Procedura : 2007/0022(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0154/2008

Teksty złożone :

A6-0154/2008

Debaty :

PV 19/05/2008 - 20
CRE 19/05/2008 - 20

Głosowanie :

PV 21/05/2008 - 5.3
CRE 21/05/2008 - 5.3
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2008)0215

SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 384kDOC 493k
15 kwietnia 2008
PE 400.698v02-00 A6-0154/2008

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne

(COM(2007)0051 – C6-0063/2007 – 2007/0022(COD))

Komisja Prawna

Sprawozdawca: Hartmut Nassauer

Sprawozdawca komisji opiniodawczej:

Dan Jørgensen, Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

(*) Procedura obejmująca zaangażowane komisje - art. 47 Regulaminu

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (*)
 OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne

(COM(2007)0051 – C6-0063/2007 – 2007/0022(COD))

(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2007)0051),

–   uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 ust. 1 traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję (C6-0063/2007),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6-0154/2008),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

Punkt 4 a preambuły (nowy)

(4a) Zaznacza się, iż efektywność zwalczania przestępczości przeciwko środowisku w kontekście transgranicznym zależeć będzie od odpowiedniego wyprofilowania instytucji koordynacji międzynarodowych postępowań przygotowawczych (Europol, Eurojust, wspólne zespoły dochodzeniowo śledcze) oraz zwiększenia ich efektywności w płaszczyźnie kompetencyjnej i organizacyjnej.

Poprawka 2

Punkt 5 preambuły

(5) Poprzez powierzenie zadania polegającego na nakładaniu sankcji organom sądowniczym, a nie administracyjnym, odpowiedzialność za prowadzenie dochodzeń oraz egzekwowanie stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przechodzi na organy, które są niezależne od organów wydających zezwolenia na eksploatację, bądź uprawnienia do uwalniania zanieczyszczeń.

skreślony

Uzasadnienie

Zastąpienie zasady lojalnej współpracy oraz ustanowionej prawnej zasady skuteczności. Ponadto art. 10 TWE stanowi, że "Państwa Członkowskie podejmują wszelkie właściwe środki ogólne lub szczególne w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z niniejszego Traktatu lub z działań instytucji Wspólnoty". Ułatwiają one realizację zadań Wspólnoty.

Poprawka 3

Punkt 6 preambuły

(6) W celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska zachodzi szczególna potrzeba stosowania bardziej odstraszających sankcji w odniesieniu do działań szkodliwych dla środowiska, które zasadniczo powodują lub mogą powodować znaczne szkody dotyczące stanu powietrza, w tym stratosfery, gleby, wody, roślin lub zwierząt, bądź wpływają niekorzystnie na ochronę gatunków.

(6) W celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska zachodzi szczególna potrzeba stosowania bardziej odstraszających sankcji w odniesieniu do działań szkodliwych dla środowiska, które zasadniczo powodują lub mogą powodować znaczne szkody dotyczące walorów krajobrazowych, stanu powietrza, w tym stratosfery, powłoki skalnej, gleby, wody, roślin lub zwierząt, bądź wpływają niekorzystnie na ochronę gatunków.

Uzasadnienie

W działaniach szkodliwych dla środowiska całkowicie pominięto elementy skalne (litosferę). Gleba (o ile jest wykształcona) jest tylko zewnętrzną powłoką ziemi o miąższości do 1,5 m, powstałą na konkretnej skale macierzystej!

Wysypiska śmieci, składowiska odpadów (w tym niebezpiecznych czy radioaktywnych) znajdują się na obszarach poeksploatacyjnych, a wiec w obrębie powłoki skalnej ziemi.

Zwłaszcza górnictwo odkrywkowe może powodować zaburzenia w ekosystemach lądowych, prowadząc do wielu szkód.

Poprawka 4

Punkt 6 a preambuły (nowy)

(6a) W aktach prawnych wymienionych w załączniku do niniejszej dyrektywy zawarte są przepisy, które powinny podlegać środkom związanym z prawem karnym, po to aby można było zapewnić pełną skuteczność przepisów dotyczących ochrony środowiska.

Poprawka 5

Punkt 6 b preambuły (nowy)

(6b) Zobowiązania wynikające z niniejszej dyrektywy odnoszą się jedynie do tych aktów prawnych wymienionych w załączniku do niniejszej dyrektywy, które na państwa członkowskie je wdrażające nakładają obowiązek wprowadzenia środków zakazu.

Poprawka 6

Punkt 9 a preambuły (nowy)

(9a) Niniejsza dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do włączania do ich krajowych przepisów sankcji karnych w przypadku poważnego naruszenia prawa wspólnotowego w zakresie ochrony środowiska. Dyrektywa nie wprowadza obowiązku w odniesieniu do wdrażania takich sankcji lub innych dostępnych narzędzi prawnych w indywidualnych przypadkach.

Uzasadnienie

Zgodnie z orzeczeniem ETS z dnia 23 października 2007 r. (C-440/05), mimo iż prawo karne i przepisy dotyczące postępowań karnych nie leżą w kompetencji Wspólnoty, prawodawca wspólnotowy może wymagać od państw członkowskich, by te przewidziały tego typu sankcje dla zapewnienia, że prawo w danym sektorze jest w pełni skuteczne.

Poprawka 7

Punkt 11 preambuły

(11) Co więcej, znaczne różnice w wymiarze sankcji stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich generują w niektórych przypadkach potrzebę dokonania harmonizacji tego wymiaru stosownie do wagi danego przestępstwa.

skreślony

Uzasadnienie

Poprawka wynika z orzeczenia ETS z dnia 23 października 2007 r. w sprawie C-440/05, zgodnie z którym określenie rodzaju i wymiaru sankcji karnych, jakie mają być zastosowane, nie wchodzi w zakres kompetencji Wspólnoty (zob. pkt 70).

Poprawka 8

Punkt 12 preambuły

(12) Harmonizacja ta jest szczególnie istotna w przypadku przestępstw o poważnych skutkach lub przestępstw popełnianych w ramach organizacji przestępczych, które odgrywają znaczną rolę w przestępczości przeciwko środowisku.

skreślony

Uzasadnienie

Poprawka wynika z orzeczenia ETS z dnia 23 października 2007 r. w sprawie C-440/05, zgodnie z którym określenie rodzaju i wymiaru sankcji karnych, jakie mają być zastosowane, nie wchodzi w zakres kompetencji Wspólnoty (zob. pkt 70).

Poprawka 9

Punkt 12 a preambuły (nowy)

(12a) Jeżeli po pewnym czasie okaże się, że dana działalność ciągła powoduje szkodę na środowisku, która z kolei może skutkować odpowiedzialnością karną na mocy niniejszej dyrektywy, kwestię, czy sprawca szkody działał umyślnie, należy rozstrzygać w odniesieniu do chwili, w której sprawca dowiedział się lub powinien się dowiedzieć o faktach spełniających znamiona przestępstwa, a nie w odniesieniu do chwili, w której sprawca rozpoczął działalność. W związku z tym należy pamiętać, że w takich okolicznościach uprzednie udzielenie zezwolenia, licencji lub koncesji nie powinno stanowić podstawy zarzutu.

Poprawka 10

Punkt 12 b preambuły (nowy)

(12b) Elementem subiektywnym przestępstwa, który państwa członkowskie ustalają zgodnie z niniejszą dyrektywą, powinna być umyślność lub przynajmniej rażące niedbalstwo. Zatem organy ścigania i sądy w państwach członkowskich powinny mieć swobodę uznania, czy ścigać przestępstwa przeciwko okazom chronionych gatunków dzikiej fauny i flory, ich części lub pochodnych, jeżeli zarzucane czyny dotyczą nieznacznej liczby takich okazów i mają nieznaczny wpływ na zachowanie danego gatunku, a sprawca nie wiedział o objęciu ochroną danych gatunków dzikiej fauny lub flory.

Poprawka 11

Punkt 13 preambuły

(13) Ponieważ w niniejszej dyrektywie określono minimalne przepisy, państwa członkowskie mają możliwość przyjęcia lub utrzymania bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących skutecznej ochrony środowiska poprzez prawo karne.

skreślony

Uzasadnienie

Poprawka wynika z orzeczenia ETS z dnia 23 października 2007 r. w sprawie C-440/05, zgodnie z którym określenie rodzaju i wymiaru sankcji karnych, jakie mają być zastosowane, nie wchodzi w zakres kompetencji Wspólnoty (zob. pkt 70).

Poprawka 12

Punkt 13 a preambuły (nowy)

13a) Traktat Euratom i jego prawo wtórne regulują ochronę środowiska w zakresie działań jądrowych. W konsekwencji, nielegalność czynów przeciwko środowisku w ramach działań jądrowych może być określona jedynie poprzez odwołanie do traktatu Euratom i prawa wtórnego przyjętego zgodnie z jego postanowieniami.

Uzasadnienie

Rozdział III traktatu Euratom stanowi podstawę prawną działań w zakresie ochrony środowiska w zakresie działań jądrowych. Konieczne jest ujednolicenie tekstu poprzez sprecyzowanie, że traktat Euratom stanowi punkt odniesienia w zakresie działań jądrowych. W związku z tym za bezprawne należy uznać działania jądrowe łamiące wspólnotowy tekst legislacyjny przyjęty na bazie traktatu Euratom.

Poprawka 13

Punkt 15 preambuły

(15) Ze względu na fakt, że cel proponowanego środka, a mianowicie zapewnienie skuteczniejszej ochrony środowiska, nie może być w wystarczającym stopniu zrealizowany przez państwa członkowskie, natomiast może być pełniej zrealizowany na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonych celów.

(15) Ze względu na fakt, że cel proponowanego środka, a mianowicie zapewnienie skuteczniejszej ochrony środowiska, w szczególności poprzez walkę z przestępczością zorganizowaną, która powoduje poważne szkody dla środowiska, nie może być w wystarczającym stopniu zrealizowany przez państwa członkowskie, natomiast może być pełniej zrealizowany na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia zamierzonych celów.

Poprawka 14

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia środki w zakresie prawa karnego w celu skuteczniejszej ochrony środowiska.

Niniejsza dyrektywa ustanawia środki w zakresie prawa karnego w celu skuteczniejszej ochrony środowiska. Dotyczy ona wyłącznie odpowiedzialności karnej i nie narusza prawa wspólnotowego lub krajowego – ani żadnych wynikających z nich zasad – w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody w środowisku naturalnym.

Uzasadnienie

Ważne jest zapewnienie, że sankcje karne nie stanowią przeszkody dla jednoczesnego stosowania przepisów prawa w zakresie odpowiedzialności za środowisko, które skupia się na naprawie szkód.

Poprawka 15

Artykuł 2 litera (a)

(a) „bezprawny” oznacza naruszający prawodawstwo lub przepis Wspólnoty, przepis administracyjny lub decyzję podjętą przez właściwy organ w danym państwie członkowskim, które mają na celu ochronę środowiska.

(a) „bezprawny” oznacza naruszający określone w załączniku A prawodawstwo lub przepis Wspólnoty, przepis administracyjny lub decyzję podjętą przez właściwy organ w danym państwie członkowskim, które mają na celu wdrożenie przepisów prawa wspólnotowego;

 

W odniesieniu do działań przewidzianych traktatem Euratom pojęcie oznacza naruszający akt wspólnotowy wymieniony w załączniku B;

Uzasadnienie

Rozdział III traktatu Euratom stanowi podstawę prawną działań w zakresie ochrony środowiska w zakresie działań jądrowych. Konieczne jest ujednolicenie tekstu poprzez sprecyzowanie, że traktat Euratom stanowi punkt odniesienia w zakresie działań jądrowych. W związku z tym za bezprawne należy uznać działania jądrowe łamiące wspólnotowy tekst legislacyjny przyjęty na bazie traktatu Euratom.

Poprawka 16

Artykuł 2 litera (a a) (nowa)

(aa) „chronione gatunki dzikiej fauny i flory”

 

(i) w odniesieniu do przestępstwa z art. 3 lit. g) oznaczają te gatunki, których lista znajduje się:

 

– załączniku IV dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory1;

 

– w załączniku 1 i określone w art. 4 ust. 2 dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa2 oraz

 

(ii) w przypadku przestępstw związanych z handlem z art. 3 lit. ga), wymienionych w:

 

– załączniku A lub B rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi3.

 

__________________________________

 

1 Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/105/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 368).

 

2 Dz.U. L 103 z 25.04.1979, s. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2006/105/WE (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, str. 368).

 

3 Dz.U. L 61 z 03.03.1997, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1332/2005 (Dz.U. L 215 z 19.8.2005, s. 1).

Poprawka 17

Artykuł 2 litera (a b) (nowa)

(ab) „chronione siedlisko przyrodnicze” oznacza wszelkie siedliska danego gatunku, dla którego dany obszar jest sklasyfikowany jako obszar specjalnej ochrony zgodnie z art. 4 ust. 1 lub 2 dyrektywy 79/409/EWG, oraz wszelkie siedliska przyrodnicze danego gatunku, dla którego dany teren jest wyznaczony jako specjalny obszar ochrony zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG.

Poprawka 18

Artykuł 2 litera (b)

(b) „osoba prawna” oznacza podmiot prawny posiadający taki status w świetle właściwego prawa krajowego, z wyjątkiem państw lub innych organów publicznych, działających na podstawie ich suwerennych praw oraz z wyjątkiem międzynarodowych organizacji publicznych.

[poprawka nie dotyczy polskie wersji językowej]

Uzasadnienie

[poprawka nie dotyczy polskie wersji językowej]

Poprawka 19

Artykuł 2 litera (b)

(b) „osoba prawna” oznacza podmiot prawny posiadający taki status w świetle właściwego prawa krajowego, z wyjątkiem państw lub innych organów publicznych, działających na podstawie ich suwerennych praw oraz z wyjątkiem międzynarodowych organizacji publicznych.

(b) „osoba prawna” oznacza podmiot prawny posiadający taki status w świetle właściwego prawa krajowego, z wyjątkiem państw lub wszelkich innych organów publicznych, działających na podstawie ich obowiązków władzy publicznej, jak również międzynarodowych organizacji publicznych.

Uzasadnienie

W swoich definicjach dyrektywa musi być spójna z innymi dyrektywami przyjętymi przez Parlament, w tym przypadku P6_TA(2007)0145 w sprawie COM (2006)0168 przyjętą w dniu 25 kwietnia 2007 r.

Poprawka 20

Artykuł 3 część wprowadzająca

Państwa członkowskie dbają o to, by następujące czyny, dokonane umyślnie lub będące skutkiem przynajmniej rażącego niedbalstwa, stanowiły przestępstwa karne:

Państwa członkowskie dbają o to, by następujące czyny, dokonane bezprawnie i umyślnie lub będące skutkiem przynajmniej rażącego niedbalstwa, stanowiły przestępstwa karne:

Poprawka 21

Artykuł 3 litera (a)

(a) zrzucanie, emisja lub wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego do powietrza, gleby lub wody, które powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała;

skreślony

Poprawka 22

Artykuł 3 litera (b)

(b) bezprawne zrzucanie, bezprawna emisja lub bezprawne wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego do powietrza, gleby lub wody, które powodują lub mogą powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(b) zrzucanie, emisja lub wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego na powierzchnię ziemi lub do powietrza, powłoki skalnej, gleby lub wody, które powodują lub mogą powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, skały, wody, zwierząt lub roślin;

Uzasadnienie

Określenie bezprawności ujęto w zdaniu wprowadzającym do art. 3 i z tego względu jest zbędne w poszczególnych literach.

W zapisie pominięto najbardziej zewnętrzną powłokę litosfery, gdzie topografia (rzeźba terenu, ekspozycja) wpływa bezpośrednio na rozprzestrzenianie się promieniowania jonizującego oraz rozprzestrzenianie się innych substancji.

Poprawka 23

Artykuł 3 litera (c)

(c) bezprawne przetwarzanie, w tym usuwanie i składowanie, bezprawny transport, wywóz lub przywóz odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych, co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(c) zbieranie, przewóz, wykorzystanie lub usuwanie odpadów, w tym eksploatacyjny nadzór na tymi działaniami, kontrola zakładów utylizacji odpadów oraz działania podejmowane następnie przez handlowców i maklerów (zagospodarowanie odpadów), co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, skały lub wody, lub też szkodę dla zwierząt lub roślin;

Uzasadnienie

1. Określenie bezprawności ujęto w zdaniu wprowadzającym do art. 3 i z tego względu jest zbędne w poszczególnych literach.

2. Legalna definicja pojęcia „zagospodarowanie odpadów” obejmująca „nadzór eksploatacyjny” zgodnie z przyszłą dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady [.../.../WE] w sprawie odpadów (COD/2005/0281).

Poprawka 24

Artykuł 3 litera (d)

(d) bezprawna eksploatacja zakładu, w którym prowadzona jest działalność niebezpieczna związana ze składowaniem lub wykorzystywaniem niebezpiecznych substancji bądź preparatów, oraz która powoduje lub może powodować poza zakładem śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(d) eksploatacja zakładu, w którym prowadzona jest działalność niebezpieczna związana ze składowaniem lub wykorzystywaniem niebezpiecznych substancji bądź preparatów, oraz która powoduje lub może powodować poza zakładem śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby lub wody skalnej, zwierząt lub roślin;

Uzasadnienie

Określenie bezprawności ujęto w zdaniu wprowadzającym do art. 3 i z tego względu jest zbędne w poszczególnych literach.

Poprawka 25

Artykuł 3 litera (e)

(e) nielegalne przesyłanie odpadów, określone w art. 2 ust. 35 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, dokonywane w celach zysku oraz dotyczące znacznych ilości bez względu na to, czy odbywa się ono w ramach jednej operacji, czy też kilku operacji, które wydają się mieć ze sobą związek;

(e) przemieszczanie odpadów w zakresie objętym regulacją art. 2 ust. 35 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, dokonywane w celach zysku oraz dotyczące znacznych ilości;

Uzasadnienie

1. Określenie bezprawności ujęto w zdaniu wprowadzającym do art. 3 i z tego względu jest zbędne w poszczególnych literach.

2. [nie dotyczy polskiej wersji językowej]

3. Skreślone zdanie nie reguluje żadnych nowych okoliczności i z tego względu jest zbędne.

Poprawka 26

Artykuł 3 litera (f)

(f) bezprawna produkcja, bezprawne przetwarzanie, przechowywanie, wykorzystywanie, bezprawny transport, wywóz lub przywóz materiałów jądrowych lub innych niebezpiecznych substancji radioaktywnych, co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(f) produkcja, przetwarzanie, przechowywanie, wykorzystywanie, transport, sprzedaż i dystrybucja oraz wywóz lub przywóz materiałów jądrowych lub innych niebezpiecznych substancji radioaktywnych, co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, powłoki skalnej, gleby lub wody, zwierząt lub roślin;

Uzasadnienie

W zapisie pominięto aspekt handlu i dystrybucji materiałami niebezpiecznymi.

1. Określenie bezprawności ujęto w zdaniu wprowadzającym do art. 3 i z tego względu jest zbędne w poszczególnych literach.

2. Zmiana redakcyjna.

Poprawka 27

Artykuł 3 litera (g)

(g) bezprawne posiadanie, przywłaszczenie, niszczenie, zabijanie okazów chronionych gatunków dzikiej fauny i flory, ich części lub pochodnych, bądź bezprawny handel nimi;

(g) posiadanie, przywłaszczenie, niszczenie, przetwarzanie lub zabijanie okazów chronionych gatunków dzikiej fauny i flory, ich części lub pochodnych oraz zabijanie lub niszczenie takich okazów, chyba że czyny takie dotyczą nieznacznej liczby takich okazów i mają nieznaczny wpływ na zachowanie gatunku;

Poprawka 28

Artykuł 3 litera (g a) (nowa)

(ga) handel okazami chronionych gatunków dzikiej fauny i flory, ich częściami lub pochodnymi, chyba że czyn taki dotyczy nieznacznej liczby takich okazów i ma nieznaczny wpływ na zachowanie gatunku.

Poprawka 29

Artykuł 3 litera (h a) (nowa)

(ha) znaczne pogorszenie stanu chronionego siedliska przyrodniczego, w tym poprzez prace budowlane, usuwanie kamieni, wylesianie, karczowanie i nasadzenia oraz podpalenie lub podobne czyny znacznej wagi;

Poprawka 30

Artykuł 3 litera (i)

(i) bezprawny handel substancjami zubożającymi warstwę ozonową lub wykorzystywanie tych substancji.

(i) handel substancjami zubożającymi warstwę ozonową lub wytwarzanie, wprowadzanie na rynek, dystrybucja lub wykorzystywanie tych substancji.

Poprawka 31

Artykuł 4

Udział lub podżeganie

Podżeganie i pomocnictwo

Państwa członkowskie dbają o to, by udział w czynach, o których mowa w art. 3, lub podżeganie do nich, stanowiły przestępstwa karne.

Państwa członkowskie dbają o to, by podżeganie do czynów, o których mowa w art. 3, i pomoc w ich popełnieniu podlegały karze.

Uzasadnienie

1. Ograniczenie podżegania i pomocnictwa do czynów umyślnych.

2. Zmiana redakcyjna.

Poprawka 32

Artykuł 5

1. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 i 4, groziły skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje karne.

Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zagwarantowania, że za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 i 4, będą groziły skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje karne.

2. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 lit. b)-h), groziła maksymalna kara od co najmniej jednego roku do trzech lat pozbawienia wolności, jeśli przestępstwo jest skutkiem rażącego niedbalstwa i powoduje znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin.

 

3. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie następujących przestępstw groziła maksymalna kara od co najmniej dwóch do pięciu lat pozbawienia wolności:

 

(a) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), jeśli jest ono skutkiem rażącego niedbalstwa;

 

(b) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-f), jeśli są one skutkiem rażącego niedbalstwa i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała;

 

(c) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-h), jeśli zostały one popełnione umyślnie i powodują znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

 

(d) przestępstwa, o których mowa w art. 3, jeśli popełniono je w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu decyzji ramowej [… w sprawie walki ze zorganizowaną przestępczością].

 

4. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie następujących przestępstw groziła maksymalna kara od co najmniej pięciu do dziesięciu lat pozbawienia wolności:

 

(a) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), jeśli zostało ono popełnione umyślnie;

 

(b) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-f), jeśli zostały one popełnione umyślnie i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała;

 

5. Sankcje karne przewidziane w niniejszym artykule mogą być stosowane w połączeniu z innymi sankcjami lub środkami, w szczególności:

 

(a) zakazem podejmowania przez osobę fizyczną działalności wymagającej urzędowego zezwolenia lub zatwierdzenia, bądź zakazem zakładania i prowadzenia przedsiębiorstwa lub fundacji bądź zarządzania nimi, w przypadku gdy stan rzeczywisty, który doprowadził do skazania danej osoby, wskazuje na wysokie ryzyko, że mogłaby ona znów prowadzić ten sam rodzaj działalności przestępczej;

 

(b) opublikowaniem orzeczenia sądowego dotyczącego skazania lub wszelkich zastosowanych sankcji bądź środków;

 

(c) obowiązkiem przywrócenia środowiska do poprzedniego stanu.

 

Uzasadnienie

Zmiany redakcyjne.

Poprawka wynika z orzeczenia ETS z dnia 23 października 2007 r. w sprawie C-440/05, zgodnie z którym określenie rodzaju i wymiaru sankcji karnych, jakie mają być zastosowane, nie wchodzi w zakres kompetencji Wspólnoty (zob. pkt 70).

Poprawka 33

Artykuł 7

1. Państwa członkowskie dbają o to, by osobie prawnej pociągniętej do odpowiedzialności za przestępstwo na mocy art. 6 groziły skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje, obejmujące karę grzywny lub inne kary.

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zagwarantowania, że osobie prawnej odpowiedzialnej za przestępstwo na mocy art. 6 będą groziły skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje.

2. Kary przewidziane w ust. 1 wynoszą:

 

(a) maksymalnie co najmniej od 300 000 EUR do 500 000 EUR w przypadku gdy przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-h), są skutkiem rażącego niedbalstwa i powodują znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin.

 

(b) maksymalnie co najmniej od 500 000 EUR do 750 000 EUR w przypadku gdy:

 

(i) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), jest skutkiem rażącego niedbalstwa, lub

 

(ii) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-h):

 

- są skutkiem rażącego niedbalstwa i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała, lub

 

- zostały popełnione umyślnie i powodują znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin, lub

 

(iii) przestępstwa, o których mowa w art. 3, zostały popełnione w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu decyzji ramowej [… w sprawie walki ze zorganizowaną przestępczością].

 

(c) maksymalnie co najmniej od 750 000 EUR do 1 500 000 EUR w przypadku gdy:

 

(i) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), zostało popełnione umyślnie, lub

 

(ii) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-f), zostały popełnione umyślnie i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała.

 

Państwa członkowskie mogą stosować system, w którym kara grzywny jest proporcjonalna do obrotów osoby prawnej, do osiągniętej lub planowanej korzyści finansowej płynącej z popełnienia przestępstwa, bądź do dowolnej innej wartości będącej wskaźnikiem sytuacji finansowej osoby prawnej, z zastrzeżeniem, że system ten umożliwia stosowanie maksymalnych kar grzywny, które są przynajmniej równe najniższym z powyższych maksymalnych kar grzywny. Państwa członkowskie wdrażające niniejszą dyrektywę zgodnie z takim systemem powiadamiają Komisję o tym zamiarze.

 

3. Państwa członkowskie, w których nie przyjęto euro, stosują kurs wymiany pomiędzy euro a walutą krajową opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia […].

 

4. Sankcje przewidziane w niniejszym artykule mogą być stosowane w połączeniu z innymi sankcjami lub środkami, w szczególności:

 

(a) obowiązkiem przywrócenia środowiska do poprzedniego stanu;

 

(b) pozbawieniem prawa do korzystania ze świadczeń publicznych lub pomocy publicznej;

 

(c) czasowym lub stałym zakazem prowadzenia działalności gospodarczej lub handlowej;

 

(d) umieszczeniem pod nadzorem sądowym;

 

(e) sądowym nakazem likwidacji;

 

(f) obowiązkiem przyjęcia szczególnych środków w celu uniknięcia skutków czynu takiego, jak ten, na którym oparta została odpowiedzialność karna;

 

(g) opublikowaniem orzeczenia sądowego dotyczącego skazania lub wszelkich zastosowanych sankcji bądź środków.

 

Uzasadnienie

1. Zmiana redakcyjna.

2. Konsekwencja wyroku ETS z dnia 23 października 2007 r. (C-440/05), pkt 66.

Poprawka wynika z orzeczenia ETS z dnia 23 października 2007 r. w sprawie C-440/05, zgodnie z którym określenie rodzaju i wymiaru sankcji karnych, jakie mają być zastosowane, nie wchodzi w zakres kompetencji Wspólnoty (zob. pkt 70).

Poprawka 34

Artykuł 8

Artykuł 8

skreślony

Sprawozdawczość

 

Najpóźniej do dnia … , a następnie co trzy lata, państwa członkowskie przekazują Komisji w formie sprawozdania informacje na temat wdrażania niniejszej dyrektywy.

 

Na podstawie tych sprawozdań Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie.

 

Uzasadnienie

W przeciwieństwie do trzeciego filaru traktatów wspólnotowych Komisja ma do dyspozycji odpowiednie narzędzia, żeby dopilnować przestrzegania prawa wspólnotowego. Obowiązek sprawozdawczości jest w związku z tym zbędnym środkiem biurokratycznym.

Poprawka 35

Artykuł 8 a (nowy)

Artykuł 8a

 

Przyjęcie nowego prawodawstwa

 

W razie przyjęcia późniejszych aktów prawa w sprawie środowiska należy wskazać, odpowiednio, że załączniki do niniejszej dyrektywy mają ulec zmianie.

Poprawka 36

Artykuł 9 ustęp 1 akapit 1

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie najpóźniej do dnia […] r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie najpóźniej do dnia […] r. przepisy niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy.

Uzasadnienie

Skreślone postanowienie należy ująć w punkcie preambuły. Nie ma konieczności wchodzenia w szczegóły.

Poprawka 37

Załącznik A (nowy)

Załącznik A

 

WYKAZ WSPÓLNOTOWYCH AKTÓW PRAWNYCH, KTÓRYCH NARUSZENIE STANOWI CZYN BEZPRAWNY W MYŚL ART. 2 UST. a) NINIEJSZEJ DYREKTYWY

 

- dyrektywa Rady 70/220/EWG z dnia 20 marca 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia zanieczyszczania powietrza przez spaliny z silników o zapłonie iskrowym pojazdów silnikowych (w dniu 2 stycznia 2013 r. ma zostać uchylona rozporządzeniem (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady);

 

- dyrektywa Rady 72/306/EWG z dnia 2 sierpnia 1972 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń pochodzących z silników Diesla wykorzystywanych w pojazdach (w dniu 2 stycznia 2013 r. ma zostać uchylona rozporządzeniem (WE) nr 715/2007);

 

- dyrektywa Rady 75/439/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów odpadowych

 

- dyrektywa Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (ma zostać uchylona i zastąpiona ze skutkiem od 1 czerwca 2009 r. przez rozporządzenie REACH (rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady));

 

- dyrektywa Rady 77/537/EWG z dnia 28 czerwca 1977 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają być podjęte w celu zapobiegania emisji zanieczyszczeń z silników Diesla stosowanych w kołowych ciągnikach rolniczych lub leśnych;

 

- dyrektywa Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 roku w sprawie odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu

 

- dyrektywa Rady 79/117/EWG z dnia 21 grudnia 1978 r. zakazująca wprowadzania do obrotu i stosowania środków ochrony roślin zawierających niektóre substancje czynne;

 

- dyrektywa Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 roku w sprawie ochrony dzikiego ptactwa

 

- rozporządzenie Rady (EWG) nr 348/81 z dnia 20 stycznia 1981 r. w sprawie wspólnych zasad przy przywozie wielorybów lub innych produktów otrzymywanych z waleni

 

- dyrektywa Rady 82/176/EWG z dnia 22 marca 1982 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów rtęci z przemysłu elektrolizy chlorków metali alkalicznych (zaproponowano jej uchylenie);

 

- dyrektywa Rady 83/513/EWG z dnia 26 września 1983 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów kadmu (zaproponowano jej uchylenie);

 

- dyrektywa Rady 84/156/EWG z dnia 8 marca 1984 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów rtęci z sektorów innych niż przemysł elektrolizy chlorków metali alkalicznych (zaproponowano jej uchylenie);

 

- dyrektywa Rady 84/491/EWG z dnia 9 października 1984 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów heksachlorocykloheksanu oraz (zaproponowano jej uchylenie);

 

- dyrektywa Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska, w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie

 

- dyrektywa Rady 86/280/EWG z dnia 12 czerwca 1986 roku w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów niektórych substancji niebezpiecznych zawartych w wykazie I Załącznika do dyrektywy 76/464/EWG (zaproponowano jej uchylenie);

 

- dyrektywa Rady 90/219/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie ograniczonego stosowania mikroorganizmów zmodyfikowanych genetycznie;

 

- dyrektywa Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotycząca oczyszczania ścieków komunalnych;

 

- dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin;

 

- dyrektywa Rady 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych;

 

- dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 roku w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory;

 

- dyrektywa Rady 92/112/EWG z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie procedur harmonizacji programów na rzecz ograniczenia i ostatecznego wyeliminowania zanieczyszczeń powodowanych przez odpady z przemysłu tlenku tytanu;

 

- dyrektywa Rady i Parlamentu Europejskiego nr 94/63/EC z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie kontroli emisji lotnych związków organicznych (LZO) wynikających ze składowania paliwa i jego dystrybucji z terminali do stacji paliw;

 

- dyrektywa Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie usuwania polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT);

 

- dyrektywa Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli niebezpieczeństwa poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi

 

- dyrektywa 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach

 

- rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi;

 

- dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych;

 

- dyrektywa 98/70/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. odnosząca się do jakości benzyny i olejów napędowych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 93/12/EWG;

 

- dyrektywa Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynności i w niektórych urządzeniach

 

- dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów

 

- dyrektywa Rady 1999/32/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. odnosząca się do redukcji zawartości siarki w niektórych paliwach ciekłych oraz zmieniająca dyrektywę 93/12/EWG;

 

- dyrektywa 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji;

 

- dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku

 

- Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej

 

- dyrektywa 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów;

 

- rozporządzenie (WE) nr 2037/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

 

- dyrektywa 2001/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2001 r. w sprawie celowego uwolnienia genetycznie modyfikowanych organizmów do środowiska naturalnego i uchylenia dyrektywy Rady 90/220/EWG;

 

- dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania;

 

- dyrektywa 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego (WEEE);

 

- rozporządzenie (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych i zmieniające dyrektywę 79/117/EWG

 

- dyrektywa 2005/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 września 2005 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, które należy podjąć przeciwko emisji zanieczyszczeń gazowych i cząstek stałych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników o zapłonie iskrowym zasilanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach

 

- dyrektywa Komisji 2005/78/WE z dnia 14 listopada 2005 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do działań, jakie mają zostać podjęte w celu zapobiegania emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych przez silniki wysokoprężne stosowane w pojazdach oraz emisji zanieczyszczeń gazowych z silników z wymuszonym zapłonem napędzanych gazem ziemnym lub gazem płynnym stosowanych w pojazdach oraz zmieniająca załączniki I, II, III i IV do niej

 

 

 

- dyrektywa 2006/11/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie zanieczyszczenia spowodowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty;

 

- dyrektywa 2006/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów;

 

- dyrektywa 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. sprawie gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego, zmieniająca dyrektywę 2004/35/WE;

 

- dyrektywa 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/76/EWG;

 

- dyrektywa 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylająca dyrektywę 91/157/EWG;

 

- dyrektywa 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu;

 

- rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów;

 

- rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (rozporządzenie uchyli dyrektywę 70/220/EWG ze skutkiem od 2 stycznia 2013 r.).

 

- rozporządzenie Komisji (WE) nr 1418/2007 z dnia 29 listopada 2007 r. dotyczące wywozu w celu poddania odzyskowi niektórych odpadów wymienionych w załączniku III lub IIIA rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady do pewnych państw, których nie obowiązuje decyzja OECD w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów.

Poprawka 38

Załącznik B (nowy)

Załącznik B

 

WYKAZ WSPÓLNOTOWYCH AKTÓW PRAWNYCH, KTÓRYCH NARUSZENIE W ZAKRESIE DZIAŁALNOŚCI JĄDROWEJ STANOWI CZYN BEZPRAWNY W MYŚL ART. 2 LIT. a) AKAPIT DRUGI NINIEJSZEJ DYREKTYWY

 

- Decyzja Rady 87/600/Euratom z dnia 14 grudnia 1987 r. w sprawie wspólnotowych warunków wczesnej wymiany informacji w przypadku pogotowia radiologicznego;

- dyrektywa Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiająca podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego

- Dyrektywa Rady 2003/122/Euratom z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie kontroli wysoce radioaktywnych źródeł zamkniętych i odpadów radioaktywnych;

- Dyrektywa Rady 2006/117/Euratom z dnia 20 listopada 2006 r. w sprawie nadzoru i kontroli nad przemieszczaniem odpadów promieniotwórczych oraz wypalonego paliwa jądrowego.

Uzasadnienie

Rozdział III traktatu Euratom stanowi podstawę prawną działań w zakresie ochrony środowiska w zakresie działań jądrowych. Konieczne jest ujednolicenie tekstu poprzez sprecyzowanie, że traktat Euratom stanowi punkt odniesienia w zakresie działań jądrowych. W związku z tym za bezprawne należy uznać działania jądrowe łamiące wspólnotowy tekst legislacyjny przyjęty na bazie traktatu Euratom.


UZASADNIENIE

I.         Ogólna geneza

Genezę projektu dyrektywy przedstawiono szczegółowo w w pkt I dokumentu roboczego z dnia 12 czerwca 2007 r., który sprawozdawca przedłożył Komisji Prawnej.

II.       Wyrok ETS z dnia 23 października 2007 r.

W wyroku z dnia 23 października 2007 r. w sprawie Komisja przeciwko Radie, dotyczącym decyzji ramowej Rady w sprawie sankcji karnych w przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków (C-440/05) ETS po raz pierwszy wyjaśnił, że określenie rodzaju i wymiaru sankcji karnych, które mają zostać nałożone, nie wchodzi w zakres kompetencji Wspólnoty. Wniosek Komisji Europejskiej z dnia 9 lutego 2007 r. dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne (COM(2007)51) jest sprzeczny z tym wyrokiem i musi zostać odpowiednio poprawiony.

III.      Projekt sprawozdania dla Komisji Prawnej

Podsumowując, sprawozdawca proponuje członkom Komisji Prawnej następujące zmiany projektu Komisji Europejskiej:

1. W art. 5 i 7 należy wykonać wyrok ETS z dnia 23 października 2007 r. Ponieważ zgodnie z wyrokiem określenie rodzaju i wymiaru sankcji karnych, które mają być zastosowane, nie wchodzi w zakres kompetencji Wspólnoty, należy w każdym z nich skreślić ust. 2 i nast.

2. W art. 2 doprecyzowuje się lub uzupełnia kilka definicji na podstawie zasady określoności. Między innymi doprecyzowuje się definicję bezprawności. Tworzy się tzw. kompetencję ujętą w załączniku. Uzupełnia się definicje pojęć „chronione gatunki dzikiej fauny i flory i „chronione siedlisko”.

3. W przypadku przestępstw z art. 3 należy oddzielnie traktować czyny umyślne i popełnione w wyniku rażącego niedbalstwa. Odpowiada to strukturze decyzji ramowej Rady 2005/667/WSiSW z dnia 12 lipca 2005 r. W przypadku poszczególnych czynów karalnych konieczne są pewne doprecyzowania lub dostosowania do nowoobowiązującego prawa ze względu na pewność prawa i zasadę określoności.

4. Obowiązki państw członkowskich w zakresie sprawozdawczości, które zaproponowała Komisja, wiążą się z biurokracją i są zbędne, ponieważ w przeciwieństwie do trzeciego filaru traktatów wspólnotowych istnieją odpowiednie narzędzia, żeby zadbać o przestrzeganie prawa wspólnotowego.

*****


OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (*) (27.2.2008)

dla Komisji Prawnej

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne

(COM(2007)0051 – C6-0063/2007 – 2007/0022(COD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: (*) Dan Jørgensen

(*) Procedura obejmująca zaangażowane komisje – art. 47 Regulaminu

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Informacje ogólne:

Jeszcze w 1998 r. Rada po raz pierwszy zgodziła się podjąć działania na rzecz ochrony środowiska poprzez prawo karne: w następstwie dyskusji i decyzji z tamtego okresu w 2001 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący dyrektywy, natomiast w 2002 r. Parlament przyjął w pierwszym czytaniu sprawozdanie.

Główną kwestią było zapewnienie skuteczniejszego stosowania prawa wspólnotowego poprzez zdefiniowanie wspólnego minimalnego zestawu przestępstw. Rada nie rozpatrzyła jednakże wniosków Parlamentu i Komisji, przyjęła natomiast w styczniu 2003 r. decyzję ramową opierającą się na trzecim filarze (traktat UE).

Decyzja ramowa została unieważniona przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości, stwierdzono bowiem, że wszystkie jej elementy były zorientowane na ochronę środowiska, co mogło i powinno być zrobione poprzez zastosowanie art. 175 traktatu WE (pierwszy filar).

Konsekwencją był brak przepisów ustawowych lub wykonawczych w tej dziedzinie, jako że decyzja w trzecim filarze, przyjęta przez Radę, została unieważniona przez Trybunał, nie obowiązywało natomiast żadne prawodawstwo pierwszego filaru.

W rezultacie zarówno Parlament, jak i Komisja argumentowały za potrzebą nowego wniosku, który został przedstawiony w ubiegłym roku (COM(2007)0051).

Wniosek:

Dwie najważniejsze i najbardziej kontrowersyjne części aktualnego wniosku Komisji mają na celu: (1) określenie zharmonizowanego zestawu przestępstw podlegających sankcjom karnym we wszystkich państwach członkowskich oraz (2) zharmonizowanie lub zbliżenie sankcji w przypadku szczególnie poważnych przestępstw przeciwko środowisku poprzez uzgodnienie wspólnych ram.

Uznano, że działania te są konieczne do zapewnienia skutecznej ochrony środowiska oraz zagwarantowania jej jednolitego i uczciwego egzekwowania i wdrażania w całej Wspólnocie.

Jednakże w ostatnim czasie wyrok Trybunału w sprawie dotyczącej zanieczyszczeń pochodzących ze statków (wyrok w sprawie C-440/05 z dnia 23 października 2007 r.) położył szczególny nacisk na przepisy art. 5 i 7 aktualnego wniosku dotyczące zbliżenia w zakresie sankcji wobec odpowiednio osób fizycznych i prawnych.

Opinia Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności:

Sprawozdawca komisji opiniodawczej uważa, że przedstawione przez Komisję ramy stanowią owocny wkład w skuteczną ochronę środowiska i zagwarantowanie jednolitego i uczciwego egzekwowania i wdrażania w całej Wspólnocie.

Z tego względu sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje, aby nie usuwać ani nie zmieniać propozycji Komisji w odniesieniu do tych konkretnych punktów.

W odniesieniu do przestępstw sprawozdawca komisji opiniodawczej pragnie położyć większy nacisk na sformułowanie i znaczenie pewnych szczególnych aspektów.

Ochrona siedlisk przyrodniczych powinna stanowić główny priorytet, jednakże propozycje Komisji spotkały się z krytyką państw członkowskich jako niejasne i niejednoznaczne; dlatego też sprawozdawca komisji opiniodawczej zaproponował poprawkę w celu sprecyzowania i dokładnego zdefiniowania pojęcia „chronionych siedlisk przyrodniczych”.

Ponadto sprawozdawca komisji opiniodawczej sugeruje, aby uwypuklić odpowiedzialność wytwórców, eksporterów, importerów, przewoźników itp.

Jeżeli istnieje powód, by przypuszczać, że produkt lub substancja potencjalnie niebezpieczna mogą spowodować śmierć lub poważne obrażenia osób lub też wyrządzić znaczną szkodę w środowisku, wówczas, zgodnie z przedmiotową dyrektywą, ich przetwarzanie, sprzedaż, składowanie itp. winno być uważane za przestępstwo.

Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje również sprecyzowanie obowiązku państw członkowskich w zakresie zapewnienia wystarczających zasobów, personelu i szkoleń w celu faktycznego ograniczenia przestępstw przeciwko środowisku za pomocą nowego podejścia przedstawionego w dyrektywie.

POPRAWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Prawnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:

Tekst proponowany przez Komisję

 

Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

Punkt 5 preambuły

(5) Poprzez powierzenie zadania polegającego na nakładaniu sankcji organom sądowniczym, a nie administracyjnym, odpowiedzialność za prowadzenie dochodzeń oraz egzekwowanie stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przechodzi na organy, które są niezależne od organów wydających zezwolenia na eksploatację, bądź uprawnienia do uwalniania zanieczyszczeń.

(5) Poprzez powierzenie zadania polegającego na nakładaniu sankcji organom sądowniczym, a nie administracyjnym, odpowiedzialność za prowadzenie dochodzeń oraz egzekwowanie stosowania przepisów dotyczących ochrony środowiska przechodzi na organy odpowiedniego państwa członkowskiego, na którego terytorium występuje geozagrożenie, będące w świetle prawa przestępstwem karnym, a które są niezależne od organów wydających zezwolenia na eksploatację, bądź uprawnienia do uwalniania zanieczyszczeń.

Uzasadnienie

Ważne dla procesu legislacyjnego jest wskazanie miejsca dochodzenia roszczeń z tytułu szkód poniesionych w środowisku bądź umyślnego doprowadzenia do śmierci lub uszkodzenia ciała. Z powodu najczęściej transgranicznego charakteru rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń najwłaściwszym organem dochodzenia i nakładania sankcji nie jest odpowiedni organ państwa, gdzie powstało zagrożenie, lecz tam, gdzie ono spowodowało szkody w środowisku i zdrowiu publicznym.

Poprawka 2

Punkt 6 preambuły

(6) W celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska zachodzi szczególna potrzeba stosowania bardziej odstraszających sankcji w odniesieniu do działań szkodliwych dla środowiska, które zasadniczo powodują lub mogą powodować znaczne szkody dotyczące stanu powietrza, w tym stratosfery, gleby, wody, roślin lub zwierząt, bądź wpływają niekorzystnie na ochronę gatunków.

(6) W celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska zachodzi szczególna potrzeba stosowania bardziej odstraszających sankcji w odniesieniu do działań szkodliwych dla środowiska, które zasadniczo powodują lub mogą powodować znaczne szkody dotyczące walorów krajobrazowych, stanu powietrza, w tym stratosfery, powłoki skalnej, gleby, wody, roślin lub zwierząt, bądź wpływają niekorzystnie na ochronę gatunków.

Uzasadnienie

W działaniach szkodliwych dla środowiska całkowicie pominięto elementy skalne (litosferę). Gleba (o ile jest wykształcona) jest tylko zewnętrzną powłoką ziemi o miąższości do 1,5 m, powstałą na konkretnej skale macierzystej!

Wysypiska śmieci, składowiska odpadów (w tym niebezpiecznych czy radioaktywnych) znajdują się na obszarach poeksploatacyjnych, a wiec w obrębie powłoki skalnej ziemi.

Zwłaszcza górnictwo odkrywkowe może powodować zaburzenia w ekosystemach lądowych, prowadząc do wielu szkód.

Poprawka 3

Punkt 7 preambuły

(7) Zaniechanie może mieć taki sam skutek jak działanie, i dlatego powinno również podlegać odpowiednim sankcjom.

(7) Zaniechanie może mieć takie same lub poważniejsze konsekwencje niż te wynikające z działania i dlatego powinno również podlegać odpowiednim sankcjom.

Poprawka 4

Punkt 9 preambuły

(9) W celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska, udział w dokonywaniu takich czynów i podżeganie do nich należy uznać za przestępstwo karne.

(9) W celu osiągnięcia skutecznej ochrony środowiska, udział w dokonywaniu takich czynów i podżeganie do nich lub zachowanie, które poprzez działanie i/lub zaniechanie skutkuje szkodą lub groźbą poważnej szkody dla środowiska, należy uznać za przestępstwo karne, zaś w celu skutecznej ochrony środowiska i zgodnie z zasadami zapobiegania i ostrożności odnośne narzędzia przestępstwa winny podlegać faktycznym środkom ostrożności.

Poprawka 5

Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ustanawia środki w zakresie prawa karnego w celu skuteczniejszej ochrony środowiska.

Niniejsza dyrektywa ustanawia środki w zakresie prawa karnego w celu skuteczniejszej ochrony środowiska. Dotyczy ona wyłącznie odpowiedzialności karnej i nie narusza prawa wspólnotowego lub krajowego – ani żadnych wynikających z nich zasad – w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody w środowisku naturalnym.

Uzasadnienie

Ważne jest zapewnienie, że sankcje karne nie stanowią przeszkody dla jednoczesnego stosowania przepisów prawa w zakresie odpowiedzialności za środowisko, które skupia się na naprawie szkód.

Poprawka 6

Artykuł 2 litera a)

(a) „bezprawny” oznacza naruszający prawodawstwo lub przepis Wspólnoty, przepis administracyjny lub decyzję podjętą przez właściwy organ w danym państwie członkowskim, które mają na celu ochronę środowiska.

(a) „bezprawny” oznacza naruszający prawodawstwo lub przepis Wspólnoty, przepis administracyjny lub decyzję podjętą przez właściwy organ w danym państwie członkowskim, które mają na celu ochronę środowiska i zdrowia publicznego.

Uzasadnienie

W artykułach 3, 5 i 7 niniejszego dokumentu przestępstwa i sankcje dotyczą nie tylko środowiska, ale zagadnień związanych z aspektami życia i zdrowia publicznego. W artykule 7 przewidziano konkretne wymiary kar i rekompensaty finansowe za spowodowanie śmierci lub ciężkie uszkodzenie ciała.

Poprawka 7

Artykuł 2 litera b)

(b) „osoba prawna” oznacza podmiot prawny posiadający taki status w świetle właściwego prawa krajowego, z wyjątkiem państw lub innych organów publicznych, działających na podstawie ich suwerennych praw oraz z wyjątkiem międzynarodowych organizacji publicznych.

(b) „osoba prawna” oznacza podmiot prawny posiadający taki status w świetle właściwego prawa krajowego, w tym państwa lub inne organy publiczne, działające na podstawie ich suwerennych praw oraz międzynarodowe organizacje publiczne.

Uzasadnienie

Organy publiczne nie powinny być zwolnione z przestrzegania prawa w zakresie środowiska lub odpowiedzialności karnej na mocy niniejszej dyrektywy.

Poprawka 8

Artykuł 2 litera b a) (nowa)

 

(ba) „chronione siedlisko przyrodnicze” oznacza każdy teren wyznaczony jako obszar specjalnej ochrony zgodnie z art. 4 ust. 1 lub 2 dyrektywy 79/409/EWG lub jako specjalny obszar ochrony zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG.

Poprawka 9

Artykuł 3 litera a)

(a) zrzucanie, emisja lub wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego do powietrza, gleby lub wody, które powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała;

(a) zrzucanie, emisja lub wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego na powierzchnię ziemi, do powietrza, powłoki skalnej, gleby lub wody, które powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała człowieka lub zwierzęcia;

Poprawka 10

Artykuł 3 litera b)

(b) bezprawne zrzucanie, bezprawna emisja lub bezprawne wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego do powietrza, gleby lub wody, które powodują lub mogą powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(b) bezprawne zrzucanie, bezprawna emisja lub bezprawne wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego na powierzchnię ziemi, do powietrza, powłoki skalnej, gleby lub wody, które powodują lub mogą powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, skały, wody, zwierząt lub roślin;

Uzasadnienie

W zapisie pominięto najbardziej zewnętrzną powłokę litosfery, gdzie topografia (rzeźba terenu, ekspozycja) wpływa bezpośrednio na rozprzestrzenianie się promieniowania jonizującego oraz rozprzestrzenianie się innych substancji.

Poprawka 11

Artykuł 3 litera c)

(c) bezprawne przetwarzanie, w tym usuwanie i składowanie, bezprawny transport, wywóz lub przywóz odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych, co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(c) bezprawne przetwarzanie, w tym usuwanie i składowanie, bezprawny transport, wywóz lub przywóz odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych, co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dlajakości powietrza, powłoki skalnej, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

Uzasadnienie

W działaniach szkodliwych dla środowiska całkowicie pominięto elementy skalne (litosferę). Gleba (o ile jest wykształcona) jest tylko zewnętrzną powłoką ziemi o miąższości do 1,5 m, powstałą na konkretnej skale macierzystej!

Wysypiska śmieci, składowiska odpadów (w tym niebezpiecznych czy radioaktywnych) znajdują się na obszarach poeksploatacyjnych, a wiec w obrębie powłoki skalnej ziemi.

Poprawka 12

Artykuł 3 litera d)

(d) bezprawna eksploatacja zakładu, w którym prowadzona jest działalność niebezpieczna związana ze składowaniem lub wykorzystywaniem niebezpiecznych substancji bądź preparatów, oraz która powoduje lub może powodować poza zakładem śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(d) nieprawidłowe działanie, złe funkcjonowanie spowodowane bezprawnym działaniem, niedbalstwem, zaniedbaniem, nierozsądkiem lub nieprawidłową konserwacją, lub też bezprawna eksploatacja zakładu, w którym prowadzona jest działalność niebezpieczna związana ze składowaniem lub wykorzystywaniem niebezpiecznych substancji bądź preparatów, oraz która powoduje lub może powodować poza zakładem śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

Poprawka 13

Artykuł 3 litera f)

(f) bezprawna produkcja, bezprawne przetwarzanie, przechowywanie, wykorzystywanie, bezprawny transport, wywóz lub przywóz materiałów jądrowych lub innych niebezpiecznych substancji radioaktywnych, co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

(f) bezprawna produkcja, bezprawne przetwarzanie, przechowywanie, wykorzystywanie, bezprawny transport, bezprawna sprzedaż i dystrybucja oraz wywóz lub przywóz materiałów jądrowych lub innych niebezpiecznych substancji radioaktywnych, co powoduje lub może powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, powłoki skalnej, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

Uzasadnienie

W zapisie pominięto aspekt handlu i dystrybucji materiałami niebezpiecznymi.

Poprawka 14

Artykuł 3 litera (h)

(h) bezprawne znaczne zniszczenie chronionego siedliska przyrodniczego;

(h) każdy czyn powodujący znaczne zniszczenie chronionego siedliska przyrodniczego, w tym poprzez prace budowlane, usuwanie kamieni, wylesianie, karczowanie i nasadzenia oraz podpalenie;

Poprawka 15

Artykuł 3 litera (i a) (nowa)

 

(ia) wytwarzanie, przetwarzanie, składowanie, użytkowanie, transport, wywóz lub przywóz:

 

- organizmów zmodyfikowanych genetycznie, ich uwalnianie do środowiska, wprowadzanie do obrotu oraz nieujawnienie nowych dowodów na związane z nimi zagrożenia;

 

- materiałów wybuchowych do użytku cywilnego,

 

- materiałów pirotechnicznych,

 

- substancji chemicznych,

 

- biocydów i środków ochrony roślin,

 

które powodują lub mogą powodować śmierć lub poważne uszkodzenie ciała lub znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby lub wody, lub też dla zwierząt lub roślin.

Poprawka 16

Artykuł 3 litera (i b) (nowa)

 

(ib) przywóz i wywóz nielegalnie pozyskanego drewna lub biomasy;

Poprawka 17

Artykuł 3 litera (i c) (nowa)

 

(ic) posiadanie lub wprowadzanie do użytku środków transportu morskiego o naukowo udowodnionym, poważnym i negatywnym oddziaływaniu na środowisko (m.in. posiadanie i wprowadzanie do użytku przestarzałych statków jednokadłubowych).

Poprawka 18

Artykuł 4

Państwa członkowskie dbają o to, by udział w czynach, o których mowa w art. 3, lub podżeganie do nich, stanowiły przestępstwa karne.

Państwa członkowskie dbają o to, by udział w czynach, o których mowa w art. 3, lub podżeganie do nich, był uznawany za przestępstwo karne i zapewniają, że zachowanie, które poprzez działanie lub zaniechanie skutkuje szkodą lub groźbą poważnej szkody dla środowiska, również stanowiło przestępstwo karne.

Poprawka 19

Artykuł 4 ustęp 1 a (nowy)

 

W celu skutecznej ochrony środowiska i zgodnie z zasadami zapobiegania i ostrożności państwa członkowskie zapewniają, że narzędzia przestępstwa powodujące zagrożenie lub szkodę podlegają faktycznym środkom ostrożności (konfiskata).

Poprawka 20

Artykuł 5 ustęp 5 litera a)

(a) zakazem podejmowania przez osobę fizyczną działalności wymagającej urzędowego zezwolenia lub zatwierdzenia, bądź zakazem zakładania i prowadzenia przedsiębiorstwa lub fundacji bądź zarządzania nimi, w przypadku gdy stan rzeczywisty, który doprowadził do skazania danej osoby, wskazuje na wysokie ryzyko, że mogłaby ona znów prowadzić ten sam rodzaj działalności przestępczej;

(a) zakazem podejmowania przez osobę fizyczną lub osoby fizyczne działalności wymagającej urzędowego zezwolenia lub zatwierdzenia, bądź zakazem zakładania i prowadzenia przedsiębiorstwa, spółdzielni, stowarzyszenia lub fundacji bądź zarządzania nimi, w przypadku gdy stan rzeczywisty, który doprowadził do skazania danej osoby lub osób wskazuje na wysokie ryzyko, że mogłaby ona prowadzić ten sam rodzaj działalności przestępczej.

Poprawka 21

Artykuł 6 ustęp 1 zdanie wprowadzające

1. Państwa członkowskie dbają o to, by osoby prawne mogły zostać pociągnięte do odpowiedzialności za przestępstwa, o których mowa w art. 3, popełnione na ich korzyść przez jakąkolwiek osobę działającą indywidualnie albo wchodzącą w skład organu osoby prawnej i zajmującą w niej pozycję kierowniczą, w oparciu o:

1. Państwa członkowskie dbają o to, by oprócz odpowiedzialności cywilnej osoby prawne mogły zostać pociągnięte do odpowiedzialności za przestępstwa, o których mowa w art. 3, popełnione na ich korzyść przez jakąkolwiek osobę, która działa indywidualnie albo wchodzi w skład organu osoby prawnej i zajmuje w niej pozycję kierowniczą lub zajmowała taką pozycję w czasie popełnienia przestępstwa lub w okresie, w którym doszło do niedbalstwa, w oparciu o:

Poprawka 22

Artykuł 6 ustęp 1 a (nowy)

 

1a. Państwa członkowskie dbają o to, by odpowiedzialność karna osoby prawnej nie ustała wraz z zakończeniem bytu tej osoby prawnej oraz by w razie odkrycia wyrządzonej szkody i/lub popełnionego przestępstwa lub niedbalstwa podmioty składające się na osobę prawną, które były jej częściami składowymi w czasie popełnienia przestępstwa lub w okresie trwania przestępstwa lub niedbalstwa, ponosiły odpowiedzialność tak karną, jak cywilną.

Poprawka 23

Artykuł 6 ustęp 3 a (nowy)

 

3a. Państwa członkowskie zapewniają, że osoby fizyczne odpowiedzialne za wyżej wymienione czyny mają czasowy lub stały zakaz sprawowania funkcji publicznych.

Poprawka 24

Artykuł 7 ustęp 4 zdanie wprowadzające

4. Sankcje przewidziane w niniejszym artykule mogą być stosowane w połączeniu z innymi sankcjami lub środkami, w szczególności:

4. W stosownych przypadkach sankcje przewidziane w niniejszym artykule stosowane w połączeniu z innymi sankcjami lub środkami, w szczególności:

Poprawka 25

Artykuł 7 a (nowy)

 

Artykuł 7a

 

Środki ostrożności

 

Państwa członkowskie wprowadzają lub utrzymują stosowne środki ostrożności.

Poprawka 26

Artykuł 9 ustęp 1 akapit 1

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie najpóźniej do dnia […] r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie najpóźniej do dnia […] r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Zapewniają one, że odpowiednie służby posiadają wystarczającą liczbę pracowników i są dostatecznie przeszkolone, aby umożliwić władzom i sądom sprostanie wyzwaniu, jakim jest znaczne ograniczenie przestępstw przeciwko środowisku. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

PROCEDURA

Tytuł

Ochrona środowiska poprzez prawo karne

Odsyłacze

COM(2007)0051 – C6-0063/2007 – 2007/0022(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

JURI

Opinia wydana przez

  Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

15.3.2007

 

 

 

Zaangażowane komisje - data ogłoszenia na posiedzeniu

12.7.2007

 

 

 

Sprawozdawca komisji opiniodawczej

  Data powołania

Dan Jørgensen

24.5.2007

 

 

Rozpatrzenie w komisji

19.12.2007

28.1.2008

 

 

Data przyjęcia

26.2.2008

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

54

2

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Adamos Adamou, Margrete Auken, Liam Aylward, Pilar Ayuso, Irena Belohorská, Johannes Blokland, John Bowis, Frieda Brepoels, Magor Imre Csibi, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Edite Estrela, Jill Evans, Karl-Heinz Florenz, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Satu Hassi, Gyula Hegyi, Jens Holm, Marie Anne Isler Béguin, Dan Jørgensen, Christa Klaß, Eija-Riitta Korhola, Holger Krahmer, Urszula Krupa, Aldis Kušķis, Peter Liese, Jules Maaten, Linda McAvan, Roberto Musacchio, Riitta Myller, Miroslav Ouzký, Vladko Todorov Panayotov, Vittorio Prodi, Frédérique Ries, Dagmar Roth-Behrendt, Guido Sacconi, Karin Scheele, Carl Schlyter, Richard Seeber, María Sornosa Martínez, Antonios Trakatellis, Evangelia Tzampazi, Thomas Ulmer, Marcello Vernola, Anja Weisgerber, Åsa Westlund, Anders Wijkman, Glenis Willmott

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Iles Braghetto, Kathalijne Maria Buitenweg, Philip Bushill-Matthews, Genowefa Grabowska, Jutta Haug, Erna Hennicot-Schoepges, Johannes Lebech, Jiří Maštálka, Alojz Peterle, Lambert van Nistelrooij


OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (27.3.2008)

dla Komisji Prawnej

w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne

(COM(2007)0051 – C6-0063/2007 – 2007/0022(COD))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Luis Herrero-Tejedor

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Sprawozdawca Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych pragnie przedstawić sprawozdawcy Komisji Prawnej następujące uwagi w odniesieniu do wniosku Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska przez prawo karne.(1)

Sprawozdawca komisji opiniodawczej uważa, że przepisy prawne chroniące środowisko powinny być w dużej mierze egzekwowane poprzez zastosowanie sankcji karnych, ponieważ jedynie sankcje będą miały skutki odstraszające i powstrzymujące.

Obecny wniosek Komisji zastępuje wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne (2001/0076(COD)) w celu wykonania wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) w sprawie ochrony środowiska (2), na mocy którego unieważniono decyzję ramową 2003/80/WSiSW. W tej sprawie ETS orzekł, że Wspólnota może podejmować środki w zakresie prawa karnego państw członkowskich, które uzna za niezbędne dla zapewnienia pełnej skuteczności przepisów dotyczących ochrony środowiska. W związku z powyższym niezbędne okazało się wycofanie wniosku z 2001 r. i przedstawienie nowego. W nowym tekście uwzględniono art. 1-7 unieważnionej decyzji ramowej, które powinny zostać przyjęte w oparciu o art. 175 TWE, nie zaś w oparciu o tytuł VI TUE.

Celem tych działań jest częściowa harmonizacja, w wyniku której poważne naruszenia prawodawstwa w dziedzinie ochrony środowiska powinny być uznawane w całej UE za przestępstwa. Wobec tych przestępstw należy stosować skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje karne, natomiast wymiar sankcji w najpoważniejszych przypadkach jest także przedmiotem harmonizacji.

Niedawno, bo dnia 23 października 2007 r., Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie dotyczącej zanieczyszczenia pochodzącego ze statków(3). W tej sprawie ETS potwierdził wydany przez siebie wyrok z dnia 13 września 2005 r. (dotyczący ochrony środowiska). W kwestii kompetencji Wspólnoty do określania rodzaju i wymiaru sankcji karnych, do których przyjęcia są zobowiązane państwa członkowskie, ETS stwierdził jednak wyraźnie, że Wspólnota nie posiada kompetencji w tym zakresie(4). Sprawozdawca wyraża żal, że ETS pozostawił tę ostatnią kwestię bez uzasadnienia i niejasne pozostają podstawy tej decyzji. Podejście to nie jest na miarę oczekiwań tym bardziej, jeżeli pamięta się o logice leżącej u podstaw tego wniosku (ponadgraniczny charakter przestępstw przeciwko środowisku). Oznacza to, że przestępcy mogą nadal wykorzystywać różnice istniejące w przepisach prawnych między państwami członkowskimi (wymiar sankcji stosowanych do podobnych przestępstw jest w poszczególnych państwach bardzo różny), ponieważ najwyraźniej na obecnym etapie nie dopuszcza się żadnej harmonizacji wymiarów sankcji karnych na poziomie Wspólnoty. W związku z powyższym sprawozdawca uważa, że w celu skuteczniejszej ochrony środowiska naturalnego harmonizacja wymiaru sankcji jest niezmiernie ważna i żałuje, że ETS nie zapewnił Wspólnocie takich uprawnień.

W przyszłości okaże się, jakie rozwiązania w tej kwestii może przynieść traktat lizboński (który przypuszczalnie wejdzie w życie w 2009 r.), biorąc pod uwagę, że przewidziano w nim możliwość ustanowienia minimalnych przepisów w zakresie określania przestępstw i sankcji w drodze procedury współdecyzji(5).

Mając na uwadze ponadgraniczny charakter przestępstw przeciwko środowisku, zestaw minimalnych standardów w zakresie przestępstw przeciwko środowisku i związanych z nimi sankcji stanowiłby przydatny instrument utrzymania wielopłaszczyznowej i skutecznej strategii ochrony środowiska.

W związku z powyższym sprawozdawca komisji opiniodawczej zachęca sprawozdawcę Komisji Prawnej do rozważenia następujących poprawek:

POPRAWKI

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Prawnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

Punkt 11 preambuły

11. Co więcej, znaczne różnice w wymiarze sankcji stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich generują w niektórych przypadkach potrzebę dokonania harmonizacji tego wymiaru stosownie do wagi danego przestępstwa.

skreślony

Uzasadnienie

Biorąc pod uwagę wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 27 października 2007 r. wskazane jest skreślenie tego punktu preambuły, który odnosi się do harmonizacji w zakresie wymiarów sankcji.

Poprawka 2

Punkt 12 preambuły

12. Harmonizacja ta jest szczególnie istotna w przypadku przestępstw o poważnych skutkach lub przestępstw popełnianych w ramach organizacji przestępczych, które odgrywają znaczną rolę w przestępczości przeciwko środowisku.

12. Popełnienie tych przestępstw w ramach organizacji przestępczych powinno być uważane za okoliczność obciążającą.

Uzasadnienie

Poprawka ta jest spójna z poprawką dotyczącą skreślenia punktu 11 preambuły. Jednak pożądane jest, by uznać za okoliczność obciążającą popełnienie przestępstwa przeciwko środowisku w ramach organizacji przestępczej. Nie narusza to w żadnym wypadku uprawnień państw członkowskich do określania rodzaju i wymiaru sankcji.

Poprawka 3

Artykuł 3 litera a)

(a) zrzucanie, emisja lub wprowadzanie takich ilości substancji lub promieniowania jonizującego do powietrza, gleby lub wody, które powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała;

skreślona

Uzasadnienie

Określone zachowanie musi być koniecznie bezprawne (tzn. naruszać prawodawstwo lub przepisy Wspólnoty), aby zostało ukarane jako przestępstwo. Należy więc wykluczyć możliwość zastosowania sankcji karnych wobec zachowania, które nie jest bezprawne.

Poprawka 4

Artykuł 3 litera (h a) (nowa)

 

(h a) wprowadzenie do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO) niedozwolonych przez Unię Europejską;

Uzasadnienie

Wiedza o ryzyku, jakie stwarzają organizmy zmodyfikowane genetycznie dla człowieka i środowiska jest jeszcze niewielka. Dlatego też żaden organizm zmodyfikowany nie powinien być wprowadzany do środowiska. Ale jeśli są wprowadzane, to powinno się to odbywać po dopuszczeniu ich przez Unię Europejską. Umyślne wprowadzenie niedozwolonych organizmów zmodyfikowanych genetycznie powinno być uważane za przestępstwo.

Poprawka 5

Artykuł 4

Państwa członkowskie dbają o to, by udział w czynach, o których mowa w art. 3, lub podżeganie do nich, stanowiły przestępstwa karne.

Państwa członkowskie dbają o to, by umyślny udział w czynach, o których mowa w art. 3, lub podżeganie do nich, stanowiły przestępstwa karne.

Uzasadnienie

Z punktu widzenia prawa zaniedbanie lub podżeganie do takiego zachowania trudno jest uznać za przestępstwo. Jedynie zamierzony udział lub podżeganie mogą zostać uznane za przestępstwo.

Poprawka 6

Artykuł 5 ustęp 1

1. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 i 4, groziły skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje karne.

1. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 i 4, groziły systematycznie skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje o karnym charakterze.

Uzasadnienie

To sformułowanie umożliwia wyrażenie w jasny sposób faktu, że przestępstwa, o których mowa w art. 3 i 4 muszą we wszystkich przypadkach podlegać sankcjom o charakterze karnym, przy czym nie wyklucza się możliwości połączenia przez państwa członkowskie sankcji karnych z dodatkowymi sankcjami o innym charakterze (zob. moja poprawka do art. 5 ust. 5).

Poprawka 7

Artykuł 5 ustęp 2

2. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3 lit. b)-h), groziła maksymalna kara od co najmniej jednego roku do trzech lat pozbawienia wolności, jeśli przestępstwo jest skutkiem rażącego niedbalstwa i powoduje znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin.

skreślony

Uzasadnienie

W wyroku z dnia 23 października 2007 r. (C-440/05 Komisja przeciwko Radzie) ETS wyraźnie zastrzega, że „…określenie rodzaju i wymiaru stosowanych sankcji karnych (…) nie leży w kompetencji Wspólnoty.” Aby wniosek komisji był spójny z tym wyrokiem, należy skreślić powyższy ustęp.

Poprawka 8

Artykuł 5 ustęp 3

3. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie następujących przestępstw groziła maksymalna kara od co najmniej dwóch do pięciu lat pozbawienia wolności:

skreślony

(a) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), jeśli jest ono skutkiem rażącego niedbalstwa;

 

(b) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-f), jeśli są one skutkiem rażącego niedbalstwa i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała;

 

(c) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-h), jeśli zostały one popełnione umyślnie i powodują znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin;

 

(d) przestępstwa, o których mowa w art. 3, jeśli popełniono je w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu decyzji ramowej [… w sprawie walki ze zorganizowaną przestępczością].

 

Uzasadnienie

W wyroku z dnia 23 października 2007 r. (C-440/05 Komisja przeciwko Radzie) ETS wyraźnie zastrzega, że „…określenie rodzaju i wymiaru stosowanych sankcji karnych (…) nie leży w kompetencji Wspólnoty.” Aby wniosek komisji był spójny z tym wyrokiem, należy skreślić powyższy ustęp.

Poprawka 9

Artykuł 5 ustęp 4

4. Państwa członkowskie dbają o to, by za popełnienie następujących przestępstw groziła maksymalna kara od co najmniej pięciu do dziesięciu lat pozbawienia wolności:

skreślony

(a) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), jeśli zostało ono popełnione umyślnie;

 

(b) przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-f), jeśli zostały one popełnione umyślnie i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała;

 

Uzasadnienie

W wyroku z dnia 23 października 2007 r. (C-440/05 Komisja przeciwko Radzie) ETS wyraźnie zastrzega, że „…określenie rodzaju i wymiaru stosowanych sankcji karnych (…) nie leży w kompetencji Wspólnoty.” Aby wniosek komisji był spójny z tym wyrokiem, należy skreślić powyższy ustęp.

Poprawka 10

Artykuł 5 ustęp 5

5. Sankcje karne przewidziane w niniejszym artykule mogą być stosowane w połączeniu z innymi sankcjami lub środkami, w szczególności:

5. 5. Te sankcje karne mogą być stosowane w połączeniu z dodatkowymi sankcjami lub środkami o charakterze administracyjnym lub cywilnym.

(a) zakazem podejmowania przez osobę fizyczną działalności wymagającej urzędowego zezwolenia lub zatwierdzenia, bądź zakazem zakładania i prowadzenia przedsiębiorstwa lub fundacji bądź zarządzania nimi, w przypadku gdy stan rzeczywisty, który doprowadził do skazania danej osoby, wskazuje na wysokie ryzyko, że mogłaby ona znów prowadzić ten sam rodzaj działalności przestępczej;

(a) zakazem podejmowania przez osobę fizyczną działalności wymagającej urzędowego zezwolenia lub zatwierdzenia, bądź zakazem zakładania i prowadzenia przedsiębiorstwa lub fundacji bądź zarządzania nimi, w przypadku gdy stan rzeczywisty, który doprowadził do skazania danej osoby, wskazuje na wysokie ryzyko, że mogłaby ona znów prowadzić ten sam rodzaj działalności przestępczej;

(b) opublikowaniem orzeczenia sądowego dotyczącego skazania lub wszelkich zastosowanych sankcji bądź środków;

(b) opublikowaniem orzeczenia sądowego dotyczącego skazania lub wszelkich zastosowanych sankcji bądź środków;

(c) obowiązkiem przywrócenia środowiska do poprzedniego stanu.

(c) obowiązkiem przywrócenia środowiska do poprzedniego stanu.

Poprawka 11

Artykuł 5 ustęp 5 a (nowy)

 

5a. Państwa członkowskie dbają o to, by uznawano za okoliczność obciążającą popełnienie przestępstw, o których mowa w art. 3, jeżeli popełniono je w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu decyzji ramowej Rady [… w sprawie walki ze zorganizowaną przestępczością (COM(2005)6)].

Uzasadnienie

Pożądane jest, by uznać za okoliczność obciążającą popełnienie przestępstwa przeciwko środowisku w ramach organizacji przestępczej. Nie narusza to w żadnym wypadku uprawnień państw członkowskich do określania rodzaju i wymiaru sankcji.

Poprawka 12

Artykuł 7 ustęp 2

2. Kary przewidziane w ust. 1 wynoszą:

skreślony

(a) maksymalnie co najmniej od 300 000 EUR do 500 000 EUR w przypadku gdy przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-h), są skutkiem rażącego niedbalstwa i powodują znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin.

 

(b) maksymalnie co najmniej od 500 000 EUR do 750 000 EUR w przypadku gdy:

 

(i) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), jest skutkiem rażącego niedbalstwa, lub

 

(ii)            przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-h):

 

- są skutkiem rażącego niedbalstwa i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała, lub

 

- zostały popełnione umyślnie i powodują znaczną szkodę dla jakości powietrza, gleby, wody, zwierząt lub roślin, lub

 

(iii) przestępstwa, o których mowa w art. 3, zostały popełnione w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu decyzji ramowej [… w sprawie walki ze zorganizowaną przestępczością].

 

(c) maksymalnie co najmniej od 750 000 EUR do 1 500 000 EUR w przypadku gdy:

 

(i) przestępstwo, o którym mowa w art. 3 lit. a), zostało popełnione umyślnie, lub

 

(ii)            przestępstwa, o których mowa w art. 3 lit. b)-f), zostały popełnione umyślnie i powodują śmierć lub poważne uszkodzenie ciała.

 

Państwa członkowskie mogą stosować system, w którym kara grzywny jest proporcjonalna do obrotów osoby prawnej, do osiągniętej lub planowanej korzyści finansowej płynącej z popełnienia przestępstwa, bądź do dowolnej innej wartości będącej wskaźnikiem sytuacji finansowej osoby prawnej, z zastrzeżeniem, że system ten umożliwia stosowanie maksymalnych kar grzywny, które są przynajmniej równe najniższym z powyższych maksymalnych kar grzywny. Państwa członkowskie wdrażające niniejszą dyrektywę zgodnie z takim systemem powiadamiają Komisję o tym zamiarze.

 

Uzasadnienie

W wyroku z dnia 23 października 2007 r. (C-440/05 Komisja przeciwko Radzie) ETS wyraźnie zastrzega, że „…określenie rodzaju i wymiaru stosowanych sankcji karnych (…) nie leży w kompetencji Wspólnoty.” Aby wniosek komisji był spójny z tym wyrokiem, należy skreślić powyższy ustęp.

Poprawka 13

Artykuł 7 ustęp 3

3. Państwa członkowskie, w których nie przyjęto euro, stosują kurs wymiany pomiędzy euro a walutą krajową opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia […].

skreślony

Uzasadnienie

W wyroku z dnia 23 października 2007 r. (C-440/05 Komisja przeciwko Radzie) ETS wyraźnie zastrzega, że „…określenie rodzaju i wymiaru stosowanych sankcji karnych (…) nie leży w kompetencji Wspólnoty.” Aby wniosek komisji był spójny z tym wyrokiem, należy skreślić powyższy ustęp.

PROCEDURA

Tytuł

Ochrona środowiska poprzez prawo karne

Odsyłacze

COM(2007)0051 – C6-0063/2007 – 2007/0022(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

JURI

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

LIBE

15.3.2007

 

 

 

Sprawozdawca komisji opiniodawczej

       Data powołania

Luis Herrero-Tejedor

20.3.2007

 

 

Rozpatrzenie w komisji

18.12.2007

26.3.2008

 

 

Data przyjęcia

26.3.2008

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

38

1

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Alexander Alvaro, Philip Bradbourn, Giusto Catania, Carlos Coelho, Elly de Groen-Kouwenhoven, Esther De Lange, Panayiotis Demetriou, Gérard Deprez, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Bárbara Dührkop Dührkop, Armando França, Urszula Gacek, Patrick Gaubert, Lilli Gruber, Jeanine Hennis-Plasschaert, Lívia Járóka, Ewa Klamt, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Stavros Lambrinidis, Henrik Lax, Roselyne Lefrançois, Sarah Ludford, Rareş-Lucian Niculescu, Martine Roure, Inger Segelström, Vladimir Urutchev, Ioannis Varvitsiotis, Manfred Weber

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Edit Bauer, Anne Ferreira, Ignasi Guardans Cambó, Luis Herrero-Tejedor, Sophia in ‘t Veld, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Metin Kazak, Jean Lambert, Jörg Leichtfried, Siiri Oviir, Nicolae Vlad Popa

(1)

COM(2007) 0051 z 9 lutego 2007.

(2)

C-176/03 z dnia 13 września 2005 r.

(3)

Sprawa C-440/05 (Komisja przeciwko Radzie).

(4)

Punkt 70 ww. wyroku

(5)

Art. 69 lit. f) ust. 2, pomimo że Zjednoczone Królestwo, Irlandia i Dania (wraz z innymi państwami członkowskimi) będą mogły skorzystać z tzw. hamulca bezpieczeństwa, by uniemożliwić przyjęcie odpowiednich środków w zakresie prawa karnego.


PROCEDURA

Tytuł

Ochrona środowiska poprzez prawo karne

Odsyłacze

COM(2007)0051 – C6-0063/2007 – 2007/0022(COD)

Data przedstawienia w PE

9.2.2007

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

15.3.2007

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

15.3.2007

LIBE

15.3.2007

 

 

Procedura obejmująca zaangażowane komisje

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ENVI

12.7.2007

 

 

 

Sprawozdawca(y)

       Data powołania

Hartmut Nassauer

10.4.2007

 

 

Rozpatrzenie w komisji

25.6.2007

26.2.2008

27.3.2008

 

Data przyjęcia

8.4.2008

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

15

11

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Carlo Casini, Titus Corlăţean, Marek Aleksander Czarnecki, Bert Doorn, Monica Frassoni, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Piia-Noora Kauppi, Klaus-Heiner Lehne, Alain Lipietz, Antonio López-Istúriz White, Antonio Masip Hidalgo, Hans-Peter Mayer, Manuel Medina Ortega, Hartmut Nassauer, Aloyzas Sakalas, Francesco Enrico Speroni, Daniel Strož, Diana Wallis, Rainer Wieland, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Sharon Bowles, Mogens Camre, Vicente Miguel Garcés Ramón, Jean-Paul Gauzès, Arlene McCarthy, Georgios Papastamkos, Michel Rocard, József Szájer, Jacques Toubon

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Reinhard Rack

Data złożenia

15.4.2008

Ostatnia aktualizacja: 6 maja 2008Informacja prawna