Διαδικασία : 2007/2169(INL)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0351/2007

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0351/2007

Συζήτηση :

PV 10/10/2007 - 17
CRE 10/10/2007 - 17

Ψηφοφορία :

PV 11/10/2007 - 6.6
CRE 11/10/2007 - 6.6
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2007)0429

ΕΚΘΕΣΗ     
PDF 286kDOC 303k
3 Οκτωβρίου 2007
PE 392.381v02-00 A6-0351/2007

σχετικά με τη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

(2007/2169 (INI))

Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων

Εισηγητές: Lamassoure, Adrian Severin

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

(2007/2169 (INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 11ης Ιουλίου 2007 σχετικά με τη σύγκληση της διακυβερνητικής διάσκεψης (ΔΚΔ): η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (άρθρο 48 της Συνθήκης ΕΕ)(1),

-   έχοντας υπόψη το άρθρο Ι-20 παράγραφος 2 της Συνθήκης της 29.10.2004 για το Σύνταγμα της Ευρώπης και το πρωτόκολλο 34 αυτής της συνθήκης(2),

-   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών της 21ης και 22ας Ιουνίου 2007(3),

-   έχοντας υπόψη το άρθρο 1 παράγραφος 15 του σχεδίου της Συνθήκης τροποποίησης της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (τροποποιητική συνθήκη) ,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,

–   έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων (A6-0351/2007),

A.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 21ης και 22ας Ιουνίου 2007 κάλεσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να υποβάλει έως τον Οκτώβριο του 2007 σχέδιο της πρωτοβουλίας για την έκδοση απόφασης σχετικά με την μελλοντική σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που προβλέπεται στο Πρωτόκολλο 34 όπως συμφωνήθηκε στη ΔΚΔ του 2004,

B.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατανομή των εδρών για την κοινοβουλευτική περίοδο 2009-2014 καθορίζεται σήμερα στο άρθρο 9, παράγραφος 2, της πράξης της 25ης Απριλίου 2005 περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και των προσαρμογών των συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση,

Γ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι το σχέδιο τροποποιητικής συνθήκης προτείνει την τροποποίηση της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (νέο άρθρο [9Α]) με μια νέα διαδικασία για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία προβλέπει συνολικό ανώτατο όριο 750 εδρών, με μέγιστο 96 έδρες ανά κράτος μέλος και ελάχιστο 6 έδρες, και την αρχή της "φθίνουσας αναλογικότητας",

Δ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας δεν ορίζεται στη Συνθήκη και ότι πρέπει να διευκρινιστεί με σαφή και αντικειμενικό τρόπο, ώστε να χρησιμεύει ως κατευθυντήρια γραμμή για κάθε ανακατανομή των εδρών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

E.   εκτιμώντας ότι, οριζόμενη κατ’ αυτό τον τρόπο, η αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας, ως αρχή που θεσπίζεται στο πρωτογενές δίκαιο, θα αποτελέσει παράμετρο για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης της απόφασης την οποία θα λάβουν τα αρμόδια σχετικά με τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

ΣΤ. εκτιμώντας ότι κάθε παραβίαση της αρχής αυτής θα υπόκειται και στον έλεγχο του Δικαστηρίου,

Ζ.   εκτιμώντας ότι υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι σημαντικό να υπάρξει μέριμνα ώστε να μην επιβληθούν σε κανένα κράτος μέλος πρόσθετες μειώσεις εδρών σε σχέση με εκείνες που προέκυψαν από την τελευταία διεύρυνση,

H.  εκτιμώντας ότι δεν είναι σκόπιμο στην παρούσα φάση να ληφθεί υπόψη ο αντίκτυπος μελλοντικών διευρύνσεων, οι οποίες δεν είναι δυνατόν να προεξοφληθούν και των οποίων οι συνέπειες μπορούν να ληφθούν δεόντως υπόψη στις αντίστοιχες πράξεις προσχώρησης με προσωρινή υπέρβαση του ανώτατου ορίου των 750 εδρών, όπως συνέβη κατά την τελευταία διεύρυνση,

Θ.  εκτιμώντας ότι ένα σαφές, κατανοητό και διαφανές σύστημα πρέπει να μπορεί να εφαρμοστεί και στις εξελίξεις του πληθυσμού των κρατών μελών, χωρίς να πρέπει να διενεργηθούν νέες διαπραγματεύσεις επί της ουσίας,

Ι.    εκτιμώντας ότι ένα δίκαιο, κατανοητό και διαρκές σύστημα κατανομής εδρών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι απαραίτητο για να ενισχυθεί η δημοκρατική νομιμότητα της λαϊκής αντιπροσώπευσης και αποτελεί προϋπόθεση για να φέρει σε πέρας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον ρόλο του και να συμμετάσχει στην ευρωπαϊκή διαδικασία διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και θέσπισης νομοθεσίας,

ΙΑ. εκτιμώντας ότι, με βάση το σημερινό αριθμό εδρών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κρίνεται σκόπιμο αλλά και δικαιολογημένο να καθοριστεί για το Κοινοβούλιο που πρόκειται να εκλεγεί το 2009 αριθμός εδρών που να αντανακλά τη μετάβαση από την σημερινή κατάσταση στους αριθμούς που θα προέκυπταν με βάση ένα πιο σταθερό καθεστώς βασισμένο στη φθίνουσα αναλογικότητα,

1.   συμμερίζεται τη βούληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να επιτευχθεί από τώρα πολιτική συμφωνία που να επιτρέπει την προσαρμογή της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το γράμμα και το πνεύμα της νέας Συνθήκης, και να επισημοποιηθεί η συμφωνία αυτή αμέσως μετά την έναρξη ισχύος της νέας Συνθήκης, εγκαίρως πριν από τις εκλογές του 2009 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

2.   θεωρεί ότι ο καθορισμός μιας νέας σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που να βρίσκεται πιο κοντά στη δημογραφική πραγματικότητα και να αντανακλά καλύτερα την ευρωπαϊκή ιθαγένεια, θα ενισχύσει τη δημοκρατική νομιμότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τη στιγμή που αυτό θα χρειαστεί να ασκήσει τις αυξημένες αρμοδιότητες που θα του χορηγεί η νέα Συνθήκη·

3.   διαπιστώνει ότι η σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όπως προβλέπεται στην πράξη προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, θα πρέπει ούτως ή άλλως να τροποποιηθεί αμέσως μετά την έναρξη ισχύος της τροποποιητικής συνθήκης·

4.   διαπιστώνει ότι το άρθρο [9Α] της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως έχει περιληφθεί στο σχέδιο τροποποιητικής συνθήκης, καθορίζει ένα πλαίσιο που περιλαμβάνει συνολικό ανώτατο όριο 750 εδρών, με μέγιστο 96 έδρες για το κράτος μέλος με τον μεγαλύτερο πληθυσμό και ελάχιστο 6 έδρες για το κράτος μέλος με τον μικρότερο πληθυσμό, και ότι θεσπίζει την αρχή της αντιπροσώπευσης των ευρωπαίων πολιτών βάσει μιας φθίνουσας αναλογικότητας, χωρίς ωστόσο να την ορίζει ακριβέστερα·

5.   παρατηρεί ότι το πλαίσιο του προαναφερθέντος άρθρου [9Α] επιτρέπει να συνδυαστούν η αρχή της αποτελεσματικότητας, δεδομένου ότι θέτει το ανώτατο όριο του αριθμού των βουλευτών σε επίπεδο που εξακολουθεί να είναι συμβατό με τον ρόλο μιας νομοθετικής συνέλευσης, η αρχή της πολυφωνίας, δεδομένου ότι επιτρέπει για κάθε κράτος μέλος να εκπροσωπείται το φάσμα των κυριότερων πολιτικών τάσεων, και ειδικότερα η συμπολίτευση και η αντιπολίτευση, και η αρχή της αλληλεγγύης, βάσει της οποίας τα κράτη με μεγαλύτερο πληθυσμό δέχονται να υποεκπροσωπούνται ώστε να είναι δυνατή μια καλύτερη αντιπροσώπευση των κρατών με μικρότερο πληθυσμό·

6.   θεωρεί ότι η αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας σημαίνει ότι ο λόγος μεταξύ πληθυσμού και αριθμού εδρών των κρατών μελών πρέπει να κυμαίνεται σε συνάρτηση με τον πληθυσμό καθενός, κατά τρόπο ώστε κάθε βουλευτής κράτους μέλους με μεγαλύτερο πληθυσμό να αντιπροσωπεύει περισσότερους πολίτες από κάθε βουλευτή κράτους μέλους με μικρότερο πληθυσμό και αντιστρόφως, αλλά και κανένα κράτος μέλος με μικρότερο πληθυσμό να μη διαθέτει περισσότερες έδρες από ένα κράτος μέλος με μεγαλύτερο πληθυσμό·

7.   υπογραμμίζει ότι, στην τρέχουσα κατάσταση ανεπαρκούς εναρμόνισης της έννοιας της ιθαγένειας μεταξύ των κρατών μελών, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιούνται, προκειμένου για τον πληθυσμό κάθε κράτους μέλους, τα στοιχεία που παρέχονται από τη Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eurostat), που είναι εκείνα τα οποία επιλέγει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν χρειάζεται να επαληθεύσει, στις περιπτώσεις λήψης απόφασης με ειδική πλειοψηφία, το ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού της Ένωσης·

8.   κρίνει σκόπιμο να μην προτείνει για κανένα κράτος μέλος, στην παρούσα φάση της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, μείωση του αριθμού των εδρών του σε σύγκριση με τις έδρες που διατίθενται από τη Συνθήκη Προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, πέραν της μείωσης των εδρών της Γερμανίας, του κράτους μέλους με τον μεγαλύτερο πληθυσμό, από 99 σε 96, που προκύπτει από την εντολή τη σχετική με την τροποποιητική συνθήκη·

9.   θεωρεί εξάλλου ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν είναι σκόπιμο να μειωθεί ο αριθμός των εδρών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και, κατά συνέπεια, η αντιπροσώπευση των Ευρωπαίων πολιτών στην ΕΕ, ενόψει μελλοντικών διευρύνσεων, η ημερομηνία των οποίων δεν είναι ακόμη προβλέψιμη·

10. προτείνει συνεπώς να κατανεμηθούν οι έδρες του μελλοντικού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με βάση τους 750 βουλευτές, και εκτιμά ότι οι μελλοντικές προσχωρήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε προσωρινή υπέρβαση αυτού του ανώτατου ορίου μέχρι το τέλος της εκλογικής περιόδου, όπως συνέβη στην περίπτωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ακολουθούμενη από συνολική αναθεώρηση της κατανομής εδρών για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που πραγματοποιούνται ύστερα από την διεύρυνση·

11. υπενθυμίζει ότι η μη τήρηση της κατ’ αυτό τον τρόπο οριζόμενης αρχής της φθίνουσας αναλογικότητας θα μπορούσε μελλοντικά να ελεγχθεί από το Δικαστήριο, από τη στιγμή που η πράξη για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα γίνει πράξη παράγωγου δικαίου η οποία οφείλει να σέβεται τα όρια και τις αρχές που θεσπίζει η Συνθήκη·

12. ζητεί από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη να ενσωματώσει το συνημμένο σχέδιο απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε δήλωση σχετικά με το άρθρο [9Α], παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως περιλαμβάνεται στο σχέδιο τροποποιητικής συνθήκης, η οποία δήλωση θα προσαρτηθεί στην τελική πράξη της εν λόγω Διάσκεψης, με την πρόνοια ότι η επίσημη έγκρισή της σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο [9Α], παράγραφος 2 θα γίνει αμέσως μετά τη θέση σε ισχύ της τροποποιητικής συνθήκης· από την πλευρά του αναλαμβάνει την υποχρέωση να ενεργήσει χωρίς καθυστέρηση αμέσως μόλις τεθεί σε ισχύ η τροποποιητική συνθήκη• καλεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να υλοποιήσει την προαναφερθείσα δήλωση αμέσως μόλις τεθεί σε ισχύ η τροποποιητική συνθήκη και σύμφωνα με τις διατάξεις της, έτσι ώστε τα κράτη μέλη να μπορούν να θεσπίσουν εγκαίρως τις εγχώριες διατάξεις που είναι απαραίτητες για τη διοργάνωση των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την κοινοβουλευτική περίοδο 2009-2014·

13. επιμένει στο ότι η αναθεώρηση που προβλέπεται στο άρθρο 3 του προαναφερθέντος σχεδίου απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πρέπει να αξιοποιηθεί για να μελετηθεί η τεχνική και πολιτική δυνατότητα αντικατάστασης της συνεκτίμησης του αριθμού των κατοίκων, όπως αυτός διαπιστώνεται ετησίως από τη Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eurostat), από τον αριθμό των ευρωπαίων πολιτών·

14. επισύρει την προσοχή στην πολιτική σύνδεση μεταξύ της προτεινόμενης νέας κατανομής των εδρών σύμφωνα με την αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας και της συνολικής δέσμης μεταρρυθμιστικών μέτρων για τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, ιδίως δε με την αρχή της "διπλής πλειοψηφίας" για τον καθορισμό πλειοψηφίας στο Συμβούλιο (άρθρο [9Γ], παράγραφος 4 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως έχει συμπεριληφθεί στο σχέδιο τροποποιητικής συνθήκης) και τη σύνθεση της Επιτροπής (άρθρο [9Δ], παράγραφος 5 της προαναφερθείσας συνθήκης) και τονίζει την ανάγκη η εν λόγω δέσμη μέτρων να είναι συνεκτική, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα την ιδιαίτερη νομική φύση του κάθε θεσμικού οργάνου· συμφωνεί ότι, αν και η μεταρρύθμιση της ψηφοφορίας με πλειοψηφία στο Συμβούλιο και της σύνθεσης της Επιτροπής δεν αναμένεται να τεθούν σε ισχύ πριν από το 2014, η νέα κατανομή των εδρών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να τεθεί σε ισχύ το 2009· ωστόσο, επιφυλάσσεται του δικαιώματος να δώσει τη συγκατάθεσή του στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο [9Α] της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την κατανομή των εδρών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο φως των μεταρρυθμίσεων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ όπως εκτίθενται στην τροποποιητική συνθήκη·

15. έχει επίγνωση του γεγονότος ότι η προτεινόμενη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποτελεί αντικειμενική εφαρμογή των διατάξεων του σχεδίου τροποποιητικής συνθήκης, αλλά θα απαιτήσει στο μέλλον μια προσπάθεια προσαρμογής για να αντιμετωπιστούν οι νέες προκλήσεις που θα τεθούν μακροπρόθεσμα, ιδίως κατά τις μελλοντικές προσχωρήσεις· θεωρεί ότι, στο πλαίσιο αυτής της μελλοντικής μεταρρύθμισης, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να πραγματοποιηθεί επίσης διόρθωση ενδεχόμενων υπαρχουσών περιπτώσεων άνισης μεταχείρισης που εξηγούνται από ιστορικούς λόγους·

16. προτείνει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να εξετάζει έγκαιρα πριν από κάθε νέες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα στοιχεία σχετικά με τον πληθυσμό, προκειμένου να καθορίζει τη βάση υπολογισμού·

17. προτείνει σχετικά να μελετηθεί η δυνατότητα να εκλέγεται ένα μέρος των ευρωπαίων βουλευτών σε διεθνικά ψηφοδέλτια· θεωρεί ότι τούτο θα συνέβαλλε στο να δοθεί μια πραγματική ευρωπαϊκή διάσταση στην εκλογική ανταλλαγή απόψεων, ιδίως με το να ανατεθεί κεντρικός ρόλος στα ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα·

18. επαναβεβαιώνει ότι η παρούσα πρόταση σχετίζεται στενά με την έναρξη ισχύος της τροποποιητικής συνθήκης· θεωρεί ότι, σε περίπτωση που η κύρωση της μεταρρυθμιστικής συνθήκης δεν ολοκληρωθεί με επιτυχία πριν από τις εκλογές για την ανάδειξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2009, πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει η κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών που προβλέπεται στις υφιστάμενες συνθήκες·

19. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα και την προαναφερθείσα έκθεση της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων στη Διακυβερνητική Διάσκεψη, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, καθώς και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των υποψήφιων για προσχώρηση χωρών.

(1)

Κείμενα που εγκρίθηκαν την ημερομηνία εκείνη, P6_TA(2007)0328.

(2)

ΕΕ C 310, 16.12.2004, σ.1.

(3)

11177/1/07 REV 1.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Σχέδιο απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ,

έχοντας υπόψη το άρθρο [9 A], παράγραφος 2, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,

έχοντας υπόψη την πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

εκτιμώντας τα εξής:

(1) Ενδείκνυται να εγκριθεί το ταχύτερο δυνατόν η απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο [9 A], παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να είναι σε θέση τα κράτη μέλη να θεσπίσουν τις απαιτούμενες εσωτερικές διατάξεις για την οργάνωση των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την κοινοβουλευτική περίοδο 2009-2014.

(2) Η παρούσα απόφαση πρέπει να τηρεί τα κριτήρια που ορίζονται στην παράγραφο 2, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω άρθρου, ήτοι ο συνολικός αριθμός αντιπροσώπων των πολιτών της Ένωσης δεν υπερβαίνει τους επτακόσιους πενήντα βουλευτές, η αντιπροσώπευση αυτή χαρακτηρίζεται από φθίνουσα αναλογικότητα, με κατώτατο όριο έξι βουλευτών ανά κράτος μέλος, και κανένα κράτος μέλος δεν διαθέτει περισσότερες από 96 έδρες,

(3) Είναι σκόπιμο να μη ληφθεί υπόψη στην παρούσα φάση ο αντίκτυπος ενδεχόμενων μελλοντικών διευρύνσεων, ο οποίος είναι δυνατόν να εκφραστεί στις αντίστοιχες πράξεις προσχώρησης με προσωρινή υπέρβαση του ανώτατου ορίου των επτακοσίων πενήντα, όπως συνέβη κατά την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο πρώτο

Η αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας που προβλέπεται στο άρθρο [9 Α] της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζεται ως εξής:

- οι ελάχιστοι και μέγιστοι αριθμοί που ορίζονται από τη Συνθήκη πρέπει να χρησιμοποιούνται πλήρως έτσι ώστε η κατανομή των εδρών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να απομακρύνεται όσο το δυνατόν λιγότερο από την κατανομή των πληθυσμών των κρατών μελών·

- όσο μεγαλύτερο πληθυσμό έχει μια χώρα, τόσο περισσότερο έχει δικαίωμα σε μεγαλύτερο αριθμό εδρών·

- όσο μεγαλύτερο πληθυσμό έχει μια χώρα, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των κατοίκων που αντιπροσωπεύει ο καθένας από τους ευρωπαίους βουλευτές της.

Άρθρο 2

Κατ εφαρμογή του πρώτου άρθρου, ο αριθμός των εκλεγομένων σε κάθε κράτος μέλος αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθορίζεται ως εξής, με ισχύ από την έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου 2009-2014:

Βέλγιο                                                   22

Βουλγαρία                                            18

Τσεχική Δημοκρατία                             22

Δανία                                                   13

Γερμανία                                              96

Εσθονία                                                6

Ελλάδα                                                 22

Ισπανία                                                54

Γαλλία                                                  74

Ιρλανδία                                               12

Ιταλία                                                   72

Κύπρος                                                 6

Λεττονία                                                9

Λιθουανία                                            12

Λουξεμβούργο                                       6

Ουγγαρία                                              22

Μάλτα                                                   6

Κάτω Χώρες                                        26

Αυστρία                                                19

Πολωνία                                              51

Πορτογαλία                                          22

Ρουμανία                                             33

Σλοβενία                                               8

Σλοβακία                                             13

Φινλανδία                                            13

Σουηδία                                                20

Ηνωμένο Βασίλειο                               73

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση θα αναθεωρηθεί εγκαίρως πριν από την έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου 2014-2019 με στόχο να επιτραπεί μελλοντικά, πριν από κάθε νέα διενέργεια εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να ανακατανέμονται οι έδρες μεταξύ των κρατών μελών με αντικειμενικό τρόπο, που να βασίζεται στην αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας που ορίζεται στο πρώτο άρθρο, λαμβανομένης υπόψη της ενδεχόμενης αύξησης του αριθμού τους και των δημογραφικών εξελίξεων όπως έχουν διαπιστωθεί δεόντως.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση τίθεται σε ισχύ την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έγινε στις Βρυξέλλες στις

Για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος


ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1 - Ιστορικό υπόβαθρο

Ξεκινώντας από το 1979, οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου άρχισαν να εκλέγονται με καθολική, άμεση και μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες των κρατών μελών, σε συνέχεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών (12-13 Ιουλίου 1976) κατά το οποίο ορίστηκαν ποσοστώσεις αντιπροσώπευσης για κάθε κράτος μέλος: οι μεγαλύτερες χώρες (Γαλλία, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο) πήραν από 81 αντιπροσώπους, ενώ οι λιγότερο μεγάλες χώρες πήραν αριθμό αντιπροσώπων αναλογικό προς τον πληθυσμό τους, αλλά μεγαλύτερο από το ποσοστό τους στον πληθυσμό της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (25 για τις Κάτω Χώρες, 24 για το Βέλγιο, 16 για τη Δανία, 15 για την Ιρλανδία και 6 για το Λουξεμβούργο).

Μετά την ένταξη της Ελλάδας το 1981, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας 1986, δόθηκαν νέες έδρες στις αντίστοιχες χώρες συμπληρωματικά προς τις υφιστάμενες, σύμφωνα με τις ίδιες αρχικές αρχές (η Ελλάδα και η Πορτογαλία έλαβαν από 24 έδρες, ενώ η Ισπανία 60).

Νέα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποφασίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Εδιμβούργου (11-12 Δεκεμβρίου 1992), με βάση πρόταση του Κοινοβουλίου(1), η οποία ελάμβανε υπόψη την ένωση της Γερμανίας. Δόθηκαν 18 επιπλέον έδρες στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αλλά επίσης 6 επιπλέον έδρες στη Γαλλία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο, 4 στην Ισπανία, μια στο Βέλγιο, την Ελλάδα και την Πορτογαλία, λαμβάνοντας ήδη υπόψη την προσεχή προσχώρηση ορισμένων χωρών της ΕΖΕΣ. Η πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βασιζόταν και πάλι σε μια αρχή φθίνουσας αναλογικότητας. Ο ίδιος μαθηματικός τύπος χρησιμοποιήθηκε για να καθορισθεί ο αριθμός των βουλευτών που αντιπροσώπευαν την Αυστρία, τη Φιλανδία και τη Σουηδία (21, 16 και 22 έδρες αντίστοιχα) αν και έγινε ελαφρά τροποποίηση στον αριθμό που θα προέκυπτε από αυστηρή εφαρμογή του μαθηματικού τύπου.

Η κατανομή εδρών ανά κράτος μέλος την οποία πρότεινε το Κοινοβούλιο βασιζόταν στον εξής τύπο: 6 έδρες κατανέμονται σε κάθε κράτος μέλος ανεξάρτητα από πληθυσμό συν μία επιπλέον έδρα για κάθε 500.000 κατοίκους για τον αριθμό των κατοίκων 1 και 25 εκατομμυρίων, μία επιπλέον έδρα ανά εκατομμύριο κατοίκων για τον αριθμό κατοίκων μεταξύ 25 και 60 εκατομμυρίων και μία επιπλέον έδρα για κάθε 2 εκατομμύρια κατοίκων για τον αριθμό κατοίκων πάνω από τα 60 εκατομμύρια. Ωστόσο, ο τύπος αυτός ουδέποτε εφαρμόστηκε αυστηρά.

Η Συνθήκη του Άμστερνταμ υιοθέτησε τον τύπο αυτό και του προσέδωσε θεσμική διάσταση, αλλά επίσης εισήγαγε την αρχή της αποτελεσματικότητας, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό βουλευτών σε 700. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη Συνθήκη της Νίκαιας, ο αριθμός αυτός τροποποιήθηκε και έφτασε σε μέγιστο 732 βουλευτών μετά τη διεύρυνση. Κατά τις ίδιες διαπραγματεύσεις εγκρίθηκε μια αναλογική διόρθωση κατά τρόπον ώστε ο συνολικός αριθμός να παραμένει σταθερός. Έτσι, ορισμένα κράτη μέλη παραιτήθηκαν από ορισμένες έδρες τους (10 η Ισπανία, 9 η Γαλλία, η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, 4 οι Κάτω Χώρες, 3 η Αυστρία και η Σουηδία, 2 η Δανία, η Φιλανδία και η Ιρλανδία, μια το Βέλγιο, η Ελλάδα και η Πορτογαλία) προκειμένου να εξασφαλιστεί ισορροπημένη και αποτελεσματική σύνθεση μετά τη διεύρυνση προς ανατολάς.

ΙΙ - Η κατάσταση των πραγμάτων

1. Στη θεσμική δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βασικοί πολιτικοί παράγοντες λήψης αποφάσεων είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Το Συμβούλιο είναι το σώμα που εκπροσωπεί τα κράτη μέλη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το σώμα που εκπροσωπεί τους πολίτες. Αυτό καταδείχθηκε με ιδιαίτερη ενάργεια από το 1979, όταν το Κοινοβούλιο άρχισε να εκλέγεται άμεσα από τους πολίτες κάθε κράτους μέλους.

2. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι αποτελεί το «σώμα των πολιτών», η σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι σχεδιασμένη κατά τρόπο ώστε να μην είναι - δεν ήταν άλλωστε από την αρχή - «αναλογική» προς το μέγεθος του πληθυσμού κάθε κράτους μέλους, όπως θα περίμενε κανείς. Τούτο έχει τη συνέπεια ότι δεν αντιπροσωπεύουν όλοι οι βουλευτές τον ίδιο αριθμό κατοίκων, αντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα σώμα που αντιπροσωπεύει τους πολίτες. Κατά συνέπεια, το ειδικό βάρος της ψήφου των πολιτών δεν είναι ίδιο σε όλα τα κράτη μέλη, αντιθέτως δε παρουσιάζει μεγάλες διαφορές.

3. Σε ένα ορισμένο βαθμό, αυτή η μάλλον παράδοξη από την οπτική γωνία της δημοκρατίας κατάσταση μπορεί να κατανοηθεί εάν ληφθεί υπόψη η περίπλοκη πραγματικότητα του πολιτικού συστήματος της Ένωσης:

    -     οι τεράστιες διαφορές πληθυσμού μεταξύ των κρατών μελών (ορισμένα παραδείγματα: ο πληθυσμός της Γερμανίας είναι περίπου 205 φορές μεγαλύτερος από της Μάλτας, των Κάτω Χωρών είναι πάνω από 21 φορές ανώτερος από τον πληθυσμό της Κύπρου, η Ισπανία έχει υπερτετραπλάσιους κατοίκους από την Πορτογαλία), το γεγονός ότι πρέπει να εξασφαλίζεται η αντιπροσώπευση των βασικών πολιτικών οικογενειών σε κάθε χώρα, τουλάχιστον της πλειοψηφίας και της αντιπολίτευσης, η ανάγκη ο συνολικός αριθμός των βουλευτών να διατηρείται σε εύλογα όρια ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του οργάνου, όλα αυτά είναι στοιχεία που επιβάλλουν ορισμένη «ευελιξία» στην εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας·

    -     επιπλέον, δεν πρέπει να λησμονείται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των πολιτικών συμφωνιών επί των οποίων στηρίζεται η Ένωση. Πράγματι, παρόλο που το Συμβούλιο είναι το θεσμικό όργανο όπου αντιπροσωπεύονται τα κράτη μέλη ως τέτοια, κάθε κράτος μέλος δεν έχει το ίδιο βάρος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, εκτός από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αποφάσεις του Συμβουλίου λαμβάνονται με ομοφωνία (και οι οποίες όλο και περισσότερο τείνουν να γίνουν η εξαίρεση). Πράγματι, όταν ισχύει η ειδική πλειοψηφία, ανέκαθεν υπήρχε ένα σύστημα στάθμισης των ψήφων το οποίο παίρνει σε ένα βαθμό υπόψη τις διαφορές πληθυσμού ανάμεσα στα κράτη μέλη. Τούτο εντείνεται σε ένα ορισμένο βαθμό από το σχέδιο μεταρρυθμιστικής συνθήκης (όπως ακριβώς συνέβαινε και με τη Συνταγματική Συνθήκη) δεδομένου ότι το κριτήριο του μεγέθους του πληθυσμού αναγνωρίζεται ως ένα από τα κριτήρια «διπλής πλειοψηφίας» με βάση τα οποία υπολογίζεται η «ειδική πλειοψηφία». Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι αν το ισχύον σύστημα εξελισσόταν στην κατεύθυνση της μεγαλύτερης ισότητας του βάρους των κρατών μελών το Συμβούλιο, τότε θα μπορούσε να είναι δυνατή μια ακριβέστερη έκφραση του μεγέθους του πληθυσμού στη σύνθεση του Κοινοβουλίου. Αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις για μια τέτοια εξέλιξη στο κοντινό μέλλον.

4. Ακριβώς το γεγονός ότι το νέο σύστημα ειδικής πλειοψηφίας (διπλή πλειοψηφία) συνεπάγεται ενισχυμένη συνεκτίμηση του πληθυσμιακού κριτηρίου, οδήγησε την διακυβερνητική διάσκεψη του 2004 να προβλέψει την αναθεώρηση της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με τη νέα διαδικασία και τα ειδικά όρια και αρχές που καθιέρωσε, εγκαίρως για την θέση σε ισχύ του νέου συστήματος ψηφοφορίας στο Συμβούλιο, που τότε προβλεπόταν να γίνει το 2009(2).

    Όπως γνωρίζουμε, η Συνταγματική Συνθήκη δεν τέθηκε σε ισχύ. Το σχέδιο αναθεώρησης των συνθηκών που βρίσκεται υπό συζήτηση αυτή τη στιγμή, προβλέπει ότι το νέο σύστημα ψηφοφορίας στο Συμβούλιο δεν θα τεθεί σε ισχύ παρά το 2014. Τούτο θα μπορούσε να οδηγήσει κάποιον να υποστηρίξει ότι και η νέα σύνθεση του Κοινοβουλίου πρέπει να τεθεί σε ισχύ μόνο την ημερομηνία εκείνη. Ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πέρυσι τον Ιούνιο κάλεσε ρητά το Κοινοβούλιο να παρουσιάσει την πρότασή του σχετικά με την ανακατανομή των εδρών έως τον προσεχή Οκτώβριο, προφανώς λόγω πολιτικών πιέσεων από κάποια κράτη μέλη που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στο ζήτημα αυτό, τα οποία ζητούν η πολιτική απόφαση σχετικά με την εν λόγω ανακατανομή να έχει ήδη ληφθεί πριν δώσουν την συγκατάθεσή τους στις συνολικές μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στη νέα συνθήκη.

    Ούτως ή άλλως, πεποίθησή μας είναι ότι το Κοινοβούλιο πρέπει πράγματι να ανταποκριθεί θετικά στο αίτημα του Συμβουλίου, ιδίως δεδομένου ότι το νέο Κοινοβούλιο που θα εκλεγεί το 2009 θα πρέπει να επωφεληθεί από τις νέες εξουσίες που προβλέπει το σχέδιο αναθεώρησης των συνθηκών. Ξεκινάμε από την αρχή ότι το αίτημα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σημαίνει ότι η πρότασή μας θα αποτελέσει τη βάση για μια πολιτική συμφωνία, η οποία ούτως ή άλλως θα πρέπει να μετουσιωθεί σε επίσημη συμφωνία σύμφωνα με τη νέα διαδικασία, μόλις κυρωθεί και τεθεί σε ισχύ η τροποποιητική συνθήκη.

ΙΙΙ - Η νομική κατάσταση

5. Η κατανομή των εδρών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι πολύ λεπτό ζήτημα, εξαιτίας των εθνικών ευαισθησιών. Οποιαδήποτε πρόταση επανεξέτασης αυτής της κατανομής πρέπει να λαμβάνει υπόψη οι νομικώς δεσμευτικές πρόνοιες που ορίζονται στις Συνθήκες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε ισχύ, καθώς και τις καινοτομίες που προβλέπονται στο σχέδιο αναθεώρησης των συνθηκών, να είναι αρκετά κοντά στο τρέχον σύστημα ώστε να μην προκαλεί δραματική ανατροπή του και ταυτόχρονα να στηρίζεται σταθερά σε αρχές έτσι ώστε να καθιστά άνευ νοήματος το παραδοσιακό «παζάρεμα» που βασίζεται σε αποκλειστικά εθνικά συμφέροντα.

6. Το νομικό πλαίσιο της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι αρκετά περίπλοκο..

    6.1. Μέχρι στιγμής, η σύνθεση του Κοινοβουλίου και η κατανομή των εδρών του ορίζονταν απευθείας από τη Συνθήκη.

          Αυτή τη στιγμή, το Κοινοβούλιο αποτελείται από 785 μέλη, η κατανομή των οποίων γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 190 της Συνθήκης ΕΚ (όπως τροποποιήθηκε από τη Συνθήκη της Νίκαιας) και το άρθρο 21 του Πρωτοκόλλου σχετικά με τους όρους και τις λεπτομέρειες της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (προσαρτημένο στη Συνθήκη της 25ης Απριλίου 2005 σχετικά με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση)(3).

    6.2. Ωστόσο, για τις εκλογές του 2009, η σύνθεση του Κοινοβουλίου θα είναι διαφορετική, σύμφωνα με τους κανόνες που ήδη βρίσκονται σε ισχύ και που έχουν ήδη συμφωνηθεί και κυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη (άρθρο 9, παράγραφος 2 της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και των προσαρμογών των συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (προσαρτάται στην προαναφερθείσα Συνθήκη προσχώρησης της 25ης Απριλίου 2005))(4). Η Πράξη αυτή ορίζει συνολικό αριθμό 736 βουλευτών που κατανέμονται μεταξύ των 27 κρατών μελών κατά τρόπον ώστε όλα τα κράτη μέλη τα οποία έχουν πληθυσμό ανώτερο από της Λετονίας, με εξαίρεση τη Γερμανία, να χάσουν ορισμένες έδρες (με μέγιστη απώλεια τις 6 έδρες για τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία, και ελάχιστη απώλεια μία έδρα για όλα τα κράτη μέλη που πληθυσμιακά βρίσκονται μεταξύ Σουηδίας και Λετονίας) σε σύγκριση με την τρέχουσα κατάσταση. Μόνο η Γερμανία, η Σλοβενία, η Εσθονία, η Κύπρος, το Λουξεμβούργο και η Μάλτα διατηρούν την τρέχουσα θέση τους(5).

          Αυτή είναι η νομική κατάσταση η οποία θα εφαρμοσθεί οπωσδήποτε στις εκλογές του 2009 εάν δεν τεθεί εγκαίρως σε ισχύ η τροποποιητική συνθήκη που βρίσκεται αυτή την περίοδο υπό διαπραγμάτευση.

    6.3. Πέρα από αυτά, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη το σχέδιο αναθεώρησης των συνθηκών, το οποίο δημιουργεί μια νέα διαδικασία για την κατανομή των εδρών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εισάγει ορισμένους ειδικούς κανόνες (ταυτόσημους με αυτούς που προβλέπονται στη Συνταγματική Συνθήκη) οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε οποιαδήποτε ανακατανομή(6).

          - Όσον αφορά την διαδικασία, αντί για τον παραδοσιακό ορισμό του αριθμού και της κατανομής των εδρών που κατοχυρώνεται στη Συνθήκη, προβλέπεται ότι αυτά τα θέματα καθορίζονται με απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία εγκρίνεται ομόφωνα, με βάση πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με τη σύμφωνη γνώμη του (άρθρο 1-20 ΣΕΕ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο). Τούτο σημαίνει ότι η κατανομή των εδρών θα καταστεί στο εξής θέμα παράγωγης νομοθεσίας, εντός των ορίων που θέτουν οι συνθήκες και δεν θα ορίζεται πλέον στο πρωτογενές δίκαιο. Τούτο σημαίνει επίσης ότι θα υπόκειται στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου των ΕΚ σε περίπτωση που οι αρχές που ορίζονται στις συνθήκες δεν εφαρμόζονται σωστά.

          - Σχετικά με την ουσία, πρέπει να τηρούνται τα ακόλουθα όρια και αρχές (άρθρο 1-20, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο):

                -  το συνολικό μέγεθος του Κοινοβουλίου περιορίζεται στις 750 έδρες·

                -  κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να λάβει περισσότερες από 96 έδρες (πράγμα που μειώνει κάπως τη βαρύτητα των μεγαλύτερων κρατών μελών, δεδομένου ότι το τρέχον ανώτατο όριο εδρών για ένα κράτος μέλος είναι 99 στην περίπτωση της Γερμανίας)·

                -  τίθεται ελάχιστο όριο έξι εδρών ανά κράτος μέλος (αυτή τη στιγμή είναι πέντε στην περίπτωση της Μάλτας).

          - Σε αυτά τα όρια η κατανομή των εδρών πρέπει να σέβεται την αρχή της «φθίνουσας αναλογικότητας».

    7.   Ωστόσο, το σχέδιο συνθήκης δεν ορίζει το περιεχόμενο της αρχής της «φθίνουσας αναλογικότητας», το οποίο παραδοσιακά αναφερόταν ως η κατευθυντήρια γραμμή της κατανομής των εδρών αν και πρόκειται για την πρώτη φορά που θα μνημονευόταν ρητά στις συνθήκες.

ΙV - Ο δρόμος προς τα εμπρός

    8.   Το σχέδιο αναθεώρησης των συνθηκών επαναβεβαιώνει τα όρια που έθεσε η Συνταγματική Συνθήκη και υπογραμμίζει την αρχή της «φθίνουσας αναλογικότητας». Επομένως, απόκειται στο Κοινοβούλιο να δώσει περιεχόμενο σε αυτή την αρχή της «φθίνουσας αναλογικότητας»:

          -  θεωρητικά, έδρες θα μπορούσαν να κατανέμονται στα κράτη μέλη σε αυστηρά αναλογική βάση σύμφωνα με τον πληθυσμό τους. Ωστόσο, έστω και εάν η αρχή της «φθίνουσας αναλογικότητας» δεν το απαγορεύει, η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων πιστεύει ότι κάτι τέτοιο δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή στο παρόν στάδιο πολιτικής ολοκλήρωσης της Ένωσης·

          -  μια επιλογή θα ήταν να καταρτισθεί μια αναθεωρημένη μορφή του τύπου στον οποίο στηρίχθηκε η απόφαση του 1992 και να διατηρηθεί η αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας, αλλά με αφετηρία χαμηλότερο ελάχιστο αριθμό εδρών και κατανομή λιγότερων εδρών κατά κεφαλήν και/ή με τροποποίηση των ζωνών πληθυσμού. Ωστόσο, είναι σημαντικό να έχει κανείς κατά νου ότι το στοιχείο της φθίνουσας αναλογικότητας θα μείωνε την κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση των πολυπληθέστερων κρατών μελών ακόμη περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν, διότι ο τύπος ακόμη και μετά την τροποποίησή του, θα εξακολουθήσει να ευνοεί τις άλλες χώρες, και ιδίως όσες έχουν μεσαίου μεγέθους πληθυσμό·

          -  μια άλλη επιλογή θα ήταν μια γραμμική μείωση του αριθμού των εδρών που έχουν κατανεμηθεί σύμφωνα με τον τύπο που χρησιμοποιήθηκε έως τώρα. Έτσι, μια διαδικασία διεύρυνσης θα είχε τον ίδιο σχετικό αντίκτυπο στην κατανομή αριθμού των βουλευτών. Ο συντελεστής μείωσης θα πρέπει να υπολογίζεται με κάθε νέα διεύρυνση, ως συνάρτηση του λόγου του ορίου των 750 βουλευτών προς το θεωρητικό συνολικό αριθμό βουλευτών που θα ήταν αποτέλεσμα της εφαρμογής του τρέχοντος τύπου τόσο για τα τρέχοντα κράτη μέλη όσο και για τις υπό ένταξη χώρες. Ωστόσο, η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων πιστεύει ότι δεν πρέπει προς το παρόν να εξεταστούν περαιτέρω περικοπές του αριθμού των βουλευτών οποιουδήποτε κράτους μέλους (βλέπε στα επόμενα παραγράφους 16 και 18).

    9.   Προσπαθώντας να δώσουμε επιχειρησιακό περιεχόμενο στον κανόνα της φθίνουσας αναλογικότητας, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε στις ακόλουθες αρχές:

          α)   αρχή της αποτελεσματικότητας - το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει με περισσότερους βουλευτές από έναν ορισμένο αριθμό (κατά συνέπεια, το όριο των 750 είναι λογικό)·

          β)   αρχή της εθνικής αντιπροσώπευσης και της παρακίνησης των εκλογέων -κάθε κράτος μέλος πρέπει να έχει έναν ελάχιστο αριθμό εδρών έτσι ώστε να στέλνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έναν ουσιαστικό αριθμό βουλευτών που να αντιπροσωπεύουν τα βασικά εθνικά πολιτικά ρεύματα, παρακινώντας έτσι τους πολίτες της χώρας να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία και κατά συνέπεια στη δημοκρατική διαδικασία της ΕΕ·

          γ)   αρχή της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης - σύμφωνα με την αρχή αυτή, τα πολυπληθέστερα κράτη πρέπει να αποδεχθούν να έχουν λιγότερες έδρες από εκείνες που θα προέκυπταν με αυστηρή εφαρμογή της πλήρους αναλογικότητας, έτσι ώστε να επιτρέψουν στα λιγότερο πολυπληθή κράτη να έχουν καλύτερη αντιπροσώπευση από εκείνη που θα δικαιούνταν με εφαρμογή της πλήρους αναλογικότητας·

          δ)   αρχή της σχετικής αναλογικότητας - ο λόγος πληθυσμού προς αριθμό εδρών είναι μεγαλύτερος όσο μεγαλύτερο το κράτος και αντιστοίχως μικρότερος όσο μικρότερο το κράτος·

          ε)   αρχή της δίκαιης κατανομής - κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να έχει περισσότερες έδρες από ένα μεγαλύτερο ή λιγότερες έδρες από ένα μικρότερο·

          στ) αρχή της δικαιολογημένης ευελιξίας ή της ευέλικτης άμεσης αναλογικότητας/φθίνουσας αναλογικότητας - χωρίς να παραβιάζονται οι άλλες αρχές, θα μπορούσαν να συμφωνηθούν ελαφρές τροποποιήσεις του αριθμού των εδρών μέσω μιας διαφανούς διαδικασίας, προκειμένου να καλυφθούν όσο το δυνατόν οι διαφορές μεταξύ κρατών από πλευράς πληθυσμού και εδρών. Τούτο θα πρέπει να οδηγήσει σε μια όσο το δυνατόν περισσότερο γραμμική καμπύλη.

    10. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πώς να προχωρήσουμε; Ιδανική εναλλακτική λύση θα ήταν να συμφωνήσουμε σε έναν αδιαμφισβήτητο μαθηματικό τύπο «φθίνουσας αναλογικότητας» που θα εξασφάλιζε λύση όχι μόνο για την τρέχουσα αναθεώρηση αλλά και για μελλοντικές διευρύνσεις ή τροποποιήσεις που οφείλονται σε δημογραφικές αλλαγές.

    11. Ωστόσο, η ανάλυση των διάφορων σχετικών προτάσεων που διατυπώθηκαν κατά την ανταλλαγή απόψεων καθιστά σαφές ότι ο οποιοσδήποτε μαθηματικός τύπος για τη φθίνουσα αναλογικότητα βασίζεται σε κάποιες προηγούμενες πολιτικές παραδοχές και θα έχει ως αποτέλεσμα, τελικά, να ωφελήσει ορισμένες ομάδες κρατών. Για παράδειγμα, η λεγόμενη «παραβολική» μέθοδος είναι πολύ ελκυστική κρινόμενη ορθολογικά, αλλά ανάλογα με το αν η καμπύλη θα είναι περισσότερο κυρτή ή περισσότερο κοίλη θα ευνοηθούν οι μεγαλύτερες χώρες ή οι μικρότερες χώρες… Τούτο σημαίνει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει μια αφηρημένη, αμερόληπτη, καλή για όλες τις περιπτώσεις μαθηματική λύση για ένα πρόβλημα το οποίο στην ουσία του είναι πολιτικό.

    12. Ωστόσο, είναι προφανές ότι πρέπει να δοθεί ένα ελάχιστο περιεχόμενο στην αρχή της φθίνουσας αναλογικότητας, το οποίο θα μας επιτρέψει να αποκλείσουμε ορισμένες καταστάσεις ως προφανώς αντίθετες με την αρχή αυτή.

    13. Ο προφανέστερος τρόπος για να οριστεί το περιεχόμενο αυτό με ουδέτερο τρόπο βασίζεται στο λόγο μεταξύ των κατοίκων ενός δεδομένου κράτους μέλους και των εδρών που διατίθενται στο εν λόγω κράτος μέλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εάν ακολουθούσαμε μια αρχή πλήρους αναλογικότητας, αυτός ο λόγος θα έπρεπε να είναι ο ίδιος για όλα τα κράτη μέλη (ή να διαφέρει ελάχιστα). Τούτο σημαίνει ότι στην περίπτωση αυτή κάθε βουλευτής οποιουδήποτε κράτους μέλους θα αντιπροσώπευε λίγο-πολύ τον ίδιο αριθμό κατοίκων (για παράδειγμα: το 2009, εάν δεχτούμε ότι ο πληθυσμός των 27 κρατών μελών διατηρείται σταθερός γύρω από τον σημερινό αριθμό των 492 εκατομμυρίων κατοίκων, εάν το Κοινοβούλιο έχει 750 βουλευτές, κάθε έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα αντιστοιχεί λίγο-πολύ σε 657.000 κατοίκους). Έτσι, ο αριθμός των εδρών που αντιστοιχούν σε κάθε χώρα θα ήταν μάλλον εύκολο να υπολογισθεί.

    14. Αντί όμως για την πλήρη αναλογικότητα, από την τροποποιητική συνθήκη πρόκειται να επιβληθεί η έννοια της «φθίνουσας αναλογικότητας». Κατά συνέπεια είναι σωστό να πούμε ότι ο λόγος θα ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού των διαφόρων κρατών μελών: όσο μεγαλύτερος ο πληθυσμός ενός κράτους μέλους, τόσο μεγαλύτερος πρέπει να είναι ο αριθμός των κατοίκων που αντιπροσωπεύει ένας βουλευτής· όσο μικρότερος ο πληθυσμός ενός κράτους μέλους, τόσο μικρότερος πρέπει να είναι ο αριθμός των κατοίκων που αντιπροσωπεύει ένας βουλευτής.

    15. Στη βάση αυτή, καθίσταται σαφές ότι εάν ο λόγος πληθυσμού/βουλευτών ενός κράτους μέλους με μικρότερο πληθυσμό είναι υψηλότερος (ή ακόμα και ίσος) από τον λόγο ενός κράτους μέλους με μεγαλύτερο πληθυσμό, τότε υπάρχει σαφής παραβίαση της ιδέας της φθίνουσας αναλογικότητας.

    16. Πράγματι, εάν αναλύσουμε την κατανομή που θα ισχύει για την περίοδο 2009-2014, λαμβάνοντας ήδη υπόψη τις αλλαγές που θα προκύψουν από το υπό διαπραγμάτευση αναθεώρησης των συνθηκών (η Γερμανία θα χάσει 3 έδρες, από 99 σε 96, ενώ η Μάλτα θα κερδίσει αυτόματα μια έδρα, από 5 σε 6), καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι ο κανόνας αυτός σε ορισμένες περιπτώσεις δεν τηρείται(7).

    17. Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιώνονται εάν ακολουθήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση που δείχνει σαφώς τη σχετική θέση κάθε κράτους μέλους και ως προς τη σχέση μεταξύ του πληθυσμού του και της αντιπροσώπευσής του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: ο λόγος μεταξύ του ποσοστού των εδρών που διατίθενται σε κάθε κράτος μέλος (ως προς τον συνολικό αριθμό των εδρών του Κοινοβουλίου) και στο ποσοστό πληθυσμού κάθε κράτους μέλους (ως προς το συνολικό πληθυσμό της Ένωσης). Εάν τηρείται η αρχή της «φθίνουσας αναλογικότητας», τότε ο λόγος αυτός πρέπει να είναι μεγαλύτερος για τα κράτη με μικρότερο πληθυσμό απ' ό,τι για τα πιο πολυπληθή κράτη. Ωστόσο, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο κανόνας αυτός παραβιάζεται σε ορισμένες περιπτώσεις(8), κάτι που αντιστοιχούν ακριβώς στις ίδιες περιπτώσεις για τις οποίες βλέπουμε ότι ο λόγος πληθυσμός/έδρες παρουσιάζει παραβίαση της ιδέας της φθίνουσας αναλογικότητας.

    18. Ωστόσο, πριν προτείνουμε μια λύση, πρέπει να αποφασίσουμε εάν ήδη αντιμετωπίζουμε μια ενδεχόμενη μελλοντική διεύρυνση ή όχι.

          Δεδομένου ότι δεν είναι εξασφαλισμένο ότι οποιαδήποτε διεύρυνση θα ολοκληρωθεί στο πολύ άμεσο μέλλον, έχουμε τη γνώμη ότι πρέπει να βρούμε μια λύση για την τρέχουσα κατάσταση και να ενεργήσουμε όπως πάντοτε κάνουμε σε περιπτώσεις νέων εντάξεων, δηλαδή προσωρινά να υπερβούμε το ανώτατο όριο και να επιλύσουμε το πρόβλημα αυτό για το μέλλον στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στις Συνθήκες και με σεβασμό της μελλοντικής διαδικασίας.

    19. Παράλληλα, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε να ακολουθήσουμε σαν κατευθυντήρια γραμμή ότι για το 2009 κανένα κράτος μέλος δεν πρέπει να υποστεί περαιτέρω απώλειες της αντιπροσώπευσής του από αυτές που ήδη απορρέουν από το Πρωτόκολλο σχετικά με τους όρους και τις λεπτομέρειες της προσχώρησης της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

    20. Η συνδυασμένη εφαρμογή αυτών των κριτηρίων σημαίνει ότι έχουμε 16 «ελεύθερες έδρες» να ανακατανείμουμε: 750-736=14 (η διαφορά μεταξύ του σχεδίου αναθεώρησης των συνθηκών και της Συνθήκης της Νίκαιας όπως αναθεωρήθηκε μετά τη διεύρυνση προς Βουλγαρία και Ρουμανία), συν 2 έδρες που προκύπτουν από το γεγονός ότι λόγω του σχεδίου μεταρρυθμιστικής συνθήκης η Γερμανία θα χάσει αυτόματα 3 έδρες ενώ η Μάλτα θα κερδίσει μια επιπλέον έδρα, το οποίο μας οδηγεί σε 14+3-1=16. Προχωρώντας στην ανακατανομή αυτών των εδρών πρέπει να επιλύσουμε τις καταστάσεις αυτές που αναγνωρίστηκαν ως σαφείς παραβιάσεις της λογικής της φθίνουσας αναλογικότητας. Μόνο μέσα σε αυτά τα όρια μπορούν να ληφθούν υπόψη περαιτέρω κριτήρια δικαιοσύνης ή πολιτικού χαρακτήρα. Η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων πιστεύει ότι η πρόταση την οποία διατυπώνει αντανακλά πιστά τη λογική αυτή και αποτελεί μια βάσιμη, δίκαιη και ισορροπημένη λύση σε ένα πολύ περίπλοκο πρόβλημα.

    21. Τα κριτήρια αυτά θα μπορούσαν στο μέλλον να καταστούν πιο εξειδικευμένα έτσι ώστε να προσεγγίζουν ακόμη περισσότερο σε μια λύση που να ανταποκρίνεται καλύτερα σε αυτές τις αρχές. Θα μπορούσαμε τότε να προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε περισσότερο σε ακριβέστερες κατευθυντήριες γραμμές που θα εφαρμόζονταν σε μελλοντικές διευρύνσεις και έτσι να αποφύγουμε ή να μειώσουμε σημαντικά τα παραδοσιακά πολιτικά «παζαρέματα» που βασίζονται σε εθνικά συμφέροντα.

           Παρομοίως, με την ευκαιρία της πρώτης αναθεώρησης του προτεινόμενου καθεστώτος, θα ήταν σκόπιμο να μελετηθεί η τεχνική και πολιτική δυνατότητα αντικατάστασης της συνεκτίμησης του αριθμού των κατοίκων, όπως αυτός διαπιστώνεται ετησίως από τη Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Eurostat), από τον αριθμό των ευρωπαίων πολιτών

          Αυτή η προσέγγιση δύο επιπέδων θα επιτρέψει να απαντηθεί το επείγον θέμα εγκαίρως για τις επόμενες εκλογές του 2009, αλλά ταυτόχρονα, μέσω της ρήτρας αναθεώρησης που έχει προστεθεί προς τούτο στην προοπτική των εκλογών του 2014, θα καταστήσει επίσης δυνατό να να ληφθεί υπόψη η εφαρμογή, έως εκείνη την ημερομηνία, του συστήματος διπλής πλειοψηφίας στο Συμβούλιο. Πράγματι, μια πιο ριζική αναθεώρηση της κατανομής των εδρών στο Κοινοβούλιο, αν και θα ήταν επιθυμητή από πλευράς δημοκρατικής νομιμότητας, δεν είναι δυνατόν να γίνει παρά μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο μιας αναθεώρησης της συνολικής ισορροπίας μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Ένωσης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

κ.μ.

Πληθυ-σμός (1)

(σε εκ.)

% του πληθυ-σμού

ΕΕ-27

Εύ-ρεση έως 2009

"Νίκαια" αναθ. (2) 2009-2014

"Νίκαια" αναθ. - Λόγος Πληθυ-σμός/ΒΕΚ

"Νέα" (3) 2009-2014 πρόταση εισηγητή

"Νέος" - Λόγος Πληθυ-σμός/ΒΕΚ

Πρόταση εισηγητή (4) (επι-πτώσεις)

DE

82,438

16,73%

99

99

832.707

96

858.729

-3

FR

62,886

12,76%

78

72

873.417

74

849.811

+2

UK

60,422

12,26%

78

72

839.194

73

827.699

+1

IT

58,752

11,92%

78

72

816.000

72

816.000

 

ES

43,758

8,88%

54

50

875.160

54

810.333

+4

PL

38,157

7,74%

54

50

763.140

51

748.176

+1

RO

21,61

4,38%

35

33

654.848

33

654.848

 

NL

16,334

3,31%

27

25

653.360

26

628.231

+1

EL

11,125

2,26%

24

22

505.682

22

505.682

 

PT

10,57

2,14%

24

22

480.455

22

480.455

 

BE

10,511

2,13%

24

22

477.773

22

477.773

 

CZ

10,251

2,08%

24

22

465.955

22

465.955

 

HU

10,077

2,04%

24

22

458.045

22

458.045

 

SE

9,048

1,84%

19

18

502.667

20

452.400

+2

AT

8,266

1,68%

18

17

486.235

19

435.053

+2

BG

7,719

1,57%

18

17

454.059

18

428.833

+1

DK

5,428

1,10%

14

13

417.538

13

417.538

 

SK

5,389

1,09%

14

13

414.538

13

414.538

 

FI

5,256

1,07%

14

13

404.308

13

404.308

 

IE

4,209

0,85%

13

12

350.750

12

350.750

 

LT

3,403

0,69%

13

12

283.583

12

283.583

 

LV

2,295

0,47%

9

8

286.875

9

255.000

+1

SL

2,003

0,41%

7

7

286.142

8

250.375

+1

EE

1,344

0,27%

6

6

224.000

6

224.000

 

CY

0,766

0,16%

6

6

127.667

6

127.667

 

LU

0,46

0,09%

6

6

76.667

6

76.667

 

MT

0,404

0,08%

5

5

80.800

6

67.333

+1

 

492,881

100,00%

785

736

669.675

750

657.175

 

1)  Στοιχεία πληθυσμού που διαβιβάσθηκαν επίσημα στις 7 Νοεμβρίου 2006 από την Επιτροπή στο Συμβούλιο: βλ. Εγγρ. 15124/06 που περιέχει τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από την Eurostat.

2)  "Νίκαια" αναθ.: Κατανομή των εδρών σύμφωνα με το άρθρο 189 ΣΕΚ όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 9 της Πράξης προσχώρησης Βουλγαρίας/Ρουμανίας.

3)  "Νέα": Νέα πρόταση με βάση το άρθρο 9Α ΣΕΕ νέο ( I-20). (4) Οι νέοι αριθμοί για τη Γερμανία και τη Μάλτα προκύπτουν αυτόματα από τις διατάξεις του σχεδίου μεταρρυθμιστικής συνθήκης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

Λόγος «Πληθυσμού ανά ΒΕΚ» 2009-2014

- Σύμφωνα με τη νέα πρόταση

- Σύμφωνα με Νίκαια αναθ.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3 (9)

Member State / État membre

Popula-tion (millions)

%

of / de la population

UE-27

 

«Nice» rev. 2009-2014

 

%

MEPs

Ratio % MPE- % popu-lation

Proposal / Proposition

rappor-teurs

2009-2014

 

 

%

MEPs

Ratio

% MPE-% population Proposal / Proposition

rapporteurs

DE

82,438

16,73%

99

13,45%

0,77

96

12,80%

0,76

FR

62,886

12,76%

72

9,87%

0,76

74

9,87%

0,77

UK

60,422

12,26%

72

9,78%

0,79

73

9,37%

0,79

IT

58,752

11,92%

72

9;78%

0,82

72

9,60%

0,8

ES

43,758

8,88%

50

6,79%

0,76

54

7,20%

0,81

PL

38,157

7,74%

50

6,79%

0,87

51

6,80%

0,88

RO

21,61

4,38%

33

4,48%

1,02

33

4,40%

1

NL

16,334

3,31%

25

3,40%

1,02

26

3,47%

1,05

EL

11,125

2,26%

22

2,99%

1,31

22

2,93£

1,3

PT

10,57

2,14%

22

2,99%

1,39

22

2,93%

1,37

BE

10,511

2,13%

22

2,99%

1,39

22

2,93%

1,38

CZ

10,251

2,08%

22

2,99%

1,43

22

2,93%

1,41

HU

10,077

2,04%

22

2,99%

1,46

22

2,93%

1,44

SE

9,048

1,84%

18

2,45%

1,32

20

2,67%

1,45

AT

8,266

1,68%

17

2,31%

1,36

19

2,53%

1,51

BG

7,719

1,57%

17

2,31%

1,46

18

2,40%

1,53

DK

5,428

1,10%

13

1,77%

1,6

13

1,73%

1,57

SK

5,389

1,09%

13

1,77%

1,61

13

1,73%

1,59

FI

5,256

1,07%

13

1,63%

1,64

13

1,63%

1,62

IE

4,209

0,85%

12

1,63%

1,91

12

1,60%

1,88

LT

3,403

0,69%

12

1,09%

2,36

12

1,60%

2,32

LV

2,295

0,47%

8

0,95%

2,29

9

1,20%

2,55

SI

2,003

0,41%

7

0,82%

2,31

8

1,07%

2,61

EE

1,344

0,27%

6

0,82%

3

6

0,80%

2,96

CY

0,766

0,16%

6

0,82%

5,06

6

0,80%

5

LU

0,46

0,09%

6

0,82%

9

6

0,80%

8,9

MT

0,404

0,08%

5

0,68%

10,12

6

0,80%

10

EU/ UE-27

492,881

100,00%

736

100%

 

750

100%

 

(1)

Ψήφισμα της 10.6.1992 σχετικά με την ενιαία εκλογική διαδικασία: ψήφισμα για την κατανομή του αριθμού των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ΕΕ C 176 της 13.7.1992, σ. 72 (Έκθεση De Gucht).

(2)

Το Πρωτόκολλο 34 των μεταβατικών διατάξεων σχετικά με τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης αναφέρει, στο άρθρο 1 παράγραφος 1: «Σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρο 1-20(2) του Συντάγματος, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εγκρίνει ευρωπαϊκή απόφαση που καθορίζει τη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε ικανό χρονικό διάστημα πριν από τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2009». Το άρθρο 2 παράγραφος 1 ορίζει: «Οι διατάξεις του άρθρου 1-25(1) (2) και (3) του Συντάγματος σχετικά με τον ορισμό της ειδικής πλειοψηφίας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στο Συμβούλιο τίθεται σε ισχύ την 1η Νοεμβρίου 2009, αφού έχουν πραγματοποιηθεί οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του 2009 σύμφωνα με το άρθρο 1-20(2) του Συντάγματος».

(3)

ΕΕ L 157, 21.6.2005, σελ. 35.

(4)

ΕΕ L 157, 21.6.2005, σελ. 206.

(5)

Βλέπε πίνακας στο Παράρτημα 1 (σελίδα 9) τη στήλη «Νίκαια αναθ. (2) 2009-2014.

(6)

Άρθρο 1-20 παράγραφος 2:

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απαρτίζεται από αντιπροσώπους των πολιτών της Ένωσης. Ο αριθμός τους δεν υπερβαίνει τους 750. Η εκπροσώπηση των πολιτών είναι αναλογική κατά φθίνουσα τάξη, με ελάχιστο όριο έξι μελών ανά κράτος μέλος. Κανένα κράτος μέλος δεν λαμβάνει περισσότερες από 96 έδρες.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εκδίδει ομόφωνα, μετά από πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με την έγκρισή του, ευρωπαϊκή απόφαση για τον καθορισμό της σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σεβόμενο τις αρχές που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

(7)

Βλέπε Παραρτήματα Ι και ΙΙ, σελ. 9 και 10.

(8)

Βλέπε Παράρτημα ΙΙΙ σελ. 11.

(9)

Στοιχεία πληθυσμού που διαβιβάσθηκαν επίσημα στις 7 Νοεμβρίου 2006 από την Επιτροπή στο Συμβούλιο: βλ. Εγγρ. 15124/06 που περιέχει τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από την Eurostat.


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Ημερομηνία έγκρισης

2.10.2007

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

17

5

3

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Jim Allister, Enrique Barón Crespo, Jens-Peter Bonde, Richard Corbett, Andrew Duff, Maria da Assunção Esteves, Ingo Friedrich, Bronisław Geremek, Genowefa Grabowska, Anneli Jäätteenmäki, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Jo Leinen, Íñigo Méndez de Vigo, Rihards Pīks, Adrian Severin, József Szájer, Riccardo Ventre, Johannes Voggenhuber, Bernard Wojciechowski

Αναπληρωτής(ές) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

Elmar Brok, Carlos Carnero González, Klaus Hänsch, Alain Lamassoure, Σταύρος Λαμπρινίδης, Gérard Onesta, Bernard Poignant, György Schöpflin, Kathy Sinnott, Alexander Stubb

Αναπληρωτής(ές) (άρθρο 178, παρ. 2) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

Othmar Karas, Eoin Ryan, Rainer Wieland

Τελευταία ενημέρωση: 11 Οκτωβρίου 2007Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου