Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1) Dodaje się punkt preambuły po punkcie 5 preambuły w brzmieniu:

(5a) „Wpisy niektórych państw członkowskich w załączniku VI rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 są obecnie objęte w rozporządzeniu (WE) nr 883/2004 pewnymi przepisami ogólnymi, np. równe traktowanie świadczeń, dochodów, okoliczności lub zdarzeń, o czym mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 883/2004, który stanowi, że jeżeli ustawodawstwo właściwego państwa członkowskiego przypisuje pewne skutki prawne zaistnieniu pewnych okoliczności lub zdarzeń, to takie same skutki prawne muszą być przypisane równoważnym zdarzeniom lub okolicznościom zaistniałym w innym państwie członkowskim. Wobec powyższego kilka wpisów w załączniku VI rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 stało się zbędne.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a) Po punkcie 8 preambuły dodaje się następujący punkt preambuły:

„(8a) Członkowie rodzin byłych pracowników przygranicznych powinni korzystać z możliwości dalszej opieki medycznej w kraju, w którym ubezpieczony był poprzednio zatrudniony, po przejściu ubezpieczonego na emeryturę.”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1c) Dodaje się punkt preambuły po punkcie 17 preambuły w brzmieniu:

(17a) ,,Jeżeli dana osoba zostanie objęta zakresem zastosowania danego ustawodawstwa zgodnie z tytułem II niniejszego rozporządzenia, ustawodawstwo właściwego państwa członkowskiego powinno określać warunki objęcia świadczeniami i nabywania uprawnień do tych świadczeń przy jednoczesnym poszanowaniu prawa wspólnotowego.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1c) Dodaje się punkt preambuły po punkcie 18 preambuły w brzmieniu:

(18a) „Zasada jedności obowiązującego prawodawstwa ma istotne znaczenie i powinna zostać rozszerzona. Z powyższego nie powinno jednak wynikać, że sam fakt przyznania świadczenia zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i obejmującego płatność składek ubezpieczeniowych czy ochronę ubezpieczeniową dla beneficjenta, powoduje, że ustawodawstwo państwa członkowskiego, którego instytucja przyznała świadczenie, staje się obowiązującym ustawodawstwem dla tej osoby1.

1por. Połączone sprawy C-502/01 i C-31/02, Gaumain-Cerri i Barth, Zb.Orz. [2004] I-6483.”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1d) W art. 1 dodaje się punkt:

(va) „określenie „świadczenia rzeczowe” oznacza świadczenia rzeczowe przewidziane w ustawodawstwie państwa członkowskiego, które służą zapewnieniu, udostępnieniu, bezpośredniemu opłaceniu lub zwrotowi kosztów opieki medycznej i produktów i usług stanowiących element dodatkowy takiej opieki.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1e) Artykuł 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. Przepisów niniejszego rozporządzenia nie stosuje się:

(a) do pomocy społecznej i medycznej ani

(b) do świadczeń, co do których państwo przejmuje odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom i zapewnia rekompensatę ofiarom wojny i działań militarnych lub ich skutków; ofiarom przestępstw, zamachów lub aktów terroryzmu; ofiarom szkód spowodowanych przez funkcjonariuszy państwa członkowskiego podczas wykonywania ich obowiązków; lub ofiarom, które poniosły szkodę ze względów politycznych lub religijnych lub też ze względu na pochodzenie.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a) Art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Członkowie rodziny pracownika przygranicznego są uprawnieni do świadczeń rzeczowych w czasie ich pobytu we właściwym państwie członkowskim. Jednak dopóki obowiązuje załącznik III, gdy właściwe państwo członkowskie jest wymienione w załączniku III […], członkowie rodziny pracownika przygranicznego zamieszkujący w tym samym państwie członkowskim co pracownik przygraniczny, są uprawnieni do świadczeń rzeczowych we właściwym państwie członkowskim wyłącznie zgodnie z warunkami określonymi w art. 19 ust. 1.”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a) Art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Pracownik przygraniczny, który przechodzi na emeryturę lub rentę inwalidzką, jest uprawniony w przypadku choroby, do dalszego uzyskiwania świadczeń rzeczowych w państwie członkowskim, w którym ostatnio wykonywał pracę najemną lub pracę na własny rachunek, w zakresie, w jakim jest to kontynuacja opieki, która zaczęła się w tym państwie członkowskim. Określenie „kontynuacja opieki” oznacza dalsze badanie, diagnozowanie i leczenie choroby przez cały okres jej trwania.

Pierwszy akapit ma zastosowanie mutatis mutandis do członków rodziny emerytowanego pracownika przygranicznego.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W art. 51 ust. 3, przed słowami „zgodnie z procedurami określonymi w załączniku XI” dodaje się słowa „w stosowanych przypadkach”.

2) Artykuł 51 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Jeżeli ustawodawstwo lub określony system państwa członkowskiego uzależnia nabycie, zachowanie lub odzyskanie prawa do świadczeń od tego, czy zainteresowany był w chwili realizacji ryzyka ubezpieczony, to warunek ten uważa się za spełniony, jeżeli zainteresowany był wcześniej ubezpieczony na podstawie odpowiednio: ustawodawstwa lub określonego systemu tego państwa członkowskiego, a w chwili realizacji ryzyka jest ubezpieczony od tego samego ryzyka na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego lub — jeżeli nie jest — należy mu się świadczenie z tytułu tego samego ryzyka na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego. Ten ostatni warunek uważa się zaś za spełniony w przypadkach, o których mowa w art. 57.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Instytucja właściwa może odstąpić od ustalania proporcjonalnego:

4. W przypadkach, w których wyliczanie zgodnie z ust. 1 lit. a) w jednym państwie członkowskim nieodmiennie wiąże się z tym, że świadczenie niezależne jest równe lub wyższe od świadczenia proporcjonalnego ustalonego zgodnie z ust. 1 lit. b), instytucja właściwa odstępuje od obliczenia proporcjonalnego, pod warunkiem że:

a) w przypadkach, w których wyliczanie zgodnie z ust. 1 lit. a) w jednym państwie członkowskim nieodmiennie wiąże się z tym, że świadczenie niezależne jest równe lub wyższe od świadczenia proporcjonalnego ustalonego zgodnie z ust. 1 lit. b);

(a) przypadek taki objęty jest częścią 1 załącznika VIII;

b) w przypadkach gdy emerytura oparta jest na systemie o zdefiniowanej składce.

(b) w danym przypadku nie ma zastosowania żadne ustawodawstwo zawierające przepisy wykluczające kumulację świadczeń, o którym mowa w art. 54 i 55, chyba że spełnione są warunki określone w art. 55 ust. 2; oraz

Przypadki, o których mowa w lit. a) i b) określone są w załączniku VIII.”

(c) w okolicznościach określonych w danym przypadku art. 57 nie ma zastosowania do okresów ukończonych na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3a) W art. 52 dodaje się ustęp o brzmieniu:

„4a. Niezależnie od przepisów ust. 1, 2 i 3 obliczanie proporcjonalne nie ma zastosowania do systemów, które zapewniają świadczenia obliczane bez brania pod uwagę okresów czasu — o ile systemy te figurują w wykazie zawartym w części 2 załącznika VIII. W takich przypadkach zainteresowanemu należy się świadczenie obliczone zgodnie z ustawodawstwem danego państwa członkowskiego.”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4a) W art. 56 dodaje się ustęp o brzmieniu:

„1a. Jeżeli ust. 1 lit. c) nie ma zastosowania, gdyż według ustawodawstwa państwa członkowskiego świadczenie należy obliczyć na podstawie informacji innych niż okresy ubezpieczenia lub zamieszkania — danych niewyrażanych w kategoriach czasowych, to za każdy okres ubezpieczenia lub zamieszkania ukończony na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego, instytucja właściwa uwzględnia kwotę zgromadzonego kapitału, kapitału uznawanego za zgromadzony lub jakąkolwiek inną liczbę służącą do obliczenia świadczenia zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, podzieloną przez jednostki okresów odpowiadające jej w danym systemie emerytalno-rentowym.”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4b) W art. 57 dodaje się ustęp o brzmieniu:

„3a. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do systemów figurujących w wykazie zawartym w części 2 załącznika VIII”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4c) Artykuł 62 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 i 2, w odniesieniu do osób bezrobotnych objętych przepisami art. 65 ust. 5 lit. a), instytucja miejsca zamieszkania bierze pod uwagę wynagrodzenie lub dochód zawodowy, który zainteresowany otrzymywał w państwie członkowskim, którego ustawodawstwu podlegał w okresie swojego ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek zgodnie z przepisami rozporządzenia wykonawczego.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4d) Po art. 68 dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 68a

Udzielanie świadczeń

Jeżeli osoba, której należy udzielić świadczeń rodzinnych, nie wykorzystuje ich na utrzymanie członków rodziny, właściwa instytucja wypełnia swoje zobowiązania prawne poprzez udzielenie wspomnianych świadczeń osobie fizycznej lub prawnej, która faktycznie utrzymuje członków tej rodziny, na wniosek i za pośrednictwem instytucji w państwie członkowskim ich miejsca zamieszkania lub instytucji wyznaczonej lub organu wskazanego w tym celu przez właściwą władzę państwa członkowskiego, w którym mają oni miejsce zamieszkania.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4e) W art. 87 dodaje się ustęp o brzmieniu:

„10 a. Załącznik III będzie uchylony po upływie 5 lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1a) W załączniku I część I wprowadza się następujące zmiany:

a) Po wpisie w tytule „A. BELGIA” dodaje się następujący wpis:

„Aa. BUŁGARIA

Świadczenia alimentacyjne wypłacane przez państwo na podstawie art. 92 kodeksu rodzinnego.”;

b) Po wpisie w tytule „C. NIEMCY” dodaje się następujące wpisy:

„Ca. ESTONIA

Świadczenia alimentacyjne wypłacane na podstawie ustawy o świadczeniach alimentacyjnych z 21 lutego 2007 r.

Cb. HISZPANIA

Zaliczki z tytułu świadczeń alimentacyjnych wypłacane na podstawie dekretu królewskiego 1618/2007 z 7 grudnia 2007 r.”;

c) Po wpisie w tytule „D. FRANCJA” dodaje się następujące wpisy:

„Da. LITWA

Płatności z Dziecięcego Funduszu Alimentacyjnego na podstawie ustawy o Dziecięcym Funduszu Alimentacyjnym

Db. LUKSEMBURG

Zaliczki z tytułu świadczeń alimentacyjnych i egzekucja tych świadczeń w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1980 r.”;

d) Po wpisie w tytule „I. AUSTRIA” dodaje się następujący wpis:

„Ia. POLSKA

Świadczenia alimentacyjne na podstawie ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów”;

e) Po wpisie w tytule „F. PORTUGALIA” dodaje się następujące wpisy:

„Fa. SŁOWENIA

Zastępcze świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania w zgodności z ustawą z dnia 25 lipca 2006 r. o gwarancji publicznej i funduszu alimentacyjnym Republiki Słowenii.

Fb. SŁOWACJA

Zastępcze świadczenie z tytułu alimentacji (zastępcze świadczenie alimentacyjne) zgodnie z ustawą nr 452/2004 Coll. o zastępczym świadczeniu z tytułu alimentacji, z późniejszymi zmianami.”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1) Załącznik I, część II otrzymuje brzmienie:

a) Po wpisie w tytule „A. BELGIA” dodaje się następujący wpis:

„Aa. BUŁGARIA

Zryczałtowany zasiłek macierzyński (ustawa o zasiłkach rodzinnych dla dzieci)

Ab. REPUBLIKA CZESKA

Zasiłek z tytułu urodzenia dziecka

Ac. ESTONIA

Zasiłek z tytułu urodzenia dziecka

zasiłek adopcyjny”;

(b) Tytuł „B. HISZPANIA” otrzymuje następujące brzmienie:

Jednorazowe zasiłki z tytułu urodzenia dziecka i adopcji”;

1. W załączniku I, sekcja II, po tekście w tytule „C. FRANCJA” dodaje się zdanie w brzmieniu:

(c) W tytule „C. FRANCJA” po tekście dodaje się następujące słowa:

„, z wyjątkiem przypadków gdy są one wypłacane osobie podlegającej ustawodawstwu Francji na mocy art. 12 lub art. 16.”

„, z wyjątkiem przypadków gdy są one wypłacane osobie podlegającej ustawodawstwu Francji na mocy art. 12 lub art. 16.”

(d) Po wpisie w tytule „C. FRANCJA” dodaje się następujące wpisy:

„Ca. ŁOTWA

Zasiłek z tytułu urodzenia dziecka

Zasiłek adopcyjny

Cb. LITWA

Zryczałtowany zasiłek na dziecko”;

(e) Po wpisie w tytule „D. LUKSEMBURG” dodaje się następujące wpisy:

„Da. WĘGRY

Zasiłek macierzyński

Db. POLSKA

Jednorazowa zapomoga z tytułu narodzin dziecka (ustawa o świadczeniach rodzinnych)

Dc. RUMUNIA

Zasiłek z tytułu urodzenia dziecka

Wyprawki dla noworodków

Dd. SŁOWENIA

Zasiłek z tytułu urodzenia dziecka

De. SŁOWACJA

Zasiłek z tytułu urodzenia dziecka

dodatek do zasiłku porodowego”;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a) Załącznik II otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK II

POSTANOWIENIA UMÓW, KTÓRE POZOSTAJĄ W MOCY I KTÓRE, W ODPOWIEDNICH PRZYPADKACH, SĄ OGRANICZONE DO OBJĘTYCH NIMI OSÓB

Uwagi ogólne

Należy zwrócić uwagę, że te przepisy umów dwustronnych, które nie wchodzą w zakres niniejszego rozporządzenia i które pozostają w mocy pomiędzy państwami członkowskimi nie są wymienione w niniejszym załączniku. Obejmuje to zobowiązania powstałe pomiędzy państwami członkowskimi, wynikającymi z umów ustanawiających, na przykład, przepisy dotyczące naliczania okresów ubezpieczeń przebytych w kraju trzecim.

(art. 8 ust. 1)

Nadal mające zastosowanie postanowienia umów o zabezpieczeniu społecznym

1. BELGIA-NIEMCY

Art. 3 i 4 Protokołu końcowego z dnia 7 grudnia 1957 r. do umowy ogólnej z tego samego dnia, w brzmieniu ustalonym Protokołem uzupełniającym z dnia 10 listopada 1960 r. (zaliczanie okresów ubezpieczenia przebytych w niektórych regionach przygranicznych przed, podczas i po drugiej wojnie światowej).

2. BELGIA-LUKSEMBURG

Umowa z dnia 24 marca 1994 r. o zabezpieczeniu społecznym dla pracowników przygranicznych (dotycząca uzupełniającego zwrotu kosztów o zryczałtowanej stawce)

3. BUŁGARIA-NIEMCY

Artykuł 28 ust. 1 lit. b) umowy z dnia 17 grudnia 1997 r. o zabezpieczeniu społecznym (zachowanie porozumień zawartych między Bułgarią a byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie osób, które otrzymywały świadczenia przed 1996 r.).

4. BUŁGARIA-AUSTRIA

Artykuł 38 ust. 3 umowy z dnia 14 kwietnia 2005 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia przebytych przed 27 listopada 1961 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

5. BUŁGARIA-SŁOWENIA

Artykuł 32 ust. 2 umowy z dnia 18 grudnia 1957 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia przebytych do 31 grudnia 1957 r.).

6. REPUBLIKA CZESKA-NIEMCY

Artykuł 39 ust. 1 lit. b) i c) umowy z dnia 27 lipca 2001 r. o zabezpieczeniu społecznym (zachowanie porozumień zawartych między byłą Republiką Czechosłowacką i byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie osób, które otrzymywały świadczenia przed 1996 r.; zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych w jednym z umawiających się państw dla osób, które otrzymywały już świadczenia za te okresy od umawiającego się państwa dnia 1 września 2002 r. i przebywały na jego terytorium).

7. REPUBLIKA CZESKA-CYPR

Artykuł 32 ust. 4 umowy z dnia 19 stycznia 1999 r. o zabezpieczeniu społecznym (określający uprawnionego do obliczenia okresów zatrudnienia zakończonych na podstawie właściwej umowy z 1976 r.); niniejsze postanowienie ma zastosowanie tylko do osób nią objętych.

8. REPUBLIKA CZESKA-LUKSEMBURG

Artykuł 52 ust. 8 umowy z dnia 17 listopada 2000 r. (zaliczanie okresów ubezpieczenia emerytalnego uchodźców politycznych).

9. REPUBLIKA CZESKA-AUSTRIA

Artykuł 32 ust. 3 umowy z dnia 20 lipca 1999 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 27 listopada 1961 r.); niniejszy punkt ma nadal zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

9. REPUBLIKA CZESKA-SŁOWACJA

Artykuły 12, 20 i 33 umowy z dnia 29 października 1992 r. o zabezpieczeniu społecznym (art. 12 określa kompetencje w zakresie przyznawania renty rodzinnej; art. 20 określa kompetencje w zakresie obliczania zakończonych okresów ubezpieczenia do dnia rozwiązania Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji; art. 33 określa kompetencje w zakresie wypłacania emerytur przyznanych przed rozwiązaniem Federacyjnej Republiki Czech i Słowacji;

11. DANIA-FINLANDIA

Art. 7 Konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym dotyczący pokrycia dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w trakcie pobytu w innym kraju nordyckim, powodującej konieczność przedsięwzięcia droższej podróży powrotnej do kraju zamieszkania.

12. DANIA-SZWECJA

Art. 7 Konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym dotyczący pokrycia dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w trakcie pobytu w innym kraju nordyckim, powodującej konieczność przedsięwzięcia droższej podróży powrotnej do kraju zamieszkania.

13. NIEMCY-HISZPANIA

Art. 45 ust. 2 umowy z dnia 4 grudnia 1973 r. o zabezpieczeniu społecznym (reprezentacja przez placówki dyplomatyczne i konsularne).

14. NIEMCY-FRANCJA

(a) umowa uzupełniająca nr 4 z dnia 10 lipca 1950 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia, w formie określonej w Umowie dodatkowej nr 2 z dnia 18 czerwca 1955 r. (zaliczanie okresów ubezpieczenia przebytych między dniem 1 lipca 1940 r. a dniem 30 czerwca 1950 r.);

(b) tytuł I wspomnianej umowy dodatkowej nr 2 (zaliczanie okresów ubezpieczenia przebytych przed dniem 8 maja 1945 r.);

(c) pkt 6, 7 i 8 Protokołu ogólnego z dnia 10 lipca 1950 r. do Konwencji ogólnej z tego samego dnia (uzgodnienia administracyjne);

(d) tytuły II, III i IV umowy z dnia 20 grudnia 1963 r. (zabezpieczenie społeczne w kraju związkowym Saary).

15. NIEMCY-LUKSEMBURG

Art. 4-7 umowy z dnia 11 lipca 1959 r. (zaliczanie okresów ubezpieczenia przebytych między wrześniem 1940 r. a czerwcem 1946 r.).

16. NIEMCY-WĘGRY

Artykuł 40 ust. 1 lit. b) umowy z dnia 02.05.98 r. o zabezpieczeniu społecznym (zachowanie porozumienia zawartego między Węgrami i byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie osób, które otrzymywały świadczenia przed 1996 r.).

17. NIEMCY-NIDERLANDY

Art. 2 i 3 umowy uzupełniającej nr 4 z dnia 21 grudnia 1956 r. do Konwencji z dnia 29 marca 1951 r. (rozstrzyganie w sprawach praw nabytych w niemieckim systemie ubezpieczenia społecznego przez pracowników niderlandzkich między dniem 13 maja 1940 r. a dniem 1 września 1945 r.)

18. NIEMCY-AUSTRIA

(a) Art. 1 ust. 5 oraz art. 8 umowy z dnia 19 lipca 1978 r. o ubezpieczeniu na wypadek bezrobocia oraz art. 10 Protokołu końcowego do tej umowy (przyznawanie zasiłków dla bezrobotnych pracownikom przygranicznym przez poprzednie państwo zatrudnienia) stosuje się do osób, które pracowały jako pracownicy przygraniczni do dnia 1 stycznia 2005 r. włącznie i stały się bezrobotne przed dniem 1 stycznia 2011 r.

(b) Art. 14 ust. 2 lit. g), h), i) oraz j) umowy z dnia 4 października 1995 r. o zabezpieczeniu społecznym dotyczący podziału kompetencji między oba kraje w odniesieniu do spraw dotyczących zakończonego ubezpieczenia i do przebytych okresów ubezpieczenia (podział kompetencji między oboma krajami w odniesieniu do spraw dotyczących zakończonego ubezpieczenia i do przebytych okresów ubezpieczenia); niniejszy punkt ma nadal zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

19. NIEMCY-POLSKA

(a) Umowa z dnia 9 października 1975 r. o zaopatrzeniu emerytalnym i wypadkowym, na warunkach i w zakresie określonym w art. 27 ust. 2, 3 i 4 umowy z dnia 8 grudnia 1990 r. o zabezpieczeniu społecznym (zachowanie statusu prawnego na podstawie umowy z 1975 r. osób, które zamieszkiwały na stałe na terytorium Niemiec lub Polski przed 1 stycznia 1991 r. i które nadal tam zamieszkują).

(b) Art. 27 ust. 5 i art. 28 ust. 2 umowy z dnia 8 grudnia 1990 r. o zabezpieczeniu społecznym (zachowanie uprawnień do emerytury wypłacanej na podstawie umowy z 1957 r. zawartej między byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną a Polską; zaliczanie okresów ubezpieczenia przebytych przez polskich pracowników na mocy umowy z 1988 r. zawartej między byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną a Polską).

20. NIEMCY-RUMUNIA

Artykuł 28 ust. 1 lit. b) umowy z dnia 8 kwietnia 2005 r. o zabezpieczeniu społecznym (zachowanie umowy zawartej między Rumunią a byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie osób, które otrzymywały świadczenia przed 1996 r.).

21. NIEMCY-SŁOWENIA

Art. 42 umowy z dnia 24 września 1997 r. o zabezpieczeniu społecznym (rozstrzyganie w sprawie praw nabytych przed 1 stycznia 1956 r. w systemie ubezpieczenia społecznego drugiego umawiającego się państwa); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

22. NIEMCY-SŁOWACJA

Drugi i trzeci akapit artykułu 29 ust. 1 umowy z dnia 12 września 2002 r. (zachowanie umowy zawartej między byłą Republiką Czechosłowacką a byłą Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie osób, które otrzymywały świadczenia przed 1996 r.; zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych w jednym z umawiających się państw dla osób, które otrzymywały już świadczenia za te okresy od umawiającego się państwa dnia 1 grudnia 2003 r. i przebywały na jego terytorium).

23. NIEMCY-ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

(a) Art. 7 ust. 5 i 6 umowy z dnia 20 kwietnia 1960 r. o zabezpieczeniu społecznym (ustawodawstwo właściwe dla osób cywilnych pracujących w służbie sił zbrojnych);

(b) art. 5 ust. 5 i 6 umowy z dnia 20 kwietnia 1960 r. o ubezpieczeniu na wypadek bezrobocia (ustawodawstwo właściwe dla osób cywilnych pracujących w służbie sił zbrojnych).

24. IRLANDIA-ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Art. 19 ust. 2 umowy z dnia 14 grudnia 2004 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący przenoszenia i uznawania niektórych świadczeń z tytułu niepełnosprawności).

25. HISZPANIA-PORTUGALIA

Art. 22 Konwencji ogólnej z dnia 11 czerwca 1969 r. (przenoszenie zasiłków dla bezrobotnych). Wpis ten zachowa ważność przez okres dwóch lat od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (WE) nr 883/2004.

26. WŁOCHY-SŁOWENIA

(a) Umowa w sprawie wykonania wzajemnych zobowiązań w zakresie ubezpieczeń społecznych, z uwzględnieniem paragrafu 7 załącznika XIV do Traktatu o pokoju (zawarta w formie wymiany not dnia 5 lutego 1959 r.) (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 18 grudnia 1954 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

(b) art. 45 ust. 3 umowy z dnia 7 lipca 1997 r. o zabezpieczeniu społecznym dotyczący byłej strefy B Wolnego Terytorium Triestu (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 5 października 1956 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

27. LUKSEMBURG-PORTUGALIA

Porozumienie z dnia 10 marca 1997 r. (w sprawie uznawania decyzji podejmowanych przez instytucje jednej z umawiających się stron dotyczących inwalidztwa osób wnioskujących o rentę od instytucji drugiej umawiającej się strony).

28. LUKSEMBURG-SŁOWACJA

Artykuł 50 ust. 5 umowy z dnia 23 maja 2002 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia emerytalnego uchodźców politycznych).

29. WĘGRY-AUSTRIA

Artykuł 36 ust. 3 umowy z dnia 31 marca 1999 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 27 listopada 1961 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

30. WĘGRY-SŁOWENIA

Artykuł 31 umowy z dnia 7 października 1957 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 29 maja 1956 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

31. WĘGRY-SŁOWACJA

Artykuł 34 ust. 1 umowy z dnia 30 stycznia 1959 r. o zabezpieczeniu społecznym (art. 34 ust. 1 stanowi, że okresy ubezpieczenia przyznane przed datą podpisania umowy to okresy ubezpieczenia państwa umawiającego się, na którego terenie osoba uprawniona jest zamieszkała); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

32. AUSTRIA-POLSKA

Artykuł 33 ust. 3 umowy z dnia 7 września 1998 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 27 listopada 1961 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

33. AUSTRIA-RUMUNIA

Artykuł 37 ust. 3 umowy z dnia 28 października 2005 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 27 listopada 1961 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

34. AUSTRIA-SŁOWENIA

Artykuł 37 umowy z dnia 10 marca 1997 r. o zabezpieczeniu społecznym (zaliczanie okresów ubezpieczenia zakończonych przed 1 stycznia 1956 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

35. AUSTRIA-SŁOWACJA

Artykuł 34 ust. 3 umowy z dnia 21 grudnia 2001 r. o zabezpieczeniu społecznym (uznawanie okresów ubezpieczenia przebytych przed 27 listopada 1961 r.); niniejszy punkt ma zastosowanie tylko do osób objętych tą umową.

36. PORTUGALIA-ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Artykuł 2 ust. 1 Protokołu z dnia 15 listopada 1978 r. o leczeniu medycznym.

37. FINLANDIA-SZWECJA

Artykuł 7 Konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym dotyczący pokrycia dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w trakcie pobytu w innym kraju nordyckim, powodującej konieczność przedsięwzięcia droższej podróży powrotnej do kraju zamieszkania.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1b) W załączniku III wprowadza się następujące zmiany:

1. Po wpisie „DANIA” dodaje się wpis „ESTONIA”.

2. Po wpisie „IRLANDIA” dodaje się następujące wpisy:

„LITWA

WĘGRY”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1c) W załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:

1. Po wpisie „BELGIA” dodaje się następujące wpisy:

„BUŁGARIA

REPUBLIKA CZESKA”.

2. Po wpisie „FRANCJA” dodaje się wpis „CYPR”.

3. Po wpisie „LUKSEMBURG” dodaje się wpis „WĘGRY”.

4. Po wpisie „AUSTRIA” dodaje się następujące wpisy:

„POLSKA

SŁOWENIA”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1d) W załączniku VI wprowadza się następujące zmiany:

1. Dodaje się następujące pozycje:

“-A. REPUBLIKA CZESKA

Pełna renta inwalidzka dla osób, których całkowite inwalidztwo powstało przed osiągnięciem osiemnastego roku życia, a które nie przebyły wymaganego okresu ubezpieczenia (dział 42 ustawy o ubezpieczeniu emerytalnym nr 155/1955 Coll.).

-Aa. ESTONIA

a) renty inwalidzkie przyznane przed dniem 1 kwietnia 2000 r. na podstawie ustawy o świadczeniach państwowych i zachowane na podstawie ustawy o państwowym ubezpieczeniu emerytalnym;

b) renty krajowe przyznane z tytułu inwalidztwa zgodnie z ustawą o państwowym ubezpieczeniu emerytalnym;

c) renty inwalidzkie przyznane zgodnie z ustawą o służbie w Siłach Obronnych, ustawą o służbie w Policji, ustawą o prokuraturze, ustawą o statusie sędziego, ustawą o wynagrodzeniach, emeryturach, rentach i innych gwarancjach socjalnych dla członków Riigikogu oraz z ustawą o urzędowych świadczeniach na rzecz Prezydenta Republiki.”

2. Zmienia się kolejność wpisów w rubrykach „A. GRECJA” i „B. IRLANDIA”, w wyniku której przybiorą one postać „A. IRLANDIA” i „B. GRECJA”.

3. W rubryce „B. IRLANDIA” tekst otrzymuje brzmienie:

„Część II rozdział 17 ujednoliconej ustawy o opiece społecznej z 2005 r.”

4. po wpisie w tytule „B. GRECJA” dodaje się następujący wpis:

“Ba. ŁOTWA

Renty inwalidzkie (trzecia grupa) na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 stycznia 1996 r. o emeryturach i rentach państwowych.”

5. W rubryce „B. FINLANDIA” tekst otrzymuje brzmienie:

„Renty krajowe dla osób niepełnosprawnych od urodzenia lub które stały się niepełnosprawne we wczesnym wieku (krajowa ustawa o rentach i emeryturach, 568/2007);

renty inwalidzkie określone na podstawie przepisów przejściowych i przyznane przed dniem 1 stycznia 1994 r. (przepisy wykonawcze do krajowej ustawy o rentach i emeryturach, 569/2007).”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1e) Załącznik VII otrzymuje brzmienie:

1. W tabelach zatytułowanych „BELGIA” i „FRANCJA” skreśla się wiersze dotyczące Luksemburga.

2. Skreśla się tabelę zatytułowaną „LUKSEMBURG”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W załączniku VIII wprowadza się następujące zmiany:

2) Załącznik VIII otrzymuje brzmienie:

a) tytuł załącznika otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK VIII

„PRZYPADKI, W KTÓRYCH MOŻNA ODSTĄPIĆ OD USTALANIA PROPORCJONALNEGO”;

PRZYPADKI, W KTÓRYCH ODSTĘPUJE SIĘ OD USTALANIA PROPORCJONALNEGO LUB W KTÓRYCH NIE MA ONO ZASTOSOWANIA

b) po wpisie w tytule „A. DANIA” dodaje się następujący wpis:

(art. 52 ust. 4 i 5)

„AA. NIEMCY

Część 1: Przypadki, w których odstępuje się od ustalania proporcjonalnego na mocy art. 52 ust. 4

Świadczenia Berufsständische Versorgungseinrichtung für die kammerfähigen Berufe (instytucji zabezpieczenia społecznego zawodów, które stworzyły własne izby).”;

A. DANIA

c) po wpisie w tytule „B. FRANCJA” dodaje się następujący wpis:

Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury lub renty, o których mowa w ustawie o świadczeniach emerytalno-rentowych, z wyjątkiem świadczeń emerytalno-rentowych wymienionych w załączniku IX.

„Podstawowe lub dodatkowe systemy emerytalne, w których wysokość świadczeń z tytułu starości jest ustalana na podstawie punktów emerytalnych.”;

B. IRLANDIA

po wpisie w tytule „D. NIDERLANDY” dodaje się następujące wpisy:

Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury państwowej (przejściowej), emerytury państwowej (składkowej) oraz renty (składkowej) dla wdów i wdowców.

„DA.  AUSTRIA

C. CYPR

Całość lub część świadczeń udzielanych przez Versorgungseinrichtung der Kammern der Freien Berufe (instytucja zabezpieczenia społecznego dla izb wolnych zawodów), które są finansowane wyłącznie w ramach systemu kapitałowego, lub które są oparte na systemie kont emerytalnych.

Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury, renty inwalidzkiej oraz renty dla wdów i wdowców.

DB. POLSKA

D. ŁOTWA

Emerytury na podstawie systemu opartego na zasadzie zdefiniowanej składki.”;

a) Wszystkie wnioski o przyznanie renty inwalidzkiej (ustawa o emeryturach i rentach państwowych z dnia 1 stycznia 1996 r.).

e) po wpisie w tytule „G. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO” dodaje się następujące wpisy:

a) Wszystkie wnioski o przyznanie renty rodzinnej (ustawa o emeryturach i rentach państwowych z dnia 1 stycznia 1996 r.). ustawa o kapitałowym systemie emerytur z dnia 1 lipca 2001 r.).

„Wszystkie wnioski o stopniowane świadczenia emerytalne wypłacane na mocy National Insurance Act 1965 (ustawa o powszechnym ubezpieczeniu z 1965 r.), sekcja 36 i 37 oraz National Insurance Act (Northern Ireland) 1966 (ustawa o powszechnym ubezpieczeniu (Irlandia Północna) z 1966 r.), sekcje 35 i 36.

E. LITWA

„Wszystkie wnioski o dodatkowe świadczenia emerytalne na mocy Social Security Contributions and Benefits Act 1992 (ustawa o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z 1992 r.), sekcja 44 oraz Social Security Contributions (Northern Ireland) Act 1992 (ustawa o składkach na ubezpieczenia społeczne i świadczeniach (Irlandia Północna) z 1992 r.), sekcja 44.”.

Wszystkie wnioski o przyznanie renty rodzinnej z ubezpieczenia społecznego obliczone od podstawowej kwoty renty rodzinnej (ustawa o świadczeniach z ubezpieczenia społecznego).

F. NIDERLANDY

Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury na mocy ustawy o powszechnym ubezpieczeniu emerytalnym (AOW).

G. AUSTRIA

a) Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń na mocy federalnej ustawy ogólnej z dnia 9 września 1995 r. o zabezpieczeniu społecznym (ASVG), ustawy federalnej z dnia 11 października 1978 r. o zabezpieczeniu społecznym przedsiębiorców i przedstawicieli wolnych zawodów (GSVG), ustawy federalnej z dnia 11 października 1978 r. o zabezpieczeniu społecznym rolników prowadzących działalność na własny rachunek (BSVG) oraz ustawy federalnej z dnia 30 listopada 1978 r. o zabezpieczeniu społecznym przedstawicieli wolnych zawodów prowadzących działalność na własny rachunek (FSVG).

b) Wszystkie wnioski o przyznanie renty inwalidzkiej na podstawie konta emerytalnego na mocy ustawy ogólnej o emeryturach i rentach (APG) z dnia 18 listopada 2004 r.

c) Wszystkie wnioski o przyznanie renty rodzinnej na podstawie konta emerytalnego na mocy ustawy ogólnej o emeryturach i rentach (APG) z dnia 18 listopada 2004 r., jeżeli nie należy się podwyższenie świadczeń w związku z dodatkowymi miesiącami ubezpieczenia na mocy art. 7 ust. 2 ustawy ogólnej o emeryturach i rentach (APG).

d) Wszystkie wnioski o przyznanie renty inwalidzkiej i rodzinnej od Austriackich Regionalnych Izb Lekarskich [Landesärztekammer] opartej na świadczeniu podstawowym (świadczenie podstawowe i wszelkie świadczenia uzupełniające albo emerytura podstawowa).

e) Wszystkie wnioski o przyznanie stałego zasiłku z tytułu choroby zawodowej i zasiłku na prawach renty rodzinnej z funduszu emerytalno-rentowego Austriackiej Izby Weterynarzy.

f) Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń z tytułu renty inwalidzkiej, renty dla wdów i renty dla sierot zgodnie ze statutem instytucji pomocy społecznej austriackich izb adwokackich część A.

H. POLSKA

Wszystkie wnioski o przyznanie renty inwalidzkiej, emerytury w ramach planu emerytalnego o zdefiniowanych świadczeniach oraz renty rodzinnej.

I. PORTUGALIA

Wszystkie wnioski o przyznanie renty inwalidzkiej, emerytury i renty rodzinnej, z wyjątkiem przypadków, gdy skumulowane okresy ubezpieczenia spełnione na mocy ustawodawstwa co najmniej dwóch państw członkowskich wynoszą co najmniej 21 lat kalendarzowych, okresy ubezpieczenia w kraju wynoszą najwyżej 20 lat, a obliczenia dokonano na podstawie art. 11 rozporządzenia z mocą ustawy nr 35/2002 z dnia 19 lutego.

J. SŁOWACJA

a) Wszystkie wnioski o przyznanie renty rodzinnej (renty dla wdów, wdowców i sierot), którą oblicza się według przepisów obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2004 r. i której wysokość określa się na podstawie emerytury wypłacanej uprzednio danemu członkowi rodziny przed jego śmiercią.

b) Wszystkie wnioski o przyznanie świadczeń emerytalno-rentowych obliczonych według ustawy nr 461/2003 o zabezpieczeniu społecznym ze zmianami.

K. SZWECJA

Wszystkie wnioski o przyznanie świadczenia gwarantowanego w formie emerytury (ustawa 1998:702) i emerytury w formie świadczenia dodatkowego (ustawa 1998:674).

L. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Wszystkie wnioski o przyznanie emerytury, rent dla wdów, wdowców lub partnerów związku cywilnego, z wyjątkiem przypadków, gdy:

a) w roku podatkowym rozpoczynającym się dnia 6 kwietnia 1975 r. lub później:

i) zainteresowana osoba spełniła okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania na mocy ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa i innego państwa członkowskiego; oraz

ii) co najmniej jednego roku podatkowego, o którym mowa w ppkt (i), nie uznano za rok kwalifikujący się w rozumieniu ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa;

b) okresy ubezpieczenia spełnione na mocy ustawodawstwa obowiązującego w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do okresów sprzed 5 lipca 1948 r. byłyby brane pod uwagę do celów stosowania przepisów art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia poprzez zastosowanie okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub zamieszkania na mocy ustawodawstwa innego państwa członkowskiego.

Wszystkie wnioski o przyznanie dodatkowego świadczenia emerytalnego na mocy ustawy o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach z 1992 r., sekcja 44, oraz ustawy o składkach na zabezpieczenie społeczne i świadczeniach (Irlandia Północna) z 1992 r., sekcja 44.

Część 2: Przypadki, w których zastosowanie ma art. 52 ust. 5

A. FRANCJA

Podstawowe lub dodatkowe systemy emerytalne, w których wysokość świadczeń z tytułu starości jest ustalana na podstawie punktów emerytalnych.

B. ŁOTWA

Emerytury (ustawa o emeryturach i rentach państwowych z dnia 1 stycznia 1996 r.; ustawa o kapitałowym systemie emerytur z dnia 1 lipca 2001 r.).

C. WĘGRY

Świadczenia emerytalne oparte na członkostwie w prywatnych funduszach emerytalnych.

D. AUSTRIA

a) emerytury na podstawie kont emerytalnych na mocy ustawy ogólnej o emeryturach i rentach (APG) z dnia 18 listopada 2004 r.

b) obowiązkowe zasiłki na mocy art. 41 ustawy federalnej z dnia 28 grudnia 2001 r. BGBl I nr 154 o powszechnym funduszu wynagrodzeń farmaceutów austriackich [Pharmazeutische Gehaltskasse für Österreich].

c) emerytury i wcześniejsze emerytury Austriackich Regionalnych Izb Lekarskich oparte na świadczeniu podstawowym (świadczenie podstawowe i wszelkie świadczenia uzupełniające albo emerytura podstawowa), oraz wszystkie świadczenia emerytalno-rentowe Austriackich Regionalnych Izb Lekarskich oparte na świadczeniu dodatkowym (emerytura dodatkowa lub indywidualna).

d) wsparcie dla emerytów z funduszu emerytalno-rentowego Austriackiej Izby Weterynarzy.

e) świadczenia zgodne ze statutem instytucji pomocy społecznej austriackich izb adwokackich, część A i B, z wyjątkiem wniosków o przyznanie świadczeń inwalidzkich, rent dla wdów lub sierot zgodnie ze statutem instytucji pomocy społecznej austriackich izb adwokackich, część A.

f) świadczenia zapewniane przez instytucje pomocy społecznej Federalnej Izby Architektów i Doradców Technicznych na mocy ustawy o Austriackiej Izbie Inżynierów Budownictwa Lądowego (Ziviltechnikerkammergesetzt) z 1993 r. i zgodnie ze statutem instytucji pomocy społecznej, z wyjątkiem świadczeń z tytułu choroby zawodowej oraz świadczeń na prawach renty rodzinnej wynikających z wyżej wspomnianych świadczeń.

g) świadczenia zgodnie ze statutem instytucji pomocy społecznej Federalnej Izby Zawodowych Księgowych i Doradców Podatkowych na mocy austriackiej ustawy w sprawie zawodowych księgowych i doradców podatkowych [Wirtschaftstreuhandberufsgesetz].

E. POLSKA

Emerytury w ramach planu emerytalnego o zdefiniowanych świadczeniach.

F. SŁOWENIA

Emerytury i renty z obowiązkowego dodatkowego ubezpieczenia emerytalno-rentowego.

G. SŁOWACJA

Obowiązkowy system oszczędności emerytalnych.

H. SZWECJA

Emerytury i renty oparte na dochodach oraz emerytury i renty składkowe (ustawa 1998:674).

I. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

Stopniowane świadczenia emerytalne wypłacane na mocy ustawy o powszechnym ubezpieczeniu z 1965 r., sekcja 36 i 37, ustawy o powszechnym ubezpieczeniu (Irlandia Północna) z 1966 r., sekcja 35 i 36.

J. BUŁGARIA

Emerytury z dodatkowego obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego na podstawie części II tytułu II kodeksu ubezpieczenia społecznego.

L. ESTONIA

Obowiązkowy system oszczędności emerytalnych.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2a) W załączniku IX wprowadza się następujące zmiany:

1. W części I wprowadza się następujące zmiany:

a) Po wpisie w tytule „F. IRLANDIA” dodaje się następujący wpis:

„Fa. ŁOTWA

Renty inwalidzkie (trzecia grupa) na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 stycznia 1996 r. o emeryturach i rentach państwowych.”;

b) W rubryce „G. NIDERLANDY” dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Ustawa z dnia 10 listopada 2005 r. o dostosowaniu pracy i dochodu do zdolności do pracy (WIA).”;

c) W rubryce „H. FINLANDIA” tekst otrzymuje brzmienie:

„Renty krajowe dla osób niepełnosprawnych od urodzenia lub które stały się niepełnosprawne we wczesnym wieku (krajowa ustawa o rentach i emeryturach, 568/2007);

Renty krajowe i renty małżonka/-i określone na podstawie przepisów przejściowych i przyznane przed dniem 1 stycznia 1994 r. (przepisy wykonawcze do krajowej ustawy o rentach i emeryturach, 569/2007).

Dodatkowa kwota renty dziecka przy obliczaniu niezależnych składek na podstawie krajowej ustawy o rentach i emeryturach (krajowa ustawa o rentach i emeryturach, 568/2007).”

d) W rubryce „I. SZWECJA” tekst otrzymuje brzmienie:

„Szwedzka renta chorobowa i aktywizacyjne świadczenie chorobowe (ustawa 1962:381).

Szwedzka emerytura gwarancyjna i świadczenie gwarantowane, które zastąpiły pełne szwedzkie emerytury państwowe przewidziane w ustawodawstwie o emeryturach państwowych mającym zastosowanie przed dniem 1 stycznia 1993 r. oraz pełna emerytura państwowa przyznana na podstawie przepisów przejściowych ustawodawstwa mającego zastosowanie od tej daty.”

2. W załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a) Po wpisie w tytule „C. WŁOCHY” dodaje się następujące wpisy:

„Ca. ŁOTWA

Renta rodzinna wyliczana na podstawie zakładanych okresów ubezpieczenia (art. 23 ust. 8 ustawy z dnia 1 stycznia 1996 r. o emeryturach i rentach państwowych).

Cb. LITWA

a) renty z tytułu niezdolności do pracy z państwowego ubezpieczenia społecznego wypłacane na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z państwowego ubezpieczenia społecznego.

b) renty rodzinne i sieroce z państwowego ubezpieczenia społecznego wyliczone, zgodnie z ustawą o emeryturach i rentach z państwowego ubezpieczenia społecznego, na podstawie renty z tytułu niezdolności do pracy, którą otrzymywał zmarły.”.

c) Po wpisie w tytule „D. LUKSEMBURG” dodaje się następujący wpis:

„G. SŁOWACJA

a) Słowacka renta inwalidzka i pochodna od niej renta rodzinna;

b) renta inwalidzka przyznana osobie, która stała się inwalidą będąc dzieckiem pozostającym na utrzymaniu i w przypadku której zawsze uznaje się przebycie wymaganych okresów ubezpieczenia (art. 70 ust. 2, art. 72 ust. 3 oraz art. 73 ust. 3 i 4 ustawy nr 461/2003 o ubezpieczeniu społecznym, z późniejszymi zmianami).”;

3. W części III wpis „Nordycka konwencja o zabezpieczeniu społecznym z dnia 15 czerwca 1992 r.” otrzymuje brzmienie:

„Nordycka konwencja o zabezpieczeniu społecznym z dnia 18 sierpnia 2003 r.”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2b) Załącznik X otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK X

SPECJALNE NIESKŁADKOWE ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNE

(art.70 ust. 2 lit. c)

A. BELGIA

a) zasiłek zastępujący dochody (ustawa z dnia 27 lutego 1987 r.)

b) dochód gwarantowany dla osób starszych (ustawa z dnia 22 marca 2001 r.).

B. BUŁGARIA

Emerytura socjalna ze względu na podeszły wiek (art. 89 kodeksu zabezpieczenia społecznego)

C. REPUBLIKA CZESKA

Zasiłek socjalny (ustawa o państwowej pomocy społecznej nr 117/1995 Sb)

D. DANIA

Wydatki na mieszkanie dla rencistów i emerytów (ustawa o pomocy przy indywidualnym zamieszkaniu, tekst jednolity w ustawie nr 204 z dnia 29 marca 1995 r.)

E. NIEMCY

Dochód zapewniający podstawowe utrzymanie dla osób starszych i osób o ograniczonych możliwościach zarobkowania, przyznawany na podstawie rozdziału 4 księgi XII kodeksu socjalnego.

Świadczenia na pokrycie kosztów pobytu, na mocy podstawowego przepisu dla osób poszukujących pracy, chyba, że w odniesieniu do tych świadczeń spełnione są wymogi zakwalifikowania się do otrzymywania czasowego dodatku po uzyskaniu zasiłku dla bezrobotnych (art. 24 ust. 1 księgi II Kodeksu społecznego)

F. ESTONIA

a) zasiłek dla osób dorosłych niepełnosprawnych (ustawa z dnia 27 stycznia 1999 r. o świadczeniach socjalnych dla osób niepełnosprawnych)

b) państwowy zasiłek dla bezrobotnych (ustawa z dnia 29 września 2005 r. o służbach rynku pracy i o wsparciu wejścia na rynek pracy)

G. IRLANDIA

a) zasiłek dla poszukujących pracy (ujednolicona ustawa o opiece społecznej z 2005 r., część 3, rozdział 2);

b) emerytura państwowa (nieskładkowa) (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 4);

c) renta dla wdów (nieskładkowa) i renta dla wdowców (nieskładkowa) [(ujednolicona) ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 6];

d) zasiłek z tytułu inwalidztwa (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 10);

e) zasiłek dla osób niepełnosprawnych na pokrycie wydatków związanych z transportem (ustawa o zdrowiu z 1970 r., sekcja 61);

f) renta dla niewidomych (ujednolicona ustawa o ochronie socjalnej z 2005 r., część 3, rozdział 5).

H. GRECJA

Specjalne świadczenia dla osób starszych (ustawa nr 1296/82).

I. HISZPANIA

a) gwarancja dochodu minimalnego (ustawa nr 13/82 z dnia 7 kwietnia 1982 r.);

b) świadczenia pieniężne z tytułu pomocy osobom starszym i inwalidom niezdolnym do pracy (dekret królewski nr 2620/81 z dnia 24 lipca 1981 r.);

c) Następujące świadczenia emerytalne:

i) nieskładkowe renty inwalidzkie i emerytury określone w art. 38 ust. 1 jednolitego tekstu ustawy powszechnej w sprawie zabezpieczenia społecznego, zatwierdzonej przez królewski dekret ustawodawczy nr 1/1994 z dnia 20 czerwca 1994 r.;

ii) zasiłki uzupełniające wyżej wymienione świadczenia, przewidziane w systemach ustawodawczych Comunidades Autonomas, gdzie uzupełnienia takie gwarantują dochód w wysokości niezbędnej do pokrycia kosztów utrzymania, uwzględniające sytuację gospodarczą i społeczną w odnośnych Comunidades Autonomas.

d) Zasiłki na promocję mobilności i rekompensatę kosztów transportu (ustawa nr 13/1982 z 7 kwietnia 1982 r.).

J.FRANCJA

(a) Zasiłki uzupełniające:

i) ze Specjalnego Funduszu Inwalidzkiego, oraz

ii) z Funduszu Solidarności z Osobami Starszymi

z tytułu nabytych praw (ustawa z dnia 30 czerwca 1956 r., skodyfikowana w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego).

b) zasiłek dla niepełnosprawnych dorosłych (ustawa z dnia 30 czerwca 1975 r., skodyfikowana w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego);

c) zasiłek specjalny (ustawa z dnia 10 lipca 1952 r., skodyfikowana w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego) z tytułu nabytych praw;

d) solidarnościowy zasiłek emerytalny (rozporządzenie nadzwyczajne z dnia 24 czerwca 2004 r. skodyfikowane w księdze VIII kodeksu zabezpieczenia społecznego) na dzień 1 stycznia 2006 r.

K. WŁOCHY

a) renty socjalne dla osób bez środków do życia (ustawa nr 153 z dnia 30 kwietnia 1969 r.);

b) renty i zasiłki dla osób cywilnych będących niepełnosprawnymi lub inwalidami (ustawy nr 118 z dnia 30 marca 1974 r., nr 18 z dnia 11 lutego 1980 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r.);

c) renty i zasiłki dla osób głuchoniemych (ustawy nr 381 z dnia 26 maja 1970 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r.);

d) renty, emerytury i zasiłki dla niewidzących osób cywilnych (ustawa nr 382 z dnia 27 maja 1970 r. i nr 508 z dnia 23 listopada 1988 r.);

e) zasiłki uzupełniające minimalne renty i emerytury (ustawy nr 218 z dnia 4 kwietnia 1952 r., nr 638 z dnia 11 listopada 1983 r., nr 407 z dnia 29 grudnia 1990 r.);

f) świadczenia uzupełniające zasiłki dla niepełnosprawnych (ustawa nr 222 z dnia 12 czerwca 1984 r.)

g) zasiłek socjalny (ustawa nr 335 z dnia 8 sierpnia 1995 r.);

h) dodatek socjalny (art. 1 ust. 1 i 12 ustawy nr 544 z dnia 29 grudnia 1988 r. z późniejszymi zmianami).

L. CYPR

a) renta socjalna (ustawa o rentach socjalnych z 1995 r.(Ustawa 25(I)/95), ze zmianami);

b) zasiłek dla niepełnosprawnych z poważnym uszkodzeniem narządu ruchu (decyzje Rady Ministrów nr 38210 z dnia 16 października 1992 r., 41370 z dnia 1 sierpnia 1994 r., 46183 z dnia 11 czerwca 1997 r. i 53675 z dnia 16 maja 2001 r.);

c) świadczenie specjalne dla osób niewidomych (ustawa o świadczeniach specjalnych z 1996 r. (ustawa 77(I)/96), ze zmianami).

M. ŁOTWA

a) państwowe świadczenie z zabezpieczenia społecznego (ustawa o państwowych świadczeniach socjalnych z dnia 1 stycznia 2003 r.);

b) zasiłek z tytułu zwrotu kosztów transportu dla osób niepełnosprawnych o ograniczonej możliwości poruszania się (ustawa o państwowych świadczeniach socjalnych z 1 stycznia 2003 r.).

N. LITWA

a) renta z opieki społecznej (ustawa z 2005 r. o państwowych świadczeniach socjalnych, art. 5);

b) specjalny zasiłek rekompensacyjny (Ustawa z 2005 r. o państwowych świadczeniach socjalnych, art. 15);

c) świadczenie transportowe dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej (ustawa z 2005 r. o świadczeniach transportowych, art. 7).

O. LUKSEMBURG

Dochód dla osób o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 2003 r.), z wyjątkiem osób uznanych za pracowników niepełnosprawnych i zatrudnionych na zwykłym rynku pracy lub w otoczeniu chronionym.

P. WĘGRY

a) renta inwalidzka (dekret Rady Ministrów nr 83/1987 (XII 27) w sprawie renty inwalidzkiej);

b) zasiłek emerytalny o charakterze nieskładkowym (ustawa III z 1993 r. o administracji socjalnej i świadczeniach socjalnych);

c) zasiłek transportowy (dekret rządowy nr 164/1995 (XII 27) o zasiłkach transportowych dla osób ze znacznym upośledzeniem fizycznym).

Q. MALTA

a) zasiłek uzupełniający (dział 73 ustawy o zabezpieczeniu społecznym (Cap. 318) z 1987 r.);

b) emerytura (ustawa o zabezpieczeniu społecznym (Cap. 318) z 1987 r.).

R. NIDERLANDY

a) ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o pomocy z tytułu niepełnosprawności dla młodych osób niepełnosprawnych (Wajong);

b) ustawa z dnia 6 listopada 1986 r. o świadczeniach uzupełniających (TW).

S. AUSTRIA

Dodatek wyrównawczy (ustawa federalna z dnia 9 września 1955 r. o powszechnym ubezpieczeniu społecznym — ASVG, ustawa federalna z dnia 11 października 1978 r. o ubezpieczeniu społecznym dla osób zatrudnionych w handlu — GSVG i ustawa federalna z dnia 11 października 1978 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników — BSVG).

T. POLSKA

Renta socjalna (ustawa z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej).

U. PORTUGALIA

a) nieskładkowa państwowa emerytura i renta inwalidzka (dekret z mocą ustawy nr 464/80 z dnia 13 października 1980 r.);

b) nieskładkowa renta wdowia (dekret wykonawczy nr 52/81 z dnia 11 listopada 1981 r.);

c) dodatek solidarnościowy dla osób starszych (rozporządzenie z mocą ustawy nr 232/2005 z dnia 29 grudnia 2005 r. zmienione rozporządzeniem z mocą ustawy nr 236/2006 z dnia 11 grudnia 2006 r.).

W. SŁOWENIA

a) emerytura państwowa (ustawa z dnia 23 grudnia 1999 r. o ubezpieczeniu emerytalnym i rentowym);

b) dodatek do dochodu emerytów i rencistów (ustawa z dnia 23 grudnia 1999 r. o ubezpieczeniu emerytalnym i rentowym);

c) zasiłek na pokrycie kosztów utrzymania (ustawa z dnia 23 grudnia 1999 r. o ubezpieczeniu emerytalnym i rentowym).

X. SŁOWACJA

a) korekta przyznana przed dniem 1 stycznia 2004 r. w przypadku emerytur stanowiących jedyne źródło dochodu;

b) renta przyznana przed dniem 1 stycznia 2004 r.

Y. FINLANDIA

a) zasiłek mieszkaniowy dla emerytów i rencistów (ustawa w sprawie zasiłku mieszkaniowego dla emerytów i rencistów, 571/2007);

b) świadczenie wspierające wejście na rynek pracy (ustawa o zasiłkach dla bezrobotnych 1290/2002);

c) specjalna pomoc dla imigrantów (ustawa o specjalnej pomocy dla imigrantów, 1192/2002).

Z. SZWECJA

a) Dodatki mieszkaniowe dla osób otrzymujących emerytury lub renty (ustawa 2001:761);

b) pomoc finansowa dla osób starszych (ustawa 2001:853);

AA. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

a) państwowy kredyt emerytalno-rentowy (ustawa z 2002 r. o państwowym kredycie emerytalno-rentowym (Irlandia Północna));

b) zasiłki dla poszukujących pracy uzależnione od wysokości dochodu (ustawa z 1995 r. o poszukujących pracy i rozporządzenie z 1995 r. o poszukujących pracy (Irlandia Północna));

c) dodatek do dochodu (ustawa z 1992 r. o składkach i świadczeniach z zabezpieczenia społecznego i ustawa z 1992 r. o składkach i świadczeniach z zabezpieczenia społecznego (Irlandia Północna));

d) zasiłek dla osób niepełnosprawnych – część dotycząca przemieszczania się (ustawa z 1992 r. o składkach i świadczeniach z zabezpieczenia społecznego i ustawa z 1992 r. o składkach i świadczeniach z zabezpieczenia społecznego (Irlandia Północna))”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Aa. BUŁGARIA

Art. 33 ust. 1 bułgarskiej ustawy o ubezpieczeniu zdrowotnym stosuje się do osób, dla których Bułgaria jest właściwym państwem członkowskim zgodnie z rozdziałem I tytułu III niniejszego rozporządzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Osoby, uprawnione do świadczeń rzeczowych w okresie pobytu w Danii na mocy przepisów tytułu III, rozdział 1 rozporządzenia, są uprawnione do takich świadczeń na takich samych zasadach jak osoby należące do grupy 1 na mocy lov om offentlig sygesikring (ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym).

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) Do celów wyliczenia wysokości renty na mocy lov om social pension (ustawa o rentach), okresy pracy najemnej lub działalności na własny rachunek, spełnione w Danii przez pracownika przygranicznego lub pracownika, który udał się do Danii w celu wykonania pracy o charakterze sezonowym, są uznawane za okresy zamieszkania w Danii, spełnione przez współmałżonka pozostałego przy życiu, o ile w tym czasie współmałżonek pozostały przy życiu był związany z wyżej wymienionym pracownikiem przy czym nie miała miejsca separacja od stołu i łoża ani separacja de facto z powodu niedopasowania i pod warunkiem że podczas tych okresów małżonek zamieszkiwał na terytorium innego państwa członkowskiego.

a) Do celów wyliczenia wysokości renty na mocy lov om social pension (ustawa o rentach), okresy pracy najemnej lub działalności na własny rachunek, spełnione na podstawie ustawodawstwa duńskiego przez pracownika przygranicznego lub pracownika, który udał się do Danii w celu wykonania pracy o charakterze sezonowym, są uznawane za okresy zamieszkania w Danii, spełnione przez współmałżonka pozostałego przy życiu, o ile w tym czasie współmałżonek pozostały przy życiu był związany z wyżej wymienionym pracownikiem przy czym nie miała miejsca separacja od stołu i łoża ani separacja de facto z powodu niedopasowania i pod warunkiem że podczas tych okresów małżonek zamieszkiwał na terytorium innego państwa członkowskiego

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) Do celów wyliczenia wysokości renty na podstawie lov om social pension (ustawa o rentach), okresy pracy najemnej lub działalności na własny rachunek, spełnione w Danii przed 1 stycznia 1984 r. przez osobę, do której nie stosują się przepisy ust. 2 lit. a) są uznawane za okresy zamieszkania w Danii, spełnione przez współmałżonka pozostałego przy życiu, o ile w tym czasie współmałżonek pozostały przy życiu był związany z wyżej wymienionym pracownikiem przy czym nie miała miejsca separacja od stołu i łoża ani separacja de facto z powodu niedopasowania i pod warunkiem że podczas tych okresów małżonek zamieszkiwał na terytorium innego państwa członkowskiego.

b) Do celów wyliczenia wysokości renty na podstawie lov om social pension (ustawa o rentach), okresy pracy najemnej lub działalności na własny rachunek, spełnione na podstawie ustawodawstwa duńskiego przed 1 stycznia 1984 r. przez osobę, do której nie stosują się przepisy ust. 2 lit. a) są uznawane za okresy zamieszkania w Danii, spełnione przez współmałżonka pozostałego przy życiu, o ile w tym czasie współmałżonek pozostały przy życiu był związany z wyżej wymienionym pracownikiem przy czym nie miała miejsca separacja od stołu i łoża ani separacja de facto z powodu niedopasowania i pod warunkiem że podczas tych okresów małżonek zamieszkiwał na terytorium innego państwa członkowskiego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Nie naruszając przepisów art. 5 lit. a), emerytury lub renty, wypłacone przez instytucje innego państwa członkowskiego, podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu w ramach systemu ubezpieczeń zdrowotnych dla emerytów i rencistów w zakresie przewidzianym wyłącznie przez ustawodawstwo niemieckie.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Osobę otrzymującą rentę lub emeryturę na podstawie niemieckiego ustawodawstwa oraz emeryturę lub rentę na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego uważa się, dla celów stosowania przepisów art. 23, za osobę uprawnioną do świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, jeżeli, na mocy art. 8 ust. 1 pkt 4 Sozialgesetzbuch V (Kodeks Prawa Socjalnego, tom V), jest ona zwolniona z obowiązkowego ubezpieczenia na wypadek choroby.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Nie naruszając przepisów art. 5 lit. a), przepisy art. 5 ust. 4 pkt 1 Sozialgesetzbuch VI (Kodeks Prawa Socjalnego, tom VI) nie stosują się do osób posiadających uprawnienia do pełnej emerytury na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego, jeśli występują one o przyjęcie do ubezpieczenia obowiązkowego.

3. Nie naruszając przepisów art. 5 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz art. 5 ust. 4 pkt 1 Sozialgesetzbuch VI (Kodeks Prawa Socjalnego tom VI), osoba otrzymująca pełną emeryturę na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego może wystąpić o objęcie ubezpieczeniem obowiązkowym w ramach niemieckiego systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Nie naruszając przepisów art. 5 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz art. 7 ust. 3 Sozialgesetzbuch VI (Kodeks Prawa Socjalnego tom VI), osoba ubezpieczona obowiązkowo w innym państwie członkowskim lub otrzymująca emeryturę na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego może przystąpić do systemu ubezpieczenia dobrowolnego w Niemczech.

4. Nie naruszając przepisów art. 5 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz art. 7 ust. 1 i 3 Sozialgesetzbuch VI (Kodeks Prawa Socjalnego tom VI), osoba ubezpieczona obowiązkowo w innym państwie członkowskim lub otrzymująca emeryturę na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego może przystąpić do systemu ubezpieczenia dobrowolnego w Niemczech.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4a. Do celów przyznania świadczeń pieniężnych na mocy SGB V § 47(1), SGB VII §47(1) i Reichsversicherungsordnung § 200(2) ubezpieczonym mieszkającym w innym państwie członkowskim, w niemieckich systemach ubezpieczeń oblicza się płacę netto, która jest wykorzystywana do oszacowania świadczeń tak, jakby ubezpieczony mieszkał w Niemczech, chyba że ubezpieczony wystąpi o oszacowanie na podstawie płacy netto, którą obecnie otrzymuje.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4b. Obywatele innych państw członkowskich, których miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu znajduje się poza terytorium Niemiec i którzy spełniają ogólne warunki niemieckiego systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych, mogą wpłacać do niego składki dobrowolne jedynie wówczas, gdy byli dobrowolnie lub obowiązkowo ubezpieczeni na jakimś wcześniejszym etapie w niemieckim systemie ubezpieczeń emerytalno-rentowych; powyższe ma również zastosowanie do bezpaństwowców i uchodźców, których miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu znajduje się w innym państwie członkowskim.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

6. W przypadkach gdy ma zastosowanie obowiązujące w dniu 31 grudnia 1991 r. niemieckie ustawodawstwo w dziedzinie emerytur i rent, do celów uwzględnienia niemieckich Ersatzzeiten (okresy zastępcze) stosuje się wyłącznie niemieckie ustawodawstwo obowiązujące w tym okresie.

6. Jeżeli do ponownego obliczenia świadczenia ma zastosowanie obowiązujące w dniu 31 grudnia 1991 r. niemieckie ustawodawstwo w dziedzinie emerytur i rent, do celów uwzględnienia niemieckich Ersatzzeiten (okresy zastępcze) stosuje się wyłącznie niemieckie ustawodawstwo.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

6a. Ustawodawstwo niemieckie dotyczące wypadków przy pracy i chorób zawodowych, za które należy się odszkodowanie na podstawie ustawy o rentach zagranicznych, oraz dotyczące świadczeń za okresy ubezpieczenia, które można zaliczyć na podstawie ustawy o rentach zagranicznych na obszarach wymienionych w paragrafie 1 ust. 2 i 3 ustawy o wysiedlonych i uchodźcach (Bundesvertriebenengesetz) zachowuje zastosowanie w ramach zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia niezależnie od przepisów paragrafu 2 ustawy o rentach zagranicznych (Fremdrentengesetz).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

6b. Aby obliczyć teoretyczną wysokość świadczenia, o której mowa w art. 52 ust. 1 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia, w systemach emerytalno-rentowych wolnych zawodów, właściwa instytucja przyjmuje — dla każdego roku ubezpieczenia ukończonego na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego — za podstawę średnie należne roczne świadczenie, do którego prawo zainteresowany nabył w okresie podlegania właściwej instytucji przez opłacanie składek.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. Ustawa nr 1469/84 dotycząca dobrowolnego przystąpienia do systemu ubezpieczenia emerytalno-rentowego dla obywateli greckich i obcokrajowców pochodzenia greckiego ma zastosowanie do obywateli innych państw członkowskich, bezpaństwowców i uchodźców, jeżeli dane osoby, bez względu na ich miejsce zamieszkania lub pobytu, na pewnym etapie obowiązkowo lub dobrowolnie przystąpiły do greckiego systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1b. Z zastrzeżeniem art. 5 lit. a) rozporządzenia i art. 34 ustawy 1140/1981, osoba, która otrzymuje rentę z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej na mocy ustawodawstwa innego państwa członkowskiego, może wystąpić o objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem na mocy ustawodawstwa stosowanego przez system ubezpieczeń rolniczych (OGA) w zakresie, w jakim osoba ta prowadzi działalność objętą zakresem tego ustawodawstwa.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. We wszystkich systemach zabezpieczenia społecznego w Hiszpanii, z wyjątkiem systemu dla urzędników służby cywilnej, sił zbrojnych i wymiaru sprawiedliwości, każda osoba, która nie jest już ubezpieczona na mocy hiszpańskiego ustawodawstwa, w przypadku wystąpienia ryzyka jest nadal uznawana za ubezpieczoną, dla celów stosowania przepisów tytułu III rozdział 5 niniejszego rozporządzenia, jeśli jest ona ubezpieczona na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego w chwili wystąpienia ryzyka lub w przeciwnym razie, w przypadku gdy świadczenie przysługuje w odniesieniu do takiego samego ryzyka na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego. Ten drugi warunek uważa się za spełniony w przypadku określonym w art. 57 ust. 1.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Do celów wykonania przepisów tytułu III rozdział 5 niniejszego rozporządzenia, lata brakujące do osiągnięcia przez pracownika wieku emerytalnego, uprawniającego do przejścia na dobrowolną lub obowiązkową emeryturę, określone w pkt 4 art. 31 skonsolidowanego tekstu Ley de clases pasivas del Estado (ustawy o emerytach państwowych), zostaną uwzględnione jako wykonana służba cywilna jedynie wtedy, gdy w chwili wystąpienia ryzyka, w wyniku którego należna jest renta inwalidzka lub świadczenie z tytułu śmierci, beneficjent był objęty w Hiszpanii specjalnym systemem dla urzędników służby cywilnej lub wykonywał działalność traktowaną jako działalność w ramach tego systemu.

2. Do celów wykonania przepisów art. 52 ust. 1 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia lata brakujące do osiągnięcia przez pracownika wieku emerytalnego, uprawniającego do przejścia na dobrowolną lub obowiązkową emeryturę, określone w art. 31 ust. 4 skonsolidowanej wersji Ley de Clases Pasivas del Estado (ustawy o emerytach państwowych), zostaną uwzględnione jako lata faktycznej służby państwowej jedynie wtedy, gdy w chwili nastąpienia zdarzenia, w wyniku którego należna jest renta inwalidzka lub świadczenie z tytułu śmierci, beneficjent był objęty w Hiszpanii specjalnym systemem dla urzędników służby cywilnej lub wykonywał działalność, na którą system został rozszerzony, lub wykonywał działalność, która – jeżeli byłaby wykonywana w Hiszpanii — wymagałaby objęcia go specjalnym systemem państwowym dla urzędników służby cywilnej, pracowników sił zbrojnych lub wymiaru sprawiedliwości.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4a. Kwoty dodatkowe za wiek, o którym mowa w drugim przepisie przejściowym ustawy ogólnej o ubezpieczeniach społecznych, dotyczą wszystkich beneficjentów rozporządzenia, którzy mają składki na swoje nazwisko opłacane zgodnie z ustawodawstwem hiszpańskim sprzed dnia 1 stycznia 1967 r.; jedynie do niniejszych celów wyklucza się możliwość tego, by na mocy art. 5 rozporządzenia okresy ubezpieczenia zaliczone w innym państwie członkowskim przed wspomnianą datą traktować tak samo, jakby składki były opłacane w Hiszpanii. Datą odniesienia, która zastąpi dzień 1 stycznia 1967 r., będzie na użytek systemu specjalnego dla marynarzy dzień 1 sierpnia 1970 r., a na użytek specjalnego systemu zabezpieczenia społecznego dla górnictwa węglowego — dzień 1 kwietnia 1969 r.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

-1. Obywatele innych państw członkowskich, których miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu znajduje się poza terytorium Francji i którzy spełniają ogólne warunki francuskiego systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych, mogą wpłacać do niego składki dobrowolne jedynie wówczas, gdy podlegali dobrowolnemu lub obowiązkowemu ubezpieczeniu na jakimś wcześniejszym etapie we francuskim systemie ubezpieczeń emerytalno-rentowych; powyższe ma również zastosowanie do bezpaństwowców i uchodźców, których miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu znajduje się w innym państwie członkowskim.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Do celów obliczania dochodów przy przyznawaniu świadczeń chorobowych lub zasiłku dla bezrobotnych na podstawie irlandzkiego ustawodawstwa, kwota równa średniej płacy tygodniowej pracowników najemnych w danym roku jest zapisywana na konto pracownika najemnego, nie naruszając przepisów art. 21 ust. 2 i art. 62 z tytułu każdego tygodnia przepracowanego w charakterze pracownika najemnego, na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego w danym okresie.

1. Niezależnie od art. 21 ust. 2 i art. 62, aby obliczyć odnośne dochody tygodniowe zaliczalne na poczet ubezpieczenia danej osoby w celu przyznania jej świadczenia chorobowego lub zasiłku dla bezrobotnych na podstawie irlandzkiego ustawodawstwa, osobie tej zalicza się kwotę równą średniej płacy tygodniowej pracowników najemnych w danym roku za każdy tydzień przepracowany w charakterze pracownika najemnego na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego w ww. danym roku.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W przypadku gdy zastosowanie mają przepisy art. 46, jeżeli w okresie podlegania ustawodawstwu innego państwa członkowskiego u danej osoby wystąpiła niezdolność do pracy, po której nastąpiło inwalidztwo, Irlandia uwzględnia, do celów sekcji 95 ust. 1 lit. a) Social Welfare (Consolidation) Act, 1993 (ustawa o opiece społecznej (tekst jednolity) z 1993 r.), wszystkie okresy podczas których dana osoba była uznawana za niezdolną do pracy na mocy ustawodawstwa irlandzkiego, ze względu na inwalidztwo, które nastąpiło w wyniku wymienionej niezdolności do pracy.

2. W przypadku gdy zastosowanie mają przepisy art. 46 rozporządzenia, jeżeli w okresie podlegania ustawodawstwu innego państwa członkowskiego u danej osoby wystąpiła niezdolność do pracy, po której nastąpiło inwalidztwo, Irlandia uwzględnia, do celów sekcji 118 ust. 1 lit. a) Social Welfare Consolidation Act, 2005 (ustawa o opiece społecznej (tekst jednolity) z 2005 r.), wszystkie okresy podczas których dana osoba byłaby uznawana za niezdolną do pracy na mocy ustawodawstwa irlandzkiego, ze względu na inwalidztwo, które nastąpiło w wyniku wymienionej niezdolności do pracy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Brak.

Przepisy szczególne dla urzędników służby cywilnej

a) Jedynie do celów stosowania art. 49 i 60 rozporządzenia osoby zatrudnione na podstawie ustawy o siłach zbrojnych (rozdział 220 zbioru ustaw Malty), ustawy o policji (rozdział 164 zbioru ustaw Malty) oraz ustawy o więzieniach (rozdział 260 zbioru ustaw Malty) traktuje się jako urzędników służby cywilnej.

b) Świadczenia, które należy wypłacać na podstawie ww. ustaw oraz rozporządzenia o rentach i emeryturach (rozdział 93 zbioru ustaw Malty) uważa się, wyłącznie na potrzeby art. 1 lit. e) rozporządzenia, za szczególne systemy dla urzędników służby cywilnej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii) osoby zamieszkujące w innym państwie członkowskim, które w myśl rozporządzenia są uprawnione do opieki zdrowotnej w państwie, w którym zamieszkują, na koszt Niderlandów – o ile osoby takie nie zostały już objęte podpunktem (i).

(ii) osoby będące członkami rodzin personelu wojskowego w czynnej służbie mieszkających w innym państwie członkowskim oraz osoby zamieszkujące w innym państwie członkowskim, które w myśl rozporządzenia są uprawnione do opieki zdrowotnej w państwie, w którym zamieszkują, na koszt Niderlandów – o ile osoby takie nie zostały już objęte podpunktem (i).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) Przepisy Zorgverzekeringswet (ustawy o ubezpieczeniach zdrowotnych) oraz Algemene wet bijzondere ziektekosten (ustawy o ogólnym ubezpieczeniu od szczególnych kosztów medycznych), dotyczące odpowiedzialności za opłacanie składek, stosuje się do osób, o których mowa w ust. 1 lit. a), oraz członków ich rodzin. W odniesieniu do członków rodzin składki będą pobierane od osoby, której pierwotnie przysługuje prawo do opieki zdrowotnej.

(c) Przepisy Zorgverzekeringswet (ustawy o ubezpieczeniach zdrowotnych) oraz Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (ustawy o ogólnym ubezpieczeniu od szczególnych kosztów medycznych) dotyczące odpowiedzialności za opłacanie składek, stosuje się do osób, o których mowa w ust. 1 lit. a) oraz członków ich rodzin. W odniesieniu do członków rodzin składki pobierane są od osoby, której pierwotnie przysługuje prawo do opieki zdrowotnej, z wyjątkiem członków rodzin personelu wojskowego mieszkających w innym państwie, od których składki pobierane są bezpośrednio.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

f) Do celów stosowania przepisów art. 23-30, następujące świadczenia są traktowane jak emerytury lub renty należne na podstawie ustawodawstwa niderlandzkiego:

Do celów stosowania przepisów art. 23–30 następujące świadczenia (a także emerytury i renty objęte tytułem III rozdział 4 i 5) są traktowane jako emerytury lub renty należne na mocy ustawodawstwa niderlandzkiego:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

– świadczenia przyznawane emerytom przed osiągnięciem wieku emerytalnego (65 lat) w ramach systemu emerytalnego mającego na celu zapewnienie dochodów byłym pracownikom najemnym w starszym wieku, lub świadczenia zapewniane na wypadek przedwczesnego odejścia z rynku pracy w ramach systemu ustanowionego przez państwo lub na mocy porozumienia branżowego dla osób w wieku co najmniej 55 lat, w myśl którego wysokość świadczenia jest ustalona na poziomie wynoszącym co najmniej 70% ostatniego wynagrodzenia.

– świadczenia przyznawane emerytom, zanim osiągną wiek emerytalny — 65 lat, w ramach systemu emerytalnego, które mają byłym pracownikom najemnym zapewnić dochód na starość, lub świadczenia zapewniane na wypadek przedwczesnego odejścia z rynku pracy w ramach systemu ustanowionego przez państwo lub na mocy porozumienia branżowego dla osób w wieku co najmniej 55 lat;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

– świadczenia przyznawane wojskowym i urzędnikom służby cywilnej w ramach systemu obowiązującego w przypadku redukcji etatów, przeniesienia na emeryturę oraz wcześniejszej emerytury.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h) Przy stosowaniu przepisów art. 34, Niderlandy dostarczą listę szacunkowych kwot, które są jak najbardziej zbliżone do rzeczywistych poniesionych kosztów.

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) Osoba objęta ubezpieczeniem obowiązkowym na mocy Algemene nabestaandenwet (ANW) (niderlandzkie ustawodawstwo dotyczące osób pozostałych przy życiu po śmierci żywiciela) jest uznawana, dla celów stosowania przepisów tytułu III rozdział 5, za ubezpieczoną na podstawie tego ustawodawstwa w chwili wystąpienia ryzyka, jeśli osoba ta jest ubezpieczona na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego od tego samego ryzyka lub w przeciwnym razie, w przypadku kiedy renta rodzinna przysługuje na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego. Ten drugi warunek uważa się za spełniony w przypadku określonym w art. 57 ust. 1.

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) W przypadku gdy współmałżonek pozostały przy życiu jest uprawniony do renty rodzinnej na mocy ANW zgodnie z ust. 3 lit. a), wysokość tej renty ustala się zgodnie z przepisami art. 52 ust. 1 lit. b).

b) W przypadku gdy współmałżonek pozostaly przy życiu jest uprawniony do renty rodzinnej na mocy Algemene Nabestaandenwet (ANW) (ustawa o pozostałych przy życiu członkach rodziny zmarłego) zgodnie z art. 51 ust. 3, wysokość tej renty ustala się zgodnie z przepisami art. 52 ust. 1 lit. b) rozporządzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) Osoba, która nie jest już ubezpieczona na mocy Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) (ustawa powszechna o niezdolności do pracy), Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen (WAZ) (ustawa o niezdolności do pracy osób prowadzących działalność na własny rachunek) oraz/lub Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) (ustawa o niezdolności do pracy) jest uznawana, dla celów stosowania przepisów tytułu III rozdział 5, za nadal ubezpieczoną w chwili wystąpienia ryzyka, jeśli osoba ta jest ubezpieczona na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego od tego samego ryzyka lub w przeciwnym razie, w przypadku kiedy jest ona uprawniona do świadczeń na wypadek takiego samego ryzyka na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego. Ten ostatni warunek jest traktowany jako spełniony w przypadku określonym w art. 57 ust. 1.

skreślona

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) Jeżeli, na mocy przepisów ust. 4 lit. a), dana osoba jest uprawniona do niderlandzkich świadczeń z tytułu inwalidztwa, dla określenia wysokości tego świadczenia kwotę, o której mowa w art. 52 ust. 1 lit, b) ustala się:

b) W przypadku gdy na mocy art. 51 ust. 3 rozporządzenia dana osoba jest uprawniona do niderlandzkich świadczeń z tytułu inwalidztwa, dla określenia wysokości tego świadczenia kwotę, o której mowa w art. 52 ust. 1 lit, b) ustala się:

(i) jeżeli przed wystąpieniem niezdolności do pracy zainteresowany wykonywał ostatnio pracę najemną w rozumieniu art. 1 lit. a):

i) zgodnie z przepisami określonymi w WAO jeżeli, przed wystąpieniem niezdolności do pracy, osoba wykonywała ostatnio pracę najemną w rozumieniu art. 1 lit. a);

– zgodnie z przepisami określonymi w Wet op arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) (ustawa o niezdolności do pracy), jeżeli niezdolność do pracy wystąpiła przed 1 stycznia 2004 r., lub

– zgodnie z ustawą Wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA)(ustawa o pracy i dochodzie w zależności od zdolności do pracy) — o ile niezdolność do pracy wystąpiła w lub po dniu 1 stycznia 2004 r.

ii) zgodnie z przepisami określonymi w WAZ jeżeli, przed wystąpieniem niezdolności do pracy, osoba prowadziła ostatnio działalność na własny rachunek w rozumieniu art. 1 lit. b);

ii) jeżeli przed wystąpieniem niezdolności do pracy osoba prowadziła ostatnio działalność na własny rachunek w rozumieniu art. 1 lit. b), to zgodnie z ustawą Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen (WAZ) (ustawa o niezdolności do pracy w przypadku osób prowadzących działalność na własny rachunek) — o ile niezdolność do pracy wystąpiła przed dniem 1 sierpnia 2004 r.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) Przy ustalaniu wysokości świadczeń na mocy WAO lub WAZ, instytucje niderlandzkie uwzględniają:

c) Przy ustalaniu wysokości świadczeń na mocy WAO, WIA lub WAZ, instytucje niderlandzkie uwzględniają:

– okresy pracy zarobkowej i okresy równorzędne, spełnione w Niderlandach przed 1 lipca 1967 r.;

– okresy pracy zarobkowej i okresy równorzędne, spełnione w Niderlandach przed 1 lipca 1967 r.;

– okresy ubezpieczenia spełnione zgodnie z WAO;

– okresy ubezpieczenia spełnione zgodnie z WAO;

– okresy ubezpieczenia spełnione przez daną osobę, po ukończeniu 15 lat, zgodnie z AAW, o ile nie zbiegają się one z okresami ubezpieczenia spełnionymi zgodnie z WAO;

– okresy ubezpieczenia spełnione przez daną osobę, po ukończeniu 15 lat, zgodnie z ustawą Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW) (ustawa ogólna o niezdolności do pracy), o ile nie zbiegają się one z okresami ubezpieczenia spełnionymi zgodnie z WAO;

– okresy ubezpieczenia spełnione zgodnie z WAZ.

– okresy ubezpieczenia spełnione zgodnie z WAZ.

– okresy ubezpieczenia spełnione zgodnie z WIA.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5. Zastosowanie niderlandzkiego ustawodawstwa w zakresie świadczeń rodzinnych

skreślony

a) Osoba, do której w danym kwartale zaczynają stosować się przepisy Algemene Kinderbijslagwet (AKW) (ustawa o świadczeniach rodzinnych) i która pierwszego dnia tego kwartału podlegała odpowiedniemu ustawodawstwu innego państwa członkowskiego, jest uznawana za ubezpieczoną na podstawie niderlandzkiego ustawodawstwa począwszy od tego pierwszego dnia.

b) Kwotę świadczeń rodzinnych, o którą może wystąpić osoba uznana na mocy przepisów ust. 5 lit. a) za osobę ubezpieczoną w ramach AKW, określa się zgodnie z ustaleniami zawartymi w rozporządzeniu wykonawczym, o którym mowa w art. 89.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Uczęszczanie do szkoły lub do podobnej instytucji edukacyjnej w innym państwie członkowskim jest uznawane za równoważne uczęszczaniu do szkoły lub instytucji edukacyjnej zgodnie z art. 227 ust. 1 pkt 1 i art. 228 ust. 1 pkt 3 Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (ASVG) (ustawa w sprawie ubezpieczenia społecznego), art. 116 ust. 7 Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz (GSVG) (ustawa federalna w sprawie ubezpieczenia społecznego osób pracujących w handlu) oraz art. 107 ust. 7 Bauern-Sozialversicherungsgesetz (BSVG) (ustawa w sprawie ubezpieczenia społecznego rolników) w przypadku gdy zainteresowana osoba podlegała ustawodawstwu austriackiemu ze względu na wykonywanie pracy najemnej lub pracy na własny rachunek, a składki przewidziane w art. 227 ust. 3 ASVG, art 116 ust. 9 GSVG i art. 107 ust. 9 BSGV zostały opłacone.

1. Jeżeli chodzi o nabywanie okresów ubezpieczenia emerytalno-rentowego, to uczęszczanie do szkoły lub podobnej placówki edukacyjnej w innym państwie członkowskim jest uznawane za równoważne uczęszczaniu do szkoły lub instytucji edukacyjnej zgodnie z art. 227 ust. 1 pkt 1 i art. 228 ust. 1 pkt 3 Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (ASVG) (ustawa w sprawie ubezpieczenia społecznego), art. 116 ust. 7 Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz (GSVG) (ustawa federalna w sprawie ubezpieczenia społecznego osób pracujących w handlu) oraz art. 107 ust. 7 Bauern-Sozialversicherungsgesetz (BSVG) (ustawa w sprawie ubezpieczenia społecznego rolników) w przypadku gdy zainteresowana osoba w którymś momencie podlegała ustawodawstwu austriackiemu ze względu na wykonywanie pracy najemnej lub pracy na własny rachunek, a specjalne składki przewidziane w art. 227 ust. 3 ASVG, art 116 ust. 9 GSVG i art. 107 ust. 9 BSGV zostały opłacone za nabycie takich okresów edukacji.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W przypadku gdy [DG 12 nowego rozporządzenia wykonawczego] prowadzi do wystąpienia okresu opieki nad dziećmi zgodnie z art. 227a i 228a Allgemeines Sozialversicherungsgesetz (ASVG) (ustawa w sprawie ubezpieczenia społecznego), art. 116a i 116b Gewerbliches Sozialversicherungsgesetz (GSVG) (ustawa federalna w sprawie ubezpieczenia społecznego osób pracujących w handlu) i art. 107a i 107b Bauern-Sozialversicherungsgesetz (BSVG) (ustawa w sprawie ubezpieczenia społecznego rolników), który zostaje zastąpiony przez okresy ubezpieczenia spełnione w innym państwie członkowskim, teoretyczna kwota obliczona zgodnie z art. 52 ust. 1 lit. b) pkt (i) musi zostać powiększona o kwotę, która powstałaby zgodnie z ustawodawstwem austriackim, jeżeli okres opieki nad dziećmi zostałby uwzględniony w ramach wymienionych okresów ubezpieczenia.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5. Stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia nie powoduje ograniczenia uprawnień do świadczeń w odniesieniu do osób, które poniosły szkody związane ze swoim zabezpieczeniem społecznym z powodów politycznych, religijnych bądź ze względu na pochodzenie.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Ta. RUMUNIA

Brak.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Osoba, która nie jest już objęta narodowym systemem emerytur i rent, zachowuje status osoby ubezpieczonej, w przypadku stosowania przepisów tytułu III rozdział 5 niniejszego rozporządzenia, o ile w momencie zaistnienia ryzyka przewidzianego ubezpieczeniem, dana osoba jest objęta ubezpieczeniem od tego samego ryzyka zgodnie z ustawodawstwem innego państwa członkowskiego lub, jeśli nie ma to miejsca, gdy jest z tytułu takiego samego ryzyka uprawniona do świadczenia w świetle ustawodawstwa innego państwa członkowskiego. Ten ostatni warunek jest traktowany jako spełniony w przypadku określonym w art. 57 ust. 1.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. Do celów obliczenia wysokości świadczenia z tytułu urlopu rodzicielskiego zgodnie z rozdziałem 4 ust. 6 Lag (1962:381) om allmän försäkring (ustawa o powszechnym ubezpieczeniu) dla osób, którym przysługuje związane z wykonywaniem pracy świadczenie z tytułu urlopu rodzicielskiego, zastosowanie ma następująca zasada:

W przypadku rodzica, którego dochód uprawniający go do świadczenia z tytułu choroby obliczany jest na podstawie dochodu z pracy zarobkowej wykonywanej w Szwecji, wymóg ubezpieczenia w celu uzyskiwania świadczeń z tytułu choroby powyżej minimalnego poziomu przez okres co najmniej 240 następujących po sobie dni poprzedzających narodziny dziecka uważa się za spełniony, jeżeli we wspomnianym okresie dochód tej osoby z pracy zarobkowej wykonywanej w innym państwie członkowskim odpowiada ubezpieczeniu powyżej poziomu minimalnego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Przepisy niniejszego rozporządzenia, dotyczące sumowania okresów ubezpieczenia, nie mają zastosowania do przejściowych przepisów szwedzkiego ustawodawstwa dotyczącego uprawnień do emerytur gwarancyjnych dla osób urodzonych w 1937 r. lub przed tym rokiem, które zamieszkiwały w Szwecji przez określony okres przed ubieganiem się o emeryturę (Ustawa 2000:798).

2. Przepisy niniejszego rozporządzenia, dotyczące sumowania okresów ubezpieczenia lub okresów zamieszkania, nie mają zastosowania do przejściowych przepisów szwedzkiego ustawodawstwa dotyczącego uprawnień do emerytur gwarancyjnych dla osób urodzonych w 1937 r. lub przed tym rokiem, które zamieszkiwały w Szwecji przez określony okres przed ubieganiem się o emeryturę (ustawa 2000:798).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Dla celów obliczenia hipotetycznego dochodu na potrzeby zasiłku chorobowego uzależnionego od zarobków oraz zasiłku z tytułu nieaktywności, uzależnionego od zarobków, zgodnie z rozdziałem 8 Lag (1962:381) om allmän försäkring (ustawa o powszechnym ubezpieczeniu) stosuje się następujące zasady:

3. Dla celów obliczenia hipotetycznego dochodu na potrzeby zasiłku chorobowego uzależnionego od dochodu oraz zasiłku z tytułu nieaktywności, uzależnionego od dochodu, zgodnie z rozdziałem 8 Lag (1962:381) om allmän försäkring (ustawa o powszechnym ubezpieczeniu) stosuje się następujące zasady:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) w sytuacji, gdy osoba ubezpieczona w okresie referencyjnym podlegała również ustawodawstwu jednego lub kilku innych państw członkowskich z tytułu wykonywania pracy najemnej lub prowadzenia działalności na własny rachunek, dochód osiągnięty w danym państwie lub państwach członkowskich jest uznawany za równorzędny średniemu dochodowi brutto osiągniętemu przez osobę ubezpieczoną w Szwecji w ciągu części okresu referencyjnego w Szwecji, obliczonemu poprzez podzielenie zarobków w Szwecji przez liczbę miesięcy, w ciągu których zarobki te zostały uzyskane;

a) w sytuacji, gdy osoba ubezpieczona w okresie referencyjnym podlegała również ustawodawstwu jednego lub kilku innych państw członkowskich z tytułu wykonywania pracy najemnej lub prowadzenia działalności na własny rachunek, dochód osiągnięty w danym państwie lub państwach członkowskich jest uznawany za równorzędny średniemu dochodowi brutto osiągniętemu przez osobę ubezpieczoną w Szwecji w ciągu części okresu referencyjnego w Szwecji, obliczonemu poprzez podzielenie zarobków w Szwecji przez liczbę lat, w ciągu których zarobki te zostały uzyskane;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) w sytuacji, gdy świadczenia te są obliczane zgodnie z art. 46, a dane osoby nie są ubezpieczone w Szwecji, okres referencyjny jest ustalany zgodnie z rozdziałem 8 sekcje 2 i 8 wyżej wymienionej ustawy, tak jakby dane osoby były ubezpieczone w Szwecji. Jeśli dana osoba nie osiąga dochodu uprawniającego do emerytury w ciągu tego okresu zgodnie z ustawą o emeryturach uzależnionych od zarobków (1998:674), zezwala się, aby okres referencyjny biegł od wcześniejszego momentu, kiedy dana osoba ubezpieczona uzyskiwała dochód z pracy zarobkowej w Szwecji.

b) w sytuacji, gdy świadczenia te są obliczane zgodnie z art. 46, a dane osoby nie są ubezpieczone w Szwecji, okres referencyjny jest ustalany zgodnie z rozdziałem 8 sekcje 2 i 8 wyżej wymienionej ustawy, tak jakby dane osoby były ubezpieczone w Szwecji. Jeśli dana osoba nie osiąga dochodu uprawniającego do emerytury w ciągu tego okresu zgodnie z ustawą o emeryturach naliczanych na podstawie dochodu (1998:674), zezwala się, aby okres referencyjny biegł od wcześniejszego momentu, kiedy dana osoba ubezpieczona uzyskiwała dochód z działalności zarobkowej w Szwecji.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) W celu obliczenia hipotetycznego dochodu na potrzeby renty rodzinnej uzależnionej od zarobków (ustawa 2000:461) w sytuacji, w której nie jest spełniony zawarty w szwedzkim ustawodawstwie wymóg uprawnienia do renty w odniesieniu do przynajmniej trzech z pięciu lat kalendarzowych bezpośrednio poprzedzających śmierć osoby ubezpieczonej (okres referencyjny), uwzględnia się również okresy ubezpieczenia spełnione w innych państwach członkowskich, tak jakby były one spełnione w Szwecji. Okresy ubezpieczenia w innych państwach członkowskich są uznawane za ustalone w oparciu o średnią szwedzką podstawę emerytury. Jeśli dana osoba ukończyła w Szwecji tylko jeden rok z podstawą do emerytury, każdy okres ubezpieczenia w innym państwie członkowskim będzie uznawany za stanowiący tę samą ilość.

a) W celu obliczenia hipotetycznego kapitału emerytalno-rentowego na potrzeby renty rodzinnej uzależnionej od dochodu (ustawa 2000:461) w sytuacji, w której nie jest spełniony zawarty w szwedzkim ustawodawstwie wymóg uprawnienia do renty w odniesieniu do przynajmniej trzech z pięciu lat kalendarzowych bezpośrednio poprzedzających śmierć osoby ubezpieczonej (okres referencyjny), uwzględnia się również okresy ubezpieczenia spełnione w innych państwach członkowskich, tak jakby były one spełnione w Szwecji. Okresy ubezpieczenia w innych państwach członkowskich są uznawane za ustalone w oparciu o średnią szwedzką podstawę emerytury. Jeśli dana osoba ukończyła w Szwecji tylko jeden rok z podstawą do emerytury, każdy okres ubezpieczenia w innym państwie członkowskim będzie uznawany za stanowiący tę samą ilość.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. W celu stosowania art. 6 do przepisów regulujących uprawnienia do dodatku pielęgnacyjnego, zasiłku z tytułu opieki nad inwalidą i zasiłku dla osoby niepełnosprawnej, okres zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania, spełniony na terytorium państwa członkowskiego innego niż Zjednoczone Królestwo, jest uwzględniany w stopniu niezbędnym do spełnienia warunków dotyczących obecności w Zjednoczonym Królestwie, przed dniem, w którym po raz pierwszy zaistniało uprawnienie do świadczenia, o którym mowa.

2. W celu stosowania art. 6 rozporządzenia do przepisów regulujących uprawnienia do dodatku pielęgnacyjnego, zasiłku z tytułu opieki nad inwalidą i zasiłku dla osoby niepełnosprawnej, okres zatrudnienia, prowadzenia działalności na własny rachunek lub zamieszkania, spełniony na terytorium państwa członkowskiego innego niż Zjednoczone Królestwo, jest uwzględniany w stopniu niezbędnym do spełnienia warunków dotyczących wymaganych okresów obecności w Zjednoczonym Królestwie, przed dniem, w którym po raz pierwszy zaistniało uprawnienie do świadczenia, o którym mowa.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Artykuł 7 ma zastosowanie do wszystkich beneficjentów świadczeń pieniężnych z tytułu inwalidztwa, emerytalnych lub rent rodzinnych, rent z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz świadczeń z tytułu śmierci przyznawanych w Zjednoczonym Królestwie, którzy przebywają na terytorium innego państwa członkowskiego.

3. Do celów art. 7 rozporządzenia w przypadku świadczeń pieniężnych z tytułu inwalidztwa, emerytalnych lub rent rodzinnych, rent z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej oraz świadczeń z tytułu śmierci, każdy beneficjent na mocy ustawodawstwa Zjednoczonego Królestwa, który przebywa na terytorium innego państwa członkowskiego, jest uznawany podczas tego pobytu za przebywającego na terytorium tego innego państwa członkowskiego.