(10) Ponieważ państwa członkowskie nie muszą informować Komisji o sposobie, w jaki zdecydowały lub zamierzają ponownie wykorzystać wycofane fundusze i dokonać zmiany planu finansowania danego programu rozwoju obszarów wiejskich, należy skreślić art. 33 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.

skreślony

(12) Niezbędne jest wyjaśnienie podstawy prawnej dla przyjęcia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Komisja powinna w szczególności przyjąć szczegółowe zasady stosowania odnoszące się do publikowania informacji na temat beneficjentów wspólnej polityki rolnej, środków interwencyjnych, dla których nie ustalono kwoty jednostkowej w ramach wspólnej organizacji rynków oraz środków przeniesionych w celu sfinansowania wydatków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia.

(12) Niezbędne jest wyjaśnienie podstawy prawnej dla przyjęcia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 oraz zagwarantowanie, po konsultacji ze służbami prawnymi Komisji, że przy wprowadzaniu sankcji nie będzie dochodzić do dyskryminacji wśród uprawnionych do otrzymania pomocy w ramach wspólnej polityki rolnej. Komisja powinna w szczególności przyjąć szczegółowe zasady stosowania odnoszące się do publikowania informacji na temat beneficjentów wspólnej polityki rolnej, środków interwencyjnych, dla których nie ustalono kwoty jednostkowej w ramach wspólnej organizacji rynków oraz środków przeniesionych w celu sfinansowania wydatków, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. c) tego rozporządzenia.

(14a) Publikacja tych informacji zwiększa przejrzystość wykorzystywania środków wspólnotowych w ramach wspólnej polityki rolnej i przyczynia się do lepszego zrozumienia przez obywateli kwestii wspierania wielofunkcyjnego sektora rolnictwa w Europie oraz dobrego zarządzania tymi funduszami. Mając na względzie priorytetowe znaczenie wyznaczonych celów, publiczne udostępnienie tych informacji jest uzasadnione z punktu widzenia zasady proporcjonalności oraz wymogu ochrony danych osobowych, ponieważ nie wykracza ona poza elementy niezbędne w społeczeństwie demokratycznym i konieczne dla zapobiegania nieprawidłowościom. Rolnicy świadczą usługi dla każdego członka społeczeństwa, za co gospodarstwa uzyskują wyrównanie. Do usług tych należy w szczególności zaopatrywanie prawie 500 milionów Europejczyków w dobre, wysokiej jakości artykuły spożywcze, dostarczanie odnawialnych surowców i energii ze źródeł odnawialnych, a także dbanie o piękno krajobrazu. Aby otrzymać to wyrównanie, gospodarstwa rolne muszą spełnić ściśle określone wymagania, zgodność z którymi podlega dokładnej kontroli władz.

Uzasadnienie

Każdy obywatel czerpie korzyści z działalności rolników. Wspieranie trwałego sektora rolniczego stanowi uczciwą rekompensatę za pracę, którą wykonują dla społeczeństwa.

(14b) Publikacja informacji nie jest obojętna z punktu widzenia praw osobistych osób zainteresowanych. Dlatego rozporządzenie Rady musi koniecznie zawierać istotne postanowienia dotyczące ochrony danych oraz istotne elementy publikacji, nie pozostawiając tej kwestii wyłącznie przepisom wykonawczym. W szczególności należy zagwarantować, że zainteresowane podmioty będą uprzednio informowane o publikacji. Niezbędne jest stwierdzenie, że osoby korzystające z tych danych lub dokonujące wglądu do nich, muszą się zapisać lub zarejestrować.

Uzasadnienie

Publikacja informacji nie jest obojętna z punktu widzenia prawa do prywatności.

(14c) W przypadku uregulowań dotyczących przejrzystości chodzi o istotny instrument kontroli budżetowej. Dlatego w przypadku poważnych naruszeń zasady przejrzystości rozsądne jest wprowadzenie możliwości obniżenia środków wypłacanych z budżetu wspólnotowego. Należy przy tym przewidzieć okres przejściowy.

1 a) Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Państwa członkowskie akredytują jako agencje płatnicze wydziały lub organy, które spełniają warunki przewidziane w ust. 1. Państwa członkowskie informują Komisję o udzielonych akredytacjach, w tym o ocenie wypełnienia przez agencje płatnicze warunków określonych w ust. 1. Państwa członkowskie informują Komisję również o wszelkich znaczących zmianach w strukturze lub funkcjonowaniu akredytowanej agencji płatniczej, które mogłyby wpłynąć na wypełnianie przez agencje płatnicze wspomnianych warunków.”

Uzasadnienie

Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do informowania Komisji o wszelkich akredytacjach udzielonych agencjom płatniczym, w tym o ocenie spełniania przez nie odpowiednich warunków. Pozwoli to Komisji na monitorowanie akredytowania agencji płatniczych przez państwa członkowskie i będzie pobudzało państwa członkowskie do poprawy procedur akredytacyjnych.

1 b) Art. 6 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. Jeżeli akredytowana agencja płatnicza nie spełnia albo przestała spełniać jeden lub więcej warunków, o których mowa w ust. 1, Komisja może cofnąć akredytację, chyba że dane państwo członkowskie dokona niezbędnych zmian w terminie określonym przez Komisję stosownie do wagi problemu”.

Uzasadnienie

W celu dalszego zwiększenia zdolności Komisji do wypełniania przepisów art. 274 traktatu WE na przykład monitorowanie przez Komisję agencji płatniczych w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii w 2004 r. i 2007 r., powinno być również stosowane w starych państwach członkowskich. Na mocy art. 274 traktatu WE to właśnie Komisja jest odpowiedzialna za wykonanie budżetu UE.

1 c) W art. 6 dodaje się ustęp 4a w następującym brzmieniu:

„4 a. Komisja monitoruje akredytowanie agencji płatniczych przez państwa członkowskie. W przypadku, gdy akredytowana agencja płatnicza nie spełnia lub przestała spełniać jeden lub kilka warunków przewidzianych w ust. 1, Komisja nakazuje państwu członkowskiemu, które udzieliło akredytacji, jej wycofanie, chyba że agencja płatnicza wykona konieczne działania dostosowujące w terminie określonym przez Komisję stosownie do wagi problemu.”

Uzasadnienie

Komisja powinna być urzędowo zobowiązana do (zarówno czynnego, jak i biernego) monitorowania procesu akredytowania agencji płatniczych przez państwa członkowskie. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Komisja powinna również być zobowiązana do podjęcia działań.

1 d) Art. 7 otrzymuje następujące brzmienie:

„Organy certyfikujące

Organem certyfikującym jest podmiot prawa publicznego lub prywatnego wyznaczony przez państwo członkowskie do zatwierdzania prawdziwości, kompletności i dokładności księgowości akredytowanych agencji płatniczych, z uwzględnieniem systemu zarządzania i kontroli.

Jeżeli organ certyfikujący nie może lub przestaje móc wypełniać swoje obowiązki, państwo członkowskie cofa decyzję o wyznaczeniu, chyba że organ certyfikujący dokona koniecznych zmian w terminie określonym stosownie do wagi problemu.

Państwa członkowskie informują Komisję o wyznaczeniu organów certyfikujących, łącznie z oceną możliwości wypełnienia przez organ certyfikujący wymienionych zadań. Państwa członkowskie informują Komisję również w przypadku wszelkich znaczących zmian w strukturze lub funkcjonowaniu organów certyfikujących, które mogłyby wpłynąć na wypełnianie przez nie swoich zadań.

Komisja monitoruje wyznaczanie organów certyfikujących przez państwa członkowskie, jak również ich funkcjonowanie. Jeżeli organ certyfikujący nie może lub przestaje móc wypełniać swoje obowiązki, Komisja nakazuje państwu członkowskiemu, które wyznaczyło dany organ, wycofanie decyzji o wyznaczeniu, chyba że organ certyfikujący dokona koniecznych zmian w terminie określonym stosownie do wagi problemu.”

Uzasadnienie

Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do przekazywania Komisji informacji o wyznaczaniu organów certyfikujących, wraz z oceną możliwości wypełnienia przez organ certyfikujący żądanych zadań. Pozwoli to Komisji na monitorowanie wyznaczania organów certyfikujących przez państwa członkowskie i będzie pobudzało państwa członkowskie do poprawy procedur w zakresie wyznaczania organów. Komisja powinna być urzędowo zobowiązana do (zarówno czynnego, jak i biernego) monitorowania procesu wyznaczania organów certyfikujących przez państwa członkowskie. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Komisja powinna również być zobowiązana do podjęcia działań.

1 e) W art. 9 dodaje się ustęp 3a w następującym brzmieniu:

„3 a. Bez uszczerbku dla wyżej wymienionych obowiązków przed otrzymaniem środków wspólnotowych w roku budżetowym „N” każde państwo członkowskie wyda na odpowiednim szczeblu krajowym, w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 53 b ust. 3 rozporządzenia finansowego, na podstawie dostępnych audytów i deklaracji, oświadczenie stwierdzające, że struktury kontroli finansowej wymagane przez prawo wspólnotowe zostały wprowadzone i funkcjonują.”

Uzasadnienie

Wdrożenie art. 44 części III Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 maja 2006 r. dotyczącej prawidłowego zarządzania finansami w funduszach UE. Celem tego artykułu jest zapewnienie skutecznej, sprawnej i zintegrowanej kontroli środków wspólnotowych.

(a) Komisja podjęła wcześniej, na mocy art. 31, co najmniej dwie decyzje o wyłączeniu z finansowania wspólnotowego wydatków poniesionych przez dane państwo członkowskie na ten sam środek i z tych samych przyczyn;

(a) Komisja podjęła wcześniej, na mocy art. 31, co najmniej dwie decyzje dotyczące tej samej agencji płatniczej danego państwa członkowskiego o wyłączeniu z finansowania wspólnotowego wydatków poniesionych przez dane państwo członkowskie na ten sam środek i z tych samych przyczyn;

Warunek ten uważa się za spełniony w przypadku, gdy druga decyzja nie dotyczy tej samej agencji płatniczej danego państwa członkowskiego, jednak z ogólnej sytuacji wynika, że błąd wykryty w agencji płatniczej, którą skontrolowano jako pierwszą, nie został usunięty.

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu zagwarantowanie, że państwa członkowskie, które dysponują większą liczbą agencji płatniczych, nie są narażone na większe obciążenia niż państwa członkowskie posiadające jedynie jedną agencję płatniczą. Mogą jednak zaistnieć przypadki, w których oczywiste jest, że ten sam błąd dotyczy wszystkich agencji płatniczych danego państwa członkowskiego. W takich przypadkach ponowna kontrola tej samej agencji płatniczej wydaje się niepotrzebną formalnością.

Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje proponowaną poprawę ochrony interesów budżetowych Wspólnoty.

a) Komisja podjęła wcześniej, na mocy art. 31, co najmniej dwie decyzje o wyłączeniu z finansowania wspólnotowego wydatków poniesionych przez dane państwo członkowskie na ten sam środek i z tych samych przyczyn;

a) Komisja podjęła wcześniej, na mocy art. 31, co najmniej dwie decyzje o wyłączeniu z finansowania wspólnotowego wydatków poniesionych przez dane państwo członkowskie na ten sam środek i z tych samych przyczyn; środek ten można zastosować po raz pierwszy po 16 października 2008 r., kiedy niniejsze rozporządzenie wejdzie w życie zgodnie z art. 2.

Uzasadnienie

Istnieje oczywista konieczność podkreślenia, że art. 17a można stosować jedynie w odniesieniu do środków podjętych po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, aby wykluczyć działanie z mocą wsteczną.

Procent obniżenia lub zawieszenia płatności miesięcznych jest równy procentowi ustalonemu przez Komisję w ostatniej wydanej przez nią decyzji, o której mowa w ust. 2 lit. a).

Procent obniżenia lub zawieszenia płatności miesięcznych jest równy procentowi ustalonemu przez Komisję w ostatniej wydanej przez nią decyzji, o której mowa w ust. 2 lit. a). Tą wartość procentową obniża się, jeżeli państwo członkowskie w międzyczasie usunęło częściowo nieprawidłowości wykazane w poprzedniej decyzji Komisji. Komisja może corocznie podjąć decyzję o podniesieniu wartości procentowej, jeżeli nieprawidłowości utrzymują się przez cztery lata lub dłużej.

Uzasadnienie

Wniosek Komisji nie uwzględnia sytuacji, w której państwo członkowskie przynajmniej częściowo usunęło błąd określony w poprzedniej decyzji Komisji. W takim przypadku decyzja Komisji o obniżeniu lub zawieszeniu płatności byłaby nieproporcjonalna do powagi błędu. Prawo UE z reguły wyklucza tego rodzaju procedurę. Jeżeli stosowanoby obniżenie lub zawieszenie dopiero po fakcie, można by było uwzględnić również powagę przewinienia przy określaniu procentu obniżenia. W przypadku utrzymywania się nieprawidłowości Komisja musi również mieć możliwość wprowadzenia w danym momencie wyższej wartości obniżenia, aby skłonić państwa członkowskie do dokonania zmian w systemie.

3a. Jeżeli państwo członkowskie w ramach zamknięcia ksiąg rachunkowych może wykazać, że decyzja o ograniczeniu lub zawieszeniu miesięcznych płatności podjęta zgodnie z niniejszym artykułem nie jest już wystarczająco uzasadniona, kwoty odpowiadające ograniczonym lub zawieszonym płatnościom zostają zwrócone państwu członkowskiemu wraz z kosztami przewidzianymi prawem i praktyką przyjętą w ramach działalności gospodarczej.

(5a) Artykuł 31 ustęp 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„Komisja dokonuje oszacowania kwot podlegających wyłączeniu z uwzględnieniem w szczególności stwierdzonego stopnia niezgodności. Komisja uwzględnia przy tym rodzaj, czas trwania i wagę naruszenia oraz stratę finansową poniesioną przez Wspólnotę.”

Uzasadnienie

Przy szacowaniu kwot podlegających wyłączeniu Komisja musi w przypadku niezgodności wziąć pod uwagę nie tylko rodzaj i wagę naruszenia, ale także czas jego trwania.

6a) W art. 31 dodaje się następujący ustęp:

„5 a. Komisja sporządza roczne sprawozdanie podsumowujące kwoty wyłączone z finansowania wspólnotowego w związku z niewypełnieniem przez państwo członkowskie obowiązków kontroli, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4045/89*, oraz kwoty, które nie mogły zostać wyłączone ze względu na brak powiadomienia państwa członkowskiego w terminie, zgodnie z ust. 5 lit c.

Pierwsze sprawozdanie roczne podsumowuje również dane opisane w poprzednim akapicie dla zakończonych lat poprzedniej perspektywy finansowej.”

____________

* Dz.U. L 388 z 30.12.1989, str. 18.

Uzasadnienie

Sprawozdawca chciałby wiedzieć, jakie kwoty z finansowania wspólnotowego utracono ze względu na problem, który Komisja zamierza rozwiązać za pomocą art. 1 ust. 6 rozporządzenia. Ponadto interesujące byłoby mieć możliwość monitorowania skuteczności tego odstępstwa.

6b) Art. 32 ust. 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„5. Jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego lub w terminie ośmiu lat w przypadku, gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, konsekwencje finansowe nieodzyskania ponosi zainteresowane państwo członkowskie. Dopuszcza się pięcioletni okres przejściowy.

Państwo członkowskie wskazuje osobno w skróconym zestawieniu określonym w ust. 3 akapit pierwszy kwoty, które nie zostały odzyskane w terminach przewidzianych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

Jeżeli, w procedurze odzyskiwania, prawomocną decyzją administracyjną lub orzeczeniem sądowym stwierdzony zostanie brak nieprawidłowości, obciążenia finansowe ponoszone przez państwo członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym deklarowane są wobec EFRG jako wydatek.

Jeżeli jednak z przyczyn niezależnych od danego państwa członkowskiego odzyskanie nie mogło nastąpić w terminach określonych w akapicie pierwszym, a odzyskiwana kwota przekracza 1 milion euro, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego, przedłużyć te terminy o nie więcej niż 50% długości terminów początkowych.”

Takie samo brzmienie jak w rozporządzeniu (WE) nr 1290/2005, z tą różnicą, że skreślono pewne fragmenty pierwszego akapitu i cały akapit 3)

Uzasadnienie

Ogólna zasada równego podziału kosztów w przypadku nieodzyskania należności, czyli 50% z budżetu WE i 50% z budżetu danego państwa członkowskiego, nie przynosi oczekiwanego skutku. Oznacza to, że nawet w przypadku nieodzyskania danej kwoty państwo członkowskie ponosi odpowiedzialność tylko za 50% tej kwoty. Rozporządzenie Rady przewiduje już, że jeżeli dane państwo członkowskie może udowodnić brak nieprawidłowości na podstawie prawomocnej decyzji administracyjnej lub orzeczenia sądowego, może ono zatrzymać nawet 100% odzyskanych kwot. W związku z tym ogólna zasada równego podziału kosztów wydaje się przesadna.

7) W art. 33 ust. 4 skreśla się akapit drugi.

skreślony

7a) W art. 33 ust. 8 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„8. Jeżeli odzyskanie nie nastąpiło przed zamknięciem programu na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, konsekwencje finansowe nieodzyskania ponoszone są przez zainteresowane państwo członkowskie i uwzględniane na końcu okresu czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego lub okresu ośmiu lat, jeżeli odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, lub też w chwili zamknięcia programu, jeżeli terminy te upływają przed jego zamknięciem.

Uzasadnienie

Ogólna zasada równego podziału kosztów w przypadku nieodzyskania należności, czyli 50% z budżetu WE i 50% z budżetu danego państwa członkowskiego, nie przynosi oczekiwanego skutku. Oznacza to, że nawet w przypadku nieodzyskania danej kwoty państwo członkowskie ponosi odpowiedzialność tylko za 50% tej kwoty. Rozporządzenie Rady przewiduje już, że jeżeli dane państwo członkowskie może udowodnić brak nieprawidłowości za pomocą prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego lub powszechnego, może ono zatrzymać nawet 100% odzyskanych kwot. W związku z tym ogólna zasada równego podziału kosztów wydaje się przesadna.

(b) szczegółowe zasady dotyczące nałożonego na państwa członkowskie obowiązku publikowania informacji na temat beneficjentów ustanowionych w art. 44a, w tym aspekty związane z ochroną osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych;

(b) w miarę potrzeby szczegółowe zasady dotyczące nałożonego na państwa członkowskie obowiązku publikowania informacji na temat beneficjentów ustanowionych w art. 44a, w tym aspekty związane z kontrolą, wykorzystywaniem danych przez osoby trzecie oraz ochroną osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz ochroną tych osób przed radykalnymi obrońcami praw zwierząt;

Uzasadnienie

W ostatnich latach w wielu państwach członkowskich miały miejsce przypadki wandalizmu i gróźb ze strony radykalnych obrońców praw zwierząt. Przy publikowaniu informacji należy uwzględnić tę kwestię, a właściwe organy muszą zapewnić odpowiednią ochronę.

(9a) W art. 43 dodaje się następujący akapit:

„W terminie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie zawierające opis zebranych doświadczeń w zakresie publikacji informacji o beneficjentach płatności rolnych. Sprawozdanie to zawiera informacje dotyczące celu wykorzystania danych, osób korzystających z tych danych, a także ocenę zalet lub wad publikacji tych danych z punktu widzenia otwartości, przejrzystości i zrozumienia wspólnej polityki rolnej przez społeczeństwo. Ponadto Komisja wyjaśnia, czy centralna publikacja informacji na szczeblu Komisji byłaby rozsądnym rozwiązaniem, czy też nie, oraz przedstawia odpowiednie argumenty.”

9b) Dodaje się art. 43 a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 43 a

Sprawozdania oceniające

1. W latach 2008-2009 Komisja sporządzi sprawozdanie oceniające, ewentualnie wraz z wnioskami legislacyjnymi*.

2. W 2011 r. Komisja sporządzi sprawozdanie oceniające, ewentualnie wraz z wnioskami legislacyjnymi, w szczególności w sprawie obiektywnego podziału funduszy dla rolnictwa i na rozwój obszarów wiejskich w oparciu o obiektywne kryteria, a nie w oparciu o wydatki w poprzednich okresach oraz o kompromisy osiągnięte w Radzie.”

__________

*Zgodnie z oświadczeniem nr 9 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (Dz.U. C 139 z 14.6.2005, str. 1).”

Uzasadnienie

Wymienienie konkretnych przykładów obiektywnych kryteriów wyprzedza debatę na temat przyszłych zasad polityki rolnej, niepotrzebnie ją przy tym ograniczając. Na tym etapie wystarczy wezwać do przyjęcia kryteriów obiektywnych, które zostaną określone później podczas debaty nad WPR.

Na mocy art. 53b ust. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1605/2002 państwa członkowskie zapewniają coroczną publikację ex-post beneficjentów funduszy EFRG i EFFROW oraz kwot otrzymanych przez każdego beneficjenta w ramach tych funduszy.

1. Na mocy art. 53b ust. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1605/2002 państwa członkowskie zapewniają coroczną publikację ex-post w Internecie beneficjentów funduszy EFRG i EFFROW oraz kwot otrzymanych przez każdego beneficjenta w ramach tych funduszy. Należy wprowadzić obowiązek zgłoszenia lub rejestracji użytkownika w momencie wejścia na planowaną stronę internetową. W celu zapewnienia obustronnej przejrzystości każdy beneficjent płatności UE, o którym opublikowano informacje, musi mieć dostęp do raportu na temat odwiedzających strony dotyczące tego beneficjenta.

Publikacja takiej listy obejmuje przynajmniej:

2. Publikacja takiej listy obejmuje przynajmniej:

(a) w przypadku EFRG, kwotę podzieloną na płatności bezpośrednie w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i inne wydatki;

(a) w przypadku EFRG, kwotę podzieloną na płatności bezpośrednie w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i inne wydatki; Wydatki na cele interwencyjne dzieli się ponadto według obszarów;

(b) w przypadku EFFROW, łączną kwotę finansowania ze środków publicznych na beneficjenta.”

(b) w przypadku EFFROW, kwotę finansowania ze środków publicznych na beneficjenta w podziale na osie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005, tytuł IV, rozdział I.”

(ba) nazwiska i imiona beneficjentów oraz – z zastrzeżeniem bezwzględnie obowiązujących przepisów dotyczących ochrony danych – nazwę gminy, w której beneficjent posiada miejsce zamieszkania lub jego firma ma swoją siedzibę, a także wysokość rocznych płatności;

(bb) jeżeli w przypadku gospodarstw rolnych posiadających formę prawną przedsiębiorstwa jednoosobowego publikuje się imiona i nazwiska rolników, wówczas w przypadku innych form prawnych prowadzenia działalności gospodarczej, w tym osób prawnych, należy również wymienić imiona i nazwiska inwestorów i członków organu zarządzającego, np. zarządu spółki akcyjnej lub prezesa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

Państwa członkowskie mogą w ramach wymogów dotyczących ochrony danych dokonywać dalszego rozbicia informacji. W szczególności mogą one publikować informacje dotyczące płatności EFFROW również w odniesieniu do poszczególnych projektów. Państwa członkowskie nie mają obowiązku ogłaszania informacji o płatnościach dodatkowych pochodzących wyłącznie ze środków krajowych (tzw. top-ups), zachęca się jednak do publikacji tych informacji.

3. Informacje publikowane są corocznie w dniu określonym przez dane państwo członkowskie, o którym należy poinformować Komisję i beneficjentów albo z wyprzedzeniem w formie pisemnej albo w ramach komunikatu od agencji płatniczej dotyczącego kwoty płatności.

4. W przypadku wydatków finansowanych bezpośrednio z EFRG i dotyczących indywidualnych pracowników publikacja dopuszczalna jest jedynie za wyraźną zgodą danego pracownika lub w takiej formie, która nie pozwala wyprowadzić wniosku odnośnie do konkretnych zarobków danego pracownika.

5. Państwa członkowskie mogą przewidzieć publikację informacji na mocy art. 44a w całości lub częściowo przez poszczególne agencje płatnicze, przy czym państwa członkowskie mogą postanowić, że informacje ograniczają się do płatności dokonywanych na obszarze podlegającym danej agencji płatniczej (publikacja regionalna).

6. Komisja tworzy platformę internetową, powiązaną z platformami internetowymi państw członkowskich. Jeżeli publikacja danych w państwach członkowskich odbywa się na poziomie różnych agencji płatniczych, należy je również połączyć w sieć. Państwa członkowskie i Komisja mogą dokonywać ogólnych ocen i interpretacji opublikowanych danych. Ocena indywidualnych danych może mieć miejsce jedynie za zgodą zainteresowanej strony.

7. Publikacji informacji towarzyszy ogólne uzasadnienie, które wyjaśnia cel płatności, a w przypadku jednolitej płatności na gospodarstwo - oświadczenie wyjaśniające, że w wielu przypadkach jednolita płatność na gospodarstwo stanowi rzeczywisty dochód gospodarstwa, natomiast w niektórych przypadkach rzeczywisty dochód gospodarstwa jest mniejszy niż kwota płatności jednolitej ze względu na koszty produkcji.

Uzasadnienie

Aby spełnić wymóg rzeczywistej przejrzystości przy przyznawaniu środków publicznych uczciwa sytuacja panuje jedynie wówczas, gdy inwestorzy i członkowie organów zarządzających przedsiębiorstw posiadających inną formę prawną niż przedsiębiorstwo indywidualne również nie będą ukrywali swojej tożsamości za szyldem firmy, ale podobnie do właścicieli rodzinnych gospodarstw rolnych będą wymieniani z imienia i nazwiska.

(10a) Dodaje się art. 44b w następującym brzmieniu:

„Artykuł 44b

Przepisy uzupełniające dotyczące publikowania informacji o beneficjentach

1) Jeżeli wskutek braku kluczowych elementów przy corocznej publikacji państw członkowskich po dniu 30.06.2009 r. wystąpią poważne błędy, które w znacznym stopniu poddają w wątpliwość pożądaną przejrzystość wydatkowania, w ciągu 2 lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, płatności dla odpowiednich funduszy i dla danej agencji płatniczej będą ograniczane ryczałtowo o 2% za każdy rok, w którym te poważne błędy nie zostały naprawione. Art. 17a ust. 3 akapit 1 stosuje się odpowiednio.

2) Punkt 2.1. załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1974/2006 uchyla się.”

Uzasadnienie

Ponieważ w przepisach w zakresie przejrzystości chodzi o właściwą kontrolę budżetową, należy przewidzieć sankcje za brak publikacji.

Skreślenie postanowienia rozporządzenia Komisji w sprawie zasad stosowania EFFROW ma na celu uniknięcie sprzeczności w prawodawstwie.

Artykuł 1 ust. 10 stosuje się do wydatków EFRG poniesionych od dnia 16 października 2007 r. i do wydatków EFFROW poniesionych od dnia 1 stycznia 2007 r.

Artykuł 1 ust. 10 stosuje się do wydatków EFRG poniesionych od dnia 16 października 2008 r. i do wydatków EFFROW poniesionych od dnia 1 stycznia 2008 r.

Dotyczy to płatności dokonanych przez państwa członkowskie po 16 października 2008 r. w przypadku EFRG oraz po 1 stycznia 2008 r. w przypadku EFFROW.

Art. 1 ust. 3 i 5 wchodzi w życie w dniu 16 października 2008 r.

Uzasadnienie

Istnieje wyraźna konieczność określenia, że art. 17a i 27a mają zastosowanie jedynie do środków podjętych po wejściu w życie niniejszego wniosku, a także wykluczenie wszelkiej możliwości działania wstecz.

1 a) Art. 6 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Państwa członkowskie akredytują jako agencje płatnicze wydziały lub organy, które spełniają warunki przewidziane w ust. 1. Państwa członkowskie informują Komisję o udzielonych akredytacjach, w tym o ocenie wypełnienia przez agencje płatnicze warunków określonych w ust. 1. Państwa członkowskie informują Komisję również w przypadku wszelkich znaczących zmian w strukturze lub funkcjonowaniu akredytowanych agencji płatniczych, które mogłyby wpłynąć na wypełnianie przez agencje płatnicze wspomnianych warunków.”

Uzasadnienie

Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do informowania Komisji o wszelkich akredytacjach udzielonych agencjom płatniczym, w tym o ocenie spełniania przez nie odpowiednich warunków. Pozwoli to Komisji na monitorowanie akredytowania agencji płatniczych przez państwa członkowskie i będzie pobudzało państwa członkowskie do poprawy procedur akredytacyjnych.

1 b) Art. 6 ust. 4 otrzymuje następujące brzmienie:

„4. Jeżeli akredytowana agencja płatnicza nie spełnia albo przestała spełniać jeden lub więcej warunków, o których mowa w ust. 1, Komisja może cofnąć akredytację, chyba że dane państwo członkowskie dokona niezbędnych zmian w terminie określonym przez Komisję stosownie do wagi problemu”.

Uzasadnienie

W celu dalszego zwiększenia zdolności Komisji do wypełniania przepisów art. 274 traktatu WE na przykład monitorowanie przez Komisję agencji płatniczych w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii w 2004 r. i 2007 r., powinno być również stosowane w starych państwach członkowskich. Na mocy art. 274 traktatu WE to właśnie Komisja jest odpowiedzialna za wykonanie budżetu UE.

1 c) W art. 6 dodaje się następujący ustęp:

„4 a. Komisja monitoruje akredytowanie agencji płatniczych przez państwa członkowskie. W przypadku, gdy akredytowana agencja płatnicza nie spełnia lub przestała spełniać jeden lub kilka warunków przewidzianych w ust. 1, Komisja nakazuje państwu członkowskiemu, które udzieliło akredytacji, jej wycofanie, chyba że agencja płatnicza wykona konieczne działania dostosowujące w terminie określonym stosownie do wagi problemu.”

Uzasadnienie

Komisja powinna być urzędowo zobowiązana do (zarówno czynnego, jak i biernego) monitorowania procesu akredytowania agencji płatniczych przez państwa członkowskie. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Komisja powinna również być zobowiązana do podjęcia działań.

1 d) Art. 7 otrzymuje następujące brzmienie:

„Organy certyfikujące

Organem certyfikującym jest podmiot prawa publicznego lub prywatnego wyznaczony przez państwo członkowskie do zatwierdzania prawdziwości, kompletności i dokładności księgowości akredytowanych agencji płatniczych, z uwzględnieniem systemu zarządzania i kontroli.

Jeżeli organ certyfikujący nie może lub przestaje móc wypełniać swoje obowiązki, państwo członkowskie cofa decyzję o wyznaczeniu, chyba że organ certyfikujący dokona koniecznych zmian w terminie określonym stosownie do wagi problemu.

Państwa członkowskie informują Komisję o wyznaczeniu organów certyfikujących, łącznie z oceną możliwości wypełnienia przez organ certyfikujący wymienionych zadań. Państwa członkowskie informują Komisję również w przypadku wszelkich znaczących zmian w strukturze lub funkcjonowaniu organów certyfikujących, które mogłyby wpłynąć na wypełnianie przez nie swoich zadań.

Komisja monitoruje wyznaczanie organów certyfikujących przez państwa członkowskie, jak również ich funkcjonowanie. Jeżeli organ certyfikujący nie może lub przestaje móc wypełniać swoje obowiązki, Komisja nakazuje państwu członkowskiemu, które wyznaczyło dany organ, wycofanie decyzji o wyznaczeniu, chyba że organ certyfikujący dokona koniecznych zmian w terminie określonym stosownie do wagi problemu.”

Uzasadnienie

Państwa członkowskie powinny być zobowiązane do przekazywania Komisji informacji o wyznaczaniu organów certyfikujących, wraz z oceną możliwości wypełnienia przez organ certyfikujący żądanych zadań. Pozwoli to Komisji na monitorowanie wyznaczania organów certyfikujących przez państwa członkowskie i będzie pobudzało państwa członkowskie do poprawy procedur w zakresie wyznaczania organów. Komisja powinna być urzędowo zobowiązana do (zarówno czynnego, jak i biernego) monitorowania procesu wyznaczania organów certyfikujących przez państwa członkowskie. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości Komisja powinna również być zobowiązana do podjęcia działań.

1 e) W art. 9 dodaje się następujący ustęp:

„3 a. Bez uszczerbku dla wyżej wymienionych obowiązków przed otrzymaniem środków wspólnotowych w roku budżetowym „N” każde państwo członkowskie wyda na odpowiednim szczeblu krajowym, w rocznym podsumowaniu, o którym mowa w art. 53 b ust. 3 rozporządzenia finansowego, na podstawie dostępnych audytów i deklaracji, oświadczenie stwierdzające, że struktury kontroli finansowej wymagane przez prawo wspólnotowe zostały wprowadzone i funkcjonują.

Uzasadnienie

Wdrożenie art. 44 części III Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 16 maja 2006 r. dotyczącej prawidłowego zarządzania finansami w funduszach UE. Celem tego artykułu jest zapewnienie skutecznej, sprawnej i zintegrowanej kontroli środków wspólnotowych.

Procent obniżenia lub zawieszenia płatności miesięcznych jest równy procentowi ustalonemu przez Komisję w ostatniej wydanej przez nią decyzji, o której mowa w ust. 2 lit. a).

Procent obniżenia lub zawieszenia płatności miesięcznych jest równy procentowi ustalonemu przez Komisję w ostatniej wydanej przez nią decyzji, o której mowa w ust. 2 lit. a). Komisja może podjąć decyzję o corocznym podwyższeniu stawki procentowej, jeżeli wymienione nieprawidłowości występują od co najmniej czterech lat.

Uzasadnienie

W przypadku utrzymujących się nieprawidłowości Komisja musi mieć pewną możliwość określenia wyższego procentu obniżenia, aby móc wywierać większy nacisk na wprowadzanie zmian systemowych w państwach członkowskich.

5 a) Art. 31 ust. 2 otrzymuje następujące brzmienie:

„2. Komisja dokonuje oszacowania kwot podlegających wyłączeniu stosownie do stwierdzonego stopnia niezgodności. Komisja należycie uwzględnia przy tym rodzaj, czas trwania i wagę naruszenia oraz straty finansowe poniesione przez Wspólnotę.”

Uzasadnienie

Oprócz charakteru i wagi nieprawidłowości przy określaniu kwot podlegających wyłączeniu w przypadku niezgodności należy wziąć pod uwagę czas, przez jaki nieprawidłowości te się utrzymywały.

6 a) W art. 31 dodaje się następujący ustęp:

„5 a. Komisja sporządza roczne sprawozdanie podsumowujące kwoty wyłączone z finansowania wspólnotowego w związku z niewypełnieniem przez państwo członkowskie obowiązków kontroli, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 4045/89*, oraz kwoty, które nie mogły zostać wyłączone ze względu na brak powiadomienia państwa członkowskiego w terminie, zgodnie z ust. 5 lit c.

Pierwsze sprawozdanie roczne podsumowuje również dane opisane w poprzednim akapicie dla zakończonych lat poprzedniej perspektywy finansowej.”

____________

* Dz.U. L 388 z 30.12.1989, str. 18.

Uzasadnienie

Sprawozdawca chciałby wiedzieć, jakie kwoty z finansowania wspólnotowego utracono ze względu na problem, który Komisja zamierza rozwiązać za pomocą art. 1 ust. 6 rozporządzenia. Ponadto interesujące byłoby mieć możliwość monitorowania skuteczności tego odstępstwa.

6 b) Art. 32 ust. 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„5. Jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego lub w terminie ośmiu lat w przypadku, gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, konsekwencje finansowe nieodzyskania ponosi zainteresowane państwo członkowskie. Dopuszcza się pięcioletni okres przejściowy.

Państwo członkowskie wskazuje osobno w skróconym zestawieniu określonym w ust. 3 akapit pierwszy kwoty, które nie zostały odzyskane w terminach przewidzianych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

Jeżeli, w procedurze odzyskiwania, prawomocną decyzją administracyjną lub orzeczeniem sądowym stwierdzony zostanie brak nieprawidłowości, obciążenia finansowe ponoszone przez państwo członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym deklarowane są wobec EFRG jako wydatek.

Jeżeli jednak z przyczyn niezależnych od danego państwa członkowskiego odzyskanie nie mogło nastąpić w terminach określonych w akapicie pierwszym, a odzyskiwana kwota przekracza 1 milion euro, Komisja może, na wniosek państwa członkowskiego, przedłużyć te terminy o nie więcej niż 50% długości terminów początkowych.”

Takie samo brzmienie jak w rozporządzeniu (WE) nr 1290/2005, z tą różnicą, że skreślono pewne fragmenty pierwszego akapitu i cały akapit 3)

Uzasadnienie

Ogólna zasada równego podziału kosztów w przypadku nieodzyskania należności, czyli 50% z budżetu WE i 50% z budżetu danego państwa członkowskiego, nie przynosi oczekiwanego skutku. Oznacza to, że nawet w przypadku nieodzyskania danej kwoty państwo członkowskie ponosi odpowiedzialność tylko za 50% tej kwoty. Rozporządzenie Rady przewiduje już, że jeżeli dane państwo członkowskie może udowodnić brak nieprawidłowości na podstawie prawomocnej decyzji administracyjnej lub orzeczenia sądowego, może ono zatrzymać nawet 100% odzyskanych kwot. W związku z tym ogólna zasada równego podziału kosztów wydaje się przesadna.

7 a) W art. 33 ust. 8 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„8. Jeżeli odzyskanie nie nastąpiło przed zamknięciem programu na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, konsekwencje finansowe nieodzyskania ponoszone są przez zainteresowane państwo członkowskie i uwzględniane na końcu okresu czterech lat od daty pierwszego ustalenia administracyjnego lub sądowego lub okresu ośmiu lat, jeżeli odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, lub też w chwili zamknięcia programu, jeżeli terminy te upływają przed jego zamknięciem.

Uzasadnienie

Ogólna zasada równego podziału kosztów w przypadku nieodzyskania należności, czyli 50% z budżetu WE i 50% z budżetu danego państwa członkowskiego, nie przynosi oczekiwanego skutku. Oznacza to, że nawet w przypadku nieodzyskania danej kwoty państwo członkowskie ponosi odpowiedzialność tylko za 50% tej kwoty. Rozporządzenie Rady przewiduje już, że jeżeli dane państwo członkowskie może udowodnić brak nieprawidłowości za pomocą prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego lub powszechnego, może ono zatrzymać nawet 100% odzyskanych kwot. W związku z tym ogólna zasada równego podziału kosztów wydaje się przesadna.

9 a) Dodaje się art. 43 a w następującym brzmieniu:

„Artykuł 43 a

Sprawozdania oceniające

1. W latach 2008-2009 Komisja sporządzi sprawozdanie oceniające, ewentualnie wraz z wnioskami legislacyjnymi*.

2. W 2011 r. Komisja sporządzi sprawozdanie oceniające, ewentualnie wraz z wnioskami legislacyjnymi, w szczególności w sprawie obiektywnego podziału funduszy dla rolnictwa i na rozwój obszarów wiejskich w oparciu o obiektywne kryteria, a nie w oparciu o wydatki w poprzednich okresach oraz o kompromisy osiągnięte w Radzie.”

__________

*Zgodnie z oświadczeniem nr 9 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (Dz.U. C 139 z 14.6.2005, str. 1).”

Uzasadnienie

Wymienienie konkretnych przykładów obiektywnych kryteriów wyprzedza debatę na temat przyszłych zasad polityki rolnej, niepotrzebnie ją przy tym ograniczając. Na tym etapie wystarczy wezwać do przyjęcia kryteriów obiektywnych, które zostaną określone później podczas debaty nad WPR.