De afgelopen twee jaar heeft de stijging van de olieprijs de exploitatiekosten in de visserijsector flink opgedreven. De olieprijs is van 37 dollar begin 2009 gestegen tot meer dan 100 dollar begin 2011. De stijging van de exploitatiekosten die daardoor is veroorzaakt, heeft de vissers onder grote druk gezet, vooral kleine en ambachtelijke vissers en vissers die vanuit afgelegen havens werken.

De Commissie heeft op de laatste olieprijspiek in 2007 gereageerd met een de minimis-regeling, die de lidstaten de mogelijkheid bood visserijbedrijven in een periode van drie jaar met maximaal 30.000 euro te steunen. Daarmee kunnen de lidstaten de olieprijsstijgingen enigszins opvangen.

Hoe is de Commissie van plan de Europese visserijsector te helpen nu de olieprijzen weer aantrekken, mede gezien de financiële moeilijkheden waarmee landen met een grote vissersvloot momenteel te kampen hebben?

Hoe beoordeelt de Commissie de resultaten van de huidige de minimis-regeling voor wat betreft het effect op de economische positie van de Europese vissers en op het mariene milieu? Hoe is deze regeling door de diverse lidstaten toegepast?

Beschouwt de Commissie het huidige plafond van 30.000 euro nog als adequaat of zou het raadzaam zijn om te kiezen voor een maximale bandbreedte die niet van invloed is op de handel tussen de lidstaten en geen concurrentieverstorend effect heeft of schadelijk is voor de ecologische en sociale duurzaamheid en onze verplichtingen op grond van de kaderrichtlijn inzake een strategie voor het mariene milieu?