Διαδικασία : 2010/2202(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0339/2010

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0339/2010

Συζήτηση :

PV 15/12/2010 - 14

Ψηφοφορία :

PV 16/12/2010 - 6.4
CRE 16/12/2010 - 6.4
Αιτιολογήσεις ψήφου
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2010)0489

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 637kWORD 708k
23 Νοεμβρίου 2010
PE 448.819v02-00 A7-0339/2010

σχετικά με την Ετήσια Έκθεση του 2009 για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό τον τομέα

(2010/2202(INI))

Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων

Εισηγήτρια: Laima Liucija Andrikienė

ΔΙΟΡΘΩΤΙΚΑ/ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ
ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙI
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την Ετήσια Έκθεση του 2009 για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Κόσμο και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό τον τομέα

(2010/2202(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–       έχοντας υπόψη την 11η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία στον Κόσμο, για την περίοδο Ιουλίου 2008-Δεκεμβρίου 2009,

–       έχοντας υπόψη τα άρθρα 6 και 21 της Συνθήκης της Λισαβόνας,

–       έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και όλα τα σχετικά διεθνή κείμενα περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

–       έχοντας υπόψη τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ,

–       έχοντας υπόψη όλες τις Συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα προαιρετικά τους πρωτόκολλα(1),

–       έχοντας υπόψη τους περιφερειακούς μηχανισμούς προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων ειδικότερα του Αφρικανικού Καταστατικού Χάρτη για τα Δικαιώματα των Ανθρώπων και των Λαών, του Συμπληρωματικού Πρωτοκόλλου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας στην Αφρική, της Αμερικανικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του Αραβικού Καταστατικού Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ASEAN για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,

–       έχοντας υπόψη την από 1ης Ιουλίου 2002 έναρξη ισχύος του Καταστατικού της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και τα σχετικά με το εν λόγω δικαστήριο ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2),

–       έχοντας υπόψη την κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003 για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και το σχέδιο δράσης του Συμβουλίου σε συνέχεια της κοινής θέσης· αναγνωρίζοντας τον ουσιαστικό ρόλο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) όσον αφορά την πρόληψη των σοβαρών εγκλημάτων τα οποία εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του,

–       έχοντας υπόψη τη δέσμευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υποστήριξη της αποτελεσματικής λειτουργίας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου,

–       έχοντας υπόψη ότι είναι καθήκον κάθε κράτους να ασκεί την ποινική του δικαιοδοσία επί των υπευθύνων για διεθνή εγκλήματα,

–       έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις για την ένταξη της ΕΕ σε αυτήν,

–       έχοντας υπόψη τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης(3),

––     έχοντας υπόψη τη Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης ΑΚΕ-ΕΕ και την αναθεώρησή της(4),

–       έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕK) αριθ. 1889/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την καθιέρωση ενός χρηματοδοτικού μέσου για την προαγωγή της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως(5) (ευρωπαϊκό μέσο για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου ή ΕΜΔΑΑ),

–       έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο,

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Ιανουαρίου 2009(6) σχετικά με την ανάπτυξη του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου του ρόλου της ΕΕ, και το ψήφισμά του της 25ης Φεβρουαρίου 2010(7) σχετικά με την 13η σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ,

–       έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του της 1ης Φεβρουαρίου 2007(8) και της 26ης Απριλίου 2007(9) σχετικά με την πρωτοβουλία για ένα διεθνές μορατόριουμ στην εκτέλεση των θανατικών ποινών και σχετικά με το υπ' αριθ. 62/149 ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ της 18ης Δεκεμβρίου 2007 για ένα μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής, καθώς και το ψήφισμά του της 7ης Οκτωβρίου 2010 σχετικά με την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Θανατικής Ποινής,

–       έχοντας υπόψη το Πρωτόκολλο αριθ. 13 στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ΕΣΔΑ), σχετικά με την κατάργηση της θανατικής ποινής σε όλες τις περιστάσεις,

–       έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του ΟΗΕ για τους Υπερασπιστές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τις δραστηριότητες των Ειδικών Εκπροσώπων του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την κατάσταση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 16ης Ιουνίου 2010 για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων(10),

–       έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη της Μη Ανοχής και των Διακρίσεων λόγω Θρησκείας ή Πίστης,

–       έχοντας υπόψη τις Κατευθυντήριες Γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προώθηση της συμμόρφωσης με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο (IHL)(11), για τη θανατική ποινή, για τα βασανιστήρια και κάθε άλλη μορφή σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή ποινής, για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για το διάλογο με εκτός ΕΕ χώρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την προαγωγή και προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, και για τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών και για την καταπολέμηση κάθε μορφής διακρίσεων σε βάρος τους,

–       έχοντας υπόψη τη δέσμη εργαλείων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προαγωγή και προστασία της άσκησης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από λεσβίες, ομοφυλόφιλους, αμφιφυλόφιλους και διεμφυλικούς (LGBT)(12),

–       έχοντας υπόψη το από 22 Οκτωβρίου 2009 ψήφισμά του για την οικοδόμηση της δημοκρατίας στις εξωτερικές σχέσεις(13),

–       έχοντας υπόψη όλα τα ψηφίσματα που έχει εγκρίνει σε επείγουσες περιπτώσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου,

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 21ης Ιανουαρίου 2010 σχετικά με τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα και ιδίως την υπόθεση του Liu Xiaobo(14),

–       έχοντας υπόψη τα άρθρα 48 και 119, παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

–       έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (A7-0339/2010),

Α.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξακολουθεί να είναι το παγκόσμιο έγγραφο αναφοράς που θέτει όλους τους ανθρώπους στον πυρήνα της δράσης,

Β.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η 11η Ετήσια Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (2008-2009) παρέχει μια γενική επισκόπηση της δράσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στον κόσμο,

Γ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι το παρόν ψήφισμα επιχειρεί να εξετάσει και να αξιολογήσει τις δραστηριότητες της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, ασκεί μια εποικοδομητική κριτική σε αυτές,

Δ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η εσωτερική επίδοση της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επηρεάζει άμεσα την αξιοπιστία της καθώς και την ικανότητά της να εφαρμόσει πραγματική μια εξωτερική πολιτική για τα ανθρώπινα δικαιώματα,

Ε.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι θεμελιωμένη στις αξίες του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας θρησκεύματος ή πεποιθήσεων και των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες,

ΣΤ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η δικαιοσύνη, η δημοκρατία και το κράτος δικαίου αποτελούν τους πυλώνες της βιώσιμης ειρήνης, καθώς εγγυώνται τις θεμελιώδεις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και λαμβάνοντας υπόψη ότι βιώσιμη ειρήνη δεν μπορεί να επιτευχθεί προστατεύοντας όσους ευθύνονται για συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για παραβάσεις του διεθνούς ποινικού δικαίου,

Ζ.     εκτιμώντας πως η Συνθήκη της Λισαβόνας επιβεβαίωσε τις εξουσίες της ΕΕ στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής κατά τρόπο που θα ενισχύσει τις αξίες και τους στόχους της· ότι οι κυριότερες καινοτομίες ως προς την εξωτερική δράση της ΕΕ, όπως το αξίωμα του Ύπατου Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας / Αντιπροέδρου της Επιτροπής (HR/VP) και ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), πρέπει να εδραιώσουν περαιτέρω την εξωτερική δράση της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να προσφέρουν καλύτερες δυνατότητες ενσωμάτωσης της διάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλους τους σχετικούς τομείς πολιτικής,

Η.     εκτιμώντας πως η Συνθήκη παρέχει στην ΕΕ μια ενιαία νομική προσωπικότητα που της επιτρέπει να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και δίνει το δικαίωμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ECHR) του Στρασβούργου να ελέγχει τη συμμόρφωση των ενεργειών της ΕΕ προς τη Σύμβαση,

Θ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι, με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ έγινε νομικά δεσμευτικός, ενισχύοντας έτσι την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη,

Ι.      λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ αποτελεί ένθερμο υποστηρικτή του ΔΠΔ και προωθεί την οικουμενικότητα, αλλά και υπερασπίζεται την ακεραιότητα του Καταστατικού της Ρώμης με σκοπό την προστασία και την ενίσχυση της ανεξαρτησίας του Δικαστηρίου,

ΙΑ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι η κοινή θέση του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003 και το σχέδιο δράσης του 2004 χρήζουν αναθεώρησης, δεδομένων των εξελίξεων του διεθνούς ποινικού δικαίου μετά το 2004· λαμβάνοντας υπόψη ότι η αποτελεσματική παροχή βοήθειας και συνεργασία εκ μέρους της ΕΕ πρέπει να εντατικοποιηθεί και να βελτιωθεί, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των ενταλμάτων σύλληψης και των δικών στο ΔΠΔ,

ΙΒ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προσπάθειες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στον κόσμο επέτειναν την ανάγκη συμφιλίωσης των μελημάτων που αφορούν την ασφάλεια με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

ΙΓ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση είχε αρνητικό αντίκτυπο στα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα· ότι τα δικαιώματα των φτωχότερων ανθρώπων είναι εκείνα που εθίγησαν περισσότερο· ότι εξ αιτίας της αύξησης και της αστάθειας των τιμών και της κερδοσκοπίας στα βασικά προϊόντα, εκατομμύρια άνθρωποι σε ορισμένες χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής παλεύουν να καλύψουν βασικές ανάγκες τους· ότι εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν ανασφάλεια και ταπεινώσεις και, σε ορισμένες χώρες, οι διαμαρτυρίες αντιμετωπίστηκαν με καταστολή και βία,

ΙΔ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μέριμνας και να τίθενται στο ίδιο επίπεδο σπουδαιότητας με τα αστικά και τα πολιτικά δικαιώματα· ότι οι ρήτρες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίες περιλαμβάνονται στις συμφωνίες που υπεγράφησαν μεταξύ της ΕΕ και χωρών εκτός της ΕΕ, πρέπει να τηρούνται και να εφαρμόζονται,

ΙΕ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι η κλιματική αλλαγή έχει διαρκή, μακροπρόθεσμη επίπτωση επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· ότι οι αρνητικές επιπτώσεις αφορούν ιδιαίτερα τις ευπαθείς ομάδες, όπως είναι οι ιθαγενείς λαοί, τόσο στον αναπτυσσόμενο κόσμο όσο και στον Απώτατο Βορρά, αλλά θα μπορούσαν να έχουν και πολύ ευρύτερες προεκτάσεις,

ΙΣΤ.  εκτιμώντας ότι η καταπολέμηση της ατιμωρησίας έχει ζωτική σημασία, καθώς στοχεύει στην πρόληψη και την τιμωρία των σοβαρότερων εγκλημάτων και των δραστών αυτών· ότι η ατιμωρησία αποτελεί διατομεακό θέμα που αφορά ευρύ πεδίο ζητημάτων τα οποία άπτονται του τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως είναι τα βασανιστήρια, η θανατική ποινή, η βία κατά των γυναικών, η δίωξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας,

ΙΖ.     εκτιμώντας ότι, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, το παλαιό πρόβλημα της αποαποικιοποίησης που εντάσσεται στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένει ανεπίλυτο μεταξύ των άμεσων γειτόνων της ΕΕ, ιδίως στην περίπτωση της Δυτικής Σαχάρας,

ΙΗ.    εκτιμώντας την τεράστια σημασία που έχει για την επιβίωση των ευρωπαϊκών θεσμικών μηχανισμών η εφαρμογή και επιβολή των θεμελιωδών αρχών που κωδικοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,

ΙΘ.   εκτιμώντας πως νέες μορφές παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σημειώνονται στον κόσμο, κυρίως στο πεδίο των νέων τεχνολογιών της πληροφορίας, όπως είναι η κατάχρηση και η λογοκρισία του διαδικτύου και η παραβίαση του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή μέσω της χρησιμοποίησης προσωπικών δεδομένων,

Κ.     εκτιμώντας ότι η ελευθερία θρησκεύματος ή πεποιθήσεων απειλείται ολοένα και περισσότερο, ιδίως εξαιτίας απολυταρχικών κυβερνήσεων που στοχοποιούν τις θρησκευτικές μειονότητες ή κυβερνήσεων που δεν αποτρέπουν τις επιθέσεις, την παρενόχληση ή άλλες επιβλαβείς πράξεις σε βάρος ορισμένων ατόμων ή θρησκευτικών ομάδων,

ΚΑ.  εκτιμώντας ότι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων γίνονται σε χώρες που έχουν αναγνωρίσει τις δικαιοδοσίες οι οποίες πηγάζουν από τα διεθνή μέσα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε χώρες που αδιαφορούν για τα ιστορικά κατοχυρωμένα δικαιώματα,

1.      επαναλαμβάνει την ισχυρή βούληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και υπενθυμίζει τις μακροχρόνιες προσπάθειές του για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας στον κόσμο, μέσω της ανάπτυξης μιας ισχυρής και αποτελεσματικής πολιτικής της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα που να εγγυάται μεγαλύτερη συνοχή και συνέπεια σε όλους τους τομείς πολιτικής και μέσω διμερών σχέσεων με μη ευρωπαϊκές χώρες και ενεργού συμμετοχής σε διεθνή φόρουμ, καθώς και μέσω της υποστήριξης διεθνών και τοπικών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών·

2.      είναι της άποψης ότι η θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας αποτελεί ιστορική ευκαιρία αντιμετώπισης κενών που έχουν απομείνει στην πολιτική της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας· ζητεί εν προκειμένω την πλήρη συμμόρφωση της ΕΥΕΔ με τον σκοπό και το πνεύμα της Συνθήκης της Λισαβόνας, που αποσκοπεί να διασφαλίσει ότι ο σεβασμός και η προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων βρίσκεται στο επίκεντρο των διάφορων τομέων της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης, όπως κατοχυρώνεται στα άρθρα 2, 3 και 21 της ΣΕΕ·

3.      υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τον τίτλο V κεφάλαιο 1 της Συνθήκης ΕΕ, η δράση στη διεθνή σκηνή έχει ως γνώμονα τις αρχές της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, και της οικουμενικότητας και του απαράγραπτου και αδιαίρετου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών· τονίζει ότι οι τρεις αυτές αρχές συνιστούν κοινή θεμελιώδη βάση για τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες·

4.      εκτιμά, ως εκ τούτου, ότι η απόφαση του πού θα τοποθετηθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στη διάρθρωση της ΕΥΕΔ έχει μεγάλη σημασία· ζητεί, συνεπώς, την δημιουργία μιας Διεύθυνσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία της οποίας καθήκον θα είναι η ανάπτυξη μιας ισχυρής στρατηγικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και η οποία θα παρέχει γενικότερο συντονισμό στο πλαίσιο όλων των πολυμερών φόρουμ· είναι απόλυτα πεπεισμένο, τονίζοντας συγχρόνως την ανάγκη να εξετασθεί το ενδεχόμενο να κατοχυρωθεί η εμπειρογνωμοσύνη για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ως βασική αρμοδιότητα κάθε γεωγραφικού ή πολιτικού γραφείου της ΕΥΕΔ, ότι η προσέγγιση αυτή αποτρέπει την περιχαράκωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλισθεί η πλήρης συμμόρφωση προς τις διατάξεις της Συνθήκης της Λισαβόνας·

5.      αναγνωρίζει τη δέσμευση της Ύπατης Εκπροσώπου και Αντιπροέδρου ότι θα οικοδομήσει έναν ενεργό ρόλο για την ΕΕ στη διεθνή σκηνή με σκοπό τη βελτίωση της κατάστασης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας παγκοσμίως· καλεί εν προκειμένω την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να διασφαλίσει τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας «Ανθρώπινα Δικαιώματα» του Συμβουλίου (COHOM) με έδρα τις Βρυξέλλες και με σκοπό την αποτελεσματική ενσωμάτωση και την εγγύηση της έγκαιρης συνεισφοράς σε άλλους τομείς των θεσμικών οργάνων και της πολιτικής της ΕΕ· καλεί, στο ίδιο πνεύμα, την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να εξετάσει τη σημασία της υποχρεωτικής κατάρτισης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το προσωπικό της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των επικεφαλής των αντιπροσωπειών και των διευθυντών της ΕΥΕΔ·

6.      ζητεί τη δημιουργία θέσης ειδικού εκπροσώπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα· τονίζει ότι ο διορισμός ειδικών εκπροσώπων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως όσον αφορά τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη διεθνή δικαιοσύνη, καθώς και τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών, θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίτευξη μεγαλύτερης συνεκτικότητας και προβολής της εξωτερικής δράσης της ΕΕ στον συγκεκριμένο τομέα· τονίζει ότι αυτοί οι ειδικοί εκπρόσωποι της ΕΕ θα πρέπει να είναι εμπειρογνώμονες και να διαθέτουν αποδεδειγμένη εμπειρία σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

7.      εκτιμά ότι επιβάλλεται η δημιουργία ενός περισσότερο συνεκτικού πλαισίου με σκοπό να καταστεί αποτελεσματικότερη η στήριξη εκ μέρους της ΕΕ της οικοδόμησης της δημοκρατίας σε ολόκληρο τον κόσμο· εκτιμά ότι μια συνεπής εξωτερική πολιτική της ΕΕ οφείλει να δίδει απόλυτη προτεραιότητα στην προαγωγή της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεδομένου ότι η δημοκρατική κοινωνία, το κράτος δικαίου και οι εγγυήσεις των θεμελιωδών ελευθεριών αποτελούν τη βάση για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία πρέπει να περιλαμβάνονται σε όλες τις συμφωνίες συνεργασίας και στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών· πιστεύει ότι η νέα θεσμική δομή της ΕΕ, και ιδίως η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, προσφέρουν μια ευκαιρία για να βελτιωθεί η συνέπεια και αποτελεσματικότητα της ΕΕ σε αυτό τον τομέα·

8.      καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να τηρήσει τις δεσμεύσεις της περί ενσωμάτωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εξωτερική δράση της ΕΕ, ώστε αυτά να αντανακλώνται στη δομή και στους πόρους της ΕΥΕΔ, δίδοντας τη δυνατότητα στη νέα υπηρεσία να διασφαλίσει ότι τα ζητήματα που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αντανακλώνται σε όλους τους τομείς εξωτερικής δράσης, συμπεριλαμβανομένης της ΚΠΑΑ, της ανάπτυξης και του εμπορίου·

9.      είναι της άποψης ότι οι ειδικοί εκπρόσωποι της ΕΕ θα πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω αντί να καταργηθούν σταδιακά, ιδίως για την κάλυψη χωρών και περιφερειών όπου η ΕΕ δεν διαθέτει διπλωματική αποστολή· εκτιμά ότι είναι αναγκαίο, λόγω της σπουδαιότητας των ζητημάτων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα σε συγκρουσιακές ή μετασυγκρουσιακές συνθήκες, όλοι οι ειδικοί εντεταλμένοι της ΕΕ να έχουν εντολή που θα περιλαμβάνει τα ατομικά και τα πολιτικά δικαιώματα, τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και τη διεθνή δικαιοσύνη και που θα αναφέρει ρητά την προώθηση και τη διασφάλιση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου· τονίζει ότι οι ειδικοί εκπρόσωποι της ΕΕ αποτελούν τα καίρια σημεία επαφής για εσωτερική καθοδήγηση εμπειρογνωμοσύνη και παρεμβάσεις, καθώς και τους φυσιολογικούς συνομιλητές με τρίτες χώρες και άλλους παράγοντες εκτός ΕΕ· επικροτεί τον ορισμό τουλάχιστον ενός ατόμου σε κάθε αντιπροσωπεία της ΕΕ, το οποίο θα αποτελεί τον υπεύθυνο επικοινωνίας που θα ηγείται του συντονισμού, της ενσωμάτωσης και της παρακολούθησης της πολιτικής στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

10.    επικροτεί την προθυμία της Ύπατης Εκπροσώπου και Αντιπροέδρου να προβεί σε ριζικό έλεγχο της αποτελεσματικότητας όλων των μηχανισμών της ΕΕ που αφορούν το συγκεκριμένο τομέα, από τους διαλόγους για τα ανθρώπινα δικαιώματα μέχρι τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ και από το Ευρωπαϊκό Μέσο για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR) μέχρι τη διμερή βοήθεια της ΕΕ και τις δράσεις στα πολυμερή φόρουμ, και να ξεκινήσει μια διαδικασία διαβούλευσης για την ανάπτυξη στρατηγικών ανά χώρα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία θα περιλαμβάνει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν κωδικοποιηθεί στα Διεθνή Σύμφωνα και τις Συμβάσεις των ΗΕ και θα περιλαμβάνει επίσης τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα· τονίζει ότι το ΕΚ είναι αποφασισμένο να συμμετάσχει πλήρως σε αυτή τη διαβούλευση, καθώς και τη σημασία που έχει αυτό· τονίζει την ανάγκη για συμμετοχή στη διαβούλευση οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών·

11.    συμμερίζεται την άποψη ότι τέτοιες στρατηγικές ανά χώρα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επανειλημμένα έχει ζητήσει το Κοινοβούλιο, μπορεί να ενισχύσουν ουσιαστικά τη συνέπεια και την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής δράσης της ΕΕ, στο βαθμό που αυτές οι στρατηγικές ανά χώρα μετατραπούν σε έγγραφο αναφοράς το οποίο θα ορίζει συγκεκριμένες για κάθε χώρα προτεραιότητες και στόχους που θα ενσωματωθούν σε όλες τις σχετικές εξωτερικές πολιτικές και μέσα της ΕΕ·

12.    επιμένει ειδικότερα, στο πλαίσιο της αναθεώρησης, στη σημασία της διενέργειας ενδελεχούς αξιολόγησης των πτυχών της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (ΕΠΓ) που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία πρέπει να εξετάσει ιδίως τη συνεκτικότητα και την αποδοτικότητα των υπαρχόντων μηχανισμών, όπως είναι τα σχέδια δράσης, οι εκθέσεις προόδου, οι διάλογοι σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και η διαδικασία λήψης των αποφάσεων σχετικά με την αναβάθμιση των σχέσεων με τρίτες χώρες·

13.    εκτιμά ότι η αναθεωρημένη συμφωνία-πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής αποτελεί επίτευγμα για το Κοινοβούλιο όσον αφορά τη συνεργασία του με την Επιτροπή, αλλά εκφράζει τη λύπη του διότι το Συμβούλιο δεν συμμετέχει στη συμφωνία· τονίζει την ανάγκη βελτίωσης της διαφάνειας και της απρόσκοπτης πρόσβασης στα έγγραφα μεταξύ όλων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, ώστε να αναπτυχθεί μια αποτελεσματικότερη διοργανική συνεργασία και συνοχή·

14.    υπενθυμίζει ότι η ανάπτυξη μιας συνεκτικής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ έχει ουσιαστική σημασία προκειμένου να διαδραματίσει η Ένωση ουσιαστικό, εποικοδομητικό ρόλο για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο· καλεί τα κράτη μέλη να επιδείξουν σταθερή δέσμευση και πολιτική βούληση κατά την επιδίωξη του στόχου αυτού·

15.    τονίζει την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη προτεραιότητα στη βελτίωση της ικανότητας της ΕΕ να αντιδρά ταχέως σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από χώρες εκτός ΕΕ, ιδίως όσον αφορά την παροχή της υποστήριξής της προς υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κινδυνεύουν, καθώς και σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες εκτός ΕΕ από εταιρείες με έδρα στην ΕΕ, καταρτίζοντας στρατηγικά προγράμματα δράσης·

16.    αναγνωρίζει ότι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις έχουν ουσιαστική σημασία για την ανάπτυξη και την επιτυχία των δημοκρατικών κοινωνιών, την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης και ανοχής, καθώς και για τη δρομολόγηση και τη διατήρηση πολιτικών προτεραιοτήτων για τις οποίες είναι δυνατόν να ζητηθεί η παροχή έννομης προστασίας, όπως και κοινών λύσεων για τις προκλήσεις έναντι της δημοκρατικής ανάπτυξης·

Η Ετήσια Έκθεση της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Κόσμο

17.    τονίζει τη σημασία της Ετήσιας Έκθεσης της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Κόσμο, στην οποία αναλύεται και αξιολογείται η πολιτική της ΕΕ στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με σκοπό κυρίως να καταστούν πιο ορατά τα ζητήματα που αφορούν εν γένει τα ανθρώπινα δικαιώματα· υπογραμμίζει το δικαίωμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ασκεί έλεγχο επί των δράσεων που υλοποιούνται στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Επιτροπή και το Συμβούλιο· ζητεί την πλήρη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη σύνταξη τμημάτων των μελλοντικών ετήσιων εκθέσεων όσον αφορά τις δραστηριότητες του Κοινοβουλίου σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, σύμφωνα με την πρακτική ορισμένων από τις παλαιότερες Προεδρίες·

18.    χαιρετίζει την παρουσίαση της Ετήσιας Έκθεσης της ΕΕ από την Ύπατη Εκπρόσωπο ενώπιον του Κοινοβουλίου, καθώς και τη νέα περίοδο αναφοράς ενός ημερολογιακού έτους, πράγμα που δίνει στο Κοινοβούλιο τη δυνατότητα να αφιερώνει τη σύνοδο ολομελείας του Δεκεμβρίου στα ανθρώπινα δικαιώματα, με απονομή του ετήσιου βραβείου Σαχάροφ για την Ελευθερία της Σκέψης και με συζήτηση επί της ετήσιας έκθεσης του Κοινοβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο και την πολιτική της ΕΕ στον τομέα αυτό·

19.    καλεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε να δίδεται δημοσιότητα στην ετήσια έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία και να μεριμνήσουν ώστε να αγγίζει ένα όσο το δυνατόν ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, ιδίως εκείνους που ασχολούνται με την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας σε ολόκληρο τον κόσμο· ζητεί επίσης να διεξαχθούν δημόσιες ενημερωτικές εκστρατείες που θα αποσκοπούν στην βελτίωση της εικόνας της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα· αναγνωρίζει πως η παρούσα έκδοση έχει βελτιωθεί από άποψη σαφέστερης παρουσίασης·

20.    επαναλαμβάνει το αίτημά του να παρέχονται από το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τις επιτόπιες αντιπροσωπείες και πρεσβείες της ΕΕ περισσότερες και καλύτερες πληροφορίες ως προς την αξιολόγηση της πολιτικής και να καθορισθούν και να προταθούν συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της γενικής αντίληψης, την ελαχιστοποίηση των αντιφάσεων και την προσαρμογή των προτεραιοτήτων πολιτικής ανά χώρα, ώστε να εγκρίνονται ανά χώρα στρατηγικές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τα οριζόμενα στο πρόγραμμα της ΕΥΕΔ· εκτιμά ότι το ζήτημα της διαφάνειας πρέπει να πρωτοστατεί στις δράσεις της ΕΕ, μέσω αυξημένης πρόσβασης σε ημερήσιες διατάξεις και έγγραφα όπου συζητείται ειδικά το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με χώρες εκτός ΕΕ·

21.    επαναλαμβάνει το αίτημά του για μια τακτική αξιολόγηση της χρήσης και των αποτελεσμάτων των πολιτικής της ΕΕ, των μηχανισμών, πρωτοβουλιών και διαλόγων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στις χώρες εκτός ΕΕ, και για να κοινοποιούνται πλήρως τα αποτελέσματα αυτά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναπτύξουν ειδικούς ποσοτικούς δείκτες και πλαίσια αναφοράς για να μετρούν την αποτελεσματικότητα αυτών των πολιτικών·

Οι ενέργειες της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών

22.    τονίζει πως η επικείμενη ένταξη της ΕΕ στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποτελεί ευκαιρία για να αποδείξει την προσήλωσή της στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εντός και εκτός των συνόρων της· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να υποστηρίξουν την εξέλιξη αυτή και να εξασφαλίσουν τον σεβασμό της Σύμβασης από τους πολίτες της ΕΕ·

23.    παροτρύνει την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προωθήσουν ευρέως, εντός και εκτός της Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με στόχο, μεταξύ άλλων, την ενημέρωση του κοινού σχετικά με την ύπαρξη της δικαιοδοσίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που μπορεί να ενεργοποιηθεί με σκοπό να αντιμετωπιστούν και να αποκατασταθούν οι παραβιάσεις εις βάρος κράτους μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης ή των πολιτών του·

24.    παροτρύνει την Ύπατη Εκπρόσωπο να διασφαλίσει ότι η ΕΥΕΔ έχει ενσωματωθεί σωστά και έχει συντονισθεί με τους άλλους διεθνείς φορείς, με τις περιφερειακές οργανώσεις και με το έργο που επιτελούν για την προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο να διασφαλίσει ότι οι συστάσεις, οι προβληματισμοί και οι προτεραιότητες που εκφράζονται εντός και μέσω του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, από το Συμβούλιο της Ευρώπης, τον ΟΑΣΕ και άλλα διεθνή θεσμικά όργανα, θα ενσωματωθούν πλήρως και συστηματικά σε όλα τα πεδία πολιτικής της ΕΕ, και ειδικότερα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

25.    διαπιστώνει με λύπη την αργή πρόοδο της διαδικασίας εξέτασης υποθέσεων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία φτάνει έως και τα επτά έτη· διαπιστώνει ότι στο Δικαστήριο εκκρεμούν περίπου 100.000 υποθέσεις· τονίζει ότι το Δικαστήριο πρέπει να αποτελεί υποδειγματικό θεσμικό όργανο για την προστασία του δικαιώματος στη δικαιοσύνη και σε δίκαιη δίκη· παροτρύνει τα θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη της ΕΕ να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να συνδράμουν το Δικαστήριο· επικροτεί το γεγονός ότι η Ρωσία, που ήταν η τελευταία χώρα από 47 συμμετέχοντα κράτη στο Συμβούλιο της Ευρώπης που αρνιόταν να επικυρώσει το Πρωτόκολλο 14, επικύρωσε το Πρωτόκολλο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σχετικά με την αποτελεσματικότητα του Δικαστηρίου, το οποίο προβλέπει την απλοποίηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου και αποσκοπεί να συμβάλει στη διεκπεραίωση των καθυστερημένων υποθέσεων, και το οποίο μπορεί να τεθεί σε ισχύ μόνο εφόσον επικυρωθεί από όλα τα μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης·

26.    ζητεί μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της προαγωγής και της διασφάλισης του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες, με την προώθηση των δικαιωμάτων των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων και διεμφυλικών και των υπερασπιστών των δικαιωμάτων αυτών και εξασφαλίζοντας ότι τα θύματα διακρίσεων θα γνωρίζουν και θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά μέσα προσφυγής ενώπιον εθνικής αρχής με σκοπό τη καταπολέμηση των διακρίσεων, καθώς και της προστασίας των περιφερειακών και μειονοτικών γλωσσών, με την αξιοποίηση των νόμιμων μέσων κατά των διακρίσεων και των υφιστάμενων οργανώσεων κοινωνικών δικαιωμάτων, για την προαγωγή της ποικιλομορφίας και της ανοχής·

27.    καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να υπογράψουν και να επικυρώσουν κάθε βασική σύμβαση και προαιρετικό πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου της Ευρώπης που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως τη σύμβαση του 1990 για την προστασία των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων μεταναστών και των μελών της οικογένειάς τους, τη Διεθνή Σύμβαση για την προστασία όλων των ατόμων από τις βίαιες εξαφανίσεις, τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων Πληθυσμών της 13ης Σεπτεμβρίου 2007, τη δήλωση της ΔΟΕ του 1998 περί θεμελιωδών αρχών και δικαιωμάτων εργασίας, τη σύμβαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των εθνοτικών μειονοτήτων, τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές και Μειονοτικές Γλώσσες, το προαιρετικό πρωτόκολλο και τη διεθνή σύμβαση για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα, τα προαιρετικά πρωτόκολλα της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του παιδιού και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες· τονίζει πως το προαιρετικό πρωτόκολλο της Σύμβασης πρέπει να θεωρηθεί ως αναπόσπαστο μέρος της και ζητεί την ταυτόχρονη ένταξη και σε αυτό (Σύμβαση και Πρωτόκολλο)(15)·

28.    υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι ορισμοί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχουν εγκριθεί από τη διεθνή κοινότητα μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έχει αποδειχθεί ότι διαθέτουν την αναγκαία ευελιξία ώστε να συμπεριλάβουν τις νέες εξελίξεις της ανθρώπινης προόδου, αλλά τονίζει την ανάγκη κωδικοποίησης νέων δικαιωμάτων για να υπάρξει απάντηση στις νέες απειλές για την ελευθερία, όπως εκείνα που σχετίζονται με την ελευθερία της επιστήμης, της συνείδησης και της γνώσης, της ταυτότητας φύλου και του γενετήσιου προσανατολισμού, καθώς και όλα τα δικαιώματα που συνδέονται με τον ψηφιακό κόσμο, αρχής γενομένης από την καθολική πρόσβαση στο Διαδίκτυο·

29.    τονίζει ότι είναι σημαντική η ενίσχυση της εκλογίκευσης και, ει δυνατόν, του συντονισμού των διεθνών φορέων που διαθέτουν δικαιοδοσία όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και των διαδικασιών τους, με σκοπό να βελτιώνεται συνεχώς η αποτελεσματική προώθηση και προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως αυτά περιλαμβάνονται στις σχετικές διεθνείς πράξεις·

30.    τονίζει την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στους διάφορους μηχανισμούς παρακολούθησης του Συμβουλίου της Ευρώπης και των Ηνωμένων Εθνών και στη στενότερη συνεργασία με τα διάφορα όργανα της Συνθήκης, προκειμένου να διοχετεύονται αποτελεσματικότερα τα ευρήματά τους και να χρησιμοποιείται η εμπειρογνωμοσύνη τους στον τομέα·

31.    επικροτεί τις προσπάθειες της ΕΕ στην Τρίτη Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (Κοινωνικών, Ανθρωπιστικών και Πολιτιστικών Υποθέσεων) σε ένα μεγάλο αριθμό ψηφισμάτων, και ιδιαίτερα αυτά που αφορούσαν την έκκληση για ένα μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής, που υποστηρίχθηκε από περισσότερες χώρες, τα δικαιώματα του παιδιού, τη θρησκευτική αδιαλλαξία, και την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βιρμανία (Μιανμάρ) και στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας·

32.    επικροτεί το άνοιγμα του πρώτου Ευρωπαϊκού Περιφερειακού Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στις Βρυξέλλες τον Οκτώβριο του 2009· προτείνει την εδραίωση αποδοτικής συνεργασίας με τον Ύπατο Αρμοστή με σκοπό την καλύτερη προώθηση και παρακολούθηση της διαμόρφωσης και εφαρμογής των προτύπων και των πολιτικών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΕ και στην υπόλοιπη Ευρώπη·

33.    καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να χαράξουν μια στρατηγική έναντι των χωρών που αρνούνται να συνεργασθούν πλήρως με τους μηχανισμούς του ΟΗΕ και να επιτρέψουν την είσοδο στους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και στους Ειδικούς Εισηγητές του ΟΗΕ, να τους παράσχουν πλήρη ελευθερία κινήσεων στο έδαφός τους και να μην θέσουν περιορισμούς στο έργο τους·

34.    εκφράζει τη λύπη του για την αποδυνάμωση της πολιτικής της ΕΕ και για τη στάση της έναντι της βιρμανικής χούντας, και υπογραμμίζει ότι η τρέχουσα στάση δεν βοηθά στην καταπολέμηση της τραγικής πολιτικής, κοινωνικής και ανθρωπιστικής κατάστασης στην οποία αναγκάζεται να ζει ο λαός της Βιρμανίας από την έναρξη της στρατιωτικής διακυβέρνησης και ότι η κατάσταση αυτή κινδυνεύει να φανεί ως ένα είδος προσπάθειας κατευνασμού της δικτατορίας·

35.    επικροτεί την υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτοβουλιών στα Ηνωμένα Έθνη και άλλα διεθνή φόρουμ οι οποίες ενθαρρύνουν την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας· καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να συνεχίσει να υποστηρίζει πρωτοβουλίες που καταδικάζουν τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με τον γενετήσιο προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου σε όλα τα διεθνή φόρουμ, σε συντονισμό με κράτη της ίδιας νοοτροπίας·

36.    καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προωθήσουν μια επίσημη, δικαστική νομιμοποίηση του όρου «κλιματικός πρόσφυγας» (για ανθρώπους που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους και να αναζητήσουν καταφύγιο στο εξωτερικό ως συνέπεια της κλιματικής αλλαγής), ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ακόμα από το διεθνές δίκαιο ούτε από οποιαδήποτε νομικά δεσμευτική διεθνή συμφωνία·

37.    ζητεί ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών, του Μόνιμου Φόρουμ του για τα Ζητήματα των Αυτοχθόνων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της προστασίας των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων, καθώς οι αυτόχθονες ανήκουν σε μία από τις πλέον ευάλωτες ομάδες σε ολόκληρο τον κόσμο·

Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (UNHRC)

38.    τονίζει τον ρόλο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ εντός της συνολικής δομής του ΟΗΕ και τις δυνατότητες που διαθέτει να αναπτύξει ένα πολύτιμο πλαίσιο για τις πολυμερείς προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επισημαίνει πως αυτό το νέο όργανο πρέπει να συνεχίσει να προσπαθεί να λειτουργεί σύμφωνα με τα υψηλότερα πρότυπα και με όσο το δυνατόν αποδοτικότερο τρόπο προκειμένου να κατακτήσει μεγαλύτερη αξιοπιστία·

39.    τονίζει πως η ενεργός συμμετοχή των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών έχει σημασία για την αποτελεσματικότητα του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων·

40.    επικροτεί θερμά το γεγονός ότι η σημερινή Κυβέρνηση των ΗΠΑ επιδιώκει μεγαλύτερη συμμετοχή στον ΟΗΕ και ανέλαβε μια έδρα στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την περίοδο 2009-2012· αναγνωρίζει πως η συμμετοχή των ΗΠΑ ενισχύει την αξιοπιστία και ικανότητα του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων· καλεί την ΕΕ να αυξήσει τη συνεργασία με τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα ως προς την ανταλλαγή εμπειριών στον τομέα του διαλόγου για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

41.    υπενθυμίζει πως το 2011 το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα προβεί σε ευρεία επανεξέταση των διαδικασιών του, και, για το λόγο αυτό, καλεί την ΕΕ να προετοιμασθεί και να συμμετάσχει ενεργά στην επανεξέταση αυτή·

42.    τονίζει τον σημαντικό ρόλο των Παγκοσμίων Περιοδικών Επισκοπήσεων (ΠΠΕ - UPR) και καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και ιδίως τη νέα Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ - EEAS) να παρακολουθούν στενά και να ελέγχουν τις εργασίες της ΠΠΕ και, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του UNHRC, να καταστήσουν αποτελεσματικότερες τις ΠΠΕ και να αυξήσουν τη βαρύτητα που αποδίδεται στη γνώμη των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων·

43.    υποστηρίζει ένθερμα τις προσπάθειες της ΕΕ να αποτρέψει οποιαδήποτε μεροληπτικότητα και χειραγώγηση των ΠΠΕ· στο πλαίσιο αυτό, θεωρεί εξαιρετικά απογοητευτικό το αποτέλεσμα της συνόδου του Φεβρουαρίου 2009, που επλήγη σοβαρά από τις παρελκυστικές τακτικές και τις προσπάθειες χειραγώγησης της διαδικασίας επανεξέτασης·

44.    ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να επισκέπτεται τακτικά το UNHRC και να μεριμνήσει προσωπικώς ώστε να δημιουργηθεί η στενότερη δυνατή σύνδεση μεταξύ αυτού και της ΕΥΕΔ σε όλα τα επίπεδα· προτρέπει το μελλοντικό Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της ΕΥΕΔ να συνάψει στενές σχέσεις εργασίας με το UNHRC· ζητεί συντονισμένο διάλογο με χώρες εκτός ΕΕ σχετικά με τις θέσεις του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών όχι μόνο στη Γενεύη και στο πλαίσιο συγκεκριμένων διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος όλων των διμερών πολιτικών, εμπορικών συζητήσεων και των συζητήσεων περί αναπτυξιακής συνεργασίας της ΕΕ με τις χώρες αυτές·

45.    τονίζει πως τα κράτη μέλη της ΕΕ αποτελούν μειοψηφία στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη να προβούν σε σύντονες ενέργειες για τη δημιουργία των καταλλήλων συμμαχιών με τις χώρες και τους μη κρατικούς φορείς που συνεχίζουν να υπερασπίζονται την οικουμενική και αδιαίρετη φύση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

46.    καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και τους υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ να εγκρίνουν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων πριν από κάθε σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, καθορίζοντας τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές της ΕΕ·

47.    καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να βελτιώσουν τη συνεργασία με τις δημοκρατικές, ή τις ευρισκόμενες σε διαδικασία εκδημοκρατισμού, κυβερνήσεις άλλων περιφερειακών ομάδων εντός του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ώστε να βελτιωθούν οι πιθανότητες επιτυχίας των πρωτοβουλιών που αποβλέπουν στο σεβασμό των βασικών αρχών της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων· προς το σκοπό αυτό, ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συντονίσουν καλύτερα τις παρεμβάσεις τους και καλεί την Επιτροπή να υποβάλλει ετήσια έκθεση για τις τακτικές ψηφοφορίας στο πλαίσιο του ΟΗΕ σε τομείς που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, με ανάλυση του τρόπου που επηρεάστηκαν από τις πολιτικές της ΕΕ και των κρατών μελών της και από τις πολιτικές άλλων ομάδων χωρών· επαναλαμβάνει ότι η αντιπροσωπεία της ΕΕ στη Γενεύη και τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να θέσουν σε υψηλότερη προτεραιότητα την επαφή με χώρες εκτός ΕΕ σε προγενέστερο στάδιο των συζητήσεων και να αποφύγουν την υπερβολική έμφαση σε εσωτερικές συζητήσεις που στοχεύουν στην επίτευξη ενότητας στην ΕΕ με κίνδυνο να οδηγήσουν σε προσέγγιση «μικρότερου κοινού παρονομαστή»·

48.    επανεπιβεβαιώνει τη ζωτική σημασία των ειδικών διαδικασιών και των χωριστών ανά χώρα εντολών εντός του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων· επικροτεί την πρόσφατα εγκαινιασθείσα θεματική εντολή στον τομέα των πολιτιστικών δικαιωμάτων, και την παράταση των θεματικών εντολών για το δικαίωμα τροφής, την ελευθερία θρησκείας ή πίστης και τους εσωτερικούς εκτοπισμένους· επίσης επικροτεί την παράταση των ανά χώρα εντολών για το Μπουρούντι, την Αϊτή, την Καμπότζη, τη Σομαλία, τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, το Μιανμάρ και το Σουδάν· θεωρεί λυπηρό το ότι οι εντολές για τη Λιβερία και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό δεν ανανεώθηκαν·

49.    δέχεται με μεγάλη ικανοποίηση την απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών το 2008 για παράταση της εντολής του Ειδικού Εκπροσώπου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις επιχειρήσεις, καθώς και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου που εγκρίθηκαν τον Δεκέμβριο του 2009 υπό τη Σουηδική Προεδρία και επικροτούσαν το έργο του Ειδικού Εκπροσώπου· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να συνεχίσουν να καταβάλλουν προσπάθειες ώστε να αποκτήσουν εφαρμόσιμη μορφή οι τελικές συστάσεις της εντολής και το πλαίσιο «προστασία, σεβασμός, επανόρθωση» που πρόκειται να υποβληθεί στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών το 2011·

50.    επικροτεί τις ειδικές συνόδους του UNHRC για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ανατολικό Κονγκό, για τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης επί της παγκόσμιας παγίωσης και πραγματικής εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σρι Λάνκα, και για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη και στην Ανατολική Ιερουσαλήμ· εκφράζει λύπη διότι, κατά τη 12η σύνοδο του UNHRC στις 16 Οκτωβρίου 2009, τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν κατόρθωσαν να καταλήξουν σε μια κοινή θέση αναφορικά με την ψηφοφορία επί της έκθεσης Goldstone, με 4 κράτη μέλη να την καταψηφίζουν, 2 να απέχουν και 2 να μην είναι παρόντα κατά την ψηφοφορία· καλεί τα κράτη μέλη και όλα τα αρμόδια θεσμικά όργανα της ΕΕ να επιτύχουν στενότερο πολιτικό συντονισμό στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των άλλων φορέων των Ηνωμένων Εθνών· τονίζει ότι ο σεβασμός για το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο από όλα τα μέρη και υπό όλες τις συνθήκες αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη δίκαιης και σταθερής ειρήνης στη Μέση Ανατολή· ως εκ τούτου, παροτρύνει όλα τα μέρη να συμμορφωθούν προς τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που εγκρίθηκαν στις 5 Νοεμβρίου 2009 και στις 26 Φεβρουαρίου 2010 διεξάγοντας έρευνες σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να διασφαλίσει ότι εκείνοι που διέπραξαν παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου θα λογοδοτήσουν σύμφωνα με την υποχρέωση της ΕΕ βάσει της Συνθήκης της Γενεύης και την προτεραιότητα που δίδει η ΕΕ στην καταπολέμηση της ατιμωρησίας·

51.    στηρίζει την ανεξαρτησία του Γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OHCHR)· θεωρεί λυπηρή την έγκριση ψηφίσματος, στη 10η τακτική σύνοδο του Μαρτίου 2009, για τον περιορισμό της ανεξαρτησίας του, παρά την αντίθεση της ΕΕ· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να παράσχουν πρόσθετη χρηματοδοτική στήριξη στο σύστημα ειδικών διαδικασιών της OHCHR στο σύνολό του, ούτως ώστε να διασφαλισθεί ότι όλοι οι κάτοχοι εντολής βάσει των ειδικών διαδικασιών θα διαθέτουν επαρκείς πόρους για να εκτελούν δεόντως τα καθήκοντά τους·

Συνεργασία της ΕΕ με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο

52.    επαναλαμβάνει τη σθεναρή υποστήριξή του προς το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και τον βασικό του στόχο για καταπολέμηση της ατιμωρησίας σε περιπτώσεις γενοκτονίας, εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας· εκφράζει ικανοποίηση για το γεγονός ότι η επικύρωση του Καταστατικού της Ρώμης από το Μπανγκλαντές, τις Σεϋχέλλες και την Αγία Λουκία τον Μάρτιο και τον Αύγουστο του 2010 ανέβασε σε 114 το συνολικό αριθμό συμβεβλημένων χωρών· τονίζει ότι το Καταστατικό της Ρώμης του ΔΠΔ επικυρώθηκε από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ ως ουσιαστικό στοιχείο των δημοκρατικών αρχών και αξιών της Ένωσης, και καλεί, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη να συμμορφωθούν πλήρως προς το Καταστατικό στο πλαίσιο του κεκτημένου της ΕΕ· υπογραμμίζει τη σημασία της αρχής της οικουμενικότητας και καλεί την ΕΥΕΔ, τα κράτη μέλη της ΕΕ και την Επιτροπή να συνεχίσουν τις έντονες προσπάθειές τους υπέρ της οικουμενικής επικύρωσης του Καταστατικού της Ρώμης, της Συμφωνίας για τα Προνόμια και τις Ασυλίες του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και την εθνική νομοθεσία εφαρμογής, και να επανεξετάσουν την κοινή θέση 2003/444/ΚΕΠΑ του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003 περί του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και το Σχέδιο Δράσης του Απριλίου 2004 για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Κοινής Θέσης· ζητεί να επεκταθούν αυτές οι προσπάθειες στη Συμφωνία για τα Προνόμια και τις Ασυλίες του ΔΠΔ (APIC), ένα σημαντικό επιχειρησιακό εργαλείο του Δικαστηρίου· καλεί περαιτέρω τα κράτη μέλη της ΕΕ να αναθεωρήσουν και να ενημερώσουν την Κοινή Θέση και το Σχέδιο Δράσης για το ΔΠΔ προκειμένου να ενισχυθεί η αποτελεσματική βοήθεια της ΕΕ προς το ΔΠΔ, υπό το φως των τρεχουσών εξελίξεων, προκλήσεων και αναγκών του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των ενταλμάτων σύλληψης και των δικών στο ΔΠΔ, καθώς και να ξεκινήσουν συζητήσεις σχετικά με την πιθανή έγκριση των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τη διεθνή δικαιοσύνη/το ΔΠΔ·

53.    παροτρύνει την ΕΥΕΔ, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να υποστηρίξουν την εφαρμογή των αποφάσεων του ΔΠΔ και τη συνεργασία με το Δικαστήριο κατά τις διαπραγματεύσεις για τη διεύρυνση και τις διαδικασίες προσχώρησης, καθώς και σε όλες τις διασκέψεις κορυφής και τους διαλόγους της ΕΕ με χώρες εκτός ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας, της Ρωσίας, της Αφρικανικής Ένωσης και του Ισραήλ· παροτρύνει ιδίως το Συμβούλιο και την Επιτροπή να διασφαλίσουν ότι η δικαιοσύνη θα αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο όλων των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων· καλεί την ΕΥΕΔ να επιδιώκει συστηματικά την ένταξη ρήτρας που θα αφορά το ΔΠΔ σε σχετικές συμφωνίες με τρίτες χώρες· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο να διασφαλίσει ότι το ΔΠΔ έχει ενσωματωθεί στις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και περιλαμβάνεται στην εντολή των ειδικών εκπροσώπων της ΕΕ, όπου κρίνεται σκόπιμο, και, επιπλέον, να διασφαλίσει την τακτική κατάρτιση του προσωπικού της ΕΥΕΔ σχετικά με το ΔΠΔ, τόσο στην κεντρική διοίκηση όσο και στις αντιπροσωπείες της ΕΕ· καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο να διορίσει Ειδικό Απεσταλμένο για τη Διεθνή Δικαιοσύνη με εντολή να προωθήσει, να εκσυγχρονίσει και να εκπροσωπήσει τη δέσμευση της ΕΕ υπέρ του κανόνα κατά της ατιμωρησίας και υπέρ του ΔΠΔ σε όλες τις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ·

54.    εκφράζει ικανοποίηση για την εκτέλεση από το Βέλγιο του εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από το προδικαστικό τμήμα III του ΔΠΔ κατά του Jean Pierre Bemba, στις 3 Ιουλίου 2008· επισημαίνει ωστόσο με μεγάλη ανησυχία ότι οκτώ εντάλματα σύλληψης που έχουν εκδοθεί από το ΔΠΔ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων εις βάρος τεσσάρων ηγετών του Αντιστασιακού Στρατού του Κυρίου (LRA) στην Ουγκάντα, του Bosco Ntaganda στη ΛΔΚ, του Ahmad Harun, του Ali Kushayb και του σουδανού Προέδρου Omar Hassan Ahmad Al-Bashir, δεν έχουν εκτελεστεί ακόμα· εκφράζει λύπη για τη μόνιμη αδυναμία και άρνηση του Σουδάν να συλλάβει και να μεταφέρει τους υπόπτους στο ΔΠΔ, αγνοώντας διαρκώς τις υποχρεώσεις του βάσει του ψηφίσματος 1593 (2005) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών· σημειώνει ότι, στις 26 Μαΐου 2010, το προδικαστικό τμήμα Ι του ΔΠΔ ενημέρωσε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την έλλειψη συνεργασίας από τη Δημοκρατία του Σουδάν στην υπόθεση κατά των Harun και Kushayb· εκφράζει έντονη ανησυχία διότι δύο κράτη μέρη στο ΔΠΔ, το Τσαντ και η Κένυα, προσκάλεσαν και υποδέχθηκαν πρόσφατα τον Πρόεδρο Omar al-Bashir στην επικράτειά τους παρά την υποχρέωσή τους, βάσει του Καταστατικού της Ρώμης, να τον συλλάβουν, και δεν εκτέλεσαν το σχετικό ένταλμα σύλληψης· ζητεί να συνεχιστεί η έρευνα για κατηγορούμενους των οποίων εκκρεμεί η σύλληψη στην Κροατία, και τονίζει τον ρόλο που θα μπορούσε να διαδραματίσει η ΕΕ και το ΔΠΔ διασφαλίζοντας ότι διενεργούνται έρευνες για πιθανά εγκλήματα πολέμου στη Σρι Λάνκα και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό·

55.    χαιρετίζει τη συμμετοχή και την ανανέωση της δέσμευσης των ΗΠΑ στο ΔΠΔ, η οποία εκφράζεται μεταξύ άλλων από τη συμμετοχή τους ως παρατηρητή στην όγδοη σύνοδο της Συνέλευσης των Κρατών Μερών στη Χάγη τον Νοέμβριο του 2009, καθώς και στην πρώτη αναθεωρητική διάσκεψη του Καταστατικού της Ρώμης τον Ιούνιο του 2010· επισημαίνει με ικανοποίηση τις πρώτες ελπιδοφόρες δηλώσεις σχετικά με το ΔΠΔ από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τις υποσχέσεις συνεργασίας με το Δικαστήριο που δόθηκαν κατά τη διάρκεια της διάσκεψης επισκόπησης· καλεί τις ΗΠΑ να επιβεβαιώσουν την υπογραφή τους και να συμμετάσχουν περαιτέρω στο ΔΠΔ, ιδίως με την πλήρη συνεργασία σε καταστάσεις που αποτελούν αντικείμενο έρευνας ή προκαταρκτικής ανάλυσης από το ΔΠΔ και με τη συμπλήρωση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής για το ΔΠΔ·

56.    προτρέπει την επόμενη Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΕ να συζητήσει την καταπολέμηση της ατιμωρησίας στο πλαίσιο της διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας και του σχετικού πολιτικού διαλόγου, όπως υποστηρίχθηκε σε πολλά ψηφίσματα και στο άρθρο 11 παράγραφος 6 της αναθεωρημένης Συμφωνίας του Κοτονού, με σκοπό την ενσωμάτωση της καταπολέμησης της ατιμωρησίας και την ενίσχυση του κράτους δικαίου στα υπάρχοντα προγράμματα και δράσεις αναπτυξιακής συνεργασίας· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεχίσουν τον διάλογο με την Αφρικανική Ένωση σχετικά με τα ζητήματα αυτά και να στηρίξουν τα αφρικανικά κράτη μέρη, προκειμένου αυτά να συνεχίσουν να συμμορφώνονται προς τις υποχρεώσεις τους βάσει του Καταστατικού της Ρώμης· εκφράζει την υποστήριξή του στο αίτημα του Δικαστηρίου για άνοιγμα γραφείου συνδέσμου με την Αφρικανική Ένωση στην Αντίς Αμπέμπα·

57.    διαπιστώνει ότι η συνεργασία μεταξύ των κρατών μερών, των συμβαλλόμενων κρατών και του Δικαστηρίου παραμένει, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Καταστατικού της Ρώμης, απαραίτητη για την αποτελεσματικότητα και την επιτυχία του διεθνούς συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, ιδίως όσον αφορά την ικανότητα επιβολής του νόμου, και για αποτελεσματικές και ανεξάρτητες δικαστικές δραστηριότητες του Δικαστηρίου· αναγνωρίζει επιπλέον τη συμφωνία μεταξύ του ΔΠΔ και της ΕΕ για συνεργασία και συνδρομή και, λαμβάνοντας υπόψη τη συμφωνία αυτή, καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της να παράσχουν στο Δικαστήριο κάθε αναγκαία συνδρομή, συμπεριλαμβανομένης της επιτόπιας υποστήριξης στις εκδικαζόμενες από αυτό υποθέσεις και ειδικότερα για την εκτέλεση των εκκρεμών ενταλμάτων σύλληψης· παροτρύνει όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ να εφαρμόσουν την εθνική νομοθεσία σχετικά με τη συνεργασία, σύμφωνα με το Μέρος IX του Καταστατικού της Ρώμης, εάν δεν το έχουν ήδη πράξει, και να συνάψουν ad hoc συμφωνίες με το Δικαστήριο για την εκτέλεση των ποινών που επιβάλλει το Δικαστήριο και την προστασία και μετεγκατάσταση θυμάτων και μαρτύρων· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να συμπεριλάβουν τη συνεργασία ως μόνιμο στοιχείο στην ημερήσια διάταξη της Συνέλευσης των Κρατών Μερών στο ΔΠΔ, προκειμένου να διασφαλισθεί η ανταλλαγή των βέλτιστων πρακτικών και ότι οι περιπτώσεις έλλειψης συνεργασίας θα συζητηθούν και θα ληφθούν κατάλληλα μέτρα από την Συνέλευση των Κρατών Μερών·

58.    υπογραμμίζει την ανάγκη ενίσχυσης του διεθνούς συστήματος ποινικής δικαιοσύνης εν γένει και, εν προκειμένω, σημειώνει με ανησυχία ότι οι Ratko Mladić και Goran Hadžić παραμένουν ελεύθεροι και δεν έχουν προσαχθεί ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Πρώην Γιουγκοσλαβία· στο πλαίσιο αυτό, καλεί τις σερβικές αρχές να διασφαλίσουν πλήρη συνεργασία με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία, που μπορεί να οδηγήσει στη σύλληψη και μεταφορά όλων των υπόλοιπων κατηγορουμένων, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την επικύρωση μιας συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης· επισημαίνει την ανάγκη για διαρκή υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένης χρηματοδοτικής υποστήριξης, προς το Ειδικό Δικαστήριο για τη Σιέρα Λεόνε με σκοπό την ολοκλήρωση των δικών που βρίσκονται σε εξέλιξη, συμπεριλαμβανομένων και τυχόν εφέσεων· διαπιστώνει επίσης πρόοδο στην πολυμερή συνεργασία για την παροχή εμπειρογνωμοσύνης και συνδρομής, όπου ο εντοπισμός, η συλλογή και η διατήρηση πληροφοριών θα βοηθήσουν σε ένα ευρύ πεδίο διεθνών και μεταβατικών επιλογών δικαιοσύνης, ιδίως μέσω του μηχανισμού ταχείας αντίδρασης στον τομέα της δικαιοσύνης (JRR), στον οποίο συμμετέχουν περισσότερα από τα μισά κράτη μέλη της ΕΕ, και ενθαρρύνει τη διαρκή και αυξημένη παροχή στήριξης προς τον JRR·

Οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Ως προς τη θανατική ποινή

59.    υπενθυμίζει το από 18 Δεκεμβρίου 2008 ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (Ψήφισμα 63/168) που ζητεί ένα παγκόσμιο μορατόριουμ στη χρήση της θανατικής ποινής· τονίζει πως το ψήφισμα έχει σήμερα 106 χώρες υπέρ, πράγμα που επιβεβαιώνει τη σταδιακή παγίωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης κατά της θανατικής ποινής·

60.    επικροτεί τις αποφάσεις που έλαβαν το 2009 το Μπουρούντι και το Τόγκο όπως και η Πολιτεία του Νέου Μεξικού στις ΗΠΑ για την κατάργηση της θανατικής ποινής· προτρέπει τις ΗΠΑ να καταργήσουν τη θανατική ποινή και εκφράζει λύπη για το γεγονός ότι η θανατική ποινή εξακολουθεί να ισχύει σε 35 από τις 50 Πολιτείες των ΗΠΑ·

61.    καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να ενθαρρύνουν τις χώρες που ακόμη δεν έχουν υπογράψει, επικυρώσει ή θέσει σε εφαρμογή το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) ή κάποιο ανάλογο περιφερειακό κείμενο, να το πράξουν·

62.    επαναλαμβάνει πως η ΕΕ είναι αντίθετη προς τη θανατική ποινή ανεξαιρέτως περιστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των εξωδικαστικών εκτελέσεων· υπενθυμίζει πως η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος δωρητής προς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που αγωνίζονται κατά της θανατικής ποινής· ζητεί από την Επιτροπή να συνεχίσει να δίνει προτεραιότητα στον αγώνα κατά της σκληρής και απάνθρωπης αυτής τιμωρίας και να την κρατήσει ως θεματική προτεραιότητα στο EIDHR και στις κατά τόπους συναφείς πράξεις· εκτιμά ότι η πραγματικά ισόβια κάθειρξη δεν συνιστά αποδεκτή εναλλακτική λύση αντί της θανατικής ποινής·

63.    καλεί τις χώρες που εξακολουθούν να επιβάλλουν τη θανατική ποινή διά λιθοβολισμού να καταργήσουν αυτήν την απάνθρωπη διαδικασία από το νομοθετικό τους πλαίσιο· καλεί τους Ιρανούς ηγέτες να εκδώσουν νόμο που να απαγορεύει απερίφραστα το λιθοβολισμό, που αποτελεί την πλέον βάρβαρη μορφή θανατικής ποινής, ως νόμιμη μέθοδο κολασμού· αποδοκιμάζει το γεγονός ότι πολυάριθμες χώρες συνεχίζουν να καταδικάζουν σε θάνατο και να εκτελούν νεαρούς παραβάτες· καταδικάζει την εκ μέρους του Ιρανικού καθεστώτος χρήση της θανατικής ποινής, που θέτει το Ιράν στη δεύτερη θέση, αμέσως μετά την Κίνα, στην κατάταξη των χωρών με τους μεγαλύτερους αριθμούς εκτελέσεων· καταδικάζει έντονα τον αυξημένο αριθμό εκτελέσεων που ακολούθησαν τις ειρηνικές διαδηλώσεις μετά τις προεδρικές εκλογές στο Ιράν τον Ιούνιο 2009· ανησυχεί διότι η Κίνα συνεχίζει να έχει το μεγαλύτερο αριθμό εκτελέσεων παγκοσμίως και καλεί την Κίνα να δημοσιοποιήσει τα εθνικά αριθμητικά στοιχεία της που αφορούν τις εκτελέσεις, ώστε να μπορέσει να υπάρξει διαφανής ανάλυση και συζήτηση σχετικά με τη θανατική ποινή· επικροτεί τη θετική στάση των αρχών της Λευκορωσίας που συγκρότησαν μια Ομάδα Εργασίας η οποία θα υποβάλει προτάσεις για την επιβολή μορατόριουμ στη θανατική ποινή· εξακολουθεί να ανησυχεί που οι εκτελέσεις συνεχίζονται στη Λευκορωσία, η οποία είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που συνεχίζει να εφαρμόζει τη θανατική ποινή μην πληροφορώντας τις οικογένειες των εκτελεσθέντων για την ημερομηνία της εκτέλεσης ή τον τόπο όπου είναι θαμμένη η σορός·

64.    επισημαίνει ότι υπάρχουν 32 δικαιοδοτικά συστήματα στον κόσμο με νόμους που επιτρέπουν την εφαρμογή της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά· επισημαίνει πως το Γραφείο του ΟΗΕ για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μεμονωμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συμμετέχουν ενεργά στη χρηματοδότηση και/ή παροχή τεχνικής βοήθειας, νομοθετικής υποστήριξης και οικονομικής βοήθειας για ενισχυμένες δράσεις κατά των ναρκωτικών σε κράτη που διατηρούν τη θανατική ποινή για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά· ανησυχεί που αυτή η βοήθεια μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερες θανατικές καταδίκες και εκτελέσεις· καλεί την Επιτροπή να καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές που θα διέπουν τη διεθνή χρηματοδότηση δράσεων κατά των ναρκωτικών σε κρατικό και περιφερειακό επίπεδο, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα προγράμματα αυτού του είδους δεν θα οδηγούν σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής της θανατικής ποινής· τονίζει πως η κατάργηση της θανατικής ποινής για αδικήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή οικονομικής βοήθειας, τεχνικής βοήθειας, υποστήριξης για την οικοδόμηση ικανοτήτων και άλλου είδους βοήθειας για τον αγώνα κατά των ναρκωτικών·

65.    ανησυχεί που οι εκτελέσεις συνεχίζονται στη Λευκορωσία, η οποία είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που συνεχίζει να εφαρμόζει τη θανατική ποινή· υποστηρίζει την ενέργεια των αρχών να συστήσουν ομάδα εργασία για την εκπόνηση προτάσεων σχετικά με την επιβολή μορατόριουμ στη θανατική ποινή·

66.    εκφράζει έντονη ανησυχία για τον νόμο κατά της ομοφυλοφιλίας του 2009 που βρίσκεται επί του παρόντος υπό εξέταση από το κοινοβούλιο της Ουγκάντας, ο οποίος τιμωρεί την παροχή υποστήριξης προς λεσβίες, ομοφυλόφιλους ή αμφιφυλόφιλους με πρόστιμα και φυλάκιση, και τιμωρεί τις συναινετικές ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις με πρόστιμα, φυλάκιση και τη θανατική ποινή· καλεί το κοινοβούλιο της Ουγκάντας να απορρίψει αυτή και κάθε παρόμοια νομοθεσία· καταδικάζει την ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας παγκοσμίως·

Σχετικά με τη βία κατά των γυναικών

67.    επισημαίνει πως το πρόγραμμα των τριών προεδριών, της Γαλλικής, της Τσεχικής και της Σουηδικής (Ιούλιος 2008-Δεκέμβριος 2009) έδινε προτεραιότητα στο ζήτημα της βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών, και ζητεί μια συνέπεια ως προς τις βασικές αρχές και τις πολιτικές τόσο εντός όσο και εκτός ΕΕ, μεταξύ άλλων και όσον αφορά την υποστήριξη της απαγόρευσης του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων ως παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· λαμβάνει γνώση της πρόσφατης έγκρισης μιας νέας δέσμης κατευθυντήριων γραμμών και αναμένει από την Επιτροπή να του γνωστοποιήσει τα αποτελέσματα της εφαρμογής τους·

68.    λαμβάνει υπόψη τη νέα στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ισότητα των φύλων που αναφέρεται συγκεκριμένα στο θέμα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων· επαναλαμβάνει την ανάγκη για συνεκτικότητα μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ όσον αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα· παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να αντιμετωπίσουν το ζήτημα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων στο πλαίσιο πολιτικών διαλόγων και διαλόγων για την πολιτική με χώρες εταίρους και ενδιαφερόμενα μέρη που σχετίζονται με το ευαίσθητο αυτό ζήτημα σε εθνικό πλαίσιο, με χρήση συμμετοχικής προσέγγισης και με τη συμμετοχή των πληττόμενων κοινοτήτων· καλεί την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να ενεργοποιήσουν κάθε πολιτικό και θεσμικό μέσο προκειμένου να στηρίξουν πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην έγκριση το συντομότερο δυνατόν ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών που θα ζητά την επιβολή παγκόσμιου μορατόριουμ στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων·

69.    θεωρεί ότι η βία εις βάρος των γυναικών ασκείται και σε ψυχολογικό επίπεδο· διαπιστώνει ότι στον τομέα της απασχόλησης, οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο σε σύγκριση με τους άνδρες και ότι είναι μεγαλύτερος ο αριθμός των γυναικών σε θέσεις προσωρινής ή μερικής απασχόλησης· υπογραμμίζει, συνεπώς, ότι ο ρόλος της Επιτροπής και των κρατών μελών, εν προκειμένω, τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην καταπολέμηση της βίας με τη στενή έννοια, αλλά και στην εξάλειψη όλων των μορφών βίας που ασκείται κατά των γυναικών – σωματική, ψυχολογική, κοινωνική και οικονομική – και ότι κρίνεται σκόπιμο να δοθεί προτεραιότητα στην εκπαίδευση, χωρίς διάκριση φύλου, των αγοριών και των κοριτσιών, και τούτο ήδη από την πλέον νεαρή ηλικία, καθώς επίσης και στην καταπολέμηση των στερεοτύπων βάσει του φύλου·

70.    τονίζει τη σημασία της συνολικής εφαρμογής των αποφάσεων 1325, 1820, 888 και 1889 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που ζητούν τη συμμετοχή των γυναικών σε όλες τις φάσεις και όλα τα επίπεδα της επίλυσης συγκρούσεων και την προστασία των γυναικών και των κοριτσιών από τη σεξουαλική βία και τις διακρίσεις· καλεί τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν ακόμα εθνικό σχέδιο δράσης για την εφαρμογή της απόφασης 1325 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να εγκρίνουν ένα επειγόντως· καταδικάζει απερίφραστα τη χρησιμοποίηση του βιασμού ως πολεμικού μέσου και τους επαναλαμβανόμενους μαζικούς βιασμούς που σημειώνονται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό· ζητεί να δημοσιοποιηθούν όλα τα στοιχεία σχετικά με την αδυναμία της ειρηνευτικής δύναμης MONUSCO να θέσει τέλος στους μαζικούς βιασμούς· προτρέπει την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της ΕΕ να διενεργήσει έρευνα, μέσω της EUSEC και της EUPOL, στη ΛΔΚ, και να ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για όλες τις κονγκολέζικες και διεθνείς εταιρίες ή οντότητες που συμμετέχουν στις εξορυκτικές βιομηχανίες στη ΛΔΚ και πληρώνουν ένοπλες ομάδες και προσωπικό ασφαλείας που εμπλέκεται σε τέτοιους μαζικούς βιασμούς και άλλα συστηματικά εγκλήματα σε βάρος πολιτών·

71.    καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της Επιτροπής να αυξήσει το προσωπικό που εργάζεται σε θέματα φύλου στην εξωτερική δράση και να δημιουργήσει δομές αφιερωμένες στα θέματα αυτά· αναγνωρίζει την πρόοδο που σημειώθηκε στον τομέα της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (CSDP) τόσο ως προς τις αποστολές όσο και ως προς την εκπαίδευση προσωπικού·

72.    εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία σχετικά με τις εδραιωμένες διακρίσεις που βασίζονται στο φύλο και την ενδοοικογενειακή βία σε αρκετές χώρες, και επισημαίνει ότι οι γυναίκες που κατοικούν σε αγροτικές περιοχές αποτελούν μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα· ομοίως, εκφράζει έντονη ανησυχία για τις περιπτώσεις σεξουαλικής βίας και τον υψηλό αριθμό βιασμών γυναικών και κοριτσιών στη Νότιο Αφρική, όπου οι έρευνες είναι συχνά ανεπαρκείς και παρακωλύονται από προκαταλήψεις που βασίζονται στο φύλο, με θύματα που αντιμετωπίζουν πολυάριθμα εμπόδια όσον αφορά την πρόσβασή τους σε υγειονομική περίθαλψη και καθυστερήσεις στην παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης· καταδικάζει απερίφραστα τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών που αποτελεί χρόνιο πρόβλημα στη Γουατεμάλα και το Μεξικό·

73.    ανησυχεί έντονα για τη θέση των γυναικών και των κοριτσιών στο Ιράν, τη ΛΔΚ, το Αφγανιστάν· καταδικάζει τις βάρβαρες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των γυναικών στη ΛΔΚ, παροτρύνει τη διεθνή κοινότητα να αυξήσει σημαντικά τους πόρους που στοχεύουν σε προσπάθειες για την προστασία των γυναικών από βιασμό και τονίζει ότι πρέπει να δοθεί επειγόντως μεγάλη προσοχή σε διεθνές επίπεδο στην κατάσταση των γυναικών και των κοριτσιών στη ΛΔΚ· καταδικάζει τον σιιτικό Νόμο περί Προσωπικής Κατάστασης που εγκρίθηκε τον Μάρτιο 2009 και ο οποίος παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των Αφγανίδων και αντιφάσκει προς το Αφγανικό Σύνταγμα και τις διεθνείς προδιαγραφές περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επικροτεί τις τροπολογίες που έγιναν στον νόμο "περί προσωπικών υποθέσεων των πιστών της σιιτικής νομολογίας", αλλά εξακολουθεί να ανησυχεί έντονα για ορισμένα άρθρα του, που αντιφάσκουν προς τις υποχρεώσεις που το Αφγανιστάν έχει αναλάβει δυνάμει του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα, της Σύμβασης για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Διακρίσεων σε βάρος των Γυναικών, και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού· καλεί τις αφγανικές αρχές να ενεργήσουν χωρίς χρονοτριβή για τη βελτίωση της κατάστασης στο θέμα των δικαιωμάτων των γυναικών της χώρας·

74.    επιμένει ότι τα δικαιώματα των γυναικών πρέπει να εξετάζονται ρητά σε κάθε διάλογο με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα, και ειδικότερα η καταπολέμηση και εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης και βίας σε βάρος γυναικών και κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένης, κυρίως, της άμβλωσης για λόγους επιλογής φύλου, κάθε μορφής επιβλαβούς παραδοσιακής ή εθιμικής πρακτικής, για παράδειγμα του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων και του γάμου σε μικρή ηλικία ή του καταναγκαστικού γάμου, κάθε μορφής εμπορίας ανθρώπων, της οικογενειακής βίας και της γυναικοκτονίας, της εκμετάλλευσης στον χώρο εργασίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης, και επιμένει επίσης ότι πρέπει να απορρίπτεται η επίκληση από κράτη οποιουδήποτε εθίμου, παράδοσης ή θρησκευτικού ζητήματος οποιουδήποτε είδους, προκειμένου να αποφύγουν να εκτελέσουν το καθήκον τους για την εξάλειψη τέτοιων μορφών βαρβαρότητας· τονίζει ότι οι προσπάθειες για την εξάλειψη όλων των μορφών ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων πρέπει να ενταθούν, τόσο στο επίπεδο των πολιτών όσο και στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, ούτως ώστε να αναδειχθεί το γεγονός ότι οι ακρωτηριασμοί αυτού του είδους αποτελούν ταυτόχρονα ζήτημα διάκρισης λόγω φύλου και παραβίαση του ανθρώπινου δικαιώματος της σωματικής ακεραιότητας· υπογραμμίζει την κατάσταση των νεαρών μεταναστριών που, λόγω των αρχών ορισμένων κοινοτήτων, της θρησκείας τους ή της οικογενειακής τιμής, έρχονται αντιμέτωπες με κακομεταχείριση, φόνο τιμής ή ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων και στερούνται την ελευθερία τους·

75.    υπενθυμίζει τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας και τονίζει ότι η πρόσβαση στην εκπαίδευση και την υγεία είναι βασικά ανθρώπινα δικαιώματα· θεωρεί ότι τα προγράμματα για την υγεία, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, η προώθηση της ισότητας των φύλων, η χειραφέτηση των γυναικών και τα δικαιώματα του παιδιού θα πρέπει να κατέχουν εξέχουσα θέση στην πολιτική της ΕΕ για την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως όπου η βία που βασίζεται στο φύλο είναι διαδεδομένη και οι γυναίκες και τα παιδιά κινδυνεύουν από τον ιό HIV/AIDS, ή στερούνται πρόσβασης σε πληροφόρηση, πρόληψη ή/και θεραπεία· καλεί την Επιτροπή να εντάξει τη θεματική των βασικών εργασιακών δικαιωμάτων και της αξιοπρεπούς εργασίας στην αναπτυξιακή της πολιτική, ιδίως σε προγράμματα βοήθειας που συνδέονται με το εμπόριο·

76.    καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν ειδικότερα την κύρωση και εφαρμογή από τα κράτη μέλη της Αφρικανικής Ένωσης του πρωτοκόλλου της Αφρικανικής Ένωσης για τα δικαιώματα των γυναικών στην Αφρική·

Σχετικά με τα βασανιστήρια και κάθε άλλη μορφή σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης

77.    ζητεί να χαρακτηρισθούν οι καταχρήσεις ιατρικής εξουσίας επί ασθενών και ατόμων ειδικά που δεν είναι σε θέση να υπερασπίσουν τον εαυτό τους ως σκληρή, απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση, παραδεχόμενο ότι είναι δύσκολο να αποδειχτούν ορισμένες πράξεις και ζητώντας για τον λόγο αυτόν να υπάρξει μέγιστη επαγρύπνηση·

78.    ζητεί να αναγνωρισθεί ότι οι μειονότητες, όπως οι αυτόχθονες και όσοι υφίστανται διακρίσεις λόγω της κάστας τους, είναι δυσανάλογα ευάλωτες και υπόκεινται δυσανάλογα συχνά σε βασανιστήρια·

79.    καλεί όσα κράτη δεν έχουν ακόμη προσχωρήσει στη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και άλλων μορφών Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης και στο Συμπληρωματικό της Πρωτόκολλο (OPCAT), να το πράξουν· καλεί τα κράτη να άρουν κάθε επιφύλαξη που έχουν τυχόν διατυπώσει για αυτά τα κείμενα· ενθαρρύνει τα κράτη που έχουν υπογράψει την OPCAT να εφαρμόσουν καλύτερα και ταχύτερα τον εθνικό μηχανισμό πρόληψης (NMP)·

80.    ενθαρρύνει τα κράτη σε όλο τον κόσμο να εγκρίνουν και να εφαρμόσουν αποτελεσματικά το «Εγχειρίδιο για την αποτελεσματική διερεύνηση και τεκμηρίωση των βασανιστηρίων και άλλης σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας», που είναι ευρέως γνωστό ως πρωτόκολλο της Κωνσταντινούπολης· εκτιμά ότι το εν λόγω πρωτόκολλο αποτελεί ζωτικής σημασίας μέσο για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων και την αποτροπή της ατιμωρησίας· είναι πεπεισμένο ότι η ατιμωρησία των βασανιστών παραμένει σημαντικό εμπόδιο για την αποτελεσματική αποτροπή των βασανιστηρίων, διότι ενθαρρύνει έμμεσα τους δράστες να συνεχίσουν τις απεχθείς πρακτικές τους·

81.    τονίζει τη σημασία της πραγματικής εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ κατά των βασανιστηρίων και άλλων μορφών σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα της εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών, με ιδιαίτερη έμφαση στα αποτελέσματα εκείνα του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που αφορούν την αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων·

82.    καλεί τα κράτη μέλη να ικανοποιήσουν τα αιτήματα που διατυπώνει στο ψήφισμά του για το εμπόριο ορισμένων αντικειμένων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εκτέλεση θανατικής ποινής, για βασανιστήρια ή άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης(16)· καλεί την Επιτροπή να υποβάλει το ταχύτερο μια αναθεώρηση ορισμένων διατάξεων του από 27 Ιουνίου 2005 κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1236/2005 του Συμβουλίου·

83.    εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία σχετικά με το μεγάλο κύμα διαφθοράς, εγκληματικότητας, πολιτικών διώξεων, ατιμωρησίας, βασανιστηρίων και φυλάκισης μελών της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα λόγω της «πολιτικοποίησης» των αστυνομικών δυνάμεων, της έλλειψης πολιτικών και της αδυναμίας της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει αυτές τις σοβαρές απειλές κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

84.    εκφράζει έντονη ανησυχία σχετικά για την έξαρση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο σε βάρος ατόμων λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού τους και καταδικάζει κάθε πράξη βίας εναντίον τους· διαπιστώνει αυξανόμενο αριθμό δολοφονιών διεμφυλικών παγκοσμίως· εκφράζει τη μεγάλη λύπη του διότι σε πολλές χώρες η ομοφυλοφιλία εξακολουθεί να θεωρείται έγκλημα που τιμωρείται με φυλάκιση και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και με θάνατο· επικροτεί, εν προκειμένω, την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Δελχί στις 2 Ιουλίου 2009 που αποποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία στην Ινδία και καλεί και τις άλλες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμά του·

Δικαιώματα των παιδιών

85.    θεωρεί εξαιρετικά λυπηρό το ότι κάπου 215 εκατομμύρια παιδιά εκτιμάται ότι είναι θύματα παιδικής εργασίας, εκ των οποίων τα τρία τέταρτα ασκούν τις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας (στοιχεία 2009 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, ILO)· επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της ΕΕ της 14ης Ιουνίου 2010 για την παιδική εργασία και τη σχετική μελέτη της Επιτροπής (SEC(2010) 37 τελικό), με την οποία απευθύνεται έκκληση για ολοκληρωμένη προσέγγιση πολιτικής της ΕΕ, με έμφαση στην ανάπτυξη και στην εξάλειψη της φτώχειας· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει την αποτελεσματική παρακολούθηση της προόδου που σημειώνεται στον εν λόγω τομέα και να προαγάγει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη της ΕΕ, την εφαρμογή στο πλαίσιο διαλόγων με τις εκτός ΕΕ χώρες·

86.    υπενθυμίζει το επιτυχημένο 11ο Φόρουμ ΕΕ-ΜΚΟ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με θέμα την καταπολέμηση της βίας κατά των παιδιών, και τις εκκλήσεις της Σουηδικής Προεδρίας (Στοκχόλμη, Ιούλιος 2009) για τη συνέχιση των νομικών εργασιών απαγόρευσης κάθε μορφής σωματικής τιμωρίας σε όλους τους χώρους, συμπεριλαμβανομένου του σπιτιού, καθορισμού των καλύτερων πρακτικών και των διδαγμάτων που αντλήθηκαν από τον αγώνα κατά της βίας που ασκείται σε βάρος των παιδιών σε συγκρουσιακές και μετασυγκρουσιακές καταστάσεις, και μεγαλύτερης συνοχής μεταξύ της εξωτερικής δράσης της ΕΕ και των εσωτερικών πολιτικών των κρατών μελών της ΕΕ στο θέμα των δικαιωμάτων των παιδιών·

87.    εκφράζει τη βαθύτατη ανησυχία του για το γεγονός ότι εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να αποτελούν θύματα βιασμού, ενδοοικογενειακής βίας, και σωματικής, συναισθηματικής και σεξουαλικής κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής και οικονομικής εκμετάλλευσης· τονίζει ότι όλα τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και τα προαιρετικά της πρωτόκολλα είναι εξίσου σημαντικά, και ζητεί την πλήρη επικύρωση και εφαρμογή των υποχρεώσεων, καθώς και την απόδοση ιδιαίτερης προσοχής στις νέες μορφές σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών για εμπορικούς σκοπούς·

88.    ζητεί επειγόντως πρόσθετα μέτρα της ΕΕ κατά της παιδικής εργασίας και καλεί την ΕΕ να εφαρμόζει πιο αποτελεσματικά τα μέσα που διαθέτει, ενσωματώνοντάς τα στους διαλόγους και στις διαβουλεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ να εφαρμόζει πραγματικά τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα δικαιώματα του παιδιού και να εξετάσει τη δυνατότητα να εγκρίνει κατευθυντήριες γραμμές για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας· υπενθυμίζει ότι, μεταξύ άλλων, η εμπορική πολιτική της ΕΕ μπορεί να διαδραματίσει χρήσιμο ρόλο στον αγώνα κατά της παιδικής εργασίας, ιδίως με τη χρήση κινήτρων στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων (GSP+)· θα επιθυμούσε στο μέλλον το εν λόγω μέσο να αξιολογείται καλύτερα και να υπόκειται σε ετήσια αξιολόγηση, η οποία να υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της ετήσιας συζήτησης σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

89.    επισημαίνει ότι το 2009 σηματοδότησε την 20ή επέτειο της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού· επισημαίνει με ικανοποίηση ότι η συμμετοχή στη Σύμβαση είναι πλέον σχεδόν γενική, και καλεί όσες χώρες δεν έχουν ενταχθεί ακόμη σε αυτή να το πράξουν το ταχύτερο· εξακολουθεί να ανησυχεί σφοδρά για τη συνεχιζόμενη ευρεία καταπάτηση των δικαιωμάτων αυτών· απευθύνει έκκληση για την απόδοση μεγαλύτερης προσοχής στις ανάγκες του παιδιού για ειδική προστασία και μέριμνα, συμπεριλαμβανομένης της επαρκούς νομικής προστασίας, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννηση, όπως προβλέπεται από αμφότερες τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και από τη Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Παιδιού· επικροτεί το διορισμό του Ειδικού Εκπροσώπου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τη Βία Κατά των Παιδιών και τονίζει τη σημασία της εντολής του·

90.    εκφράζει έντονη ανησυχία για τα παιδιά που πλήττονται από ένοπλες συγκρούσεις ή και αναγκάζονται να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτές· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να ενισχύσουν την εφαρμογή των ευρωπαϊκών κατευθυντήριων γραμμών για τα παιδιά και τις ένοπλες συγκρούσεις· επικροτεί τη νέα απόφαση αριθ. 1882(2009) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία ενισχύει περαιτέρω την προστασία των παιδιών που εμπλέκονται σε ένοπλες συγκρούσεις και πλήττονται από αυτές·

91.    εκφράζει έντονες ανησυχίες σχετικά με τη χρησιμοποίηση ανήλικων στρατιωτών· ζητεί τη λήψη άμεσων μέτρων εκ μέρους της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών για τον αφοπλισμό, την αποκατάσταση και την επανένταξή τους·

Σχετικά με τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

92.    επικροτεί τις δράσεις που έχουν αναληφθεί για την εφαρμογή της αναθεώρησης και αναβάθμισης των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αναθεωρήθηκαν το 2008· επισημαίνει ότι έχουν αναπτυχθεί πάνω από 60 στρατηγικές τοπικής εφαρμογής και έχουν διοριστεί οι αντίστοιχοι υπάλληλοι-σύνδεσμοι· εξακολουθεί ωστόσο να ανησυχεί έντονα για τη μη εφαρμογή αυτών των κατευθυντήριων γραμμών από τις αντιπροσωπείες της ΕΕ, απευθύνει έκκληση στην ΕΥΕΔ να αναπτύξει σχέδιο εφαρμογής με σαφείς δείκτες και προθεσμίες, προκειμένου να επιτευχθεί περαιτέρω πρόοδος επί της αποτελεσματικής εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών, και ζητεί κατάλογο των διαθέσιμων τοπικών στρατηγικών· καλεί την ΕΥΕΔ, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την αύξηση της ευαισθητοποίησης των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διπλωματών της ΕΕ που εργάζονται σε εκτός ΕΕ χώρες σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές· ζητεί από τις αποστολές της ΕΕ να διατηρούν τακτικές επαφές με τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πριν από την ανάληψη δράσης εξ ονόματός τους και να τους παρέχουν ανατροφοδότηση· τονίζει ότι, κατά τη διαδικασία κατάρτισης τοπικών στρατηγικών εφαρμογής, πρέπει να ζητείται η γνώμη ευρέος φάσματος υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που δραστηριοποιούνται τόσο σε αστικές όσο και σε αγροτικές περιοχές, στον τομέα των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, καθώς και των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων· παρατηρεί ότι κρίνεται σκόπιμο αφενός οι στρατηγικές τοπικής εφαρμογής να περιλαμβάνουν συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τη βελτίωση της προστασίας των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αφετέρου ο αντίκτυπος των εν λόγω στρατηγικών να εκτιμάται κατόπιν εύλογου χρονικού διαστήματος· απευθύνει, εν προκειμένω, έκκληση για την αξιολόγηση της εφαρμογής της παρεχόμενης βοήθειας και των λαμβανόμενων μέτρων εκ μέρους οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών για την υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δυνάμει του EIDHR·

93.    ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο να δώσει προτεραιότητα σε μια αποτελεσματικότερη εφαρμογή των υπαρχόντων εργαλείων και μηχανισμών για τη συνεπή και συστηματική προστασία των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, καθώς και από όλους τους Επιτρόπους που έχουν αρμοδιότητες στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων, να συναντώνται συστηματικά σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν πραγματοποιούν επίσημα ταξίδια σε χώρες εκτός ΕΕ, και υπογραμμίζει ότι η υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει επίσης να περιλαμβάνεται υποχρεωτικά στην εντολή των ειδικών εκπροσώπων της ΕΕ· επισημαίνει ότι τόσο η Ύπατη Εκπρόσωπος όσο και οι ειδικοί εκπρόσωποι θα λογοδοτούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη δράση τους στον συγκεκριμένο τομέα·

94.    καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τα μέτρα που πρότεινε το Κοινοβούλιο με το ψήφισμά του του Ιουνίου 2010 για τις πολιτικές της ΕΕ υπέρ των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δίδοντας έμφαση σε μέτρα που αποβλέπουν στην παροχή άμεσης βοήθειας σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διατρέχουν κίνδυνο, όπως χορήγηση επειγουσών θεωρήσεων και καταφυγίου, καθώς και σε μέτρα που αφορούν τη δημόσια στήριξη και έμπρακτη αναγνώριση του έργου των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου κατά την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών υπέρ των υπερασπιστριών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων ιδιαίτερα ευάλωτων ομάδων, όπως όσων εργάζονται για την προώθηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων και όσων εργάζονται για τα δικαιώματα των μειονοτήτων και των αυτόχθονων λαών· απευθύνει έκκληση στην Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο να προωθήσει δυναμικά την εφαρμογή του προγράμματος για τις πόλεις-καταφύγια, το οποίο προβλέπει καταφύγιο για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ευρωπαϊκές πόλεις·

95.    καλεί τα ευρωπαϊκά όργανα, στο πλαίσιο της εφαρμογής της Συνθήκης της Λισαβόνας και της σύστασης της ΕΥΕΔ, να θεσπίσουν έναν μηχανισμό διοργανικής συνεργασίας για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· αντιλαμβάνεται ότι η θέσπιση ενός τέτοιου μηχανισμού μπορεί να διευκολυνθεί από τη σύσταση, σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα και οργανισμούς, συντονιστικών κέντρων και ρητών κατευθυντήριων γραμμών για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και από την ανάπτυξη στενότερης συνεργασίας με τους επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επί της δημοκρατίας αρμοδίους των αποστολών και αντιπροσωπειών της ΕΕ· καλεί την ΕΥΕΔ να δημιουργήσει στατιστική βάση δεδομένων για τις περιπτώσεις στις οποίες οι αντιπροσωπείες της ΕΕ έχουν παράσχει τη συνδρομή τους σε υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με στόχο την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των κατευθυντηρίων γραμμών, και να υποβάλει έκθεση στο ΕΚ σχετικά με τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων αυτών·

96.    λαμβάνει γνώση των συμπερασμάτων πολλών εκθέσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα ότι οι υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δέχονται, στο πλαίσιο της ανεκτίμητης συμβολής τους στην προάσπιση και προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με κίνδυνο της δικής τους προσωπικής ασφάλειας, όλο και πιο έντονες επιθέσεις υπό διάφορες μορφές, όπως επιθέσεις κατά της ελευθερίας της έκφρασης ή του συνεταιρίζεσθαι, επιθέσεις και δολοφονίες εμπλεκόμενων προσώπων, αυθαίρετες συλλήψεις, μεροληπτικές δίκες και κλείσιμο γραφείων οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών· ζητεί από τις αντιπροσωπείες της Ένωσης να συμβάλλουν πιο ενεργά στην πρόληψη επιθέσεων αυτού του είδους, σε συνεργασία με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών των ενεχόμενων χωρών, μεριμνώντας, συγχρόνως, ώστε να μην εκθέτουν σε κίνδυνο το προσωπικό και τους υποστηρικτές των εν λόγω οργανώσεων·

97.    παραμένει σε επιφυλακή έναντι των εκτός ΕΕ κυβερνήσεων που χρησιμοποιούν την έγκριση αμφιλεγόμενων νόμων για τις ΜΚΟ ως μέσο συγκαλυμμένης φίμωσης του κινήματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η επονομαζόμενη «Προκήρυξη για τις φιλανθρωπικές οργανώσεις και τους συλλόγους», η οποία ψηφίστηκε από το αιθιοπικό κοινοβούλιο τον Ιανουάριο του 2009, και η οποία απαγορεύει ουσιαστικά όλες τις δραστηριότητες στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

98.    καταδικάζει το γεγονός ότι οι επιθέσεις και οι ανώνυμες απειλές εις βάρος υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν σε αρκετές χώρες σύνηθες φαινόμενο, οι δε δημοσιογράφοι, κυρίως όσοι καλύπτουν υποθέσεις διαφθοράς και διακίνησης ναρκωτικών, βρίσκονται αντιμέτωποι με απειλές και επιθέσεις λόγω του έργου τους·

99.    εκφράζει τη βαθειά του λύπη για τη δολοφονία, μεταξύ άλλων, των Stanislav Markelov, Anastasia Baburova και Natalya Estemirova στη Ρωσία και των André Rwisereka και Jean Leonard Rugambage στη Ρουάντα, για την αυθαίρετη κράτηση των Roxana Saberi και Abdolfattah Soltani στο Ιράν και για τη συνεχιζόμενη κράτηση καθώς και την πλημμελή πρόσβαση σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης για τον Hu Jia, βραβευμένου με το Βραβείο Σαχάροφ 2009, που όλα συνέβησαν κατά την υπό εξέταση χρονική περίοδο· ζητεί μετ’ επιτάσεως από τις κινεζικές αρχές να αποσαφηνίσουν αμελλητί την κατάσταση του διακεκριμένου δικηγόρου που ειδικεύεται στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ. Gao Zhisheng, ο οποίος εξαφανίσθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2009, και να κινήσει απολύτως ανεξάρτητη και διαφανή έρευνα σχετικά με την εξαφάνισή του·

100.  καταδικάζει την παράνομη κράτηση και παρενόχληση των σαχραουί υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην, υπό μαροκινό έλεγχο, επικράτεια της Δυτικής Σαχάρας και ζητεί μετ’ επιτάσεως από τα Ηνωμένα Έθνη να συμπεριλάβουν την παρακολούθηση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εντολή της Αποστολής των Ηνωμένων Εθνών για τη Δυτική Σαχάρα (MINURSO)·

101.  επισημαίνει την απόλυση τοπικών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα· εκφράζει τη βαθιά λύπη του διότι η κουβανική κυβέρνηση αρνείται να αναγνωρίσει την παρακολούθηση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως νόμιμη δραστηριότητα, απορρίπτοντας τη χορήγηση νομικού καθεστώτος στις τοπικές ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα· επισημαίνει με ανησυχία πως η κράτηση υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα επίσης συνιστά σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· ζητεί από την κυβέρνηση της Κούβας να μην εξορίζει τους πολιτικούς κρατουμένους, αλλά να τους παρέχει την ελευθερία να εγκαταλείψουν την Κούβα και να επιστρέψουν εκεί χωρίς να συλλαμβάνονται·

102.  επικροτεί την απόφαση της επιτροπής του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης να απονείμει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2010 στον Liu Xiaobo για τον πολυετή και ειρηνικό αγώνα του υπέρ των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών στην Κίνα· ζητεί μετ’ επιτάσεως από την κυβέρνηση του Πεκίνου να προβεί στην άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση του Liu Xiaobo, ο οποίος τελεί υπό κράτηση, καθώς και στην άρση των περιορισμών που έχει επιβάλει στη σύζυγό του, Liu Xia·

103.  εκφράζει την έντονη ανησυχία του διότι το Ιράν συνέχισε το 2008 και το 2009 να καταστέλλει τη δράση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των μελών της κοινωνίας των πολιτών, και διότι συνεχίστηκαν, ακόμα δε και αυξήθηκαν, οι σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καταδικάζει την αυθαίρετη σύλληψη, τον βασανισμό και τη φυλάκιση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων λόγω του έργου τους, με την κατηγορία των «δραστηριοτήτων που απειλούν την εθνική ασφάλεια»· εκφράζει τη λύπη του για την υφιστάμενη κυβερνητική πολιτική της στόχευσης εκπαιδευτικών και ακαδημαϊκών, καθώς και του αποκλεισμού νέων από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, και καταδικάζει τη δίωξη και φυλάκιση ακτιβιστών σπουδαστών· εκφράζει τη λύπη του για τις αναταραχές που ακολούθησαν μετά τις προεδρικές εκλογές της 12ης Ιουνίου 2009 και για τη χρήση βίας εκ μέρους των ιρανικών αρχών –οι οποίες οδήγησαν στην αυθαίρετη σύλληψη τουλάχιστον 400 ανθρώπων, στον θάνατο, σύμφωνα με αναφορές, τουλάχιστον 40 ατόμων και σε μαζικές δίκες πολιτών που κατηγορήθηκαν για εγκλήματα κατά της εθνικής ασφάλειας–, για την κακομεταχείριση και τα βασανιστήρια που έλαβαν χώρα και για τις θανατικές καταδίκες που επιβλήθηκαν·

Σχετικά με τις ρήτρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων

104.  τονίζει τη σπουδαιότητα και το απαράκαμπτο των ρητρών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας και των αποτελεσματικών μηχανισμών επίλυσης διαφορών στις συμφωνίες εμπορίου, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνιών αλιείας, μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών· ζητεί εντούτοις, εκ νέου, η ρήτρα αυτή να συνοδεύεται από αντίστοιχο μηχανισμό επιβολής, προκειμένου να διασφαλίζεται η πρακτική εφαρμογή της· υπογραμμίζει τη σημασία της εκ του σύνεγγυς παρακολούθησης της προόδου που σημειώνουν στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οι μη ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες διατηρούν εμπορικές σχέσεις με την ΕΕ· τονίζει ότι αυτού του είδους η παρακολούθηση και αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσημες διαβουλεύσεις με την κοινωνία των πολιτών σχετικά με τον αντίκτυπο των εν λόγω συμφωνιών· απευθύνει έκκληση για τον καθορισμό μιας σειράς σαφών κριτηρίων συγκριτικής αξιολόγησης στο πλαίσιο των επιμέρους εμπορικών συμφωνιών, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι υπάρχει ακριβές πρότυπο και συνεννόηση μεταξύ των δύο μερών ως προς το είδος των καταστάσεων και των ενεργειών που ενδέχεται να ενεργοποιήσουν τις εν λόγω ρήτρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

105.  επιβεβαιώνει την αρχή του αδιαίρετου χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταδικάζει τις απόπειρες υποτίμησης οιουδήποτε δικαιώματος ή λόγου διάκρισης έναντι κάποιου άλλου· ζητεί από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να τηρούν την αρχή του αδιαίρετου χαρακτήρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τις διαπραγματεύσεις τους με εκτός ΕΕ χώρες όσον αφορά τις ρήτρες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

106.  υπογραμμίζει ότι, με στόχο την τήρηση των διεθνών της δεσμεύσεων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ΕΕ θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει, έχοντας υπόψη τον χαρακτήρα των συμφωνιών και την ιδιαίτερη κατάσταση κάθε χώρας-εταίρου, συστηματικές ρήτρες όσον αφορά τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα· θεωρεί ότι οι εν λόγω ρήτρες θα πρέπει να επιτρέπουν στην Επιτροπή να αναστέλλει, τουλάχιστον προσωρινά, τα εμπορικά πλεονεκτήματα, μεταξύ των οποίων και εκείνα που απορρέουν από τις συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών, σε περίπτωση που υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των εργασιακών δικαιωμάτων, είτε ιδία πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους ή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· εκτιμά ότι, σε κάθε περίπτωση, η ΕΕ θα πρέπει να αναφέρει σαφώς τις ενδεδειγμένες κυρώσεις που θα μπορούσαν να επιβάλλονται σε εκτός ΕΕ χώρες που διαπράττουν παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και να τις επιβάλλει· επαναλαμβάνει για ακόμα μία φορά την έκκλησή του προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο, και, ειδικότερα, προς την Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο της Επιτροπής, για την απόδοση πραγματικής ισχύος στη ρήτρα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο των ισχυουσών διεθνών συμφωνιών και, κατά συνέπεια, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού αποτελεσματικής εφαρμογής της εν λόγω ρήτρας, σύμφωνα με το πνεύμα των άρθρων 8, 9 και 96 της συμφωνίας του Κοτονού·

107.  επικροτεί τη χρήση μελετών επιπτώσεων σχετικά με τη βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά φρονεί ότι θα πρέπει να εκπονούνται και μετά τη σύναψη της εκάστοτε συμφωνίας, και όχι μόνον εκ των προτέρων, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η συνεχής αξιολόγηση·

108.  λαμβάνει υπό σημείωση τη λειτουργία του καθεστώτος των Γενικευμένων Δασμολογικών Προτιμήσεων (GSP+)· θεωρεί εντούτοις ότι το εν λόγω καθεστώς –το οποίο χορηγεί, ως ανταμοιβή, σημαντικά εμπορικά οφέλη σε χώρες που συμμορφώνονται με διεθνείς συμβάσεις και πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων– πρέπει να υπόκειται σε πιο στενή και διαφανή παρακολούθηση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εμπεριστατωμένων εκτιμήσεων αντικτύπου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενός συνεπούς και δίκαιου συστήματος συγκριτικής αξιολόγησης καθώς και ανοικτών διαβουλεύσεων κατά τη χορήγηση προτίμησης, και ότι οι εμπορικές προτιμήσεις πρέπει να χορηγούνται μόνο σε χώρες που έχουν επικυρώσει και πραγματικά εφαρμόσει τις βασικές διεθνείς συμβάσεις για την βιώσιμη ανάπτυξη, για τα ανθρώπινα δικαιώματα –ιδίως όσον αφορά την παιδική εργασία– και για τη χρηστή διακυβέρνηση· ζητεί ενισχυμένη παρακολούθηση της εφαρμογής σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών, τα συνδικάτα και τις κοινότητες, η οποία να λαμβάνει υπόψη τις επιτυχίες καθώς και τις αποτυχίες που σημειώνονται στον τομέα της προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών δικαιωμάτων· υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η στενή παρακολούθηση της εφαρμογής του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR) από το Πακιστάν, το οποίο καλείται να συμμετάσχει στο καθεστώς GSP+·

109.  ζητεί μετ’ επιτάσεως από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση κανονισμού σχετικά με την απαγόρευση των εισαγωγών στην ΕΕ προϊόντων τα οποία παράγονται με τη χρήση καταναγκαστικής εργασίας, και ιδίως παιδικής εργασίας, κατά παράβαση των βασικών προτύπων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· τονίζει ότι ένας τέτοιος κανονισμός θα έπρεπε να παρέχει στην ΕΕ τη δυνατότητα να διερευνά συγκεκριμένους ισχυρισμούς·

110.  επικροτεί την ενσωμάτωση μιας ρήτρας για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης που υπέγραψαν η ΕΕ και η Ινδονησία, και στη Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης με την Αλβανία που ετέθη σε ισχύ κατά την υπό εξέταση περίοδο, ανεβάζοντας σε πάνω από 120 τον αριθμό των χωρών που δέχονται την ενσωμάτωση αυτής της ρήτρας στις συμφωνίες με την ΕΕ·

111.  αποδοκιμάζει την ελλιπή παρακολούθηση των ρητρών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εντάσσονται στη Συμφωνία του Κοτονού και ζητεί μετ’ επιτάσεως από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο, την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν πλήρως τις εν λόγω ρήτρες, ούτως ώστε να επιληφθούν συστηματικά των προβλημάτων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο διμερών και περιφερειακών διαλόγων με τις χώρες-εταίρους ΑΚΕ·

Προώθηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου στις εξωτερικές σχέσεις

112.  επικροτεί τα Συμπεράσματα του Συμβουλίου για τη στήριξη της δημοκρατίας στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ(17) και την έγκριση της Ατζέντας της ΕΕ για τη Δράση υπέρ της Στήριξης της Δημοκρατίας στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ, ως μέσων για μια συνεκτικότερη και αποτελεσματικότερη ευρωπαϊκή στήριξη προς τη δημοκρατία·

113.  καλεί την Επιτροπή να εξετάζει συστηματικά στα Έγγραφα Στρατηγικής Ανά Χώρα το θέμα της στήριξης της δημοκρατίας, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ιδιαίτερη κατάσταση της κάθε χώρας και την περιφερειακή στρατηγική της ΕΕ·

114.  λαμβάνει υπόψη την έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το 2010 στην οποία επισημαίνεται η δεύτερη εν εξελίξει δίκη του πρώην προέδρου της πετρελαϊκής εταιρείας «YUKOS», Mikhail Khodorkovsky, και του συνεργάτη του, Platon Lebedev, ως ενδεικτική της διενέργειας άδικων δικών στη Ρωσία· καλεί τη Ρωσική Ομοσπονδία να διασφαλίσει ότι τηρούνται οι θεμελιώδεις κανόνες της δέουσας διαδικασίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά τη δίωξη των ανωτέρω προσώπων και όλων των άλλων κατηγορουμένων στο πλαίσιο του συστήματος δικαιοσύνης της χώρας·

115.  καλεί επειγόντως τις ρωσικές δικαστικές αρχές να επισπεύσουν την έρευνα για το θάνατο του Sergey Magnitsky· καλεί την ΕΕ να προβεί σε απαγόρευση εισόδου στο έδαφός της για τους 60 ρώσους υπαλλήλους που εμπλέκονται στην υπόθεση αυτή και ζητεί από τις υπηρεσίες επιβολής της νομοθεσίας της ΕΕ να συνεργαστούν προκειμένου να παγώσουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί και άλλα περιουσιακά στοιχεία των ρώσων αυτών υπαλλήλων σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ·

116.  καλεί την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της Επιτροπής να μεριμνήσει ώστε τα ανθρώπινα δικαιώματα και η οικοδόμηση της δημοκρατίας να ενσωματώνονται πραγματικά σε όλους τους τομείς της πολιτικής· αναμένει στη διάρκεια της Βελγικής Προεδρίας τα νεότερα ενημερωμένα συμπεράσματα του Συμβουλίου, με μια επισκόπηση της προόδου που επιτεύχθηκε και συνεκτίμηση του Σχεδίου Δράσης που εγκρίθηκε·

Σχετικά με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο (ΔΑΔ – IHL)

117.  επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2009 σχετικά με την προώθηση της συμμόρφωσης προς το ΔΑΔ, το ίδιο έτος με την 60ή επέτειο των Συμβάσεων της Γενεύης·

118.  λαμβάνει γνώση της έγκρισης, κατά το 2009, των αναπροσαρμοσμένων κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για την προώθηση της συμμόρφωσης προς το ΔΑΔ· καλεί το Συμβούλιο να ενσωματώσει αποτελεσματικότερα την εφαρμογή των περί ΔΑΔ κατευθυντήριων γραμμών στις άλλες κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να ενσωματώσει καλύτερα το ΔΑΔ στην εξωτερική δράση της ΕΕ·

119.  επικροτεί την έκθεση της Ανεξάρτητης Διεθνούς Διερευνητικής Αποστολής για τη Σύγκρουση στη Γεωργία (IIFFMCG – CEIIG) (η επονομαζόμενη «έκθεση Tagliavini») που εκδόθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2009 και στηρίζει τις κύριες παρατηρήσεις και τα κύρια συμπεράσματά της στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και το δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως την ανάγκη διασφάλισης της λογοδοσίας και της επανόρθωσης για όλες τις παραβιάσεις που διαπράχθηκαν τον Αύγουστο του 2008, και αναμένει ότι οι εκτενείς βασικές πληροφορίες που παρέχονται από την έκθεση μπορούν να χρησιμοποιηθούν για νομικές διαδικασίες σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλισθεί εν τέλει λογοδοσία για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας τον Αύγουστο του 2008·

120.  εκφράζει τη βαθιά λύπη του διότι, κατά τη διάρκεια της ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και της Γεωργίας για τη διεκδίκηση της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας τον Αύγουστο του 2008, οι παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου οδήγησαν σε εκατοντάδες απώλειες και σε δεκάδες χιλιάδες εκτοπισθέντων ατόμων· υπενθυμίζει ότι η Ρωσία έχει εκπληρώσει μέχρι στιγμής μόνο το πρώτο σημείο της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός των έξι σημείων που έχει συνάψει με τη Γεωργία· αποδοκιμάζει την εσκεμμένη καταστροφή εθνοτικών γεωργιανών χωριών στη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, αλλά και μετά τη λήξη της· τονίζει ότι οι εν λόγω παραβιάσεις παραμένουν ατιμώρητες έως και σήμερα·

Ελευθερία θρησκείας ή πίστης

121.  υπογραμμίζει ότι, μεταξύ όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ελευθερία θρησκείας και πίστης συνιστά θεμελιώδες και βασικό δικαίωμα το οποίο πρέπει να γίνεται σεβαστό, και ότι η εκπλήρωση των όρων σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αναγράφονται στις διμερείς συμφωνίες με τρίτες χώρες πρέπει να επιβάλλεται με αυστηρότερο και αποτελεσματικότερο τρόπο·

122.  επικροτεί τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για την ελευθερία θρησκείας ή πίστης που εγκρίθηκαν τον Νοέμβριο 2009· αναγνωρίζει τη σημασία της ελευθερίας της θρησκείας ή της πίστης για την ταυτότητα τόσο των θρησκευόμενων όσο και των μη θρησκευόμενων ατόμων, δεδομένου ότι οι πεποιθήσεις, ανεξαρτήτως της μορφής που λαμβάνουν, αποτελούν ζωτικό στοιχείο του αυτοπροσδιορισμού και του κοινωνικού προσδιορισμού· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εγκρίνουν και να εφαρμόσουν πρακτικά μέτρα για την καταπολέμηση της θρησκευτικής αδιαλλαξίας και των διακρίσεων, καθώς και για την προαγωγή της ελευθερίας της θρησκείας ή της πίστης παγκοσμίως, όπως διατυπώνεται στα προαναφερθέντα συμπεράσματα· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του ΕΚ, των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και άλλων ενδιαφερομένων στην εν λόγω διαδικασία·

123.  απευθύνει έκκληση στην Ύπατη Εκπρόσωπο/ Αντιπρόεδρο της Επιτροπής για την ενσωμάτωση της ελευθερίας της θρησκείας ή πίστης στην πολιτική ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ΕΕ και για τη διεξοδική αξιολόγηση της κατάστασης της ελευθερίας θρησκείας ή πίστης στην ετήσια έκθεση της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

124.  ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο της Επιτροπής να αυξήσει τον αριθμό των μελών του προσωπικού που επιλαμβάνονται ζητημάτων σχετικά με τον σεβασμό της ελευθερίας θρησκείας ή πίστης στο πλαίσιο της εξωτερικής δράσης και να δημιουργήσει συναφώς ειδικές δομές, ιδίως σε συνάρτηση με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης· τάσσεται υπέρ της ιεράρχησης του ζητήματος του σεβασμού της ελευθερίας της θρησκείας ή πίστης ανά τον κόσμο μεταξύ των προτεραιοτήτων της ΕΥΕΔ, λαμβάνοντας υπόψη τις κατάφωρες παραβιάσεις της εν λόγω ελευθερίας που διαπράττονται σε παγκόσμια κλίμακα, καθώς και την προφανή ανάγκη παροχής βοήθειας σε θρησκευτικές μειονότητες που διώκονται σε πολλές περιοχές του πλανήτη·

125.  καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να λάβουν υπόψη την πτυχή της θρησκείας και τον διάλογο με θρησκευτικές αρχές και αντίστοιχους φορείς που συμμετέχουν σε διαθρησκευτικές συζητήσεις στο πλαίσιο της πρόληψης συγκρούσεων, της επίλυσης συγκρούσεων και της συμφιλίωσης·

126.  εξακολουθεί να ανησυχεί έντονα που συνεχίζουν να γίνονται διακρίσεις λόγω θρησκείας ή πίστης σε όλες τις περιοχές του κόσμου, και που τα άτομα που ανήκουν σε συγκεκριμένες θρησκευτικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών μειονοτήτων, εξακολουθούν να υφίστανται στέρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους σε πολλές χώρες, όπως στη Βόρεια Κορέα, το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, τη Σομαλία, τις Μαλδίβες, το Αφγανιστάν, την Υεμένη, τη Μαυριτανία, το Λάος, το Ουζμπεκιστάν, την Ερυθραία, το Ιράκ, το Πακιστάν και την Αίγυπτο· καταδικάζει τις κινεζικές αρχές για τον διωγμό ατόμων που ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα εκτός των επισήμως εγκεκριμένων διαύλων, συμπεριλαμβανομένων των Χριστιανών, Μουσουλμάνων, Βουδιστών και των πιστών του Falun Gong· ζητεί μετ’ επιτάσεως από την Κίνα να επικυρώσει το Διεθνές Σύμφωνο για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR), όπως υποσχέθηκε· καλεί τις κινεζικές αρχές να παύσουν την καταπιεστική πολιτική τους στο Θιβέτ, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξόντωση της θιβετιανής θρησκείας και κουλτούρας· καταδικάζει τις ιρανικές αρχές για τη δίωξη πολιτών που ανήκουν σε θρησκευτικές μειονότητες, συμπεριλαμβανομένων Χριστιανών, Μπαχάι και Μουσουλμάνων που είτε άλλαξαν θρησκεία είτε δεν ανήκουν πλέον σε καμία θρησκεία· ζητεί μετ’ επιτάσεως από τις ιρανικές αρχές να προστατεύουν τις θρησκευτικές μειονότητες σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα· παροτρύνει τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας να επιβάλουν μορατόριουμ στην εφαρμογή του νόμου του 2002 περί της καταπολέμησης της εξτρεμιστικής δραστηριότητας, ο οποίος χρησιμοποιείται ευρέως με καταχρηστικό τρόπο για τη δίωξη φιλειρηνικών ομάδων θρησκευτικών μειονοτήτων· εκφράζει την ανησυχία του για την κατάσταση της χριστιανικής μειονότητας των Montagnards που ζουν στα κεντρικά υψίπεδα του Βιετνάμ· υπενθυμίζει στις αρχές του Βιετνάμ ότι τα δικαιώματα των μειονοτήτων περιλαμβάνουν την ελευθερία άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων χωρίς περιορισμούς, την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και την ελευθερία της έκφρασης, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι ειρηνικώς, τα ίσα δικαιώματα στην κυριότητα και τη χρήση γαιών και το δικαίωμα της πλήρους και ουσιαστικής συμμετοχής στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων σχετικά με ζητήματα που τις αφορούν, μεταξύ άλλων για προγράμματα οικονομικής ανάπτυξης και για θέματα μετεγκατάστασης·

127.  ζητεί μετ’ επιτάσεως από την ΕΕ να αναπτύξει δέσμη εργαλείων για την προαγωγή του δικαιώματος στην ελευθερία θρησκείας ή πίστης στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής της, να αντιμετωπίζει την ελευθερία θρησκείας ή πίστης ως θεμελιώδη, να συμπεριλάβει κατάλογο ελέγχου των απαραίτητων ελευθεριών που σχετίζονται με το δικαίωμα στην ελευθερία θρησκείας ή πίστης προκειμένου να αξιολογεί αν γίνονται σεβαστές, και να ενσωματώσει μηχανισμούς για τον εντοπισμό παραβιάσεων της ελευθερίας θρησκείας ή πίστης, ούτως ώστε να ενισχύσει την προώθηση της ελευθερίας της θρησκείας ή πίστης στο έργο των δημοσίων υπαλλήλων, ιδίως στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, καθώς και να εξασφαλίσει τη συμμετοχή οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στη διαμόρφωση της δέσμης εργαλείων·

128.  επικροτεί τη σταθερή θέση αρχής της ΕΕ σε σχέση με τα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την καταπολέμηση της δυσφήμησης των θρησκειών· επιδοκιμάζει το ψήφισμα που υπέβαλε η ΕΕ σχετικά με την εξάλειψη κάθε μορφής μισαλλοδοξίας και διακρίσεων λόγω θρησκείας ή πίστης· ενθαρρύνει την ΕΕ να συνεχίσει τον αγώνα της για την επίτευξη ισόρροπης προσέγγισης μεταξύ της ελευθερίας της έκφρασης και της απαγόρευσης της υποδαύλισης του θρησκευτικού μίσους· προτρέπει την ΕΕ να αποδυθεί σε εποικοδομητικό διάλογο με την Οργάνωση της Ισλαμικής Διάσκεψης (ΟΙΔ) και άλλους υποστηρικτές της αρχής της δυσφήμησης των θρησκειών·

129.  τονίζει ότι το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναγνωρίζει την ελευθερία θρησκείας ή πίστης ανεξαρτήτως του καθεστώτος καταχώρησης σε μητρώα, και, συνεπώς, η εν λόγω καταχώρηση δεν θα πρέπει να αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων· επισημαίνει, περαιτέρω, με ανησυχία ότι οι θρησκευτικές ομάδες στο Αζερμπαϊτζάν, το Καζαχστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Βιετνάμ οφείλουν να καταχωρούνται στα μητρώα της κυβέρνησης και να λειτουργούν υπό τη διαχείριση διοικητικών συμβουλίων κυβερνητικού ελέγχου, τα οποία επεμβαίνουν στη θρησκευτική τους αυτονομία και περιορίζουν τη δραστηριότητά τους·

130.  καλεί τη Ρωσία να επιβάλει μορατόριουμ στην εφαρμογή του νόμου του 2002 περί της καταπολέμησης της εξτρεμιστικής δραστηριότητας, διότι χρησιμοποιείται με καταχρηστικό τρόπο για τον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας και την καταστολή και απόπειρα απαγόρευσης ειρηνικών θρησκευτικών ομάδων· παρατηρεί, επιπλέον, με έντονη ανησυχία ότι 265 θρησκευτικές οργανώσεις και οργανώσεις βασισμένες στην πίστη συμπεριλαμβάνονται στη μαύρη λίστα των επονομαζόμενων εξτρεμιστικών οργανώσεων·

131.  ζητεί, επιπλέον, μετ’ επιτάσεως την άρση των περιορισμών επί της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και του συνέρχεσθαι των θρησκευτικών ομάδων, καθώς και τον σεβασμό της ελευθερίας θρησκείας και πίστης, από τις ακόλουθες χώρες: Σαουδική Αραβία, Αίγυπτο, Ερυθραία, Ιράν, Σομαλία, Υεμένη, Λευκορωσία, Βόρεια Κορέα και Λάος·

132.  επισημαίνει τους φραγμούς που εξακολουθούν να υφίστανται σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, όπως στη Σαουδική Αραβία, την Ινδονησία, το Πακιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία και το Σουδάν, όσον αφορά την απρόσκοπτη ομολογία της πίστης, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, καθώς και την εντεινόμενη αδιαλλαξία εις βάρος των θρησκευτικών μειονοτήτων σε χώρες με θεμελιωμένες δημοκρατικές παραδόσεις, όπως η Ινδία, και καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εμμένει σε ζητήματα αυτού του είδους στο πλαίσιο των αντίστοιχων πολιτικών διαλόγων της·

133.  καταδικάζει αυστηρά οιαδήποτε ποινικοποίηση ή τιμωρία για λόγους «αποστασίας», σε περιπτώσεις αλλαγής θρησκείας ή μεταστροφής από ένα θρησκευτικό δόγμα (υποομάδα) σε κάποιο άλλο, που εξακολουθεί να σημειώνεται στις περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής και της βόρειας Αφρικής· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να ασκήσουν πιέσεις στις εν λόγω χώρες για την απόρριψη αυτών των πρακτικών, ιδίως σε περίπτωση που προβλέπεται η θανατική ποινή· εκφράζει την έντονη ανησυχία του διότι εξακολουθούν να ασκούνται πρακτικές αναγκαστικού προσηλυτισμού σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος, και ζητεί σαφή δέσμευση εκ μέρους των θεσμικών οργάνων της ΕΕ για την καταπολέμηση αυτού του είδους παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

134.  υπενθυμίζει ότι η απαγόρευση, η κατάσχεση και η καταστροφή τόσο χώρων άσκησης θρησκευτικών καθηκόντων όσο και θρησκευτικών δημοσιευμάτων, καθώς και η απαγόρευση της εκπαίδευσης κληρικών, εξακολουθούν να αποτελούν κοινή πρακτική σε αρκετές χώρες του πλανήτη· ζητεί μετ’ επιτάσεως από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να αντιτάσσονται, κατά τις επαφές τους με τις αρμόδιες κυβερνήσεις, τις παραβιάσεις αυτές και να ενθαρρύνουν τις χώρες στις οποίες οι νόμοι περί βλασφημίας χρησιμοποιούνται ως μέσο για τον διωγμό μελών θρησκευτικών μειονοτήτων να τροποποιήσουν ή να καταργήσουν τις διατάξεις αυτού του είδους·

135.  υπογραμμίζει ότι η ελευθερία της συνείδησης αποτελεί θεμελιώδη αξία για την ΕΕ, διότι ενσωματώνει την ελευθερία της πίστης ή μη πίστης καθώς και της άσκησης θρησκευτικών καθηκόντων κατ’ επιλογή του ατόμου·

Ελευθερία της έκφρασης

136.  ανησυχεί που η ελευθερία της έκφρασης υφίσταται επιθέσεις υπό διάφορες νέες μορφές, ειδικά με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών, όπως είναι το Διαδίκτυο· επαναλαμβάνει πως η ελευθερία της έκφρασης συμπεριλαμβάνει το δικαίωμα αναζήτησης, λήψης και μετάδοσης πληροφοριών και ιδεών μέσω οποιουδήποτε μέσου·

137.  αναγνωρίζει πως οι νέες τεχνολογίες προσφέρουν πρωτόγνωρες δυνατότητες συμμετοχής στον δημόσιο βίο, έκφρασης απόψεων, πρόσβασης σε πληροφορίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δημοσιοποίησης στον υπόλοιπο κόσμο των περιπτώσεων παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· ανησυχεί που τα κράτη χρησιμοποιούν όλο και πιο τελειοποιημένες τεχνικές, όπως τις τεχνολογίες διπλής χρήσης, για τη λογοκρισία της πληροφόρησης και την παρακολούθηση δραστηριοτήτων στο Διαδίκτυο, και που σε ορισμένες χώρες σημειώθηκαν παρενοχλήσεις, διωγμοί και ακόμη και συλλήψεις και φυλακίσεις ατόμων που χρησιμοποιούσαν το Διαδίκτυο για να ασκήσουν το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης·

138.  ενθαρρύνει την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να ηγηθεί της διαμόρφωσης θέσης και της ανάπτυξης συγκεκριμένων πολιτικών για την ΕΕ, ούτως ώστε να ενεργεί ως παγκόσμιος παράγοντας στον τομέα της ελευθερίας του Διαδικτύου, καλύπτοντας τόσο την αντιμετώπιση απειλών κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών όσο και τη χρησιμοποίηση των τεχνολογιών αυτών για την ενίσχυση των δυνατοτήτων προστασίας και στήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

139.  καλεί τις χώρες που περιορίζουν την πρόσβαση στο Διαδίκτυο να άρουν τους περιορισμούς στην ελεύθερη ροή των πληροφοριών· επισημαίνει πως, σύμφωνα με τους "Δημοσιογράφους χωρίς Σύνορα", ο "κατάλογος των εχθρών του διαδικτύου" περιλαμβάνει τα ακόλουθα κράτη που ασκούν γενική διαδικτυακή λογοκρισία: Λευκορωσία, Κίνα, Κούβα, Αίγυπτο, Ιράν, Μυανμάρ/Βιρμανία, Βόρειο Κορέα, Σαουδική Αραβία, Συρία, Τυνησία, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Βιετνάμ·

140.  στηρίζει το δικαίωμα έκφρασης και ειρηνικής συνάθροισης στη Ρωσία, όπως αυτό κατοχυρώνεται τυπικά, αλλά όχι πρακτικά, από το άρθρο 31 του Ρωσικού Συντάγματος· εκφράζει αλληλεγγύη στους οργανωτές και τους συμμετέχοντες της Στρατηγικής-31, της σειράς πολιτικών διαμαρτυριών υπέρ του συγκεκριμένου δικαιώματος που ξεκίνησαν στις 31 Ιουλίου 2009 και διεξάγονται στην Πλατεία Triumfalnaya της Μόσχας στις 31 κάθε μηνός με 31 ημέρες· θεωρεί λυπηρό το ότι μέχρι σήμερα όλες οι διαδηλώσεις της Στρατηγικής-31 δεν έλαβαν άδεια διεξαγωγής από τις αρχές με το αιτιολογικό ότι άλλες δραστηριότητες έχουν προγραμματισθεί να γίνουν στην πλατεία Triumfalnaya την ίδια ώρα· ανησυχεί βαθύτατα που στις 31 Δεκεμβρίου 2009, ανάμεσα στις δωδεκάδες άλλων ειρηνικών διαδηλωτών, η Ρωσική αστυνομία συνέλαβε την προεδρεύουσα της Ομάδας «Μόσχα-Ελσίνκι» Lyudmila Alexeyeva, στην οποία είχε απονεμηθεί το Βραβείο Σαχάροφ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τη σύλληψή της· υποστηρίζει την έκκληση του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Ρωσίας, Vladimir Lukin, να κινηθεί έρευνα για τις βαναυσότητες της αστυνομίας σε σχέση με τις διαδηλώσεις της 31ης Μαΐου·

141.  εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την έλλειψη ελευθερίας της έκφρασης στη Βενεζουέλα και την Κούβα, την εξουσία επί των ειδησεογραφικών μέσων ενημέρωσης, την περιορισμένη και ελεγχόμενη πρόσβαση στο Διαδίκτυο και τις απόπειρες φίμωσης των διαφωνούντων·

Ανθρώπινα δικαιώματα και αγώνας κατά της τρομοκρατίας

142.  καταδικάζει την τρομοκρατία σε όλες της τις μορφές· υπενθυμίζει ότι τρομοκρατικές ενέργειες ανά τον κόσμο έχουν οδηγήσει στον θάνατο χιλιάδων αθώων πολιτών και στην καταστροφή πολλών οικογενειών· είναι της άποψης ότι, στην περίπτωση των τρομοκρατικών επιθέσεων, επιβάλλεται, πρωτίστως και κατ’ εξοχήν, η μέριμνα για τα δικαιώματα των θυμάτων και όχι των δραστών· τονίζει την ανάγκη να διασφαλίζεται η προσαγωγή των τρομοκρατών ενώπιον της δικαιοσύνης·

143.  Επισημαίνει πως τα μέτρα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας οδήγησαν σε παραβιάσεις βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διάφορες χώρες στον κόσμο, υπό μορφή εφαρμογής δυσανάλογων μέτρων επιτήρησης, παράνομων κρατήσεων και χρήσης βασανιστηρίων για την απόσπαση πληροφοριών από εικαζόμενους τρομοκράτες· εκφράζει την ανησυχία του διότι ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ως μανδύα για τη λήψη αυστηρότερων μέτρων εις βάρος εθνοτικών μειονοτήτων και τοπικών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και εκφράζει την πεποίθηση ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από ορισμένες κυβερνήσεις ως μέσο για τον περιορισμό ή την απαγόρευση των νόμιμων και θεμιτών δραστηριοτήτων των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καταδικάζει αυτές τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπογραμμίζει τη θέση της ΕΕ, σύμφωνα με την οποία ο αγώνας κατά της τρομοκρατίας πρέπει να διεξάγεται με απόλυτο σεβασμό προς τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, και είναι πεπεισμένο πως οι πολιτικές ελευθερίες δεν πρέπει να τίθενται υπό αμφισβήτηση στο πλαίσιο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας·

144.  απευθύνει έκκληση στην Επιτροπή και το Συμβούλιο να εκμεταλλεύονται την ευκαιρία των διμερών διαλόγων με εκτός ΕΕ χώρες στον τομέα της πολιτικής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ούτως ώστε να υπενθυμίζουν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να γίνονται σεβαστά στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και ότι η αντιτρομοκρατική πολιτική δεν πρέπει επ’ ουδενί λόγω να χρησιμοποιείται ως μέσο κατά των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή των πολιτικών αντιπάλων· καλεί, ειδικότερα, την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να καταγγέλλει δημοσίως τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των αντιτρομοκρατικών πολιτικών και επιχειρήσεων·

145.  απευθύνει έκκληση για μεγαλύτερο συντονισμό και συνεργασία στο εν λόγω ζήτημα μεταξύ της Ομάδας «Τρομοκρατία (Διεθνείς Πτυχές)» (COTER) και της Ομάδας «Ανθρώπινα Δικαιώματα» (COHOM), ούτως ώστε να καταδικάζονται περιπτώσεις κατάχρησης της αντιτρομοκρατικής πολιτικής εις βάρος υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσω συστηματικών διαβημάτων σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και να ακολουθείται η ίδια προσέγγιση σε περιπτώσεις βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης που συνδέονται με τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, δυνάμει των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τα βασανιστήρια·

146.  υπενθυμίζει την απόφαση του Αμερικανού Προέδρου κ. Barack Obama να κλείσει το στρατόπεδο κρατουμένων του Γκουαντάναμο τον Ιανουάριο 2009· θεωρεί λυπηρό το ότι δεν κατέστη ακόμα δυνατή η πλήρης εφαρμογή της απόφασης αυτής· υπενθυμίζει το ψήφισμά του της 13ης Ιουνίου 2006 σχετικά με την κατάσταση των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο, το οποίο επιμένει ότι κάθε κρατούμενος θα πρέπει να έχει τη μεταχείριση που προβλέπει η διεθνής ανθρωπιστική νομοθεσία και να δικάζεται χωρίς καθυστέρηση στο πλαίσιο δίκαιης και δημόσιας διαδικασίας· υπενθυμίζει την κοινή δήλωση ΕΕ-ΗΠΑ της 15ης Ιουνίου 2009 σχετικά με το κλείσιμο των εγκαταστάσεων κράτησης του κόλπου του Γκουαντάναμο και τη μελλοντική αντιτρομοκρατική συνεργασία, στο πλαίσιο της οποίας επικροτήθηκε η απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν μυστικές εγκαταστάσεις κράτησης· ζητεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να τηρήσει στο ακέραιο τις δεσμεύσεις του· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να συμφωνήσουν επί της ανάληψης συντονισμένης δράσης προκειμένου να συνδράμουν τις ΗΠΑ στο κλείσιμο των εγκαταστάσεων κράτησης του Γκουαντάναμο, παρέχοντας καθεστώς πρόσφυγα σε πρώην κρατουμένους που δεν κατηγορούνται για εγκλήματα και δεν μπορούν να επαναπατρισθούν ή να μετεγκατασταθούν στις ΗΠΑ· επικροτεί την εποικοδομητική δέσμευση ορισμένων κρατών μελών της ΕΕ ότι θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν μερικούς πρώην κρατουμένους του Γκουαντάναμο και να βρουν στέγη για ορισμένα άτομα που αποφασίστηκε να απολυθούν από το στρατόπεδο κρατουμένων· επισημαίνει, εντούτοις, ότι μόνο τα ακόλουθα κράτη μέλη της ΕΕ –Γερμανία, Ιρλανδία, Σλοβακία, Δανία Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Γαλλία, Ουγγαρία και Ιταλία– έχουν συμφωνήσει μέχρι στιγμής να δεχθούν κρατουμένους· εκφράζει τον προβληματισμό του σχετικά με τη συνεχιζόμενη, χωρίς δίκη, φυλάκιση κρατουμένων από τις ΗΠΑ, για παράδειγμα στην αεροπορική βάση Bagram του Αφγανιστάν·

147.  επισημαίνει τη σύγκληση, στο πλαίσιο της γαλλικής Προεδρίας, της εναρκτήριας συνόδου κορυφής για τους Ρομά στις 16 Σεπτεμβρίου 2008, καθώς και τη δεύτερη σύνοδο κορυφής αυτού του είδους που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ισπανικής Προεδρίας στις 9-10 Απριλίου 2010· παρατηρεί με βαθύτατη ανησυχία τις αναγκαστικές απελάσεις κοινοτήτων Ρομά στην Ευρώπη και την αύξηση της ξενοφοβίας και της γλώσσας του μίσους όσον αφορά τις κοινότητες μειονοτήτων και μεταναστών· επαναλαμβάνει την έκκληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τα κράτη μέλη να εκπληρώνουν στο ακέραιο τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του δικαίου της ΕΕ· σε περίπτωση δε που τα κράτη μέλη δεν συμμορφώνονται συναφώς, καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κινεί επίσημα και αποφασιστικά διαδικασίες επί παραβάσει·

148.  επισημαίνει πως μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας η διαδικασία της συναπόφασης καλύπτει και τις οδηγίες και λοιπές μορφές νομοθεσίας για τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, οπότε και οι διεθνείς συμφωνίες που αφορούν το θέμα αυτό θα πρέπει να υποβάλλονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· επισημαίνει πως οι αλλαγές αυτές θα προσφέρουν στο Κοινοβούλιο μεγαλύτερες δυνατότητες να επιδιώξει τη σωστή ισορροπία μεταξύ ασφαλείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων· δεσμεύεται, ως εκ τούτου, να ενεργεί σύμφωνα με τις νέες εξουσίες του με στόχο τον σεβασμό και την προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των αστικών και πολιτικών ελευθεριών και της δημοκρατίας κατά τον ίδιο τρόπο στο πλαίσιο όλων των σχέσεων της Ένωσης με τρίτες χώρες και περιφερειακούς οργανισμούς·

149.  επαναλαμβάνει ότι κάθε κράτος μέλος έχει τη θετική υποχρέωση να παρέχει προστασία σε αναγνωρισμένα δυνητικά θύματα, τα οποία διατρέχουν πραγματικό και άμεσο κίνδυνο τρομοκρατικών ενεργειών, και προσθέτει ότι όλα τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα εύλογα μέτρα για την καθιέρωση διαδικασιών με στόχο την πρόληψη τρομοκρατικών δραστηριοτήτων και την ελαχιστοποίηση των παράπλευρων επιπτώσεων αντιτρομοκρατικών δράσεων·

150.  υπενθυμίζει την απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της ΕΕ του Μαρτίου του 2001 σχετικά με τα θύματα της τρομοκρατίας: βοήθεια έκτακτης ανάγκης, συνεχής βοήθεια, έρευνα και δίωξη, αποτελεσματική πρόσβαση στη νομοθεσία και τη δικαιοσύνη, απονομή δικαιοσύνης, αποζημίωση, προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής των θυμάτων, προστασία της αξιοπρέπειας και ασφάλεια των θυμάτων, ενημέρωση των θυμάτων και ειδική κατάρτιση των ατόμων που είναι αρμόδια για την παροχή βοήθειας στα θύματα·

Διάλογοι και διαβουλεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τις εκτός ΕΕ χώρες

151.  εκφράζει την απογοήτευσή του για την απουσία προόδου σε ορισμένους διαλόγους και διαβουλεύσεις για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επισημαίνει το γεγονός ότι η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών σε αυτούς τους διαλόγους και τις διαβουλεύσεις δεν εξασφαλίζεται συστηματικά, και μερικές φορές υφίσταται περιορισμούς από τα εκτός ΕΕ συμμετέχοντα μέρη· διατυπώνει ανησυχίες διότι, ακόμα και όταν θίγονται συγκεκριμένες περιπτώσεις, οι κυβερνήσεις δεν τηρούν τη δέσμευσή τους να υποβάλλουν έκθεση στην ΕΕ σχετικά με τα επιμέρους και διαρθρωτικά ζητήματα που εγείρονται στο πλαίσιο του διαλόγου·

152.  ζητεί πραγματική συμμετοχή του ΕΚ στις τρέχουσες αξιολογήσεις των διαλόγων και διαβουλεύσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα· ζητεί πλήρη πρόσβαση στα παραγόμενα έγγραφα και σε λοιπές σχετικές πηγές· αναμένει, ως αποτέλεσμα αυτών των αξιολογήσεων, την κατάρτιση σαφών δεικτών για τη μέτρηση του βαθμού επιρροής που ασκούν αυτοί οι διάλογοι, καθώς και αναλυτικώς προσδιορισμένες προτάσεις, βάσει προσέγγισης ανά χώρα, για τρόπους βελτίωσης των αποτελεσμάτων και αποφυγής τυχόν επανειλημμένων αποτυχιών στις διαβουλεύσεις της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

153.  απευθύνει έκκληση στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να διασφαλίσουν διαφάνεια και συνεκτικότητα μεταξύ τους όσον αφορά τους στόχους, τις αξίες και τις θέσεις στον εν λόγω τομέα·

154.  επισημαίνει την ανάγκη να ενσωματωθούν στις διασκέψεις κορυφής της ΕΕ με τους εταίρους της τα συμπεράσματα των διαλόγων και διαβουλεύσεων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα·

155.  εκτιμά πως εν γένει οι διάλογοι και οι διαβουλεύσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα πρέπει να σχεδιάζονται και να πραγματοποιούνται με διαφάνεια, και πως οι στόχοι που καθορίζονται πριν από τον διάλογο πρέπει να αξιολογούνται ευθύς αμέσως· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να ασκήσουν πίεση στις εκτός ΕΕ χώρες να συμμετέχουν σε υψηλό, ευρύ υπουργικό επίπεδο, στους διαλόγους και στις διαβουλεύσεις·

156.  καλεί τις υπό ένταξη στην ΕΕ χώρες να αυξήσουν το επίπεδο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην επικράτειά τους λαμβάνοντας υπόψη την προστασία που παρέχει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τις Θεμελιώδεις Ελευθερίες·

157.  ζητεί από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή, κατά τις διαβουλεύσεις και τους διαλόγους τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα με χώρες εκτός ΕΕ, στην κατάσταση των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, καθώς και στις συχνές παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους·

158.  εκφράζει ικανοποίηση για τη βελτίωση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

159.  εκφράζει ικανοποίηση για την καθιέρωση διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα με καθεμιά από τις χώρες της Κεντρικής Ασίας – Τατζικιστάν, Καζαχστάν, Κιργιστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν – καθώς και για τη διεξαγωγή δεύτερου σχετικού διαλόγου μέχρι τον Νοέμβριο του 2009· επιπλέον, εκφράζει ικανοποίηση για το πρώτο ευρω-ουζμπεκικό σεμινάριο της κοινωνίας των πολιτών σχετικά με τον διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον Οκτώβριο 2008· θεωρεί λυπηρό το γεγονός ότι οι διάλογοι ΕΕ-Κίνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα συστηματικά απέτυχαν να βελτιώσουν με οποιοδήποτε τρόπο συγκεκριμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα· επισημαίνει ότι, παρόλο που οι κινεζικές αρχές έλαβαν ορισμένα μέτρα προς την ορθή κατεύθυνση (μεταρρύθμιση της απασχόλησης, αναθεώρηση των θανατικών ποινών από το Ανώτατο Λαϊκό Δικαστήριο), η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθεί να επιδεινώνεται και χαρακτηρίζεται από εντεινόμενες κοινωνικές αναταραχές και αυστηρότερο έλεγχο και καταστολή των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικηγόρων, συντακτών ιστολογίων (bloggers) και κοινωνικών ακτιβιστών, καθώς και από στοχοθετημένες πολιτικές για την περιθωριοποίηση των Θιβετιανών και της πολιτιστικής τους ταυτότητας· εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την απουσία προόδου στον διάλογο μεταξύ της Κίνας και του Θιβέτ· εκφράζει έντονη ανησυχία για την επιδείνωση της κατάστασης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του πληθυσμού των Ουιγούρων στην Κίνα, καταδικάζει τη μακροχρόνια καταπίεση στο Ανατολικό Τουρκεστάν και αποδοκιμάζει την μη τήρηση εκ μέρους των κινεζικών αρχών των εγγυήσεων των ελευθεριών, συμπεριλαμβανομένων των ελευθεριών της έκφρασης, της διαδήλωσης, του συνέρχεσθαι, της θρησκείας και του ατόμου που περιέχονται στο σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας· αποδοκιμάζει επίσης τις πολιτικές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας σχετικά με τις μετακινήσεις πληθυσμών, οι οποίες αποσκοπούν στην αλλοίωση του πολιτισμού των Ουιγούρων και τη διάσπαση της ενότητάς του· εκφράζει απογοήτευση για το γεγονός ότι οι διαβουλεύσεις ΕΕ-Ρωσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν απέφεραν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα· χαιρετίζει την έναρξη διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα με την Ινδονησία το 2009 και την πραγματοποίηση των πρώτων συνεδριάσεων του διαλόγου με τη Γεωργία και την Αρμενία· θεωρεί ότι, ενώ οι διάλογοι αυτού του είδους είναι ευπρόσδεκτοι για την εστίαση της προσοχής σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ, δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν αυτοσκοπό, και πρέπει να επικεντρώνονται στη διασφάλιση της ανάληψης περαιτέρω δράσεων σχετικά με τα ζητήματα που εγείρονται και συζητούνται στο πλαίσιο των εν λόγω διαλόγων· εκφράζει λύπη για την αποτυχημένη έκβαση του διαλόγου με την Ινδία στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και απογοήτευση διότι, κατά τη διάρκεια του τελευταίου διαλόγου σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν συζητήθηκε το θέμα των διακρίσεων λόγω κοινωνικής τάξης·

160.  ζητεί στενό συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ σε κάθε διάλογο για τα ανθρώπινα δικαιώματα με χώρες εκτός ΕΕ· επισημαίνει ότι η ΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίζει παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της ίδιας της Ένωσης, εάν επιθυμεί να θεωρείται πρότυπο στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο διεθνές προσκήνιο·

161.  επικροτεί τον πρώτο διάλογο ΕΕ-Λευκορωσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο 2009, αλλά θεωρεί λυπηρό το ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα αυτή παραμένει ολέθρια, με συνεχιζόμενους περιορισμούς της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, του συνέρχεσθαι και της έκφρασης, καθώς και με καταστολή εις βάρος των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοσιογράφων·

162.  χαιρετίζει τις προσπάθειες της κυβέρνησης του Μεξικού για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και του οργανωμένου εγκλήματος και την υποβολή στο μεξικανικό Κογκρέσο ενός νομοσχεδίου με σκοπό την αναθεώρηση του στρατιωτικού κώδικα δικαιοσύνης· τονίζει ότι η στρατηγική εταιρική σχέση ΕΕ- Μεξικού θα πρέπει να θεωρηθεί ευκαιρία για την ενίσχυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας·

163.  επισημαίνει ότι, τον Απρίλιο του 2009, το Κοινοβούλιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (Βόρεια Κορέα) αναθεώρησε το Σύνταγμα της χώρας για να ενσωματώσει, μεταξύ άλλων, μια διάταξη ότι η Βόρειος Κορέα «σέβεται και προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα», και ζητεί μετ’ επιτάσεως από τις βορειοκορεατικές αρχές να προβούν σε συγκεκριμένες και απτές ενέργειες για τη βελτίωση των συνθηκών στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καλεί, εν προκειμένω, τις αρχές να επιτρέψουν την επιθεώρηση όλων των ειδών εγκαταστάσεων κράτησης από ανεξάρτητους διεθνείς εμπειρογνώμονες καθώς και την επίσκεψη ειδικών απεσταλμένων των Ηνωμένων Εθνών στη χώρα· τονίζει ότι, κατά την αξιολόγηση της κατάστασης στη χώρα όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο οι συνταγματικές διατάξεις, αλλά, κυρίως, η εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων· καλεί τις βορειοκορεατικές αρχές να μην περιορίζουν τη δυνατότητα του διεθνούς προσωπικού να παρακολουθεί τη διανομή της βοήθειας, και να εξασφαλίσουν ότι η ανθρωπιστική βοήθεια παρέχεται σε όσους την έχουν ανάγκη· ζητεί μετ’ επιτάσεως από την ηγεσία της Βόρειας Κορέας να ξεκινήσει εποικοδομητικούς διαλόγους με την ΕΕ σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα·

164.  εξακολουθεί να εκφράζει ανησυχίες διότι ο διάλογος στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με το Ιράν έχει διακοπεί από το 2004 εξαιτίας έλλειψης συνεργασίας εκ μέρους του Ιράν, και φρονεί ότι είναι πλέον καιρός η διεθνής κοινότητα να αναλάβει δράση για την παροχή στήριξης στην ιρανική κοινωνία των πολιτών στην παρούσα καίρια συγκυρία για την ιστορία του δημοκρατικού κινήματος της χώρας· καλεί τις ιρανικές αρχές να προβούν στην επανεκκίνηση αυτού του διαλόγου, στηρίζοντας όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες της κοινωνίας των πολιτών που είναι θιασώτες της δημοκρατίας, και να ενισχύσουν –με τη βοήθεια ειρηνικών και μη βίαιων μέσων– τις υφιστάμενες διαδικασίες που μπορούν να προαγάγουν δημοκρατικές, θεσμικές και συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα αυτών των μεταρρυθμίσεων και να εδραιώσουν τη συμμετοχή όλων των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών του Ιράν στις διαδικασίες χάραξης πολιτικής, ενισχύοντας τον ρόλο που διαδραματίζουν στον γενικό πολιτικό διάλογο· καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, να υποστηρίξουν και να ενισχύσουν τις διαδικασίες αυτές· εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την επιδείνωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη συνέχιση των περιορισμών επί της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι στο Ιράν κατά τα έτη 2008 και 2009· στο πλαίσιο αυτό, διατυπώνει έντονη ανησυχία για την καταπάτηση των δικαιωμάτων των δημοσιογράφων, των συγγραφέων, των λογίων και των γυναικών και για την καταστολή εναντίον των ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· εξακολουθεί να εκφράζει ανησυχίες για την καταπίεση των εθνοτικών και θρησκευτικών μειονοτήτων στο Ιράν·

165.  λαμβάνει υπόψη την ανησυχητική αυταρχική τάση που παρατηρείται στην Καμπότζη, η οποία σημαδεύεται από τη μακροχρόνια ατιμωρησία των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον περιορισμό του πολιτικού χώρου και της ελευθερίας έκφρασης για όσους ανήκουν στα κόμματα της αντιπολίτευσης και για άλλους πολιτικούς ακτιβιστές· καλεί την Επιτροπή να λάβει μέτρα για την επανενεργοποίηση της συμφωνίας του Παρισιού του 1991 σχετικά με την Καμπότζη·

Οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα

166.  αναγνωρίζει πως τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα πρέπει να έχουν ίση αξία με τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα, λόγω του οικουμενικού, αδιαίρετου, αλληλεξαρτημένου και αλληλοσχετιζόμενου χαρακτήρα όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως επιβεβαίωσε το 1993 η Παγκόσμια Διάσκεψη της Βιέννης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα· καλεί τις χώρες του κόσμου να υπογράψουν το Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου Οικονομικών, Κοινωνικών και Πολιτιστικών Δικαιωμάτων (OP-ICESCR), που άνοιξε για υπογραφή στις 24 Σεπτεμβρίου 2009·

167.  τονίζει πως τα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα στην τροφή, στο νερό και την υγιεινή, στην εκπαίδευση, στην κατάλληλη στέγη, στη γη, στην αξιοπρεπή εργασία και στην κοινωνική ασφάλιση· τα εν λόγω δικαιώματα πρέπει να παραχωρούνται υπό τη μορφή δίκαιης πρόσβασης στους φυσικούς πόρους επί τη βάσει της βιωσιμότητας, μεταξύ άλλων και για τις μελλοντικές γενιές· αναγνωρίζει πως η φτώχεια και η απουσία χρηστής διακυβέρνησης αποτελούν σημαντικά αίτια πολλών καταστάσεων μη συμμόρφωσης με αυτά τα δικαιώματα· καλεί την ΕΕ να αφιερώσει περισσότερες προσπάθειες για την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας, μια και είναι προφανές πως οι στόχοι που είχαν οριστεί για το 2015 δεν θα επιτευχθούν· επαναλαμβάνει, σε αυτό το πλαίσιο, τη σημασία της εφαρμογής πολιτικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα με στόχο την υλοποίηση των ΑΣΧ·

168.  αναγνωρίζει την αξία του εποπτικού συστήματος της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) για την προάσπιση των δικαιωμάτων στους τομείς του εμπορίου και της απασχόλησης, των στατιστικών συστημάτων, της πολιτικής στους τομείς της κοινωνικής προστασίας και της απασχόλησης, καθώς και στον τομέα της εργασιακής ασφάλειας και υγείας·

169.  ζητεί από την Επιτροπή και από τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε οι επιχειρήσεις που διέπονται από το εθνικό το ή ευρωπαϊκό δίκαιο να μην παραβλέπουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους εφαρμοστέους στην περίπτωσή τους υγειονομικούς και περιβαλλοντικούς κανόνες κατά την εγκατάστασή τους ή την άσκηση των δραστηριοτήτων τους σε τρίτες χώρες, ιδίως δε στις αναπτυσσόμενες χώρες·

170.  ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους στο πλαίσιο της δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας (ODA) έναντι των αναπτυσσόμενων χωρών, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση και κατ’ αυτόν τον τρόπο να περιορίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις που η κρίση είχε επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο· επικροτεί τη 10η Ειδική Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με τίτλο «Ο Αντίκτυπος της Παγκόσμιας Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Κρίσης στην Οικουμενική Υλοποίηση και την Πραγματική Άσκηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», που πραγματοποιήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2009· απευθύνει έκκληση στα κράτη μέλη της ΕΕ να διατηρήσουν τη συνεργασία τους με τις εκτός ΕΕ χώρες στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο της κρίσης, και εμμένει στην άποψή του ότι η έλλειψη πόρων ουδέποτε πρέπει να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

Προγράμματα εξωτερικής βοήθειας της Επιτροπής και Ευρωπαϊκό Μέσο για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR)

171.  επικροτεί το γεγονός ότι τα προγραμματικά έγγραφα του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR) του 2008 και του 2009 έλαβαν υπόψη τους τις προτεραιότητες του Κοινοβουλίου·

172.  στηρίζει τη συμμετοχή του EIDHR, κυρίως μέσω προγραμμάτων για την κοινωνία των πολιτών εκτελούμενων από τοπικές και διεθνείς οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (90% συμμετοχή), και μέσω επίσης περιφερειακών και διεθνών οργανισμών του τομέα, όπως είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο ΟΑΣΕ και το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (10% συμμετοχή)·

173.  επισημαίνει με ικανοποίηση πως το 2008-2009 οι πόροι για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ξεπέρασαν τα 235 εκατ. ευρώ, επιτρέποντας τη χρηματοδότηση 900 προγραμμάτων σε κάπου 100 χώρες, με χρηματοδότηση ιδιαίτερα υψηλού αριθμού προγραμμάτων σε χώρες καλυπτόμενες από την Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας, και με τις χώρες ΑΚΕ να λαμβάνουν το υψηλότερο συνολικά ποσόν· θεωρεί ότι η χρηματοδότηση του EIDHR θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά, ούτως ώστε να συμπεριλάβει επαρκή χρηματοδότηση για τη σύσταση ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη δημοκρατία, με στόχο την υποστήριξη της ανάπτυξης ικανοτήτων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προαγωγή της δημοκρατίας στις κοινωνίες που παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες ανάγκες·

174.  τονίζει ότι το EIDHR έχει ως βασικό πλεονέκτημα να μην εξαρτάται από τη συγκατάθεση της κυβέρνησης της χώρας στην οποία δρα και, επομένως, έχει τη δυνατότητα να επικεντρώνεται σε ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα και καινοτόμες προσεγγίσεις και να συνεργάζεται απευθείας με τοπικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που πρέπει να διαφυλάξουν την ανεξαρτησία τους έναντι των δημοσίων αρχών·

175.  τονίζει ότι είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθεί το EIDHR ως μέσο αντίδρασης στις απειλές κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ως τρόπος παροχής αυξανόμενης στήριξης στους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στα θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· στηρίζει ένα δίκτυο αποτελούμενο από 11 οργανώσεις που χρηματοδοτούνται από το EIDHR και το οποίο εστιάζει τις δράσεις του στην προστασία των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην ταχεία αντιμετώπιση επειγουσών καταστάσεων· ενθαρρύνει την ανάπτυξη ειδικών στρατηγικών ανταπόκρισης στις ανάγκες διαφορετικών κατηγοριών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ΛΟΑΔ και εκείνων που συνδέονται με έρευνες στον τομέα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπιστικού δικαίου·

176.  καλεί την Επιτροπή να μεριμνήσει ώστε να υπάρχει συνέπεια μεταξύ των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ένωσης, των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και συνεργασίας που συνάπτει και των έργων και προγραμμάτων που στηρίζει, ιδίως σε συνάρτηση με τον διμερή προγραμματισμό της με χώρες εκτός ΕΕ·

177.  έχει πλήρη επίγνωση της συνεχιζόμενης ανησυχητικής κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αφρικανική ήπειρο, και την πεποίθηση ότι τα αφρικανικά κράτη έχουν σημειώσει σημαντικά βήματα προόδου για την προώθηση του κράτους δικαίου στο επίπεδο της αφρικανικής ηπείρου με την έγκριση του Αφρικανικού Χάρτη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Λαών (γνωστού επίσης ως Χάρτη της Μπανζούλ), και, για το λόγο αυτό, εξετάζει τη δυνατότητα δημιουργίας ειδικής γραμμής του προϋπολογισμού για την υποστήριξη του έργου του Αφρικανικού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και των Λαών·

178.  καλεί το προσωπικό της Επιτροπής να συνεδριάζει τακτικά με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών στις Βρυξέλλες, για να προωθήσει το διάλογο με εκείνους τους εταίρους που όντως υλοποιούν προγράμματα επί τόπου·

179.  επικροτεί την κατανομή πιστώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω γεωγραφικών προγραμμάτων, την εφαρμογή της πολιτικής σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο η οποία στηρίζεται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (στις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού), από τον Μηχανισμό Αναπτυξιακής Συνεργασίας (στη Λατινική Αμερική, στην Ασία και στη Νότιο Αφρική), και από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Γειτονίας και Εταιρικής Σχέσης (στις γειτονικές χώρες), καθώς και μέσω θεματικών μηχανισμών όπως η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR), το Μέσον Σταθερότητας (IfS), το μέσον χρηματοδότησης της συνεργασίας για την ανάπτυξη (DCI) και το ICI Plus (Μηχανισμός Συνεργασίας με Βιομηχανικές Χώρες)·

Εκλογική βοήθεια και εκλογικοί παρατηρητές

180.  επισημαίνει με ικανοποίηση ότι η ΕΕ κάνει αυξημένη χρήση της εκλογικής βοήθειας και των εκλογικών παρατηρητών για να προαγάγει τη δημοκρατία στις τρίτες χώρες, βελτιώνοντας έτσι το σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και το κράτος δικαίου, κι ότι η ποιότητα και ανεξαρτησία αυτών των αποστολών τυγχάνουν ευρείας αναγνώρισης·

181.  ζητεί από την Ύπατη Εκπρόσωπο και Αντιπρόεδρο να παρακολουθεί την εφαρμογή των συστάσεων που διατυπώνονται στις τελικές εκθέσεις των αποστολών παρακολούθησης εκλογών της ΕΕ, να διασφαλίζει την παροχή επακόλουθης βοήθειας, εφόσον παρίσταται ανάγκη, και να υποβάλλει τακτικές εκθέσεις στο ΕΚ·

182.  επαναλαμβάνει τις εκκλήσεις του να ενσωματωθεί η εκλογική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των προεκλογικών και μετεκλογικών φάσεων, στα διάφορα επίπεδα πολιτικού διαλόγου με τις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες και να συνοδευθεί ενδεχομένως από συγκεκριμένες ενέργειες, ώστε να είναι συνεπείς μεταξύ τους οι διάφορες ευρωπαϊκές πολιτικές και να επιβεβαιωθεί ο ζωτικός ρόλος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας·

183.  απευθύνει έκκληση για αυξημένη εγρήγορση όσον αφορά τα κριτήρια επιλογής των χωρών όπου θα υπάρξει εκλογική βοήθεια/παρατήρηση, καθώς και όσον αφορά τη συμμόρφωση με τη μεθοδολογία και τους κανόνες που έχουν οριστεί σε διεθνές επίπεδο, ιδιαίτερα σχετικά με την ανεξαρτησία και την αποτελεσματικότητα της αποστολής·

184.  επικροτεί το ποσόν της χρηματοδότησης, που ανήλθε συνολικά σε πάνω από 50 εκατ. ευρώ για την 18μηνη περίοδο που καλύπτει η υπό εξέταση έκθεση·

Αξιοποίηση των ενεργειών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων

185.  καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να κάνουν ευρεία χρήση των ψηφισμάτων και λοιπών κειμένων του Κοινοβουλίου, καλύπτοντας με ουσιαστικό τρόπο τις ανησυχίες και τις επιθυμίες που διατυπώνονται σε αυτά, ιδίως όσον αφορά τα ψηφίσματα για κατεπείγοντα θέματα·

186.  επαναλαμβάνει την ανάγκη να προβληθεί περισσότερο το Βραβείο Σαχάροφ για την ελευθερία της σκέψης, το οποίο απονέμεται ετησίως από το ΕΚ· εκφράζει τη λύπη του διότι δεν παρακολουθείται δεόντως ούτε η καλή διαβίωση των υποψηφίων και των βραβευθέντων ούτε η κατάσταση στις χώρες προέλευσής τους· καλεί επίσης το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προβάλουν το βραβείο, μεταξύ άλλων και μέσω της συμπερίληψής του στην ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα· ζητεί, περαιτέρω, από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να διατηρούν επαφές με τους υποψηφίους και τους βραβευθέντες του Βραβείου Σαχάροφ, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέχιση του διαλόγου και της παρακολούθησης της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις αντίστοιχες χώρες, καθώς και η παροχή προστασίας σε όσους υφίστανται βίαιους διωγμούς·

187.  υπενθυμίζει στις αντιπροσωπείες του Κοινοβουλίου να ενσωματώνουν συστηματικά συζητήσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις ημερήσιες διατάξεις των διακοινοβουλευτικών συνεδριάσεων, να επισκέπτονται στο πλαίσιο των ταξιδιών τους έργα και οργανισμούς για τη βελτίωση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς επίσης να συναντώνται με τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να τους προσφέρουν όπου είναι αυτό ενδεδειγμένο διεθνή προβολή και προστασία·

188.  επικροτεί τη δημιουργία του Δικτύου Κατόχων του Βραβείου Σαχάροφ· ζητεί να βρεθούν το ταχύτερο οι αναγκαίες πιστώσεις για την επίτευξη των σκοπών του και για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ κατόχων του Βραβείου Σαχάροφ και του Κοινοβουλίου, μέσω της αναγνώρισης ενός ειδικού καθεστώτος για τους κατόχους του Βραβείου, που θα τους επιτρέπει να εισέρχονται στα κτίρια του Κοινοβουλίου με ευκολότερες διαδικασίες·

*

*         *

189.    αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών και των υποψηφίων χωρών, στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και στις κυβερνήσεις των χωρών και περιοχών που αναφέρονται στο παρόν ψήφισμα.

(1)

Σύμβαση ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων, Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Σύμβαση ΟΗΕ για την Εξάλειψη Κάθε Μορφής Διακρίσεων κατά των Γυναικών, Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, Διεθνής Σύμβαση για την Προστασία όλων των Ατόμων από την Αναγκαστική Εξαφάνιση.

(2)

ΕΕ C 379, 7.12.1998, σ. 265· ΕΕ C 262, 18.9.2001, σ. 262· EE C 293E, 28.11.2002, σ. 88· EE C 271E, 12.11.2003, σ. 576· Κείμενα που εγκρίθηκαν, 22 Μαΐου 2008, P6_TA(2008)0238· Κείμενα που εγκρίθηκαν, 21 Οκτωβρίου 2008, P6_TA(2008)0496, Κείμενα που εγκρίθηκαν, 23 Οκτωβρίου 2008, P6_TA(2008)0526· Κείμενα που εγκρίθηκαν, 21 Οκτωβρίου 2008, Κείμενα που εγκρίθηκαν, 12 Μαρτίου 2009, P6_TA(2009)0145· Κείμενα που εγκρίθηκαν, 26 Μαρτίου 2009, P6_TA(2009)0193· Κείμενα που εγκρίθηκαν, 7 Μαΐου 2009, P6_TA-PROV(2009)0385· Κείμενα που εγκρίθηκαν, 22 Οκτωβρίου 2009, P7_TA(2009)0058· Κείμενα που εγκρίθηκαν, 17 Δεκεμβρίου 2009, P7_TA(2009)0119.

(3)

ΕΕ C 303, 14.12.2007, σ. 1.

(4)

ΕΕ L 317, 15.12.2000, σ. 3· ΕΕ C 303, 14.12.2007, σ. 1. ΕΕ L 209, 11.8.2005, σ. 27.

(5)

ΕΕ L 386, 29.12.2006, σ. 1.

(6)

ΕΕ C 46Ε, 24.2.2010, σ. 71.

(7)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0036.

(8)

ΕΕ C 250Ε, 25.10.2007, σ. 91.

(9)

ΕΕ C 74 Ε, 20.3.2008, σ. 775.

(10)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0226.

(11)

ΕΕ C 327, 23.12.2005, σ. 4.

(12)

Έγγραφο 11179/10 του Συμβουλίου.

(13)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2009)0056.

(14)

Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0006.

(15)

Τον Δεκέμβριο 2009 η Σύμβαση και το Προαιρετικό Πρωτόκολλο επικυρώθηκαν από Αυστρία, Βέλγιο, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο· όλα τα κράτη μέλη έχουν υπογράψει τη Σύμβαση, αλλά 15 κράτη μέλη δεν την έχουν ακόμη επικυρώσει (Βουλγαρία, Κύπρος, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ολλανδία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία)· 19 κράτη μέλη έχουν υπογράψει και το Πρωτόκολλο, αλλά 10 δεν το έχουν ακόμη επικυρώσει (Βουλγαρία, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Φινλανδία, Γαλλία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ρουμανία, Σλοβακία).

(16)

P7_TA-PROV(2010)0236.

(17)

GAERC, 17 Noεμβρίου 2009.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

INDIVIDUAL CASES RAISED BY THE EUROPEAN PARLIAMENT BETWEEN JULY 2008 AND DECEMBER 2009

THE SAKHAROV PRIZE 2009

 

The winner of the Sakharov Prize 2009

 

 

 

 

 

MEMORIAL (Oleg Orlov, Sergei Kovalev and Lyudmila Alexeyeva on behalf of MEMORIAL and all other human rights defenders in russia)

SHORTLISTED NOMINEES

 

 

 

BACKGROUND

MEMORIAL

 

Oleg ORLOV

Sergei KOVALEV

Lyudmila ALEXEYEVA

 

and all other Human Rights Defenders in Russia

Russian civil rights defence organization

 

Oleg ORLOV - head of the Council of the Human Rights Center Memorial was fined and ordered to retract public statements following a civil defamation lawsuit brought against him by the President of the Republic of Chechnya, Ramzan Kadyrov, whom Orlov had claimed to having been responsible for the abduction and death of Natalya Estemirova, MEMORIAL representative in Grozny investigating murders and abductions in Chechnya. In 2007 Orlov himself was abducted in Ingushetia, together with three journalists, before being beaten, threatened with execution and later released. On 31 January 2010, Orlov and some 100 others were arrested in Moscow during a peaceful demonstration on Triumphalnaya Square, and in September 2010 Orlov was ongoing trial for criminal charges of libel.

 

Sergei KOVALEV - human rights defender, former political prisoner in the Soviet Union, first federal Ombudsman for Human Rights in Russia and chair of the Memorial Russian Historical, Educational and Human Rights Society is a founder of the first Soviet human rights association in 1969, the Initiative Group for the Defence of Human Rights. Kovalev, recipient of more than a dozen international awards, was one of the authors of the Russian Declaration of Human and Civil Rights. Kovalev, author of Putin's War, has been an outspoken critic of authoritarian tendencies in the administrations of Boris Yeltsin and Vladimir Putin. In 1996 he resigned in protest as head of Yeltsin's presidential human rights commission. In 2002 he organized a public commission to investigate the 1999 Moscow apartment bombings, which was effectively paralyzed after the persecution and assassination of its members.

Lyudmila ALEXEYEVA - together with Andrei Sakharov and others founded the Moscow Helsinki Group to monitor Soviet compliance with the Helsinki Final Act in 1976. Since the 1960s Alexeyeva has been campaigning for fair trials of arrested dissidents and objective coverage in the media. She was excluded from the Communist Party, deprived of her job as editor of a scientific magazine and was forced to emigrate from the USSR. Having returned after the collapse of the Soviet Union, Alexeyeva co-founded the All-Russian Civic Congress and later the All-Russian Civic Network. She has been critical of the Kremlin’s human rights record and has accused the government of encouraging extremists with its nationalistic policies, such as the mass deportations of Georgians in 2006 and police raids against foreigners working in street markets, as well as Russian conduct in Ingushetia. Recently Alexeyeva has been an active participant in Strategy-31 demonstrations on the Moscow's Triumphalnaya Square in defense of freedom of assembly in Russia.

 

Dr Izzeldin ABUELAISH

Palestinian obstetrician, treating both Israelis and Palestinians, and a senior researcher at the Gertner Institute in the Sheba Hospital in Israel has dedicated his entire life for peace and for medicine. In January 2009, during an Israeli raid on Gaza, a shell hit his apartment killing his three daughters. In memory of his daughters, Dr Abuelaish has set up Daughters for Life, an international foundation to provide education and health access to women and girls in Gaza and in the Middle East and to support their leadership development. In spite of this personal family tragedy, Dr Abuelaish continues to fight for peace between the Israeli and Palestinian peoples and to build bridges between the two war-torn, violence-ridden communities.

 

Dawit ISAAK

Swedish journalist, writer and playwright of Eritrean origin who has been a political prisoner since 2001. While demanding democratic reforms and objective evaluation of the events leading to Eritrea's war with Ethiopia, Isaak was arrested as traitor. He has also been accused of receiving financial aid from abroad – a crime according to Eritrean press laws. He has been in jail since his arrest in September 2001, without having been tried by a court of law.

 

COUNTRY

Individual

 

BACKGROUND

ACTION TAKEN BY PARLIAMENT

AFGHANISTAN

Sitara Achikzai

 

Perwiz Kambakhsh

Achikzai was a leading Afghan women's rights activist and a member of the regional parliament in Kandahar. She was assassinated by the Taliban on 12 April 2009.

 

Afghan journalist who was sentenced to death by a provincial court for distributing "blasphemous" material in 2008, having published a translation of the Qur’an without the accompanying Arabic script. He had been arrested in 2007 after downloading material from the internet relating to the role of women in Islamic societies. He was released following a presidential pardon in September 2009.

In its resolution adopted on 24 April 2009, the European Parliament:

- condemned the murders of activists working to promote human rights and the emancipation of Afghan women, in particular the recent assassination of the regional parliamentarian Sitara Achikzai.

 

- was appalled to learn that the Afghan Supreme Court has upheld the 20-year prison sentence which Perwiz Kambakhsh received on a blasphemy charge and called on President Karzai to pardon Mr Kambakhsh and authorise his release from prison.

Angola

José Fernando Lelo

 

A journalist who was arrested on 15 November 2007, along with six soldiers, and later charged with assisting the soldiers in planning a rebellion. On 16 September 2008, Lelo was convicted to twelve years imprisonment by Cabinda Military Court for crimes against the security of the state and instigating a rebellion. Concerns were raised over the quality of the evidence upon which Lelo’s conviction was based, notably that it may have been obtained through torture. On Friday 21 August 2009, Lelo was released after being acquitted on appeal by the Supreme Military Court of Angola, which ruled that there was insufficient evidence to maintain the conviction.

A letter of concern was sent on 18 November 2008.

 

azerbaijan

Emin Abdullayev (Milli)

Adnan Hajizade

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eynulla Fatullayev

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Farhad and Rafiq Aliyevs

 

 

 

 

They had used online networking tools, including YouTube, Facebook and Twitter, to disseminate information about the political situation in Azerbaijan, criticising the country's government. On 11 November 2009, Milli was sentenced to two-and-a-half years and Adnan Hajizade to two years imprisonment on charges of hooliganism and inflicting minor bodily harm, charges which appear to be politically motivated. Emin Milli, also an outspoken critic of changes to the Azerbaijani Constitution in March 2009, following which the presidential term limit was abolished and thereby allowing current President Ilham Aliyev to stand for re-election on a continuous basis, is also a cofounder of a youth group named Alumni Network. Adnan Hajizada, is a coordinator of the youth movement known as OL!, which advocates non-violence and tolerance. The two bloggers were sentenced to harsh prison terms on the basis of highly unlikely charges and faced an unfair trial lacking due process.

Fatullayev is an Azerbaijani journalist and editor-in-chief who was persecuted and imprisoned in Azerbaijan for his criticism of government's policies and for his alleged publications. He is an outspoken criticizer of the government for violating press freedom and its violation of human rights in Azerbaijan.

 

 

 

 

 

 

Farhad Aliyevs is an Azerbaijani politician who was removed from office in 2005 and accused of plotting a coup d'etat. Farhad Aliyevs and his son Rafiq were sent to prison in August 2008. They appealed to the Supreme Court in 2009 and have filed a complaint to the European Court of Human Rights.

A letter of concern was sent on 27 July 2009.

 

In its resolution adopted on 17 December 2009, the European Parliament:

- called for the immediate release of the two bloggers and for a new, fully open and fair trial on the basis of an unbiased police investigation and in accordance with all relevant international standards.

- was concerned about the deterioration of media freedom in Azerbaijan, deplored the practice of arresting, prosecuting and convicting opposition journalists on various criminal charges and called on the Azerbaijani authorities to release the imprisoned journalists immediately, including Eynulla Fatullayev.

- called on the Azerbaijani authorities to address the lack of police investigation into cases of violence and harassment against journalists and the fact that many crimes have so far gone unpunished;

- stressed that the safety of media workers must be improved and welcomed the proposed amendments to the criminal-law provisions on defamation and libel.

 

A letter of concern was sent on 8 October 2009.

 

 

 

 

BANGLADESH

Sheikh Hasina

Bangladeshi politician, the President of the Awami League since 1981 and current Prime Minister of Bangladesh who was arrested in June 2007 and indicted on extortion charges. On June 11, 2008 Hasina was released on parole for medical reasons.

In its resolution adopted on 10 July 2008, the European Parliament:

- welcomed the release of former Prime Minister Sheikh Hasina on humanitarian grounds.

BElarus

Marijus Ivanilovas

 

Alyaksandr Kazulin, Sergei Parsyukevich and Andrei Kim

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mikalai Autukhovich, Yury Liavonau and Uladzimir Asipenka

 

 

Artsiom Dubski

Franak Viačorka, Ivan Šyla and Zmiter Fedaruk

 

Angelika Borys

 

 

 

Tatsyana Shaputska

Lithuanian national and director of the printing house of the daily newspaper ‘Respublika’ was detained in Belarus on the allegation of possession of amphetamine pills. He was been held for two months without trial or proof of his guilt in a prison in the Belarusian city of Zhodin. His arbitrary detention was later extended with additional two months, while the regime’s authorities were unable to find any proof of his guilt.

 

 

 

Activists of an entrepreneurship movement who were detained in February 2009 and received criminal charges of intentional destruction or damage to property of citizens. Autukhovich announced to having been on hunger strike.

Dubski is a youth opposition activist imprisoned for two months.

Young activists forced into army conscription. Viačorka was denied from enrolling to any university in Belarus.

Chair at the Congress of the Union of Poles. She was arrested on 15 March 2009.

 

 

 

Shaputska, a prominent young opposition activist, was expelled from her university in September 2009 for participation in an Eastern Partnership Civil Society Forum in Brussels.

Letter of concern sent on 8 December 2009.

In its resolution adopted on 9 October 2008, the European Parliament:

- expressed its satisfaction that the three political prisoners had been released.

- expected that they will enjoy all the civic rights guaranteed to all Belarusian citizens by the Constitution of the Republic of Belarus.

 

In its resolution adopted on 2 April 2009, the European Parliament:

- called for the immediate release of the three entrepreneurs and the youth opposition activist as well as a review of the "restricted freedom" sentences imposed on 11 persons who participated in a demonstration which took place in January 2008.

- called to review the cases of forcible army conscription of several young activists.

In its resolution adopted on 17 December 2009, the European Parliament:

- insisted that Belarus should guarantee political rights and freedoms by discontinuing the practice of politically motivated acts of intimidation, in particular dismissals from jobs and universities.

BURMA

Aung San Suu Kyi

As a pro-democracy campaigner and leader of the opposition National League for Democracy party (NLD) she is winner of the 1991 Nobel Peace prize and a laureate of Sakharov Prize in 1990. She has spent more than 11 of the past 19 years in some form of detention under Burma's military regime, and has become an international symbol of heroic and peaceful resistance in the face of oppression.

In its resolution adopted on 23 October 2008, the European Parliament:

- condemned the continued detention of Aung San Suu Kyi, who has been under intermittent house arrest since her victory at the last democratic elections in 1990, and insisted upon her immediate release.

On 12 August 2009 the President of the European Parliament, Jerzy Buzek, "condemned the extended house arrest of Aung San Suu Kyi as unacceptable, unjustified and cruel."

canada

Robert Dziekanski

Dziekanski was a Polish immigrant who died at the Vancouver International Airport shortly after being tasered several times by the Royal Canadian Mounted Police. The Criminal Justice Branch decided that no criminal charges would be laid against the RCMP officers.

The incident came to light as it was filmed by a member of the public. The video, which was initially taken into police possession, was released to the press after a court order.

The final inquiry report concluded that the RCMP was not justified in using a taser against Dziekanski and that the officers had later deliberately misrepresented their actions to investigators.

A letter of concern was sent on 6 March 2009.

china

Liu Xiaobo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ji Sizun

 

 

 

 

Akmal Shaikh

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lobsang Gyaltsen, Loyak, Tenzin Phuntsok, Kangtsuk and Dawa Sangpo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gao Zhisheng

 

 

 

 

Dalai Lama

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hu Jia

Liu Xiaobo is an intellectual and human rights activist in China. On 2008, Xiaobo was detained in response to his participation with Charter 08 (published on 10 December 2008 to coincide with the 60th Anniversary of the Universal Declaration of Human Rights, Charter 08 calls for political reform in China). He was formally arrested on 2009, on suspicion of inciting subversion of state power and was tried on the same charges and sentenced to eleven years' imprisonment and two years' deprivation of political rights on 25 December 2009. He was granted the Nobel Peace Prize for 2010 for his long and non-violent struggle for fundamental human rights in China, and his work on the close connection between human rights and peace.

Ji Sizun is a grassroots legal defender, who was imprisoned on 2009 for "forging official seals and documents". Concerns have been raised that Ji Sizun's conviction is based on his application for a permit to hold a protest in one of Beijing's designated 'protest zones' during the 2008 Olympic Games.

Akmal Shaikh, a British citizen, was sentenced to death for smuggling drugs to China. He was executed by lethal injection on 29 December 2009 in Urumqi, China. He was alleged to have been carrying around 4 kg of heroin in a suitcase which he denied belonging to him. He suffered from severe mental illness and vulnerability and is said to having fallen victim of professional drug smugglers, being used and manipulated.

 

 

 

 

 

Tibetans who were sentenced to death in April 2009 on charges relating to "starting fatal fires" and for their alleged roles in the protests and rioting in Lhasa on March 14, 2008. The execution of Gyaltsen and Loyak was confirmed on October 23, 2009, whereas Sangpo was given life imprisonment.

 

 

 

 

Chinese human rights lawyer who has been disbarred, detained, lived under house arrest and tortured by the Chinese secret police after taking on human rights cases. He was taken away for interrogation by Chinese security agents in February 2009 and has not been seen since.

 

Current Dalai Lama, Tenzin Gyatso, is the head of state and the spiritual leader of Tibet while describing himself as a simple Buddhist monk. In 1989 he was awarded the Nobel Peace Prize for his non-violent struggle for the liberation of Tibet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Prominent Chinese human rights activist and dissident is the laureate of the 2008 Sakharov Prize. Hu Jia has often been persecuted for his actions in China and he remains imprisoned until today.

Letters of concern were sent on 5 February 2009 and on 21 December 2009.

 

 

 

 

 

 

 

 

A letter of concern was sent on 5 February 2009.

 

 

 

 

A letter of concern was sent on 20 November 2009.

 

Press Releases by the President of the European Parliament on 29 December 2009:

- strongly condemned the execution

- recalled that the European Union strongly condemns the death penalty and will continue its appeals to stop the use of the death penalty in all circumstances, and called upon all states to abolish the death penalty for all crimes.

 

In its resolution adopted on 26 November 2009, the European Parliament:

- strongly condemned the execution of the two Tibetans and of the nine persons of Uighur ethnicity following the events in March 2008 in Lhasa and the riots of 5-7 July 2009 in Urumqi.

- called on the Chinese authorities to suspend all the other death sentences and to commute those sentences to terms of imprisonment.

 

Letter of concern was sent on 12 May 2009.

 

 

 

In its resolution adopted on 12 March 2009, the European Parliament:

- called on the Council Presidency to adopt a declaration calling on the Chinese Government

to open a constructive dialogue with a view to reaching a comprehensive political

agreement and to include a reference to the Memorandum for Genuine Autonomy for the

Tibetan People.

 

Letter of concern sent on 17 November 2008.

CUBA

Ariel Sigler Amaya, Antonio Diaz, Jose Daniel Ferrer and Alfredo Dominguez

Political prisoners who were detained and sentenced in 2003 they all remain in prison in Cuba. Claims have been made as to humiliating treatment and unacceptable prison conditions. Sigler Amaya, who was one of the 75 dissidents arrested during the Primavera Negra, has been reported to being under serious health condition, requiring medical treatment.

Letter of concern sent on 22 September 2009.

eritrea

Dawit Isaak

 

 

 

 

 

 

 

Swedish-Eritrean playwright, journalist and writer, who has been held in Eritrean prison since 2001 without trial. Isaak has allegedly been a victim of torture during his detention.

 

 

A letter of concern was sent on 20 February 2009.

In its resolution adopted on 15 January 2009, the European Parliament:

- expressed its deep concern at the continuing imprisonment in Eritrea of the Swedish-Eritrean journalist, held in jail since his arrest in September 2001, without having been tried by a court of law, and demanded the immediate release of him and other imprisoned journalists.

 

ETHIOPIA

Birtukan Midekssa

 

Ethiopian politician, former judge and the leader of the opposition party Unity for Democracy and Justice (UDJ), which aims to bringing about change in Ethiopia by peaceful means. She was imprisoned, among more than 100 others, for offences after controversial polls in 2005, and was re-arrested and imprisoned to serve a life sentence in December 2008.

In its resolution adopted on 15 January 2009, the European Parliament:

- was outraged at the imprisonment of Birtukan Midekssa, leader of the opposition party Unity for Democracy and Justice (UDJ), and demanded her immediate and unconditional release.

GUINEA-BISSAU

João Bernardo

Vieira and Tagmé Na Waié

 

Ansumane Mané and Veríssimo Correia Seabra

Vieira was the President of Guinea-Bissau from 1980 to 1999 and again from 2005 to 2009. On 2 March 2009 he was assassinated by soldiers. Tagmé Na Waié was chief of staff of the army of Guinea-Bissau until his assassination in 2009.

Guinea-Bissau military generals: Mané was killed during a shootout with government forces in November 2000 and Seabra detained and beaten to death by revolting soldiers in October 2004.

 

In its resolution adopted on 12 March 2009, the European Parliament:

- strongly condemned the assassinations of the President and the army's chief of staff.

 

- urged the Guinea-Bissau authorities to thoroughly investigate these crimes and to bring those responsible to justice.

 

- pointed out that the cases involving the assassinations of Mané (2000) and Seabra (2004) had not yet been cleared up, nor had the respective killers been located, indicted and tried, and stressed that impunity is not an answer.

Iran

Shirin Ebadi

 

 

 

 

 

 

 

Roxana Saberi

 

Maryam Malek

 

 

 

 

 

 

 

Mansour Osanloo, Ebrahim

Maddadi, Farzad Kamangar and Ghaleb Hosseini

 

Mohammad Sadiq Kaboudvand

 

 

 

 

 

 

 

Vali Azad, Mohammad Ali Navid Khamami and Ashraf

Kalhori

Fariba Kamalabadi, Jamaloddin Khanjani, Afif Naeimi, Saeid Rasaie, Mahvash Sabet, Behrouz Tavakkoli, Vahid Tizfahm

 

Kobra Babaei

 

 

 

Hassan Mozafari, Rahman Shahidi andReza Hejazi

 

 

 

 

Amir Amrollahi, Behnood Shojaee, Mohammed Fadaei and Bahman Soleimanian

 

Emadeddin Baghi,

 

 

Yaghoub Mehrnehad

 

 

 

 

Farzad Kamangar

 

 

Soghra Najafpour

 

 

Neda Agha-Soltan

 

 

 

Safar Angooti and Abbas Hosseini

 

 

Abdolfattah Soltani

 

 

Shadi Sadr

 

 

 

Fariba Pajooh

 

An Iranian lawyer, human rights activist and founder of Centre for the Defence of Human Rights in Iran who was awarded the Nobel Peace Prize in 2003. Reportedly the Iranian authorities' persecution of Shirin Ebadi has intensified due to her contact with UN human rights officials and their use of information provided by her NGO in a UN report of 2 October 2008 on the situation of human rights in Iran. A statement was issued by the UN Secretary-General on 3 January 2009 on her harassment and persecution and on her safety and security.

Saberi is an American journalist who was arrested in Iran in January 2009. On April 8, 2009, the Iranian government charged Saberi with espionage, which she denied. She was subsequently sentenced to an eight-year prison term. An appeals court reduced the charge against her from espionage to possessing classified information - a charge which she also denied - and reduced her eight-year prison term to a two-year suspended sentence. She was released on May 11, 2009.

 

Labour rights activists who remain incarcerated solely on the grounds of their commitment to fair labour practices.

 

 

 

 

An Iranian Kurdish activist and journalist and the editor of Payam-e Mardom. He is also the founder of Kurdistan Human Rights Organization, founded in 2005. He has been in custody since June 2007, and is serving an 11- year prison term. Kaboudavand documented and reported on human rights violations in Iran’s Kurdish areas.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Babaei is accused of “adultery while being married”, and condemned to capital punishment by stoning. Her husband was reportedly hanged for “sodomy” on 5 October 2009.

 

 

On 22 July 2008 juvenile offenders Hassan Mozafari and Rahman Shahidi were executed, and on 19 August 2008 19-year-old Reza Hejazi was hanged for an alleged murder which he committed when he was 15 years old. Neither Hejazi’s family nor their lawyer was notified of the time and place of the scheduled executions, in violation of Iranian law.

 

Juvenile offenders Amir Amrollahi, Behnood Shojaee, Mohammed Fadaei and Bahman Soleimanian were reportedly facing imminent execution in Iran in October 2009 for crimes committed when they were minors.

 

Baghi, a prisoners' rights advocate and an investigative journalist, has been constantly harassed by the authorities and imprisoned in connection with his writings on Iran.

 

Yaghoub Mehrnehad, an ethnic Baluchi and executive director of the Voice of Justice Youth Association, was executed on 4 August 2008, after having publicly confronted local officials demanding accountability for their poor performance.

 

Minority rights activist, Kurdish teacher Farzad Kamangar, has been condemned to death on charges, without evidence, of taking up arms against the state.

 

Najafpour spent almost the entire past 19 years of her life on death row for a murder which took place when she was 13 years old.

 

Agha-Soltan became the symbol of the violent repression in Iran after being killed by security forces in presidential election protest in June 2009 in Tehran, when her death was captured on video by bystanders and broadcast over the Internet.

 

 

Angooti and Hosseini, two child offenders who were sentenced to death and executed in October 2009 for murders they committed at the age of 16 and 17.

 

Soltani is a human rights activist who was prevented from travelling from Tehran to Nuremberg, Germany in order to receive that city's Human Rights Prize.

 

Sadr is a lawyer, journalist and a woman's rights activist who was arrested on 15 July 2009 for speaking publicly about human rights violations carried out in prisons on detainees following Iran's disputed presidential elections in 2009.

 

Pajooh is a young Iranian-Canadian journalist and well-known blogger, who was arrested at her home in Tehran on 24 August 2009.

In its resolution adopted on 15 January 2009, the European Parliament:

- strongly condemned the repression, persecution and threats against Shirin Ebadi and the closure of the CDHR in Tehran and expressed grave concern at the intensified persecution of human rights defenders in Iran.

 

In its resolution adopted on 7 May 2009, the European Parliament:

- urged the Appeals Court to release Roxana Saberi immediately and unconditionally on the grounds that the trial was held in camera without due legal process, in accordance with international norms, and to drop all charges against her.

- condemned in the strongest possible terms the three stonings which took place in the city of Mashhad in late December 2008.

- expressed serious concern at the deteriorating health of Mr Kaboudvand since his imprisonment, considered him a prisoner of conscience and called for his immediate and unconditional release and for him to be given medical care.

- appealed to the Iranian authorities to respect religious minorities and promptly release the seven Bahia' leaders, who have been imprisoned solely on the basis of their belief.

- reiterated its call for the labour rights activists immediate release.

 

- condemned strongly the recent execution by stoning of Vali Azad, and expressed great

concern over the pending execution of Mohammad Ali Navid Khamami and Ashraf

Kalhori.

 

 

A letter of concern was sent on the 17 December 2009.

 

 

 

 

In its resolution adopted on 4 September 2008, the European Parliament:

- reiterated its call on the members of the Majlis to urgently amend legislation in order to ensure that no-one is executed for a crime committed when less than 18 years of age and to raise the age of legal responsibility to international standards.

- strongly condemned the persecution and imprisonment of citizens in Iran who engage in the defence of human rights and campaign against the death penalty, and are frequently charged with ‘activities against national security’.

- called for the unconditional release of Emadeddin Baghi and Mohammad Sadegh Kabovand and the commutation of the death sentence on Farzad Kamangar, as well as a reinvestigation into his case.

 

 

 

In its resolution adopted on 22 October 2009, the European Parliament:

- urged the Iranian authorities to eliminate, in law and in practice, all forms of torture and other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment, and to uphold due process of law and end impunity for human rights violations.

- reiterated its appeal to the Iranian authorities to live up to the government's obligation to respect religious minorities and promptly release the seven Baha'i leaders.

- reiterated its call on the Iranian authorities to abolish the death penalty completely.

iraq

Tareq Aziz

Tareq Aziz, the former Iraqi deputy Prime Minister was put on trial for his responsibility in relation to deaths of a group of 42 merchants who were summarily executed in 1992. On 11 March 2009 Aziz was found guilty of crimes against humanity and sentenced to 15 years in prison, and on 2 August 2009, he was further convicted of helping to plan the forced displacement of Kurds from north-eastern Iraq and sentenced to seven years in jail.

A letter of concern was sent on 17 July 2008.

kashmir

Parvez Imroz

An award-winning human rights lawyer, president of the Jammu and Kashmir Coalition of Civil Society and founder of the Association of the Parents of Disappeared Persons (APDP), he survived an armed attack on 30 June 2008 in Srinagar by alleged security forces members

In its resolution adopted on 10 July 2008, the European Parliament:

- expressed its concern for the safety of Parvez Imroz and other human rights activists who are investigating the unmarked graves and other allegations of human rights abuses in Jammu and Kashmir,

- called on the Indian authorities to ensure their protection and allow them to operate without fear of harassment and violence

- urged the authorities to conduct a prompt and impartial investigation into the attack on Parvez Imroz, to make the results public and to bring those responsible to justice

Kazakhstan

Yevgeny Zhovtis

Zhovtis is a human rights defender and director of the Kazakhstan International Bureau for Human Rights and the Rule of Law. During OSCE meetings in the past, he detailed human rights abuses in his country.

He was convicted of manslaughter for hitting and killing a pedestrian with his car on 26 July 2009 and was sentenced to four years in a penal community.

OSCE Office for Democratic Institutions and Human Rights has stated that 'questionable procedures may have violated Zhovtis's right to a fair trial as guaranteed by the constitution of Kazakhstan, the country's OSCE commitments and fundamental international standards'.

While in prison, Zhovtis has continued his human rights advocacy by reporting regularly through a blog.

 

In its resolution adopted on 17 September 2009, the European Parliament:

- expressed great concern about the conduct of the investigation into the unfortunate traffic accident and of Yevgeny Zhovtis's subsequent trial, and drew attention to allegation that evidence in his defence was not allowed during the trial.

- called on the Kazakh authorities to carry out immediately and with full respect for transparency and the rule of law a second full and fair investigation into the circumstances surrounding the accident, and to review Yevgeny Zhovtis's conviction and sentence accordingly.

mauritania

Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi

Yahya Ould Ahmed el-Waghef

President Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi, Prime Minister Yahya Ould Ahmed el-Waghef, and other members of the government, were placed under house arrest following a military coup on 6 August 2008, when President Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi was ousted by a group of high-ranking generals whom he had dismissed from office earlier that day. The coup marked the second one in the country in three years, and it violated both constitutional legality and the results of democratic and internationally validated elections.

On 12 August 2008, it was reported that Prime Minister Yahya Ould Ahmed el-Waghef, and other members of the government were released from house arrest. On 21 December 2008, it was reported that President Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi was released from house arrest following intense international pressure.

In its resolution adopted on 4 September 2008, the European Parliament:

- expressed regret that the coup had taken place, as it marked a setback given the notable developments made in advancing democracy in the country

- called for the immediate release of President Sidi Mohamed Ould Cheikh Abdallahi, Prime Minister Yahya Ould Ahmed el-Waghef, and other members of the government still under house arrest in various locations.

occupied palestinian territories

The al-Kurd family

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gilad Shalit, Marwan Barghouti

On the night of Sunday, 9 November 2008, members of the Israeli police and armed forces evicted the al-Kurd family from their home in the Sheikh Jarrah neighbourhood of East Jerusalem where they had lived for more than 50 years. They allowed settlers to enter the family’s house and then sealed off the area. This eviction was carried out on the basis of an order issued by the Israeli Supreme Court on 16 July 2008 following long and controversial legal proceedings on disputed ownership before Israeli courts and authorities.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Israeli soldier abducted by Hamas in June 2006 and held as a prisoner in Gaza Strip by Hamas ever since. Barghouti, a member of the Palestinian Legislative Council, was arrested by Israel Defense Forces in 2002 in Ramallah, tried and convicted on charges of murder, and sentenced to five life sentences.

In its resolution adopted on 20 November 2008, the European Parliament:

- expressed its deep concern at the eviction of the al-Kurd family, the recent destruction of the houses of Palestinian families by the Israeli authorities in several areas of East Jerusalem and the possible serious consequences of these measures.

- pointed out that these operations, which seriously affect the lives of the residents of these areas, contravene international law.

- called to the Israeli authorities immediately to halt any expansion of settlements and the building of the security fence beyond Israel's 1967 borders, actions which are contrary to international law and are undermining peace efforts.

 

In its resolution adopted on 4 September 2008, the European Parliament:

- called for steps to be taken by Hamas and Israel with a view to the immediate release of Gilad Shalit and the imprisoned members of the Palestinian Legislative Council including Marwan Barghouti.

pakistan

Muhammad Irfan

Tahir Imran

Tahir Mahmud

Naseer Ahmad

Young people who belong to the Ahmadiyya religious minority in Pakistan. They have been held in Dera Ghazi Khan prison since January 2009 on blasphemy charges.

Serious concerns were raised in regard to fairness of the trial, detention conditions and the right to family life. Pakistani Criminal Code provides death penalty for blasphemy.

A letter of concern was sent on 10 July 2009.

RUssia

Magomed Evloïev

 

 

Miloslav Bitokov

 

 

 

Abdullah Alishaev

 

 

 

Otto Messmer

Victor Betancourt

 

 

Karinna Moskalenko

 

 

 

 

Akhmed Kotiev

Zurab Tsechoev

Dmitrii Kraiukhin

Stanislav Dmitrievski

 

 

 

Anna Politkovskaya

 

 

 

 

 

Alexander Litvinenko

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stanislav Markelov

 

 

 

 

Anastasia Baburova

 

 

 

Zarema Sadulayeva

Alik Lechayevich Dzabrailov

 

 

Adrei Kulagin

 

 

 

 

 

 

Natalia Estemirova

 

 

 

 

Mikhail Khodorkovsky

 

 

 

 

 

 

Maksharip Aushev

 

 

 

 

 

 

 

 

SAUDI ARABIA

Matrouk al-Faleh

 

Magomed Evloïev, a journalist opposed to the Russia Republic of Ingushetia was shot in the head on 31 August 2008 shortly after being released from police custody.

 

 

Miloslav Bitokov, editor of the newspaper Gazeta Yuga suffered an armed attack from unknown assailants on 2 September 2008 in the town of Nalchik.

 

 

Abdullah Alishaev, a reporter from the television channel TV-Chirkei died on 3 September 2008 as a result of gunshot wounds from unknown assailants.

 

 

On 28 October 2008 Otto Messmer, leader of the Russian Jesuit order, and Victor Betancourt, an Ecuadorean priest, were brutally murdered in their Moscow apartment.

 

 

In mid-October 2008 a leading Russian human rights lawyer, Karinna Moskalenko, who has successfully represented 30 Russian citizens in the European Court of Human Rights, was the victim of an attempt to poison her by placing mercury in her car in Strasbourg.

 

 

Attempts on the lives of human rights defenders, including the Ingush opposition leader Akhmed Kotiev, the human rights defender Zurab Tsechoev from Ingushetia, the human rights activist Dmitrii Kraiukhin from Orel and the human rights activist Stanislav Dmitrievski from Nizhni Novgorod, were recorded between July and October 2008.

 

 

A special correspondent to a Russian magazine Novaya Gazeta, author and human rights activist who carried out investigations into corruption and human rights abuses, especially in Chechnya and the North Caucasus. She won international recognition for her reporting work on the conflict in Chechnya in which she sought to expose human rights abuses. On 7 October 2006 she was shot dead in the elevator of her apartment building, an assassination still unsolved.

Alexander Litvinenko, a former Russian security officer died in a London hospital in late 2006 after being poisoned by radioactive polonium-210. He was investigating the murder of journalist Anna Politkovskaya. Litvinenko, who had fled to the UK and granted asylum there first came to prominence by exposing an alleged plot to assassinate the then powerful tycoon Boris Berezovsky. He later became an outspoken criticiser of Putin's Russia.

 

 

 

 

 

Markelov was a lawyer who represented terrorism suspects, muckraking journalists, and Chechen civilians who accused the Russian military of abuse. He was shot dead in broad daylight in downtown Moscow on January 2009.

 

 

 

Baburova was a journalist for the liberal opposition weekly "Novaya gazeta." She was killed on the same attack as Stanislav Markelov.

 

 

 

Human rights defender Sadulayeva, the head of Chechen aid group was abducted in Grozny with her husband Dzabrailov and brutally killed in August 2009.

 

 

 

Kulagin was involved with the human rights organisation 'Justice' (Spraviedlivost), which he led in the north-western part of Russia in Karelia. He was known for his active engagement in the field of better treatment for inmates in Russian prisons. Kulagin, who had been missing since May 2009, was found dead in a quarry in July 2009.

 

 

Russian human rights campaigner who documented hundreds of cases of abuse in Chechnya. She was abducted and shot dead in the North Caucasus on 15 July 2009. Her work for the Russian human rights group Memorial focused on alleged human rights violations by government-backed militias.

 

 

Former Yukos Oil chief who is in trial for embezzlement and money laundering since March 2009. Once the richest man in Russia, Khodorkovsky was arrested in October 2003 and found guilty of fraud in May 2005. He was sentenced to nine years in prison. The sentence was later reduced to 8 years. Claims have been made to the fairness of his trial.

 

 

Popular human rights activist and opposition figure who was shot dead in Ingushetia.

 

 

 

 

 

 

 

 

A human rights defender who was held in solitary confinement Alhayer prison since his arrest on 19 May 2008 at King Sa’ud University in Riyad, where he is professor of Political Science. He was released in January 2009.

A letter of concern was sent to the French Foreign Minister, Bernard Kouchner, on 26 September 2008 regarding the three journalists.

 

In its resolution adopted on 18 December 2008, the European Parliament:

- drew attention to the growing trends of violence which, according to the Moscow Bureau for Human Rights, have resulted in more than 100 people being killed in 2008 on the basis of their race, nationality, religion or sexual orientation, and to the absence of effective condemnation of such hate crimes by Russian authorities.

- expressed alarm at the attempt made in October 2008 on the life of human rights lawyer Karinna Moskalenko and her family, and appeals to both the French and Russian authorities to identify the perpetrators and their motives.

- asserted that the activities of human rights lawyers acting in cases involving alleged human rights abuses, who have to take great personal risks in continuing their work, should be afforded the highest respect, protected by the state and supported by the international community.

- reminded that the Russian authorities remain uncooperative in the investigations into his murder in London by poisoning with radioactive polonium.

- condemned the search of the offices of the Memorial organisation, winner of the 2009 Sakharaov Prize, in St Petersburg on 4 December 2008.

- expressed its dismay at the trial of Anna Politkovskaya being open only to a limited number of journalists, and closed to television journalists; expects the court to establish not only who committed and assisted in the murder of Anna Politkovskaya but also who ordered it.

 

Letters of concern were sent on 5 February 2009 and on 25 November 2009.

 

 

 

A letter of concern was sent on 5 February 2009 and on 25 November 2009.

 

 

Letter of concern was sent on 11 September 2009.

 

 

Letter of concern sent on 11 September 2009. On 24 July 2009, President of the European Parliament, Jerzy Buzek, called on Russian authorities to investigate the murder.

In its resolution adopted on 17 September 2009, the European Parliament:

- took note of the July telegram from Russian President Dmitry Medvedev to the human rights organisation Memorial pledging his commitment to investigate fully the murder of Natalia Estemirova

On 15 July 2009, President of the European Parliament, Jerzy Buzek, called on Russian authorities to investigate the murder.

In its resolution adopted on 18 November 2009, the European Parliament:

- reiterated its call to ensure that the murderers of Natalia Estemirova, Andrei Kulagin, Zarema Sadulayeva, Alik Dzhabrailov, Maksharip Aushev, Stanislav Markelov, Anastasiya Baburova and Anna Politkovskaya are found and brought to justice and to pay close attention to the second trial of Mr Khodorkovsky.

- condemned the brutal assassination of Maksharip Aushev.

 

A letter of concern was sent on 6 January 2009.

 

somalia

Aisha Ibrahim Duhulow

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Two Italian Roman Catholic nuns (Maria Teresa Olivero and Caterina Giraudo)

 

Aisha Ibrahim Duhulow, a 13-year-old girl, was stoned to death in Somalia after being accused and convicted of adultery in breach of Islamic law while she was in fact a victim of rape by three men. The stoning was carried out by a group of 50 men in a stadium in the southern port of Kismayo, in front of around 1000 spectators. The al-Shabab militia, who control Kismayo, detained and ordered the execution by stoning of Aisha Ibrahim Duhulow, but did not arrest or detain those accused of her rape. Inside the stadium, militia members opened fire when some of the people at the stadium attempted to save the life of Aisha Ibrahim Duholow, and shot dead a boy who was a bystander.

 

 

 

 

 

 

 

Maria Teresa Olivero and Caterina Giraudo; two Italian Roman Catholic nuns from Kenya who were kidnapped, then taken to Somalia.

 

In its resolution adopted on 20 November 2008, the European Parliament:

- strongly condemned the stoning and execution of Aisha Ibrahim Duhulow and expressed its horror at such a barbaric act perpetrated against a 13-year-old rape victim;

- called on the Somali Government to condemn this execution and to take action to prevent such brutal executions in the future;

- called on the Somali Government to issue documents and make statements to restore the honour of Aisha Ibrahim Duhulow posthumously;

- called for those accused of raping Aisha Ibrahim Duhulow to be brought to trial in accordance with due process,

- called on both the Somali and Kenyan authorities to make all possible efforts and take all possible political and diplomatic initiatives to secure the release of the two Italian Roman Catholic nuns.

sri lanka

Paikiasothy Saravanamuttu

 

 

 

 

 

 

Jayaprakash Sittampalam Tissainayagam

 

Human Rights defender and Executive Director of the Centre for Policy Alternatives, a Colombo based organization focused on constructive policy alternatives aimed at strengthening and safeguarding democracy, pluralism, the rule of law, human rights and social justice. He received an anonymous death threat letter.

A Sri Lankan editor and journalist, who was arrested in 2008 and charged with inciting violence in articles for his magazine. On August 31, 2009 he was sentenced to 20 years in hard labour in prison for inciting communal violence through his writings and receiving money from the Liberation Tigers of Tamil Eelam, a banned terrorist group in Sri Lanka. On 15 September 2009 Tissainayagam launched an appeal against his conviction. He has received awards for his courageous journalism.

A letter of concern was sent on 10 September 2009.

 

 

 

 

 

 

 

Letters of concern were sent on 12 May 2009 and on 10 September 2009.

 

SyriA

Muhannad al-Hassani

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Haitham Maleh

 

 

 

 

Anwar al-Bunni

Kamal Labwani

 

 

 

 

 

A leading human rights lawyer and President of the Syrian Human Rights Organisation (Swasiah), was arrested by the Syrian authorities on 28 July 2009. He was involved in the monitoring of detention conditions in Syria and notably of legal practices of the Supreme State Security Court, where trials fall short of international standards according to Human Rights Watch's report of February 2009. He had been interrogated on several occasions before the arrest, these interrogations focusing mainly on his actions in the field of human rights and the defence of political prisoners. He was formally charged with "weakening national sentiments" and "spreading false news that could debilitate the morale of the nation" in a closed session to which his lawyer was not allowed access. Lawyers assisting his defense were reportedly denied access to him in prison and he was allowed only brief consultations with them in the courtroom itself. Al-Hassani, head of the Syrian Organisation for Human Rights (Swasiya), was sentenced to three years in prison for "weakening national morale".

 

A lawyer and human rights activist, who campaigned for decades for an end to emergency law. Maleh, at the time 79 years old, was sentenced to three years in prison for "weakening national morale".

 

Al-Bunni, a prominent advocate for democratic reform in Syria, has been in detention since May 2006. He, like the others are prisoners of conscience and human rights defenders. Labwani had three years added to his 12 year sentence for allegedly “broadcasting false or exaggerated news which could affect the morale of the country”, on account of remarks he was alleged to have made in his prison cell.

In its resolution adopted on 17 September 2009, the European Parliament:

- called on the Syrian authorities to release Mr Muhannad al-Hassani immediately and to guarantee in all circumstances his physical and psychological integrity.

- called on the Syrian authorities to put an end to its policy of persecution and harassment of human rights defenders and their families and to release immediately all prisoners of conscience, human rights defenders, including Anwar al-Bunni and Kamal Labwani, and peace activists.

 

 

 

A letter of concern was sent on 2 December 2009 regarding these four individual cases.

TANZANIA

 

Vicky NtetemaBahtior Hamrayev

Tanzanian investigative journalist who went into hiding after receiving death threats for exposing witch-doctors and police involvement in these killings. She was awarded with "Courage in Journalism Award" for her reports on the murder of albinos.

In its resolution adopted on 4 September 2008, the European Parliament:

- urged the Tanzanian authorities to initiate an in-depth and independent investigation of the accusations made by Vicky Ntetema.

Uganda

Joseph Kony

Joseph Kony was the Chairman and Commander-in-Chief of the Lord's Resistance Army (LRA) in Uganda. In 2005 the ICC issued 33 counts of alleged crimes against humanity and war crimes: 12 counts of war crimes and crimes against humanity, including murder, rape, enslavement, sexual enslavement, and inhumane acts of inflicting serious bodily injuries and suffering, and 21 counts of war crimes, including murder, cruel treatment of civilians, intentionally directing an attack against a civilian population, pillaging, inducing rape and forced enlistment of children.

Joseph Kony is still evading capture.

In its resolution adopted on 21 October 2008, the European Parliament:

-demanded the unconditional and immediate release of all persons abducted by the LRA, particularly children, who risk ending up as sex slaves or being forced to fight for the LRA.

- urged the Ugandan Government to refrain from concluding any agreements with the LRA that would circumventing international law.

- urged the Member States of the EU, the African Union (AU) and particularly Uganda's neighbouring countries to address the implementation of the warrants of arrest in a consistent way.

UNITED STATES OF AMERICA

Troy Davis

 

 

 

 

 

 

 

 

Binyam Mohamed

 

He was sentenced to death by the Georgia State Court in 1991 for the murder of a policeman and scheduled to be executed at the end of July 2008. Mr Davis has been on death row in the U.S. state of Georgia since 1991. According to Troy Davis’ lawyers, there is abundant proof of his innocence, material evidence against him has never been produced and seven witnesses for the prosecution have retracted their testimony.

US Supreme Court ordered mandating a new evidentiary hearing in June 2010, where the burden is on him to prove his innocence, beyond reasonable doubt, of a crime that happened over 20 years ago.

Ethiopian national who has spent just under seven years in custody, four of which in Guantanamo. He was among those captured and transported under the US extraordinary rendition program. Mr Mohamed has insisted the only evidence against him was obtained using torture. In August 2007, Britain asked the US to return Mr Mohamed and others to the UK, and in 2009 the U.S. dropped all charges against him.

In its resolution adopted on 10 July 2008, the European Parliament:

- asked that Troy Davis’ death sentence be commuted and, in view of the abundant evidence which might lead to such commutation, for the relevant courts to grant him a retrial,

- urgently appealed urgently to the Georgia State Board of Pardons and Paroles to commute Troy Davis’ death sentence.

 

A letter of concern was sent on 8 December 2008.

 

uzbekistan

Mamir Azimov

Bahtior Hamrayev

 

Respectively head of the region and district branches of the Human Rights Society of Uzbekistan were physically assaulted by police officers on 11 November 2009. Azimov was arrested, detained for several hours and reportedly beaten in the police station.

A letter of concern was sent on 21 December 2009.

venezuela

Julio Soto

 

 

 

 

 

 

José Miguel Vivanco and Daniel Wilkinson

 

 

 

 

Manuel Rosales

 

On 1 October 2008, Julio Soto, a local opposition leader in Margarita Island, Nueva Esparta State, Venezuela. He was killed after receiving twenty shots at Maracibo, Western Venezuela – a crime that was committed under strange circumstances and that has yet to be resolved. Investigations are under way to determine the responsible behind the killing. As Soto was an active member of the opposition, it has been argued his killing was politically motivated.

 

Director and deputy director for the Americas of the NGO Human Rights Watch who were arbitrarily expelled by the Venezuelan authorities from the country for having presented a critical report on the civil liberties and human rights situation during President Hugo Chávez's 10 years in office.

 

 

An educator, politician and the most prominent leader in Venezuela's opposition, frequently attracting the anger and disdain of President Hugo Chavez. He is currently in Peru where he has been granted political asylum as hiding from politically motivated corruption charges brought against him in Venezuela.

 

In its resolution adopted on 23 October 2008, the European Parliament:

- vigorously condemned the murder of the student leader, Julio Soto.

- conveyed its condolences to the victim’s family and friends and called on the Venezuelan authorities to make every possible effort to investigate this crime as soon as possible, so that the perpetrators and those responsible are brought to justice and the crime does not go unpunished.

 

 

In its resolution adopted on 7 May 2009, the European Parliament:

- while welcomed the decision taken by the Peruvian Government to grant Manuel Rosales political asylum, strongly condemned the use of threats and violence, the abuse of power, defamation and the exploitation of the legal system as a political weapon designed to intimidate and eliminate opponents.

VIETNAM

Thich Quang Do

 

 

 

 

 

Nguyen Gia Thieu

Vietnamese Buddhist monk, religious leader, and critic of the Vietnamese government, and has been involved with its leadership since the 1960s. He is the current Patriarch of the Unified Buddhist Church of Vietnam, a currently banned religious body in Vietnam. Having returned from exile in early 90s he has been jailed several times in the 1990´s and was formally placed under house arrest by the authorities in June 2001.

 

A French citizen, importer of Swiss watches to Vietnam, who was detained without a trial for more than three years and later sentenced to 20 years imprisonment and a fine of $25 million.

In its resolution adopted on 26 November 2009, the European Parliament:

- demanded the unconditional release of Thich Quang Do and re-establishment of the legal status of the Unified Buddhist Church of Vietnam and of its dignitaries.

 

Letter of concern was sent on 1 October 2008.

zimbabwe

Jestina Mukoko

 

 

 

 

 

 

 

Zacharia Nkomo

Broderick Takawira

Pascal Gonzo

Jestina Mukoko, a journalist and the director of the Zimbabwe Peace Project (ZPP), an NGO that monitors human rights abuses throughout the country, was abducted from her home in December 2008 by state security agents. She was beaten, tortured, forced to confess to an alleged plot to mount a terrorist incursion from neighbouring Botswana, and subsequently imprisoned. Mukoko appealed her arrest through the court. Zimbabwean Supreme Court finally ruled on 28 September 2009 that state security forces had violated her human rights. A concurrent civil suit is still pending.

 

Zacharia Nkomo is the brother of the leading human rights lawyer Harrison Nkomo.

Broderick Takawira is a provincial coordinator of the ZPP, and Pascal Gonzo, a driver staff member at ZPP. They were all kidnapped by the Mugabe regime in December 2008.

In its resolution adopted on 18 December 2008, the European Parliament:

- firmly condemned the continuing violence perpetrated by the Mugabe regime against members and supporters of the MDC.

- was outraged by the spate of recent abductions of human rights defenders and called for their immediate release.

- called for the perpetrators of these abductions to be held to account.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙI

LIST OF RESOLUTIONS

List of resolutions adopted by the European Parliament between July 2008 and December 2009, and relating directly or indirectly to human rights violations in the world

(http://www.europarl.europa.eu/DROI)

Country

Date of adoption of resolution

 

 

AFRICA

 

 

DEMOCRATIC REPUBLIC OF CONGO

23.10.08 (Clashes in the eastern border areas), 20.11.08 (Response of the European Union to the deteriorating situation in the east), 17.12.09

GUINEA

15.01.09, 22.10.09

GUINEA-BISSAU

12.03.09

KENIA

15.01.09 (Press freedom)

MAURITANIA

04.09.08

NIGERIA

20.11.08 (Death penalty)

SIERRA LEONE

24.04.09 (Support for the Special Court for Sierra Leone)

SOMALIA

20.11.08

SUDAN

12.03.09 (Expulsions of NGOs from Darfur)

TANZANIA

04.09.08 (Albino killings)

UGANDA

21.10.08 (Joseph Kony), 17.12.09 (Anti-homosexual draft legislation)

ZIMBABWE

10.07.08, 18.12.08

 

AMERICA

 

 

NICARAGUA

18.12.08 (Attacks on human rights defenders, civil liberties and democracy), 26.11.09

UNITED STATES OF AMERICA

03.10.08 (Death penalty: the case of Troy Davis)

VENEZUELA

23.10.08, 7.05.09 (Case of Manuel Rosales)

 

 

 

ASIA

 

 

AZERBAIJAN

17.12.09 (Freedom of expression)

AFGHANISTAN

08.07.08 (Stabilisation of Afghanistan: challenges for the EU and the international community), 24.05.09 (Women's rights)

BANGLADESH

10.07.08

BURMA (MYANMAR)

23.10.08

CHINA

10.07.08 (Situation after the earthquake and before the Olympic Games), 26.11.09 (Minority rights and application of the death penalty)

KASHMIR

10.07.08

KAZAKHSTAN

17.10.09 (the case of Yevgeny Zhovtis)

LAOS

26.11.09

MADAGASCAR

07.05.09

PHILIPINES

12.03.09

SRI LANKA

05.02.09, 12.03.09, 17.09.09, 22.10.09

THAILAND

05.02.09 (Situation of Burmese refugees)

VIETNAM

22.10.08 (Democracy, human rights and the new EU-Vietnam Partnership and Cooperation Agreement), 26.11.09

 

EUROPE

 

 

ARMENIA

 

BELARUS

09.10.08 (elections), 15.01.09 (EU strategy), 02.04.09 (Bi-annual evaluation of the EU Belarus dialogue), 17.12.09

BOASNIA AND HERZEGOVINA

24.04.09

GEORGIA

03.10.08

ITALY

10.07.08 (Census of the Roma on the basis of ethnicity)

KOSOVO

05.02.09

RUSSIA

18.12.08 (Attacks on human rights defenders in Russia and the Anna Politkovskaya murder trial), 17.09.09 (Murder of human rights activists)

UKRAINE

23.19.08 (Commemoration of the Holodomor, the artificial famine 1932-1933)

 

 

 

MIDDLE EAST

 

 

IRAN

04.09.08 (Executions), 15.01.09 (the case of Shirin Ebadi), 07.05.09 (the case of Roxana Saberi), 22.10.09

IRAQ

24.04.09 (Humanitarian situation of Camp Ashraf residents)

ISRAEL

04.09.08 (Palestinian prisioners)

LEBANON

22.05.08

PALESTINE

04.09.08 (Palestinian prisoners in Israeli jails), 20.11.08 (al-Kurd family), 15.01.09 (Gaza)

SYRIA

17.09.09 (the case of Muhannad al-Hassani)

 

THEMATIC

 

 

Death Penalty

10.07.08 (particularly the case of Troy Davis)

The evaluation of EU sanctions as part of the EU’s actions and policies in the area of human rights

04.09.08

Promoting social inclusion and combating poverty: Promoting social inclusion and combating poverty (promoting social inclusion and combating poverty, including child poverty, in the EU)

09.10.08

The case of the Al-Kurd family

20.11.08

Development perspectives for peace-building and nation building in post-conflict situations

18.12.08

The situation of women in the Balkans

04.12.08

Srebrenica

15.01.09

Situation in the Gaza Strip

15.01.09

Situation in the Horn of Africa

15.01.09

50th anniversary of the Tibetan uprising and dialogue between His Holiness

the Dalai Lama and the Chinese Government

12.03.09

Democracy building in external relations

22.10.09


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

9.11.2010

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

50

0

2

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Gabriele Albertini, Pino Arlacchi, Bastiaan Belder, Frieda Brepoels, Elmar Brok, Mário David, Μαριεττα Γιαννάκου, Ana Gomes, Andrzej Grzyb, Heidi Hautala, Richard Howitt, Anneli Jäätteenmäki, Ιωάννης Κασουλίδης, Tunne Kelam, Nicole Kiil-Nielsen, Μαρία-Ελένη Κοππά, Андрей Ковачев, Paweł Robert Kowal, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Eduard Kukan, Alexander Graf Lambsdorff, Vytautas Landsbergis, Ulrike Lunacek, Barry Madlener, Mario Mauro, Κυριάκος Μαυρονικόλας, Francisco José Millán Mon, María Muñiz De Urquiza, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Raimon Obiols, Pier Antonio Panzeri, Alojz Peterle, Bernd Posselt, Cristian Dan Preda, Libor Rouček, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jacek Saryusz-Wolski, Werner Schulz, Charles Tannock, Zoran Thaler, Inese Vaidere, Кристиан Вигенин

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Laima Liucija Andrikienė, Elisabeth Jeggle, Norbert Neuser, Vittorio Prodi, Helmut Scholz, Konrad Szymański, László Tőkés, Renate Weber

Αναπληρωτές (άρθρο 187, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Leonidas Donskis, Filip Kaczmarek

Τελευταία ενημέρωση: 3 Δεκεμβρίου 2010Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου