w Porozumieniu o Przystąpieniu długich okresów przejściowych, specjalnych rozwiązań w dziedzinach takich jak polityka strukturalna, rolnictwo i stałych zabezpieczeń dotyczących swobodnego przepływu pracowników nie powinny negatywnie wpłynąć na starania Turcji mające na celu dostosowanie się do acquis;

15.  podkreśla, że otwarcie negocjacji będzie pierwszym krokiem w długim procesie, który z racji swojej natury jest procesem otwarto-zamkniętym i niekoniecznie „a priori” prowadzi do akcesji; podkreśla jednakże, że celem negocjacji jest członkowstwo Turcji w UE, ale osiągnięcie tego ambitnego celu zależeć będzie od obustronnych wysiłków; dlatego też akcesja nie jest automatyczną konsekwencją rozpoczęcia negocjacji;

16.  podkreśla, że Traktat z Nicei nie jest podstawą do zaakceptowania dalszych decyzji w sprawie akcesji żadnego innego nowego państwa członkowskiego i dlatego też nalega, aby konieczne reformy zostały przeprowadzone w ramach procesu konstytucjonalnego;

17.  przypomina, że zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej z Kopenhagi w 1993 r., zdolność Unii do przyjęcia Turcji przy jednoczesnym zachowaniu tempa integracji europejskiej jest - z punktu widzenia Unii jak też kraju kandydującego - ważnym kryterium akcesji; wspiera Komisję w monitorowaniu podczas negocjacji zdolności Unii do przyjęcia Turcji oraz przypomina w związku z tym o żądaniu Komisji włączonym do ostatniej rezolucji Parlamentu w sprawie postępów Turcji na drodze ku akcesji przyjętej 15 grudnia 2004 r., o dysponowaniu wynikami badania wpływu w roku 2005, które przyniesie użyteczne informacje o tym ważnym aspekcie;

18.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji Europejskiej, Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, Przewodniczącemu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz rządowi i parlamentowi Turcji.