(5a)Państwa członkowskie powinny zapewnić wszystkim wnioskodawcom możliwie największą pomoc w celu ułatwienia procedury składania wniosku wizowego. Należy zwrócić szczególną uwagę na wnioskodawców, których miejsce zamieszkania znajduje się w znacznej odległości od misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego, który rozpatruje ich wniosek. Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny odpowiedzialnego państwa członkowskiego powinien starać się zapewnić uproszczone procedury dla jak największej liczby wnioskujących.

Uzasadnienie

Punkt preambuły ma na celu wprowadzenie nowych sposobów na ułatwienie polityki wizowej w stosunku do wnioskodawców, nie rezygnując z istniejącej procedury określania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku wizowego.

(8) Umowy dwustronne zawarte pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi, służące ułatwieniu procesu rozpatrywania wniosków wizowych dotyczących wiz krótkoterminowych mogą dopuszczać odstępstwa od przepisów niniejszego rozporządzenia.

(8) Umowy dwustronne zawarte pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi, służące ułatwieniu procesu rozpatrywania wniosków wizowych dotyczących wiz krótkoterminowych oraz wzmocnieniu demokracji i społeczeństwa obywatelskiego mogą dopuszczać odstępstwa od przepisów niniejszego rozporządzenia. Ułatwienia wizowe mogą obejmować między innymi redukcję lub zwolnienie z kosztów wystawienia wizy, usprawnienie niektórych etapów procedury wizowej, zwolnienie z wykorzystywania danych biometrycznych oraz częstsze wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu o długim okresie ważności. Komisja dostarcza Parlamentowi Europejskiemu na wczesnym etapie jasnych informacji dotyczących omawianych umów dwustronnych.

(10) Państwa członkowskie winny zapewniać zadowalającą jakość świadczonych usług i stosować wzorcowe praktyki administracyjne. W tym celu państwa winny przewidzieć odpowiednią liczbę wykwalifikowanych pracowników oraz wystarczające środki finansowe.

(10) Państwa członkowskie winny zapewniać wysoką jakość świadczonych usług i ich ukierunkowanie na wnioskodawców oraz stosować wzorcowe praktyki administracyjne. W tym celu państwa winny przewidzieć odpowiednią liczbę wykwalifikowanych pracowników oraz wystarczające środki finansowe.

(10a) Państwa członkowskie powinny zachęcać wszystkie jednostki handlowe zaangażowane w świadczenie usług związanych bezpośrednio lub pośrednio z wnioskami wizowymi do poważnego rozpatrzenia potrzeb wnioskodawcy. Państwa członkowskie i jednostki handlowe powinny zagwarantować, że wszelkie wymogi nałożone na wnioskodawców są proporcjonalne i obiektywne.

(11) Wprowadzenie identyfikatorów biometrycznych jest ważnym krokiem na drodze do wykorzystania nowych elementów, które zapewniają ściślejsze powiązanie między posiadaczem wizy a paszportem i pozwalają uniknąć ryzyka podania fałszywej tożsamości. W związku z tym osobiste stawiennictwo osoby ubiegającej się o wizę – przynajmniej w przypadku pierwszego wniosku – powinno być jednym z podstawowych warunków wydania wizy, gdyż umożliwia pobranie identyfikatorów biometrycznych i ich rejestrację w systemie informacji wizowej (VIS), a osobom ubiegającym się o wizę po raz pierwszy nie powinno zezwalać się na składanie wniosków poprzez pośredniczące podmioty komercyjne, takie jak biura podróży.

(11) Identyfikatory biometryczne ustanawiają ściślejsze powiązanie między posiadaczem wizy a paszportem i pozwalają uniknąć ryzyka podania fałszywej tożsamości.

Uzasadnienie

Sprawozdawca chciałby uniknąć umieszczania w rezolucji stwierdzenia absolutnego, ponieważ na przykład w umowach dwustronnych możliwe jest zniesienie stosowania identyfikatorów biometrycznych.

(11a) Szczegółowe wytyczne dotyczące wdrażanie niniejszego rozporządzenia i kwestii lokalnej współpracy urzędów konsularnych powinny zawierać zalecenia i sugestie w kwestii sposobu korzystania z nowych technologii, takich jak Internet, wideo konferencje dla przeprowadzania rozmów na odległość itp. oraz ich używania w celu ułatwienia procedury składania wniosku wizowego wszystkim wnioskodawcom.

Uzasadnienie

Istotne jest zapewnienie spójności i bieżącej oceny ważnych kwestii związanych ze wspólnotową polityką wizową, takich jak Internet i korzystanie z nowych technologii.

(13) Osoba ubiegająca się o wizę winna stawić się osobiście w celu dokonania pierwszej rejestracji identyfikatorów biometrycznych. Aby ułatwić procedurę składania kolejnych wniosków wizowych, powinna istnieć możliwość kopiowania danych biometrycznych dołączonych do pierwszego wniosku wizowego przez okres 48 miesięcy, odpowiadający długości okresu przechowywania danych określonej w rozporządzeniu w sprawie VIS. Po upływie tego okresu powinno się ponownie pobrać identyfikatory biometryczne.

(13) Osobom ubiegającym się o wizę po raz pierwszy nie powinno się zezwalać na składanie wniosków przez pośredniczące podmioty komercyjne, takie jak biura podróży. Osoba ubiegająca się o wizę winna stawić się osobiście w celu dokonania pierwszej rejestracji identyfikatorów biometrycznych. Aby ułatwić procedurę składania kolejnych wniosków wizowych, powinna istnieć możliwość kopiowania danych biometrycznych dołączonych do pierwszego wniosku wizowego przez okres 59 miesięcy, odpowiadający długości okresu przechowywania danych określonej w rozporządzeniu w sprawie VIS. Po upływie tego okresu powinno się ponownie pobrać identyfikatory biometryczne.

(15a) Ponieważ część tych środków ma znaczenie ogólne i służy zmianie innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia lub jego uzupełnieniu, między innymi poprzez uzupełnienie do o elementy inne niż istotne, środki te należy przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

Uzasadnienie

Decyzja 1999/468/WE została zmieniona decyzją 2006/512/WE, która wprowadziła procedurę regulacyjną połączoną z kontrolą w odniesieniu do środków o zakresie ogólnym mającym na celu zmianę drugorzędnych elementów aktu podstawowego przyjętego zgodnie z procedurą współdecyzji, o której mowa w art. 251 Traktatu, w tym poprzez skreślenie części tych elementów lub dodanie do nich nowych elementów drugorzędnych. W miarę potrzeby należy ją zatem stosować w tekście niniejszego rozporządzenia. Patrz także poprawki 53, 55 i 56.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 obywatele państw trzecich przebywający legalnie w państwie trzecim innym niż ich kraj stałego pobytu mogą składać wnioski w tym państwie. Osoby takie muszą uzasadnić złożenie wniosku w tym państwie i nie może istnieć żadna wątpliwość co do ich zamiaru powrotu do kraju stałego pobytu.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 obywatele państw trzecich w uzasadnionych i wyjątkowych przypadkach (np. ze względów humanitarnych) mogą złożyć wniosek o wizę w innym państwie trzecim.

Uzasadnienie

Nie od prawa danego państwa trzeciego powinno zależeć, czy wnioskodawcę starającego się o wizę np. ze względów humanitarnych uważa się tam za osiadłego zgodnie z prawem, czy też nie. Konsulat państwa członkowskiego powinien w każdym razie mieć możliwość wystawienia takiej wizy.

W takim przypadku można zasięgnąć opinii misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego w kraju stałego pobytu wnioskodawcy lub władz centralnych państwa członkowskiego wydającego wizę.

W takim przypadku, przed wydaniem wizy, należy z reguły uzyskać zgodę misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego właściwego dla kraju stałego pobytu wnioskodawcy.

Uzasadnienie

Konsultacje powinny być regułą, a nie wyjątkiem, ponieważ misja dyplomatyczna lub urząd konsularny w kraju stałego pobytu potrafi zazwyczaj ocenić gotowość wnioskodawców do powrotu z danego kraju i zna lokalną sytuację, dzięki czemu jest w stanie lepiej ocenić wniosek.

2a. Wielokrotną wizę wjazdową wydaje się jedynie w kraju stałego pobytu osoby ubiegającej się o wizę, chyba że wykaże ona, że konieczne jest odstępstwo od tej zasady. W takich wyjątkowych przypadkach wiza może również zostać wydana w innym państwie trzecim, za uprzednią zgodą właściwej misji dyplomatycznej lub właściwego urzędu konsularnego w kraju stałego pobytu wnioskodawcy.

a) misja dyplomatyczna lub urząd konsularny państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się miejsce będące głównym lub jedynym celem wizyty, lub

a) misja dyplomatyczna lub urząd konsularny jedynego docelowego państwa członkowskiego lub – jeżeli celem wizyty jest kilka państw członkowskich – misja dyplomatyczna lub urząd konsularny jednego z docelowych państw członkowskich. Tranzytu w obrębie lotniska nie uznaje się za wizytę, ani za powód złożenia wniosku wizowego w misji dyplomatycznej lub urzędzie konsularnym państwa członkowskiego, na którego terytorium tranzyt ten ma miejsce; lub

b) jeżeli nie można określić państwa członkowskiego będącego miejscem docelowym, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny państwa członkowskiego, którego granicę zewnętrzną zamierza przekroczyć osoba ubiegająca się o wizę w celu wjazdu na terytorium państw członkowskich.

b) misja dyplomatyczna lub urząd konsularny innego państwa członkowskiego reprezentującego docelowe państwo członkowskie lub jedno z docelowych państw członkowskich zgodnie z postanowieniami art. 7 ust. 2a lub 2b.

W przypadku ubiegania się o wielokrotną wizę wjazdową za rozpatrzenie wniosku wizowego odpowiada państwo członkowskie będące najczęstszym miejscem docelowym. Takie wizy wydaje się jedynie w kraju stałego pobytu wnioskodawcy.

skreślony

2a. Państwa członkowskie, które nie posiadają swojego przedstawicielstwa w państwie trzecim, zawierają umowy o reprezentowaniu z innymi państwami członkowskimi, które posiadają misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne w tym państwie.

2b. Z myślą o zagwarantowaniu, aby słaba infrastruktura transportowa lub znaczne odległości w danym regionie lub na danym obszarze geograficznym nie stanowiły zbytniej uciążliwości w dotarciu do misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego dla osób ubiegających się o wizę, państwa członkowskie, które nie posiadają swojego przedstawicielstwa w tym regionie lub na tym obszarze, zawierają umowy o reprezentowaniu z innymi państwami członkowskimi, które posiadają misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne w tym regionie lub na tym obszarze.

W ramach lokalnej współpracy konsularnej dla każdego kraju przyjmującego sporządza się wytyczne określające, czy podroż do misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego byłaby zbyt uciążliwa. Wytyczne te uwzględniają m.in. odległości i infrastrukturę transportową; są one także udostępniane publicznie.

3. Reprezentowane państwo członkowskie informuje Komisję o nowych umowach o reprezentowaniu państw lub ich wygaśnięciu najpóźniej trzy miesiące przed wejściem w życie lub wygaśnięciem umowy.

3. Reprezentowane państwo członkowskie informuje Komisję o nowych umowach o reprezentowaniu państw lub ich wygaśnięciu w miarę możliwości trzy miesiące przed wejściem w życie lub wygaśnięciem umowy.

Uzasadnienie

Zarówno w interesie państw członkowskich, jak i w interesie wnioskodawców konieczne może się również okazać podjęcie ustaleń dotyczących reprezentowania w krótszym terminie.

2. Zasięganie opinii odbywa się bez uszczerbku dla terminów rozpatrywania wniosków wizowych określonych w art. 20 ust. 1.

2. Zasięganie opinii odbywa się bez uszczerbku dla terminów rozpatrywania wniosków wizowych określonych w art. 20 ust. 1. W wyjątkowych przypadkach terminy te mogą zostać przedłużone w świetle informacji otrzymanych w wyniku zasięgnięcia opinii, tak aby możliwe było uzyskanie dalszych informacji.

2. Władze centralne, do których zwrócono się o opinię, odpowiadają w ciągu trzech dni od daty otrzymania wniosku. Brak terminowej odpowiedzi ze strony władz, do których zwrócono się o opinię, jest uznawany za wyrażenie zgody na to, aby władze centralne zasięgające opinii zezwoliły swojej misji dyplomatycznej lub urzędowi konsularnemu na wydanie wizy.

2. Władze centralne, do których zwrócono się o opinię, odpowiadają w ciągu pięciu dni roboczych od daty otrzymania wniosku. Brak terminowej odpowiedzi ze strony władz, do których zwrócono się o opinię, jest uznawany za wyrażenie zgody na to, aby władze centralne zasięgające opinii zezwoliły swojej misji dyplomatycznej lub urzędowi konsularnemu na wydanie wizy.

1. Wniosek należy złożyć najpóźniej trzy miesiące przed rozpoczęciem planowanej wizyty.

1. Wniosek należy złożyć najpóźniej sześć miesięcy przed rozpoczęciem planowanej wizyty.

Uzasadnienie

Jest ważne, aby umożliwić wcześniejsze składanie wniosku, jako że np. duże grupy lub turyści zazwyczaj rozpoczynają planowanie podróży z wyprzedzeniem.

2. Osoby ubiegające się o wizę mogą zostać zobowiązane do umówienia się na spotkanie w celu złożenia wniosku. Termin spotkania można uzgodnić bezpośrednio z pracownikami misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego lub w stosownych przypadkach poprzez pośrednika. Spotkanie ma miejsce przed upływem dwóch tygodni.

2. Osoby ubiegające się o wizę mogą zostać zobowiązane do umówienia się na spotkanie w celu złożenia wniosku. Termin spotkania można uzgodnić bezpośrednio z pracownikami misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego lub w stosownych przypadkach poprzez pośrednika. Spotkanie ma miejsce z reguły przed upływem dwóch tygodni.

Artykuł 11

Pobieranie danych biometrycznych

Artykuł 11

Pobieranie danych biometrycznych

1. Państwa członkowskie pobierają od osób ubiegających się o wizę dane biometryczne obejmujące obraz twarzy i dziesięć odcisków palców zgodnie z zabezpieczeniami określonymi w Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka.

Przepisy te są określone w akcie prawnym przyjętym zgodnie z art. 251 traktatu.

Każdy wnioskodawca jest zobowiązany stawić się osobiście w celu złożenia pierwszego wniosku wizowego. Wówczas pobrane zostaną następujące identyfikatory biometryczne:

a) fotografia, zeskanowana lub zrobiona w chwili składania wniosku oraz

b) dziesięć odcisków palców pobranych na płaskiej powierzchni i przetworzonych na informację cyfrową.

2. Przy kolejnych wnioskach dane biometryczne są kopiowane z pierwszego wniosku, jeżeli zostały pobrane nie wcześniej niż przed 48 miesiącami. Po upływie tego okresu wszelkie kolejne wnioski wizowe traktowane będą jako „pierwszy wniosek”.

3. Wymogi techniczne dotyczące fotografii i odcisków palców są zgodne z międzynarodowymi normami określonymi w części pierwszej (paszporty) dokumentu nr 9303 Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO), 6. wydanie(1).

4. Dane biometryczne są pobierane przez wykwalifikowanych i posiadających odpowiednie uprawnienia pracowników misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego albo, pod ich nadzorem, przez pracowników zewnętrznego dostawcy usług, o którym mowa w art. 37 lit. c).

Dane wprowadzane są do systemu informacji wizowej (VIS) jedynie przez upoważnionych do tego pracowników służb konsularnych zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5, art. 6 ust. 5 i 6 rozporządzenia w sprawie VIS.

5. Z obowiązku pobierania odcisków palców zwolnione są następujące kategorie osób ubiegających się o wizę:

a) dzieci poniżej 6. roku życia;

b) osoby, od których pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe. Jeżeli jednak możliwe jest pobranie mniej niż dziesięciu odcisków palców, należy je pobrać.

Państwa członkowskie mogą ustanowić odstępstwa od wymogu pobierania danych biometrycznych dla posiadaczy paszportów dyplomatycznych, służbowych/ urzędowych i specjalnych.

W każdym z tych przypadków w systemie VIS należy dokonać adnotacji „nie dotyczy”.

Artykuł 11a

Osobiste stawienie się

1. Wnioskodawca musi uwiarygodnić w misji dyplomatycznej lub w urzędzie konsularnym spełnienie warunków wydania wizy podczas osobistej rozmowy. Zwolnienie z obowiązku osobistego stawienia się w przedstawicielstwie zagranicznym jest możliwe tylko w przypadkach określonych w ust. 2 oraz w art. 40. Powyższe przepisy nie naruszają art. 18 ust. 2.

2. Jeżeli nie ma wątpliwości co do rzetelności wnioskodawcy, w pojedynczych przypadkach możliwe jest zwolnienie z obowiązku osobistego stawienia się. Warunkiem takiego zwolnienia jest gwarancja wnioskodawcy, wynikająca z jego osobistej postawy, znanej pracownikom misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego, że nie stanowi on ryzyka w odniesieniu do gotowości do powrotu, wystarczających środków na utrzymanie i legalności celu pobytu.

Uzasadnienie

Zasada osobistego stawienia się powinna zostać utrzymana jako zasadniczy element procedury wizowej, gdyż w przeciwnym razie zrezygnowano by z ważnego instrumentu kontroli. Zrezygnowanie z obowiązku osobistego stawienia się lub wprowadzenie go w sytuacjach wyjątkowych (art. 18 ust. 2) oznacza w porównaniu z obowiązującymi wspólnymi instrukcjami konsularnymi odwrócenie dotychczasowych proporcji w odniesieniu do zasad i wyjątków. W przypadku utrzymania obowiązku osobistego stawienia się konieczne jest umożliwienie wyjątkowego traktowania podróżnych, którzy dowiedli, że można im zaufać.

[Poprawka nie dotyczy polskiej wersji językowej.]

1. Osoba ubiegająca się o wizę przedstawia następujące dokumenty:

1. Osoba ubiegająca się o wizę dostarcza następujące dokumenty:

Uzasadnienie

Słowo „dostarcza” dokładniej opisuje czynność wnioskodawcy.

Jeżeli osoba ubiegająca się o wizę może udowodnić, że dysponuje środkami wystarczającymi na utrzymanie i zakwaterowanie na terytorium państwa członkowskiego lub państw członkowskich, które zamierza odwiedzić, nie podlega obowiązkowi przedstawienia dokumentów dotyczących zakwaterowania lub zaproszenia przed złożeniem wniosku o wizę.

Wnioskodawcy są informowani, że to odstępstwo nie stanowi uszczerbku dla spoczywającego na nich obowiązku przedłożenia takich dokumentów na żądanie na zewnętrznej granicy UE.

3a. Jeżeli misja dyplomatyczna lub urząd konsularny wymaga tłumaczenia dokumentów uzupełniających, wnioskodawca ma prawo dostarczyć je w języku(-ach) urzędowym(-ych) kraju przyjmującego albo w języku angielskim, francuskim lub niemieckim.

3. Ubezpieczenie musi być ważne na całym terytorium państw członkowskich i obejmować całkowity okres pobytu lub tranzytu danej osoby. Minimalna suma ubezpieczenia wynosi 30 000 EUR.

3. Ubezpieczenie musi być ważne na całym terytorium państw członkowskich i obejmować całkowity okres pobytu lub tranzytu danej osoby. Minimalna suma ubezpieczenia wynosi 20 000 EUR.

Uzasadnienie

Posiadanie ubezpieczenia na minimalną kwotę 30 000 EUR jest nadmiernym wymogiem. Minimalna suma ubezpieczenia wynosząca 20 000 EUR wystarcza na pokrycie wydatków, mogących wyniknąć w związku z repatriacją z powodów medycznych, pilną pomocą medyczną i/lub nagłym leczeniem szpitalnym.

4. Osoby ubiegające się o wizę zasadniczo ubezpieczają się w swoim kraju stałego pobytu. Jeżeli nie jest to możliwe, powinny postarać się uzyskać ubezpieczenie w jakimkolwiek innym kraju.

4. Osoby ubiegające się o wizę zasadniczo ubezpieczają się w swoim kraju stałego pobytu. Jeżeli nie jest to możliwe, ubezpieczenie należy zawrzeć w innym kraju.

Uzasadnienie

Wyjaśnienie. Posiadanie ubezpieczenia stanowi warunek. Samo podjęcie starań w tym kierunku nie wystarczy.

10a. Misje dyplomatyczne lub konsulaty akceptują takie podróżne ubezpieczenia medyczne tylko wówczas, gdy dane towarzystwo ubezpieczeniowe zezwala wnioskodawcy na anulowanie ubezpieczenia bez dodatkowych kosztów w przypadku odmowy wydania wizy.

Uzasadnienie

W przypadku odmowy wnioskodawca powinien mieć możliwość anulowania niepotrzebnego ubezpieczenia bez dodatkowych kosztów.

1. Składając wniosek wizowy, osoby ubiegające się o wizę uiszczają opłatę manipulacyjną na pokrycie kosztów administracyjnych związanych z rozpatrzeniem wniosku wizowego. Opłatę należy uiścić w EUR lub walucie krajowej państwa trzeciego, w którym złożono wniosek; opłata nie podlega zwrotowi.

1. Składając wniosek wizowy, osoby ubiegające się o wizę uiszczają opłatę manipulacyjną w wysokości 35 EUR. Opłatę należy uiścić w EUR lub walucie krajowej państwa trzeciego, w którym złożono wniosek; opłata nie podlega zwrotowi.

Uzasadnienie

The new visa fee of 60 EUR hurts the image of the European Union since this is perceived as contradictory to the frequently voiced declarations of friendly relations with third countries. Furthermore real visa costs are higher than the visa fee, costs of travel medical insurances, as well as costs of all necessary activities to get a visa.

The European Union can also not in this context be compared to the United States, which is geographically distant. The European Union has common boarders to the countries from which the European Union is receiving most of its tourists and visitors. For the EU it is thus of importance to have a relatively low and proportionate fee on visas.

a) dzieci poniżej 6. roku życia;

a) dzieci do 12. roku życia;

Uzasadnienie

Zazwyczaj dzieci podróżują z rodzicami. Jeżeli rodzina pokrywa osobną opłatę wizową dla każdego dziecka, całkowity koszt wniosku staje się nieproporcjonalnie wysoki.

ba) uczestnicy programów wymiany studenckiej;

ca) uczestnicy wydarzeń sportowych, kulturalnych lub społeczno-obywatelskich o charakterze niedochodowym, mający nie więcej niż 25 lat;

cb) osoby poświadczające konieczność podróżowania z powodów humanitarnych, m.in. w przypadku, gdy ich życie jest zagrożone, a kraj ich stałego pobytu nie jest w stanie zapewnić niezbędnego leczenia, oraz osoby im towarzyszące.

4a. Nie naruszając przepisów ust. 4 lit. a), od rodzin podróżujących z więcej niż dwójką dzieci nie pobiera się opłaty manipulacyjnej od więcej niż dwojga dzieci.

4b. W przypadku kolejnych wniosków składanych w okresie, o którym mowa w art. 11, opłata manipulacyjna stanowi połowę opłaty zwykłej.

5. W indywidualnych przypadkach opłata może być zniesiona lub obniżona zgodnie z prawem krajowym, jeżeli służy to promowaniu kultury oraz interesów w dziedzinie polityki zagranicznej, polityki na rzecz rozwoju, innych obszarów kluczowych dla interesu publicznego lub z przyczyn humanitarnych.

5. W indywidualnych przypadkach można zwolnić z opłaty lub obniżyć jej wysokość zgodnie z prawem krajowym, jeżeli służy to propagowaniu interesów kulturalnych i sportowych, jak również interesów w dziedzinie polityki zagranicznej, polityki rozwoju lub innych dziedzinach ważnych z punktu widzenia interesu publicznego lub z przyczyn humanitarnych.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka ma na celu ułatwienie podróży zagranicznych osobom zaangażowanym w działalność sportową.

8. Opłata ulega podwojeniu w przypadku złożenia wniosku w terminie trzech dni przed wyjazdem lub krótszym bez uzasadnienia.

8. Opłata może ulec podwojeniu w przypadku złożenia wniosku w terminie trzech dni przed wyjazdem lub krótszym bez uzasadnienia, chyba że istnieją okoliczności łagodzące.

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu wprowadzenie pewnej elastyczności zarówno dla wnioskodawców, jak i służb konsularnych w przypadku złożenia wniosku o wizę na krótko przed wyjazdem.

a) W razie konieczności wezwania wnioskodawcy na rozmowę decyzja w sprawie wniosku jest podejmowana w drodze procedury uproszczonej, jeżeli podróż z miejsca stałego pobytu wnioskodawcy do misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego byłaby zbyt uciążliwa zgodnie z wytycznymi, o których mowa w art. 7 ust. 2b.

b) W niektórych przypadkach można zezwolić na rozmowy telefoniczne i połączenia wideo, m.in. jeżeli wnioskodawca nie dopuścił się naruszenia prawa wizowego zgodnie z art. 42c lub jeżeli podróż z miejsca stałego pobytu wnioskodawcy do misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego byłaby zbyt uciążliwa zgodnie z wytycznymi, o których mowa w art. 7 ust. 2b.

b) czy osoba ta nie stanowi zagrożenia dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych któregoś państwa członkowskiego, poprzez weryfikację w systemie SIS i krajowych bazach danych;

b) czy osoba ta nie stanowi zagrożenia dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych któregoś państwa członkowskiego, poprzez weryfikację w systemie SIS i – gdy zezwala na to prawo krajowe – krajowych bazach danych;

3. Wielokrotne wizy wjazdowe, uprawniające posiadacza do kilku wjazdów, trzymiesięcznych pobytów lub kilku tranzytów w ciągu dowolnego półrocza mogą być ważne maksymalnie na okres 5 lat.

3. Misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne wydają wielokrotne wizy wjazdowe, uprawniające posiadacza do kilku wjazdów, trzymiesięcznych pobytów lub kilku tranzytów w ciągu dowolnego półrocza, o ważności 12 miesięcy, jeżeli wniosek został zatwierdzony.

W odpowiednio uzasadnionych przypadkach można wydać wielokrotną wizę wjazdową o ważności dłuższej niż 12 miesięcy – maksymalnie do 5 lat.

W odpowiednio uzasadnionych przypadkach, jeżeli wydanie wielokrotnej wizy wjazdowej jest niewłaściwe, można wydać wizę jednokrotnego wjazdu o ważności 6 miesięcy.

Następujące kryteria mają szczególne znaczenie przy podejmowaniu decyzji o wydaniu takich wiz:

Następujące kryteria mają szczególne znaczenie przy podejmowaniu decyzji o wydaniu wielokrotnych wiz wjazdowych o ważności dłuższej niż 12 miesięcy:

a) konieczność odbywania częstych i/lub regularnych podróży przez osobę ubiegającą się o wizę w związku z jej sytuacją zawodową lub rodzinną; dotyczy to przedsiębiorców, urzędników służby cywilnej mających stałe i oficjalne kontakty z państwami członkowskimi i instytucjami wspólnotowymi, członków rodziny obywateli Unii, członków rodziny obywateli państw trzecich zamieszkałych w państwach członkowskich, marynarzy;

a) konieczność odbywania częstych i/lub regularnych podróży przez osobę ubiegającą się o wizę w związku z jej sytuacją zawodową lub rodzinną; dotyczy to przedsiębiorców, urzędników służby cywilnej mających stałe i oficjalne kontakty z państwami członkowskimi i instytucjami wspólnotowymi, członków rodziny obywateli Unii, członków rodziny obywateli państw trzecich zamieszkałych w państwach członkowskich, marynarzy, zawodowych kierowców regularnie przekraczających granice oraz uczestników programów wymiany i innych rodzajów stałej działalności społeczeństwa obywatelskiego;

2. Władze centralne państwa członkowskiego, którego misja dyplomatyczna lub urząd konsularny wydały wizy o ograniczonej ważności terytorialnej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 akapicie pierwszym lit. a) i b), bezzwłocznie przekazują stosowne informacje władzom centralnym innych państw członkowskich.

2. Władze centralne państwa członkowskiego, którego misja dyplomatyczna lub urząd konsularny wydały wizy o ograniczonej ważności terytorialnej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 akapicie pierwszym lit. a) i b), bezzwłocznie przekazują stosowne informacje władzom centralnym innych państw członkowskich. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w lit. b) pierwszego akapitu ust. 1, państwo członkowskie, którego opinii zasięgnięto w ramach procedury zasięgania opinii, wyraziło sprzeciw, władzom centralnym państwa członkowskiego, którego opinii zasięgnięto, przekazuje się stosowne informacje w odpowiednim czasie przed wydaniem wizy.

a) posiadacze jednolitej wizy krótkoterminowej lub wizy tranzytowej wydanej przez państwo członkowskie;

a) posiadacze dokumentu pobytowego, jednolitej wizy krótkoterminowej lub wizy tranzytowej wydanej przez państwo członkowskie;

Uzasadnienie

Zagwarantowanie spójności z konwencją z Schengen (art. 21.1).

3. Osobom, którym odmówiono wydania wizy, przysługuje prawo odwołania od tej decyzji. Odwołania wnosi się i rozpatruje zgodnie z prawem krajowym. Wnioskodawcy otrzymują pisemne wskazówki na temat punktów kontaktowych mogących udzielić informacji o pełnomocnikach uprawnionych do działania w imieniu wnioskodawców zgodnie z prawem krajowym.

3. Osobom, którym odmówiono wydania wizy, przysługuje prawo odwołania od tej decyzji. Jeżeli wnioskodawcy korzystają z prawa do odwołania, przeprowadzany jest dogłębny przegląd decyzji i powodów odmowy. Wnioskodawcy udziela się informacji o wynikach przeglądu oraz przedstawia bardziej szczegółowe powody odmowy wydania wizy.

Odwołania wnosi się i rozpatruje zgodnie z prawem krajowym. Wnioskodawcy otrzymują pisemne wskazówki na temat punktów kontaktowych mogących udzielić informacji o pełnomocnikach uprawnionych do działania w imieniu wnioskodawców zgodnie z prawem krajowym.

Posiadanie wizy krótkoterminowej lub tranzytowej nie zapewnia automatycznego prawa wjazdu.

Posiadanie wizy krótkoterminowej lub tranzytowej zapewnia automatyczne prawo wjazdu pod warunkiem, że w chwili przybycia na zewnętrzną granicę podróżujący spełnia wymogi rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)1 i chyba że istnieje wpis do celów odmowy wjazdu w systemie SIS lub krajowym rejestrze lub pojawiły się nowe informacje potwierdzające, że wniosek wizowy został wystawiony na podstawie niezgodnych z prawdą informacji.

_________________________________

1Dz.U. L 105 z 13.4.2006, str.1.

Uzasadnienie

Jeżeli dane osoby posiadają ważną wizę krótkoterminową lub tranzytową, ogólna zasada powinna przewidywać, że mają one prawo wjazdu o ile spełniają obowiązujące w prawodawstwie UE kryteria.

5. Za przedłużenie okresu ważności wizy pobiera się opłatę w wysokości 30 EUR.

5. Za przedłużenie okresu ważności wizy pobiera się opłatę w wysokości 17,5 EUR.

1. Organy kontroli granicznej mogą zadecydować o ograniczeniu długości pobytu, do jakiego uprawnia wiza, w przypadku ustalenia, że jej posiadacz nie dysponuje wystarczającymi środkami utrzymania na pobyt o początkowo planowanej długości.

1. Organy kontroli granicznej oraz właściwe organy administracyjne państw członkowskich mogą zadecydować o ograniczeniu długości pobytu, do jakiego uprawnia wiza, w przypadku ustalenia, że jej posiadacz nie dysponuje wystarczającymi środkami utrzymania na pobyt o początkowo planowanej długości.

Uzasadnienie

W większości przypadków rozstrzygnięcie tej kwestii nie należy do organów kontroli granicznej, lecz do miejscowych organów, które powinny zatem mieć możliwość skrócenia okresu ważności wizy w kraju.

6a. Zastosowanie mają odpowiednio przepisy dotyczące pobierania danych biometrycznych zgodnie z art. 11, z wyjątkiem przypadków, w których dane biometryczne są pobierane i wprowadzane do systemu VIS przez organy odpowiedzialne za wydawanie wiz na granicach.

3. Przepisy niniejszego artykułu stosują się bez uszczerbku dla art. 32 ust. 3, 4 i 5.

3. Przepisy niniejszego artykułu stosują się bez uszczerbku dla art. 32 ust. 3, 4, 5 oraz 6a.

2. Władze centralne państw członkowskich zapewniają pracownikom pochodzącym z ich kraju oraz pracownikom miejscowym odpowiednie szkolenia i są zobowiązane udzielać im pełnych, dokładnych i aktualnych informacji na temat związanych z ich zadaniami dziedzin prawa krajowego i wspólnotowego.

2. Władze centralne państw członkowskich zapewniają pracownikom pochodzącym z ich kraju oraz pracownikom miejscowym odpowiednie szkolenia i są zobowiązane udzielać im pełnych, dokładnych i aktualnych informacji i szkoleń na temat związanych z ich zadaniami dziedzin prawa krajowego i wspólnotowego oraz polityki w zakresie wiz Schengen.

Uzasadnienie

Należy podkreślić potrzebę odpowiedniego wyszkolenia personelu. Nadspodziewanie często konsulom oraz personelowi konsularnemu brakuje wiedzy na temat zagadnień polityki wizowej, co prowadzi do niewłaściwego wdrażania dorobku Schengen.

Artykuł 36

Zachowanie pracowników rozpatrujących wnioski wizowe

Artykuł 36

Zachowanie pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków wizowych

1. Misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich zapewniają osobom ubiegającym się o wizę uprzejmą obsługę.

1. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o wizę uprzejmą obsługę przez wszystkich pracowników zajmujących się rozpatrywaniem wniosków wizowych.

2. Pracownicy konsularni wykonują swoje obowiązki służbowe z poszanowaniem godności ludzkiej. Podejmowane przez nich środki muszą być współmierne do zamierzonych celów.

2. Wszyscy pracownicy wykonują swoje obowiązki służbowe z poszanowaniem godności ludzkiej oraz prywatności osób ubiegających się o wizę. Podejmowane przez nich środki muszą być współmierne do zamierzonych celów.

3. Podczas pełnienia obowiązków służbowych pracownicy konsularni nie dyskryminują nikogo ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wiarę lub wyznanie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

3. Podczas pełnienia obowiązków służbowych pracownicy nie dyskryminują nikogo ze względu na płeć, pochodzenie rasowe lub etniczne, wiarę lub wyznanie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

Uzasadnienie

Tekst przyjęty w WIK.

Artykuł 37

Formy współpracy w zakresie przyjmowania wniosków wizowych

Artykuł 37

Formy współpracy w zakresie przyjmowania wniosków wizowych

1. Państwa członkowskie mogą podejmować następujące formy współpracy:

Przepisy te są określone w akcie prawnym przyjętym zgodnie z art. 251 traktatu.

a) „wspólna lokalizacja”: pracownicy misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych jednego lub większej liczby państw członkowskich rozpatrują wnioski wizowe (łącznie z identyfikatorami biometrycznymi) skierowane do nich za pośrednictwem misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych innego państwa członkowskiego oraz wspólnie korzystają z wyposażenia należącego do tego państwa członkowskiego. Zainteresowane państwa członkowskie uzgadniają czas trwania oraz warunki zakończenia wspólnej lokalizacji, a także kwotę opłat administracyjnych uiszczanych na rzecz państwa członkowskiego, którego misja dyplomatyczna lub urząd konsularny są wykorzystywane.

b) „wspólne ośrodki składania wniosków wizowych”: pracownicy misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dwóch lub większej liczby państw członkowskich urzędują w jednym budynku w celu przyjmowania skierowanych do nich wniosków wizowych (łącznie z identyfikatorami biometrycznymi). Osoby ubiegające się o wizę są kierowane do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku wizowego. Państwa członkowskie uzgadniają czas trwania, warunki zakończenia współpracy oraz zasady podziału kosztów między biorącymi udział we współpracy państwami członkowskimi. Jedno państwo członkowskie ponosi odpowiedzialność za umowy związane z logistyką i za stosunki dyplomatyczne z krajem, na terenie którego znajduje się placówka.

c) współpraca z zewnętrznymi dostawcami usług: jeżeli z przyczyn związanych z lokalną sytuacją urzędu konsularnego niewłaściwe jest wyposażanie go w urządzenia umożliwiające pobieranie/ gromadzenie identyfikatorów biometrycznych lub niewłaściwe jest podejmowanie współpracy w formie wspólnej lokalizacji bądź wspólnego ośrodka składania wniosków wizowych, państwo członkowskie lub kilka działających wspólnie państw członkowskich mogą nawiązać współpracę z zewnętrznym dostawcą usług w zakresie przyjmowania wniosków wizowych (łącznie z identyfikatorami biometrycznymi). W takim przypadku zainteresowane państwo(-a) członkowskie ponosi(-szą) odpowiedzialność za przestrzeganie przepisów w zakresie ochrony danych w procesie rozpatrywania wniosków wizowych.

Artykuł 38

Współpraca z zewnętrznymi dostawcami usług

Artykuł 38

Współpraca z zewnętrznymi dostawcami usług

1. Współpraca z zewnętrznymi dostawcami usług może przyjąć następujące formy:

Przepisy te są określone w akcie prawnym przyjętym zgodnie z art. 251 traktatu.

a) zewnętrzny dostawca usług działa jako telefoniczne centrum obsługi klienta i zapewnia ogólne informacje na temat wymogów, jakie należy spełnić, ubiegając się o wizę, oraz odpowiada za ustalanie dat spotkań i/ lub

b) zewnętrzny dostawca usług zapewnia ogólne informacje na temat wymogów, jakie należy spełnić, ubiegając się o wizę, przyjmuje wnioski i dokumenty uzupełniające, pobiera dane biometryczne od osób ubiegających się o wizę i opłatę manipulacyjną, o której mowa w art. 16, oraz przekazuje zebrane akta i dane misjom dyplomatycznym i urzędom konsularnym państwa członkowskiego odpowiadającym za rozpatrzenie wniosku.

2. Zainteresowane państwa członkowskie wybierają zewnętrznego dostawcę usług, który jest w stanie zapewnić wszystkie zabezpieczenia techniczne i organizacyjne oraz odpowiednie środki techniczne i organizacyjne wymagane przez państwa członkowskie w celu ochrony danych osobowych przed przypadkowym lub niezgodnym z prawem zniszczeniem, utraceniem, przekształceniem, nieuprawnionym ujawnieniem lub udostępnieniem – w szczególności w przypadku, gdy rozpatrywanie wniosku wiąże się z przekazywaniem akt i danych za pośrednictwem sieci lub otrzymywaniem ich od urzędu konsularnego i przekazywaniem ich takiemu urzędowi – oraz przed wszelkimi innymi niezgodnymi z prawem formami przetwarzania danych.

Przy wyborze zewnętrznych dostawców usług misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich dokonują szczegółowej kontroli wypłacalności i rzetelności przedsiębiorstwa (łącznie z koniecznymi licencjami, wpisem w rejestrze handlowym, statutem spółki, umowami z bankami) oraz upewniają się, że nie zachodzi konflikt interesów.

3. Zewnętrzni dostawcy usług pod żadnym pozorem nie mają dostępu do systemu VIS. Dostęp do VIS jest zastrzeżony dla posiadających stosowne uprawnienia pracowników misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych.

4. Zainteresowane państwo(-a) członkowskie zawiera(ją) umowę z zewnętrznym dostawcą usług zgodnie z art. 17 dyrektywy 95/46/WE. Przed zawarciem takiej umowy misja dyplomatyczna lub urząd konsularny danego państwa członkowskiego informują w ramach lokalnej współpracy konsularnej misje dyplomatyczne i urzędy konsularne innych państw członkowskich oraz przedstawicielstwo Komisji o przyczynach, dla których zawarcie umowy jest konieczne.

5. Poza zobowiązaniami określonymi w art. 17 dyrektywy 95/46/WE umowa musi również zawierać przepisy:

a) określające dokładny zakres obowiązków dostawcy usług;

b) zobowiązujące dostawcę usług do działania zgodnego z wytycznymi zainteresowanych państw członkowskich i przetwarzania jedynie danych osobowych osób ubiegających się o wizę w imieniu zainteresowanych państw członkowskich, zgodnie z dyrektywą 95/46;

c) zobowiązujące dostawcę usług do zapewnienia osobom ubiegającym się o wizę informacji wymaganych na mocy rozporządzenia w sprawie VIS;

d) zapewniające pracownikom służb konsularnych stały wstęp na teren obiektów dostawcy usług;

e) zobowiązujące dostawcę usług do przestrzegania przepisów dotyczących poufności (w tym ochrony danych zgromadzonych w związku z wnioskami wizowymi);

f) zawierające klauzulę zawieszenia i wypowiedzenia umowy.

6. Zainteresowane państwo(-a) członkowskie kontroluje(-ą) wykonanie umowy, w tym:

a) ogólne informacje, których dostawca usług udziela osobom ubiegającym się o wizę;

b) zabezpieczenia techniczne i organizacyjne oraz odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed przypadkowym lub niezgodnym z prawem zniszczeniem, przypadkowym utraceniem, przekształceniem, nieuprawnionym ujawnieniem lub udostępnieniem – w szczególności w przypadku, gdy rozpatrywanie wniosku wiąże się z przekazywaniem akt i danych za pomocą sieci lub otrzymywaniem ich od urzędu konsularnego i przekazywaniem ich takiemu urzędowi – oraz przed wszelkimi innymi niezgodnymi z prawem formami przetwarzania danych;

c) pobieranie identyfikatorów biometrycznych;

d) środki podejmowane w celu dostosowania się do przepisów dotyczących ochrony danych.

7. Całkowita kwota opłat za rozpatrzenie wniosku wizowego, pobieranych przez zewnętrznego dostawcę usług, nie może być wyższa niż opłata określona w art. 16.

8. Pracownicy służb konsularnych danego państwa (państw) członkowskiego(-ich) szkolą dostawcę usług w zakresie wiedzy umożliwiającej odpowiednią obsługę osób ubiegających się o wizę i udzielenie im wystarczających informacji.

Artykuł 39

Artykuł 39

Aspekty organizacyjne

Aspekty organizacyjne

1. Misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich podają do ogólnej wiadomości, jak można umówić się na spotkanie i złożyć wniosek wizowy.

Przepisy te są określone w akcie prawnym przyjętym zgodnie z art. 251 traktatu.

2. Niezależnie od wybranego rodzaju współpracy państwa członkowskie mogą zdecydować o utrzymaniu możliwości złożenia wniosku wizowego bezpośrednio w misji dyplomatycznej lub urzędzie konsularnym. Państwa członkowskie zapewniają ciągłość przyjmowania i rozpatrywania wniosków wizowych, nawet w przypadku nagłego zakończenia współpracy z innymi państwami członkowskimi lub wszelkimi zewnętrznymi dostawcami usług.

3. Państwa członkowskie informują Komisję o planowanej przez siebie organizacji przyjmowania i rozpatrywania wniosków wizowych w każdej placówce konsularnej. Komisja zapewnia publikację tych informacji.

Państwa członkowskie przekazują Komisji kopie zawartych przez siebie umów.

1a. Przyjmowanie wniosków o wizę przez podmioty pośredniczące działające na zasadach komercyjnych nie zwalnia misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych państw członkowskich z obowiązku starannego i samodzielnego sprawdzenia w każdym przypadku, czy spełnione zostały wszystkie warunki wydania wizy w rozumieniu art. 18. W razie wątpliwości konieczne może się okazać osobiste stawienie się wnioskodawcy w misji dyplomatycznej lub w urzędzie konsularnym zgodnie z art. 18 ust. 2.

Uzasadnienie

Należy jednoznacznie stwierdzić, że agencje działające na zasadach komercyjnych w żadnym wypadku nie mogą podejmować wstępnych decyzji dotyczących powodzenia bądź niepowodzenia wniosku o wizę.

c) umowy z liniami lotniczymi, które muszą obejmować zagwarantowane i ustalone na określone daty podróże do miejsca przeznaczenia i z powrotem.

c) wiarygodne ustalenia dotyczące podróży do miejsca przeznaczenia i z powrotem.

2a. Pośredniczące podmioty komercyjne są traktowane w sposób uczciwy i sprawiedliwy. Mogą one prowadzić działalność komercyjną w odpowiedni i skuteczny sposób.

Uzasadnienie

Pośredniczące podmioty komercyjne nie powinny podlegać nieuczciwym ograniczeniom mogącym zakłócać ich działalność komercyjną.

2. Reprezentujące państwo członkowskie i państwo reprezentowane podają do ogólnej wiadomości informacje dotyczące umów o reprezentacji określonych w art. 7 trzy miesiące przed ich wejściem w życie. Informacje te obejmują szczegóły dotyczące ewentualnych kategorii osób, które muszą ubiegać się o wizę bezpośrednio w misji dyplomatycznej lub urzędzie konsularnym reprezentowanego państwa członkowskiego.

2. Reprezentujące państwo członkowskie i państwo reprezentowane podają do ogólnej wiadomości informacje dotyczące umów o reprezentacji określonych w art. 7 w miarę możliwości trzy miesiące przed ich wejściem w życie. Informacje te obejmują szczegóły dotyczące ewentualnych kategorii osób, które muszą ubiegać się o wizę bezpośrednio w misji dyplomatycznej lub urzędzie konsularnym reprezentowanego państwa członkowskiego.

Uzasadnienie

Ze względu na interes zarówno państw członkowskich, jak i wnioskodawców konieczne mogą być także krótkoterminowe umowy o reprezentacji.

W takich przypadkach dostarczenie informacji z trzymiesięcznym wyprzedzeniem nie jest możliwe.

6. Podaje się do ogólnej wiadomości, że posiadanie wizy nie jest równoznaczne z automatycznym prawem wjazdu i że posiadacz wizy może zostać poproszony na granicy o przedstawienie dokumentów uzupełniających.

6. Podaje się do ogólnej wiadomości, że posiadanie wizy nie jest równoznaczne z automatycznym prawem wjazdu i że posiadacz wizy może zostać poproszony na granicy o przedstawienie dokumentów uzupełniających. W chwili wydawania wizy jej posiadacza informuje się o tym ponownie w sposób jednoznaczny i w formie pisemnej.

Uzasadnienie

Informacja ta jest szczególnie ważna dla posiadacza wizy, dlatego konieczne jest zwrócenie jego uwagi na ten stan rzeczy w sposób jednoznaczny, a więc w formie pisemnej.

7. Podaje się do ogólnej wiadomości informacje dotyczące kursu wymiany walut stosowanego przez misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich w przypadku uiszczania opłaty manipulacyjnej w walucie lokalnej.

7. Podaje się do ogólnej wiadomości informacje dotyczące wysokości opłaty manipulacyjnej w walucie kraju przyjmującego oraz kursu wymiany walut stosowanego przez misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich przy obliczaniu opłaty manipulacyjnej.

Uzasadnienie

Najważniejsza jest informacja dotycząca wysokości opłaty manipulacyjnej.

7a. W celu dalszego wsparcia we wdrażaniu wspólnej polityki wizowej zostaje utworzona wspólna strona internetowa na temat wizy Schengen. Strona ta wspomaga także przebieg procedury wizowej.

Informacje podawane do ogólnej wiadomości zgodnie z ust. 1-7 są również dostępne na wspólnej stronie internetowej na temat wizy Schengen.

Jeżeli w odniesieniu do co najmniej jednego aspektu wymienionego w lit. a)–d) przeprowadzona w ramach lokalnej współpracy konsularnej ocena potwierdzi konieczność ustanowienia jednolitego podejścia lokalnego, przyjmuje się środki dotyczące takiego jednolitego podejścia zgodnie z procedurą określoną w art. 46 ust. 2.

Jeżeli w odniesieniu do co najmniej jednego aspektu wymienionego w lit. a)–d) przeprowadzona w ramach lokalnej współpracy konsularnej ocena potwierdzi konieczność ustanowienia jednolitego podejścia lokalnego, przyjmuje się środki dotyczące takiego jednolitego podejścia zgodnie z procedurą określoną w art. 46 ust. 2a.

2a. W ramach lokalnej współpracy konsularnej ustanawia się spójne procedury umożliwiające wnioskodawcom umówienie się na spotkanie w celu złożenia wniosku przez telefon, Internet lub przy wykorzystaniu innych metod.

W oparciu o te miesięczne sprawozdania Komisja sporządza dla każdego obszaru właściwości sprawozdanie roczne, które przedstawia się Radzie.

W oparciu o te miesięczne sprawozdania Komisja sporządza dla każdego obszaru właściwości sprawozdanie roczne, które przedstawia się Radzie i Parlamentowi Europejskiemu.

Uzasadnienie

Ze względu na fakt, iż w tym przypadku ma zastosowanie procedura współdecyzji, Parlament Europejski musi być informowany o „praktycznych” doświadczeniach zebranych lokalnie w takim samym zakresie jak Rada.

TYTUŁ V: Przepisy końcowe

TYTUŁ V: Ułatwienia wizowe

Uzasadnienie

Należy umieścić nowy tytuł dotyczący ułatwień wizowych.

Artykuł 42a

Ocena

W ciągu dwóch lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przeprowadza ocenę jego wdrażania oraz porozumień o lokalnej współpracy konsularnej między państwami członkowskimi w odniesieniu do procedur wizowych. Szczególną uwagę zwraca się na specyficzne potrzeby spółek pasażerskich przewozów promowych i biur podróży wykonujących i świadczących usługi w regionach przygranicznych obszaru Schengen, kwestie biometrii i postanowienia mające na celu ułatwienie i uproszczenie procedury wizowej. Po przeprowadzeniu oceny Komisja w razie konieczności proponuje poprawki do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 42b

Umowy dwustronne w sprawie ułatwień wizowych

Umowy dwustronne mające na celu ułatwienie procesu rozpatrywania wniosków wizowych mogą być zawierane między Wspólnotą a państwami trzecimi.

Takie umowy zawierane są po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 300 ust. 3 drugi akapit traktatu.

Państwa, które biorą udział w polityce sąsiedztwa i partnerstwa Unii oraz zobowiązały się do przestrzegania norm wspólnotowych, mają pierwszeństwo przy zawieraniu tych umów. Umowy dwustronne o ułatwieniach wizowych powinny być zgodne z podstawowymi wytycznymi określonymi w niniejszym rozporządzeniu.

Co dwa lata po zawarciu umowy o ułatwieniach wizowych ocenia się jej wpływ w celu określenia ewentualnej potrzeby dalszych środków ułatwiających oraz włączenia nowych kategorii wnioskodawców.

Uzasadnienie

Państwa trzecie, które blisko współpracują z państwami członkowskimi obszaru Schengen, winny móc korzystać z preferencyjnego traktowania poprzez umowy o ułatwieniach wizowych. Jest jednak ważne, aby umowy te były zgodne z ogólnymi zasadami kodeksu wizowego oraz zawartymi w nim głównymi koncepcjami dotyczącymi ułatwień. Należy w pełni informować Parlament oraz, w razie potrzeby, zwracać się do niego o zgodę.

Artykuł 42c

Osoby często podróżujące

Jeżeli wnioskodawca w całości spełniał warunki wydania wizy (nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa wizowego) przez trzy kolejne okresy ważności wizy w państwach członkowskich w okresie pięciu lat, jest on uprawniony do skorzystania z procedury uproszczonej, jeżeli złoży wniosek wizowy w ciągu pięciu lat od upływu ważności ostatniej z trzech wymaganych wiz.

Uproszczona procedura może obejmować przyznanie wielokrotnej wizy wjazdowej o dłuższej ważności, zwolnienie z wymogu rozmowy, mniejszą liczbę dokumentów uzupełniających oraz możliwość przeprowadzenia części procedury wizowej przez Internet.

Uproszczona procedura jest dokładnie określona w wytycznych dotyczących praktycznego zastosowania kodeksu wizowego, o których mowa w art. 45.

Artykuł 42d

Procedura zniesienia systemu wizowego

Jeżeli państwo trzecie spełnia takie warunki, jak niewielka liczba odrzucanych wniosków, stosowanie umowy o readmisji, niski odsetek obywateli przekraczających określony w wizie czas pobytu oraz niewielka liczba osób deportowanych z powodu nielegalnego zatrudnienia, Komisja rozważa zaproponowanie zniesienia obowiązku wizowego dla obywateli tego państwa trzeciego zgodnie z odnośnymi przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001.

Artykuł 43a

Parlament Europejski i Rada, działając zgodnie z art. 251 traktatu, przyjmują wszelkie decyzje dotyczące terminu i metod wprowadzania wymagań w zakresie identyfikatorów biometrycznych w odniesieniu do krajów, którym zaoferowano perspektywę członkowstwa w UE w drodze negocjacji akcesyjnych oraz krajów korzystających z programów w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa.

Uzasadnienie

W duchu europejskiej polityki sąsiedztwa i w związku z faktem, że kodeks wizowy powinien mieć na celu uproszczenie procedur wizowych, decyzja o przyjęciu nowych przepisów wprowadzających identyfikatory biometryczne w wizach dla obywateli krajów uczestniczących w programach europejskiej polityki sąsiedztwa i innych krajów ściśle współpracujących z UE powinna być podejmowana po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego.

TYTUŁ Va: Przepisy końcowe

1. Zmienia się załączniki III, IV, V, VI, VIII, IX, X i XI zgodnie z procedurą określoną w art. 46 ust. 2.

1. Zmienia się załączniki VI i XI zgodnie z procedurą określoną w art. 46 ust. 2a.

Uzasadnienie

Patrz uzasadnienie do poprawki 5

2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 47 ust. 2 zmiany do załączników I i II wprowadza się zgodnie z procedurą określoną w art. 46 ust. 2.

2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 47 ust. 2 zmiany do innych załączników wprowadza się zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu.

Uzasadnienie

Elementy rozporządzenia o charakterze zasadniczym należy zmieniać tylko zgodnie z procedurą legislacyjną, tak jak ma to już miejsce w przypadku kodeksu granicznego Schengen (rozporządzenie (WE) nr 562/2006.

Wytyczne operacyjne ustalające jednolite postępowanie i procedury, jakie winny stosować misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich przy rozpatrywaniu wniosków wizowych, sporządza się zgodnie z procedurą określoną w art. 46 ust. 2.

Wytyczne operacyjne ustalające jednolite postępowanie i procedury, jakie winny stosować misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw członkowskich przy rozpatrywaniu wniosków wizowych, sporządza się zgodnie z procedurą określoną w art. 46 ust. 2a.

Uzasadnienie

Patrz uzasadnienie do poprawki 5

2a. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE z uwzględnieniem postanowień jej art. 8.

Uzasadnienie

Patrz uzasadnienie do poprawki 5

15. Państwo członkowskie będące głównym miejscem docelowym podróży.

15. Państwo(a) docelowe

Uzasadnienie

Proponuje się poszerzenie możliwości ubiegania się o wizę w jednej z misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych reprezentujących kraje, które zamierza odwiedzić wnioskodawca (patrz proponowany art. 5 ust. 1 lit. a)). We wniosku należy zatem umieścić informacje o krajach, do których zamierza się udać wnioskodawca.

20. Cel podróży.

20. Cel podróży (zaznaczyć cele, z którymi wiąże się wniosek o wizę).

Turystyczny Zawodowy Rodzinny lub towarzyski Kulturalny Sportowy Służbowy Medyczny Inny (proszę określić):

Turystyczny Zawodowy Rodzinny Towarzyski Kulturalny Sportowy Służbowy Medyczny Inny (proszę określić):

Uzasadnienie

Należy umożliwić wskazanie kilku celów podróży, ponieważ w większym stopniu odpowiada to rzeczywistości.

Istnieje różnica w rozpatrywaniu wniosków wizowych w celach towarzyskich i rodzinnych. Uzasadnione jest zatem rozbicie tego punktu na dwa osobne.

23. Nazwisko osoby, u której wnioskodawca się zatrzymuje na terytorium państw członkowskich. Jeżeli nie dotyczy, proszę podać nazwę hotelu lub tymczasowy adres na terytorium państw członkowskich.

23. Nazwisko osoby, u której wnioskodawca się zatrzymuje na terytorium państw członkowskich. Jeżeli nie dotyczy, proszę podać nazwę hotelu lub tymczasowy adres na terytorium państw członkowskich.

Adres (i adres poczty elektronicznej osoby, u której wnioskodawca się zatrzymuje)

Adres (i adres poczty elektronicznej osoby, u której wnioskodawca się zatrzymuje)

Nr telefonu (i faksu)

Nr telefonu (i faksu)

(Opcjonalne w przypadku odpowiedniego wykazania środków wystarczających na utrzymanie i zakwaterowanie w odwiedzanym państwie lub państwach obszaru Schengen.)

Uzasadnienie

Nie jest rozsądne wymagać, aby podróże były planowane w każdym szczególe z wyprzedzeniem. W wielu przypadkach wymaga się, aby wnioskodawca znał przed wyjazdem szczegóły dotyczące wszystkich noclegów i tras. Powinno wystarczyć, że wnioskodawca może wykazać wystarczające środki na utrzymanie i zakwaterowanie, jeżeli nie ma wątpliwości, że działa on w dobrej wierze. Powinno się także dopuścić sytuację, w której wnioskodawca nie ma potwierdzonego zaproszenia, hotelu lub adresu tymczasowego w odniesieniu do części podróży.

Jeżeli dni jest mniej niż 90, liczba dni oznacza liczbę dni w ciągu każdego półrocza.

Uzasadnienie

Wyjaśnienie zasad. Taką praktykę stosuje już większość państw członkowskich obszaru Schengen, ale nie wszystkie, co w niektórych przypadkach powodowało nieporozumienia.