Ο πολωνικός νόμος της 6ης Δεκεμβρίου 2006, για τις αρχές που διέπουν την εφαρμογή της αναπτυξιακής πολιτικής, ο οποίος αφορά τη διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων, προκάλεσε ευρεία συζήτηση ως προς το κατά πόσο συμβιβάζεται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο νόμος καθορίζει ότι η κυβέρνηση ελέγχει τις αυτόνομες αρχές και ότι ο πρόεδρος της δημαρχίας υπάγεται πάντοτε στον νομάρχη. Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης στην περιφέρεια, δηλ. ο νομάρχης θα έχει το δικαίωμα αρνησικυρίας, το οποίο συνεπάγεται ότι μπορεί να επιβάλει τη διακοπή της διαδικασίας εξέτασης των σχεδίων σε κάθε στάδιο της διαδικασίας ενός δημοσίου διαγωνισμού. Το γεγονός αυτό δημιουργεί τον μεγάλο κίνδυνο του μονίμου εμποδισμού των σχεδίων και της καθυστέρησης των πληρωμών και της καταβολής των κονδυλίων από τα ταμεία καθώς και της προνομιακής μεταχείρισης των αυτόνομων αρχών που ανήκουν στο κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία. Η μέθοδος αυτή οδηγεί σε κεντροποίηση της λήψης των αποφάσεων στον τομέα της ανάπτυξης των μεμονωμένων περιφερειών, γεγονός το οποίο φαίνεται αντίθετο προς την τάση που παρατηρείται γενικά στην ΕΕ για αποκεντροποίηση της λήψης αυτού του τύπου των αποφάσεων.

Δεν αντιβαίνει άραγε η εν λόγω μέθοδος, δηλ. το δικαίωμα αρνησικυρίας του νομάρχη, προς το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Εάν ναι, προς ποια συγκεκριμένη νομική πράξη;