Parlament Europejski,

–  uwzględniając porozumienie o partnerstwie i współpracy między UE a Rosją, które weszło w życie w 1997 r. i wygasa w 2007 r.,

–  uwzględniając konsultacje UE-Rosja w sprawie praw człowieka,

–  uwzględniając aktualny zakres odpowiedzialności Rosji, zarówno na szczeblu międzynarodowym jak i europejskim, wynikający z piastowania przez nią funkcji urzędującego przewodniczącego G8 oraz przewodniczącego Komitetu Ministrów Rady Europy,

–  uwzględniając poprzednie rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie Rosji, a zwłaszcza rezolucję z dnia 25 października 2006 r. w sprawie stosunków UE-Rosja w następstwie morderstwa Anny Politkowskiej oraz rezolucję z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie bezpieczeństwa dostaw energii w Unii Europejskiej, jak i rezolucję z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie Rosji,

–  uwzględniając wynik 18. szczytu UE-Rosja, który odbył się w Helsinkach w dniu 24 listopada 2006 r.,

–  uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze stale zacieśniające się w ostatnich latach stosunki pomiędzy UE i Rosją, które doprowadziły do głębokiej i szeroko zakrojonej integracji gospodarczej oraz współzależności, która w najbliższej przyszłości bez wątpienia ulegnie dalszemu pogłębieniu,

B.  mając na uwadze, iż ściślejsza współpraca i dobrosąsiedzkie stosunki pomiędzy UE i Rosją mają podstawowe znaczenie dla stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu całej Europy,

C.  mając na uwadze, że zawarcie porozumienia o partnerstwie strategicznym pomiędzy Unią Europejską a Federacją Rosyjską jest kwestią kluczową dla realizacji wspomnianej ściślejszej współpracy, zwłaszcza w odniesieniu do dalszego rozwijania stosunków gospodarczych opartych na równości, przejrzystości i poszanowaniu międzynarodowo uznanych procedur w odniesieniu do wzmacniania bezpieczeństwa i stabilności w Europie poprzez wypracowanie pokojowych politycznych rozwiązań w obliczu regionalnych konfliktów mających miejsce we wspólnym sąsiedztwie, a także w odniesieniu do dalszego ugruntowywania poszanowania praw człowieka, rządów prawa i ram demokratycznych będących podstawą obustronnych stosunków,

D.  mając na uwadze, że szybka realizacja czterech wspólnych obszarów, tj. wspólnego obszaru gospodarczego, obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, obszaru bezpieczeństwa zewnętrznego oraz obszaru badań, edukacji i kultury, powinna stanowić trzon negocjacji wspomnianego nowego porozumienia o partnerstwie strategicznym,

E.  mając na uwadze, że dostawy energii są jednym z największych wyzwań dla Europy oraz jedną z największych dziedzin współpracy z Rosją, a także mając na uwadze fakt, że UE importuje blisko jedną czwartą swojego gazu i ropy naftowej z Rosji i jest najpewniejszym odbiorcą rosyjskiego eksportu,

F.  mając na uwadze, że 18. szczyt UE-Rosja w Helsinkach miał rozpocząć nowy etap w stosunkach UE-Rosja, a w szczególności przyczynić się do rozpoczęcia negocjacji w sprawie nowego porozumienia ramowego pomiędzy UE a Rosją, mającego zastąpić obecnie obowiązujące porozumienie o partnerstwie i współpracy (PAC), które wygasa w 2007 r.,

G.  mając na uwadze fakt, że Polska zablokowała rozpoczęcie negocjacji w sprawie nowego porozumienia ramowego, uzależniając ich otwarcie od zniesienia przez Moskwę zakazu importu polskiego mięsa, który został wprowadzony przed rokiem,

H.  mając na uwadze fakt, że dnia 10 listopada Rosja nałożyła nowe embargo na import polskiego mięsa i produktów drobiowych twierdząc, że jest zaniepokojona łamaniem przepisów weterynaryjnych; mając też na uwadze niedawne wprowadzenie przez Rosję zakazu importu ryb i produktów rybołówstwa z UE; mając na uwadze fakt, że jeszcze przed szczytem Rosja zagroziła, iż rozszerzy zakaz importu na całą UE ze względu na obawy związane z klasycznym pomorem świń w Rumunii oraz Bułgarii,

I.  mając na uwadze falę zaniepokojenia w całej Europie, wywołaną mającymi niedawno miejsce zabójstwami czołowych przeciwników rosyjskiego rządu,

J.  mając na uwadze powszechnie panujące w Rosji, Unii Europejskiej i innych państwach obawy o demokrację i prawa człowieka w Rosji, jak i obawy o niezdolność rosyjskiej policji i organów sądowych do wykrycia sprawców morderstw politycznych,

K.  mając na uwadze przewlekłe formalności związane z przekraczaniem granicy UE-Rosja, które powodują niedopuszczalne kolejki ciężarówek w niektórych punktach kontroli granicznej,

L.  mając na uwadze, że Unia Europejska powinna być zdolna do zjednoczenia swoich sił i przemawiania jednym głosem w stosunkach z Rosją,

1.  uznaje znaczenie Rosji jako strategicznego partnera do współpracy, z którym Unię Europejską łączą nie tylko interesy gospodarcze i handlowe, ale także cel ścisłej współpracy na arenie międzynarodowej oraz we wspólnym sąsiedztwie;

2.  podkreśla wagę jedności i solidarności pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej w ramach stosunków Unii Europejskiej z Rosją; z tego powodu z zadowoleniem przyjmuje wspólną linię uzgodnioną na nieformalnym szczycie w Lahti, umożliwiającą Unii przemawianie jednym głosem podczas mających miejsce zarówno w Lahti, jak i w Helsinkach, spotkań z prezydentem Władimirem Putinem;

3.   ubolewa nad tym, że na szczycie nie udało się rozpocząć negocjacji w sprawie nowych ram porozumienia pomiędzy UE a Rosją i zachęca fińską i niemiecką prezydencję do kontynuowania prac, aby umożliwić jak najszybsze przyjęcie mandatu negocjacyjnego dla nowego porozumienia oraz rozpoczęcie negocjacji bez dalszej zwłoki;

4.   przychylnie odnosi się do prowadzonych podczas obu szczytów otwartych dyskusji na temat demokracji i praw człowieka; podkreśla jednak, że obecna sytuacja w Rosji budzi poważne obawy co do poszanowania praw człowieka, demokracji, swobody wypowiedzi oraz prawa społeczeństwa obywatelskiego i poszczególnych obywateli do sprzeciwienia się władzom i pociągnięcia władz do odpowiedzialności za ich działania;

5.   podkreśla, że zdecydowana obrona praw człowieka oraz wartości demokratycznych powinna być fundamentalną zasadą wszelkich stosunków UE z Rosją; nalega, aby Komisja wysłała jednoznaczny sygnał do wszystkich zaangażowanych stron, zgodnie z którym wspomniane wartości nie będą miały podrzędnego statusu w pakiecie negocjacyjnym UE z Rosją;

6.   wyraża ubolewanie nad faktem, że czwarta runda konsultacji UE-Rosja w sprawie praw człowieka nie przyniosła istotnego postępu w tej dziedzinie, która powinna być przecież priorytetem w ramach dwustronnych stosunków; w tym kontekście wzywa rząd rosyjski do przyczynienia się do intensyfikacji procesu konsultacji UE-Rosja w sprawie praw człowieka jako istotnej części partnerstwa UE-Rosja i do wyrażenia zgody na prowadzenie swobodnej działalności przez krajowe i międzynarodowe organizacje praw człowieka i inne organizacje pozarządowe, a także do ochrony bezpieczeństwa osobistego obrońców praw człowieka;

7.  wyraża głębokie zaniepokojenie ostatnimi sprawozdaniami międzynarodowych organizacji praw człowieka i ekspertów ONZ dotyczącymi stosowania w rosyjskich więzieniach, na posterunkach policji oraz w tajnych więzieniach w Czeczenii tortur, obejmujących nieludzkie i poniżające czyny popełniane przez urzędników publicznych; z całą mocą potępia takie praktyki i wzywa rosyjskie władze do prowadzenia dochodzenia w sprawie nadużyć, natychmiastowego położenia kresu wykroczeniom oraz do postawienia winnych przed wymiarem sprawiedliwości;

8.   podkreśla potrzebę współpracy z Rosją jako koniecznym partnerem strategicznym w celu zapewnienia pokoju, stabilności i bezpieczeństwa oraz zwalczania międzynarodowego terroryzmu i brutalnego ekstremizmu, jak również rozwiązywania kwestii innego rodzaju bezpieczeństwa, takich jak zagrożenia środowiskowe i jądrowe, narkotyki, nielegalny handel bronią i handel ludźmi oraz transgraniczna przestępczość zorganizowana w sąsiedztwie Europy, we współpracy z OBWE i innymi forami międzynarodowymi;

9.   wzywa Komisję i Radę do kontynuowania, wraz z rosyjskim rządem, wspólnych inicjatyw wzmacniających demokrację, bezpieczeństwo i stabilność wspólnego sąsiedztwa, zwłaszcza poprzez wspólne działania mające ustanowić demokrację i poszanowanie praw człowieka na Białorusi, a także wspólne działania zmierzające do ostatecznego rozwiązania konfliktów na Mołdawii, w Gruzji oraz w Górnym Karabachu; wzywa UE i Rosję do wzięcia na siebie odpowiedzialności, wynikającej z członkostwa w „Kwartecie”, za rozwiązanie konfliktu na Bliskim Wschodzie oraz do wspierania starań na rzecz zorganizowania międzynarodowej konferencji pokojowej w sprawie regionalnego bliskowschodniego porozumienia pokojowego;

10.  stwierdza, że postęp w podpisywaniu i ratyfikowaniu niezamkniętych jeszcze porozumień granicznych pomiędzy Estonią i Rosją oraz Łotwą i Rosją pozostaje ścisłym priorytetem w stosunkach UE-Rosja oraz że sprawę tę należy omówić w sposób konstruktywny i sprawiedliwy, czyli akceptowalny dla wszystkich stron;

11.  ubolewa nad sporem dotyczącym eksportu produktów rolnych i produktów rybołówstwa z UE do Rosji; jest zdania, że kontynuowanie takich sporów handlowych poważnie zagraża dalszemu rozwojowi stosunków pomiędzy Rosją i Unią Europejską; dlatego też wzywa Komisję Europejską i rosyjski rząd to rozwiązania w trybie pilnym owych nierozstrzygniętych sporów handlowych; domaga się wykazania przez Unię Europejską niezbędnej solidarności ze wszystkimi państwami członkowskimi, zwłaszcza z Polską, dyskryminowaną przez politykę handlową Rosji;

12.  wyraża najwyższe zaniepokojenie nieprzerwaną serią morderstw znaczących osób, takich jak Anna Politkowska, które przeciwstawiają się obecnemu rządowi lub walczą o podstawowe prawa rosyjskich obywateli; podkreśla, że Rada i Komisja muszą reagować, wykorzystując wszystkie swoje uprawnienia, i zaznacza, że jeżeli Rosja nie wykaże zdolności do wsparcia dochodzenia mającego na celu wykrycie zabójców ani silnego zaangażowania w nie, ani też nie spełni swojego obowiązku dotyczącego zatrzymania owego błędnego koła i postawienia sprawców przed wymiarem sprawiedliwości, odbije się to negatywnie na partnerstwie z Rosją;

13.  z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte podczas szczytu i dotyczące stopniowego zmniejszania opłat nakładanych przez Rosję na unijne linie lotnicze latające nad Syberią, rozwiązujące dwudziestoletni konflikt pomiędzy obiema stronami i umożliwiające przewoźnikom z UE zwiększenie ilości tras do rozwijających się rynków azjatyckich; zauważa że spór o opłaty, kosztujący unijne linie lotnicze ponad 250 mln euro rocznie, był jedną z ostatnich przeszkód, jakie UE zidentyfikowała jako takie po porozumieniu z Rosją w sprawie jej wejścia do Światowej Organizacji Handlu (WTO), co otworzy nowe możliwości szerszej współpracy i wymiany handlowej pomiędzy UE i Rosją;

14.  z zadowoleniem przyjmuje wzmożony dialog UE-Rosja na temat kwestii energetycznych; podkreśla strategiczne znaczenie współpracy w dziedzinie energii oraz potrzebę poprawy stosunków energetycznych między UE a Rosją; podkreśla, że podstawą dalszych negocjacji musi być zasada współzależności i przejrzystości oraz znaczenie wzajemności w zakresie dostępu do rynków, infrastruktury i inwestycji, z zamiarem unikania oligopolistycznych struktur rynkowych i zróżnicowania dostaw energii w Unii Europejskiej; w tym kontekście wzywa Rosję do ratyfikowania Traktatu Karty Energetycznej i zacieśnienia współpracy w dziedzinie oszczędności energii i energii odnawialnej;

15.  wzywa Radę i Komisję do podwojenia wysiłków na rzecz rozwiązania problemów dotyczących przekraczania granic na granicy unijno-rosyjskiej; wskazuje, że konieczna jest budowa dodatkowych możliwości przepustowych na granicach w celu obsługi rosnącego przepływu towarów; nalega na zmniejszenie przez rosyjskie władze kolejek na granicach poprzez usprawnienie kontroli i przeniesienie części z nich ze strefy przygranicznej do bardziej oddalonych lokalizacji;

16.  przychylnie odnosi się do wyników szczytu w sprawie wymiaru północnego, który odbył się w ramach szczytu UE-Rosja, i w którym obok Rosji i UE uczestniczyła też Norwegia i Islandia; wyraża nadzieję, że przyjęty na tym szczycie dokument ramowy wymiaru północnego będzie solidną podstawą rozwijania bliższej regionalnej i transgranicznej współpracy z Rosją;

17.  podkreśla potrzebę jednolitego i zdeterminowanego działania Unii Europejskiej w odniesieniu do starań na rzecz zacieśnienia stosunków z Federacją Rosyjską; przychylnie odnosi się do zamiarów niemieckiej prezydencji, zgodnie z którymi utrzymany zostanie priorytetowy charakter tej ważnej kwestii;

18.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Federacji Rosyjskiej.