Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Protokół
Środa, 12 marca 2008 r. - StrasburgWersja ostateczna

PRZEWODNICTWO: Hans-Gert PÖTTERING
Przewodniczący

14. Komunikat Przewodniczącego
CRE

Przewodniczący wygłosił następujący komunikat dotyczący decyzji, jakie podjął odnośnie do sankcji w następstwie incydentów na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2007 r. (pkt 4 protokołu z dnia 12.12.2007):

‹‹Chciałbym Państwa dzisiaj poinformować o krokach, które podjąłem w związku z poważnymi zakłóceniami porządku, jakie miały miejsce podczas uroczystego posiedzenia poświęconego podpisaniu Karty Praw Podstawowych w środę, 12 grudnia, tutaj w Strasburgu. Z pewnością wszyscy je pamiętają.

Po omówieniu tych wydarzeń na spotkaniu Konferencji Przewodniczących, zgodnie z art. 147 Regulaminu zaprosiłem na rozmowy kilku posłów, aby wysłuchać ich opinii przed podjęciem decyzji o ewentualnych sankcjach. Każdemu z posłów wyjaśniłem powód zaproszenia na rozmowę.

Wolność słowa jest podstawową zasadą parlamentaryzmu. Żadnemu mówcy w demokratycznym parlamencie nie mogą przeszkadzać w wygłaszaniu wypowiedzi częste okrzyki kolegów, którzy mają inny pogląd na daną kwestię. Dotyczy to tym bardziej osób przemawiających na tej sali plenarnej jako goście i przedstawiciele innych instytucji. Wyraźnie podkreśliłem, że zaprosiłem tych posłów na rozmowę, ponieważ również po moim wezwaniu do zachowania spokoju na sali plenarnej nadal próbowali okrzykami przeszkodzić mówcom w wygłaszaniu przemówień. Sankcje nie zostaną nałożone za to, że trzymali oni w górze plakaty i transparenty. Chodzi tu o ograniczenie wolności słowa.

Po wspomnianych wyżej rozmowach postanowiłem zastosować następujące sankcje zgodnie z art. 147 ust. 3 Regulaminu:

- utrata prawa do dodatku pobytowego przez okres od dwóch do pięciu dni w dziewięciu przypadkach, a w szczególności przez okres pięciu dni w jednym przypadku, przez okres trzech dni w sześciu przypadkach oraz przez okres dwóch dni w dwóch przypadkach, i;

- udzielenie nagany w jednym przypadku.

W uzasadnieniu chciałbym przeczytać Państwu to, co oznajmiłem tym kolegom w piśmie informującym ich o podjętych środkach: „Wykazuję pełne zrozumienie dla Państwa prawa i prawa każdego posła do występowania przeciwko przyjęciu Karty Praw Podstawowych bądź traktatu lizbońskiego, a także do wyrażania tego stanowiska zgodnie z przepisami określonymi w Regulaminie. Rozumiem też do pewnego stopnia wielkie emocje, jakie wywołują tego typu kwestie. Uważam jednak, że należy wprowadzić rozgraniczenie pomiędzy zgodnym z prawem i Regulaminem zachowaniem a zakłócaniem prac w taki sposób, jak miało to miejsce 12 grudnia. Nie możemy dopuścić do działań, które prowadzą do tego, że inni posłowie czy oficjalni goście – w tym przypadku przewodniczący innych instytucji Unii Europejskiej – nie mogą przemawiać godnie i bez celowych przerw po tym, jak uzyskali prawo głosu zgodnie z art. 9 ust. 2 Regulaminu i to w ramach przyjętego przez Parlament porządku obrad. Istotą parlamentaryzmu i demokracji jest zasada, że swoboda wypowiedzi wyraża się również w poszanowaniu prawa innych osób, w tym przypadku tych, które otrzymały prawo zabrania głosu na posiedzeniu plenarnym.”

Zgodnie z przepisami art. 147 Regulaminu dziesięciu zainteresowanych posłów poinformowano o dotyczącej ich decyzji. Utrata prawa do otrzymywania dodatku pobytowego dotyczy: Jima Allistera przez okres 2 dni, Godfreya Bluma – 2 dni, Sylwestra Chruszcza – 2 dni, Paula Marie Coûteaux – 5 dni, Macieja Mariana Giertycha – 3 dni, Rogera Helmera – 3 dni, Rogera Knapmana – 3 dni, Hansa-Petera Martina – 3 dni, oraz Philippe'a de Villiers – 3 dni. Vladimirowi Železný'emu udziela się nagany.

Poza tym informacje na ten temat przekazano przewodniczącym instytucji, delegacji i komisji, których członkami są ci posłowie.

W trzech przypadkach zrezygnowałem z zastosowania art. 147, ponieważ po rozmowie z zainteresowanymi doszedłem do przekonania, że koledzy ci nie brali udziału w tym zdarzeniu.

Drodzy Państwo, tyle o mojej decyzji. Czułem się w obowiązku oznajmić ją tutaj Państwu publicznie i w ten dość oficjalny sposób, aby poinformować Parlament o tym, co musiałem zrobić. Mam nadzieję, że wydarzenia takie jak to z dnia 12 grudnia 2007 r. nie powtórzą się w Parlamencie Europejskim.››

Ostatnia aktualizacja: 1 kwietnia 2008Informacja prawna