w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 637/2008 w odniesieniu do krajowych programów restrukturyzacji sektora bawełny

(COM(2009)0037 – C6-0063/200 – 2009/0008(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2009)0037),

–   uwzględniając Akt przystąpienia z 1979 r., w szczególności ust. 6 załączonego do niego Protokołu nr 4 w sprawie bawełny,

–   uwzględniając art. 37 ust. 2 akapit trzeci traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6–0063/2009),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0200/2009),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Poprawka  1 Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający Punkt 1a preambuły (nowy) Tekst proponowany przez Komisję Poprawka   (1a) Reforma, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2006 r., doprowadziła do drastycznego obniżenia poziomu produkcji bawełny w Hiszpanii, co spowodowało poważne zagrożenie dla przetrwania sektora, wywołując konieczność natychmiastowej restrukturyzacji branży odziarniania. Uzasadnienie Poprawka ta ma wskazywać na prawdziwe przyczyny kryzysu, w jakim znalazł się dany sektor.

Kontekst

Europejski sektor bawełny ma duże znaczenie społeczno-gospodarcze dla obszarów produkcji tego surowca, nie tylko ze względu na dochody uzyskiwane bezpośrednio przez producentów bawełny i zakłady odziarniania, ale również ze względu na to, że wiele innych sektorów gospodarki jest od niego uzależnionych (od zasiewów począwszy, a na sprzedaży włókien skończywszy). W ostatnich latach sektor ten przechodzi poważny proces reform.

W dniu 7 września 2006 r. Trybunał Sprawiedliwości w wyroku w sprawie C-310/04 stwierdził nieważność reformy sektora bawełny z 2004 r., gdyż została ona wprowadzona z naruszeniem zasady proporcjonalności, jako że nie uwzględniono jej skutków dla sytuacji gmin produkujących bawełnę, do kosztów produkcji nie zaliczono kosztów pracy i nie uwzględniono konsekwencji reformy dla zakładów odziarniania. Utrzymano ją jednak w mocy do czasu przyjęcia nowego rozporządzenia. Unieważnione rozporządzenie regulowało funkcjonowanie sektora bawełny przez trzy sezony, co przyniosło katastrofalne skutki.

Rada przyjęła nowe rozporządzenie w dniu 23 czerwca 2008 r., po żmudnych negocjacjach, które doprowadziły do zmiany pierwotnego wniosku Komisji, w znacznej mierze przypominającego wniosek unieważniony w 2006 r. Rozporządzenie (WE) nr 637/2008 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i ustanawiające krajowe programy restrukturyzacji sektora bawełny ostatecznie zasadniczo zaspokoiło potrzeby sektora. Nowy system wsparcia przewiduje płatności obszarowe dla maksymalnego gwarantowanego obszaru uprawy bawełny na państwo członkowskie i utworzenie krajowych programów restrukturyzacji, pozwalających europejskiemu sektorowi bawełny stawić czoła nowej sytuacji, powstałej w wyniku zatwierdzenia nowego systemu wsparcia, i dostosować się do nowych wymogów rynków. Zwłaszcza zakłady odziarniania bawełny wymagają poważnych przekształceń, które umożliwią rozwiązanie problemu nadwyżki zdolności przetwórczych na niektórych obszarach produkcyjnych.

W konkluzjach z dnia 20 listopada 2008 r. Rada zwróciła się do Komisji o przedstawienie wniosku pozwalającego państwom członkowskim na przedłużenie czteroletniego okresu z planów restrukturyzacji o kolejne cztery lata, by możliwe było jak najskuteczniejsze przeprowadzenie procesu restrukturyzacji.

Wniosek Komisji

Omawiany wniosek ogranicza się do pewnych technicznych zmian w rozporządzeniu Rady (WE) nr 637/2008, których celem jest ułatwienie stosowania krajowych programów restrukturyzacji. W obecnym systemie czas trwania tych programów wynosi cztery lata, co nie pozwala na przyjęcie wszystkich środków niezbędnych do realizacji wyznaczonych celów restrukturyzacji, zważywszy szczególnie trudną sytuację w sektorze.

Dlatego też, nie zwiększając rocznych przydziałów budżetowych oddanych do dyspozycji państw członkowskich na programy restrukturyzacji, Komisja zamierza dać państwom członkowskim możliwość przedłożenia programu ośmioletniego, na lata 2010-2017. Poziom rocznego wsparcia na rzecz programu restrukturyzacji został już ustanowiony w rozporządzeniu Rady (WE) nr 637/2008 i pozostaje bez zmian. Jeżeli państwa członkowskie podejmą decyzję o przedłożeniu programu ośmioletniego, to ich roczny przydział budżetowy zostanie automatycznie przeniesiony do krajowych pułapów płatności bezpośrednich w roku 2018, zgodnie z załącznikiem VIII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Równocześnie, aby wszystkie zakłady odziarniania prowadzące działalność w okresie referencyjnym miały prawo do wsparcia, do beneficjentów środków przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 637/2008 zaliczono zakłady odziarniania, których właściciele nie prowadzili w nich działalności w referencyjnym sezonie gospodarczym.

Stanowisko sprawozdawczyni

Sprawozdawczyni z zadowoleniem przyjmuje zaproponowaną przez Komisję reformę rozporządzenia (WE) nr 637/2008, gdyż pozwala ona lepiej dostosować konfigurację krajowych programów restrukturyzacji do realiów sektora. W pełni zgadza się z możliwością przedłużenia do ośmiu lat okresów realizacji tychże programów i z zaliczeniem do beneficjentów wsparcia właścicieli wszystkich zakładów działających w okresie referencyjnym. Z naciskiem podkreśla również konieczność jak najszybszego wdrożenia reformy, by właściwe organy poszczególnych państw członkowskich mogły w krótkim czasie dostosować odpowiednie krajowe programy restrukturyzacji do nowych przepisów.

Należy również zauważyć, że zaproponowane zmiany techniczne nie zakładają żadnej modyfikacji założeń budżetowych.

Dlatego też, chcąc przyspieszyć procedurę, przedkładamy niniejsze sprawozdanie bez poprawek, gdyż wniosek złożony przez Komisję odpowiada obecnym potrzebom sektora bawełny, wymagającego jak najszybszego wdrożenia programów restrukturyzacji. Przypomnijmy, że sektor ten ucierpiał już w wyniku konsekwencji stosowania unieważnionego rozporządzenia z 2004 r., dlatego też nie należy zwlekać z wdrożeniem nowego rozporządzenia.