w sprawie inicjatywy zgłoszonej przez Republikę Austrii dotyczącej przyjęcia decyzji Rady dostosowującej wynagrodzenia podstawowe i dodatki pracowników Europolu

(5417/2006 – C6-0072/2006 – 2006/0803(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając inicjatywę Republiki Austrii (5417/2006)(1),

–   uwzględniając art. 44 aktu Rady z dnia 3 grudnia 1998 r. określającego regulamin pracowniczy mający zastosowanie do pracowników Europolu (dalej zwanego „regulaminem pracowniczym”),

–   uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu UE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0072/2006),

–   uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady: Demokratyczna kontrola nad Europolem (COM(2002)0095),

–   uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 30 maja 2002 r. w sprawie przyszłego rozwoju Europolu oraz jego automatycznego wcielenia w system instytucji Unii Europejskiej(2),

–   uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 10 kwietnia 2003 r. w sprawie przyszłego rozwoju Europolu(3),

–   uwzględniając swoje stanowisko z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawie inicjatywy Wielkiego Księstwa Luksemburga, mającej na celu przyjęcie decyzji Rady dostosowującej wynagrodzenia podstawowe i dodatki pracowników Europolu(4),

–   uwzględniając art. 93 oraz art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0278/2006),

A. mając na uwadze, że nie zasięgnięto opinii Parlamentu w sprawie jakichkolwiek środków operacyjnych lub organizacyjnych dotyczących Europolu, ani też obecnej działalności Europolu, bądź przyszłych programów powstałych w odpowiedzi na potrzeby UE i państw członkowskich, ani też nie poinformowano go o nich; mając na uwadze, że brak informacji na ten temat uniemożliwia Parlamentowi dokonanie oceny zasadności i adekwatności zaproponowanej decyzji, podczas gdy konieczne jest szybkie przekształcenie Europolu w agencję UE w celu zwiększenia przejrzystości i poprawy kontroli, a blokując działania w tym zakresie Rada nie wywiązuje się ze swych zadań;

1.  odrzuca inicjatywę Republiki Austrii;

2.  zwraca się do władz Republiki Austrii o wycofanie inicjatywy ;

3.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Radzie i Komisji, jak również rządowi Republiki Austrii.

(1) Dotychczas nieopublikowaną w Dzienniku Urzędowym. (2) Dz.U. C 187 E z 7.8.2003, str. 144. (3) Dz.U. C 64 E z 12.3.2004, str. 588. (4) Dz.U. C 157 E z 6.7.2006, str. 450.

Zwrócono się do Parlamentu Europejskiego o zaopiniowanie inicjatywy Republiki Austrii w sprawie dostosowania wynagrodzenia podstawowego i dodatków pracowników Europolu na okres między 1 lipca 2005 r. a 1 lipca 2006 r.

Niniejszy projekt decyzji w sprawie inicjatywy Austrii ma na celu przystosowanie wynagrodzenia podstawowego oraz dodatków pracowników Europolu w świetle prowadzonego przez zarząd przeglądu przepisów. Zarząd uwzględnił zmiany w kosztach życia w Królestwie Niderlandów, jak również zmiany płac urzędników publicznych w państwach członkowskich. Przegląd ten uzasadnia wzrost o 1,6% wynagrodzenia za okres między 01.07.2005 r. a 01.07.2006 r.

Parlament Europejski świetnie rozumie potrzebę zainteresowanej instytucji, aby zmienić i uaktualnić stawki wynagrodzenia jej pracowników zgodnie ze zmianami wywołanymi podwyższeniem kosztów życia, i nie ma w tej sprawie powodów do sprzeciwu.

Parlament Europejski jest jednak zdania, że zasięgniecie jego opinii w sprawie dokumentu o takich finansowych skutkach, jak niniejsza inicjatywa, ma charakter prowokacyjny. Powszechnie wiadomo, że Europol jest międzyrządową instytucją, finansowaną przez każde z państw członkowskich Unii Europejskiej. Parlament Europejski nie ma nic do powiedzenia na temat budżetu Europolu, a w związku z tym nie odgrywa żadnej roli w podejmowaniu administracyjnych decyzji związanych z jego organizacją. Dlatego zasięgniecie opinii w sprawie dokumentu, którego oddziaływanie ma charakter finansowy, wydaje się czystą formalnością, skoro nie przewidziano zasięgania opinii w przypadku przyjmowania budżetu Europolu.

Poniżej sprawozdawca zwraca uwagę na kilka istotnych kwestii, jakie należy rozstrzygnąć, zanim Parlament Europejski może udzielić swej opinii w sprawie natury finansowej.

1. Kontrola Europolu przez Parlament Europejski

Podstawową kwestią, jaką należy podkreślić jest to, iż zasięganie opinii Parlamentu Europejskiego w sprawie działalności Europolu - organu międzyrządowego - jest konieczne wyłącznie wtedy, gdy wiąże się to ze zwiększeniem przejrzystości oraz odpowiedzialności tej instytucji.

W chwili obecnej Parlament Europejski nie prowadzi nadzoru nad pracami Europolu, jak i Trybunał Sprawiedliwości nie pełni nad nimi kontroli sądowej(1).

Mimo że art. 39 traktatu o UE zobowiązuje Radę do zasięgania opinii Parlamentu przed przyjęciem takich prawnie wiążących środków jak decyzje ramowe, decyzje i konwencje, rozwiązanie to nie stanowi wystarczającego narzędzia, które zapewniałoby demokratyczną kontrolę. Ponadto Parlament Europejski uczestniczy w podejmowaniu pewnych decyzji dotyczących rozwoju Europolu, np. jakichkolwiek poprawek do jego konwencji, ale nie w określaniu priorytetów działalności Europolu(2).

Parlament Europejski oświadczał wiele razy(3), że obowiązujące rozwiązania w sprawie kontroli parlamentarnej są zbyt kłopotliwe oraz, ze względu na międzyrządowy charakter procedur podejmowania decyzji w obszarze współpracy policyjnej - nieskuteczne.

W odniesieniu zwłaszcza do kontroli parlamentarnej Parlament zwrócił się do Rady o wzmocnienie demokratycznej władzy Parlamentu Europejskiego nad Europolem(4). Jak dotąd nie rozwiązano pomyślenie tego wniosku.

Należy również pamiętać, że, pomimo jej losu, Konstytucja wyraźnie zamierzała poprawić sytuację w tym obszarze, na co wskazuje art. III-276(5). Wraz z jej przyjęciem Konstytucja umożliwiłaby Parlamentowi - w procedurze współdecydowania z Radą - „określanie struktury, funkcjonowania oraz zakresu działań i zadań Europolu”, a także „określanie procedur kontroli działań Europolu (...), w której uczestniczą parlamenty narodowe”.

Włącznie tego artykułu w projekcie Konstytucji jasno pokazuje istnienie ogólnej zgody państw członkowskich co do zwiększenia przejrzystości Europolu oraz roli Parlamentu Europejskiego w kontrolowaniu jego działalności.

2. Europol jako agencja UE

Można by rozważać przekształcenie Europolu w jedną z agencji UE w taki sposób, aby główną strukturę stanowili pracownicy zatrudnieni na stałe zamiast obecnego składu kadry, do której wchodzą w głównej mierze urzędnicy oddelegowani z państw członkowskich. Takie przekształcenie pozwoliłoby uniknąć wysokiej fluktuacji kadr, która utrudnia zachowanie stałego podejścia do rozwoju działalności Europolu. W przypadku dokonania takiego przekształcenia,działalność Europolu byłaby w całości finansowana bezpośrednio z budżetu UE, a wtedy Parlament Europejski o wiele łatwiej mógłby prowadzić kontrolę jego działań. Sprawozdawca jest bardzo przychylny pomysłowi stworzenia mieszanego organu z udziałem parlamentów krajowych, który poddawałby kontroli działalność Europolu. Reforma Europolu doprowadziłaby również do zastąpienia konwencji Europolu wraz z trzema jego ciągle jeszcze niewdrożonymi protokołami - decyzją Rady Ministrów. Sprawozdawca w pełni popiera restrukturyzację Europolu oraz jego przekształcenie w agencję UE, gdyż pozwoli to posłom na kontrolowanie jego działalności. Tylko wtedy zasięganie opinii PE na temat wynagrodzenia oraz dodatków pracowników Europolu będzie spójne oraz przedmiotowe.

Wnioski

Parlament Europejski w pełni wierzy w potrzebę wpierania rozwoju Europolu jako skutecznego narzędzia walki z przestępczością zorganizowaną w Unii Europejskiej. Dlatego Parlament wyraża swe szczere pragnienie przekształcenie go w pełnoprawną agencję UE. Sprawozdawca jest zdania, że zasięganie opinii Parlamentu Europejskiego w kwestiach finansowych dotyczących pracowników Europolu byłoby istotne tylko wtedy, gdy takie przekształcenie się dokona.

Z tego właśnie względu, oraz konsekwentnie z ustalona praktyką Parlamentu, sprawozdawca proponuje odrzucić niniejszą inicjatywę, w sprawie której zasięga się opinii Parlamentu.

(1) „Zwalczanie terroryzmu i przestępczości zorganizowanej; współpraca policyjna w Europie: rola Europolu”, wystąpienie Jensa Henrika Højbjerga, zastępcy dyrektora Europolu na wspólnym posiedzeniu parlamentarnym w dniu 18 października 2005 r., str.1 (2) „Zwalczanie terroryzmu i przestępczości zorganizowanej; współpraca policyjna w Europie: rola Europolu”, Bruksela, dnia 27 września 2005 r. (3) CNS/2005/0803 Europol: dostosowaniu podstawowych pensji i dodatków dla pracowników Europolu od lipca 2004 r. Inicjatywa Luksemburga, sprawozdawca: Claude Moraes CNS/2004/0817 Europol: wyznaczenie Europolu na Główny Urząd zwalczania podrabiania: Inicjatywa Niemiec, Hiszpanii, Włoch, Wielkiej Brytanii, Północnej Irlandii; sparwozdawca: Díaz de Mera García Consuegra Agustín CNS/2004/0806 Europol: dostosowaniu podstawowych pensji i dodatków dla pracowników Europolu od lipca 2002 r. Inicjatywa Irlandii, sprawozdawca: Turco Maurizio CNS/2002/0822 Europol: Poprawki do regulaminu pracowniczego. Inicjatywa Danii, sprawozdawca: Turco Maurizio CNS/2002/0814 Europejskie Biuro Policji, Europol: protokół do Konwencji - pranie brudnych pieniędzy. Inicjatywa Danii, sprawozdawca: von Boetticher Christian Ulrik. (4) Zobacz Zalecenie 4: Parlamentarna kontrola w zaleceniu EP dla Rady w sprawie przyszłości Europolu, 10 kwietnia 2003 r., P5_TA (2003)0186 (5) Artykuł III-276 brzmi następująco: ‘1. Zadaniem Europolu jest wspieranie i wzmacnianie działań organów policyjnych i innych organów ścigania Państw Członkowskich, jak również ich wzajemnej współpracy w zapobieganiu i zwalczaniu poważnej przestępczości dotykającej dwa lub więcej Państw Członkowskich, terroryzmu oraz form przestępczości naruszających wspólne interesy objęte polityką Unii. 2. Ustawy europejskie określają strukturę, funkcjonowanie oraz zakres działań i zadań Europolu. Zadania te mogą obejmować: a) gromadzenie, przechowywanie, przetwarzanie, analizę i wymianę informacji, przekazywanych, zwłaszcza przez organy Państw Członkowskich, państw trzecich lub instytucji spoza Unii, b) koordynowanie, organizowanie i prowadzenie działań dochodzeniowych i operacyjnych, realizowanych wspólnie z właściwymi organami Państw Członkowskich lub w ramach wspólnych zespołów dochodzeniowych, w miarę potrzeb w powiązaniu z Eurojust. Ustawy europejskie określają również procedury kontroli działań Europolu przez Parlament Europejski, w której uczestniczą parlamenty narodowe. 3. Działania operacyjne Europolu są prowadzone w powiązaniu i w porozumieniu z organami Państwa lub Państw Członkowskich, których terytorium obejmują. Użycie środków przymusu należy do wyłącznej kompetencji właściwych organów krajowych.