projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
–
Jürgen Schröder, José Ribeiro e Castro, Laima Liucija Andrikienė, Colm Burke, Charles Tannock, Eija-Riitta Korhola, Mario Mauro w imieniu grupy politycznej PPE-DE
–
Alain Hutchinson, Josep Borrell Fontelles, Pasqualina Napoletano w imieniu grupy politycznej PSE
–
Thierry Cornillet, Marios Matsakis w imieniu grupy politycznej ALDE
–
Ryszard Czarnecki, Adam Bielan w imieniu grupy politycznej UEN
–
Frithjof Schmidt, Margrete Auken, Marie-Hélène Aubert, Raül Romeva i Rueda, Angelika Beer w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
–
Luisa Morgantini w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu
Parlament Europejski,
–
uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji w Darfurze, zwłaszcza rezolucję z dnia 26 września 2007 r.,
–
uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE w sprawie sytuacji w Darfurze, przyjętą w Wiesbaden w dniu 28 czerwca 2007 r.,
–
uwzględniając porozumienie z Trypolisu w sprawie procesu politycznego w Darfurze, przyjęte w Trypolisie w dniach 28–29 kwietnia 2007 r.,
–
uwzględniając decyzję Unii Afrykańskiej (UA) z kwietnia 2004 r. o utworzeniu misji Unii Afrykańskiej w Sudanie (AMIS),
–
uwzględniając rezolucję Narodów Zjednoczonych nr 1706 zawierającą propozycję sił pokojowych dla Darfuru w sile 22 000,
–
uwzględniając statut Międzynarodowego Trybunału Karnego w zakresie międzynarodowych misji pokojowych,
–
uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych nr 1778 z dnia 25 września 2007 r., która przewiduje obecność wielowymiarowych międzynarodowych sił we wschodnim Czadzie i w północno‑wschodniej części Republiki Środkowoafrykańskiej, składających się z misji Narodów Zjednoczonych (MINURCAT), czadyjskich sił policyjnych wyszkolonych przez Narody Zjednoczone oraz z operacji wojskowej Unii Europejskiej (EUFOR),
A.
mając na uwadze, że w dniu 30 września niezidentyfikowani napastnicy zaatakowali bazę Unii Afrykańskiej w miejscowości Haskanita na południu Darfuru, zabijając – jak wynika z oświadczeń UA – 10 żołnierzy sił pokojowych UA i członków policji cywilnej, a co najmniej 8 innych członków personelu misji Unii Afrykańskiej w Sudanie zostało ciężko rannych i około 40 wciąż uznaje się za zaginionych,
B.
mając na uwadze, że były to dotychczas największe straty w ludziach poniesione przez niedofinansowane siły UA,
C.
mając na uwadze, że w wyniku nasilenia się przemocy na południu Darfuru w ciągu ostatnich tygodni zginęło trzech kierowców pracujących dla Światowego Programu Żywnościowego, a organizacja udzielająca pomocy medycznej Lekarze bez Granic (Médecins Sans Frontières) postanowiła wycofać swoich pracowników z miejscowości Muhajiriya, zostawiając tam bez opieki medycznej liczną grupę przesiedleńców,
D.
mając na uwadze, że w chwili obecnej siły misji Unii Afrykańskiej w Sudanie znajdujące się w Darfurze składają się z ok. 7 000 żołnierzy i członków policji cywilnej i są w rzeczywistości jedynymi siłami w Darfurze, które mogą na miejscu nieść pomoc ludności cywilnej; mając na uwadze, że w lipcu 2007 r. udzielono pozwolenia na mieszaną operację UA i Narodów Zjednoczonych UNAMID z udziałem 26 000 osób, która wciąż czeka na realizację;
E.
mając na uwadze, że misja Unii Afrykańskiej w Sudanie polega na monitorowaniu porozumienia pokojowego z Darfuru i kilku innych porozumień o zaprzestaniu walk,
F.
dostrzegając, że ataki na personel misji Unii Afrykańskiej w Sudanie nasiliły się w ostatnim czasie i od czasu rozmieszczenia sił w 2004 r. zginęło 25 żołnierzy i członków personelu, a kilkadziesiąt osób odniosło rany,
G.
mając na uwadze, że od czasu nieudanego porozumienia pokojowego w sprawie Darfuru coraz bardziej szerzy się bezprawie i pogarsza bezpieczeństwo,
H.
z zadowoleniem przyjmując fakt, iż siły UNAMID w przeciwieństwie do obecnych obserwatorów z ramienia Unii Afrykańskiej mają prawo interweniowania w celu ratowania życia,
I.
mając na uwadze, że osiągnięcie przez misję pokojową pełni sił potrwa rok lub nawet dłużej,
J.
głęboko zasmucony i wstrząśnięty przypadkami śmierci w wyniku aktów przemocy i grabieżami w okolicach miast Haskanita i Muhajiriya,
1.
zdecydowanie potępia zabójstwo 10 żołnierzy sił pokojowych Unii Afrykańskiej w Darfurze i uważa ten czyn za zbrodnię wojenną, którą jak najszybciej powinny zbadać Unia Afrykańska i Narody Zjednoczone;
2.
ubolewa nad pogarszającą się sytuacją w zakresie bezpieczeństwa w regionie, o czym świadczą akty przemocy i ciągle napływające z Darfuru doniesienia międzynarodowych obserwatorów oraz organizacji pozarządowych;
3.
domaga się natychmiastowego zaprzestania działań wojennych i ataków na misję Unii Afrykańskiej w Sudanie, cywilów oraz organizacje humanitarne, ich personel i środki trwałe, jak również na konwoje z pomocą;
4.
wzywa rząd Sudanu i grupy rebeliantów do pełnej współpracy w ramach niezależnego dochodzenia mającego wyjaśnić tragiczny atak w miejscowości Haskanita, aby można było wymierzyć sprawiedliwość wszystkim winnym;
5.
podkreśla, że należy ustalić, jaki jest los osób wciąż uznawanych za zaginione oraz żąda, aby grupa odpowiedzialna za napaść natychmiast wskazała ich miejsce pobytu;
6.
ubolewa nad tym, że napaść miała miejsce w czasie, kiedy Unia Afrykańska i Narody Zjednoczone czynią wszystko, aby podjąć rozmowy pokojowe w sprawie Darfuru w Libii w dniu 27 października; domaga się rozmieszczenia sił UNAMID w Darfurze, aby pomogły one zakończyć trwający tam konflikt;
7.
podkreśla, że zwyczajowe prawo wojny zakazuje przeprowadzania ataków na personel i środki trwałe międzynarodowych misji pokojowych, jeżeli nie angażują się one w bezpośrednie działania wojenne;
8.
wyraża zadowolenie z przyjęcia przez rząd Sudanu w dniu 12 czerwca 2007 r. sił UNAMID; przypomina jednak, że rząd Sudanu już wcześniej zobowiązał się do wpuszczenia sił mieszanych do Sudanu, ale zobowiązań tych nie spełnił; wzywa do szybkiego rozmieszczenia sił UNAMID i wyposażenia ich w mandat umożliwiający skuteczną ochronę ludności cywilnej oraz wzywa Narody Zjednoczone do wypełnienia swojego zobowiązania i wysłania obiecanych żołnierzy;
9.
przypomina rządowi Sudanu, że ponosi on główny ciężar odpowiedzialności za bezpieczeństwo wewnętrzne oraz że nie powinien uchylać się od tej odpowiedzialności na rzecz społeczności międzynarodowej;
10.
wzywa państwa członkowskie UE i Narody Zjednoczone do bezzwłocznego zmobilizowania decydujących środków w ramach wsparcia politycznego, finansowego, logistycznego, technicznego i in., w tym również wyspecjalizowanego personelu na potrzeby misji Unii Afrykańskiej w Sudanie i UNAMID, aby na czas zakończyć przejęcie misji do końca grudnia 2007 r.; wzywa rząd Sudanu do zaakceptowania wsparcia i żołnierzy ze wszystkich krajów oraz do uczynienia wszystkiego, co w jego mocy, aby ułatwić im wykonywanie mandatów;
11.
podkreśla, że żołnierze wszystkich stron oraz ich personel, pojazdy i środki trwałe muszą się wyraźnie odróżniać od pracowników organizacji humanitarnych, aby zagwarantować ich całkowitą neutralność i uniknąć zbrojnych napaści;
12.
wzywa Komisję do informowania Parlamentu o wszelkich postępach w zakresie właściwego wykorzystania jej pomocy finansowej udzielanej misji Unii Afrykańskiej w Sudanie, zwłaszcza jeżeli chodzi o wypłacanie pensji i diet dziennych żołnierzom misji Unii Afrykańskiej w Sudanie;
13.
wzywa UE, Narody Zjednoczone i Unię Afrykańską do wspólnego podejmowania wysiłków na rzecz rozwiązania konfliktu w Darfurze oraz do nadania priorytetowego znaczenia szeroko rozumianemu procesowi pokojowemu poprzez dialog polityczny ze wszystkimi zainteresowanymi stronami;
14.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, szefom państw i rządów oraz parlamentom państw członkowskich UE, rządowi i parlamentowi Sudanu, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, szefom państw i rządów Ligi Arabskiej, rządom państw AKP, Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP–UE oraz instytucjom Unii Afrykańskiej.