w sprawie budżetu na 2007 r.: sprawozdanie Komisji na temat rocznej strategii politycznej (RSP)

(2006/2020(BUD))

Parlament Europejski,

–   uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczący rocznej strategii politycznej na rok 2007 (COM(2006).....),

–   uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 6 maja 1999 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej(1),

–   uwzględniając zmieniony wniosek o odnowienie porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (COM(2006)0036),

–   uwzględniając rezolucję z dnia 8 czerwca 2005 r. w sprawie wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii w latach 2007-2013(2),

–   uwzględniając art. 272 Traktatu WE oraz art. 177 Traktatu Euratom,

–   uwzględniając art. 112 ust. 1 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinie zainteresowanych komisji (A6-0154/2006),

A. mając na uwadze, że instytucje osiągnęły kompromis w sprawie nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego oraz nowych wieloletnich ram finansowych przed rozpoczęciem procedury budżetowej na rok 2007;

B.  mając na uwadze, że w przypadku braku nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego roczna procedura budżetowa regulowana jest przez postanowienia Traktatu, a w szczególności jego art. 272;

C. mając na uwadze, że większość przepisów prawnych UE zostanie odnowiona w roku 2007, pozwalając na wprowadzenie nowych priorytetów na kolejny okres obrachunkowy w budżecie na 2007 r.;

D. mając na uwadze, że przystąpienie Bułgarii i Rumunii do UE powinno nastąpić w 2007 r.;

E.  mając na uwadze, że wybór priorytetów w budżecie na rok 2007, który jest pierwszym budżetem w ramach nowej perspektywy finansowej, nie tylko określi politykę europejską na przyszły rok, ale bez wątpienia będzie miał również strategiczne znaczenie w kolejnych latach;

F.  mając na uwadze, że należy sprostać obecnym wyzwaniom poprzez dalekowzroczną politykę, wymagającą odpowiednich środków finansowych, przy jednoczesnej weryfikacji wszystkich aspektów dotyczących wydatków i zasobów UE zaplanowanych na lata 2008-2009, co zapewni doskonałą szansę dostosowania polityki UE w sposób umożliwiający nadążenie za procesem globalizacji i dokonanie ponownej oceny priorytetów zachowując solidarność i wewnętrzną spójność Unii Europejskiej;

G. mając na uwadze, że budżet na rok 2007 powinien umożliwić Unii Europejskiej podjęcie dalszych kroków w kierunku przeobrażenia się w skutecznego gracza na rynkach światowych; mając na uwadze, że powinien on zapewnić wystarczające środki na podjęcie wewnętrznych i zewnętrznych wyzwań, jakie czekają UE, prowadzić do realizacji trwałego rozwoju, promować demokrację i prawa człowieka oraz wspierać europejskich przedsiębiorców i firmy, tak by bardziej skutecznie konkurowały na rynkach światowych, zwłaszcza poprzez zwiększone wysiłki w zakresie badań naukowych i rozwoju, edukacji i innowacji w celu zapewnienia dobrobytu i lepszej jakości życia naszym obywatelom;

Kontekst

   wyraża zaniepokojenie z powodu widocznych różnic między wyzwaniami globalnymi, przed którymi staje Unia Europejska, a środkami dostępnymi w ramach odpowiednich działów perspektywy finansowej na lata 2007-2013 w celu skutecznego sprostania tym wyzwaniom, szczególnie w zakresie konkurencyjności, badań i innowacji, uznanym przez Radę i Komisję za kwestie priorytetowe;

   przypomina decyzje Rady Europejskiej z października 2005 r. określające wyzwania, z jakimi musi liczyć się Unia Europejska w dobie globalizacji; uważa, że roczna strategia polityczna nie podkreśla, że wyzwaniami tymi należy się zająć w trybie pilnym, a także nie przedstawia planu zachęcania do reform gospodarczych, koniecznych do podjęcia tych wyzwań;

   zakładając, że budżet na rok 2007 będzie pierwszym budżetem w ramach nowej perspektywy finansowej, powinien on mieć charakter strategiczny i zwracać uwagę na te obszary polityki zewnętrznej i wewnętrznej, których finansowanie może rzeczywiście doprowadzić do znacznej poprawy sytuacji i być opłacalne;

   zwraca uwagę na cele strategiczne Komisji określone w dokumencie dotyczącym rocznej strategii politycznej zatytułowanym „Zwiększenie zaufania poprzez działanie”; zgadzając się z przedstawioną tam analizą, stanowczo krytykuje Komisję za samozadowolenie i niefrasobliwe podejście przy definiowaniu charakteru wyzwań stojących przed Unią Europejską; uważa na przykład, że Komisja nie zwróciła wystarczającej uwagi na poważne i błyskawiczne zmiany w gospodarce światowej, zwłaszcza na rynkach rozwijających się, takich jak chiński czy indyjski;

   zamierza potraktować najlepsze możliwe wykorzystanie zasobów jako kwestię podstawową w budżecie na rok 2007, uwzględniając spójność różnych działań, ich skuteczność oraz wynikającą z nich wartość dodaną dla obywateli; uważa, że trzema głównymi elementami budżetu na rok 2007 powinny być: określenie priorytetów polityki, zapewnienie jak najbardziej optymalnego wykorzystania środków oraz rozpoczęcie przygotowań do rewizji budżetu w roku 2008/2009, ponieważ budżet na rok 2007, a następnie jego realizacja pozwolą na dokonanie oceny skuteczności nowych ram finansowych;

6.   w odniesieniu do określania priorytetów polityki uważa, że w świetle obniżonych limitów w porównaniu ze wstępnymi oczekiwaniami, budżet na rok 2007 powinien koncentrować się na ograniczonej liczbie priorytetów, a w szczególności na takich kwestiach, jak:

- stosunki zewnętrzne – rola UE w zglobalizowanym świecie:

§ porozumienia o partnerstwie/współpracy,

§ europejska polityka sąsiedztwa i instrumenty przedakcesyjne,

§ polityka rozwoju, demokratyzacja i prawa człowieka, milenijne cele rozwoju

§ wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB);

- bezpieczeństwo, wolność i solidarność:

§ zewnętrzne, np. bezpieczeństwo energetyczne, zapobieganie, przygotowywanie i zarządzanie skutkami zagrożenia atakami terrorystycznymi,

§ wewnętrzne, np. strategie na rzecz imigracji mające na celu integrację obywateli państw trzecich, solidarność w zarządzaniu granicami, bezpieczeństwo i ochrona wolności,

§ spójność,

- polityka wewnętrzna:

§ cele lizbońskie (wzrost gospodarczy, zatrudnienie, konkurencyjność, badania i innowacje),

§ środowisko naturalne i rozwój obszarów wiejskich,

§ obywatele (w tym kultura i młodzież) i komunikacja,

§ zgodność celów i środków w zakresie europejskiej administracji publicznej, w tym agencji;

7.   uważa, że jako organ władzy budżetowej oraz organ udzielający absolutorium z wykonania budżetu odpowiada za zagwarantowanie, że fundusze z budżetu UE wykorzystywane są w sposób zapewniający jak największe korzyści jakościowe oraz szczególnie w celu optymalizacji środków udostępnionych w ramach ograniczonego limitu; z tego względu zamierza w odniesieniu do budżetu na rok 2007 zastosować podejście uwzględniające stosunek kosztów do korzyści poprzez kontrolę jakościową budżetu w formie corocznej oceny, w ścisłej współpracy z komitetami sektorowymi;

8.   przypomina o znaczeniu oceny śródokresowej przyszłych wieloletnich ram finansowych, dokonywanej w celu dostosowania tych ram tak, by UE mogła skuteczniej stawić czoła wyzwaniom szybko zmieniającego się świata; uważa, że budżet na rok 2007, jako pierwszy budżet w ramach perspektywy finansowej na lata 2007-2013, stanowi ważną okazję do określenia kierunku wdrażania nowych programów, tworząc podstawę do kompleksowego przeglądu wieloletnich ram finansowych, zaplanowanego na rok 2008;

9.   przypomina, że wieloletniej perspektywy finansowej nie należy postrzegać jako wieloletniego budżetu; dlatego zwraca się do Komisji z prośbą o przedstawienie wstępnego projektu budżetu, który pozostawia wystarczające pole manewru dla procedury budżetowej na rok 2007 w odniesieniu do programów przygotowywanych na zasadzie współdecyzji;

Ustalenie priorytetów polityki

A.   Stosunki zewnętrzne - Europa jako partner światowy

10. podkreśla, że UE została stworzona w oparciu o szereg wartości podstawowych, takich jak pokój, wolność i demokracja, a także potrzebę wspierania stosunków międzynarodowych w celu rozwijania tych elementów; wyraża pogląd, że sens tych wartości jest czasem przesłaniany przez dużą liczbę i różny charakter rozmaitych rodzajów porozumień i instrumentów międzynarodowych oraz uważa, że UE powinna obecnie opracować spójną i nadrzędną strategię, zarówno pod względem politycznym, jak i w kontekście wytycznych budżetowych, w celu lepszego określenia swych priorytetów strategicznych; powinno się to wiązać ze zwróceniem szczególnej uwagi na to, jak funkcjonują nowe programy i w jakim stopniu realizują cele strategiczne; oczekuje na sprawozdanie Komisji dotyczące skutecznego działania zewnętrznego, zgodnie z istniejącymi postanowieniami Traktatu;

11. zdecydowanie twierdzi, że należy uznawać i promować partnerstwa, które oparte są na tych podstawowych wartościach; podkreśla istotne znaczenie nawiązania na nowo ścisłego i strategicznego partnerstwa ze Stanami Zjednoczonymi w wielu sprawach o charakterze globalnym w oparciu o wspólne cele, łączące oba kontynenty;

12. z zadowoleniem przyjmuje włączenie większej spójności politycznej i zwiększonej skuteczności pomocy do priorytetów Komisji w obszarze działań zewnętrznych;

13. podkreśla zaniepokojenie dalszym rozwojem epidemii ptasiej grypy w Unii Europejskiej i poza nią; podkreśla również potrzebę ścisłej współpracy z FAO, WHO, Światową Organizacją Zdrowia Zwierząt oraz krajami dotkniętymi chorobą;

14. ponownie wyraża poparcie dla europejskiej polityki sąsiedztwa, którą uważa za niezwykle istotną, zwłaszcza w kontekście wspierania demokracji i pozytywnych zmian poprzez prowadzenie polityki przynoszącej oczywiste korzyści, także w sensie gospodarczym i handlowym, dla podjętych reform i osiągniętego postępu; jest przekonany, że działania w tym zakresie, które w dłuższej perspektywie spowodują rozwój gospodarczy, przyniosą istotne korzyści zarówno dla krajów partnerskich, jak i UE;

15. uważa, że istotne jest zagwarantowanie wystarczających funduszy na finansowanie działań związanych z polityką rozwoju oraz mających na celu zmniejszenie ubóstwa, w tym realizację milenijnych celów rozwoju; stanowczo podkreśla, że trwałe rozwiązania zależą także od wystarczającego postępu wewnętrznego w danych krajach, w tym od szacunku dla zasad państwa prawa, demokracji i praw człowieka; podkreśla istotne znaczenie zwracania szczególnej uwagi na spójność i komplementarność programów krajowych i wspólnotowych w celu maksymalizacji ogólnych efektów i skuteczności; domaga się dokładnej analizy programów dotyczących demokratyzacji i praw człowieka oraz funkcjonowania niektórych organizacji pozarządowych;

16. przypomina Komisji o jej zobowiązaniach udzielenia krajom objętym Protokołem w sprawie cukru odpowiedniego dofinansowania rozwiązań towarzyszących, aby zdołały one sprostać przejściowym wyzwaniom będącym efektem wewnętrznej reformy systemu cukrowego UE i odnośnych decyzji WTO;

17. podkreśla, że wydarzenia na Bliskim Wschodzie, a szczególnie w Palestynie, powinny być uważnie oceniane w trakcie procedury budżetowej i zwraca szczególną uwagę na zagrożenie wybuchem chaosu, który pociągnąłby za sobą upadek administracji w Autonomii Palestyńskiej, oraz na konieczność należytego zarządzania finansowego i podatkowego związanego z pomocą UE niezależnie od tego, czy wydatkowana jest ona bezpośrednio, czy też poprzez stworzone fundusze powiernicze; pragnie wyraźnie stwierdzić, że organ władzy budżetowej musi być konsultowany przed podjęciem jakichkolwiek poważnych zobowiązań finansowych;

18. zdecydowany jest rozwijać dialog polityczny w zakresie WPZiB w sposób konstruktywny i namawia Radę, by wykorzystała ten kontekst do prowadzenia bardziej otwartej, przejrzystej i odpowiedzialnej WPZiB; w szczególności nalega na pełny udział oraz coroczne konsultacje ex-ante w zakresie przyszłych działań i wyborów; ponownie wyraża gotowość dokonania przeglądu nomenklatury w zakresie WPZiB w celu dostosowania go do potrzeb politycznych oraz roli UE; zwraca się do Trybunału Obrachunkowego z prośbą o przygotowanie specjalnego sprawozdania na temat efektywności kosztów wspólnych działań w zakresie WPZiB;

B.   Wymiar bezpieczeństwa - bezpieczeństwo, wolność i obywatelstwo

19. podkreśla, że obywatele europejscy potrzebują wolności, sprawiedliwości i bezpieczeństwa w życiu codziennym; uważa, że budżet UE na rok 2007 powinien przyczynić się do zapewnienia tych wartości Unii Europejskiej zarówno w stosunkach zewnętrznych, jak i wewnętrznych, w tym także w zakresie gospodarczym i socjalnym;

20. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w kontekście bezpieczeństwa zewnętrznego Komisja włączyła politykę energetyczną jako jeden z głównych priorytetów na rok 2007; uznaje fundamentalne znaczenie trwałości, konkurencyjności i bezpieczeństwa dostaw oraz wydajności energetycznej dla gospodarki europejskiej i podkreśla wagę zróżnicowania dostaw gazu i paliwa oraz wypróbowania wszelkich możliwych sposobów wzmocnienia niezależności energetycznej Unii Europejskiej; zwraca uwagę na wysoki poziom zależności energetycznej w UE; wzywa do opracowania spójnej strategii europejskiej w zakresie energii, obejmującej dialog z krajami partnerskimi będącymi największymi jej dostawcami; wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia istniejących wspólnotowych przepisów prawnych dotyczących liberalizacji rynku energetycznego, poprawy wydajności energetycznej, wspierania odnawialnych źródeł energii oraz badań dotyczących produkcji i wykorzystania biopaliw oraz alternatywnych źródeł energii;

21. podkreśla znaczenie kwestii związanych z ochroną środowiska w odniesieniu do energetyki; w tym kontekście podkreśla znaczenie realizacji celu zawartego w protokole z Kioto dotyczącego 8-procentowego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do okresu 2008-2012;

22. z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie nowych programów na rzecz wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości na lata 2007-2013 dotyczących sprawiedliwości i spraw wewnętrznych; podkreśla, że w obliczu rozwoju nowoczesnej przestępczości o charakterze globalnym wspólne działania UE stanowią konieczny element polityki na rzecz zapewnienia bezpiecznego społeczeństwa funkcjonującego w oparciu o zasady państwa prawa;

23. podkreśla, że cel związany z integracją migrantów i zarządzaniem granicami ma znaczenie w nadchodzących latach; zamierza przeznaczyć wystarczające środki w roku 2007 na rzecz zagwarantowania rozszerzenia obszaru Schengen;

24. przypomina, że komunikacja stanowi kluczowy czynnik pomagający obywatelom europejskim lepiej zrozumieć UE; zwraca uwagę, że ograniczone środki należy wykorzystać na rozwój skutecznej i spójnej polityki komunikacji w instytucjach UE; wyraża przekonanie, że potencjał w zakresie synergii między działaniami komunikacyjnymi Komisji i Parlamentu nie został jeszcze w pełni rozwinięty;

C.  Polityka wewnętrzna – dobrobyt i solidarność

25. uważa, że cele agendy lizbońskiej przyczynią się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy w UE; dlatego wzywa państwa członkowskie do właściwego wprowadzania w życie istniejących i proponowanych wspólnotowych przepisów prawnych, mających na celu pełną realizację wspólnego rynku i wspólnotowego programu lizbońskiego; przypomina o konieczności odpowiedniego finansowania publicznego, aby stworzyć warunki dla oczekiwanego efektu dźwigni dzięki współfinansowaniu przez EBI; oczekuje propozycji Komisji i Rady w tym zakresie;

26. podkreśla znaczenie małych i średnich przedsiębiorstw, które w znacznym stopniu przyczyniają się do innowacji, wzrostu gospodarczego i dobrobytu w UE; podkreśla znaczenie stałego upraszczania ram regulacyjnych, zwłaszcza w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw;

27. nalega, by państwa członkowskie i Komisja zwracały szczególną uwagę na te elementy, które stanowią podstawę zdrowej, nowoczesnej gospodarki, a które obejmują między innymi wiedzę, umiejętności, badania i rozwój, innowacje, technologie społeczeństwa informacyjnego i energetykę; ponownie przypomina o znaczeniu wzmacniania możliwości „trójkąta wiedzy” (edukacja, badania naukowe i innowacje) oraz o zacieśnianiu związków pomiędzy nimi; wzywa do ukierunkowania wszystkich polityk na poziomie państw członkowskich oraz Unii Europejskiej na jak największe wsparcie badań naukowych i innowacji; zdecydowanie wspiera środki na rzecz rozwoju i stworzenia europejskiego społeczeństwa informacyjnego, gdyż sprzyja ono włączeniu społecznemu, poprawie jakości usług publicznych i poziomu życia;

28. uważa, że w kontekście nowych programów instrumenty finansowe wymagają rewizji w sposób sprzyjający ich zestrojeniu i przyznania odpowiednich środków finansowych, co ma kluczowe znaczenie dla polityki przemysłowej ukierunkowanej na wspieranie dobrobytu oraz konkurencyjności w całej UE , w tym również dla małych i średnich przedsiębiorstw, które dzięki zastosowaniom przemysłowym mogą z powodzeniem korzystać z rezultatów badań naukowych (tzn. transfer technologii z uniwersytetów i centrów badawczych do zastosowania przemysłowego);

29. podkreśla, że w obliczu coraz większej konkurencji na świecie decydujące znaczenie będzie miała zdolność pracodawców i pracobiorców, a także samych firm, do dostosowania się w wystarczającym stopniu do zachodzących zmian; uważa, że w tym kontekście opracowanie właściwej polityki na przyszłość ma ogromne znaczenie oraz że dyskutowany obecnie fundusz globalizacyjny może stanowić pierwszy krok w dobrym kierunku; uważa, że utworzenie nowego Europejskiego Instytutu Technologicznego może umniejszyć znaczenie istniejących struktur, dlatego działanie takie może nie stanowić najefektywniejszego wykorzystania funduszy w tym kontekście; wierzy, że potencjał przedsiębiorstw innowacyjnych w zakresie tworzenia miejsc pracy może pomóc Unii Europejskiej w przezwyciężeniu niektórych trudności związanych z globalną konkurencją; wzywa do znoszenia barier na drodze do mobilności pracowników naukowych oraz do tworzenia dla nich otwartego i konkurencyjnego rynku pracy;

30. przypomina, że głównym celem polityki komunikacyjnej jest przybliżenie UE obywatelom; uważa, że należy wprowadzić formy dialogu i informacji dla tych, którzy obecnie czują się wykluczeni z debaty unijnej oraz że należy wspierać ten dialog i zrozumienie pomiędzy obywatelami europejskimi poprzez pomyślnie realizowane programy unijne, takie jak Erasmus i Leonardo (uczenie się przez całe życie) oraz poprzez naukę języków;

D. Spójność

31. przypomina, że w świetle Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wzmocnienie spójności gospodarczej i społecznej jest jednym z zasadniczych celów UE; wskazuje, że w roku 2007 nowe państwa członkowskie po raz pierwszy otrzymają pełne wsparcie z funduszy strukturalnych i z Funduszu Spójności; dlatego uważa, że poprawa spójności powinna pozostać priorytetem w 2007 r. oraz że należy przeznaczyć wystarczające środki finansowe na politykę spójności podczas procedury uchwalania budżetu na rok 2007;

32. podkreśla znaczenie wpisania do budżetu rzeczywistych potrzeb w zakresie wypłat z tytułu funduszy strukturalnych; podkreśla konieczność przewidzenia poziomu wypłat, który będzie wystarczający, aby uniknąć niebezpieczeństwa braku realizacji programów; uważa, że płatności powinny odpowiadać najbardziej wiarygodnym szacunkom, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami i dobrą praktyką budżetową;

Optymalne wykorzystanie środków

33. podkreśla, że porozumienie Rady Europejskiej z grudnia 2005 r. pokazało wyraźnie, że rozpoczęła się walka o środki finansowe; zwraca uwagę, że dane Rady oznaczałyby zmniejszenie środków dostępnych w latach 2007-2013 o ponad 15% w porównaniu z kwotą, którą Komisja uznała za konieczną w swym wniosku początkowym; z tego względu uważa, że w tej sytuacji należy koniecznie zacząć uważnie przyglądać się jakości wydatków Unii Europejskiej;

34. podziela opinię Rady dotyczącą znaczenia dobrej współpracy między dwoma organami władzy budżetowej oraz Komisją; zgadza się z Radą w szczególności co do faktu, że należy poddać szczegółowej kontroli wszystkie wydatki w każdym sektorze polityki i w tym kontekście potwierdza znaczenie ponownego podziału środków w celu umożliwienia władzy budżetowej dokonania niezbędnych zmian w finansowaniu tak, aby zrealizować obecne i przyszłe potrzeby; popiera konieczność terminowego przygotowywania wysokiej jakości sprawozdań z działalności oraz informacji finansowych dotyczących propozycji wydatków;

35. uważa, że rozpoczęcie okresu obowiązywania nowej perspektywy finansowej stwarza ogromną szansę na dokonanie ponownej oceny; jest zdania, że należy zrezygnować z danego programu, jeżeli wiadomo, iż nie zakończy się on sukcesem lub przestaje być priorytetem; uważa, że istotna jest gotowość do wprowadzania nowych programów, jeżeli potrzebne są one po to, by UE mogła dotrzymać kroku tempu globalizacji; podkreśla, że instytucje UE muszą tępić nadużycia i zbędną biurokrację wszędzie tam, gdzie zostaną one zauważone;

36. proponuje zlecenie przeprowadzenia analizy korzyści i kosztów w konkretnych pozycjach budżetu przy wykorzystaniu części środków przeznaczonych na komisje parlamentarne w celu dokonania oceny prawidłowości (zgodność z rozporządzeniem finansowym, system sprawozdawczości finansowej) oraz działalności (wydajność środków, efektywność projektów, koszty administracyjne) wdrażanej polityki, oraz wyciągnięcia wniosków politycznych z takich ocen;

37. podkreśla, że Komisja powinna podjąć natychmiastowe działania zmierzające do uproszczenia i poprawienia wydajności zarządzania administracyjnego w zakresie wdrażania programów wspólnotowych na poziomie własnych służb, państw członkowskich oraz końcowych odbiorców, szczególnie jeżeli chodzi o projekty na niewielką skalę; uważa, że gruntowna analiza skuteczności zarządzania administracyjnego ustawodawstwem Wspólnoty powinna zostać dokonana na każdym z tych czterech poziomów.

Przygotowanie do rewizji budżetu w roku 2008/2009

38. podziela pogląd Rady, że perspektywa finansowa, określająca średniookresowe priorytety polityki, powinna zostać dostosowana do szybko rozwijającego się świata w celu umożliwienia UE utrzymania swej pozycji politycznej i ekonomicznej na poziomie wewnętrznym (w celu wypełnienia celów lizbońskich) i zewnętrznym (w celu realizacji milenijnych celów rozwoju) oraz dla stworzenia skutecznej polityki sąsiedztwa i przejęcia wiodącej roli w procesie globalizacji; podkreśla ponadto, że na poziomie wewnętrznym i zewnętrznym wspólna polityka rolna powinna zostać dostosowana do przyszłych potrzeb i w tym kontekście jako właściwe opcje wymienia współfinansowanie, większe ukierunkowanie na rynek, jednakowe warunki i zniesienie dotacji eksportowych;

39. uważa, że budżet na rok 2007, będący pierwszym budżetem kolejnego okresu, stanowi okazję do uruchomienia nowych programów w ramach procesu dostosowania do nowych potrzeb, które mogą pojawić się w pierwszej części okresu;

40. uważa, że rewizja wszystkich aspektów dotyczących wydatków i środków UE zaplanowanych na rok 2008 stanowić będzie rzeczywistą szansę na dokładne przyjrzenie się sposobom wydawania publicznych pieniędzy; przypomina, że Parlament będzie musiał być czynną stroną wszelkich zmian w tym zakresie, biorąc pod uwagę należne mu prawa i prerogatywy instytucjonalne; podkreśla, że jedynie kompleksowa ponowna ocena przychodów (zwłaszcza wprowadzenie systemu rzeczywistych środków własnych) i wydatków (zwłaszcza wprowadzenie współfinansowania wypłat bezpośrednich w rolnictwie i zmiana w polityce na rzecz rozwoju obszarów wiejskich) pozwoli Unii Europejskiej „wstrząsnąć systemem” w celu sprostania wyzwaniom szybko zmieniającego się świata; oczekuje sprawozdania na temat reformy systemu środków własnych, aby uczynić go bardziej przejrzystym, stopniowym i sprawiedliwym;

Sprawowanie władzy w Europie: zasoby ludzkie i środki finansowe na 2007 r.

41. podkreśla, że procedura budżetowa na rok 2007 stwarza rzeczywistą szansę na dopracowanie priorytetów oraz wykorzystanie efektu dźwigni finansowej; uważa, że Parlament mógłby wykorzystać roczną procedurę budżetową jako środek zabezpieczający swe priorytety w bieżących procedurach legislacyjnych, a w szczególności przy zatwierdzaniu wieloletnich programów w kontekście nowych wieloletnich ram finansowych;

42. podkreśla, że w świetle wyników negocjacji w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych Komisja Budżetowa powinna zapewnić wdrożenie nowych przepisów zawartych w nowym porozumieniu międzyinstytucjonalnym w budżecie na 2007 r.;

43. ponownie podkreśla, że zwiększenie liczby agencji, które można było zaobserwować na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat, będzie miało bez wątpienia negatywne skutki dla finansowania programów operacyjnych; uważa, że w przeciwieństwie do centralizacji działalności absolutnie konieczne jest podejście mające na celu uzyskanie jak największej korzyści z wydawanych pieniędzy i prowadzące do decentralizacji agencji;

44. zwraca uwagę, że Komisja planuje wnioskować o zatrudnienie 890 dodatkowych pracowników, z czego przyjęcie 250 związane jest z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii do UE tak, aby uporać się z większą ilością zadań po rozszerzeniu; zwraca uwagę, że wniosek ten powinien zostać dobrze umotywowany we wstępnym projekcie budżetu, w szczególności w odniesieniu do stanowisk przydzielonych do nowych programów;

45. odnotowuje wniosek Rady o oszczędności w wydatkach administracyjnych; wyraża gotowość współpracy z Radą w zakresie środków gwarantujących optymalne wykorzystanie środków na programy wspólnotowe, jak podkreślono w wytycznych do budżetu na 2007 r.;

46. z zadowoleniem przyjmuje działania Komisji w zakresie przenoszenia pracowników między departamentami i w ramach departamentów w celu optymalizacji zasobów; zachęca Komisję do dokonania uważnej oceny możliwości przeniesienia pracowników przed przedstawieniem wstępnego projektu budżetu w celu ograniczenia liczby przyjmowanych osób; wzywa Komisję do zagwarantowania, że EPSO będzie w stanie rekrutować pracowników przewidzianych do zatrudnienia w związku z rozszerzeniem na rok 2007;

47. zwraca uwagę, że pomiędzy instytucjami odbędą się konsultacje na temat kształtu programu działalności legislacyjnej na rok 2007; nalega, by instytucje UE osiągnęły porozumienie w sprawie tego programu w grudniu 2006 r., co zbiegłoby się z zakończeniem procedury budżetowej na rok 2007;

48. odnotowuje opinie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju oraz Komisji Handlu Międzynarodowego; z zadowoleniem przyjmuje wkład tych opinii w zakresie zewnętrznych aspektów procedury budżetowej 2007; zauważa, że najważniejsze poruszone w nich kwestie zostaną poruszone podczas procedury budżetowej;

°

° °

49. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz Trybunałowi Obrachunkowemu.

(1) Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. Porozumienie zmienione decyzją 2005/708/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 269 z 14.10.2005, str. 24). (2) Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0224.

WSKAZÓWKI

Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  nalega, aby, bez względu na ramy, w których jest ustanowiony, budżet na rok 2007 odpowiednio odzwierciedlał dążenia i zobowiązania Unii wobec naszych partnerów międzynarodowych, szczególnie naszych bezpośrednich sąsiadów oraz państw mających perspektywę członkostwa i tych, które UE traktuje w sposób priorytetowy, a także wkład Unii w stały i zrównoważony rozwój oraz jej rolę, w kontekście stosunków wielostronnych, w przywracaniu i utrzymywaniu pokoju, bezpieczeństwa, demokracji i przestrzegania praw człowieka na całym świecie;

2.  jest zdania, że sposób podziału wydatków Wspólnoty w obszarach stosunków zewnętrznych powinien lepiej odzwierciedlać priorytety polityczne ustanowione w rezolucjach Parlamentu Europejskiego, oraz oczekuje, że Komisja Europejska będzie w większym stopniu uwzględniać te priorytety przy sporządzaniu rocznej strategii politycznej oraz w kolejnych etapach procesu budżetowego;

3.  potwierdza potrzebę wyasygnowania wystarczających środków budżetowych na realizację unijnej Agendy z Salonik i ułatwienie stopniowej integracji europejskiej krajów Zachodnich Bałkanów;

4.  ponownie wzywa do pełnego informowania i należytego konsultowania się z nim we wszystkich decyzjach dotyczących nadania kandydatom statusu państw ubiegających się o członkostwo w celu odpowiedniego uwzględnienia konsekwencji takich decyzji dla budżetu;

5.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do zwrócenia większej uwagi na reformy przeprowadzane przez kraje partnerskie w dziedzinie praw człowieka i demokracji oraz do większego zaangażowania się w obserwację wyborów; przypomina Komisji Europejskiej, że niezmiennie jest zdania, iż w celu utrzymania widoczności i przejrzystości działań UE w dziedzinie demokracji i praw człowieka należy zreformować Europejską Inicjatywę na rzecz Demokracji i Praw Człowieka, lecz nie łączyć jej z innymi instrumentami ukierunkowanymi politycznie;

6.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do zwiększenia skuteczności pomocy UE w ramach działań zewnętrznych Unii; w związku z tym przypomina o stosownych przepisach budżetu ogólnego na rok budżetowy 2006, które określają, że pomoc dla rządów, z wyjątkiem pomocy humanitarnej, jest przyznawana pod warunkiem, że państwo beneficjent wykazuje poprawę w zakresie wartości demokratycznych, rządów prawa i poszanowania podstawowych praw i swobód;

7.  przypomina o ostatnim raporcie rocznym Trybunału Obrachunkowego i wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich kroków w celu zapewnienia prawa dostępu Trybunału do projektów zarządzanych przez agencje ONZ lub do ponownego rozpatrzenia zasad i zakresu pomocy UE dla tych agencji;

8.  oczekuje owocnego i konstruktywnego wyniku dialogu z prezydencją austriacką, skoncentrowanego na priorytetach działań WPZiB w roku 2007 oraz sposobach lepszego wykorzystania dostępnych zasobów, w świetle obecnych osiągnięć;

9.  spodziewa się w tym względzie ścisłej zgodności z postanowieniami wspólnej deklaracji z dnia 30 listopada 2005 r. przewidującej, że od 2006 r. co najmniej raz na kwartał będą odbywać się spotkania konsultacyjne i informacyjne w sprawie WPZiP w obecności przewodniczącego Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa, a także liczy na wzmocnienie tej praktyki w świetle doświadczeń zdobytych w trakcie jej stosowania;

10. oczekuje, że Rada i Komisja będą wyczerpująco informowały Parlament o przygotowaniach do przyszłej misji unijnej w Kosowie; wzywa je do wykorzystania w spójny i skoordynowany sposób mechanizmów WPZiP i EPBiO oraz środków wspólnotowych w celu maksymalizacji ich oddziaływania;

11. podkreśla potrzebę zwrócenia większej uwagi na zewnętrzny wymiar wewnętrznej polityki UE; w związku z tym wskazuje na wpływ, jaki wywierają wymogi wizowe UE na kraje sąsiednie, szczególnie w regionie Bałkanów Zachodnich, w kontekście negocjacji akcesyjnych i rozszerzenia obszaru Schengen;

12. uważa w związku z tym, że należy przeznaczyć środki wspólnotowe na pomoc dla krajów Bałkanów Zachodnich w osiągnięciu standardów wymaganych do liberalizacji systemu wizowego, w szczególności w dziedzinie (zintegrowanego) systemu zarządzania granicami i współpracy w zwalczaniu przestępczości zorganizowanej;

PROCEDURA

WSKAZÓWKI

Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących sugestii:

1.  z zadowoleniem przyjmuje włączenie większej spójności polityk i zwiększonej skuteczności pomocy do priorytetów Komisji w obszarze działań zewnętrznych, ale ubolewa nad tym, że do polityki na rzecz rozwoju przywiązuje się niewielką wagę w porównaniu z innym aspektami polityki zewnętrznej;

2.  z zadowoleniem przyjmuje podniesienie przez państwa członkowskie ich zobowiązań finansowych na rzecz współpracy dla rozwoju; podkreśla, jednakże, że w celu zwiększenia oddziaływania współpracy w dziedzinie rozwoju stanowczo należy skupić się na jakości i skuteczności udzielanej pomocy; z tego względu wzywa do kontynuowania wysiłków nad rozwijaniem narzędzi oceny wyników oraz wskaźników współpracy dla rozwoju, jak również do udzielenia dobitnej odpowiedzi na zobowiązania podjęte w takich obszarach jak koordynacja, harmonizacja i zbliżenia systemów krajów-beneficjentów, o czym zdecydowano w marcu 2005 r. w Paryżu na forum wysokiego szczebla OECD na temat skuteczności pomocy;

3.  nalega, aby operacja „upraszczania” stosowana do otoczenia legislacyjnego działań zewnętrznych w okresie 2007-2013 nie przyniosła w rezultacie mniejszej przejrzystości w wykorzystaniu środków przeznaczonych na politykę na rzecz rozwoju oraz aby podział między poszczególnymi liniami budżetowymi przeznaczonymi na realizację programów geograficznych i tematycznych w budżecie na 2007 r. zapewniał co najmniej taką samą klarowność jak w przypadku budżetu na 2006 r.; wzywa w szczególności o zachowanie oddzielnej linii budżetowej przeznaczonej na pomoc dla Afganistanu i dla sektorów, które są najważniejsze dla osiągnięcia milenijnych celów rozwoju, jak na przykład choroby spowodowane nędzą;

4.  zamierza zachować kryteria zawarte w budżetach rocznych od 2004 r. w celu zagwarantowania, aby odpowiednia część wydatków na rozwój została przeznaczona na infrastrukturę socjalną, a zwłaszcza na podstawowe wykształcenie i opiekę zdrowotną; apeluje o konstruktywny dialog z Komisją na temat możliwości i sposobu zachowania tych kryteriów;

5.  wzywa do pełnego poszanowania w 2007 r. zalecenia Rady UE z grudnia 2005 r., aby co najmniej 90% całkowitej pomocy zewnętrznej mogło być zakwalifikowane jako oficjalna pomoc rozwojowa (Official Development Assistance) zgodnie z obecną definicją ustanowioną przez Komitet Pomocy Rozwojowej OECD;

6.  podkreśla, że wspieranie ochrony i odtwarzania środowiska naturalnego, np. w zakresie zdrowia gleby, lasów i zasobów morskich, jak również rozsądnego zarządzania zasobami wody pitnej, są niezbędnymi składowymi programów zmniejszania ubóstwa, które powinny mieć pierwszeństwo w ramach rozwijanej przez Wspólnotę Europejską współpracy dla rozwoju;

7.  podkreśla istotę uwypuklenia w dziedzinie współpracy dla rozwoju w UE kwestii ograniczenia zmian klimatycznych jak również ich przystosowania; sugeruje, by przeznaczono znaczące środki na wspieranie inwestycji propagujących zrównoważoną energię - w tym wydajności energetycznej i odnawialnych zasobów energetycznych - oraz środków dostosowawczych w regionach najbardziej narażonych na katastrofy pogodowe;

8.  ubolewa, że wśród priorytetów Komisji na 2007 r. brak jakiegokolwiek konkretnego zobowiązania na rzecz działów najważniejszych dla likwidacji ubóstwa, a zwłaszcza dla osiągnięcia milenijnych celów rozwoju; wzywa do uznania za priorytetowe następujących problemów: edukacji, tzw. chorób zapomnianych i chorób spowodowanych ubóstwem oraz rozwoju sektora prywatnego, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, które są kluczowe dla rozwoju gospodarczego i wspierania handlu w krajach rozwijających się;

9.  przypomina Komisji o jej zobowiązaniach udzielenia krajom objętym Protokołem w sprawie cukru odpowiedniego dofinansowania rozwiązań towarzyszących, aby zdołały one sprostać przejściowym wyzwaniom powstałym w wyniku wewnętrznej reformy systemu cukrowego WE;

10. wzywa Komisję do szczegółowego zreferowania, w jaki sposób planuje poprawić korzystanie ze wskaźników osiągnięć przeznaczonych dla wsparcia budżetowego, oraz apeluje o podniesienie wykorzystania sektorowego wsparcia budżetowego w obszarach priorytetowych dla milenijnych celów rozwoju (MDG).

PROCEDURA

WSKAZÓWKI

Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących sugestii:

1.     zauważa, że niewielki i zmniejszający się nadal budżet UE nie może stanowić siły napędowej wzrostu gospodarczego w UE i ponownie zaznacza, że skuteczność budżetu unijnego zależy zdecydowanie od reform i uzupełniającego wydatkowania ze strony państw członkowskich;

2.     podkreśla, że biorąc pod uwagę niewielki i wciąż zmniejszający się budżet UE, warunkiem wstępnym „umacniania zaufania poprzez działanie" i „skutecznego informowania o sprawach europejskich" jest zmniejszenie „przepaści między możliwościami a oczekiwaniami", wyjaśniając po pierwsze jakie są możliwości UE przy tak ograniczonych środkach, a po drugie, koncentrując wydatkowanie budżetu unijnego na obszarach polityki, w których Wspólnota ma stosunkową przewagę;

3.     podkreśla, że w związku z rosnącymi naciskami, by „zamknąć drzwi" globalizacji i by poradzić sobie z konkurencją zagraniczną poprzez zastosowanie protekcjonistycznych środków, strategia komunikacji koncentrująca się wokół celu, jakim jest pobudzenie "wzrostu gospodarczego oraz stworzenie większej liczby lepszych miejsc pracy" w Europie musi wyjaśniać nie tylko wyzwania, jakie niesie ze sobą globalizacja gospodarcza, ale również dotychczasowe i bieżące korzyści i możliwości, jakie da w przyszłości handel i inwestycje w wielostronnym systemie handlowym opartym na ustanowionych zasadach;

4.     zauważa, że pomimo iż UE nigdy wcześniej nie miała przed sobą większych wyzwań, Rada Europejska zakłada zmniejszenie o około 20% środków budżetowych na działania zewnętrzne w latach 2007-2013 w stosunku do pierwotnej propozycji Komisji; dlatego podkreśla, że te środki budżetowe będą niewystarczające, by UE mogła w odpowiedni sposób sprostać globalnym wyzwaniom i móc samodzielnie wykonać decydujący krok, by stać się na scenie światowej wiodącym aktorem w procesie globalizacji;

5.     zauważa, że nowe zobowiązania budżetowe podjęte w ramach działu IV (działania zewnętrzne) nie powinny być finansowane ze szkodą dla tradycyjnych priorytetów Parlamentu;

6.     wyraża żal, że w rocznej strategii politycznej na rok 2007 nie podkreślono w wystarczający sposób kluczowego wymiaru handlu zewnętrznego w unijnej strategii na rzecz szerzenia dobrobytu poprzez "wzrost gospodarczy oraz stworzenie większej liczby lepszych miejsc pracy";

7.     wyraża zadowolenie, że położony został nacisk na potrzebę poprawienia spójności między obszarami polityki zewnętrznej Wspólnoty, a zewnętrznymi aspektami polityki wewnętrznej; z tego względu zaleca, by wszystkie nowe inicjatywy polityczne w obszarze rynku wewnętrznego były dokładnie oceniane ze względu na ich zewnętrzny wpływ;

8.     zwraca uwagę, że Komisja zamierza zawrzeć umowy o partnerstwie gospodarczym z sześcioma regionami AKP; podkreśla jednakże, że nie należy wywierać nacisków na kraje partnerskie, by podpisały umowę, jeżeli nie są one do tego przygotowane;

9.      zwraca uwagę na zobowiązania Komisji w negocjacjach w sprawie nowej Umowy ramowej EU-Chiny; podkreśla wagę poszanowania istniejących umów, w szczególności tych zawartych w ramach przystąpienia Chin do Światowej Organizacji Handlu (WTO) i wzywa Komisję do przedstawienia sprawozdania na temat przestrzegania przez Chiny zasad WTO i zobowiązań podjętych przy przystąpieniu; wzywa też Komisję do monitorowania i systematycznego informowania na temat wielkości wpływu, jaki ma na unijny przemysł chińska konkurencja, a także tendencji w ilościowej i sektorowej strukturze usług zlecanych na zewnątrz UE (tzw. outsourcingu), by umożliwić ocenę skutków tych tendencji i opracować właściwe działania polityczne;

10.   przypomina Komisji o obowiązku przedstawiania Parlamentowi odpowiednio wcześniej jasnych informacji na temat negocjacji w sprawie umów międzynarodowych, zarówno na etapie przygotowywania umów oraz w czasie prowadzenia i zamykania międzynarodowych negocjacji; podkreśla, że informacje te obejmują wnioski dotyczące dyrektyw negocjacyjnych, przyjęte dyrektywy negocjacyjne, następujące po ich przyjęciu negocjacje oraz zamknięcie negocjacji;

11.   zauważa, że Parlament nie otrzymał do tej pory informacji zapisach dotyczących handlu i inwestycji , które mogą zostać zawarte w przyszłej Umowie ramowej UE-Chiny oraz w umowie, która ostatecznie zastąpi obecną Umowę o partnerstwie i współpracy z Rosją;

12.   odnotowuje, że chociaż negocjacje z Ukrainą na temat stworzenia strefy wolnego handlu nie zostały ujęte w rocznej strategii politycznej na rok 2007, Komisja podjęła się rewizji badania wykonalności w sprawie ustanowienia strefy wolnego handlu między Ukrainą i UE, tak by umożliwić jak najszybsze rozpoczęcie negocjacji, jak tylko Ukraina stanie się członkiem WTO;

13.   zauważa z zaniepokojeniem, że negocjacje w sprawie międzyregionalnej umowy o stowarzyszeniu z Mercosurem nie zostały uwzględnione wśród priorytetowych działań planowanych w 2007 r.;

14.   zauważa, że pomimo iż przewiduje się, że za 20-30 lat blisko 70% zapotrzebowania energetycznego Unii, w porównaniu z 50% obecnie, będzie zaspokajane dzięki produktom importowanym, kluczowe działania zewnętrzne na rok 2007 nie obejmują żadnych działań w zakresie polityki energetycznej; w związku z powyższym podkreśla, że w roku 2007 należy podjąć pierwsze istotne kroki w kierunku ustanowienia spójnej zewnętrznej polityki energetycznej, która umożliwi zróżnicowanie dostaw energii i dostarczanie trwalszej, bardziej konkurencyjnej i bezpieczniejszej energii;

15.   ponownie oświadcza, że nowe instrumentu wsparcia zewnętrznego nie powinny wejść w życie, zanim Parlament nie skorzysta w pełni ze swoich uprawnień w zakresie procedury podejmowania decyzji dotyczących określania priorytetów politycznych i przyznawania konkretnym programom środków finansowych;

16.   apeluje o przeznaczenie odpowiednich środków finansowych na cele związane z kontynuacją i pogłębianiem reformy rolnictwa we Wspólnocie, biorąc pod uwagę, że reforma ta ma kluczowe znaczenie dla UE, jeżeli ma ona sprostać wewnątrzunijnym i międzynarodowym wyzwaniom i potrzebom w zakresie konkurencyjności, trwałego rozwoju oraz skuteczniejszego i wydajniejszego budżetu UE;

17.    apeluje o przeznaczenie odpowiednich środków finansowych na kontynuację i upowszechnienie sporządzania ocen proponowanych umów handlowych pod względem ich wpływu na trwały rozwój oraz monitorowanie zalecanych środków łagodzenia tego wpływu;

18.   zauważa, że jeżeli runda dauhańska zostanie pomyślnie zakończona, warunkowe porozumienie w sprawie ostatecznego zniesienia wszelkich form rolnych subsydiów wywozowych do roku 2013 mogłoby przynieść stopniowe roczne oszczędności w budżecie UE szacowane na około 3,5 do 4 mld euro rocznie w zależności od wewnętrznych i światowych cen rynkowych, począwszy od 2013 r.;

19.   zauważa, że jeżeli runda dauhańska zostanie pomyślnie zakończona, szacuje się, że dochody ze Wspólnej Taryfy Celnej, wynoszące w przybliżeniu 12,4 mld, czyli 11,6% środków wlanych, mogą zmniejszyć się o 1 mld euro, co stanowi w przybliżeniu 1% budżetu UE, i może okazać się niezbędne zwiększenie środków w oparciu o DNB;

20.   podkreśla, że budżet unijny w jego obecnej formie nie pozwala osiągnąć pożądanego stopnia widoczności, przejrzystości i elastyczności nakładów przeznaczonych na pomoc związaną z handlem;

21.   podkreśla, że Komisja nie wyjaśniła do chwili obecnej, w jaki sposób zamierza wypełnić zobowiązanie, jakie podjął Przewodniczący Komisji przed rozpoczęciem szczytu G8 w dniu 6 lipca 2005 r., do zwiększenia obecnych i planowanych środków finansowych WE przeznaczonych na wsparcie poprawy zdolności handlowych krajów rozwijających się (obecnie wynoszących 750 mln euro rocznie) do 1 mld euro rocznie;

22.   podkreśla w związku z powyższym, że zobowiązanie dotyczące 1 mld euro powinno zostać wypełnione bez uciekania się do przemianowania na pomoc handlową środków przeznaczonych wcześniej na infrastrukturę, jak również bez włączenia do pakietu 1 mld euro kwoty proponowanych 190 mln euro rocznie przeznaczonych na wsparcie krajów AKP objętych reformą rynku cukru;

23.   nalega, by Komisja ustanowiła system regularnego przedstawiania sprawozdań na temat programowania i wydatkowania środków przeznaczonych na pomoc handlową, dzięki któremu Parlament byłby ogólnie informowany o nakładach przeznaczonych na pomoc handlową, a w szczególności o wypełnieniu „zobowiązania Barroso” dotyczącego 1 mld euro;

24.   przypomina, że pomoc makrofinansowa w świetle licznych dotyczących jej ustaleń nie jest przedmiotem ścisłego monitorowania i nie jest obwarowana surowymi warunkami, jako że UE nie kontroluje, w jaki sposób kraje z niej korzystające wydatkują ogólne wolne środki finansowe z UE wpływające do ich ogólnego budżetu; wzywa Komisję do przedstawienia propozycji odpowiednich środków mających położyć kres takiej sytuacji;

25.   podkreśla, że tak istotny instrument, jakim jest pomoc makrofinansowa, na który w perspektywach finansowych na lata 2007-2013 Komisja zaproponowała przeznaczyć 1,2 mld dotacji budżetowych, jako uzupełnienie 14,3 mld euro przeznaczonych na Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa, nie powinien być postrzegany jako "wyjątkowy” i ponownie stwierdza, że niedopuszczalne jest, by tak ważny instrument na posiadał prawdziwej podstawy prawnej i nadal opierał się na decyzjach podejmowanych doraźnie przez Radę w sprawie każdego działania; dlatego też podkreśla potrzebę przyjęcia w procesie współdecyzji rozporządzenia ramowego w sprawie pomocy makrofinansowej, które poprawi przejrzystość, odpowiedzialność, kontrolę i system przedstawiania sprawozdań;

26.   pragnie podkreślić sukces, jaki odniósł Program Szkolenia Kadry Kierowniczej –Wymiana między społeczeństwami– prowadzony z udziałem Japonii i Korei oraz program UE "Gateway to Japan” i wzywa Komisję do objęcia tym programem innych ważnych partnerów handlowych, takich jak Chiny i Indie, przyznając na ten cel odpowiednie środki finansowe.

PROCEDURA