De Europese Unie maakt zich op om een nieuw samenwerkingsakkoord te sluiten met Rusland. Natuurlijk is bijzondere aandacht besteed aan de energievoorziening van Europa vanuit Rusland.

Rusland heeft overigens besloten een oliepijpleiding aan te leggen door Bulgarije en Griekenland (de olie, afkomstig uit Novorossisk, zal in tankschepen naar Bulgarije worden vervoerd). Dit Balkanakkoord wordt aangevuld met de gaspijpleiding in Noord-Europa, die van Rusland onder de Oostzee door naar Duitsland loopt. Wat wij hier zien gebeuren is dus dat Rusland, dat over een overvloedige energievoorraad beschikt en zijn energie-infrastructuur aan het ontwikkelen is, in de toekomst zijn dominante positie op de energiemarkt nog zal versterken.

Ondanks dit energiebeleid van Rusland en ondanks het risico van dwang met betrekking tot energieafname, geeft de EU toch voorrang aan strategische lange termijnakkoorden met Rusland voor de energievoorziening door dit land.

Is de Raad van mening dat de energiezekerheid van de lidstaten van de EU is gegarandeerd, terwijl zij geen gemeenschappelijk energiebeleid voeren en niet over een netwerk beschikken voor de energievoorziening?

Zijn in het partnerschapsakkoord EU-Rusland veiligheidsclausules ingelast om de mogelijkheid dat Rusland misbruik maakt van zijn dominante positie op de energiemarkt, te beperken?