Procedura : 2006/0005(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0182/2006

Teksty złożone :

A6-0182/2006

Debaty :

PV 12/06/2006 - 20
CRE 12/06/2006 - 20

Głosowanie :

PV 13/06/2006 - 7.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2006)0253

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 586kWORD 3737k
15 maja 2006
PE 370.124v03-00 A6-0182/2006

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim

(COM(2006)0015 – C6-0020/2006 – 2006/0005(COD))

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

Sprawozdawca: Richard Seeber

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIa Komisji Rozwoju Regionalnego
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim

(COM(2006)0015 – C6-0020/2006 – 2006/0005(COD))

(Procedura współdecyzji, pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2006)0015)(1),

–   uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0020/2006),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego (A6-0182/2006),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

Tytuł

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim.

nie dotyczy wersji polskiej

 

(Niniejsza poprawka dotyczy całego tekstu legislacyjnego; przyjęcie tej poprawki oznacza konieczność dokonania stosowanych zmian w całym tekście).

Uzasadnienie

Tekst dyrektywy dotyczy zasadniczo kwestii zagrożenia powodziowego, a nie konkretnych powodzi.

Poprawka 2

Punkt uzasadnienia 1

(1) Powodzie grożą ofiarami śmiertelnymi, koniecznością wysiedleń, poważnie wstrzymują rozwój gospodarczy oraz podważają działalność gospodarczą we Wspólnocie,

(1) Powodzie grożą ofiarami śmiertelnymi, koniecznością wysiedleń, powodują szkody w środowisku naturalnym, poważnie wstrzymują rozwój gospodarczy oraz podważają działalność gospodarczą we Wspólnocie,

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 1 wniosku Komisji (przedmiot) należy również w tym miejscu wymienić środowisko naturalne.

Poprawka 3

Punkt uzasadnienia 2

(2) Powodzie należą do naturalnych zjawisk, którym nie sposób zapobiec. Tym niemniej działalność człowieka przyczynia się do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i pogłębienia wywoływanych przez nie szkód.

 

(2) Powodzie należą do naturalnych zjawisk, którym nie sposób całkowicie zapobiec. Tym niemniej, drastyczna redukcja naturalnych zdolności przeciwpowodziowych dorzeczy, ludzka niegospodarność (budowa nowych osiedli i prowadzenie działalności gospodarczej na obszarach zalewowych, a także erozja i obniżenie naturalnego potencjału retencyjnego gleby wskutek wycinania lasów i prowadzenia działalności rolniczej w dorzeczach) susze oraz globalne ocieplenie przyczyniają się do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i pogłębienia wywołanych przez nie negatywnych skutków.

Poprawka 4

Punkt uzasadnienia 2 a (nowy)

 

(2a)Tradycyjne strategie zarządzania ryzykiem powodziowym, koncentrujące się na budowie infrastruktury dla bezpośredniej ochrony ludności, nieruchomości i towarów, nie zapewniają takiego bezpieczeństwa, jakiego od nich oczekiwano.

Poprawka 5

Punkt uzasadnienia 3

(3) Wykonalne i pożądane byłoby ograniczenie ryzyka wystąpienia szkód dla ludzkiego zdrowia, środowiska i infrastruktury związanych z powodzią; działania na rzecz ograniczenia ryzyka wystąpienia szkód powodziowych muszą być skoordynowane na poziomie dorzecza, jeśli mają odnieść skutek.

(3) Wykonalne i pożądane byłoby ograniczenie ryzyka wystąpienia szkód dla ludzkiego zdrowia i życia, środowiska i infrastruktury związanych z powodzią Jednakże działania na rzecz ograniczenia ryzyka wystąpienia szkód powodziowych muszą być skoordynowane między państwami członkowskimi, ich władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, jak również organizacjami odpowiedzialnymi za gospodarkę rzeczną na poziomie dorzeczy.

Uzasadnienie

W powodziach nie tylko istnieje prawdopodobieństwo utraty zdrowia, ale przede wszystkim życia. W latach 1998-2004 powodzie, które objęły kontynent europejski pochłonęły 700 ofiar śmiertelnych, co zostało podkreślone w uzasadnieniu niniejszego dokumentu (p.1 – Podstawa i cele wniosku).

Poprawka 6

Punkt uzasadnienia 3a (nowy)

 

(3a) Państwa członkowskie zachęca się do podejmowania środków sprzyjających zarządzaniu zagrożeniem powodziowym na obszarach położonych w górnym i dolnym biegu rzeki, znajdujących się zarówno na ich terytorium lub poza nim, w miarę możliwości przy zachowaniu naturalnego biegu rzeki. Jeżeli nie jest to możliwe, państwa członkowskie powinny dążyć do znalezienia na swoim terytorium obszarów zastępczych, na których może płynąć rzeka, lub też powinny poszukiwać takich obszarów we współpracy z pozostałymi państwami członkowskimi.

Uzasadnienie

Z perspektywy całego dorzecza, bardziej skuteczne wydają się działania prewencyjne podejmowane na obszarach w górnym biegu rzeki, także w przypadku, gdy obszary te leżą na terytorium innego państwa członkowskiego. Zasada solidarności przyjęta w dyrektywie może zostać wzmocniona poprzez zamieszczenie dodatkowej zachęty do transgranicznej współpracy na rzecz ograniczenia transgranicznych zagrożeń powodziowych.

Poprawka 7

Punkt uzasadnienia 3b (nowy)

 

(3b) Naukowcy jednomyślnie wskazują na zwiększenie się w ostatnich latach częstotliwości występowania ekstremalnych opadów.

Poprawka 8

Punkt uzasadnienia 3 c (nowy)

 

(3c) Środki zarządzania zagrożeniem i zapobiegania zniszczeniom powodziowym powinny być zgodne z zasadą solidarności. W związku z tym zarządzanie zagrożeniem powodziowym w zlewni rzeki przepływającej przez terytorium dwóch lub więcej sąsiadujących państw, powinno być zorganizowane w taki sposób, by na żadnym z tych obszarów nie występowało zagrożenie powodziowe wskutek nietrwałej gospodarki rzecznej.

Uzasadnienie

Zarówno dyrektywa 2000/60/WE ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, jak i rozpatrywany wniosek dotyczący dyrektywy, który będzie z nią ściśle powiązany, uwzględniają zasadę solidarności, zgodnie z którą niezbędne jest skoordynowane zarządzanie zagrożeniem powodziowym na obszarze całej zlewni transgranicznej rzeki.

Poprawka 9

Punkt uzasadnienia 3d (nowy)

 

(3d) Rada (środowisko) przyznała w swych wnioskach z dnia 14 października 2004 r., że „w wyniku działalności człowieka wzrastać będzie prawdopodobieństwo występowania (ekstremalnych) powodzi i negatywnych skutków z nimi związanych oraz że również zmiany klimatyczne będą prowadzić do zwiększenia liczby powodzi.” W myśl zasady zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 37 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej wysoki poziom ochrony środowiska musi być zintegrowany z polityką wspólnotową, Komisja i państwa członkowskie powinny w związku z tym podejmować działania mające na celu poprawę profilaktyki powodziowej, ochrony przed ryzykiem wystąpienia powodzi oraz planów ograniczenia skutków powodzi.

Uzasadnienie

Zgodnie ze stwierdzeniem Rady zawartym w jej wnioskach z dnia 14 października 2004 r. istnieje związek między zmianami klimatycznymi a zwiększonym występowaniem powodzi. Ponieważ jest to fakt niezaprzeczalny, należy podjąć działania ograniczające skutki takich powodzi.

Poprawka 10

Punkt uzasadnienia 4

(4) Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej wymaga tworzenia zintegrowanych planów gospodarowania wodami dla każdego dorzecza, w celu osiągnięcia dobrego statusu ekologicznego i chemicznego, i przyczyni się do ograniczenia skutków powodzi. Jakkolwiek ograniczanie ryzyka wystąpienia powodzi nie jest zasadniczym celem tej dyrektywy, ani też uwzględnienie przyszłych zagrożeń wynikłych ze zmian klimatycznych.

(4) W chwili obecnej nie istnieją instrumenty prawne na poziomie europejskim na rzecz ochrony przed zagrożeniami powodziowymi. Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej wymaga tworzenia zintegrowanych planów gospodarowania wodami dla każdego dorzecza, w celu osiągnięcia dobrego statusu ekologicznego i chemicznego, i przyczyni się do ograniczenia skutków powodzi. Jednakże ograniczanie ryzyka wystąpienia powodzi nie jest zasadniczym celem tej dyrektywy, i to zagrożenie, które w wyniku zmian klimatycznych w przyszłości będzie występować ze wzmożoną siłą, nie jest uwzględnione.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka powinna wyjaśnić, że należy wzmóc działania ochronne w celu zapobiegania rosnącym zagrożeniom powodowanym zmianami klimatycznymi; nie należy jednak szczegółowo prognozować tych zmian w odniesieniu do każdego działania ochronnego, jako że pociągnęłoby to za sobą wysokie i w znacznej mierze nieuzasadnione nakłady i opóźniłoby sporządzanie planów tam, gdzie brak jest odpowiednich danych.

Poprawka 11

Punkt uzasadnienia 7

(7) Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej możliwe jest wyasygnowanie szybkiej pomocy finansowej na wypadek klęski żywiołowej celem wspomożenia dotkniętych nią społeczności, regionów lub krajów w przywróceniu możliwie normalnych warunków życiowych – przy ograniczeniu takich interwencji do sytuacji kryzysowych, z wyłączeniem etapów poprzedzających taką sytuację.

(7) Na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej możliwe jest wyasygnowanie szybkiej pomocy finansowej na wypadek klęski żywiołowej celem wspomożenia dotkniętych nią ekosystemów oraz społeczności, regionów lub krajów w przywróceniu możliwie normalnych warunków życiowych – przy ograniczeniu takich interwencji do sytuacji kryzysowych, z wyłączeniem etapów poprzedzających taką sytuację.

Uzasadnienie

Ekosystemy występujące w dolinach rzecznych i na wybrzeżach mają specyficzne cechy siedliskowe i tworzą bioróżnorodne kompleksy, czasem unikatowe w skali europejskiej czy światowej (np. delta Dunaju, Renu oraz wybrzeża Islandii, Rugii czy Bornholmu). Podczas powodzi siedliska lęgowe chronionego ptactwa zamieszkującego doliny mogą zostać bezpowrotnie zniszczone, zubażając europejską bioróżnorodność. Dlatego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej ((COM(2005)108 końcowy - 2005/033(COD) – SEC (2005)447) powinien objąć swoim zasięgiem specyficzne ekosystemy niszczone przez klęski żywiołowe, w tym powodzie.

Poprawka 12

Punkt uzasadnienia 7a (nowy)

 

(7a) Większość dorzeczy w Europie jest podzielonych między państwa członkowskie. Skuteczne zapobieganie powodziom i interwencje przeciwpowodziowe wymagają nie tylko koordynacji na szczeblu wspólnotowym, lecz także współpracy transgranicznej.

Poprawka 13

Punkt uzasadnienia 7b (nowy)

 

(7b) Wymogi zrównoważonego zarządzania zagrożeniem powodziowym powinny zostać uwzględnione podczas definiowania i wdrażania wszelkich właściwych polityk państw członkowskich i Wspólnoty, jak na przykład polityka w dziedzinie transportu wodnego, polityka rolna, polityka spójności, energetyczna oraz polityka w dziedzinie badań naukowych.

Uzasadnienie

Istnieją liczne dowody na to, że brak przykładania wystarczającej wagi do planowania przestrzennego, zagospodarowania przestrzeni oraz polityki przemysłowej ma wpływ na wzrost zagrożenia powodziowego.

Poprawka 14

Punkt uzasadnienia 8

(8) Na terytorium Wspólnoty dochodzi do rozmaitych odmian powodzi, w tym powodzi rzecznych, powodzi gwałtownych, powodzi na terenach miejskich, powodzi połączonych z zalaniem kanalizacji i powodzi nadbrzeżnych. Szkody wynikłe z powodzi mogą być również zróżnicowane w zależności od kraju czy regionu Wspólnoty. Stąd też cele zarządzania zagrożeniem powodziowym powinny się opierać na warunkach lokalnych i regionalnych.

(8) Na terytorium Wspólnoty dochodzi do rozmaitych odmian powodzi, w tym powodzi rzecznych, powodzi gwałtownych, powodzi na terenach miejskich, powodzi połączonych z zalaniem kanalizacji, powodzi nadbrzeżnych oraz powodzi wywołanych przez intensywne opady deszczu. Szkody wynikłe z powodzi mogą być również zróżnicowane w zależności od kraju czy regionu Wspólnoty. Stąd też cele zarządzania zagrożeniem powodziowym powinny się opierać na warunkach lokalnych i regionalnych.

Uzasadnienie

Do szeregu rodzajów powodzi wymienionych w tekście proponowanej dyrektywy dodano powodzie wywołane przez intensywne opady deszczu.

Poprawka 15

Punkt uzasadnienia 9

(9) Zagrożenie powodziowe na pewnych obszarach Wspólnoty powinno się uznać za nieznaczne – przykładowo na obszarach niezaludnionych lub słabo zaludnionych lub obszarach o ograniczonej wartości z punktu widzenia gospodarki lub ekologii. Wstępna ocena zagrożenia powodziowego dla każdego z dorzeczy, zlewni lub powiązanych stref nadbrzeżnych powinna być przeprowadzona na poziomie obszaru dorzecza, w celu określenia zagrożenia powodziowego w każdym przypadku i rozważenia konieczności dalszych działań.

(9) Zagrożenie powodziowe na pewnych obszarach Wspólnoty może zostać uznane za nieznaczne – przykładowo na obszarach niezaludnionych lub słabo zaludnionych lub obszarach o ograniczonej wartości z punktu widzenia gospodarki lub ekologii. Obszary takie mogą jednak mieć znaczenie dla łagodzenia skutków powodzi. Wstępna ocena zagrożenia powodziowego dla każdego z dorzeczy, zlewni lub powiązanych obszarów nadbrzeżnych powinna być przeprowadzona na poziomie obszaru dorzecza, w celu określenia zagrożenia powodziowego w każdym przypadku, możliwości złagodzenia skutków powodzi i rozważenia konieczności dalszych działań.

Poprawka 16

Punkt uzasadnienia 10

(10) Celem zapewnienia skutecznych narzędzi pozyskiwania danych, jak również wartościowych podstaw dla ustanawiania priorytetów i dalszych decyzji o charakterze technicznym, finansowym czy politycznym, konieczne jest opracowanie map powodzi i szacunkowych map szkód powodziowych, opisujących obszary o zróżnicowanym poziomie zagrożenia powodziowego.

(10) Celem zapewnienia skutecznych narzędzi pozyskiwania danych, jak również wartościowych podstaw dla ustanawiania priorytetów i dalszych decyzji o charakterze technicznym, finansowym czy politycznym, konieczne jest opracowanie map powodzi i szacunkowych map szkód powodziowych, opisujących obszary o zróżnicowanym poziomie zagrożenia powodziowego, w tym ryzyko zanieczyszczenia środowiska w wyniku powodzi.

Uzasadnienie

Na mapach powodziowych należy zamieścić obiekty, które w przypadku powodzi mogą spowodować zanieczyszczenie środowiska naturalnego.

Poprawka 17

Punkt uzasadnienia 10a (nowy)

 

(10a) Biorąc pod uwagę obecne możliwości państw członkowskich należy zgodnie z zasadą pomocniczości zapewnić duży stopień elastyczności na szczeblu lokalnym i regionalnym, w szczególności w odniesieniu do organizacji i odpowiedzialności władz w zakresie planów zarządzania powodziowego oraz map zagrożenia powodziowego, a także środków i harmonogramów działań dla osiągnięcia wytyczonych celów.

Uzasadnienie

Zob. wnioski Rady (środowisko) z dnia 14 października 2004 r.

Poprawka 18

Punkt uzasadnienia 11

(11) Mając na uwadze zapobieżenie i ograniczenie szkód wynikłych z powodzi na danym obszarze, konieczne jest opracowanie planów zarządzania zagrożeniem powodziowym. Tak przyczyny, jak i szkody ewentualnych powodzi są zróżnicowane w zależności od kraju czy regionu Wspólnoty. Dlatego też każdy plan zarządzania zagrożeniem powodziowym powinien uwzględniać konkretne warunki geograficzne, hydrologiczne i wszelkie istotne cechy danego dorzecza, zlewni lub wycinka wybrzeża, umożliwiając opracowanie dostosowanych do sytuacji rozwiązań uwzględniających potrzeby i priorytety dorzecza, zlewni lub wybrzeża, przy jednoczesnym zapewnieniu koordynacji z obszarami dorzecza.

(11) Mając na uwadze zapobieżenie i ograniczenie szkód wynikłych z powodzi na danym obszarze, konieczne jest opracowanie planów zarządzania zagrożeniem powodziowym. Tak przyczyny, jak i szkody ewentualnych powodzi są zróżnicowane w zależności od kraju czy regionu Wspólnoty. Dlatego też każdy plan zarządzania zagrożeniem powodziowym powinien uwzględniać konkretne warunki geograficzne, geologiczne, hydrologiczne, topograficzne i wszelkie istotne cechy, w tym gęstość zaludnienia, jak również działalność gospodarczą na obszarze danego dorzecza, zlewni lub wycinka wybrzeża, umożliwiając opracowanie dostosowanych do sytuacji rozwiązań uwzględniających potrzeby i priorytety dorzecza, zlewni lub wybrzeża, przy jednoczesnym zapewnieniu koordynacji z obszarami dorzecza. W planach zarządzania zagrożeniem powodziowym należy uwzględnić także obiekty przemysłowe i rolnicze oraz inne potencjalne źródła zanieczyszczenia danego obszaru, w celu zapobieżenia takiemu zanieczyszczeniu.

Uzasadnienie

Powodzie należą do zjawisk naturalnych i stwarzają zagrożenie wyłącznie dla działalności lub zastosowań ludzkich na obszarach zalewowych. Inne obszary, takie jak obszary niezamieszkałe lub o niskiej gęstości zaludnienia oraz obszary niewykorzystywane przez człowieka nie są narażone na powódź lub zagraża im ona w mniejszym stopniu. Negatywne skutki powodzi są proporcjonalne do gęstości zaludnienia i rozmiarów działalności gospodarczej na danym obszarze. Dlatego wskaźniki te należy uwzględnić w punkcie uzasadnienia nr 11, zawierającym wyliczenie czynników uwzględnianych w ramach zapobiegania powodzi i ochronie przeciwpowodziowej.

Ponieważ powodziom towarzyszą często incydentalne zanieczyszczenia z obiektów przemysłowych, rolnych i innego rodzaju na danym obszarze, w planach zarządzania zagrożeniem powodziowym należy uwzględnić potencjalne źródła zanieczyszczenia.

Poprawka 19

Punkt uzasadnienia 13a (nowy)

 

(13a) Wspólne Centrum Badawcze Komisji opracowuje europejski system ostrzegania przed zagrożeniem powodziowym (EFAS), umożliwiający przeprowadzenie średnioterminowych symulacji powodziowych w Europie, o okresie realizacji wynoszącym 3-10 dni. Dane EFAS mogą przyczynić się do lepszego przygotowania do nadchodzącej powodzi. Dlatego należy kontynuować prace nad EFAS, kiedy zakończona zostanie faza testów. Zakłada się, że system będzie gotowy w roku 2010.

Uzasadnienie

Parlament Europejski znacząco zwiększył środki na rozwój EFAS, dlatego europejscy obywatele powinni móc z niego skorzystać możliwie najszybciej.

Poprawka 20

Punkt uzasadnienia 13b (nowy)

 

(13b) Działania podejmowane w ramach zarządzania zagrożeniem powodziowym w dorzeczach powinny zmierzać do przyjęcia wspólnej odpowiedzialności oraz solidarności w obrębie dorzeczy. W tym celu państwa członkowskie powinny dążyć do podnoszenia stanu wiedzy i zachęcać do intensyfikacji współpracy wśród wszystkich zainteresowanych stron, również na terenach, które wprawdzie nie należą do obszarów zalewowych lub w mniejszym stopniu narażone są na zalanie, jednak stosowane tam metody zagospodarowania gruntów i praktyki mogą przyczynić się do wystąpienia powodzi w dolnym lub górnym biegu rzeki.

Poprawka 21

Punkt uzasadnienia 13c (nowy)

 

(13c) W odniesieniu do prognoz krótkoterminowych, państwa członkowskie powinny oprzeć swoje plany na najlepszych dostępnych praktykach oraz najnowszych technologiach, takich jak modelowanie LAM (prognozy 2-4 godzinne).

Uzasadnienie

W celu ochrony europejskich obywateli przed zagrożeniem powodziowym, państwa członkowskie powinny wykorzystywać zaawansowane techniki modelowania.

Poprawka 22

Punkt uzasadnienia 15

(15) W przypadku wielostronnego wykorzystania części wód powierzchniowych dla różnych form zrównoważonej działalności człowieka (jak np. zarządzania zagrożeniem powodziowym, ekologii, żeglugi śródlądowej czy elektrowni wodnych) oraz wpływu tych zastosowań na wody powierzchniowe, dyrektywa 2000/60/WE przewiduje jasny i przejrzysty tryb podejmowania kwestii takich zastosowań i skutków, z uwzględnieniem możliwych odstępstw od „dobrego stanu” oraz „zapobieżenia pogorszeniu się stanu wód” jako celów wyznaczonych w jej art. 4 ust. 7.

(15) W przypadku wód powierzchniowych wykorzystywanych dla sprzecznych ze sobą form zrównoważonej działalności człowieka (jak np. zarządzania zagrożeniem powodziowym, ekologii, żeglugi śródlądowej czy elektrowni wodnych) mających wpływ na wody powierzchniowe, dyrektywa 2000/60/WE przewiduje jasny i przejrzysty tryb podejmowania kwestii takich zastosowań i skutków. W przypadku konfliktu praw, charakter nadrzędny wobec ochrony środowiska naturalnego należy przyznać ochronie życie i zdrowia ludzkiego.

Poprawka 23

Punkt uzasadnienia 17

(17) Niniejsza dyrektywa uwzględnia prawa podstawowe i przestrzega zasad ustanowionych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. W szczególności ma ona na celu promowanie włączenia do polityki wspólnotowej wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, o której mowa w art. 37 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

skreślony

Uzasadnienie

Zob. Uzasadnienie 3b (nowe).

Poprawka 24

Punkt uzasadnienia 18

(18) Z uwagi na fakt, że cele działania, jakie mają być podjęte, nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie i w związku z tym mogą, z uwagi na rozmiar i efekty proponowanego działania, zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne, aby osiągnąć te cele,

(18) Z uwagi na fakt, że cele działania, jakie mają być podjęte, nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie i w związku z tym mogą, z uwagi na rozmiar i efekty proponowanego działania, zostać lepiej osiągnięte na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przyjąć środki, zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne, aby osiągnąć te cele. Państwa członkowskie mogą zatem, w pierwszym etapie realizacji, do dnia określonego w art. 6 ust. 2, podejmować działania w oparciu o istniejące już plany pod warunkiem spełnienia minimalnych kryteriów, o których mowa w art. 4.

Uzasadnienie

W myśl zasady pomocniczości, prace wykonane przez państwa członkowskie do momentu przeprowadzenia pierwszej kontroli wstępnej oceny zagrożenia powodziowego uznaje się za zgodne z niniejszą dyrektywą, jeżeli spełniają one minimalne kryteria.

Poprawka 25

Punkt uzasadnienia 18a (nowy)

(18a) Podczas opracowywania niniejszej dyrektywy uwzględniono w szerokim stopniu postanowienia protokołu (nr 13) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności stanowiącego załącznik do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

Poprawka 26

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia ramy dla ograniczenia związanych z powodzią zagrożeń dla ludzkiego zdrowia, środowiska, infrastruktury oraz działalności gospodarczej we Wspólnocie.

Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie ram dla oceny i zarządzania ryzykiem związanym z powodzią w celu ograniczenia różnorodnych skutków związanych z powodzią dla ludzkiego zdrowia, środowiska, infrastruktury oraz działalności gospodarczej we Wspólnocie. Ponadto przyczyni się ona do realizacji celów środowiskowych ustanowionych w obowiązującym prawodawstwie.

Uzasadnienie

Celem dyrektywy jest nie tylko ograniczenie ryzyka powodzi, ale także zarządzanie takim ryzykiem.

Powódź sama w sobie nie stanowi zagrożenia dla środowiska naturalnego. Szkody powodowane przez powódź polegają przede wszystkim na zniszczeniu ludzkiego majątku oraz uwolnieniu niebezpiecznych chemikaliów. Z drugiej strony to ludzka działalność na zalewanych obszarach zwiększa zagrożenie powodziowe, sprawiając, że zarządzanie nim wymaga wprowadzenia nowych, fizycznych zmian w systemach wodnych. W krajowych sprawozdaniach przedstawianych na mocy art. 5 ramowej dyrektywy wodnej, władze oceniły, że fizyczne zmiany, którym poddano rzeki i jeziora doprowadziły do znacznego pogorszenia stanu wodnego środowiska. W tych samych sprawozdaniach stwierdzono, że zmiany te stanowią jeden z podstawowych powodów, dla których w przypadku połowy europejskich rzek i jezior nie zostanie przypuszczalnie zrealizowany prawnie wiążący cel ramowej dyrektywy wodnej dotyczący zapewnienia „dobrego stanu ekologicznego” do roku 2015.

Poprawka 27

Artykuł 2 punkt 1

1. „powódź” oznacza czasowe zalanie wodą terenu zazwyczaj niezalanego;

1. „powódź” oznacza czasowe zalanie wodą terenu zazwyczaj niezalanego, również w wyniku intensywnych opadów deszczu, prowadzących do zalania terenów zamieszkałych lub przemysłowych;

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka wprowadza szerszą definicję „powodzi”, zgodnie z decyzją o dodaniu intensywnych opadów deszczu jako kolejnej przyczyny powodzi.

Poprawka 28

Artykuł 2 ustęp 2

2. „zagrożenie powodziowe” oznacza prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi o określonej skali wraz z oszacowaniem wynikających z takiej powodzi szkód dla ludzkiego zdrowia, środowiska oraz działalności gospodarczej.

2. „zagrożenie powodziowe” oznacza prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi oraz wynikających z takiej powodzi potencjalnych szkód dla ludzkiego zdrowia, środowiska oraz działalności gospodarczej.

Uzasadnienie

Użycie sformułowania „o określonej skali” jest nieprecyzyjne.

Poprawka 29

Artykuł 3

Do celów niniejszej dyrektywy państwa członkowskie kierują się ustaleniami dokonanymi w myśl art. 3 ust. 1, 2, 3 i 6 dyrektywy 2000/60/WE.

Do celów niniejszej dyrektywy państwa członkowskie kierują się ustaleniami dokonanymi w myśl art. 3 ust. 1, 2, 3, 5 i 6 dyrektywy 2000/60/WE.

Uzasadnienie

Jeżeli dany obszar dorzecza rozciąga się poza terytorium Wspólnoty, zainteresowane państwo członkowskie powinno dążyć do zapewnienia odpowiedniej koordynacji z właściwymi państwami trzecimi w celu realizacji celów niniejszej dyrektywy w obrębie tego obszaru dorzecza.

Poprawka 30

Artykuł 3 akapit pierwszy a (nowy)

 

Jeżeli państwa członkowskie wyznaczą do wdrażania niniejszej dyrektywy inny urząd właściwy, obowiązywać będą w takim przypadku postanowienia art. 3 ust. 6, 8 i 9 dyrektywy2000/60/WE.

Uzasadnienie

Należy zapewnić państwom członkowskim pewien zakres elastyczności w tym obszarze.

Poprawka 31

Artykuł 4 ustęp 1

1. Państwa członkowskie podejmą wstępną ocenę zagrożenia powodziowego zgodną z ust. 2 w odniesieniu do każdego obszaru dorzecza lub fragmentu dorzecza pogranicznego położonego na ich terytorium.

1. Państwa członkowskie podejmą wstępną ocenę zagrożenia powodziowego zgodną z ust. 2 w odniesieniu do każdego obszaru dorzecza lub fragmentu dorzecza pogranicznego położonego na ich terytorium. Do tego celu można wykorzystać dostępne oceny przygotowane przez państwa członkowskie, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Aby ograniczyć koszty, do celów wstępnej oceny zagrożenia należy wykorzystać oceny już istniejące, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Poprawka 32

Artykuł 4 ustęp 2 litera a)

a) mapę obszaru dorzecza zawierającą granice dorzeczy, zlewni i tam, gdzie jest to stosowne, powiązanych stref nadbrzeżnych, ukazującą topografię i zagospodarowanie terenu;

a) mapę obszaru dorzecza zawierającą granice dorzeczy, zlewni i powiązanych obszarów nadbrzeżnych, ukazującą topografię i zagospodarowanie terenu;

Uzasadnienie

Działalność ludzka koncentruje się zazwyczaj na obszarach nadbrzeżnych. Ponieważ obszary te są szczególnie narażone na prawdopodobne skutki zmian klimatycznych, wstępne ocena zagrożenia powodziowego powinna obejmować wszystkie bez wyjątku obszary nadbrzeżne.

Poprawka 33

Artykuł 4 ustęp 2 litera b)

b) opis powodzi, do których doszło w przeszłości;

b) opis powodzi, do których doszło w przeszłości i które wywarły poważny, niekorzystny wpływ na ludzkie życie, działalność gospodarczą oraz środowisko naturalne;

Uzasadnienie

Aby ograniczyć koszty, należy uwzględnić jedynie poważne powodzie.

Poprawka 34

Artykuł 4 ustęp 2 litera c)

c) opis procesów zalewowych i ich podatności na zmiany, z uwzględnieniem obszarów zalewowych jako naturalnych obszarów ochronnych/buforowych w przypadku powodzi, a także obecnych i przyszłych dróg fali powodziowej,

c) opis procesów zalewowych, w tym ich podatności na zmiany, w szczególności na zjawisko zapadania, oraz roli, jaką obszary zalewowe odgrywają jako naturalne obszary ochronne/buforowe w przypadku powodzi, jak również opis obecnych i przyszłych dróg fali powodziowej,

Uzasadnienie

Należy uwzględnić zjawisko zapadania się gruntów, ponieważ zwiększa ono zagrożenie powodziowe.

Poprawka 35

Artykuł 4 ustęp 2 litera fa) (nowa)

fa) środki służące zarządzaniu zagrożeniem powodziowym, zwłaszcza te związane z budową infrastruktury, powinny podlegać rzetelnej i przejrzystej ocenie gospodarczej i środowiskowej, w celu zapewnienia ich długoterminowej opłacalności dla obywateli i przedsiębiorstw, przy uwzględnieniu zasady zwrotu kosztów, włącznie z kosztami środowiskowymi i kosztami zużytych zasobów.

Uzasadnienie

Prowadzenie nowej działalności ludzkiej na obszarach zalewanych musi być związane z ponoszeniem kosztów środków zarządzania zagrożenia powodziowym. Może to także doprowadzić do tego, że obywatele i przedsiębiorstwa na obszarach zagrożonych powodzią będą podejmowali działania zabezpieczające w celu ograniczenia rozmiarów szkód. Decyzje w sprawie kwoty odzyskiwanych kosztów oraz podmiotów zobowiązanych do ich zwrotu powinny być podejmowane na szczeblu krajowym.

Poprawka 36

Artykuł 4 ustęp 2 litera (f a) (nowa)

 

fa) ocenę skuteczności istniejącej wytworzonej przez człowieka infrastruktury przeciwpowodziowej, biorąc pod uwagę jej rzeczywistą zdolność zapobiegania szkodom, jak również jej efektywność z punktu widzenia ekonomii i ochrony środowiska;

Poprawka 37

Artykuł 4 ustęp 2a (nowy)

2a. Państwa członkowskie mogą postanowić o rezygnacji ze wstępnej oceny zagrożenia powodziowego, o której mowa w ust. 1, dla dorzeczy, zlewni lub wycinków wybrzeża, co do których można z góry założyć wystarczające prawdopodobieństwo zagrożenia, pod warunkiem, że

 

a) do dnia określonego w art. 6 ust. 1 dostępne będą mapy zagrożenia powodziowego lub plany zarządzania zagrożeniem powodziowym;

 

b) państwa członkowskie poinformują Komisję w terminie określonym w art. 6 ust. 1, że korzystają z niniejszego rozwiązania wyjątkowego; i

 

c) kontrola wstępnej oceny zagrożenia powodziowego, map zagrożenia powodziowego lub planów zarządzania zagrożeniem powodziowym zostanie przeprowadzona zgodnie z rozdz. II, III i IV w terminach określonych w art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 2 wzgl. art. 10 ust. 2.

Uzasadnienie

Zob. uzasadnienie do poprawki 15.

Poprawka 38

Artykuł 5 ustęp 1

1. Na podstawie oceny określonej w art. 4, każde dorzecze, każdą zlewnię lub wycinek wybrzeża przypisany do obszaru dorzecza przyporządkowuje się do jednej z następujących kategorii:

1. Na podstawie oceny określonej w art. 4, każde dorzecze, każdą zlewnię, wycinek wybrzeża i ich fragmenty przypisane do obszaru dorzecza przyporządkowuje się do jednej z następujących kategorii:

a) dorzecza, zlewnie lub wycinki wybrzeża, co do których uznaje się brak znaczących zagrożeń powodziowych występujących w chwili obecnej bądź mogących prawdopodobnie wystąpić w przyszłości, lub potencjalne skutki dla zdrowia ludzkiego, środowiska lub działalności gospodarczej są uważane za wystarczająco niskie, aby mogły zostać zaakceptowane;

a) dorzecza, zlewnie, wycinki wybrzeża lub ich fragmenty, co do których uznaje się brak znaczących zagrożeń powodziowych występujących w chwili obecnej lub których potencjalne skutki dla środowiska lub działalności gospodarczej są uważane za wystarczająco niskie, aby mogły zostać zaakceptowane, przy uwzględnieniu przewidywalnego sposobu zagospodarowania gruntów oraz zmian klimatycznych;

b) dorzecza, zlewnie lub wycinki wybrzeża, w odniesieniu do których stwierdzono, że istnieje potencjalne zagrożenie powodziowe lub jego wystąpienie uważa się za prawdopodobne w przyszłości;

b) dorzecza, zlewnie lub wycinki wybrzeża, w odniesieniu do których stwierdzono, że istnieje potencjalne zagrożenie powodziowe.

 

Uzasadnienie

Nigdy nie będą akceptowane jakiekolwiek negatywne skutki dla zdrowia ludzkiego.

Obszary, na których planuje się zmianę przeznaczenia gruntów oraz obszary, na których oczekuje się zmian w ilości i schemacie opadów związanych ze zmianami klimatycznymi, powinny podlegać bardziej szczegółowej ocenie, w celu zapewnienia odpowiednich informacji na potrzeby planowania.

Poprawka 39

Artykuł 5 ustęp 2

2. Przyporządkowanie zgodnie z ust. 1 międzynarodowego dorzecza, zlewni lub wycinka nadbrzeża jest koordynowane przez zainteresowane państwa członkowskie.

2. Przyporządkowanie zgodnie z ust. 1 międzynarodowego dorzecza, zlewni, wycinka nadbrzeża lub ich fragmentów jest koordynowane przez zainteresowane państwa członkowskie.

Poprawka 40

Artykuł 5 ustęp 2 akapit pierwszy litera a) (nowa)

a) Na potrzeby niniejszego artykułu państwa członkowskie zapewniają wymianę właściwych danych w obrębie wspólnych dorzeczy.

Uzasadnienie

Ta poprawka ma na celu ułatwienie koordynacji, o której mowa w ust. 2.

Poprawka 41

Artykuł 7 ustęp 1

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, mapy powodzi i szacunkowe mapy szkód powodziowych, dalej zwane „mapami zagrożenia powodziowego” dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 lit. b).

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, mapy powodzi i szacunkowe mapy szkód powodziowych, dalej zwane „mapami zagrożenia powodziowego” dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 lit. b). Do tego celu można wykorzystać istniejące mapy przygotowane przez państwa członkowskie, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Aby ograniczyć koszty, należy wykorzystać mapy już istniejące, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Poprawka 42

Artykuł 7 ustęp 2 akapit pierwszy litera a)

a) wysoce prawdopodobne powodzie (przewidywane okresowe nawroty co 10 lat);

a) powodzie o przewidywanym okresie nawrotu co 10-30 lat.;

Uzasadnienie

W większości państw członkowskich nie ma potrzeby ewidencjonowania powodzi o dziesięcioletnim okresie nawrotu, które w praktyce z reguły mają mniejsze znaczenie. Państwa członkowskie powinny zachować pewną swobodę co do wyboru okresu przeglądów czy też prawdopodobieństwa nawrotu przy tworzeniu mapy powodzi wysoce prawdopodobnych.

Poprawka 43

Artykuł 7 ustęp 2 akapit pierwszy litera b)

b) średnio prawdopodobne powodzie (przewidywane okresowe nawroty co 100 lat),

b) powodzie o przewidywanych okresowych nawrotach co 100 lat;

Uzasadnienie

Określenia takie jak „wysoce/średnio prawdopodobne” nie występują w terminologii zarządzania zagrożeniem powodziowym.

Poprawka 44

Artykuł 7 ustęp 2 akapit drugi litera c)

c) obszary, gdzie może wystąpić erozja nadbrzeży i nanoszenie osadów.

c) obszary, gdzie może wystąpić erozja tarasów nadzalewowych i stoków w dolinach rzecznych oraz nadbrzeży i akumulacja osadów.

Uzasadnienie

W poprzedniej wersji niszczenie przyporządkowane zostało jedynie do obszarów wybrzeży, natomiast większość powodzi w Europie związana jest z dolinami rzecznymi. W dolinach zostają niszczone podczas powodzi ich części – dna, tarasy nadzalewowe i stoki.

Poprawka 45

Artykuł 7 ustęp 2 akapit drugi litera c)

c) obszary, gdzie może wystąpić erozja nadbrzeży i nanoszenie osadów.

nie dotyczy wersji polskiej

Uzasadnienie

Dotyczy jedynie niemieckiej wersji językowej.

Poprawka 46

Artykuł 7 ustęp 2 akapit drugi litera ca) (nowa)

ca) stromo opadające obszary, na których mogą wystąpić powodzie o dużej prędkości nurtu, przenoszące duże ilości osadów.

Uzasadnienie

Należy uwzględnić także powodzie występujące w niektórych regionach śródziemnomorskich, powodowane głównie przez opady ulewnego deszczu, których skutki pogarszają dodatkowo strome zbocza.

Poprawka 47

Artykuł 7 ustęp 2 akapit drugi litera ca) (nowa)

ca) czynniki stanowiące potencjalne źródło powodzi, występujące lub mogące wystąpić na obszarze oznaczonym na mapie zagrożenia.

Uzasadnienie

W celu oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim niezbędne jest określenie i przeanalizowanie czynników sprawczych, uwzględniając wszelkie ich skutki. Oprócz wymienienia ich w planach zarządzania, należy je oznaczyć na mapach zagrożenia.

Poprawka 48

Artykuł 7 ustęp 2 akapit piąty litera cc) (nowa)

 

(cc) obszary zalewowe oraz inne naturalne obszary, które obecnie lub w przyszłości mogą służyć jako obszary ochrony retencyjnej/obszary buforowe.

Uzasadnienie

Jeżeli niezabudowane obszary, które mogą być zalewane w sposób naturalny (np. obszary zalewowe) oraz pełnić ważną funkcję retencyjną, nie zostaną uwzględnione na mapach zagrożenia powodziowego i planach zarządzania tym zagrożeniem, mogą zostać przeznaczone do zabudowania. W ten sposób przestałyby one pełnić istotną funkcję zmniejszania zagrożenia powodziowego lub ich potencjał w tym zakresie uległby ograniczeniu zaś nowe obiekty wzniesione na tych obszarach byłyby zagrożone. Dlatego należy dopilnować, by obszary te zostały objęte obowiązkiem „niepogarszania sytuacji”, zapobiegając w ten sposób zwiększeniu zagrożenia. Niezbędne jest zatem włączenie/uwzględnienie tych obszarów i pełnionych przez nie funkcji na właściwych mapach zagrożenia powodziowego i w planach zarządzania tym zagrożeniem, które mają zostać sporządzone zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Poprawka 49

Artykuł 7 ustęp 3

3. Szacunkowe mapy szkód powodziowych wykazują potencjalne szkody związane z powodzią w zależności od wymienionych w ust. 2 scenariuszy, wyrażone w formie:

3. Szacunkowe mapy szkód powodziowych wykazują potencjalne negatywne skutki związane z powodzią w zależności od wymienionych w ust. 2 scenariuszy, wyrażone w formie:

a) liczby mieszkańców potencjalnie dotkniętych powodzią;

a) liczby mieszkańców potencjalnie dotkniętych powodzią;

b) potencjalne szkody gospodarcze na danym obszarze;

b) potencjalnych szkód gospodarczych na danym obszarze;

c) potencjalne szkody dla środowiska naturalnego.

c) potencjalnych szkód dla środowiska naturalnego, włączając obszary chronione wymienione w art. 6 dyrektywy 2000/60/WE, z uwzględnieniem położenia pojedynczych lub obszarowych źródeł zanieczyszczenia oraz stwarzanego przez nie zagrożenia dla ekosystemów wodnych lub lądowych w przypadku powodzi oraz zagrożenia dla zdrowia ludzkiego.

ca) instalacji technicznych, o których mowa w załączniku I do dyrektywy Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli1, oraz podlegających dyrektywie Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi2, które mogą spowodować incydentalne zanieczyszczenia w przypadku powodzi i obszarów chronionych określonych w art. 6 dyrektywy 2000/60/WE.

___________

1 Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 166/2006 (Dz.U. L 33 z 4.2.2006, str. 1).

2 Dz.U. L 10 z 14.1.1997, str. 13. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą (WE) nr 2003/105 (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 97).

Uzasadnienie

Na mapach powodziowych należy zamieścić obiekty, które w przypadku powodzi mogą spowodować zanieczyszczenie środowiska naturalnego. Instrumentami pozwalającymi na ustalenie obiektów stwarzających potencjalne zagrożenie są klasyfikacje zawarte w ww. dyrektywie Seveso II oraz dyrektywie IPPC. Na mapach zagrożenia powodziowego powinny również znaleźć się obszary chronione określone w ramowej dyrektywie wodnej.

Jeżeli na danym obszarze znajdują się zakłady, których zalanie może wywołać szczególne zanieczyszczenie środowiska naturalnego, takie jak zanieczyszczenie wody, związane z tym zagrożenie powinno zostać od początku zaznaczone na mapie.

Poprawka 50

Artykuł 7 ustęp 3 akapit pierwszy a (nowy)

 

Mapy zagrożenia powodziowego mogą zawierać podział obszarów na strefy odpowiadające zagospodarowaniu terenu oraz stopniowi narażenia na prawdopodobne szkody.

Uzasadnienie

Podział obszarów w zależności od rodzaju zagospodarowania terenu (obszary leśne, rolnicze, miejskie, przemysłowe itd.) oraz stopnia narażenia na prawdopodobne szkody, jak również zaznaczanie uzyskanych w ten sposób stref na mapach zagrożenia powodziowego będzie niezwykle użytecznym instrumentem przy podejmowaniu decyzji dotyczących procedur zarządzania zagrożeniem powodziowym. Patrz poprawka 4.

Poprawka 51

Artykuł 7 ustęp 3a (nowy)

3a. Państwa członkowskie określają konkretne miejsca, w których występuje podwyższone zagrożenie powodziowe. Informacje te muszą być brane pod uwagę przy planowaniu zagospodarowania terenu.

Uzasadnienie

W każdym przypadku istnieją miejsca szczególne, narażone na większe ryzyko. Informacje na ten temat powinny zostać wykorzystane dla lepszego planowania zagospodarowania terenu do celów działalności rolniczej, przemysłowej, rozwoju urbanizacyjnego oraz infrastruktury.

Poprawka 52

Artykuł 7 ustęp 3b (nowy)

3b. W zależności od szczególnych właściwości ich regionów państwa członkowskie mogą, jeżeli uznają to za potrzebne, dołączać specjalne przepisy do swoich map zagrożenia.

Or. es

Uzasadnienie

Dyrektywa określa niektóre podstawowe zasady, których należy przestrzegać. Jednak niezwykle użyteczna może okazać się możliwość ustanawiania przez poszczególne państwa członkowskie specjalnych przepisów dla obszarów o szczególnych właściwościach.

Poprawka 53

Artykuł 9 ustęp 1

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, plany zarządzania zagrożeniem powodziowym dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 2 lit. b), zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, plany zarządzania zagrożeniem powodziowym dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 lit. b), zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu oraz z dyrektywami 79/409/EWG i 92/43/EWG.

Poprawka 54

Artykuł 9 ustęp 1a (nowy)

 

1a. W celu sporządzenia takich planów państwa członkowskie opisują procesy zalewowe i ich podatność na zmiany, z uwzględnieniem obszarów zalewowych jako naturalnych obszarów ochronnych/buforowych w przypadku powodzi, a także obecnych i przyszłych dróg fali powodziowej. Ponadto państwa członkowskie opisują plany rozwoju z określeniem zmian w zagospodarowaniu terenów lub rozmieszczeniu ludności oraz lokalizacji działalności gospodarczej powodującej wzrost zagrożenia powodziowego na danym obszarze lub w regionach położonych w dolnym lub górnym biegu rzeki.

Poprawka 55

Artykuł 9 ustęp 1b (nowy)

 

1b. Państwa członkowskie mogą korzystać dla celów niniejszej dyrektywy z map i planów uprzednio sporządzonych dla dorzeczy lub ich fragmentów, jeżeli te mapy i plany spełniają wymogi niniejszej dyrektywy. Nie oznacza to zniesienia kontroli i aktualizacji.

Uzasadnienie

Państwa członkowskie, które wykonały już prace w tym obszarze, powinny mieć możliwość skorzystania z nich.

Poprawka 56

Artykuł 9 ustęp 2

2. Państwa członkowskie zapewniają ochronę na odpowiednim poziomie dla każdego dorzecza, zlewni lub wycinka wybrzeża, skupiając uwagę na ograniczeniu prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi oraz potencjalnych skutków powodzi dla zdrowia, środowiska i działalności gospodarczej, przy uwzględnieniu tak istotnych aspektów, jak: gospodarowanie zasobami wodnymi i gruntami, zagospodarowanie przestrzenne, użytkowanie gruntów i ochrona przyrody.

2. Państwa członkowskie, w ścisłym powiązaniu z władzami regionalnymi i lokalnymi zapewniają ochronę na odpowiednim poziomie dla każdego dorzecza, zlewni lub wycinka wybrzeża, skupiając uwagę na ograniczeniu potencjalnych skutków powodzi dla zdrowia, środowiska i działalności gospodarczej, najlepiej przy wykorzystaniu inicjatyw pozastrukturalnych, a w razie potrzeby przy ograniczeniu prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi. W działaniach tych należy uwzględnić tak istotne aspekty jak: gospodarowanie zasobami wodnymi i gruntami, zagospodarowanie przestrzenne, użytkowanie gruntów, stopień narażenia danego obszaru na prawdopodobne szkody i ochrona przyrody, jak również koszty i korzyści. W przypadku wspólnych dorzeczy, zlewni lub wycinków wybrzeża państwa członkowskie współpracują przy realizacji powyższych zobowiązań. Metody wykorzystania obszarów zalewowych przez człowieka powinny być dostosowane do znanych zagrożeń powodziowych.

 

Uzasadnienie

Powodzie stanowią naturalne zjawisko w funkcjonowaniu rzeki, odgrywające istotną rolę. Dlatego niezbędne jest wspomnienie o znaczeniu realizacji przede wszystkim działań pozastrukturalnych. Oznacza to, że zakres objęty mapami zagrożenia powodziowego może zostać ograniczony dzięki zmniejszeniu stopnia narażenia. Jedynie w przypadku gdy działania te okażą się niedostateczne, należy podjąć działania strukturalne w przypadku prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi.

Poprawka służy zagwarantowaniu, by w przypadku wspólnych dorzeczy państwa członkowskie miały obowiązek koordynowania działań związanych z ustaleniem poziomu ochrony. Ma to szczególne znaczenie dla zabezpieczenia interesów państw położonych w dolnym biegu rzeki. Ponadto zakres uwarunkowań branych pod uwagę przy realizacji powyższych zadań powinien zostać poszerzony o kwestie kosztów i korzyści związanych z takimi środkami.

Powodzie należą do zjawisk naturalnych i stwarzają zagrożenie wyłącznie dla działalności ludzkiej na obszarach zalewowych. Dlatego w ramach minimalizacji skutków powodzi należy również dostosować tę ludzką działalność do istniejących zagrożeń powodziowych.

Poprawka 57

Artykuł 9 ustęp 3 akapit pierwszy

3. Plany zarządzania zagrożeniem powodziowym uwzględniają środki służące osiągnięciu poziomu ochrony ustanowionego zgodnie z ust. 2.

3. Plany zarządzania zagrożeniem powodziowym uwzględniają środki:

(a) polegające na wykorzystaniu zjawisk naturalnych, takie jak utrzymywanie lub przywracanie obszarów zalewowych w celu zapewnienia w każdym możliwym przypadku możliwości odpływu wód rzecznych i wspieranie właściwego zagospodarowania gruntów oraz właściwych praktyk rolnych i leśnych w całym dorzeczu;

 

(b) przyczyniające się do zarządzania powodziami na obszarach położonych w dolnym i górnym biegu lub co najmniej nie mające wpływu na ryzyko powodziowe, i nie powodujące, że obszary położone w dolnym i górnym biegu rzeki ponoszą nieproporcjonalne koszty osiągając odpowiedni stopień zapobiegania ryzyku i ochrony;

 

(c) uwzględniające skuteczność istniejącej przeciwpowodziowej infrastruktury ochronnej wykonanej ręką człowieka, w tym jej skuteczność gospodarczą i środowiskową.

Uzasadnienie

Niezabudowane obszary, które mogą być zalewane w sposób naturalny (np. obszary zalewowe) oraz lasy pełnią ważną funkcję retencyjną i powinny zostać uwzględnione na mapach zagrożenia powodziowego - w szczególności dlatego, że tradycyjne metody zarządzania powodziami w większości oparte na infrastrukturze inżynieryjnej są często nieskuteczne i mogą spowodować poważne problemy w dolnym biegu rzek.

Poprawka 58

Artykuł 9 ustęp 3 akapit drugi

Plan zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmuje wszystkie etapy cyklu zarządzania zagrożeniem powodziowym, szczególny nacisk kładąc na zapobieganie, ochronę i gotowość i uwzględniając charakterystykę danego dorzecza bądź zlewni.

Plan zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmuje wszystkie etapy cyklu zarządzania zagrożeniem powodziowym, szczególny nacisk kładąc na zapobieganie, ochronę i gotowość i uwzględniając charakterystykę danego dorzecza bądź zlewni. Plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmują również ocenę działań ratunkowych i pokryzysowych.

Uzasadnienie

Chociaż plany zarządzania zagrożeniem koncentrują się na kwestiach zapobiegania, ochrony i gotowości, szczegółowa ocena operacji ratunkowych i pokryzysowych może przyczynić się do bardziej powszechnego uświadomienia kosztów związanych z brakiem stosowania środków zapobiegawczych.

Poprawka 59

Artykuł 9 ustęp 3 akapit drugi b (nowy)

Plan zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmuje środki na rzecz zapobiegania powstawaniu w wyniku powodzi incydentalnych zanieczyszczeń z instalacji technicznych, o których mowa w załączniku I do dyrektywy Rady 96/61/WE, i podlegających dyrektywie Rady 96/82/WE.

Uzasadnienie

Ponieważ powodziom towarzyszą często incydentalne zanieczyszczenia z obiektów przemysłowych, rolnych i innego rodzaju instalacji na danym obszarze, w planach zarządzania zagrożeniem powodziowym należy uwzględnić przypuszczalne źródła zanieczyszczenia. Instrumentami pozwalającymi na ustalenie obiektów stwarzających potencjalne zagrożenie są klasyfikacje zawarte w ww. dyrektywie Seveso II oraz dyrektywie IPPC.

Poprawka 60

Artykuł 9 ustęp 3a (nowy)

3a. Środki służące zarządzaniu zagrożeniem powodziowym, zwłaszcza te związane z budową infrastruktury, powinny podlegać rzetelnej i przejrzystej ocenie gospodarczej i środowiskowej w celu zapewnienia długoterminowej opłacalności zapewnianych przez nie usług dla obywateli i przedsiębiorstw, uwzględniając zasadę zwrotu kosztów, łącznie z kosztami środowiskowymi i kosztami poniesionych nakładów.

Poprawka 61

Artykuł 9 ustęp 4

4. Środki zarządzania zagrożeniem powodziowym podejmowane przez jedno państwo członkowskie nie mogą zwiększać zagrożenia powodziowego w krajach sąsiednich.

4. W świetle zasady solidarności należy rozważyć w odpowiednich przypadkach podjęcie działań na obszarach w górnym i dolnym biegu rzeki jako elementu planów zarządzania zagrożeniem powodziowym. Środki zarządzania zagrożeniem powodziowym ani żadne inne środki podejmowane przez jedno państwo członkowskie nie mogą zwiększać zagrożenia powodziowego w krajach sąsiednich.

Poprawka 62

Artykuł 9 ustęp 4a (nowy)

4a. Jeżeli państwo członkowskie zamierza wprowadzić istotne zmiany w środkach wykonawczych lub harmonogramie wdrażania w okresach przypadających między kolejnymi przeglądami przewidzianymi w art. 11 ust. 2, jest ono zobowiązane do podjęcia odpowiednich działań służących zapewnieniu koordynacji z pozostałymi państwami członkowskimi w obrębie międzynarodowego obszaru dorzecza oraz informacji i udziału społeczeństwa.

Poprawka 63

Artykuł 12 ustęp 2

2. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza leżącego całkowicie na terenie Wspólnoty, państwa członkowskie zapewniają koordynację w celu stworzenia jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym.

2. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza leżącego całkowicie na terenie Wspólnoty, państwa członkowskie zapewniają koordynację, przykładowo poprzez stworzenie sieci wymiany informacji między właściwymi organami, w celu stworzenia jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym. Państwa przystępujące i kandydujące zachęca się zdecydowanie do aktywnej współpracy w takich działaniach.

Jeżeli taki plan nie zostanie opracowany, państwa członkowskie opracowują plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmujące przynajmniej te części międzynarodowego obszaru dorzecza, które leżą na ich terytorium.

Jeżeli taki plan nie zostanie opracowany, państwa członkowskie opracowują plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmujące przynajmniej te części międzynarodowego obszaru dorzecza, które leżą na ich terytorium. Przy opracowaniu takich planów zasięgają one opinii państw członkowskich położonych w międzynarodowym dorzeczu, składają sprawozdanie ze stanowiska tych państw członkowskich oraz uwzględniają wpływ swoich planów na sąsiednie państwa członkowskie.

Uzasadnienie

Jednym z najbardziej podstawowych kroków w kierunku zapewnienia koordynacji w dziedzinie zarządzania zagrożeniem powodziowym oraz kształtowania stosunków opartych na rosnącym wzajemnym zaufaniu, jest stworzenie sieci wymiany informacji między właściwymi władzami państw członkowskich, ponoszących wspólną odpowiedzialność za międzynarodową zlewnię rzeki.

W celu zapewnienia pełnej koordynacji niezbędne jest opracowywanie planów w konsultacji z państwami kandydującymi, tak aby dostosowały się one jak najszybciej do unijnych polityk i obowiązującego dorobku wspólnotowego. Zmieniono drugą część ustępu, ponieważ jej pierwotne brzmienie pozostawia możliwość zaniechania realizacji środków przewidzianych w pierwszej części, co pozbawiałoby te przepisy skuteczności.

Konsultacje muszą być przeprowadzone w każdym przypadku, nawet gdy brakuje wspólnego planu.

Poprawka 64

Artykuł 12 ustęp 2a (nowy)

 

2a. Państwa członkowskie zapewniają koordynację działań związanych z realizacją wymogów niniejszej dyrektywy w obrębie całego obszaru dorzecza. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza zainteresowane państwa członkowskie zapewniają wspólnie taką koordynację i mogą w tym celu wykorzystywać istniejące już struktury, których podstawę stanowią umowy międzynarodowe.

Uzasadnienie

Dostosowanie do art. 3 ust. 4 ramowej dyrektywy wodnej.

Poprawka 65

Artykuł 12 ustęp 3

3. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza wykraczającego poza terytorium Wspólnoty, dla którego nie dojdzie do opracowania jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym z udziałem zainteresowanych państw trzecich, państwa członkowskie opracowują plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmujące przynajmniej te części międzynarodowego obszaru dorzecza, które leżą na terytorium zainteresowanych państw członkowskich.

3. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza wykraczającego poza terytorium Wspólnoty, dla którego nie dojdzie do opracowania jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym z udziałem zainteresowanych państw trzecich, zainteresowane państwo lub państwa członkowskie dołożą starań w zakresie stosownej koordynacji działań z państwami trzecimi w celu osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy na obszarze całego dorzecza.

Uzasadnienie

Dostosowanie do art. 3 ust. 5 ramowej dyrektywy wodnej.

Poprawka 66

Artykuł 12 ustęp 3a (nowy)

3a. W przypadku wystąpienia problemów, które mają wpływ na zarządzanie zagrożeniem powodziowym w państwie członkowskim i które nie mogą być rozwiązane na poziomie państwa członkowskiego, odsyła się do art. 12 dyrektywy 2000/60/WE.

Uzasadnienie

Dostosowanie do ramowej dyrektywy wodnej.

Poprawka 67

Artykuł 13 ustęp 2

2. Opracowanie pierwszych planów zarządzania zagrożeniem powodziowym i ich przeglądy zgodnie z art. 10 niniejszej dyrektywy są przeprowadzane w ścisłej koordynacji oraz, gdy to zostanie uznane za właściwe, zintegrowane z przeglądami planów gospodarowania wodami w dorzeczach przewidzianymi w art. 13 ust. 7 dyrektywy 2000/60/WE.

2. Opracowanie pierwszych map zagrożenia powodziowego i ich przeglądy zgodnie z art. 10 niniejszej dyrektywy są przeprowadzane w koordynacji oraz mogą być połączone z przeglądami przewidzianymi w art. 13 ust. 7 dyrektywy 2000/60/WE.

Uzasadnienie

Należy w każdym przypadku dążyć do koordynacji z dyrektywą 2000/60/WE. Jednakże połączenie powinno mieć w każdym przypadku charakter fakultatywny. Państwa członkowskie mogą wybrać sporządzenie osobnego planu.

Poprawka 68

Artykuł 14 ustęp 1

1. Państwa członkowskie udostępniają publicznie wyniki wstępnej oceny zagrożenia powodziowego, mapy zagrożenia powodziowego oraz plany zarządzania zagrożeniem powodziowym.

1. Państwa członkowskie zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003, nr 2003/4/WE w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska1 oraz zgodnie z Konwencją z Aarhus udostępniają publicznie wyniki wstępnej oceny zagrożenia powodziowego, mapy zagrożenia powodziowego oraz plany zarządzania zagrożeniem powodziowym.

____

1 Dz.U. L 41 z 14.2.2003, str. 26.

 

Uzasadnienie

Zastosowanie Konwencji z Aarhus do instytucji i organów Wspólnoty, a także w stosunku do obywateli UE pozwoli na dostęp do informacji o powodzi, udział społeczeństwa w podejmowniu decyzji i dostęp do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, w tym również powodzi i jej skutków.

Poprawka 69

Artykuł 14 ustęp 2a (nowy)

2a. Państwa członkowskie informują i zapewniają aktywny udział społeczeństwa w celu zapewnienia wysokiej gotowości, jako elementu planów zarządzania zagrożeniem powodziowym, aby ograniczyć do minimum niszczące skutki powodzi.

Or. en

Uzasadnienie

Wiele negatywnych skutków powodzi można ograniczyć do minimum, jeżeli społeczeństwo będzie dysponowało wiedzą o związanych z tym zagrożeniach i będzie przygotowane do skoordynowanych działań na wypadek powodzi.

Poprawka 70

Artykuł 15 ustęp 2a (nowy)

 

2a. Państwa członkowskie będą prowadzić dla obywateli zamieszkujących obszary określone w art. 7 ust. 2 regularne akcje informacyjne i szkoleniowe, dostarczające wiedzę konieczną do podejmowania w razie potrzeby odpowiednich działań w celu ochrony przed powodzią oraz postępowania w wypadku jej wystąpienia.

Poprawka 71

Artykuł 16 a (nowy)

 

Artykuł 16 a

1. Państwa członkowskie mogą zrezygnować z szacunkowej oceny zagrożenia powodziowego zgodnie z art. 4 w odniesieniu do tych dorzeczy i odcinków wybrzeża, co do których do [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy] stwierdzono istnienie potencjalnego znaczącego ryzyka wystąpienia powodzi albo realnie uważane jest ono za prawdopodobne tak, iż obszary te należy sklasyfikować zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 1 lit. b).

 

2. Państwa członkowskie mogą zarządzić do [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy] stosowanie istniejących map zagrożenia powodziowego, jeśli spełniają one zadania map zgodnie z art. 7.

 

3. Państwa członkowskie mogą zrezygnować z opracowania planów zarządzania powodziowego, o których mowa w art. 9, jeśli do[data wejścia w życie niniejszej dyrektywy] plany już istniejące są odpowiednie do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 1 i art. 9.

 

4. Państwa członkowskie poinformują Komisję o swoich decyzjach podjętych zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu w terminach przewidzianych w art. 5 ust. 3, 8 ust. 1 i 11 ust. 1.

Uzasadnienie

Nowy artykuł 16a łączy przepisy w sprawie uznania wykonanych przez państwa członkowskie wstępnych prac przygotowawczych w taki sposób, że prace, które wprawdzie nie pokrywają się z dosłownym brzmieniem dyrektywy, ale spełniają swój cel, mogą zostać uznane. Dla wielu wód międzynarodowych już istnieją uzgodnione plany działań na wypadek powodzi, spełniające cele niniejszej dyrektywy. Należy uznać takie istniejące plany i wyłączyć je z formalnych postanowień dyrektywy.

Poprawka 72

Artykuł 17

Państwa członkowskie przedkładają Komisji wstępne oceny zagrożenia powodziowego, mapy zagrożenia powodziowego oraz plany zarządzania zagrożeniem powodziowym w ciągu trzech miesięcy od ich opracowania.

Państwa członkowskie przedkładają Komisji wstępne oceny zagrożenia powodziowego, mapy zagrożenia powodziowego oraz plany zarządzania zagrożeniem powodziowym, w tym transgranicznymi zagrożeniami powodziowymi, w ciągu trzech miesięcy od ich opracowania.

Uzasadnienie

Należy w sposób wyraźny włączyć do zakresu dyrektywy zagrożenia transgraniczne, które mogą pochodzić zarówno z sąsiednich państw członkowskich, jak i państw trzecich.

Poprawka 73

Artykuł 18

Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wprowadzenia niniejszej dyrektywy w życie najpóźniej do dnia 22 grudnia 2018 r., a następnie w okresach sześcioletnich.

Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wprowadzenia niniejszej dyrektywy w życie najpóźniej do dnia 22 grudnia 2018 r., a następnie w okresach sześcioletnich. Przy sporządzaniu sprawozdania uwzględniane będą skutki zmian klimatycznych.

Poprawka 74

Załącznik sekcja A ustęp 4 a) (nowy)

 

4a. potraktowanie priorytetowo działań, które propagują zapobieganie szkodom zgodnie z celami dyrektywy 2000/60/WE dotyczącymi niepogarszania i/lub dobrego stanu ekologicznego, chemicznego i jakościowego, takich jak:

- ochrona terenów bagiennych i obszarów zalewowych,

- przywrócenie do pierwotnego stanu zdegradowanych terenów bagiennych i obszarów zalewowych (w tym zakoli rzecznych), zwłaszcza tych, które ponownie łączą rzeki z ich obszarami zalewowymi,

- usunięcie z rzek przestarzałej infrastruktury przeciwpowodziowej,

- zapobieganie dalszej budowie (infrastruktury, osiedli, etc.) na obszarach zalewowych,

- wspieranie projektów budowlanych służących udoskonaleniu istniejących budynków, takich jak fundamenty palowe,

- wspieranie praktyk zrównoważonego użytkowania gruntów w zlewniach, takich jak ponowne zalesianie, w celu zwiększenia naturalnego potencjału retencyjnego oraz uzupełniania wód gruntowych,

- wprowadzenie wymogu uzyskania uprzedniego zezwolenia lub rejestracji długofalowej działalności prowadzonej na obszarach zalewowych, takiej jak budownictwo i rozwój przemysłowy;

Poprawka 75

Załącznik sekcja B punkt 2

2. ocena postępów na drodze do osiągnięcia właściwego poziomu ochrony;

2. ocena postępów na drodze do osiągnięcia właściwego poziomu zapobiegania zagrożeniu i ochrony;

(1)

Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.


UZASADNIENIE

Powodzie to najczęściej występujące katastrofy naturalne w Europie. Powodzie, które miały miejsce w Europie w 2002 i 2005 r., spowodowały spustoszenia na większości dotkniętych obszarów: odnotowano ofiary śmiertelne, konieczna była ewakuacja ludności, poważnie uszkodzone zostały domy i infrastruktura. Doszło również do częściowo długotrwałego zanieczyszczenia środowiska naturalnego i olbrzymich szkód gospodarczych. Opady deszczu tylko w sierpniu 2005 r. spowodowały śmierć ponad 70 osób.

Uznaje się za naukowo udowodnione, że częstotliwość i intensywność obfitych opadów deszczu potęgowana jest przez wiele czynników związanych z działalnością człowieka:

² intensywną urbanizację, przede wszystkim na obszarach zagrożonych (budowa terenów miejskich i dróg, zmiana biegu rzek, nieprzemyślane zabudowywanie obszarów zalewowych);

² wyrąb lasów, szczególnie zezwolony przez władze wyrąb lasów w dolinach pod budowę domków letniskowych, na tereny pod działalność gospodarczą i pod budowę centrów handlowych na do tej pory zalesionych brzegach rzek górskich;

² intensywne rolnictwo, krytykowane z powodu utwardzania górnych warstw gleby, zmniejszania powierzchni łąk i obszarów zalewowych, zabudowy pastwisk wzgl. upraw wiosennych;

² erozję gleby.

Po powodziach w 2002 r. Komisja Europejska przedstawiła wspólnotowy program działania w zakresie zagrożenia powodziowego, w ramach którego, inter alia, miała zostać osiągnięta poprawa badań i informacji. Ponadto Komisja przedstawiła komunikat w sprawie zarządzania zagrożeniem powodziowym (COM(2004) 472) zawierający analizę i propozycje skoncentrowanych działań. Jednym z tych działań jest niniejszy wniosek w sprawie dyrektywy, której celem jest zasadniczo ograniczenie wynikających z powodzi zagrożeń dla ludzkiego zdrowia, środowiska, infrastruktury i mienia oraz zarządzanie tymi zagrożeniami.

Sprawozdawca wyraża zadowolenie z inicjatywy Komisji. W obliczu rosnącego ryzyka wstąpienia szkód związanych z powodzią uważa, że istotne jest stworzenie europejskich ram prawnych. Wskazuje również, że z uwagi na fakt, iż większość dorzeczy w Europie leży na terytorium dwóch lub więcej państw (patrz ilustracja na następnej stronie) niewystarczająca jest koncepcja zarządzania zagrożeniem powodziowym wyłącznie na szczeblu krajowym.

Zdaniem sprawozdawcy przy tworzeniu europejskich ram prawnych należy kategorycznie przestrzegać zasady pomocniczości; liczne ważne decyzje takie jak poziom ochrony i wybór środków ochronnych mogą i powinny być podejmowane samodzielnie przez państwa członkowskie.

Zobowiązania wynikające z niniejszej dyrektywy ograniczają się do następujących działań: wstępna ocena zagrożenia powodziowego, sporządzenie map zagrożenia powodziowego oraz planów zarządzania zagrożeniem powodziowym. Wcześniejsze dokonanie oceny prawdopodobieństwa (art. 4) gwarantuje wyłączenie obszarów, na których nie występuje zagrożenie powodziowe, a tym samym możliwość oszczędności np. przy kartowaniu.

Wdrażanie dyrektywy powinno ponadto wiązać się z możliwie małym obciążeniem administracyjnym i technicznym państw członkowskich. Jednym z najważniejszych aspektów jest tu zapewnienie ochrony dotychczasowego dorobku, tj. możliwości korzystania przez państwa członkowskie z wykonanych do tej pory prac w zakresie ochrony przeciwpowodziowej. Należy zapewnić również ścisłą harmonizację z ramową dyrektywą wodną (2000/60/WE), ponieważ założenia zawarte w tych dwóch tekstach uzupełniają się.

Sprawozdawca proponuje, aby w tekście dyrektywy umieścić zasadę ochrony dotychczasowego dorobku. Sprawozdawca opowiada się za ograniczeniem wstępnej oceny do elementów kluczowych - na tym etapie nie powinna to jeszcze być wysoce naukowa ocena zagrożenia powodziowego. Wystarczy również, że ocena obejmie powodzie, do których doszło w ostatnich 30 latach.

Ponadto sprawozdawca chciałby - podobnie jak to ma miejsce w ramowej dyrektywie wodnej - powierzyć Komisji funkcję pośrednika w konfliktach między państwami członkowskimi. Inne poprawki mają na celu przyznanie państwom członkowskim większego stopnia elastyczności lub osiągniecie jasności sformułowań.


OPINIa Komisji Rozwoju Regionalnego (26.4.2006)

dla Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim

(COM(2006)0015 – C6-0020/2006 – 2006/0005(COD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Jillian Evans

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

W memorandum wyjaśniającym Komisja Europejska podkreśla tragiczne skutki (ponad 700 zgonów w 2002 r.) oraz ogrom spowodowanych przez powodzie szkód dla środowiska, publicznej i prywatnej infrastruktury oraz działalności gospodarczej regionów. Siłę powodzi zwielokrotniło drastyczne zmniejszenie się naturalnej pojemności retencyjnej dorzeczy. Mimo niebezpieczeństw zezwolono na budowę publicznych i prywatnych budynków oraz obiektów na obszarach zagrożonych powodzią. Tytułem przykładu Komisja wskazuje na 10 milionów ludzi mieszkających na obszarach zagrożonych bardzo poważnymi powodziami wzdłuż Renu, gdzie potencjalne szkody powodziowe mogą sięgać 165 mln euro. Zmiany klimatyczne zwiększą prawdopodobnie częstotliwość i natężenie powodzi. W związku z tym, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia powodzi i zarządzania związanymi z nimi zagrożeniami dla ludzkiego zdrowia, środowiska, infrastruktury i własności, Komisja proponuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przyjęcie dyrektywy w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim.

Ocena i zarządzanie zagrożeniem powodziowym nie jest nową kwestią. Większość, jeśli nie wszystkie, państwa członkowskie wdrożyły strategie krajowe, które mają pomóc w zarządzaniu tym zjawiskiem. Tym niemniej większość dorzeczy w Europie znajduje się w dwóch lub więcej państwach członkowskich, a zarządzanie zagrożeniem powodziowym w jednym regionie może wpłynąć na regiony w dolnym lub górnym biegu rzeki. W związku z tym wspólne działanie na szczeblu Wspólnoty przyniosłoby znaczne korzyści i poprawiłoby ogólny poziom zapobiegania i ochrony przez zagrożeniem powodziowym. Ponadto, ustawodawstwo zajmujące się tym aspektem zarządzania zasobami wodnymi doskonale pasuje do ramowej dyrektywy wodnej(1), która wprowadziła pojęcie transgranicznej koordynacji dorzeczy.

Zgodnie z nowym ustawodawstwem regulującym fundusze strukturalne proponuje się, aby działania przeciwpowodziowe były uważane za koszty kwalifikujące się do otrzymania pomocy z tegoż funduszu.

Według opinii sprawozdawczyni do projektu Komisji należy wprowadzić pewną liczbę zmian, jeżeli naszym zamiarem jest:

· by niniejszy wniosek w sprawie dyrektywy stanowił część całościowej strategii zarządzania zagrożeniem powodziowym;

· położenie akcentu na zapobieganie mające na celu eliminację lub zmniejszenie zagrożenia powodziowego zamiast organizacji ratownictwa, gdyż środki zapobiegawcze i ostrożności są skuteczniejsze i mniej kosztowne niż ratownictwo lub zapewnianie wyposażenia;

· ograniczenie lub wyeliminowanie efekt domina w górnym lub dolnym biegu rzeki poprzez zintegrowane działania na poziomie całego dorzecza, w tym transgraniczną współpracę w ramach dorzecza przy zaangażowaniu wszelkich istotnych władz;

· promowanie łączenia wszystkich strategii i mechanizmów finansowych, między innymi polityki spójności, w celu zapewnienia zrównoważonego zarządzania zagrożeniem powodziowym;

· połączenie wykonania niniejszej dyrektywy od daty jej wejścia w życie z procesem opracowywania planów gospodarowania wodami w dorzeczach zawartego w dyrektywie 2000/60/WE (ramowa dyrektywa wodna) w celu uczynienia planów zarządzania zagrożeniem powodziowym rentownymi i wspierania ich poszanowania oraz warunków równowagi ekologicznej określonych w ramowej dyrektywie wodnej;

· zapewnienie zrównoważonego zarządzania zasobami wodnymi poprzez potraktowanie w sposób priorytetowy działań zapobiegających zagrożeniu i szkodom za pomocą planowania użytkowania gruntów i zwiększenia naturalnej pojemności retencyjnej;

· stanowienie prawa w sposób jasny i możliwy do wyegzekwowania poprzez wyeliminowanie prawnej dwuznaczności w odniesieniu do zasięgu map zagrożenia powodziowego i planów zarządzania;

· sprawienie, by rynek pracował na rzecz zrównoważonego zarządzania zagrożeniem powodziowym poprzez działalność gospodarczą w obszarach zagrożonych powodzią ponosząc koszty działań przeciwpowodziowych, jak również występujących kosztów środowiskowych i poniesionych nakładów oraz uczynienie ludności mieszkającej na obszarach zagrożenia powodziowego odpowiedzialną za podjęcie, zgodnie z ich najlepszymi umiejętnościami, środków zapobiegawczych w celu zmniejszenia szkód (np. przystosowanie budynków do zagrożenia powodziowego).

Sprawozdawczyni proponuje w związku z tym następujące poprawki:

POPRAWKI

Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

Punkt uzasadnienia 2

(2) Powodzie należą do naturalnych zjawisk, którym nie sposób zapobiec. Tym niemniej działalność człowieka przyczynia się do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i pogłębienia wywoływanych przez nie szkód.

 

(2) Powodzie należą do naturalnych zjawisk, którym nie sposób całkowicie zapobiec. Tym niemniej, drastyczna redukcja naturalnych zdolności przeciwpowodziowych dorzeczy, ludzka niegospodarność (budowa nowych osiedli i prowadzenie działalności gospodarczej na obszarach zalewowych, a także erozja i obniżenie naturalnego potencjału retencyjnego gleby wskutek wycinania lasów i prowadzenia działalności rolniczej w dorzeczach) oraz globalne ocieplenie przyczyniają się do zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i pogłębienia wywołanych przez nie negatywnych skutków.

Poprawka 2

Punkt uzasadnienia 2 a (nowy)

 

(2a) Tradycyjne strategie zarządzania ryzykiem powodziowym, koncentrujące się na budowie infrastruktury dla bezpośredniej ochrony ludności, nieruchomości i towarów, nie zapewniają takiego bezpieczeństwa, jakiego od nich oczekiwano.

Poprawka 3

Punkt uzasadnienia 3

(3) Wykonalne i pożądane byłoby ograniczenie ryzyka wystąpienia szkód dla ludzkiego zdrowia, środowiska i infrastruktury związanych z powodzią; działania na rzecz ograniczenia ryzyka wystąpienia szkód powodziowych muszą być skoordynowane na poziomie dorzecza, jeśli mają odnieść skutek.

 

(3) Wykonalne i pożądane byłoby ograniczenie ryzyka wystąpienia szkód dla ludzkiego zdrowia, środowiska i infrastruktury związanych z powodzią. Jednakże działania na rzecz ograniczenia ryzyka wystąpienia szkód powodziowych muszą być skoordynowane między państwami członkowskimi, ich władzami krajowymi, regionalnymi i lokalnymi, jak również organizacjami odpowiedzialnymi za gospodarkę rzeczną na poziomie dorzeczy, jeśli mają odnieść skutek i muszą nadawać większe znaczenie działaniom powiązanym ze środowiskiem naturalnym w celu sprowokowania zmiany w podejściu z tradycyjnego krótkoterminowego modelu „budowania w celu ochrony” w kierunku ekologicznie trwałego zarządzania zagrożeniem powodziowym.

Poprawka 4

Punkt uzasadnienia 3 a (nowy)

 

(3a) Proponowany zintegrowany system gospodarowania wodami w dorzeczach powinien opierać się na (a) tzw. „pojemności środowiska” w danym przypadku, czyli odpowiednim i długoterminowym funkcjonowaniu ekosystemów i zachowaniu różnorodności biologicznej, jak również powiązanych korzyści społeczno-gospodarczych ludności, (b) wspólnej ocenie potrzeb i oczekiwań wszystkich zainteresowanych stron na poziomie dorzecza oraz (c) jak najbardziej rzetelnej informacji.

Poprawka 5

Punkt uzasadnienia 3 b (nowy)

 

(3b) Środki zarządzania zagrożeniem i zapobiegania zniszczeniom powodziowym powinny być zgodne z zasadą solidarności. W związku z tym zarządzanie zagrożeniem powodziowym w zlewni rzeki przepływającej przez terytorium dwóch lub więcej sąsiadujących państw, powinno być zorganizowane w taki sposób, by na żadnym z tych obszarów nie występowało zagrożenie powodziowe wskutek nietrwałej gospodarki rzecznej.

Uzasadnienie

Zarówno dyrektywa 2000/60/WE ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, jak i rozpatrywany wniosek dotyczący dyrektywy, który będzie z nią ściśle powiązany, uwzględniają zasadę solidarności, zgodnie z którą niezbędne jest skoordynowane zarządzanie zagrożeniem powodziowym na obszarze całej zlewni transgranicznej rzeki.

Poprawka 6

Punkt uzasadnienia 7 a (nowy)

 

(7a) Wymogi trwałego zarządzania zagrożeniem powodziowym powinny zostać uwzględnione podczas definiowania i wdrażania wszelkich istotnych polityk państw członkowskich i Wspólnoty, takich jak transport, planowanie przestrzenne, rozwój urbanistyczny oraz polityka przemysłowa, rolna, polityka spójności, polityka energetyczna i polityka w dziedzinie badań naukowych.

Uzasadnienie

Istnieje wiele dowodów na to, że nieprawidłowe polityki w dziedzinie planowania przestrzennego, rozwoju urbanistycznego i uprzemysłowienia przyczyniają się w znacznym stopniu do zwiększenia zagrożenia powodziowego.

Poprawka 7

Punkt uzasadnienia 8

(8) Na terytorium Wspólnoty dochodzi do rozmaitych odmian powodzi, w tym powodzi rzecznych, powodzi gwałtownych, powodzi na terenach miejskich, powodzi połączonych z zalaniem kanalizacji i powodzi nadbrzeżnych. Szkody wynikłe z powodzi mogą być również zróżnicowane w zależności od kraju czy regionu Wspólnoty. Stąd też cele zarządzania zagrożeniem powodziowym powinny się opierać na warunkach lokalnych i regionalnych.

(8) Na terytorium Wspólnoty dochodzi do rozmaitych odmian powodzi, w tym powodzi rzecznych, powodzi gwałtownych, powodzi na terenach miejskich, powodzi połączonych z zalaniem kanalizacji i powodzi nadbrzeżnych oraz powodzi wywołanych przez intensywne opady deszczu. Szkody wynikłe z powodzi mogą być również zróżnicowane w zależności od kraju czy regionu Wspólnoty. Stąd też cele zarządzania zagrożeniem powodziowym powinny się opierać na warunkach lokalnych i regionalnych.

Uzasadnienie

Do szeregu rodzajów powodzi wymienionych w tekście proponowanej dyrektywy dodano powodzie wywołane przez intensywne opady deszczu.

Poprawka 8

Punkt uzasadnienia 13

(13) Dla uniknięcia powielania działań, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wykorzystania istniejących map zagrożenia powodziowego i planów zarządzania zagrożeniem powodziowym w celu spełnienia wymogów określonych w niniejszej dyrektywie.

(13) Dla uniknięcia powielania działań, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wykorzystania istniejących map zagrożenia powodziowego i planów zarządzania zagrożeniem powodziowym w celu spełnienia wymogów określonych w niniejszej dyrektywie; w tym celu należy zapewnić państwom członkowskim, zgodnie z zasadą pomocniczości oraz w miarę dostępności tych map i planów, pełną swobodę działania niezbędną zarówno do ich wykorzystania, jak i spełnienia wyżej wymienionych wymogów.

Uzasadnienie

Ze względu na zróżnicowany charakter powodzi w państwach członkowskich należy zapewnić odpowiednią swobodę działania, by dyrektywa okazała się naprawdę użyteczna. Należy przy tym ściśle stosować się do dyrektywy 2000/60/WE ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej.

Poprawka 9

Punkt uzasadnienia 13 a (nowy)

 

(13a) Zarządzanie zagrożeniem powodziowym w dorzeczach powinno zmierzać w kierunku współodpowiedzialności oraz solidarności w obrębie dorzeczy. W tym celu państwa członkowskie powinny dążyć do podnoszenia stanu wiedzy i zacieśniania współpracy wśród wszystkich zainteresowanych podmiotów, również tych na terenach, które wprawdzie nie należą do obszarów zalewanych lub w mniejszym stopniu narażone są na zalanie, jednak stosowane tam metody zagospodarowania gruntów i praktyki mogą przyczynić się do wystąpienia powodzi w dolnym lub górnym biegu rzeki.

Poprawka 10

Artykuł 2 ustęp 1

1. „powódź” oznacza czasowe zalanie wodą terenu zazwyczaj niezalanego;

1. „powódź” oznacza czasowe zalanie wodą terenu zazwyczaj niezalanego, również w wyniku intensywnych opadów deszczu, prowadzących do zalania terenów zamieszkałych lub przemysłowych;

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka wprowadza szerszą definicję „powodzi”, zgodnie z decyzją o dodaniu intensywnych opadów deszczu jako kolejnej przyczyny powodzi.

Poprawka 11

Artykuł 4 ustęp 1

1. Państwa członkowskie podejmą wstępną ocenę zagrożenia powodziowego zgodną z ust. 2 w odniesieniu do każdego obszaru dorzecza lub fragmentu dorzecza pogranicznego położonego na ich terytorium.

1. Państwa członkowskie podejmą wstępną ocenę zagrożenia powodziowego zgodną z ust. 2 w odniesieniu do każdego obszaru dorzecza lub fragmentu dorzecza pogranicznego położonego na ich terytorium. Do tego celu można wykorzystać dostępne oceny przygotowane przez państwa członkowskie, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Aby ograniczyć koszty, do celów wstępnej oceny zagrożenia należy wykorzystać oceny już istniejące, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Poprawka 12

Artykuł 4 ustęp 2 litera a)

a) mapę obszaru dorzecza zawierającą granice dorzeczy, zlewni i tam, gdzie jest to stosowne, powiązanych stref nadbrzeżnych, ukazującą topografię i zagospodarowanie terenu;

a) mapę obszaru dorzecza zawierającą granice dorzeczy, zlewni i powiązanych obszarów nadbrzeżnych, ukazującą topografię i zagospodarowanie terenu;

Poprawka 13

Artykuł 4 ustęp 2 litera b)

b) opis powodzi, do których doszło w przeszłości;

b) opis powodzi, do których doszło w przeszłości i które wywarły poważny, niekorzystny wpływ na ludzkie życie, działalność gospodarczą oraz środowisko naturalne;

Uzasadnienie

Aby ograniczyć koszty, należy uwzględnić jedynie poważne powodzie.

Poprawka 14

Artykuł 4 ustęp 2 litera e)

e) ocenę prawdopodobieństwa przyszłych powodzi w oparciu o dane hydrologiczne, odmiany powodzi i przewidywane skutki zmian klimatycznych i tendencji w zagospodarowaniu terenu;

e) ocenę prawdopodobieństwa przyszłych powodzi w oparciu o dane hydrologiczne, w tym dane uzyskane w ramach telemetrycznego monitorowania każdej zlewni rzeki prowadzonego w czasie rzeczywistym, oraz w oparciu o odmiany powodzi i przewidywane skutki zmian klimatycznych i tendencji w zagospodarowaniu terenu;

Uzasadnienie

Stworzenie hydrometeorologicznej sieci telemetrycznej (mierzenie poziomu opadów, temperatury, wilgotności, pomiar natężenia przepływu itd.) może znacznie ułatwić ocenę zagrożenia powodziowego na obszarze zlewni rzeki, pełniąc funkcję systemu wczesnego ostrzegania, jak i niezwykle cennej bazy danych.

Poprawka 15

Artykuł 4 ustęp 2 litera (f a) (nowa)

 

fa) ocenę skuteczności istniejącej wytworzonej przez człowieka infrastruktury przeciwpowodziowej, biorąc pod uwagę jej rzeczywistą zdolność zapobiegania szkodom, jak również jej efektywność z punktu widzenia ekonomii i ochrony środowiska;

Poprawka 16

Artykuł 4 ustęp 2a (nowy)

 

2a. Państwa członkowskie mogą wyłączyć ze wstępnej oceny zagrożenia powodziowego te dorzecza, zlewnie i obszary nadbrzeżne, które w oparciu o zebrane w danym państwie członkowskim doświadczenia można od razu zaliczyć do kategorii dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża, na których występuje znaczące zagrożenie powodziowe i które wymagają opracowania mapy obszarów powodziowych i planów zarządzania.

Poprawka 17

Artykuł 5 ustęp 1 litera a)

a) dorzecza, zlewnie lub wycinki wybrzeża, co do których uznaje się brak znaczących zagrożeń powodziowych występujących w chwili obecnej bądź mogących prawdopodobnie wystąpić w przyszłości, lub potencjalne skutki dla zdrowia ludzkiego, środowiska lub działalności gospodarczej są uważane za wystarczająco niskie, aby mogły zostać zaakceptowane;

a) dorzecza, zlewnie lub wycinki wybrzeża, co do których uznaje się brak znaczącego zagrożenia powodziowego występującego w chwili obecnej lub potencjalne skutki dla zdrowia ludzkiego, środowiska lub działalności gospodarczej są uważane za wystarczająco niskie, aby mogły zostać zaakceptowane;

Poprawka 18

Artykuł 5 ustęp 2

2. Przyporządkowanie zgodnie z ust. 1 międzynarodowego dorzecza, zlewni lub wycinka nadbrzeża jest koordynowane przez zainteresowane państwa członkowskie.

2. Przyporządkowanie zgodnie z ust. 1 międzynarodowego dorzecza, zlewni lub wycinka nadbrzeża jest koordynowane przez zainteresowane państwa członkowskie. Do celów niniejszego artykułu państwa członkowskie zapewniają wymianę odpowiednich danych w obrębie wspólnych dorzeczy.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka ma ułatwić koordynację, o której mowa w ust. 2.

Poprawka 19

Artykuł 7 ustęp 1

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, mapy powodzi i szacunkowe mapy szkód powodziowych, dalej zwane „mapami zagrożenia powodziowego” dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 lit. b).

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, mapy powodzi i szacunkowe mapy szkód powodziowych, dalej zwane „mapami zagrożenia powodziowego” dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 lit. b). Do tego celu można wykorzystać istniejące mapy przygotowane przez państwa członkowskie, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Aby ograniczyć koszty, należy wykorzystać mapy już istniejące, o ile spełniają one wymogi niniejszej dyrektywy.

Poprawka 20

Artykuł 7 ustęp 1 akapit pierwszy litera c) i akapit drugi

c) mało prawdopodobne powodzie (wypadki skrajne).

c) mało prawdopodobne powodzie (wypadki skrajne) w przypadku dużych skupisk ludności oraz dużych obszarów zagospodarowanych.

Dla każdego ze scenariuszy wymienionych w ustępie pierwszym, uwzględnione są następujące elementy:

Dla każdego ze scenariuszy wymienionych w ustępie pierwszym uwzględnione są następujące elementy:

a) przewidywana głębokość wód;

a) przewidywana głębokość wód w przypadku dużych skupisk ludności oraz dużych obszarów zagospodarowanych;

b) prędkość przepływu, jeśli to stosowne,

a) prędkość przepływu, w przypadku dużych skupisk ludności oraz dużych obszarów zagospodarowanych;

c) obszary, gdzie może wystąpić erozja nadbrzeży i nanoszenie osadów.

c) obszary, gdzie może wystąpić erozja nadbrzeży i nanoszenie osadów.

Uzasadnienie

W projekcie przedstawionym przez Komisję obowiązek określenia przewidywanej głębokości wody oraz prędkości jej przepływu dotyczy wszystkich odcinków rzeki. Konieczne byłoby przygotowanie w tym celu cyfrowego modelu topograficznego lub dwuwymiarowego modelu matematycznego. Jednakże dokonywanie tych obliczeń jest zbędne na niektórych obszarach, przykładowo na obszarach przeznaczonych pod naturalne zalewy. Jeżeli zatem na danym obszarze wyżej wymienione instrumenty nie są obecnie dostępne, operacje te pochłoną znaczne środki, tymczasem nie ma potrzeby przeprowadzania ich na wszystkich odcinkach rzeki.

Poprawka 21

Artykuł 7 ustęp 2 litera (c a) (nowa)

 

ca) naturalne obszary zalewowe oraz obszary, które mogą służyć jako ochrona retencyjna w najbliższym czasie lub w przyszłości.

Poprawka 22

Artykuł 7 ustęp 3 akapit pierwszy a (nowy)

 

Mapy zagrożenia powodziowego mogą zawierać podział obszarów na strefy odpowiadające zagospodarowaniu terenu oraz stopniowi narażenia na prawdopodobne szkody.

Uzasadnienie

Podział obszarów w zależności od rodzaju zagospodarowania terenu (obszary leśne, rolnicze, miejskie, przemysłowe itd.) oraz stopnia narażenia na prawdopodobne szkody, jak również zaznaczanie uzyskanych w ten sposób stref na mapach zagrożenia powodziowego będzie niezwykle użytecznym instrumentem przy podejmowaniu decyzji dotyczących procedur zarządzania zagrożeniem powodziowym. Patrz poprawka 4.

Poprawka 23

Artykuł 9 ustęp 1

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, plany zarządzania zagrożeniem powodziowym dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 2 lit. b), zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

1. Państwa członkowskie przygotowują, na poziomie obszaru dorzecza, plany zarządzania zagrożeniem powodziowym dla dorzeczy, zlewni i wycinków wybrzeża wyznaczonych zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 lit. b), zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu oraz z dyrektywami 79/409/EWG i 92/43/EWG.

Poprawka 24

Artykuł 9 ustęp 2

2. Państwa członkowskie zapewniają ochronę na odpowiednim poziomie dla każdego dorzecza, zlewni lub wycinka wybrzeża, skupiając uwagę na ograniczeniu prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi oraz potencjalnych skutków powodzi dla zdrowia, środowiska i działalności gospodarczej, przy uwzględnieniu tak istotnych aspektów, jak: gospodarowanie zasobami wodnymi i gruntami, zagospodarowanie przestrzenne, użytkowanie gruntów i ochrona przyrody.

2. Państwa członkowskie zapewniają zarządzanie zagrożeniem powodziowym na odpowiednim poziomie dla każdego dorzecza, zlewni lub wycinka wybrzeża, skupiając uwagę na ograniczeniu prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi oraz potencjalnych skutków powodzi dla zdrowia, środowiska i działalności gospodarczej, przy uwzględnieniu tak istotnych aspektów, jak: gospodarowanie zasobami wodnymi i gruntami, zagospodarowanie przestrzenne, użytkowanie gruntów, stopień narażenia danego obszaru na prawdopodobne szkody i ochrona przyrody.

Uzasadnienie

„Ochrona” jest pojęciem zbyt wąskim, podczas gdy „zarządzanie zagrożeniem powodziowym” oznacza zapobieganie, ochronę oraz gotowość na wypadek sytuacji powodziowej, o których mowa w art. 9 ust. 3.

Poprawka 25

Artykuł 9 ustęp 3 akapit pierwszy

3. Plany zarządzania zagrożeniem powodziowym uwzględniają środki służące osiągnięciu poziomu ochrony ustanowionego zgodnie z ust. 2.

Plany zarządzania zagrożeniem powodziowym uwzględniają środki służące osiągnięciu celów zarządzania zagrożeniem powodziowym ustanowionych zgodnie z ust. 2.

Uzasadnienie

W niniejszej dyrektywie innymi zadaniami powinno się obarczyć Komisję (zapewnianie ram współpracy oraz ustalanie celów) a innymi państwa członkowskie (realizacja celów poprzez podejmowanie konkretnych działań dostosowanych do lokalnych uwarunkowań).

Poprawka 26

Artykuł 9 ustęp 3 akapit drugi a (nowy)

 

Realizacja planów zarządzania zagrożeniem powodziowym poddawana jest ocenie w formie próbnych alarmów pozwalających ustalić poziom wyszkolenia i gotowości odpowiednich jednostek. W razie potrzeby plany te powinny być odpowiednio korygowane.

Uzasadnienie

W celu zapewnienia skuteczności planów zarządzania powodziowego niezbędne jest przeprowadzanie próbnych alarmów służących ocenie poziomu wyszkolenia i gotowości odpowiednich jednostek i umożliwiających wprowadzenie niezbędnych poprawek do tych planów.

Poprawka 27

Artykuł 9 ustęp 3 akapit drugi b (nowy)

 

W planach zarządzania zagrożeniem powodziowym szczególną wagę przywiązuje się do zarządzania zagrożeniem na terenach miejskich oraz powiązanych z nimi obszarach przemysłowych, ponieważ to właśnie na tych obszarach występują zazwyczaj największe straty materialne.

Uzasadnienie

W planach zarządzania zagrożeniem powodziowym w sposób priorytetowy należy traktować tereny miejskie i powiązane z nimi obszary przemysłowe, ponieważ straty ponoszone na tych obszarach są z reguły wyższe i mogą potencjalnie objąć większą liczbę osób niż w przypadku obszarów wiejskich.

Poprawka 28

Artykuł 9 ustęp 3a (nowy)

 

3a. W celu efektywnego opracowania i realizacji planów podejmowane są środki służące zapewnieniu stałej łączności i współpracy między obroną cywilną i regionalnymi władzami odpowiedzialnymi za gospodarkę wodną.

Uzasadnienie

Niezbędna jest współpraca między obroną cywilną i regionalnymi władzami odpowiedzialnymi za gospodarkę wodną w celu zapewnienia wszelkich informacji niezbędnych do opracowania solidnych planów zarządzania i ich realizacji.

Poprawka 29

Artykuł 12 ustęp 1

1. W odniesieniu do obszarów dorzeczy położonych w całości na ich terytorium, państwa członkowskie zapewniają opracowanie jednego wspólnego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym.

1. W odniesieniu do obszarów dorzeczy położonych w całości na ich terytorium, państwa członkowskie zapewniają opracowanie jednego wspólnego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym, obejmującego wszystkie odpowiednie władze oraz mającego na uwadze regionalne plany zarządzania zagrożeniem powodziowym.

Poprawka 30

Artykuł 12 ustęp 2

2. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza leżącego całkowicie na terenie Wspólnoty, państwa członkowskie zapewniają koordynację w celu stworzenia jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym.

2. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza leżącego całkowicie na terenie Wspólnoty, państwa członkowskie zapewniają koordynację, przykładowo poprzez stworzenie sieci wymiany informacji między właściwymi organami, w celu stworzenia jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym. Państwa przystępujące i kandydujące zachęca się zdecydowanie do aktywnej współpracy w takich działaniach.

Jeżeli taki plan nie zostanie opracowany, państwa członkowskie opracowują plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmujące przynajmniej te części międzynarodowego obszaru dorzecza, które leżą na ich terytorium.

Jeżeli opracowanie takiego planu opóźni się, państwa członkowskie opracowują plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmujące przynajmniej te części międzynarodowego obszaru dorzecza, które leżą na ich terytorium.

Uzasadnienie

Jednym z najbardziej podstawowych kroków w kierunku zapewnienia koordynacji w dziedzinie zarządzania zagrożeniem powodziowym oraz kształtowania stosunków opartych na rosnącym wzajemnym zaufaniu, jest stworzenie sieci wymiany informacji między właściwymi władzami państw członkowskich, ponoszących wspólną odpowiedzialność za międzynarodową zlewnię rzeki.

W celu zapewnienia pełnej koordynacji niezbędne jest opracowywanie planów w konsultacji z państwami kandydującymi, tak aby dostosowały się one jak najszybciej do unijnych polityk i obowiązującego dorobku wspólnotowego. Zmieniono drugą część ustępu, ponieważ jej pierwotne brzmienie pozostawia możliwość zaniechania realizacji środków przewidzianych w pierwszej części, co pozbawiałoby te przepisy skuteczności.

Poprawka 31

Artykuł 12 ustęp 3

3. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza wykraczającego poza terytorium Wspólnoty, dla którego nie dojdzie do opracowania jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym z udziałem zainteresowanych państw trzecich, państwa członkowskie opracowują plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmujące przynajmniej te części międzynarodowego obszaru dorzecza, które leżą na terytorium zainteresowanych państw członkowskich.

3. W przypadku międzynarodowego obszaru dorzecza wykraczającego poza terytorium Wspólnoty, dla którego nie dojdzie do opracowania jednego, międzynarodowego planu zarządzania zagrożeniem powodziowym z udziałem zainteresowanych państw trzecich, państwa członkowskie opracowują plany zarządzania zagrożeniem powodziowym obejmujące przynajmniej te części międzynarodowego obszaru dorzecza, które leżą na terytorium zainteresowanych państw członkowskich, oraz ustanawiają sieci wymiany informacji między właściwymi organami zainteresowanych państw.

Uzasadnienie

Jednym z najbardziej podstawowych kroków w kierunku zapewnienia koordynacji w dziedzinie zarządzania zagrożeniem powodziowym oraz kształtowania stosunków opartych na rosnącym wzajemnym zaufaniu jest stworzenie sieci wymiany informacji między właściwymi władzami państw członkowskich, ponoszących wspólną odpowiedzialność za międzynarodową zlewnię rzeki.

Poprawka 32

Artykuł 13 ustęp 1

1. Opracowanie pierwszych map zagrożenia powodziowego i ich przeglądy zgodnie z art. 8 niniejszej dyrektywy są przeprowadzane w ścisłej koordynacji oraz, gdy to zostanie uznane za właściwe, połączone z przeglądami przewidzianymi w art. 5 ust. 2 dyrektywy 2000/60/WE.

 

1. Opracowanie pierwszych map zagrożenia powodziowego i ich przeglądy zgodnie z art. 8 niniejszej dyrektywy są przeprowadzane w sposób zapewniający wykorzystanie właściwych informacji przedstawionych zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE oraz, gdy to zostanie uznane za właściwe, może być połączone z przeglądami przewidzianymi w art. 5 ust. 2 dyrektywy 2000/60/WE.

Poprawka 33

Artykuł 14 ustęp 2

2. Państwa członkowskie zapewniają czynne zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron w opracowanie, przegląd i aktualizacje planów zarządzania zagrożeniem powodziowym, o których mowa w rozdziale IV.

2. Państwa członkowskie zapewniają czynne zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron, zwłaszcza władz regionalnych i lokalnych, w opracowanie, przegląd i aktualizacje planów zarządzania zagrożeniem powodziowym, o których mowa w rozdziale IV.

Na żądanie udostępniane są dokumenty i informacje, które posłużyły do opracowania map zagrożenia powodziowego i planów zarządzania zagrożeniem powodziowym.

Uzasadnienie

Władze regionalne i lokalne na terytorium UE zyskują coraz większą wiedzę w kwestiach dotyczących powodzi oraz wskazują na swą niemożliwą do zastąpienia rolę w zapobieganiu i zarządzaniu tym rodzajem katastrof oraz łagodzenia skutków powodzi dla ludności. Dlatego zasadnicze znaczenie ma ich aktywne i wyraźne zaangażowanie w proces zarządzania zagrożeniem powodziowym i jego oceny.

Poprawka 34

Artykuł 15 ustęp 2a (nowy)

 

2a. Państwa członkowskie będą prowadzić dla obywateli zamieszkujących obszary określone w art. 7 ust. 2 regularne akcje informacyjne i szkoleniowe, dostarczające wiedzę konieczną do podejmowania w razie potrzeby odpowiednich działań w celu ochrony przed powodzią oraz postępowania w wypadku jej wystąpienia.

Poprawka 35

Załącznik sekcja A ustęp 3

3. opis odpowiedniego poziomu ochrony, ustanowionego zgodnie z art. 9 ust. 2;

3. opis odpowiedniego poziomu zapobiegania zagrożeniom i ochrony, ustanowionego zgodnie z art. 9 ust. 2;

Poprawka 36

Załącznik sekcja A punkt 4

4. opis środków wymaganych dla osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony, łącznie ze środkami podjętymi zgodnie z art. 9 oraz środkami przeciwpowodziowymi podjętymi na podstawie innych aktów prawodawstwa wspólnotowego;

4. opis standardowych i niestandardowych środków wymaganych dla osiągnięcia odpowiedniego poziomu ochrony, łącznie ze środkami podjętymi zgodnie z art. 9 oraz środkami przeciwpowodziowymi podjętymi na podstawie innych aktów prawodawstwa wspólnotowego;

Uzasadnienie

Jak wynika ze sprawozdań Europejskiej Agencji Środowiska, plany zarządzania zagrożeniem powodziowym mogą obejmować mechanizmy ochrony przeciwpowodziowej o charakterze standardowym (bariery przeciwpowodziowe, ponowne zalesienie, drogi ewakuacji pożarowej, sztuczne kanały przedzielające, spływy, wały itd.) jak i niestandardowym (gospodarka roślinna, zmiany w zagospodarowaniu gruntów, regulacje dotyczące bezpieczeństwa infrastruktury i budynków, systemy wczesnego ostrzegania itd.).

Poprawka 37

Załącznik sekcja A ustęp 4 a) (nowy)

 

4a. potraktowanie priorytetowo działań, które propagują zapobieganie szkodom zgodnie z celami dyrektywy 2000/60/WE dotyczącymi niepogarszania i/lub dobrego stanu ekologicznego, chemicznego i jakościowego, takich jak:

- ochrona terenów bagiennych i obszarów zalewowych,

- przywrócenie do pierwotnego stanu zdegradowanych terenów bagiennych i obszarów zalewowych (w tym zakoli rzecznych), zwłaszcza tych, które ponownie łączą rzeki z ich obszarami zalewowymi,

- usunięcie z rzek przestarzałej infrastruktury przeciwpowodziowej,

- zapobieganie dalszej budowie (infrastruktury, osiedli, etc.) na obszarach zalewowych,

- wspieranie projektów budowlanych służących udoskonaleniu istniejących budynków, takich jak fundamenty palowe,

- wspieranie praktyk zrównoważonego użytkowania gruntów w zlewniach, takich jak ponowne zalesianie, w celu zwiększenia naturalnego potencjału retencyjnego oraz uzupełniania wód gruntowych,

- wprowadzenie wymogu uzyskania uprzedniego zezwolenia lub rejestracji długofalowej działalności prowadzonej na obszarach zalewowych, takiej jak budownictwo i rozwój przemysłowy;

Poprawka 38

Załącznik sekcja A punkt 4 b) (nowy)

 

4b. opis zaangażowania wszystkich właściwych organów;

Poprawka 39

Załącznik sekcja B punkt 1

1. wszelkie zmiany lub aktualizacje od czasu publikacji poprzedniej wersji planu zarządzania zagrożeniem powodziowym, włącznie ze streszczeniem przeglądów przeprowadzonych zgodnie z przepisami rozdziałów II, III i IV;

1. wszelkie zmiany lub aktualizacje od czasu publikacji poprzedniej wersji planu zarządzania zagrożeniem powodziowym, włącznie z modyfikacjami wprowadzonymi na podstawie próbnych alarmów służących ustaleniu poziomu gotowości odpowiednich jednostek oraz ze streszczeniem przeglądów przeprowadzonych zgodnie z przepisami rozdziałów II, III i IV;

Uzasadnienie

W razie potrzeby po przeprowadzeniu testów obejmujących próbne alarmy służące ustaleniu poziomu gotowości odpowiednich jednostek, należy wprowadzić niezbędne modyfikacje do planów zarządzania zagrożeniem powodziowym.

Poprawka 40

Załącznik sekcja B ustęp 2

2. ocena postępów na drodze do osiągnięcia właściwego poziomu ochrony;

2. ocena postępów na drodze do osiągnięcia właściwego poziomu zapobiegania zagrożeniom i ochrony;

(1)

Dyrektywa 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r.


PROCEDURA

Tytuł

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim

Odsyłacze

COM(2006)0015 – C6-0020/2006 – 2006/0005(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

ENVI

Opinia wydana przez
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

REGI
1.2.2006

Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu

 

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Jillian Evans
6.3.2006

Poprzedni sprawozdawca komisji opiniodawczej

 

Rozpatrzenie w komisji

6.3.2006

 

 

 

 

Data przyjęcia

20.4.2006

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

1

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Alfonso Andria, Elspeth Attwooll, Jana Bobošíková, Graham Booth, Bairbre de Brún, Gerardo Galeote Quecedo, Iratxe García Pérez, Eugenijus Gentvilas, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Ambroise Guellec, Marian Harkin, Konstantinos Hatzidakis, Jim Higgins, Alain Hutchinson, Mieczysław Edmund Janowski, Tunne Kelam, Miloš Koterec, Constanze Angela Krehl, Sérgio Marques, Miroslav Mikolášik, Lambert van Nistelrooij, Jan Olbrycht, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Elisabeth Schroedter, Alyn Smith, Grażyna Staniszewska, Margie Sudre, Salvatore Tatarella, Oldřich Vlasák

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Inés Ayala Sender, Bastiaan Belder, Thijs Berman, Simon Busuttil, Brigitte Douay, Jillian Evans, Louis Grech, Marcin Libicki, László Surján

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Sharon Bowles

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

...

PROCEDURA

Tytuł

Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny zagrożenia powodziowego i zarządzania nim

Odsyłacze

COM(2006)0015 – C6-0020/2006 – 2006/0005(COD)

Data przedstawienia w PE

18.1.2006

Komisja przedmiotowo właściwa
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

1.2.2006

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

AGRI
1.2.2006

REGI
1.2.2006

 

 

 

Opinia niewydana
  Data wydania decyzji

AGRI
21.3.2006

 

 

 

 

Sprawozdawca(y)
  Data powołania

Richard Seeber
29.11.2006

 

Rozpatrzenie w komisji

21.2.2006

21.3.2006

4.5.2006

 

 

Data przyjęcia

4.5.2006

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

37

3

6

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Adamos Adamou, Liam Aylward, Irena Belohorská, Johannes Blokland, John Bowis, Frederika Brepoels, Dorette Corbey, Chris Davies, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Edite Estrela, Jillian Evans, Karl-Heinz Florenz, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Cristina Gutiérrez-Cortines, Satu Hassi, Gyula Hegyi, Marie Anne Isler Béguin, Dan Jørgensen, Christa Klaß, Eija-Riitta Korhola, Urszula Krupa, Jules Maaten, Linda McAvan, Riitta Myller, Péter Olajos, Miroslav Ouzký, Frédérique Ries, Guido Sacconi, Karin Scheele, Carl Schlyter, Richard Seeber, María Sornosa Martínez, Antonios Trakatellis, Thomas Ulmer, Anja Weisgerber, Åsa Westlund, Anders Wijkman

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Sergio Berlato, Milan Gaľa, Erna Hennicot-Schoepges, Ria Oomen-Ruijten, Glenis Willmott

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Elisabeth Jeggle, Lapo Pistelli

Data złożenia

15.5.2006

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

...

Ostatnia aktualizacja: 1 sierpnia 2006Informacja prawna