w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich

(COM(2009)0169 – C6-0134/2009 – 2009/0053(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Radzie (COM(2009)0169),

–   uwzględniając art. 308 traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6-0134/2009),

–   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich(1) oraz stanowisko z dnia 6 września 2001 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich(2),

–   uwzględniając własne stanowisko z dnia 20 listopada 2008 r.(3) w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 oraz rezolucję z tego samego dnia w sprawie ustanowienia instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich(4),

–   uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 20 kwietnia 2009 w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 332/2002 ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich

–   uwzględniając art. 51 i art. 134 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A6-0268/2009),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i rządom państw członkowskich.

(1) Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1. (2) Dz.U. C 72 E z 21.3.2002, s. 312. (3) Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0560. (4) Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0562.

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 ustanowiono w oparciu o art. 119 i 308 traktatu instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich, zastępujący wcześniejszy instrument utworzony na mocy rozporządzenia Rady nr 1969/88. Instrument ten wprowadza w życie mechanizm przewidziany w art. 119 traktatu, zgodnie z którym Wspólnota może udzielić wzajemnej pomocy państwu członkowskiemu „w przypadku trudności lub poważnego zagrożenia trudnościami w bilansie płatniczym państwa członkowskiego, wynikających bądź z ogólnego zachwiania bilansu płatniczego, bądź z charakteru walut, jakimi dysponuje”, pod warunkiem że państwo to nie należy do strefy euro.

Wraz z przyjęciem powyższego rozporządzenia w lutym 2002 r., w konsekwencji wprowadzenia euro, co spowodowało, że państwa członkowskie należące do strefy euro przestały być objęte postanowieniami art. 119 odnoszącego się do bilansu płatniczego, górny limit wysokości pożyczki, który w poprzednim rozporządzeniu wynosił 16 mld euro, został obniżony do 12 mld euro. Od tego czasu nastąpiło rozszerzenie UE i liczba państw członkowskich nieuczestniczących w UGW znacząco wzrosła. W związku z tym oraz mając na uwadze rozwój sytuacji na międzynarodowych rynkach finansowych, na początku grudnia 2008 r. Rada postanowiła podnieść ogólny pułap pomocy finansowej z 12 do 25 mld euro, a Parlament w trybie pilnym wydał pozytywną opinię.

Ponadto w dniach 19-20 marca Rada Europejska zwróciła się do Komisji i Rady z prośbą o podjęcie niezbędnych działań przygotowawczych, aby w razie potrzeby istniała możliwość indywidualnej reakcji w oparciu o wszystkie dostępne instrumenty oraz w ramach ścisłej współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, podkreślając, że „zwłaszcza Wspólnota jest gotowa do udzielenia wsparcia na rzecz bilansów płatniczych państwom członkowskim kwalifikującym się do takiej pomocy i potrzebującym jej oraz że w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje plan Komisji polegający na złożeniu wniosku w sprawie podwojenia wysokości pułapu w ramach unijnego instrumentu wsparcia dla bilansów płatniczych do 50 mld euro”. Przyczyną złożenia przez Komisję nowego wniosku w sprawie podwojenia pułapu pomocy jest pogorszenie się międzynarodowej sytuacji finansowej oraz negocjacje w sprawie średnioterminowej pomocy finansowej dla Rumunii, której UE zamierza udzielić temu krajowi do kwoty 5 mld euro.

Dotychczas UE zgodziła się na udzielenia pożyczki Węgrom na rzecz poprawy bilansu płatniczego w wysokości 6,5 mld euro oraz Łotwie w wysokości 3,1 mld euro.

Sprawozdawca uważa, że rozsądnym rozwiązaniem jest podwojenie kwoty dostępnej w ramach pułapu, a więc podniesienie jej do 50 mld euro, a także rozdzielenie niektórych zadań i zakresów odpowiedzialności.