w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zatwierdzenia w imieniu Wspólnoty Europejskiej zmian do załącznika II i załącznika III do Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku (konwencji OSPAR) w odniesieniu do składowania strumieni dwutlenku węgla w formacjach geologicznych

(COM(2009)0236 – C7-0019/2009 – 2009/0071(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady (COM(2009)0236),

–   uwzględniając art. 175 ust. 1 oraz art. 300 ust. 2 akapit pierwszy traktatu WE,

–   uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0019/2009),

–   uwzględniając art. 55 i art. 90 ust. 8 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (A7–0051/2009),

1.  zatwierdza wniosek dotyczący decyzji Rady po poprawkach oraz zatwierdza zmiany do załącznika II i i załącznika III do konwencji;

2.  zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Belgii, Danii, Finlandii, Francji, Niemiec, Islandii, Irlandii, Luksemburga, Holandii, Norwegii, Portugalii, Hiszpanii, Szwecji, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii.

Poprawka  1 Wniosek dotyczący decyzji Rady Punkt 4 a preambuły (nowy) Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (4a) Wspólnota przyjęła niedawno dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla1; zgodnie z tą dyrektywą, geologiczne składowanie dwutlenku węgla powinno być prowadzone, pod warunkiem że uzyska prywatne, krajowe i wspólnotowe wsparcie oraz okaże się technologią bezpieczną dla środowiska; powinno także być pod ciągłym nadzorem w kontekście środowiskowym i bezpieczeństwa oraz nie powinno pod żadnym względem służyć jako zachęta do zwiększania użycia paliw kopalnych.   1Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 114. Uzasadnienie Zmiana konwencji OSPAR uzupełnia przyjęte niedawno na szczeblu wspólnotowym środki dotyczące składowania dwutlenku węgla w ramach dyrektywy 2009/31/WE. Należy wskazać tę okoliczność w punktach preambuły do decyzji o zatwierdzeniu. Wychwytywanie i składowanie dwutlenku węgla stanowi dotychczas nieprzebadaną technologię, co może wywołać nieprzewidziane konsekwencje i uzasadnia zachowanie ostrożności, szczególnie jeśli miliony ton CO2 zostaną wprowadzone pod dno północno-wschodniego Atlantyku. Istnieją istotne obawy dotyczące kosztów transportu CO2 oraz kwestii zdrowia, bezpieczeństwa i zarządzania ryzykiem, zawartych w niedawno przyjętych środkach wspólnotowych w sprawie składowania dwutlenku węgla na mocy dyrektywy 2009/31/WE. Należy zatem dodać wyraźniejsze odniesienie do tej dyrektywy. Poprawka  2 Wniosek dotyczący decyzji Rady Punkt 4 b preambuły (nowy) Tekst proponowany przez Komisję Poprawka (4b) Mieszana kompetencja Wspólnoty i państw członkowskich połączona z zasadą jedności w reprezentacji międzynarodowej Wspólnoty przemawia za wspólnym działaniem zmierzającym do złożenia aktów zatwierdzających poprawki równocześnie przez Wspólnotę i jej państwa członkowskie, które są stronami konwencji. Uzasadnienie Wspólnota i jej państwa członkowskie powinny w miarę możliwości równocześnie zatwierdzić zmianę załączników II i III do konwencji OSPAR do dnia 1 czerwca 2010 r. W przeciwnym razie zaistniałoby niebezpieczeństwo zróżnicowania zobowiązań międzynarodowych Wspólnoty i państw członkowskich. Poprawka  3 Wniosek dotyczący decyzji Rady Artykuł 2 – ustęp 1 a (nowy) Tekst proponowany przez Komisję Poprawka Państwa członkowskie będące stronami konwencji dążą do podjęcia odpowiednich kroków w celu złożenia swoich dokumentów ratyfikacyjnych lub zatwierdzających równocześnie z dokumentami Wspólnoty Europejskiej i pozostałych państw członkowskich i w miarę możliwości nie później niż dnia 1 czerwca 2010 r. Uzasadnienie Zaproponowane brzmienie wzoruje się na sformułowaniu, które stosuje się w podobnych przypadkach przy umowach mieszanych zawieranych z udziałem państw członkowskich i Wspólnoty (zob. np. art. 2 decyzji Rady 2004/869/WE z dnia 24 lutego 2004 r. w sprawie zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej międzynarodowego traktatu o zasobach genetycznych roślin dla żywności i rolnictwa).

Wspólnota Europejska jest umawiającą się stroną Konwencji o ochronie środowiska morskiego obszaru Północno-Wschodniego Atlantyku (konwencji OSPAR) na mocy decyzji Rady 98/249/WE z dnia 7 października 1997 r.(1) Obok Wspólnoty stronami konwencji są: Belgia, Dania, Niemcy, Finlandia, Francja, Irlandia, Luksemburg, Holandia, Portugalia, Hiszpania, Szwecja, Wielka Brytania oraz Islandia, Norwegia i Szwajcaria.

Celem konwencji jest zapobieganie zanieczyszczeniom i ich eliminowanie oraz ochrona obszaru morskiego przed negatywnymi skutkami działalności ludzkiej. Konwencja weszła w życie w dniu 25 marca 1998 r.

Na posiedzeniu Komisji OSPAR w czerwcu 2007 r. w Ostendzie (Belgia) postanowiono o dokonaniu zmian w załączniku II i III do konwencji w odniesieniu do składowania strumieni dwutlenku węgla w podziemnych formacjach geologicznych oraz podjęto decyzje towarzyszące (decyzje OSPAR 2007/1 i 2007/2), żeby umożliwić legalne prowadzenie działań wychwytywania i składowania dwutlenku węgla na obszarze morskim podlegającym konwencji OSPAR.

W kilku państwach członkowskich rozważa się obecnie składowanie dwutlenku węgla pod dnem morza. Z tego względu istotne jest jak najszybsze wdrożenie przewidzianej nowelizacji, żeby stworzyć także prawną możliwość składowania dwutlenku węgla w formacjach geologicznych pod dnem morza. Ponadto należy zagwarantować, że dwutlenek węgla na trwałe pozostanie w składowisku oraz nie wyrządzi szkód w ekosystemie morskim czy na zdrowiu człowieka.

Zmian załącznika II i III konwencji OSPAR dotyczy przedmiotowy wniosek w sprawie zatwierdzającej decyzji Wspólnoty. Wspólnota i jej państwa członkowskie powinny w miarę możliwości równocześnie zatwierdzić zmianę załączników II i III do konwencji OSPAR. W przeciwnym razie zaistniałoby niebezpieczeństwo zróżnicowania zobowiązań międzynarodowych Wspólnoty i państw członkowskich. Przedłożenie aktu zatwierdzającego Wspólnoty powinno nastąpić przed najbliższym posiedzeniem ministerialnym w Bergen, w Norwegii (20–24 września 2010 r.), a jednocześnie w miarę możliwości do 1 czerwca 2010 r.

Zmiana konwencji OSPAR uzupełnia przyjęte niedawno na szczeblu wspólnotowym środki dotyczące składowania dwutlenku węgla. Parlament i Rada przyjęły niedawno dyrektywę 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla.(2) Należy wskazać tę okoliczność w punktach preambuły do decyzji o zatwierdzeniu.

Jako że przyjęto dyrektywę 2009/31/WE, Komisja powinna podjąć niezbędne kroki, żeby zagwarantować niezwłoczne wejście w życie decyzji OSPAR 2007/1 i 2007/2 zgodnie z art. 13 konwencji OSPAR(3). Punkt 14 preambuły do dyrektywy 2009/31/WE wyraźnie wskazuje na decyzje, które strony konwencji OSPAR przyjęły w 2007 r. w związku ze składowaniem CO2 w formacjach geologicznych pod dnem morza.

(1) Dz.U. C 104 z 3.4.1998, s. 1. (2) Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 114. (3) Zobacz pkt 6 uzasadnienia wniosku COM – COM(2009)0236, s. 3.