σχετικά με την Επένδυση στο μέλλον : ένα νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για μια ανταγωνιστική και βιώσιμη Ευρώπη χωρίς αποκλεισμούς

(2010/2211(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–       έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία της 17ης Μαΐου 2006 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για δημοσιονομική πειθαρχία και χρηστή δημοσιονομική διαχείριση(1),

–       έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 312,

–       έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 29ης Μαρτίου 2007 σχετικά με το μέλλον των ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης(2),

–       έχοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ της 7ης Ιουνίου 2007 σχετικά με το σύστημα ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (3) και τους κανόνες εφαρμογής της,

–       έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Η επανεξέταση του προϋπολογισμού της ΕΕ» (COM(2010)0700),

–       έχοντας υπόψη την απόφασή του της 16ης Ιουνίου 2010 για τη σύσταση ειδικής επιτροπής σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μια βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013(4),

–       έχοντας υπόψη τη συνεισφορά που είχαν στη συζήτηση η αυστριακή Nationalrat, η τσεχική Βουλή, η δανική Folkentinget, η εσθονική Riigikogu, η γερμανική Bundestag, η γερμανική Bundesrat, η ιρλανδική Oireachtas, η λιθουανική Seimas, η λετονική Saeima, η πορτογαλική Assembleia da República, η ολλανδική Tweede Kamer και η σουηδική Riksdagen,

–       έχοντας υπόψη το άρθρο 184 του Κανονισμού του,

–       έχοντας υπόψη την έκθεση της ειδικής επιτροπής σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μία βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013 και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Ανάπτυξης, της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού, της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης, της Επιτροπής Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου, της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας και της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A7-0000/2011),

A.     λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κοινοβούλιο αποφάσισε να συστήσει ειδική επιτροπή με την ακόλουθη αποστολή:

(α)  να ορίσει τις πολιτικές προτεραιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το ΠΔΠ μετά το 2013 σε επίπεδο τόσο νομοθετικού έργου όσο και προϋπολογισμού·

(β)  να εκτιμήσει τους χρηματοδοτικούς πόρους που απαιτούνται για να επιτύχει η Ένωση τους στόχους της και να υλοποιήσει τις πολιτικές της κατά τη χρονική περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2014·

(γ)  να ορίσει τη διάρκεια του προσεχούς ΠΔΠ·

(δ)  να προτείνει, σύμφωνα με αυτές τις προτεραιότητες και στόχους, μια δομή για το μελλοντικό ΠΔΠ, η οποία να προσδιορίζει τα κύρια πεδία δραστηριότητας της Ένωσης·

(ε)  να υποβάλει κατευθυντήριες γραμμές για μια ενδεικτική κατανομή των πόρων ανάμεσα στους διάφορους τομείς δαπανών του ΠΔΠ και στο εσωτερικό κάθε τομέα, σύμφωνα με τις προτεραιότητες και την προτεινόμενη δομή·

(στ)  να συγκεκριμενοποιήσει τον σύνδεσμο ανάμεσα σε μία αναμόρφωση του συστήματος χρηματοδότησης του προϋπολογισμού της ΕΕ και μια επανεξέταση των δαπανών, ώστε να παρασχεθεί στην Επιτροπή Προϋπολογισμών μια υγιής βάση για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με θέμα το νέο ΠΔΠ,

B.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η ειδική επιτροπή πρέπει να υποβάλει την τελική έκθεσή της πριν η Επιτροπή υποβάλει τις προτάσεις της για το επόμενο ΠΔΠ,

Γ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας ενισχύει τις πολιτικές της Ένωσης και δημιουργεί νέα πεδία αρμοδιότητας, τα οποία θα πρέπει να αντανακλώνται στο επόμενο ΠΔΠ,

Δ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ένωση και οι πολίτες της, όπως η παγκόσμια οικονομική κρίση, η ταχεία άνοδος των αναδυόμενων οικονομιών, η μετάβαση σε μια βιώσιμη κοινωνία και μια αποδοτική από απόψεως πόρων οικονομία, η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, οι δημογραφικές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης των μεταναστών και της προστασίας των αιτούντων άσυλο, η μετατόπιση της παγκόσμιας κατανομής της παραγωγής και της αποταμίευσης προς τις αναδυόμενες οικονομίες, η καταπολέμηση της φτώχειας, καθώς και οι απειλές των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, απαιτούν ισχυρή απάντηση από την Ένωση και τα κράτη μέλη της,

E.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η διεθνής βαρύτητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των μεμονωμένων κρατών μελών της,

ΣΤ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι κύριος στόχος της πολιτικής της ΕΕ για τη συνοχή πρέπει να παραμείνει η μείωση των υφισταμένων κοινωνικών, οικονομικών και εδαφικών ανισοτήτων σε ολόκληρη την Ένωση, και ότι μια προβεβλημένη και επιτυχής πολιτική συνοχής εμπεριέχει αφ' εαυτής ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και πρέπει να αποβαίνει προς όφελος όλων των κρατών μελών της ΕΕ,

Ζ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες της ΕΕ έχουν περισσότερες απαιτήσεις από την Ένωση και μεγαλύτερη κριτική διάθεση όσον αφορά τις επιδόσεις της, και ότι το αίσθημα του κοινού ότι η ΕΕ είναι δική του υπόθεση θα επανέλθει μόνον όταν οι πολίτες της θα είναι βέβαιοι ότι οι αξίες και τα συμφέροντά τους εξυπηρετούνται καλύτερα από την Ένωση,

H.     λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 θα πρέπει να βοηθήσει την Ευρώπη να ανακάμψει από την κρίση και να βγει ισχυρότερη, μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατηγική αυτή βασίζεται σε πέντε πρωταρχικούς στόχους της Ένωσης που αφορούν την προώθηση της απασχόλησης, τη βελτίωση των συνθηκών για την καινοτομία, την έρευνα και την ανάπτυξη, την επίτευξη των στόχων που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια, τη βελτίωση των επιπέδων εκπαίδευσης και την προώθηση της κοινωνικής ένταξης, ιδίως με τη μείωση της φτώχειας,

Θ.     λαμβάνοντας υπόψη ότι ο προϋπολογισμός της Ένωσης αποτελεί ισχυρό εργαλείο μιας μεταρρύθμισης· ότι ο αντίκτυπός του μπορεί να ενισχυθεί αν κινητοποιήσει πρόσθετους ιδιωτικούς και δημόσιους χρηματοδοτικούς πόρους προς υποστήριξη των επενδύσεων, λειτουργώντας έτσι σαν καταλύτης όσον αφορά την πολλαπλασιαστική επίδραση των δαπανών της Ένωσης· και ότι η αποκαλούμενη αρχή της «δίκαιης επιστροφής» δεν έχει οικονομική λογική, καθόσον δεν λαμβάνει δεόντως υπόψη την ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, τους δευτερογενείς αντικτύπους και την ανάγκη για αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών της ΕΕ,

Ι.      λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με το άρθρο 3 της ΣΕΕ η βιώσιμη ανάπτυξη της Ευρώπης πρέπει να βασίζεται στην ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη και τη σταθερότητα των τιμών, την άκρως ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία της αγοράς, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την κοινωνική πρόοδο, καθώς και το υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος,

ΙΑ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης αποτελεί μία από τις βασικές αρχές της εκτέλεσης του προϋπολογισμού της Ένωσης, ότι πολλά κράτη μέλη πραγματοποιούν δύσκολες δημοσιονομικές προσαρμογές στον εθνικό τους προϋπολογισμό· και ότι η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση –αποδοτικότητα, αποτελεσματικότητα, οικονομία– έχει αποκτήσει ολοένα σημαντικότερο ρόλο στις δημόσιες δαπάνες, σε επίπεδο τόσο Ένωσης όσο και κρατών μελών,

ΙΒ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προβλέψεις για περιοδική προσαρμογή των προγραμμάτων δαπανών στις μεταβαλλόμενες ανάγκες και περιστάσεις έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς· και ότι η πολυπλοκότητα των ρυθμίσεων και των κανόνων έχει αποτελέσει έναν από τους λόγους για την πλημμελή απόδοση των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου,

ΙΓ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι τα πρώτα τέσσερα χρόνια του τρέχοντος ΠΔΠ 2007-2013 έδειξαν ξεκάθαρα τα όρια της ικανότητας του δημοσιονομικού πλαισίου να προσαρμόζεται στις νέες εξελίξεις και προτεραιότητες χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τις ήδη υπάρχουσες· και ότι το τρέχον ΠΔΠ δεν στάθηκε ικανό να ανταποκριθεί γρήγορα σε νέες δεσμεύσεις όπως το Galileo, το ITER, η επισιτιστική διευκόλυνση ή το ευρωπαϊκό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας,

ΙΔ.    λαμβάνοντας υπόψη ότι, με την καθιέρωση το 1988 του πόρου επί του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος (ΑΕΕ) για το σύστημα χρηματοδότησης της ΕΕ, αναμενόταν η προσωρινή αναπλήρωση της μείωσης των ιδίων πόρων, αλλά αυτό παρατάθηκε και εντάθηκε με την πάροδο των ετών και σήμερα αποτελεί την κυριότερη συνιστώσα των δημοσιονομικών πόρων της ΕΕ· ότι η επικράτηση αυτή υπογράμμισε την τάση των κρατών μελών να υπολογίζουν το καθαρό ισοζύγιό τους, απόρροια του οποίου είναι μια σειρά από επιστροφές, διορθώσεις, εξαιρέσεις και αντισταθμίσεις που καθιστούν το σημερινό σύστημα ιδίων πόρων υπερβολικά πολύπλοκο και αδιαφανές, χωρίς επαρκή σύνδεση με τις υφιστάμενες πολιτικές της Ένωσης και όχι αρκετά δίκαιο και, ως εκ τούτου, ανίκανο να διασφαλίσει τη διαφανή και αποτελεσματική χρηματοδότηση των πολιτικών της Ένωσης προς το ευρωπαϊκό συμφέρον και, εντέλει, εντελώς ακατανόητο για τους ευρωπαίους πολίτες,

Μέρος I: Οι κυριότερες προκλήσεις

1.      πιστεύει ότι οι προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας –είτε πρόκειται για τη δημογραφία, είτε για την κλιματική αλλαγή, είτε για τον ενεργειακό εφοδιασμό– είναι τομείς όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι πολύ περισσότερο από το άθροισμα των κρατών μελών της, μπορεί να αποδείξει την προστιθέμενη αξία της·

2.      επισημαίνει ότι η σημερινή κρίση και οι σοβαροί περιορισμοί των δημόσιων δαπανών έχουν δυσκολέψει για ορισμένα κράτη μέλη την περαιτέρω πρόοδο όσον αφορά την ανάπτυξη, την αυξημένη ανταγωνιστικότητα, την επιδίωξη της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης και την πλήρη συμμετοχή τους στην εσωτερική αγορά· πιστεύει ακράδαντα ότι η λύση στη κρίση θα προέλθει από περισσότερη και όχι από λιγότερη «Ευρώπη»·

3.      θεωρεί ότι η έννοια «βιώσιμοι πόροι για την Ευρωπαϊκή Ένωση» κατ’ αρχάς και κυρίως σημαίνει την αναθεώρηση του «συστήματος πόρων» του προϋπολογισμού της ΕΕ, ούτως ώστε οι σημερινές εθνικές συνεισφορές να αντικατασταθούν από πραγματικά ευρωπαϊκούς πόρους·

4.      πιστεύει ότι τα πρόσφατα γεγονότα δείχνουν ότι η ευρωζώνη έχει ανάγκη τολμηρότερης οικονομικής διακυβέρνησης και ότι ο νομισματικός πυλώνας χωρίς αντίστοιχο κοινωνικό και οικονομικό πυλώνα είναι καταδικασμένος να αποτύχει· θεωρεί απαραίτητο να ενισχύσει η Ένωση το σύστημα οικονομικής διακυβέρνησής της, ώστε να εξασφαλιστεί η εφαρμογή της στρατηγικής ΕΕ2020 (αποκατάσταση και προάσπιση των μακροπρόθεσμων ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης), να αποτραπεί η επανάληψη της σημερινής κρίσης και να διασφαλιστεί το ευρωπαϊκό εγχείρημα·

Οικοδόμηση μιας κοινωνίας της γνώσης

5.      επισημαίνει ότι η κρίση έχει τονίσει τις διαρθρωτικές προκλήσεις που οφείλουν να αντιμετωπίσουν οι οικονομίες των περισσότερων κρατών μελών: χαμηλή παραγωγικότητα, υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους, μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα, διαρθρωτική ανεργία, διαιωνιζόμενα εμπόδια στην εσωτερική αγορά, χαμηλή κινητικότητα εργατικού δυναμικού και ξεπερασμένες αντιλήψεις ως προς τις εργασιακές δεξιότητες – παράγοντες που κατατείνουν σε πενιχρή ανάπτυξη· επισημαίνει ότι, για να υπερκερασθούν αυτές οι διαρθρωτικές προκλήσεις, είναι απαραίτητο να γίνουν επενδύσεις σε κομβικούς τομείς όπως η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία, και τονίζει τη σημασία της αντιστροφής της τάσης συρρίκνωσης των δημόσιων επενδύσεων·

6.      υπενθυμίζει ότι, βάσει των σημερινών επενδυτικών τάσεων, το 2025 η Ασία θα βρίσκεται ίσως στην πρωτοπορία των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων· υπενθυμίζει ωστόσο ότι οι αλλαγές αυτές δεν αποτελούν μόνο τεράστιες προκλήσεις, αλλά και προσφέρουν επίσης ευκαιρίες, όπως για μια ραγδαία άνοδο των εξαγωγικών δυνατοτήτων της ΕΕ· επισημαίνει ότι η Ένωση υστερεί στην τριτοβάθμια πανεπιστημιακή και επαγγελματική εκπαίδευση, αφού μόνο γύρω στα 30 ευρωπαϊκά πανεπιστήμια συγκαταλέγονται στα 100 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου· τονίζει ότι η Ευρώπη βραδυπορεί και στον αγώνα δρόμου των εργασιακών δεξιοτήτων και εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι, έως το 2020, 16 εκατομμύρια περισσότερες θέσεις εργασίας θα απαιτούν υψηλά προσόντα, ενώ η ζήτηση για χαμηλά προσόντα θα μειωθεί κατά 12 εκατομμύρια θέσεις εργασίας·

Η καταπολέμηση της ανεργίας

7.      πιστεύει ότι μία από τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η διατήρηση της ανταγωνιστικότητάς της, η αύξηση της ανάπτυξης, η καταπολέμηση της υψηλής ανεργίας, η εστίαση στην εύρυθμη λειτουργία των αγορών εργασίας και σε κοινωνικές συνθήκες που θα βελτιώνουν τις επιδόσεις της απασχόλησης, η προώθηση της αξιοπρεπούς εργασίας, η διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνθηκών εργασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη και η μείωση της φτώχειας·

Η δημογραφική πρόκληση

8.      επιμένει ότι η Ένωση πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπίσει τη δημογραφική πρόκληση που της τίθεται· επισημαίνει ότι ο συνδυασμός μειωμένου εργαζόμενου πληθυσμού και μεγαλύτερου ποσοστού συνταξιούχων θα ασκήσει πρόσθετες πιέσεις στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και στην οικονομική ανταγωνιστικότητα της ΕΕ·

Προκλήσεις σε επίπεδο κλίματος και φυσικών πόρων

9.      εκφράζει την ανησυχία του διότι η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού από 6 σε 9 δισεκατομμύρια θα εντείνει τον παγκόσμιο ανταγωνισμό για τους φυσικούς πόρους και θα ασκήσει πρόσθετη πίεση στο παγκόσμιο και στο τοπικό περιβάλλον· επισημαίνει ότι η ζήτηση τροφίμων είναι πιθανό να αυξηθεί κατά 70 % έως το 2050 και ότι η αναποτελεσματική και μη βιώσιμη χρήση και διαχείριση των πρώτων υλών και των βασικών προϊόντων εκθέτει τους πολίτες σε έναν επιζήμιο ανταγωνισμό μεταξύ της διατροφής, της προστασίας της φύσης και της παραγωγής ενέργειας, καθώς και σε επιζήμιες εκρήξεις τιμών· τούτο μπορεί να έχει επίσης σοβαρές επιπτώσεις στη βιομηχανία όσον αφορά τις επιχειρηματικές ευκαιρίες, όπου περιλαμβάνονται και οι περιορισμοί στην πρόσβαση σε πρώτες ύλες, θέτοντας σε κίνδυνο την οικονομική ασφάλεια και συμβάλλοντας στην κλιματική αλλαγή· επισημαίνει, συνεπώς, ότι η ΕΕ χρειάζεται να αναλάβει δράση δίχως χρονοτριβή και να τεθεί επικεφαλής της διαδικασίας προς την κατεύθυνση μιας οικονομίας που θα βασίζεται σε βιώσιμη χρήση των πόρων·

10.    εφιστά την προσοχή στην αυξανόμενη παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας και στο γεγονός ότι η εξάρτηση από τις ενεργειακές εισαγωγές πρόκειται να αυξηθεί, με την Ένωση έως το 2050 να καλύπτει σχεδόν τα δύο τρίτα των αναγκών της με εισαγωγές εάν δεν τροποποιηθούν δεόντως οι ακολουθούμενες πολιτικές στον τομέα της ενέργειας και εάν η ΕΕ και τα κράτη μέλη δεν αυξήσουν τις προσπάθειές τους για να αναπτύξουν δικούς τους ενεργειακούς πόρους και να αξιοποιήσουν το δυναμικό ενεργειακής απόδοσης που διαθέτουν, συνεκτιμώντας πλήρως τις ενεργειακές και κλιματικές δεσμεύσεις της ΕΕ καθώς και τις πτυχές του τομέα της ασφάλειας· προειδοποιεί ότι η μεταβλητότητα των τιμών και οι εφοδιαστικές αβεβαιότητες θα ενταθούν και εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας στις ενεργειακά πλούσιες χώρες· ζητεί, ως εκ τούτου, τη διαφοροποίηση των διαύλων τροφοδοσίας της και των εμπορικών εταίρων της·

11.    υποστηρίζει την ιδέα ότι το σύνολο της χρηματοδότησης της ΕΕ πρέπει να οδηγεί σε βελτίωση της γενικής κατάστασης του ευρωπαϊκού περιβάλλοντος μέσω μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που τουλάχιστον να αντιστοιχεί στους στόχους της ισχύουσας νομοθεσίας της ΕΕ· πιστεύει, ως εκ τούτου, ότι πρέπει να μελετηθούν, με βάση τα συνολικά επίπεδα, οι θετικές και αρνητικές κλιματικές και περιβαλλοντικές συνέπειες της χρηματοδότησης με πόρους της ΕΕ·

Εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια και ατομικές ελευθερίες

12.    πιστεύει ότι η παγκοσμιοποίηση έχει εντείνει την αίσθηση ευπάθειας διαλύοντας τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών μορφών της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ασφάλειας· είναι πεπεισμένο ότι η αντιμετώπιση των προκλήσεων του 21ου στον τομέα της ασφάλειας, με ταυτόχρονη διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών, απαιτεί συνεπώς παγκόσμιες και προνοητικές απαντήσεις, τις οποίες μπορεί να δώσει μόνο μια οντότητα με το εκτόπισμα της Ένωσης· είναι πεπεισμένο ότι η εξωτερική διάσταση της ασφάλειας της ΕΕ συνδέεται στενά με τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τη χρηστή διακυβέρνηση τρίτων χωρών και ότι η ΕΕ έχει ιδιαίτερη ευθύνη να συμβάλει στην κατεύθυνση αυτή·

Η Ευρώπη στον κόσμο: μετατροπή σε ενεργό παίκτη

13.    είναι πεπεισμένο ότι η Ένωση, ως σημαντική πολιτική, οικονομική και εμπορική δύναμη, πρέπει να διαδραματίζει πλήρως τον ρόλο της στη διεθνή σκηνή· υπενθυμίζει ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας προσφέρει νέα εργαλεία για αποτελεσματικότερη προώθηση των ευρωπαϊκών συμφερόντων και αξιών παγκοσμίως· τονίζει ότι η Ένωση θα προσθέσει αξία στην παγκόσμια σκηνή και θα επηρεάσει τις παγκόσμιες αποφάσεις πολιτικής μόνο αν ενεργεί συλλογικά· επιμένει ότι η ενισχυμένη εξωτερική εκπροσώπηση πρέπει να συνδυαστεί με μεγαλύτερο εσωτερικό συντονισμό·

Επίτευξη χρηστής διακυβέρνησης

14.    είναι πεπεισμένο ότι η ενίσχυση του ενστερνισμού της Ένωσης από το κοινό πρέπει να γίνει κατευθυντήρια δύναμη της συλλογικής δράσης· πιστεύει ότι η επίτευξη «χρηστής διακυβέρνησης» είναι μακράν το ισχυρότερο μέσο της Ένωσης για να εξασφαλιστούν η διαρκής προσήλωση και το ενδιαφέρον των πολιτών της·

Μέρος ΙΙ: Βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων: ο ρόλος του προϋπολογισμού της ΕΕ

Ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και το κόστος της μη-Ευρώπης

15.    υπογραμμίζει ότι οι δημοσιονομικές δαπάνες της ΕΕ έχουν ως κύρια αποστολή να δημιουργούν ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία (ΕΠΑ) μέσω της συγκέντρωσης πόρων, λειτουργώντας ως καταλύτης και παρέχοντας οικονομίες κλίμακας και θετικούς διασυνοριακούς και δευτερογενείς αντικτύπους, συμβάλλοντας έτσι στην αποτελεσματικότερη ή ταχύτερη επίτευξη των συμφωνημένων στόχων κοινής πολιτικής και μειώνοντας τις εθνικές δαπάνες· υπενθυμίζει ότι, κατ’ αρχήν, πρέπει να αποφευχθεί οιαδήποτε επικάλυψη μεταξύ δαπανών και μεταξύ κονδυλίων εγγεγραμμένων σε διάφορες θέσεις του προϋπολογισμού, και ότι οι δαπάνες της ΕΕ πρέπει πάντα να στοχεύουν στη δημιουργία μεγαλύτερης αξίας από εκείνη που δημιουργούν αθροιζόμενες οι χωριστές δαπάνες των κρατών μελών· πιστεύει ότι το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, αν χρησιμοποιηθεί σωστά, αποτελεί ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, λαμβάνοντας υπόψη του την ευρωπαϊκή προοπτική και την προστιθέμενη αξία της Ένωσης·

16.    θεωρεί ότι, πέραν του ελέγχου της επικουρικότητας από τα εθνικά κοινοβούλια όπως προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας, πρέπει να πραγματοποιείται, εν είδει βέλτιστης πρακτικής, εκτίμηση ΕΠΑ για κάθε νομοθετική πρόταση με επιπτώσεις στον προϋπολογισμό· επιμένει ωστόσο ότι η εκτίμηση ΕΠΑ πρέπει να υπερβαίνει τη λογική του ‘λογιστικού φύλλου’ και ότι μια πολιτική αξιολόγηση πρέπει να εξετάζει κατά πόσον η σχεδιαζόμενη δράση θα συμβάλει αποδοτικά και αποτελεσματικά στην επίτευξη των κοινών στόχων της ΕΕ και κατά πόσον θα δημιουργήσει ευρωπαϊκά δημόσια αγαθά· παρατηρεί ότι τα βασικά και σημαντικότερα στοιχεία της ΕΠΑ, όπως η ειρήνη, η σταθερότητα, η ελευθερία, καθώς και η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων, δεν μπορούν να αξιολογηθούν με αριθμητικούς όρους·

17.    επισημαίνει ότι είναι αναγκαίο να αποδεικνύεται ότι όλες οι δαπάνες της ΕΕ συνάδουν με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη, το κοινοτικό κεκτημένο και τους μείζονες στόχους πολιτικής της ΕΕ· τονίζει ότι η ΕΠΑ δεν προκύπτει μόνο από τις δαπάνες, αλλά επίσης από την ευρωπαϊκή νομοθεσία και από τον συντονισμό των εθνικών πολιτικών και των πολιτικών της Ένωσης στον οικονομικό, φορολογικό, δημοσιονομικό και κοινωνικό τομέα· είναι πεπεισμένο ότι η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία των δαπανών στο πλαίσιο του μελλοντικού ΠΔΠ πρέπει να ενισχυθεί· τονίζει ότι η χρηματοδότηση της ΕΕ πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να συμβάλλει κάθε φορά σε περισσότερους από έναν στόχους πολιτικής της ΕΕ (π.χ. εδαφική συνοχή, προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, προστασία της βιοποικιλότητας)·

18.    πιστεύει ακράδαντα ότι οι επενδύσεις σε επίπεδο ΕΕ μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά υψηλότερες εξοικονομήσεις σε εθνικό επίπεδο, ιδίως σε τομείς όπου η ΕΕ διαθέτει αδιαμφισβήτητα περισσότερη προστιθέμενη αξία από τους εθνικούς προϋπολογισμούς· πιστεύει ακράδαντα ότι η αρχή της ΕΠΑ πρέπει να διέπει όλες τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό της ΕΕ· χαιρετίζει, ως εκ τούτου, τη δέσμευση της Επιτροπής να δρομολογήσει διεξοδική ανάλυση του ‘κόστους της μη-Ευρώπης’ για τα κράτη μέλη και τους εθνικούς προϋπολογισμούς· καλεί την Επιτροπή να δημοσιεύσει την έκθεση αυτή εγκαίρως ώστε να μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά τη διαδικασία διαπραγματεύσεων για το επόμενο ΠΔΠ·

19.    ζητεί να υπάρξει καλύτερος συντονισμός μεταξύ του προϋπολογισμού της ΕΕ και των εθνικών προϋπολογισμών των κρατών μελών όσον αφορά τη χρηματοδότηση των κοινών πολιτικών προτεραιοτήτων· τονίζει εκ νέου την ανάγκη συντονισμού των δημοσίων δαπανών από τον σχεδιασμό έως την εφαρμογή, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμπληρωματικότητα, αυξημένη αποτελεσματικότητα και προβολή καθώς και περισσότερος εξορθολογισμός του προϋπολογισμού της ΕΕ· πιστεύει ότι ο νέος μηχανισμός συντονισμού της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής («Ευρωπαϊκό Εξάμηνο») θα παίξει σημαντικό ρόλο για την ευθυγράμμιση των στόχων πολιτικής σε ολόκληρη την Ευρώπη και με τους στόχους της ΕΕ, συμβάλλοντας έτσι στην επίτευξη των επιθυμητών συνεργειών ανάμεσα στον προϋπολογισμό της ΕΕ και τους εθνικούς προϋπολογισμούς·

Για έναν αποτελεσματικό προϋπολογισμό

20.    θεωρεί ότι, ενώ η αρχή της ΕΠΑ πρέπει να χρησιμοποιείται για να προσανατολίζει τις μελλοντικές αποφάσεις περί καθορισμού προτεραιοτήτων στις δαπάνες, η αποδοτική και αποτελεσματική χρησιμοποίηση των πιστώσεων πρέπει να καθοδηγεί την υλοποίηση των διάφορων πολιτικών και δραστηριοτήτων·

21.    τονίζει ότι, προκειμένου να επιτευχθούν με απτό τρόπο τα βέλτιστα αποτελέσματα για τη βιώσιμη οικονομική μεγέθυνση και την ανάπτυξη, την αλληλεγγύη και τη συνοχή, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη βελτίωση των συνεργειών μεταξύ όλων των κονδυλίων του προϋπολογισμού της ΕΕ που επηρεάζουν την οικονομική ανάπτυξη, και στην ολοκληρωμένη διατομεακή προσέγγιση, στην ανάπτυξη πολιτικών προσανατολισμένων στα αποτελέσματα και, κατά περίπτωση, στη χρησιμοποίηση της αιρεσιμότητας, των αρχών του «μη βλάπτειν» και «ο ρυπαίνων πληρώνει», παραγόντων επιτυχίας και επιδόσεων και δεικτών επίτευξης αποτελεσμάτων·

Χρησιμοποίηση του προϋπολογισμού για την ενίσχυση των επενδύσεων

22.    υπενθυμίζει ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ είναι κατά κύριο λόγο επενδυτικός προϋπολογισμός, ο οποίος μπορεί να εξασφαλίσει περισσότερες επενδύσεις προερχόμενες από δημόσιες ή ιδιωτικές πηγές· θεωρεί ότι η προσέλκυση πρόσθετων κεφαλαίων θα έχει κρίσιμη σημασία για την επίτευξη των μεγάλων επενδύσεων τις οποίες απαιτούν οι στόχοι της πολιτικής Ευρώπη 2020· τονίζει ειδικότερα την ανάγκη να μεγιστοποιηθεί ο αντίκτυπος της ενωσιακής χρηματοδότησης με την κινητοποίηση, συγκέντρωση και ενίσχυση των δημόσιων και ιδιωτικών χρηματοδοτικών πόρων για υποδομές και μεγάλα έργα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος χωρίς στρέβλωση του ανταγωνισμού·

23.    σημειώνει την εξέλιξη που είχαν από τη δεκαετία του 1990 οι θεσμοποιημένες συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) στην Ένωση, μεταξύ άλλων στους τομείς των μεταφορών, των δημόσιων κτιρίων και εξοπλισμού και του περιβάλλοντος, σαν μορφές συνεργασίας μεταξύ δημόσιων αρχών και ιδιωτικού τομέα και σαν ένα συμπληρωματικό όχημα υλοποίησης υποδομών και στρατηγικών δημόσιων υπηρεσιών· εκφράζει ωστόσο τον προβληματισμό του για ορισμένα βαθύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ΣΔΙΤ και τονίζει ότι ο σχεδιασμός των μελλοντικών ΣΔΙΤ πρέπει να βασιστεί στα διδάγματα που έχουν αποκομισθεί και να επιλύει παλαιότερες ατέλειες·

24.    επισημαίνει την προηγούμενη, εν γένει θετική εμπειρία από τη χρησιμοποίηση καινοτόμων χρηματοδοτικών μέσων –συμπεριλαμβανομένων των συνδυασμών επιδότησης και δανειοδότησης και των μηχανισμών επιμερισμού των κινδύνων, όπως ο μηχανισμός εγγύησης δανείων για σχέδια του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών (LGTT), ο μηχανισμός χρηματοδότησης με επιμερισμό των κινδύνων (RSFF) και οι μηχανισμοί της πολιτικής για τη συνοχή (JEREMIE, JESSICA, JASPERS και JASMINE)– προκειμένου να επιτευχθούν συγκεκριμένοι στόχοι πολιτικής· θεωρεί ότι η Ένωση πρέπει να αναλάβει δράση ιδίως για να ενισχύσει τη χρήση των χρηματοδοτικών πόρων της ΕΕ ως καταλύτη για την προσέλκυση πρόσθετης χρηματοδότησης από την ΕΤΕπ, την ΕΤΑΑ, άλλους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τον ιδιωτικό τομέα

25.    καλεί, συνεπώς, την Επιτροπή να προτείνει, αφενός, μέτρα για την επέκταση του συστήματος της καινοτόμου χρηματοδότησης, μετά από λεπτομερή εξέτασή του και αφού αξιολογηθούν επακριβώς οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδυτικές ανάγκες, καθώς και, αφετέρου, μια μεθοδολογία για τον συντονισμό των χρηματοδοτήσεων από διαφορετικές πηγές· καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι το εθνικό τους νομικό πλαίσιο καθιστά δυνατή την εφαρμογή αυτών των συστημάτων· ζητεί συνεπώς την ουσιαστική ενίσχυση του κανονιστικού, δημοσιονομικού και επιχειρησιακού πλαισίου των μηχανισμών αυτών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητά τους ως προς τη μόχλευση των επενδύσεων και την ενδεδειγμένη χρήση των πόρων της ΕΕ και ως προς την επάρκεια της παρακολούθησης, της υποβολής εκθέσεων και της λογοδοσίας· τονίζει επιπλέον την ανάγκη να εξασφαλισθεί ο ποσοτικός προσδιορισμός και ο κατάλληλος συνυπολογισμός των υποκείμενων κινδύνων·

26.    σημειώνει τις δυσκολίες εξεύρεσης ιδιωτών επενδυτών για ευρείας κλίμακας σχέδια της ΕΕ, δυσκολίες που υπήρχαν ανέκαθεν· αναγνωρίζει ότι η χρηματοπιστωτική κρίση οδήγησε σε μεγαλύτερη απροθυμία των ιδιωτών επενδυτών να χρηματοδοτούν σχέδια της ΕΕ και φανέρωσε την ανάγκη να αναδημιουργηθεί επαρκής εμπιστοσύνη ώστε να μπορούν τα μεγάλα επενδυτικά σχέδια να προσελκύουν τη στήριξη που χρειάζονται· τονίζει ότι θα χρειαστεί η υποστήριξη του προϋπολογισμού της ΕΕ, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και περισσότερο μακροπρόθεσμα, για την προσέλκυση και κινητοποίηση ιδιωτικών χρηματοδοτικών πόρων για έργα ενωσιακού ενδιαφέροντος, και ιδίως όσα έχουν ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και είναι οικονομικώς βιώσιμα αλλά δεν θεωρούνται εμπορικώς βιώσιμα·

27.    επικροτεί συνεπώς την πρωτοβουλία ομολόγων σχεδίων, στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020, σαν μηχανισμό επιμερισμού κινδύνων με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), ο οποίος παρέχει στήριξη –μέχρι ενός ανώτατου ορίου– από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, θα εξασφαλίζει μόχλευση των χρηματοδοτήσεων της ΕΕ και θα αυξήσει το ενδιαφέρον των ιδιωτών επενδυτών για συμμετοχή στα σχέδια προτεραιότητας της ΕΕ, κατά το πνεύμα των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020· καλεί την Επιτροπή να υποβάλει ολοκληρωμένη πρόταση για τα ομόλογα εκτέλεσης έργων της ΕΕ, με αξιοποίηση της υπάρχουσας πείρας από τα κοινά χρηματοδοτικά μέσα ΕΕ-ΕΤΕπ, και να συμπεριλάβει σαφή και διαφανή κριτήρια για την επιλεξιμότητα και την επιλογή των έργων αυτών· υπενθυμίζει ότι τα έργα ενωσιακού ενδιαφέροντος που αποφέρουν πολύ λίγα έσοδα θα συνεχίσουν να χρειάζονται χρηματοδότηση μέσω επιδοτήσεων· εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι το περιορισμένο μέγεθος του προϋπολογισμού της ΕΕ ενδέχεται να κάνει τελικά επιβεβλημένη την εφαρμογή περιορισμών όσον αφορά την παροχή πρόσθετων χρηματοδοτικών πόρων για νέες πρωτοβουλίες·

28.    επαναλαμβάνει την ανάγκη να εξασφαλιστούν η απόλυτη διαφάνεια, η λογοδοσία και ο δημοκρατικός έλεγχος των καινοτόμων χρηματοδοτικών μέσων και μηχανισμών που σχετίζονται με τον προϋπολογισμό της ΕΕ· καλεί την Επιτροπή να καταθέσει πρόταση για ένα πλαίσιο υλοποίησης και επιλεξιμότητας έργων, το οποίο, εγκρινόμενο με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, να εξασφαλίζει διαρκή ροή ενημέρωσης και συμμετοχή της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής όσον αφορά την χρήση αυτών των μέσων σε ολόκληρη την Ευρώπη, επιτρέποντας στο Κοινοβούλιο να επαληθεύει την τήρηση των πολιτικών προτεραιοτήτων του και δίνοντας στο Ελεγκτικό Συνέδριο τη δυνατότητα ενισχυμένου ελέγχου επί αυτών των μέσων·

Εξασφάλιση χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης

29.    θεωρεί ότι η βελτίωση της εκτέλεσης και της ποιότητας των δαπανών πρέπει να αποτελεί κατευθυντήρια αρχή για την επίτευξη βέλτιστης χρήσης του προϋπολογισμού της ΕΕ και για την κατάστρωση και διαχείριση των προγραμμάτων και δραστηριοτήτων μετά το 2013·

30.    τονίζει περαιτέρω ότι η κατάστρωση προγραμμάτων δαπάνης πρέπει να δίνει μεγάλη έμφαση στις αρχές της σαφήνειας των στόχων, της πλήρους συμμόρφωσης με το κοινοτικό κεκτημένο και της συμπληρωματικότητας των μέσων και δράσεων, της εναρμόνισης και απλούστευσης των κανόνων επιλεξιμότητας και εκτέλεσης, της διαφάνειας και της πλήρους και συμφωνημένης λογοδοσίας· υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου στον προϋπολογισμό ως εργαλείου χρηστής διακυβέρνησης για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της δικαιοσύνης·

31.    τονίζει ειδικότερα ότι η απλούστευση των κανόνων και διαδικασιών πρέπει να αποτελεί καίρια οριζόντια προτεραιότητα και είναι πεπεισμένο ότι η αναθεώρηση του δημοσιονομικού κανονισμού θα έχει κρίσιμη σημασία από την άποψη αυτή·

32.    τονίζει ότι η βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης στην Ένωση πρέπει να υποστηριχθεί με στενή παρακολούθηση της συντελούμενης προόδου στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη· επιμένει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για την ορθή χρήση και για τη διαχείριση των χρηματοδοτικών πόρων της ΕΕ και να εκδίδουν ετησίως εθνικές δηλώσεις σχετικά με τη χρήση των χρηματοδοτικών πόρων της ΕΕ στο κατάλληλο πολιτικό επίπεδο·

33.    τονίζει την ανάγκη αντιμετώπισης της τάσης αύξησης του επιπέδου των εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων (RAL - υπόλοιπα προς εκκαθάριση)· υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με την Επιτροπή, το επίπεδο των RAL θα ανέρχεται έως τα τέλη του 2013 σε 217 δισεκατομμύρια ευρώ· σημειώνει ότι ένα ορισμένο επίπεδο RAL είναι αναπόφευκτο κατά την υλοποίηση πολυετών προγραμμάτων, όμως παρ' όλα αυτά υπογραμμίζει ότι η ύπαρξη εκκρεμών αναλήψεων υποχρεώσεων προϋποθέτει, εξ ορισμού, πληρωμές που αντιστοίχως πρέπει να γίνουν· για τον λόγο αυτό δεν συμφωνεί με τη στάση του Συμβουλίου να αποφασίζει για το επίπεδο πληρωμών εκ των προτέρων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του μια ακριβή αξιολόγηση των πραγματικών αναγκών· θα καταβάλλει επομένως κάθε δυνατή προσπάθεια, καθ' όλη τη διάρκεια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού στο πλαίσιο του επόμενου ΠΔΠ, για να μειωθεί η διαφορά μεταξύ πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων και πιστώσεων πληρωμών, μέσω της κατάλληλης αύξησης του επιπέδου πληρωμών·

34.    εκφράζει την πεποίθηση ότι η αξιολόγηση των προτερημάτων και των ατελειών στα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου κάθε κράτους μέλους σε επιμέρους τομείς πολιτικής είναι απαραίτητη προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα της διαχείρισης και του ελέγχου των χρηματοδοτικών πόρων της ΕΕ από τα κράτη μέλη· πιστεύει επίσης ότι χρειάζεται βελτίωση της διαχείρισης, λιγότερη γραφειοκρατία και περισσότερη διαφάνεια καθώς και βελτίωση, όχι αύξηση των ελέγχων, προκειμένου να αυξηθεί η αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των χρηματοδοτικών πόρων της ΕΕ, μεταξύ άλλων όσον αφορά το ποσοστό απορρόφησής τους· πιστεύει εν προκειμένω ότι πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ του επιπέδου ελέγχου και του κόστους του·

35.    υπογραμμίζει τη σημασία της ασφάλειας δικαίου και της δημοσιονομικής συνέχειας για την επιτυχή εφαρμογή των πολυετών πολιτικών και προγραμμάτων· πιστεύει, συνεπώς, ότι οι κανόνες δεν πρέπει να αλλάζουν στο μέσο των περιόδων προγραμματισμού χωρίς δέουσα αιτιολόγηση και επαρκή εκτίμηση αντικτύπου, διότι κάτι τέτοιο ενδέχεται να έχει ως συνέπειες υψηλότερο κόστος μετάβασης, βραδύτερη εφαρμογή και αυξημένες πιθανότητες σφάλματος·

36.    τονίζει ότι η θεσμική ικανότητα συγκαταλέγεται στα κρίσιμα στοιχεία για την επιτυχή ανάπτυξη, υλοποίηση και παρακολούθηση των πολιτικών της Ένωσης· θεωρεί συνεπώς ότι η ενίσχυση της θεσμικής και διοικητικής ικανότητας σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο θα μπορούσε να στηρίξει τις διαρθρωτικές προσαρμογές και να συμβάλει στην ομαλή και επιτυχή απορρόφηση των χρηματοδοτήσεων της ΕΕ·

Μέρος ΙΙΙ: Πολιτικές προτεραιότητες

37.    υπενθυμίζει ότι η έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας ενισχύει τις πολιτικές της Ένωσης και παρέχει στην Ένωση σημαντικές νέες αρμοδιότητες, ιδίως στους τομείς της εξωτερικής δράσης, του αθλητισμού, του διαστήματος, της κλιματικής αλλαγής, της ενέργειας, του τουρισμού και της πολιτικής προστασίας· τονίζει ότι αυτό απαιτεί επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους· υπενθυμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι το άρθρο 311 ΣΛΕΕ απαιτεί από την Ένωση να εφοδιάζεται με τα μέσα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων της και για την επιτυχή εφαρμογή των πολιτικών της.

Ένας προϋπολογισμός που θα στηρίζει τους στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020 

38.    πιστεύει ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 πρέπει να αποτελέσει σημείο αναφοράς σε επίπεδο πολιτικών για το επόμενο ΠΔΠ· υποστηρίζει ταυτόχρονα ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 δεν είναι καθολικής εμβέλειας και δεν καλύπτει όλους τους τομείς πολιτικής της Ένωσης· τονίζει ότι το επόμενο ΠΔΠ πρέπει να λαμβάνει υπόψη και άλλες πολιτικές που βασίζονται στις Συνθήκες και επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους·

39.    πιστεύει ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 πρέπει να βοηθήσει την ΕΕ να ανακάμψει από την κρίση και να εξέλθει ισχυρότερη μέσω της βελτίωσης των συνθηκών - και των δαπανών - στον τομέα της καινοτομίας, της έρευνας και της ανάπτυξης, μέσω της εκπλήρωσης των στόχων της ΕΕ στον τομέα της κλιματικής αλλαγής και της ενέργειας και μέσω της βελτίωσης του επιπέδου της εκπαίδευσης και της προώθησης της κοινωνικής ενσωμάτωσης, μειώνοντας, ιδίως, τη φτώχεια· παρατηρεί ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 προορίζεται να επιδιώξει όχι μόνο τη βραχυπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη και χρηματοπιστωτική σταθερότητα, αλλά και την πλέον μακροπρόθεσμη διαρθρωτική μετάβαση σε μια πιο βιώσιμη ανάπτυξη που να βασίζεται σε αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων·

40.    πιστεύει ότι το σημερινό περιεχόμενο της στρατηγικής Ευρώπη 2020, όπως οι πρωταρχικοί στόχοι, οι εμβληματικές πρωτοβουλίες, τα σημεία συμφόρησης και οι δείκτες, παραμένει πολύ γενικόλογο και καλεί την Επιτροπή να υποβάλει λεπτομερέστερες προτάσεις· φρονεί επίσης ότι η αναζωογόνηση της ενιαίας αγοράς αποτελεί καίριο στοιχείο της στρατηγικής ΕΕ 2020, το οποίο ενισχύει τη συνέργεια μεταξύ των διάφορων εμβληματικών πρωτοβουλιών της· υπογραμμίζει ότι οι στόχοι της στρατηγικής είναι δυνατόν να υλοποιηθούν μόνο μέσω συγκεκριμένων δεσμεύσεων από τα κράτη μέλη στα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματά τους, μέσω πολιτικών με δοκιμασμένους μηχανισμούς εκτέλεσης και μέσω συγκεκριμένων και συνεπών νομοθετικών προτάσεων·

41.    τονίζει επιπλέον ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 μπορεί να είναι αξιόπιστη μόνον εάν διασφαλίζεται η συνοχή στόχων και χρηματοδοτικών πόρων που διατίθενται για αυτούς σε επίπεδο Ένωσης και σε επίπεδο κρατών μελών· πιστεύει ότι πρέπει να αντανακλώνται στο επόμενο ΠΔΠ οι φιλοδοξίες της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και είναι αποφασισμένο να συνεργαστεί με την Επιτροπή και τα κράτη μέλη για να καταρτισθεί ένα αξιόπιστο πλαίσιο χρηματοδότησης, το οποίο ειδικότερα να εξασφαλίζει επαρκή χρηματοδότηση των εμβληματικών πρωτοβουλιών της στρατηγικής αυτής και των πρωταρχικών στόχων της· υποστηρίζει εν προκειμένω ότι τα καθήκοντα, οι πόροι και οι αρμοδιότητες πρέπει να οριστούν με σαφήνεια και να συντονιστούν αποτελεσματικά ανάμεσα στην Ένωση και τα κράτη μέλη της, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών και περιφερειακών αρχών· καλεί την Επιτροπή να διευκρινίσει τη δημοσιονομική διάσταση των εμβληματικών πρωτοβουλιών, δεδομένου ότι αυτά τα προέχοντα σχέδια δράσης διατέμνουν εγκάρσια όλες τις πολιτικές που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ·

42.    προειδοποιεί ότι η ανάπτυξη δεκαετούς στρατηγικής Ευρώπη 2020 απαιτεί επαρκή δημοσιονομική ευελιξία, ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα δημοσιονομικά μέσα θα μπορούν να ευθυγραμμίζονται κατάλληλα με τις εξελισσόμενες περιστάσεις και προτεραιότητες·

Ένας προϋπολογισμός που στηρίζει την οικονομική διακυβέρνηση

43.    υπογραμμίζει το γεγονός ότι, στο πλαίσιο του υπάρχοντος ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοπιστωτικής σταθεροποίησης, δανειακές εγγυήσεις ποσού έως 60 δισ. ευρώ πρέπει να καλυφθούν από το περιθώριο ανάμεσα στο ανώτατο όριο των ιδίων πόρων και τις ετήσιες δαπάνες που εγγράφονται στον προϋπολογισμό· επισημαίνει τις πρόσθετες υποχρεώσεις που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής συνδρομής προς κράτη μέλη εκτός ευρωζώνης, οι οποίες πρέπει να καλυφθούν από το ίδιο περιθώριο·

44.    θεωρεί ότι το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο πρέπει να παράσχει βελτιωμένο δημοσιονομικό συντονισμό και συνέργειες μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών, αυξάνοντας έτσι την ΕΠΑ· θεωρεί επίσης ότι το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο πρέπει να ενισχύσει τον οικονομικό συντονισμό μεταξύ των κρατών μελών, σύμφωνα με την αρχή της κοινοτικής μεθόδου, και να εξασφαλίσει βελτιωμένη οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη και στα κράτη μέλη που επιθυμούν να προσχωρήσουν σε αυτή, μειώνοντας έτσι την ανάγκη προσφυγής στον μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθεροποίησης· πιστεύει ότι το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο πρέπει να εστιάζει στη βελτίωση των συνεργειών μεταξύ ευρωπαϊκών και εθνικών δημόσιων επενδύσεων·

45.    σημειώνει ότι, για την περίοδο μετά το 2013, ο ευρωπαϊκός μηχανισμός σταθερότητας (ΕΜΣ) έχει οργανωθεί σε αμιγώς διακυβερνητική βάση· εκφράζει την ανησυχία του για την εξέλιξη αυτή και υπογραμμίζει την έλλειψη δημοκρατικού ελέγχου και λογοδοσίας, καθώς και την επιβολή της διακυβερνητικής προσέγγισης· τονίζει την ανάγκη να ληφθεί υπόψη η κοινοτική μέθοδος στον ΕΜΣ· υπενθυμίζει ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ προβλέπει εγγυήσεις για δάνεια προς τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοπιστωτικής σταθεροποίησης, καθώς και του μηχανισμού μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής συνδρομής για τα ισοζύγια πληρωμών των κρατών μελών που βρίσκονται εκτός ευρωζώνης·

46.    υπενθυμίζει ότι το ευρωπαϊκό νόμισμα έχει δημιουργηθεί χωρίς πραγματική οικονομική σύγκλιση μεταξύ των κρατών που ήταν πρόθυμα να το υιοθετήσουν και χωρίς ο προϋπολογισμός της Ένωσης να διαθέτει το αναγκαίο μέγεθος για να στηρίξει δικό της νόμισμα· φρονεί ότι ο προϋπολογισμός αυτός θα απαιτούσε την αντικατάσταση σημαντικών τμημάτων των σημερινών δαπανών των κρατών μελών από δαπάνες της Ένωσης, ώστε να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η κοινοτική μέθοδος και να εξασφαλίζεται στην ευρωζώνη και στην ΕΕ η δημοσιονομική σταθερότητα που απαιτείται για να ξεπεραστεί η κρίση του χρέους· ζητεί από την Επιτροπή να διαπιστώσει τον ενδεχόμενο αντίκτυπο από το σύστημα των ευρωομολόγων στον προϋπολογισμό της ΕΕ·

47.    σημειώνει τη σπουδαιότητα της έρευνας και της καινοτομίας για την επίσπευση της μετάβασης σε μια οικονομία βιώσιμη, παγκοσμίως πρωτοποριακή και βασιζόμενη στη γνώση· πιστεύει συνεπώς ότι το προσεχές ΠΔΠ πρέπει να εξασφαλίζει μεγαλύτερη συγκέντρωση των δημοσιονομικών πόρων σε τομείς που τονώνουν την ανάπτυξη της οικονομίας και την ανταγωνιστικότητα, όπως είναι η έρευνα και η καινοτομία, σύμφωνα με τις αρχές της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας και αριστείας·

48.    πιστεύει ακράδαντα στην προστιθέμενη αξία μιας αύξουσας συγκέντρωσης των δαπανών έρευνας και καινοτομίας των κρατών μελών στον προϋπολογισμό της ΕΕ, ώστε να επιτευχθούν η απαραίτητη κρίσιμη μάζα και οι οικονομίες κλίμακας, να επέλθει βελτίωση του αντικτύπου και να μειωθεί η αλληλεπικάλυψη και η σπατάλη σπανιζόντων χρηματοδοτικών πόρων·

49.    πιστεύει ότι χρειάζεται μια συντονισμένη προσπάθεια δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, σε επίπεδο τόσο ευρωπαϊκό όσο και κρατών μελών, για να επιτευχθεί ο στόχος της στρατηγικής Ευρώπη 2020 για 3 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) σε δαπάνες Ε&Α και η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας και μιας “Ένωσης της Καινοτομίας”· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη να συμφωνήσουν χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση επί ενός ειδικού χάρτη πορείας προς επίτευξη του στόχου αυτού και επισημαίνει την τεράστια οικονομική δέσμευση που συνεπάγεται αυτός ο στόχος, η οποία θα ανέρχεται σε περίπου 130 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για τον προϋπολογισμό της ΕΕ και τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών και σε διπλάσιο ποσό για τον ιδιωτικό τομέα·

Γνώση για την ανάπτυξη

Έρευνα και καινοτομία

50.    φρονεί ότι τα δημόσια κονδύλια Ε&Α πρέπει να αυξηθούν σημαντικά δεδομένου ότι οι δημόσιες επενδύσεις προσφέρουν συχνά κίνητρο στους ιδιώτες επενδυτές για να ακολουθήσουν· τονίζει την ανάγκη να βελτιωθεί, τονωθεί και διασφαλισθεί η χρηματοδότηση της έρευνας και ανάπτυξης στην Ένωση μέσω σημαντικής αύξησης των σχετικών δαπανών από το 2013 και μετά, ιδίως για το 8ο πρόγραμμα-πλαίσιο έρευνας· επισημαίνει σχετικά τον καταλυτικό ρόλο που έχει διαδραματίσει η πολιτική συνοχής εντός της τρέχουσας περιόδου προγραμματισμού στην αύξηση των επενδύσεων Ε&Α και απευθύνει έκκληση προκειμένου να συνεχιστεί και να ενισχυθεί η τάση αυτή κατά την επόμενη περίοδο·

51.    τονίζει ότι η αύξηση των χρηματοδοτικών πόρων πρέπει να συνοδεύεται από μια ριζική απλούστευση των διαδικασιών χρηματοδότησης· εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία για τη σχετικά χαμηλή απορρόφηση των κονδυλίων της ΕΕ από την ευρωπαϊκή επιστημονική κοινότητα και καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει τις προσπάθειές της για συγκερασμό των απαιτήσεων μείωσης των διοικητικών επιβαρύνσεων και απλοποίησης της πρόσβασης των ερευνητών, των ΜΜΕ και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στις χρηματοδοτικές ροές, με ταυτόχρονη διατήρηση επαρκούς δημοσιονομικού ελέγχου· υπογραμμίζει την ανάγκη να εξαιρεθούν οι ΜΜΕ από ορισμένες διοικητικές απαιτήσεις, μέσω του περιορισμού της γραφειοκρατίας και της ενθάρρυνσης της καινοτομίας χάρη σε ευκολότερη πρόσβαση στη χρηματοδότηση·

52.    ζητεί να ενισχυθεί ο σύνδεσμος μεταξύ βασικής έρευνας και βιομηχανικής καινοτομίας καθώς και μεταξύ καινοτομίας και διαδικασίας μεταποίησης· υπενθυμίζει ιδίως ότι ένα από τα μεγαλύτερα μειονεκτήματα των προγραμμάτων Ε&Α της ΕΕ αποτελεί η αδυναμία πραγματικής μεταφοράς στην αγορά των καρπών τους και τονίζει πόσο σημαντική είναι η δημιουργία κινήτρων για την εμπορευματοποίηση των προϊόντων Ε&Α, ιδίως μέσω ευκολότερης πρόσβασης σε χρηματοδότηση· υπογραμμίζει, εν προκειμένω, τη σημασία της εύρυθμης συντονισμένης χρήσης των διάφορων χρηματοδοτικών πόρων και καλεί την Επιτροπή να προβεί στις απαιτούμενες προσαρμογές ούτως ώστε να μπορούν οι σχετικοί πόροι να λειτουργούν συμπληρωματικά·

53.    υπενθυμίζει ότι, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της ΕΕ στους τομείς του κλίματος και της ενέργειας, πρέπει οι προσπάθειες της ΕΕ στον τομέα της Ε&Α να ενταθούν σημαντικά, ιδίως ως προς την περιβαλλοντική έρευνα, την ενεργειακή απόδοση και τις τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας· εκτιμά εξάλλου ότι το κύρος της Ευρώπης λόγω της πρωτοπορίας της στον τομέα των πράσινων τεχνολογιών μπορεί να διαφυλαχθεί μόνο εφόσον θεμελιώνεται στις κατάλληλες ερευνητικές προσπάθειες·

54.    εκτιμά πως οι καινοτόμες ευρωπαϊκές εταιρίες δεν χρειάζονται μόνο επιδοτήσεις, αλλά επιπροσθέτως καλύτερη νομοθεσία, καλύτερη σύνδεση με την ερευνητική βάση και επίσης περισσότερο ποικιλόμορφη και καλύτερη πρόσβαση σε δανειακούς πόρους και σε χρηματοδότηση μέσω συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο· καλεί, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να δημιουργήσουν σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο τις κατάλληλες συνθήκες που θα επιτρέψουν στον ιδιωτικό τομέα να αυξήσει το μερίδιό του στις επενδύσεις Ε&Α· τονίζει την ανάγκη να επέλθει βελτίωση στις συμπράξεις δημόσιου - ιδιωτικού τομέα, μέσω περιορισμού της γραφειοκρατίας και εκσυγχρονισμού των υφιστάμενων διαδικασιών· τονίζει εν προκειμένω τον σημαντικό ρόλο που πρέπει να αναλάβουν η ΕΤΕπ και το ΕTαΕ και θεωρεί ειδικότερα ότι πρέπει να επεκταθούν τα μέσα μόνιμου επιμερισμού των κινδύνων που προσφέρει η ΕΤΕπ μέσω του RSFF (μηχανισμός χρηματοδότησης με επιμερισμό των κινδύνων), κυρίως προς υποστήριξη των ΜΜΕ·

55.    τονίζει ότι η καινοτομία είναι μία από τις βασικές προτεραιότητες της στρατηγικής Ευρώπη 2020· αναγνωρίζει τον ρόλο που διαδραματίζει το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας ως φορέας βιώσιμης ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας, στοιχεία τα οποία επιτυγχάνει μέσω της τόνωσης της παγκοσμίως πρωτοποριακής καινοτομίας, και ζητεί τη διεύρυνση και αρμόζουσα χρηματοδότηση των Κοινοτήτων Γνώσης και Καινοτομίας· υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας όσον αφορά την παροχή υπερσύγχρονης γνώσης για μελλοντικούς καινοτόμους και την υποστήριξη ερευνητικών ιδεών υψηλού κινδύνου· υποστηρίζει πέραν τούτων την ανάγκη για εκπόνηση μακροπρόθεσμων χρηματοδοτικών στρατηγικών για να διασφαλίζεται η χορήγηση πόρων σε μεγάλης κλίμακας έργα Ε&Α·

Βιομηχανία και ΜΜΕ

56.    τονίζει ότι μια δυνατή και διαφοροποιημένη βιομηχανική βάση αποτελεί παράγοντα ζωτικής σημασίας για την επίτευξη του στόχου της δημιουργίας μιας ανταγωνιστικής, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ευρωπαϊκής οικονομίας· υπενθυμίζει ότι οι ΜΜΕ αποτελούν καίριους παράγοντες οικονομικής ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας, καινοτομίας και απασχόλησης, και αναγνωρίζει τον σημαντικό ρόλο τους στην εξασφάλιση της ανάκαμψης και αναζωογόνησης μιας βιώσιμης οικονομίας της ΕΕ· χαιρετίζει συνεπώς την έμφαση που δίνει η στρατηγική Ευρώπη 2020 στην καινοτομία και τη βιομηχανική πολιτική, ιδίως μέσω των εμβληματικών πρωτοβουλιών "Ένωση Καινοτομίας" και "Ολοκληρωμένη βιομηχανική πολιτική για την εποχή της παγκοσμιοποίησης", και τονίζει την ανάγκη να ενισχυθούν οι σχετικές με τις ΜΜΕ δράσεις στις άλλες εμβληματικές πρωτοβουλίες·

57.    ζητεί να τοποθετηθούν οι ΜΜΕ και οι επιχειρηματίες στο επίκεντρο της στρατηγικής Ευρώπη 2020· ζητεί επομένως μεγαλύτερη στήριξη, εντός του επόμενου ΠΔΠ, για όλα τα προγράμματα και μηχανισμούς που αποσκοπούν στην προώθηση των ΜΜΕ, και ιδίως για το πρόγραμμα ανταγωνιστικότητας και καινοτομίας (CIP) και τη «Small Business Act», καθώς και μέσω της χρήσης των διαρθρωτικών ταμείων· προτείνει να βελτιωθεί η ομαδοποίηση των κοινοτικών μηχανισμών και χρηματοδοτικών πόρων για τις ΜΜΕ στον προϋπολογισμό της ΕΕ· τονίζει επίσης την ανάγκη ευχερέστερης πρόσβασης των ΜΜΕ στους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και μεγαλύτερης προσαρμογής των μηχανισμών αυτών στις ανάγκες των ΜΜΕ, μεταξύ άλλων με μεγαλύτερη έμφαση στη μικροχρηματοδότηση και στους μηχανισμούς ενδιάμεσης χρηματοδότησης και με διεύρυνση και επέκταση των μηχανισμών εγγυοδοσίας του CIP και του RSFF εντός του προγράμματος-πλαισίου έρευνας·

Ψηφιακό θεματολόγιο

58.    πιστεύει ότι η ΕΕ πρέπει να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο στη δημιουργία και στην ενίσχυση του ρόλου της τεχνολογίας της πληροφορίας και των επικοινωνιών και των ανοικτών προτύπων για καινοτομίες· τονίζει την ανάγκη να αναπτυχθεί η ελεύθερη κυκλοφορία περιεχομένου και γνώσης, η λεγόμενη «πέμπτη ελευθερία»· τονίζει πόσο σημαντικό είναι να εξασφαλιστεί η ταχεία εκτέλεση του ψηφιακού θεματολογίου της Ένωσης και να συνεχισθούν οι προσπάθειες προκειμένου να επιτευχθεί έως το 2020 ο στόχος να αποκτήσουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο υψηλής ταχύτητας όλοι οι πολίτες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων όσων διαμένουν σε λιγότερο ανεπτυγμένες περιοχές·

Ουρανός και διάστημα

59.    φρονεί ότι οι διαστημικές δραστηριότητες λειτουργούν ως υπόβαθρο καινοτομίας και βιομηχανικής ενεργοποίησης, δημιουργούν θέσεις εργασίας υψηλής ειδίκευσης και συνιστούν παράγοντα βελτίωσης της ευημερίας και της ασφάλειας των πολιτών· φρονεί ότι η ανάπτυξη της νεότευκτης ευρωπαϊκής διαστημικής πολιτικής προϋποθέτει λογικά μια επαρκή χρηματοδότηση· υπογραμμίζει τη στρατηγική σπουδαιότητα των μεγάλων έργων στον τομέα αυτό: τα ευρωπαϊκά συστήματα παγκόσμιας δορυφορικής πλοήγησης (Galileo και Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υπέρθεσης για τη Γεωστατική Πλοήγηση), το πρόγραμμα παγκόσμιας παρακολούθησης του περιβάλλοντος και της ασφάλειας (GMES) και το ευρωπαϊκό σύστημα νέας γενιάς για τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας (SESAR) που θα επιτρέψει τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού· επιμένει ότι, δεδομένης της αναπόφευκτα μεγάλης χρονικής καθυστέρησης και του ύψους των επενδυτικών κεφαλαίων που έχουν ήδη δεσμευθεί για τα έργα αυτά, έχουν καίρια σημασία οι επαρκείς και συνεπείς δημοσιονομικές δεσμεύσεις για όλη τη διάρκεια των περιόδων δημοσιονομικού προγραμματισμού·

Οι κατάλληλες δεξιότητες για το αυριανό εργατικό δυναμικό

60.    επισημαίνει ότι οποιαδήποτε αδυναμία υλοποίησης των αναγκαίων βραχυπρόθεσμων επενδύσεων στην παιδεία και στην διά βίου μάθηση ενδέχεται να διογκώσει και να παρατείνει τη κρίση, δεδομένου ότι οι πολίτες θα στερούνται εκείνες τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για την απασχόληση στη νέα «οικονομία της γνώσης»· τονίζει, συνεπώς, ότι είναι κατεπείγουσα ανάγκη η ΕΕ να στηρίξει τις δημόσιες επενδύσεις στους εν λόγω τομείς· υπενθυμίζει ότι τα ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης της σχολικής εκπαίδευσης και η περιορισμένη πρόσβαση στην ανώτερη και πανεπιστημιακού επιπέδου εκπαίδευση αποτελούν βασικούς παράγοντες στην εμφάνιση υψηλού δείκτη μακροχρόνιας ανεργίας και αποτελούν μάστιγα για την κοινωνική συνοχή· πιστεύει εν προκειμένω στην επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης του συνδέσμου μεταξύ εκπαίδευσης, Ε&Α και απασχόλησης·

61.    επισημαίνει πόσο σημαντική είναι η επαρκής χρηματοδότηση της εκπαίδευσης, των προγραμμάτων κινητικότητας για νέους και των προγραμμάτων διά βίου μάθησης, της προώθησης της ισότητας μεταξύ των φύλων, καθώς και μέτρων που στοχεύουν στην προσαρμογή της αγοράς εργασίας, δεδομένου ότι τούτο αποτελεί ουσιαστική συμβολή στην καταπολέμηση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου και της ανεργίας και στην επίτευξη των βασικών στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020· φρονεί ότι η μετάβαση σε μια βιώσιμη κοινωνία στα προσεχή έτη συνεπάγεται την απαιτούμενη συνειδητοποίηση της σημασίας που έχει η προαγωγή νέων, φιλικών προς το περιβάλλον θέσεων εργασίας και η νέα κατάρτιση που αυτές οι θέσεις εργασίας καθιστούν απαραίτητη εάν πρόκειται να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση·

62.    πιστεύει ότι η εμβληματική πρωτοβουλία για νέες δεξιότητες και θέσεις εργασίας πρέπει να καθιστά δυνατή μια ευρύτερη εστίαση στις πιο ευάλωτες ομάδες και σε όσους συναντούν δυσκολίες στην πρόσβαση στην αγορά εργασίας, όπως οι Ρομά· υπογραμμίζει τον θεμελιώδη ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) στη επίτευξη των κοινωνικών στόχων και των στόχων απασχόλησης που θέτει η στρατηγική Ευρώπη 2020· πιστεύει συνεπώς ότι το ΕΚΤ πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πολιτική προτεραιότητα και να χρηματοδοτείται κατ' αντιστοιχία· πρεσβεύει μία πιο στρατηγική εφαρμογή του ΕΚΤ για την προαγωγή της ισότητας γυναικών και ανδρών, την πρόσβαση και την επανένταξη στην αγορά εργασίας, την καταπολέμηση της ανεργίας, της φτώχειας, του κοινωνικού αποκλεισμού και των πάσης μορφής διακρίσεων·

Συνοχή για την ανάπτυξη και την απασχόληση

63.    τονίζει την ΕΠΑ της πολιτικής για τη συνοχή, δεδομένου ότι η εν λόγω πολιτική αποτελεί έναν εδραιωμένο μηχανισμό για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης και ένα σημαντικό εργαλείο σύγκλισης, βιώσιμης ανάπτυξης και αλληλεγγύης, και είναι μια από τις πιο σημαντικές, ορατές και επιτυχείς πολιτικές της Ένωσης εδώ και δεκαετίες· επισημαίνει όμως ότι μια σύγχρονη πολιτική συνοχής θα πρέπει να αναλάβει ορισμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ιδίως στον τομέα της απλούστευσης, να ανταποκριθεί στις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ένωση και να προωθήσει επιτόπιες συνέργειες με τις άλλες πολιτικές και μέσα· είναι πεπεισμένο ότι η πολιτική συνοχής της ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να είναι μια πολιτική που εφαρμόζεται σε ολόκληρη την ΕΕ και προσφέρει πρόσβαση σε πόρους, εμπειρίες και συνδρομή για όλες τις περιφέρειες της ΕΕ·

64.    υπενθυμίζει ότι η πολιτική συνοχής έχει αυξημένη σπουδαιότητα μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας και την κατοχύρωση της εδαφικής συνεργασίας σε αυτήν, και πιστεύει ότι, στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να ενισχυθούν όλες οι μορφές εδαφικής συνεργασίας (διασυνοριακή, διεθνική, διαπεριφερειακή)· υπογραμμίζει ότι χρειάζεται επίσης να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα της μακροπεριφερειακής συνεργασίας και των μακροπεριφερειακών στρατηγικών·

65.    υπογραμμίζει ότι η πολιτική συνοχής έχει πρωτεύοντα ρόλο για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και φρονεί ότι μια υγιής και αυτόνομη πολιτική συνοχής αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχή υλοποίηση αυτής της στρατηγικής· τονίζει ότι η πολιτική της συνοχής, με τον οριζόντιο χαρακτήρα της, συμβάλλει σημαντικά στην κάλυψη των τριών προτεραιοτήτων της στρατηγικής Ευρώπη 2020, δηλαδή της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης, και φρονεί ότι τούτο πρέπει να αντανακλάται στη διάρθρωση του προσεχούς ΠΔΠ μέσω της αποφυγής οποιασδήποτε πολυδιάσπασης της πολιτικής αυτής σε διάφορους τομείς ή υποτομείς· υπενθυμίζει εντούτοις ότι η πολιτική συνοχής της ΕΕ έχει την δική της αποστολή και τους δικούς της στόχους, όπως ορίζει το άρθρο 174 της ΣΛΕΕ, οι οποίοι υπερβαίνουν εκείνους της στρατηγικής Ευρώπη 2020· επισημαίνει ότι πρέπει αυτοί να διατηρηθούν στην επόμενη περίοδο προγραμματισμού, δεδομένου ιδίως ότι εξακολουθεί να είναι υπαρκτή η ανάγκη οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής σύγκλισης στην Ένωση·

66.    τονίζει ότι μια επιτυχής και ενισχυμένη πολιτική συνοχής χρειάζεται επαρκή χρηματοδότηση και ότι τα ποσά που έχουν διατεθεί σε αυτήν κατά την τρέχουσα περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού θα πρέπει τουλάχιστον να διατηρηθούν κατά την επόμενη περίοδο, ώστε να καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες για μείωση των αναπτυξιακών αποκλίσεων μεταξύ των περιφερειών της ΕΕ· επαναλαμβάνει εν προκειμένω την επίμονη απαίτησή του να παραμείνουν, στο επόμενο ΠΔΠ, οι αχρησιμοποίητοι ή αποδεσμευμένοι πόροι συνοχής στον προϋπολογισμό της ΕΕ και να μην επιστραφούν στα κράτη μέλη· υπενθυμίζει τη θέση του ότι το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ πρέπει να παραμείνει το κύριο κριτήριο επιλεξιμότητας για τη χορήγηση βοήθειας στο πλαίσιο της περιφερειακής πολιτικής·

67.    πιστεύει ότι τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες πρέπει να συγκεντρώνουν τα ευρωπαϊκά και εθνικά κονδύλια σε μικρό αριθμό προτεραιοτήτων και έργων που όντως είναι ευρωπαϊκής σπουδαιότητας, όπως η Ε&Α και η καινοτομία, και ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζουν· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, να εκπονήσει η Επιτροπή συγκεκριμένες προτάσεις με στόχο μια ισχυρότερη θεματική συγκέντρωση των χρηματοδοτήσεων συνοχής στις προτεραιότητες της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και θεωρεί ότι πρέπει να καθιερωθεί ένα σύστημα περισσότερο προσανατολισμένο στα αποτελέσματα απ’ ό,τι το τρέχον σύστημα των πόρων «ειδικού προορισμού», και συγχρόνως να εξασφαλιστεί ότι λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι ειδικές ανάγκες και προτεραιότητες των διάφορων περιφερειών· επικροτεί εν προκειμένω την πρόθεση της Επιτροπής να συμφωνήσει με κάθε κράτος μέλος και τις περιφέρειές του ή απευθείας με τις περιφέρειες –στο πλαίσιο των συμβάσεων αναπτυξιακής και επενδυτικής σύμπραξης και των επιχειρησιακών προγραμμάτων– για συγκεκριμένους όρους και αιρεσιμότητες προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που έχουν τεθεί·

68.    είναι πεπεισμένο για τη σπουδαιότητα μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης στις πολιτικές και θεωρεί ότι όλες οι ειδικές για ορισμένους τομείς επενδύσεις στο επόμενο ΠΔΠ θα πρέπει να συντονίζονται με τις επενδύσεις που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή· τονίζει επομένως την ανάγκη βελτίωσης του συντονισμού, μείωσης των άσκοπων επικαλύψεων και δημιουργίας μεγαλύτερων συνεργειών ανάμεσα στο ΕΤΠΑ, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), το ταμείο συνοχής, το ΕΓΤΑΑ και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας· υπογραμμίζει ότι χρειάζεται επίσης να αποφευχθούν οι επικαλύψεις και να βελτιωθεί ο συντονισμός ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση και το ΕΚΤ· πιστεύει επομένως ότι η δημιουργία κοινού στρατηγικού πλαισίου, το οποίο να θέτει κοινές επενδυτικές προτεραιότητες για όλα αυτά τα ταμεία, αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση αυτή· πιστεύει περαιτέρω ότι πρέπει να υπάρχει συντονισμός σε όλα τα επίπεδα χάραξης πολιτικής, από τον στρατηγικό σχεδιασμό έως την υλοποίηση· είναι πεπεισμένο ότι το ΕΚΤ πρέπει να παραμείνει αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής για τη συνοχή σε όλα τα στάδια του προγραμματισμού, της εφαρμογής και της διαχείρισης·

69.    πιστεύει ότι οι αστικές περιοχές, ως τόποι με μεγάλο βαθμό προκλήσεων και προβλημάτων (ανεργία, κοινωνικός αποκλεισμός, περιβαλλοντική υποβάθμιση, μετανάστευση), μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην περιφερειακή ανάπτυξη και να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των τοπικών οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων· τονίζει κατά συνέπεια την ανάγκη μιας πιο προβεβλημένης και πιο εστιασμένης προσέγγισης στην αστική διάσταση της πολιτικής για τη συνοχή, εξασφαλίζοντας παράλληλα ισορροπημένες συνθήκες για την συνεργιστική ανάπτυξη των αστικών, προαστιακών και αγροτικών περιοχών·

70.    αντιλαμβάνεται ότι, βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στις αγροτικές περιοχές, στις περιοχές όπου συντελείται βιομηχανική μετάβαση και στις περιοχές που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα, όπως οι υπερβόρειες περιοχές που είναι ιδιαίτερα αραιοκατοικημένες και οι νησιωτικές, διασυνοριακές και ορεινές περιοχές, καθώς και οι εξόχως απόκεντρες περιοχές· φρονεί ότι οι πόροι και οι δυνατότητες που περικλείουν αυτές οι περιοχές μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά στην μελλοντική ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης· τονίζει συνεπώς ότι αυτές οι περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα πρέπει να αναγνωριστούν και στο επόμενο ΠΔΠ· φρονεί ότι, για τις περιοχές που πλήττονται από μόνιμα προβλήματα, απαιτείται η εκπόνηση ειδικής στρατηγικής, σύμφωνα με το ψήφισμα του ΕΚ της 22ας Σεπτεμβρίου 2010·

71.    υπενθυμίζει ότι μια από τις κυριότερες επικρίσεις που ασκούνται για την πολιτική συνοχής αφορά τους περίπλοκους κανόνες της· επιμένει στη σπουδαιότητα της σταυροειδούς χρηματοδότησης και της απλούστευσης των κανόνων και διαδικασιών της πολιτικής αυτής, στη μείωση της πολυπλοκότητας και της διοικητικής επιβάρυνσης και σε μια διαφανέστερη και αποτελεσματικότερη κατανομή των πόρων μεταξύ πόλεων, δήμων και περιφερειών· τονίζει ότι τα συστήματα λογιστικού ελέγχου και εποπτείας πρέπει να συμμορφώνονται με τα αυστηρότερα πρότυπα, ούτως ώστε οι παραβάσεις να μπορούν να εντοπίζονται και να τιμωρούνται αμέσως· ζητεί, βάσει της αρχής της αναλογικότητας, η συχνότητα των ελέγχων να είναι ανάλογη με τον κίνδυνο παρατυπιών·

72.    ζητεί να βελτιωθούν τα συστήματα παρακολούθησης και αξιολόγησης όσον αφορά την εφαρμογή τους· επισημαίνει ότι η αρχή της εταιρικής σχέσης θα μπορούσε να παίξει κρίσιμο ρόλο σε αυτή τη βελτίωση και πρέπει να αναβαθμιστεί στο πλαίσιο της απλούστευσης· πιστεύει ότι η κατάρτιση συγκεκριμένων και μετρήσιμων δεικτών αποτελεσμάτων πρέπει να θεωρείται προϋπόθεση για τη στάθμιση της πραγματικής προόδου που συντελείται στην κατεύθυνση των συμφωνημένων στόχων· επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής για εκ των προτέρων αξιολόγηση, συνεχή αξιολόγηση και αξιολόγηση αντικτύπου σε σχέση με κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα· υπενθυμίζει ότι και άλλες αρχές της πολιτικής για τη συνοχή, όπως ο κανόνας της συγχρηματοδότησης, η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, η προσέγγιση «από κάτω προς τα πάνω», η συνεκτίμηση της διάστασης του φύλου και η προσθετικότητα, είναι εγνωσμένης σημασίας και θα πρέπει να διατηρηθούν στο επόμενο ΠΔΠ·

73.    καλεί την Επιτροπή να ορίσει μια ενδιάμεση κατηγορία για τη διάρκεια της επόμενης περιόδου προγραμματισμού, για περιφέρειες των οποίων το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ κυμαίνεται μεταξύ του 75% και του 90% του μέσου όρου της ΕΕ, προκειμένου να αποκτήσουν σαφέστερο καθεστώς και μεγαλύτερη ασφάλεια στην πορεία ανάπτυξής τους· καλεί την Επιτροπή να παράσχει περαιτέρω πληροφορίες όσον αφορά τις δημοσιονομικές συνέπειες ενός τέτοιου ενδεχομένου· καλεί επίσης την Επιτροπή να διατυπώσει συγκεκριμένες προτάσεις με στόχο την ενίσχυση της ισοτιμίας μεταξύ αυτών των περιφερειών και άλλων περιφερειών με το ίδιο επίπεδο ανάπτυξης·

74.    προειδοποιεί, στο πλαίσιο της μακροοικονομικής αιρεσιμότητας, ενάντια στην επιβολή κυρώσεων συνδεόμενων με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης για τις χρηματοδοτήσεις συνοχής, καθώς αυτό θα αντιστρατευόταν τους ίδιους τους στόχους που οφείλει να επιδιώκει η πολιτική συνοχής και συγκεκριμένα τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ περιφερειών· τονίζει επομένως την ανάγκη για ισχυρότερη εποπτεία, η οποία θα εξασφαλίζει ότι οι διαρθρωτικοί πόροι χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την ενωσιακή νομοθεσία και τους καθορισμένους στόχους·

75.    ανησυχεί ιδιαίτερα για την αργόρρυθμη έναρξη των επιχειρησιακών προγραμμάτων στο ξεκίνημα κάθε περιόδου προγραμματισμού εξαιτίας, μεταξύ άλλων, μιας φάσης κατά την οποία υπάρχει επικάλυψη με την περάτωση των προηγούμενων προγραμμάτων· εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι το πρόβλημα αυτό πρέπει να επιλυθεί εγκαίρως, μέσω της αντιμετώπισης των παραγόντων που συντελούν στις καθυστερήσεις αυτές· επισημαίνει, για τον σκοπό αυτό, την ανάγκη να διασφαλιστεί μια ορισμένη συνέχεια μεταξύ των περιόδων προγραμματισμού όσον αφορά τη συγκρότηση εθνικών συστημάτων και αρχών διαχείρισης και ελέγχου·

76.    ενθαρρύνει τις τοπικές και περιφερειακές αρχές να χρησιμοποιούν όσο το δυνατόν περισσότερο τα καινοτόμα χρηματοδοτικά μέσα, όπως, μεταξύ άλλων, ανανεώσιμα κεφάλαια για μέτρα προώθησης της ενεργειακής απόδοσης· ζητεί αυτά τα χρηματοδοτικά μέσα να απλουστευθούν και συγχρόνως να υπόκεινται σε αυστηρότερο δημοκρατικό έλεγχο·

Διαχείριση των φυσικών πόρων και βιώσιμη ανάπτυξη

Κοινή γεωργική πολιτική

77.    υποστηρίζει ότι η κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) πρέπει επίσης να είναι προσανατολισμένη στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και ότι αμφότεροι οι πυλώνες της ΚΓΠ πρέπει να έχουν σημαντική και ευδιάκριτη συμβολή στον στόχο αυτό λειτουργώντας συμπληρωματικά· τονίζει ότι η ΚΓΠ έχει στέρεα θεμέλια στη Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία καθορίζει τους στόχους της και τα καθήκοντά της·

78.    τονίζει ότι, ενώ ο πρωτεύων ρόλος τόσο της εν ισχύι όσο και της αναμορφωμένης ΚΓΠ είναι να εγγυάται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ασφάλεια του επισιτισμού (καθώς και τον σε παγκόσμια κλίμακα εφοδιασμό με τρόφιμα σε καιρούς αύξησης των τιμών των τροφίμων και έλλειψης τροφίμων), η πολιτική αυτή ταυτόχρονα εξασφαλίζει ένα φάσμα δημόσιων αγαθών σε χώρους πέραν των γεωργικών αγορών, όπως είναι η διατήρηση καλλιεργούμενων γαιών για παραγωγή σε ολόκληρη την Ευρώπη, η διαμόρφωση της ποικιλομορφίας των τοπίων, η τόνωση της βιοποικιλότητας και της καλής διαβίωσης των ζώων, ο μετριασμός της αλλαγής του κλίματος, η διατήρηση των εδαφών και των υδάτων, η καταπολέμηση της πληθυσμιακής αποψίλωσης της υπαίθρου, της φτώχειας και του διαχωρισμού με μέριμνα για την παροχή απασχόλησης και υπηρεσιών κοινής ωφελείας στις αγροτικές περιοχές, συμβάλλοντας σε περισσότερο βιώσιμη παραγωγή τροφίμων και στηρίζοντας τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας·

79.    καλεί την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για μια αναμορφωμένη ΚΓΠ με στόχο μια αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη διάθεση και χρησιμοποίηση του προϋπολογισμού της ΚΓΠ, μεταξύ άλλων με δίκαιη κατανομή των άμεσων πληρωμών μεταξύ κρατών μελών, περιφερειών και αγροτών μέσω ενίσχυσης της επιβολής όρων στην παροχή των δημόσιων αγαθών που αναμένει η κοινωνία και με περισσότερο στοχευμένες πληρωμές για να εξασφαλίζεται βέλτιστη απόδοση του δημόσιου χρήματος· τονίζει την ανάγκη για διατήρηση ενός συστήματος δύο πυλώνων της ΚΓΠ και για απλούστευση των μηχανισμών υλοποίησης·

80.    υποστηρίζει την επισιτιστική αυτονομία των αναπτυσσόμενων χωρών· υπενθυμίζει τη δέσμευση που ανέλαβαν τα μέλη του ΠΟΕ στη διάρκεια της υπουργικής συνδιάσκεψης του 2005 στο Χονγκ Κονγκ να επιτύχουν εξάλειψη των πάσης μορφής επιδοτήσεων εξαγωγών· θεωρεί ότι η νέα ΚΓΠ πρέπει να εναρμονίζεται με την αντίληψη της ΕΕ που συνίσταται στη συνοχή πολιτικών για την ανάπτυξη· υπογραμμίζει ότι η Ένωση δεν πρέπει πλέον να χρησιμοποιεί εξαγωγικές επιδοτήσεις για γεωργικά προϊόντα και πρέπει να εξακολουθήσει να συντονίζει τις προσπάθειες της με τους παγκοσμίως μεγαλύτερους παραγωγούς γεωργικών προϊόντων για τον τερματισμό των επιδοτήσεων που προκαλούν στρεβλώσεις στο εμπόριο·

81.    επιμένει ότι, αν ληφθεί υπόψη το ευρύ φάσμα καθηκόντων και στόχων στα οποία καλείται να ανταποκριθεί η ΚΓΠ, τα ποσά που διατίθενται στην ΚΓΠ για το οικονομικό έτος 2013 θα έπρεπε τουλάχιστον να διατηρηθούν κατά την επόμενη περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού·

82.    ζητεί μεγαλύτερη συνεργασία του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και των άλλων χρηματοδοτήσεων συνοχής και διαρθρωτικών παρεμβάσεων προκειμένου να ενισχυθεί μια εδαφική προσέγγιση· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να επιτευχθούν καλύτερες συνεργίες όσον αφορά τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων μη συνδεόμενων με τη γεωργία από το ΕΓΤΑΑ και άλλους συναφείς μηχανισμούς·

Αλιεία

83.    τονίζει ότι οι αλιευτικοί πόροι συνιστούν δημόσιο αγαθό ζωτικής σπουδαιότητας για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια· επισημαίνει ότι ο τομέας της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας και οι σχετικές με αυτόν δραστηριότητες συχνά αποτελούν την κύρια βάση επιβίωσης και βιώσιμης απασχόλησης σε παράκτιες, νησιωτικές και απομονωμένες περιοχές· θεωρεί ότι, προκειμένου να επιτευχθούν οι μεσοπρόθεσμοι και μακροπρόθεσμοι στόχοι της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑΠ) (σταθερός, διατηρήσιμος και βιώσιμος αλιευτικός τομέας), η ανάκαμψη των αλιευτικών αποθεμάτων και η αντιμετώπιση των κοινωνικών θεμάτων που συνδέονται με τη μείωση της αλιευτικής δραστηριότητας, η μεταρρυθμισμένη ΚΑΠ θα χρειαστεί επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους μετά το 2013· αναγνωρίζει την ανάγκη για μεγαλύτερο συντονισμό με την πολιτική συνοχής· υπογραμμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας θα πρέπει να χρησιμοποιείται για να στηρίζει βιώσιμες αλιευτικές πρακτικές καθώς και για τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, αποδίδοντας ταυτόχρονα ιδιαίτερη σημασία στον τομέα της αλιείας μικρής κλίμακας·

Περιβάλλον, αλλαγή του κλίματος και αποτελεσματική χρήση των πόρων

84.    τονίζει ότι η Ένωση θα πρέπει να ηγηθεί του μετασχηματισμού στην κατεύθυνση μιας βιώσιμης οικονομίας και να προωθήσει τη μετάβαση προς μια βιώσιμη κοινωνία με ανταγωνιστική ευρωπαϊκή βιομηχανία και προσιτές τιμές ενέργειας για να εξασφαλιστεί ένα καθαρό και υγιές βιοτικό περιβάλλον· υπογραμμίζει ότι αυτό θα πρέπει να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε όλους τους τομείς, στοιχείο για το οποίο προϋπόθεση είναι μια λειτουργική εσωτερική αγορά ενέργειας και λειτουργικές υποδομές ενέργειας, με την αποκέντρωση του ενεργειακού εφοδιασμού, με την αυξημένη χρησιμοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, με τη βελτιωμένη προστασία της βιοποικιλότητας και με την εξασφάλιση της ανθεκτικότητας των οικοσυστημάτων·

85.    επισημαίνει ότι το πρόγραμμα LIFE+ εφαρμόστηκε με επιτυχία και είχε αποδεδειγμένα σημαντική συνεισφορά στην προσπάθεια διαφύλαξης της βιοποικιλότητας και προστασίας του περιβάλλοντος· επισημαίνει ότι χρειάζεται να συνεχιστούν όσα προγράμματα για την φύση και την βιοποικιλότητα είναι επαρκώς προικοδοτημένα, ούτως ώστε να πραγματοποιηθούν οι περιβαλλοντικοί στόχοι της ΕΕ, με ειδική μνεία στα LIFE+ και NATURA 2000·

86.    υπογραμμίζει την ανάγκη μιας οριζόντιας προσέγγισης, η οποία θα ενσωματώνει μέτρα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου – ιδίως μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας – σε όλους τους συναφείς τομείς πολιτικής, περιλαμβανομένων των εξωτερικών πολιτικών· είναι πεπεισμένο ότι κατάλληλα καθορισμένα κίνητρα, όπως η υπαγωγή των δαπανών της ΕΕ σε όρους και η νομοθεσία, αποτελούν τους καθοριστικούς παράγοντες για την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2020 στον τομέα αυτό· θεωρεί συνεπώς ότι οι δράσεις για το κλίμα πρέπει να ενταχθούν σε όλους τους συναφείς τομείς δαπάνης, περιλαμβανομένων των εξωτερικών δράσεων, και ότι πρέπει για τα νέα έργα να διενεργούνται εκτιμήσεις αντικτύπου στο κλίμα· θεωρεί ότι πρέπει να εξασφαλιστεί η επένδυση μεγαλύτερων μεριδίων από τα έσοδα του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών στον μετριασμό της αλλαγής του κλίματος και στην καινοτομία που σχετίζεται με το κλίμα·

87.    πιστεύει ότι η αντιμετώπιση της πρόκλησης της βιωσιμότητας, με την καθιέρωση περιβαλλοντικών κριτηρίων και την αύξηση της απόδοσης των πόρων και της ενεργειακής απόδοσης για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, αποτελεί έναν από τους κεντρικούς στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020·

88.    υποστηρίζει συνεπώς την υπόδειξη, που συμπεριέλαβε η Επιτροπή στην ανασκόπηση του προϋπολογισμού, για την ενσωμάτωση υποχρέωσης να εξακριβώνεται με διαφανή τρόπο κατά πόσον τα τομεακά προγράμματα έχουν προωθήσει τους κλιματικούς και ενεργειακούς στόχους 20/20/20 που προβλέπονται στη στρατηγική Ευρώπη 2020 και έχουν συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της εμβληματικής πρωτοβουλίας ‘Μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί αποδοτικά τους πόρους’·

89.    υπογραμμίζει την ευθύνη που φέρει σε παγκόσμιο επίπεδο η ΕΕ για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος· υπενθυμίζει ότι οι δεσμεύσεις χρηματοδότησης που προήλθαν από τις συμφωνίες της Κοπεγχάγης και της Κανκούν, και που αποσκοπούν στο να βοηθηθούν τα αναπτυσσόμενα κράτη να επιληφθούν της αλλαγής του κλίματος, πρέπει να είναι για "νέους και πρόσθετους πόρους" σε σχέση με την υφιστάμενη αναπτυξιακή βοήθεια ενώ μεταξύ των δύο πολιτικών θα διατηρείται αρμόζον επίπεδο εσωτερικής συνέπειας· προτείνει τη δημιουργία νέου προγράμματος για τον σκοπό αυτό· επαναλαμβάνει τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ανάγκη να διατηρηθεί στον προϋπολογισμό της ΕΕ η χρηματοδότηση όλων των ευρωπαϊκών πολιτικών· ζητεί οι δεσμεύσεις χρηματοδότησης που έχει αναλάβει σε διεθνές επίπεδο η ΕΕ σε σχέση με την αλλαγή του κλίματος να ενσωματωθούν στον προϋπολογισμό της ΕΕ,. ώστε να επιτευχθεί ένα μέγιστο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα από τη χρήση των κοινοτικών πόρων·

Ενέργεια

90.    είναι πεπεισμένο ότι το μερίδιο της ενέργειας στο επόμενο ΠΔΠ πρέπει να αυξηθεί· πιστεύει ότι οι τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η ενεργειακή απόδοση και η εξοικονόμηση ενέργειας πρέπει να αποτελούν βασικές προτεραιότητες, και ζητεί να αυξηθεί κατ' αντιστοιχία η χρηματοδότηση της ΕΕ στους τομείς αυτούς· καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει συγκεκριμένα κριτήρια αναφοράς και να εξασφαλίσει την επίτευξη των συμπεφωνημένων στόχων και την αποτελεσματική παρακολούθησή τους στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου συντονισμού πολιτικής και μέσω ειδικών σχεδίων, όπως είναι τα εθνικά σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση·

91.    υπογραμμίζει την ανάγκη να αυξηθεί η χρηματοδότηση της έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης στον τομέα της ενέργειας για να αναπτυχθεί μια βιώσιμη και προσιτή σε όλους ενέργεια· ζητεί την πλήρη υλοποίηση του ήδη εγκριθέντος Σχεδίου Ενεργειακών Τεχνολογιών (Σχέδιο SET), περιλαμβανομένης και της χορήγησης αρμόζουσας χρηματοδότησης, κατά τη διάρκεια του προσεχούς ΠΔΠ·

92.    με δεδομένες τις τεράστιες ανάγκες για χρηματοδότηση στους τομείς των υποδομών μεταφορών και ενέργειας και ενόψει του θετικού εξωτερικού αντικτύπου των έργων αυτών, τονίζει την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που να παρέχει κίνητρα για την προώθηση μακροπρόθεσμων δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων στους τομείς αυτούς· ζητεί να δημιουργηθούν καινοτόμα χρηματοδοτικά μέσα σε συνεργασία με μακροπρόθεσμους επενδυτές·

Μια συνδεδεμένη Ευρώπη

Διευρωπαϊκά δίκτυα ενέργειας.

93.    τονίζει την επείγουσα ανάγκη για εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση της ευρωπαϊκής ενεργειακής υποδομής, ανάπτυξη έξυπνων δικτύων και δημιουργία διασυνδέσεων, που είναι απαραίτητα στοιχεία για την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς ενέργειας, τη διαφοροποίηση των πηγών και των διαδρομών μεταφοράς με τρίτα κράτη, την τόνωση της ασφάλειας του εφοδιασμού, την αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας και την επίτευξη των ενεργειακών και κλιματικών στόχων· λαμβάνει γνώση των εκτιμήσεων ότι στον τομέα αυτό χρειάζονται σημαντικές επενδύσεις, ύψους κατά προσέγγιση 1 τρισ. ευρώ έως το 2020, ιδίως για να εξασφαλίζεται η δυνατότητα μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένης της νέας παραγωγικής δυναμικότητας και των επενδύσεων σε δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας· σημειώνει ότι με τις σημερινές παγκόσμιες τιμές ενεργείας, οι σημαντικές επενδύσεις που απαιτούνται μπορούν πρωτίστως να προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα· τονίζει την ανάγκη να μεγιστοποιηθεί ο αντίκτυπος της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και την ευκαιρία που προσφέρουν τα διαρθρωτικά ταμεία και οι καινοτόμοι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί για τη χρηματοδότηση διασυνοριακών έργων ενεργειακής υποδομής που έχουν βασική προτεραιότητα για την Ευρώπη· τονίζει την ανάγκη να διατεθούν σημαντικές πιστώσεις από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για καινοτόμα χρηματοδοτικά μέσα στον τομέα αυτόν·

Μεταφορές και διευρωπαϊκά δίκτυα μεταφορών

94.    υπογραμμίζει ότι η επένδυση σε αποτελεσματικές υποδομές μεταφορών διαδραματίζει καίριο ρόλο, καθώς επιτρέπει στην Ευρώπη να προασπίζει την ανταγωνιστικότητά της και να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη μετά την κρίση· πιστεύει ότι τα διευρωπαϊκά δίκτυα μεταφορών (ΔΕΔ-Μ) έχουν ζωτική σημασία για να εξασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και προσφέρουν σημαντική ΕΠΑ, καθώς συμβάλλουν στην βελτίωση της προσβασιμότητας και της διαλειτουργικότητας μεταξύ των διάφορων περιοχών της ΕΕ διότι εξασφαλίζουν διασυνοριακές συνδέσεις και αποτρέπουν τα σημεία συμφόρησης, βελτιώνουν τη χρήση των συστημάτων διαχείρισης της κυκλοφορίας και πληροφόρησης και εξασφαλίζουν την διατροπικότητα στις διασυνοριακές υποδομές, στις οποίες δεν θα επένδυαν τα κράτη μέλη από μόνα τους· θεωρεί ότι τα ΔΕΔ-Μ οφείλουν να δημιουργούν ένα γνήσιο ευρωπαϊκό βασικό δίκτυο και όχι ένα απλό άθροισμα εθνικών έργων και ότι η χρηματοδότηση των κύριων έργων πρέπει να εξετάζεται και να αξιολογείται αναλόγως της προόδου που συντελείται στην πράξη και της ΕΠΑ· πιστεύει ακράδαντα ότι τα ΔΕΔ-Μ πρέπει, συνεπώς, να αποτελούν βασική προτεραιότητα στο επόμενο ΠΔΠ·

95.    πιστεύει ότι η αιρεσιμότητα πρέπει να ενισχυθεί με καθιέρωση της αρχής «χρησιμοποίηση ή απώλεια» (αποδέσμευση)· πιστεύει ότι, σε περίπτωση που δεν χρησιμοποιείται η χρηματοδότηση που έχει διατεθεί, οι πόροι των ταμείων μεταφορών που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ή έχουν αποδεσμευθεί πρέπει να παραμένουν στον προϋπολογισμό της ΕΕ και να μην επιστρέφονται στα κράτη μέλη·

96.    υπενθυμίζει ότι θα απαιτηθεί συνολική επένδυση 500 δισεκατομμυρίων ευρώ κατά την περίοδο 2007-2020 για τα ΔΕΔ-Μ· θεωρεί συνεπώς ότι είναι απαραίτητη η αύξηση των πόρων για τα ΔΕΔ-Μ στο επόμενο ΠΔΠ, μαζί με αυξημένο συντονισμό ανάμεσα στην ΕΕ και τα κράτη μέλη, καθώς και ανάμεσα στη χρηματοδότηση των ΔΕΔ-Μ και τη χρηματοδότηση για έργα μεταφορών στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή και της εδαφικής συνεργασίας, ώστε να υπάρξει καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων· τονίζει επίσης τον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν τα καινοτόμα μέσα χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και των ομολόγων εκτέλεσης έργων, στη χρηματοδότηση των έργων αυτών· θεωρεί ότι οι χρηματοδοτήσεις από το Ταμείο Συνοχής πρέπει να τελούν υπό την αίρεση της τήρησης των γενικών αρχών της ευρωπαϊκής πολιτικής μεταφορών· πιστεύει ότι η χρηματοδότηση των ΔΕΔ-Μ πρέπει να ενσωματώνει ενεργά τους στόχους της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, καθώς και τις σχετικές με τη βιώσιμη ανάπτυξη υποχρεώσεις, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της στρατηγικής Ευρώπη 2020·

97.    καλεί την Επιτροπή να λάβει ιδιαιτέρως υπόψη την ανάγκη να μετατοπιστούν οι ροές εμπορευμάτων και επιβατών προς περισσότερο βιώσιμες και αποτελεσματικές ροές μεταφορών, με ταυτόχρονη αποδοτική αξιοποίηση της συνδυασμένης χρήσης τρόπων μεταφοράς· θεωρεί ότι η επικείμενη αναθεώρηση των κατευθυντήριων γραμμών για τα ΔΕΔ-Μ πρέπει να βρει λύσεις στο ζήτημα της διαλειτουργικότητας μεταξύ των εθνικών καθώς και των διασυνοριακών σιδηροδρομικών συστημάτων και να καθιερώνει αιρεσιμότητα για τις δαπάνες της ΕΕ, προκειμένου να υλοποιηθεί μια γνήσια πολιτική ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου και να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη χρήση των εσωτερικών πλωτών οδών και των θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων·

Τουρισμός

98.    υπενθυμίζει ότι ο τουρισμός αποτελεί νέα αρμοδιότητα της ΕΕ σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, πράγμα που θα πρέπει, συνεπώς, να αντικατοπτρίζεται και στο επόμενο ΠΔΠ· τονίζει τη σημαντική συμβολή του τουρισμού στην ευρωπαϊκή οικονομία και πιστεύει ότι η ευρωπαϊκή στρατηγική για τον τουρισμό πρέπει να στοχεύει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας του τομέα και να στηριχθεί με επαρκή χρηματοδότηση για τη προσεχή περίοδο·

Θαλάσσια πολιτική

99.    αναγνωρίζει τον καίριο ρόλο που θα διαδραματίζουν ολοένα και περισσότερο οι θάλασσες και οι ωκεανοί στην μελλοντική παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη· θεωρεί ότι η ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική πρέπει να συνεχιστεί προσανατολιζόμενη στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν τις παράκτιες ζώνες και τις θαλάσσιες λεκάνες, καθώς και στην υποστήριξη της γαλάζιας ανάπτυξης και μιας βιώσιμης θαλάσσιας οικονομίας· ζητεί να εντείνει η ΕΕ τις προσπάθειές της για τη στήριξη μιας φιλόδοξης θαλάσσιας πολιτικής που θα επιτρέψει στην Ευρώπη να εδραιώσει τη θέση που κατέχει στη διεθνή σκηνή στον στρατηγικό αυτό τομέα· εμμένει στην ανάγκη να τεθούν στη διάθεση αυτής της πολιτικής τα κατάλληλα δημοσιονομικά μέσα

Ιθαγένεια, ελευθερία, ασφάλεια και δικαιοσύνη

Προώθηση του ευρωπαϊκού πολιτισμού και της ευρωπαϊκής ποικιλομορφίας

100.  τονίζει ότι η προαγωγή της ευρωπαϊκής ιθαγένειας έχει άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή των Ευρωπαίων και ότι συμβάλλει σε καλύτερη κατανόηση των ευκαιριών που προσφέρουν οι πολιτικές της Ένωσης, καθώς και των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, όπως αυτά κατοχυρώνονται με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και τις Συνθήκες· είναι πεπεισμένο ότι πρέπει να εξασφαλιστεί επαρκής χρηματοδότηση στον τομέα της ιθαγένειας·

101.  επισημαίνει ότι οι πολιτικές για τους νέους και τον πολιτισμό είναι θεμελιώδους σημασίας και συγκαταλέγονται στις πρώτες πολιτικές των οποίων αναγνωρίστηκε η προστιθέμενη αξία και το άνοιγμα προς τους πολίτες· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν την διαρκώς αυξανόμενη σημασία που αποκτούν ο πολιτιστικός και ο δημιουργικός κλάδος στην ευρωπαϊκή οικονομία, καθώς και τους δευτερογενείς αντικτύπους τους σε άλλους τομείς της οικονομίας· τονίζει ότι οι δυνατότητες των πολιτικών αυτών θα αξιοποιηθούν πλήρως μόνο εφόσον παρέχεται επαρκής χρηματοδότηση και ζητεί να αξιοποιηθούν πλήρως οι δυνατότητες αυτές στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης και της πολιτικής για τη συνοχή·

102.  υπενθυμίζει τη σημασία που έχει ο αθλητισμός για την υγεία, την οικονομική ανάπτυξη, την απασχόληση, τον τουρισμό και την κοινωνική ένταξη, καθώς και το γεγονός ότι με το άρθρο 165 της ΣΛΕΕ η ΕΕ αποκτά νέες αρμοδιότητες στον εν λόγω τομέα· εκφράζει την ικανοποίησή του για την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την "Ανάπτυξη της ευρωπαϊκής διάστασης στον αθλητισμό"(5) και τη θεωρεί ως πρώτο βήμα στην προσπάθεια αξιολόγησης της προστιθέμενης αξίας του αθλητισμού και, ειδικότερα, της καθημερινής άσκησης, και προσδιορισμού της κοινωνικής, οικονομικής και οργανωτικής διάστασης του αθλητισμού·

Πολιτική για τη νεολαία

103.  τονίζει ότι η νεολαία πρέπει να αντιπροσωπεύει σημαντική προτεραιότητα για την Ένωση και ότι η διάσταση της νεολαίας πρέπει να είναι ορατή και να ενισχυθεί στις πολιτικές και στα προγράμματα της ΕΕ· πιστεύει ότι η νεολαία πρέπει να γίνει αντιληπτή ως οριζόντιο ζήτημα στην ΕΕ, με την ανάπτυξη συνεργειών μεταξύ διάφορων τομέων πολιτικής σχετικών με τη νεολαία, την εκπαίδευση και την κινητικότητα· χαιρετίζει την εμβληματική πρωτοβουλία «Νεολαία σε Κίνηση» ως έναν ακρογωνιαίο λίθο της στρατηγικής Ευρώπη 2020· υπογραμμίζει ειδικότερα ότι τα σχετιζόμενα με τη νεολαία προγράμματα, όπως η Διά Βίου Μάθηση και η Νεολαία σε Δράση, τα οποία χαρακτηρίζονται από μικρό κόστος ανά ωφελούμενο και συνεπώς υψηλή αποτελεσματικότητα, πρέπει να διατηρηθούν σαν αυτοτελή προγράμματα στο επόμενο ΠΔΠ και ότι αξίζουν πολύ μεγαλύτερες επενδύσεις·

Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης

104.  υπογραμμίζει ότι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος αταλάντευτα προσηλωμένου στα θεμελιώδη δικαιώματα και στην ισότητα, όπως κατοχυρώνονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, πρέπει να παραμείνει προτεραιότητα για την Ευρώπη· τονίζει ότι, ενώ οι αξίες αυτές πρέπει να αποτυπωθούν ορθολογικά σε δημοσιονομικό επίπεδο, χρειάζεται επίσης να υπάρξει μέριμνα για επαρκή εξειδικευμένη χρηματοδότηση·

105.  επισημαίνει ότι η οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη της Ένωσης μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο σε ένα σταθερό, σύννομο και ασφαλές περιβάλλον, το οποίο συμμορφώνεται με τα θεμελιώδη δικαιώματα, επιβάλλει τον σεβασμό τους και κατοχυρώνει τις ατομικές ελευθερίες· θεωρεί συνεπώς ότι οι αποτελεσματικές πολιτικές στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων αποτελούν προϋπόθεση της οικονομικής ανάκαμψης και θεμελιώδες στοιχείο σε ένα ευρύτερο πολιτικό και στρατηγικό πλαίσιο· υπογραμμίζει τη σημασία της ενσωμάτωσης των προτεραιοτήτων της ΕΕ από τον τομέα των ‘εσωτερικών’ πολιτικών προς την εξωτερική διάσταση της Ένωσης, ιδίως ενόψει του αντικτύπου που θα έχει η αυξανόμενη μετανάστευση στην ανάπτυξη των πολιτικών της ΕΕ έναντι τρίτων χωρών· τονίζει ότι χρειάζεται επαρκής χρηματοδότηση των πολιτικών μετανάστευσης, ασύλου και ασφάλειας, καθώς και διαφύλαξη των προτεραιοτήτων της ΕΕ κατά την υλοποίησή τους·

106.  τονίζει την ανάγκη ολοκληρωμένης προσέγγισης στα πιεστικά προβλήματα της μετανάστευσης και ασύλου καθώς και στη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης, με επαρκή χρηματοδότηση και τη διάθεση εργαλείων στήριξης για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων σε πνεύμα σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και αλληλεγγύης μεταξύ όλων των κρατών μελών, με σεβασμό των εθνικών αρμοδιοτήτων και σαφή ορισμό των καθηκόντων· σημειώνει σχετικά ότι πρέπει να εξεταστούν με την δέουσα προσοχή οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν ο FRONTEX, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο και τα Ταμεία για την Αλληλεγγύη και την Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών·

107. επισημαίνει ότι το μερίδιο της χρηματοδότησης του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στον προϋπολογισμό της Ένωσης είναι σχετικά μικρό και τονίζει ότι στο μελλοντικό ΠΔΠ πρέπει να διατεθεί στις πολιτικές αυτές κατάλληλη και αντικειμενικά δικαιολογημένη χρηματοδότηση, ώστε να μπορεί η Ένωση να πραγματοποιήσει τις δραστηριότητές της, ιδίως τις σχετιζόμενες με τα νέα καθήκοντα, όπως προβλέπεται στο Πρόγραμμα της Στοκχόλμης και στη Συνθήκη της Λισαβόνας·

108. τονίζει την ανάγκη ανάπτυξης καλύτερων συνεργειών μεταξύ των διάφορων ταμείων και προγραμμάτων και επισημαίνει ότι η απλοποίηση της διαχείρισης των ταμείων και η δυνατότητα σταυροειδούς χρηματοδότησης επιτρέπουν τη χορήγηση περισσότερων πόρων σε κοινούς στόχους· χαιρετίζει την πρόθεση της Επιτροπής να μειώσει τον συνολικό αριθμό των δημοσιονομικών μέσων του τομέα των εσωτερικών υποθέσεων στο πλαίσιο δομής δύο πυλώνων και, όπου είναι τούτο δυνατό, να τα θέσει υπό επιμερισμένη διαχείριση· πιστεύει ότι αυτή η προσέγγιση θα συμβάλει σημαντικά σε μεγαλύτερο βαθμό απλούστευσης, εξορθολογισμού, εξυγίανσης και διαφάνειας των υφιστάμενων ταμείων και προγραμμάτων· τονίζει όμως πόσο αναγκαίο είναι να εξασφαλίζεται ότι δεν θα επέλθει ανάμιξη των διαφορετικών στόχων των πολιτικών στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων·

Η Ευρώπη στον κόσμο

109.  εκφράζει εκ νέου τη βαθειά του ανησυχία για τη χρόνια υποχρηματοδότηση και τα οξύτατα προβλήματα ευελιξίας στην υλοποίηση των εξωτερικών δραστηριοτήτων της Ένωσης, εξαιτίας του απρόβλεπτου των εξωτερικών γεγονότων και των επανειλημμένων διεθνών κρίσεων και καταστάσεων ανάγκης· τονίζει συνεπώς την ανάγκη να κλείσει το χάσμα μεταξύ των φιλοδοξιών και των πόρων της Ένωσης στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, με την εξασφάλιση επαρκών χρηματοδοτικών πόρων και αποτελεσματικών μηχανισμών ευελιξίας ώστε να μπορεί η Ένωση να αποκριθεί στις παγκόσμιες προκλήσεις και στα απρόοπτα συμβάντα· επαναλαμβάνει ότι οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των ενδεχόμενων νέων δεσμεύσεων και καθηκόντων που αναλαμβάνει η Ένωση πρέπει να προστίθενται στα προγραμματισμένα ποσά, ώστε να μην τίθενται σε κίνδυνο οι υπάρχουσες προτεραιότητες·

110.  επισημαίνει την αναντιστοιχία ανάμεσα στο ύψος της χρηματοδοτικής συνδρομής της Ένωσης παγκοσμίως και τη συχνά περιορισμένη επιρροή της στις συναφείς διαπραγματεύσεις, και τονίζει την ανάγκη να ενισχυθεί ο πολιτικός ρόλος και η επιρροή της Ένωσης στους διεθνείς οργανισμούς και στα διεθνή φόρουμ· εκτιμά πως η ΕΕ θα πρέπει να αναλάβει έναν πολιτικό ρόλο ανάλογο προς την οικονομική βοήθεια που παρέχει·

Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ)

111.  επισημαίνει ότι η ΕΥΕΔ βρίσκεται σε φάση συγκρότησης· τονίζει ότι, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 2010, «η δημιουργία της ΕΥΕΔ πρέπει να διέπεται από την αρχή της αποδοτικότητας του κόστους και να επιδιώκει τη δημοσιονομική ουδετερότητα» (6)· επισημαίνει ότι είναι ανάγκη να τεθούν στη διάθεση της νέας υπηρεσίας επαρκείς χρηματοδοτικοί πόροι, ώστε να μπορεί η ΕΕ να σταθεί στο ύψος των επιδιώξεων και του ρόλου της ως πρωταγωνιστή στην παγκόσμια σκηνή· τονίζει συνεπώς ότι η νέα υπηρεσία πρέπει να αξιοποιεί πλήρως την αύξηση αποτελεσματικότητας που προκύπτει από τη συγκέντρωση πόρων σε επίπεδο Ένωσης, καθώς και τις συνέργειες με τα κράτη μέλη, να αποφεύγει τρέχουσες ή ενδεχόμενες μελλοντικές επικαλύψεις, αντιφάσεις και ασυνέπειες και να συνεισφέρει στην επίτευξη περικοπών και εξοικονομήσεων στους προϋπολογισμούς όλων των κρατών μελών, αποδεικνύοντας έτσι την πραγματική προστιθέμενη αξία της διπλωματίας της Ένωσης·

Καταπολέμηση της φτώχειας

112.  υπενθυμίζει ότι η διορία του 2015 για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας (ΑΣΧ), όπως και ο συλλογικός στόχος για δημόσια αναπτυξιακή βοήθεια ύψους 0,7% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος, εμπίπτουν στην περίοδο του επόμενου ΠΔΠ· τονίζει κατά συνέπεια ότι χρειάζεται ένα κατάλληλο συνολικό επίπεδο αναπτυξιακής βοήθειας και χρηματοδότησης προκειμένου να μπορέσει η Ένωση και τα κράτη μέλη της να ανταποκριθούν στις διεθνείς αναπτυξιακές δεσμεύσεις τους, περιλαμβανομένων των οικονομικών δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν τόσο με την Συμφωνία της Κοπεγχάγης όσο και με τη Συμφωνία της Κανκούν· τονίζει επιπλέον ότι και οι μελλοντικές δεσμεύσεις δαπανών με στόχο να βοηθηθούν τα αναπτυσσόμενα κράτη στην καταπολέμηση της κλιματικής μεταβολής ή στην προσαρμογή στις συνέπειες από αυτή πρέπει να αφορούν πρόσθετους πόρους, με διασφάλιση συνοχής μεταξύ των δύο πολιτικών· παροτρύνει τα κράτη μέλη να δραστηριοποιηθούν χωρίς χρονοτριβή για να επιτύχουν τους στόχους επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας που έχουν θέσει και για να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους όσον αφορά την αναπτυξιακή βοήθεια·

113.  τονίζει την ανάγκη να εξευρεθεί η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ άμεσης δημοσιονομικής στήριξης αφενός και χρηματοδότησης βιώσιμων έργων αφετέρου· υπογραμμίζει ότι η αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να δαπανάται χωρίς αποκλεισμούς και να φθάνει μέχρι τις πιο περιθωριοποιημένες και αποκλεισμένες ομάδες·

114.  ζητεί εκ νέου να ενταχθεί στον προϋπολογισμό το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ)· επιμένει εντούτοις ότι η εγγραφή του ΕΤΑ στον προϋπολογισμό της ΕΕ δεν πρέπει να οδηγήσει σε συνολική μείωση των δαπανών για την ανάπτυξη και πρέπει να εξασφαλίσει προβλεψιμότητα·

115.  φρονεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΥΕΔ πρέπει να αξιολογούν με συστηματικό τρόπο τον αντίκτυπο της βοήθειας της ΕΕ, προκειμένου να αυξάνεται η αποτελεσματικότητα της προερχόμενης από την ΕΕ αναπτυξιακής βοήθειας και να βελτιώνονται οι συνέργειες μεταξύ της αναπτυξιακής βοήθειας της ΕΕ και εκείνης των κρατών μελών, σύμφωνα με τη Δήλωση του Παρισιού·

116.  θεωρεί ότι η αναπτυξιακή βοήθεια που χορηγεί η ΕΕ πρέπει να προωθεί την βιώσιμη ανάπτυξη στις χώρες-αποδέκτες· επισημαίνει την ανάγκη για πραγματοποίηση αξιολογήσεων και καθορισμό κριτηρίων που συνάδουν με αυτόν τον στόχο·

117.  παρατηρεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των φτωχότερων ανθρώπων του πλανήτη ζει στις αναδυόμενες οικονομίες· επιμένει εντούτοις, προκειμένου να παροτρυνθούν αυτές οι κυβερνήσεις να δραστηριοποιηθούν περισσότερο στην μείωση της φτώχειας εντός των συνόρων τους, ότι είναι ανάγκη να εισαχθούν σταδιακά εναλλακτικά πρότυπα συνεργασίας για την ανάπτυξη με αυτές τις χώρες, όπως η συγχρηματοδότηση·

Προώθηση των αξιών και των συμφερόντων της ΕΕ παγκοσμίως

118.  τονίζει ότι η εξωτερική πολιτική της ΕΕ πρέπει να βασίζεται στις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ένωσης, και συγκεκριμένα στη δημοκρατία, στον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων και στο κράτος δικαίου· επαναλαμβάνει ότι η Ένωση πρέπει να εφοδιαστεί με περισσότερο επαρκή και στοχευμένα μέσα για την προώθηση των αξιών αυτών σε όλο τον κόσμο και για την επέκταση της σφαίρας ειρήνης και σταθερότητας στη δική της γειτονιά· τονίζει την ιδιαίτερη συμβολή του Ευρωπαϊκού Μέσου για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (EIDHR)·

119.  θεωρεί ότι, μεταξύ της διεθνούς κοινότητας, η ΕΕ έχει ειδική ευθύνη για την προαγωγή της ασφάλειας, της δημοκρατίας και της ευημερίας στις γειτονικές της χώρες στην Ευρώπη, όπου η οικονομική ανάπτυξη και η βελτίωση της σταθερότητας είναι προς το άμεσο συμφέρον της ΕΕ· θεωρεί ότι η οικοδόμηση στενών και αποτελεσματικών σχέσεων με τις γειτονικές χώρες πρέπει να παραμείνει προτεραιότητα στο εξωτερικό θεματολόγιο της Ένωσης· τονίζει ότι χρειάζονται αυξημένες δημοσιονομικές δεσμεύσεις προκειμένου να ανταποκριθεί η Ένωση στις σοβαρές προκλήσεις –στήριξη της δημοκρατικής μετάβασης και εδραίωσης, καλή διακυβέρνηση, ανθρώπινα δικαιώματα– και στις μεγάλες προσδοκίες που πηγάζουν από την ηθική ευθύνη της έναντι των γειτόνων της· πιστεύει ταυτόχρονα πως η καλύτερα στοχοθετημένη χρήση των κονδυλίων είναι τουλάχιστον εξίσου σημαντική με τα επίπεδα της χρηματοδότησης· ζητεί κατά συνέπεια να ενδυναμωθεί η αιρεσιμότητα των προγραμμάτων βοήθειας της ΕΕ με στόχο την καλύτερη ανάπτυξη της δημοκρατίας και της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, τη μείωση του επιπέδου της διαφθοράς και την ικανότητα χρήσης της στήριξης από την ΕΕ κατά τρόπο διαφανή, αποτελεσματικό και με απόδοση λογαριασμού·

120.  σημειώνει πως η ΕΕ πλησιάζει σε ένα νέο γύρο διεύρυνσης, συγκεκριμένα προς την κατεύθυνση των Δυτικών Βαλκανίων· ζητεί το προσεχές ΠΔΠ να λαμβάνει υπόψη το κόστος των μελλοντικών διευρύνσεων, ήτοι μέσω επαρκούς χρηματοδότησης για το Μέσο Προενταξιακής Βοήθειας· θεωρεί πως το Μέσο Προενταξιακής Βοήθειας πρέπει να δίνει προτεραιότητα στη στήριξη των αναγκαίων βελτιώσεων στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες για να συμμορφωθούν προς το κοινοτικό κεκτημένο και να διευκολυνθεί η χρησιμοποίηση της χρηματοδότησης της ΕΕ, ιδίως για την κοινωνία των πολιτών, τους κοινωνικούς εταίρους, τις μειονότητες, τις ΜΚΟ, την πολιτιστική κληρονομιά, καθώς και τις τοπικές και περιφερειακές αρχές·

121.  υπογραμμίζει ότι η Ένωση πρέπει να προσαρμόσει γρήγορα την πολιτική της έναντι των αναδυόμενων χωρών και να αναπτύξει νέες στρατηγικές συμπράξεις μαζί τους· ζητεί από την Επιτροπή να προτείνει εν προκειμένω έναν μηχανισμό πολιτικής με στόχο δραστηριότητες μη σχετιζόμενες με την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια αλλά εμπίπτουσες σε πεδία αμοιβαίου ενδιαφέροντος·

122.  είναι της γνώμης ότι, λαμβανομένων υπόψη των αυξανόμενων παγκόσμιων προβλημάτων και των σε παγκόσμια κλίμακα ευθυνών της ΕΕ, ειδικά ενώπιον των τρεχουσών πολιτικών εξελίξεων στον αραβικό κόσμο, καθίσταται απαραίτητη μια αναδιάρθρωση των εξωτερικών χρηματοδοτικών μηχανισμών της ΕΕ· τάσσεται κατά συνέπεια υπέρ μιας εκσυγχρονισμένης και πιο στρατηγικής εφαρμογής των εξωτερικών μηχανισμών της, καθώς και υπέρ της ανάπτυξης νέων μορφών μηχανισμών συνεργασίας και εφαρμογής με τις χώρες-εταίρους, ώστε να αυξηθεί ο αντίκτυπος και η προβολή της εξωτερικής δράσης της ΕΕ και να επιτευχθεί ο συνολικός στόχος της αυξημένης συνέπειας και συνοχής της εξωτερικής δράσης της ΕΕ· επισημαίνει ότι το προσεχές ΠΔΠ πρέπει να στηρίζει την εσωτερική συνοχή της πολιτικής, διασφαλίζοντας λόγου χάρη ότι οι πολιτικές και δαπάνες της ΕΕ που σχετίζονται με τον αγροτικό τομέα, την αλιεία, το εμπόριο και την ενέργεια δεν θα αντιβαίνουν στους στόχους της αναπτυξιακής πολιτικής·

Απόκριση σε καταστάσεις κρίσης

123.  επαναλαμβάνει ότι η πρόληψη και η διαχείριση κρίσεων αποτελούν βασικές προτεραιότητες της ΕΕ· υπογραμμίζει επομένως ότι χρειάζεται εν προκειμένω να εξασφαλιστούν αποτελεσματικοί και επαρκώς χρηματοδοτούμενοι μηχανισμοί· πιστεύει ότι ο υπάρχων Μηχανισμός Σταθερότητας παραμένει σημαντικό μέσο για άμεση απόκριση της Ένωσης σε καταστάσεις κρίσης, αλλά και ότι θα έπρεπε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε πιο μακροπρόθεσμες προληπτικές δράσεις, συμπεριλαμβανομένων των δράσεων στα πεδία της οικοδόμησης της ειρήνης και της πρόληψης των συγκρούσεων, ιδίως με γεωγραφικά προγράμματα αμεσότερης απόκρισης·

124.  πιστεύει ότι η ανθρωπιστική βοήθεια παίζει καίριο ρόλο στις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ· παρατηρεί ότι βαίνει αυξανόμενη τόσο η συχνότητα όσο και η καταστρεπτικότητα των φυσικών καταστροφών ως προς τις επιπτώσεις τους και σημειώνει παράλληλα τη συχνότερη έκρηξη συγκρούσεων, συχνά εξαιτίας ανταγωνισμού για τον έλεγχο πόρων όπως η ενέργεια, το νερό και οι πρώτες ύλες· υπογραμμίζει την ανάγκη να εξασφαλιστούν επαρκείς πιστώσεις του προϋπολογισμού για το μέσο ανθρωπιστικής βοήθειας και το αποθεματικό έκτακτης βοήθειας, ώστε να αποφεύγονται οι ετήσιες εξατομικευμένες αιτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για έκτακτη χρηματοδότηση· εκτιμά ότι ο εν λόγω προϋπολογισμός πρέπει να παραμείνει ανεξάρτητος, προκειμένου να διασφαλίζεται η ουδετερότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας – αποσυνδεδεμένης από άλλα (π.χ. γεωπολιτικά) σκεπτικά ή συμφέροντα·

Διοίκηση

125.  πιστεύει ότι η δημόσια διοίκηση υψηλής ποιότητας, σε επίπεδο Ένωσης όσο και εθνικό, αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο για την επίτευξη των στρατηγικών στόχων που θέτει η στρατηγική Ευρώπη 2020· καλεί την Επιτροπή να διαβιβάσει σαφή ανάλυση των διοικητικών δαπανών για την περίοδο μετά το 2013, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις προσπάθειες εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών, τα νέα καθήκοντα και τις νέες αρμοδιότητες που αποδίδει στην Ένωση η Συνθήκη της Λισαβόνας, καθώς και την αυξημένη αποδοτικότητα που μπορεί να προκύψει από μια βέλτιστη χρήση των ανθρώπινων πόρων, ιδίως μέσω αναδιάταξης και μέσω των νέων τεχνολογιών·

126.  επισημαίνει ότι η ανάλυση αυτή θα πρέπει να διερευνήσει το πεδίο που προσφέρεται για συνέργειες και για εξοικονομήσεις, μεταξύ άλλων μέσω της αναδιάρθρωσης, της στενότερης διοργανικής συνεργασίας, της επανεξέτασης των μεθόδων και των τόπων εργασίας κάθε οργάνου και οργανισμού και μέσω του καλύτερου διαχωρισμού καθηκόντων μεταξύ οργάνων και οργανισμών, καθώς και τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της κτιριακής πολιτικής, των συνταξιοδοτικών συστημάτων και άλλων θεμάτων που σχετίζονται με τις διατάξεις του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης του προσωπικού που εργάζεται για τα όργανα της ΕΕ· πιστεύει ότι μια τέτοια ανάλυση θα δείξει ότι υπάρχει περιθώριο για τον περιορισμό της συνολικής διοικητικής δαπάνης της ΕΕ χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η υψηλή ποιότητα, η αποδοτικότητα ή η ελκυστικότητα της δημόσιας διοίκησης της ΕΕ·

127.  επισημαίνει τις σημαντικές εξοικονομήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορούσε να έχει μια ενιαία έδρα·

Μέρος IV: Οργάνωση και διάρθρωση του δημοσιονομικού πλαισίου

Μια διάρθρωση που να αντανακλά τις προτεραιότητες

128.  θεωρεί ότι η διάρθρωση του προσεχούς ΠΔΠ πρέπει να διευκολύνει τόσο τη συνέχεια του προγραμματισμού όσο και την ευελιξία εντός και μεταξύ των τομέων και να αποφεύγει τα κενά του τρέχοντος ΠΔΠ, ειδικότερα σε σχέση με τις ανεπάρκειες στον υποτομέα 1α "Ανταγωνιστικότητα για ανάπτυξη και απασχόληση", τον υποτομέα 3β "Ιθαγένεια" και τον τομέα 4 "Εξωτερικές σχέσεις"· θεωρεί ότι η διάρθρωση του ΠΔΠ πρέπει να καθιστά περισσότερο ορατές για τους ευρωπαίους πολίτες τις πολιτικές και δημοσιονομικές προτεραιότητες της ΕΕ· επιμένει εν προκειμένω ότι χρειάζεται να αποφευχθούν οι αδικαιολόγητες ριζικές αλλαγές και να επιδιωχθεί εδραίωση και βελτίωση της σημερινής διάρθρωσης·

129.  επαναλαμβάνει ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 πρέπει να αποτελέσει σημείο αναφοράς σε επίπεδο πολιτικών για το επόμενο ΠΔΠ· θεωρεί κατά συνέπεια ότι η διάρθρωση πρέπει να αντανακλά και να προβάλλει πολιτικά τις πτυχές της στρατηγικής Ευρώπη 2020 οι οποίες αφορούν την έξυπνη, βιώσιμη και δίχως αποκλεισμούς ανάπτυξη· προτείνει επομένως μια νέα διάρθρωση που θα συγκεντρώνει σε μία μόνο ενότητα όλες τις εσωτερικές πολιτικές και θα φέρει τον τίτλο «Ευρώπη 2020»·

130.  προτείνει να δημιουργηθούν, στο πλαίσιο του τομέα Ευρώπη 2020, τέσσερις υποτομείς με τις συναφείς πολιτικές, κάτι που μεταξύ άλλων θα ευνοούσε έναν καλύτερο συντονισμό και μεγαλύτερες συνέργειες εφαρμογής αναμεταξύ τους· προτείνει ειδικότερα έναν υποτομέα που να περιλαμβάνει τις πολιτικές που σχετίζονται με τη γνώση· έναν δεύτερο υποτομέα αφιερωμένο στην πολιτική συνοχής, ο οποίος να αντανακλά τον οριζόντιο χαρακτήρα της και τη συμβολή της σε όλους τους στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020, καθώς και στην κοινωνική πολιτική· έναν τρίτο υποτομέα ο οποίος να περιλαμβάνει τις πολιτικές που σχετίζονται με τη βιωσιμότητα και την αποδοτική αξιοποίηση των πόρων· και έναν τέταρτο υποτομέα για την ιθαγένεια, που θα συνενώνει σε έναν ενιαίο υποτομέα τους υποτομείς 3α (ιθαγένεια) και 3β (πολιτικές στους τομείς της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης) του τρέχοντος ΠΔΠ, δεδομένων των δυσχερειών που έχουν διαπιστωθεί όταν ορισμένα μάλλον μικρά προγράμματα συγκεντρώνονται σε έναν μικρό υποτομέα·

131.  πιστεύει ότι το προσεχές ΠΔΠ πρέπει να επιτρέπει μια οριοθέτηση των μεγάλης κλίμακας έργων που είναι στρατηγικής σημασίας για την Ένωση εντός του τομέα "Ευρώπη 2020"· πιστεύει ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να προβλέπει μακροπρόθεσμη συνεισφορά σε αυτά, για να εξασφαλίζει συνέχεια του προγραμματισμού και σταθερότητα της οργάνωσης αυτών των έργων· θεωρεί ότι, εάν χρειασθεί να χορηγηθούν πρόσθετοι χρηματοπιστωτικοί πόροι για αυτά τα μεγάλης κλίμακας έργα, αυτοί δεν πρέπει να εξευρεθούν σε βάρος μικρότερων επιτυχημένων έργων που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ·

132.  θεωρεί ότι, αν ληφθεί υπόψη ο ολοκληρωμένος χαρακτήρας της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι δημοσιονομικοί πόροι θα είναι κατάλληλα ευθυγραμμισμένοι με τη βαθμιαία ανάπτυξη της στρατηγικής, έχει θεμελιώδη σημασία να εξασφαλιστεί υψηλότερος βαθμός ευελιξίας μεταξύ των τεσσάρων υποτομέων της στρατηγικής Ευρώπη 2020·

133.  υπενθυμίζει τις δυσκολίες που αναφύονται όταν διάφορα μάλλον μικρά προγράμματα συγκεντρώνονται σε έναν μικρό υποτομέα· προτείνει κατά συνέπεια να συνενωθούν σε έναν μόνο υποτομέα οι υποτομείς 3α (ιθαγένεια) και 3β (ελευθερία, ασφάλεια και δικαιοσύνη) του ΠΔΠ 2007-2013·

134.  ζητεί να διατηρηθεί ένας τομέας για τις εξωτερικές πολιτικές·

135.  ζητεί να διατηρηθεί ένας τομέας για τη διοίκηση·

136.  ζητεί τη θέσπιση ενός "συνολικού περιθωρίου ΠΔΠ", που θα εξυπηρετεί όλους τους τομείς κάτω από το συνολικό ανώτατο όριο ΠΔΠ και πάνω από τα χωριστά διαθέσιμα περιθώρια κάθε μεμονωμένου τομέα, το οποίο θα κινητοποιείται στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού· πιστεύει ότι το περιθώριο αυτό θα πρέπει να εφοδιάζεται και με τα αχρησιμοποίητα περιθώρια και τις αποδεσμευμένες και μη δαπανηθείσες πιστώσεις (ανάληψης υποχρεώσεων και πληρωμών) του προηγούμενου οικονομικού έτους·

137.  πιστεύει επίσης ότι, για να βελτιωθούν η διαφάνεια και η προβολή, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα επιπλέον "εφεδρικό περιθώριο", κάτω από το ανώτατο όριο των ιδίων πόρων και πάνω από το ανώτατο όριο του ΠΔΠ, το οποίο να χρησιμοποιείται για να καλύπτει τους κινδύνους αθέτησης υποχρεώσεων που σχετίζονται με δανειακές εγγυήσεις του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοπιστωτικής σταθεροποίησης και του μηχανισμού που προσφέρει μεσοπρόθεσμη χρηματοπιστωτική συνδρομή για τα ισοζύγια πληρωμών κρατών μελών που βρίσκονται εκτός ευρωζώνης, καθώς και για την ενδεχόμενη παρέμβαση του προϋπολογισμού της ΕΕ στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας μετά το 2013·

138.  παροτρύνει την Επιτροπή να εμφαίνει σε παράρτημα του προϋπολογισμού της ΕΕ όλες τις σχετιζόμενες με την ΕΕ δαπάνες που πραγματοποιούνται – ακολουθώντας διακυβερνητική διαδικασία – εκτός του προϋπολογισμού της ΕΕ· πιστεύει ότι τα στοιχεία αυτά, κοινοποιούμενα σε ετήσια βάση, θα παρέχουν πλήρη εικόνα όλων των επενδύσεων που τα κράτη μέλη συμφωνούν να πραγματοποιήσουν σε επίπεδο ΕΕ·

139.  εκτιμά πως ο προϋπολογισμός της ΕΕ θα πρέπει να προσδιορίζει ευκρινώς –ει δυνατόν σε ένα παράρτημα– όλες τις επενδύσεις που γίνονται σε κάθε πεδίο πολιτικής της ΕΕ, έστω και προερχόμενες από διαφορετικά τμήματα του προϋπολογισμού της ΕΕ· εκτιμά ταυτόχρονα πως η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να παρέχει μια εκτίμηση των επενδυτικών αναγκών που προβλέπονται για όλη τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού·

140.  καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει στο Σχέδιο Προϋπολογισμού της, που διαβιβάζει στην αρμόδια επί του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού αρχή, λεπτομερείς πληροφορίες για το σκέλος των εσόδων του προϋπολογισμού της ΕΕ· επισημαίνει ότι η κοινή παρουσίαση του σκέλους των εσόδων και του σκέλους των εξόδων ενός προϋπολογισμού αποτελεί καθιερωμένη πρακτική για όλους τους εθνικούς προϋπολογισμούς· είναι απόλυτα πεπεισμένο ότι με τον τρόπο αυτό θα διατηρείται ένας συνεχής διάλογος σχετικά με το σύστημα χρηματοδότησης της ΕΕ, αν και αναγνωρίζει πλήρως ότι προς το παρόν η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή δεν διαθέτει καμία εξουσία να προτείνει τροποποιήσεις σε αυτό το τμήμα του προϋπολογισμού·

141.  προτείνει κατά συνέπεια την ακόλουθη διάρθρωση για το επόμενο ΠΔΠ:

Απόκριση στις μεταβαλλόμενες συνθήκες: ευελιξία

142.  επαναλαμβάνει τη θέση του που είχε συμπεριληφθεί στο ψήφισμά του της 25ης Μαρτίου 2009 σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση του δημοσιονομικού πλαισίου 2007-2013(7), ότι περισσότερη ευελιξία εντός και μεταξύ των τομέων είναι απολύτως αναγκαία για τις λειτουργικές ικανότητες της Ένωσης, όχι μόνο για την αντιμετώπιση των νέων προκλήσεων αλλά και για τη διευκόλυνση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων εντός των θεσμικών οργάνων·

Ενδιάμεση επανεξέταση

143.  τονίζει την ανάγκη, εάν η διάρκεια του ΠΔΠ υπερβαίνει την πενταετία, μιας υποχρεωτικής ενδιάμεσης επανεξέτασης που να καθιστά δυνατή μία ποσοτική και ποιοτική ανάλυση και έναν απολογισμό της λειτουργίας του ΠΔΠ· υπογραμμίζει ότι μελλοντικά η ενδιάμεση επανεξέταση πρέπει να γίνει νομικά δεσμευτική υποχρέωση προβλεπόμενη στον κανονισμό του ΠΔΠ, με ειδική διαδικασία που να εξασφαλίζει πλήρη συμμετοχή του Κοινοβουλίου υπό την ιδιότητά του ως νομοθετικής και δημοσιονομικής αρχής· τονίζει ότι, αν η επανεξέταση διαπιστώσει ανεπάρκεια των ανώτατων ορίων για το υπόλοιπο της περιόδου, πρέπει να υπάρχει πραγματική δυνατότητα αναθεώρησής τους·

Αναθεώρηση των ανώτατων ορίων

144.  επιμένει ότι ο βαθμός ευελιξίας που παρέχεται σήμερα από τον μηχανισμό αναθεώρησης εξαρτάται από τη διαδικασία προσφυγής σε αυτόν και προσκρούει σε γενική απροθυμία του Συμβουλίου να τον χρησιμοποιήσει· θεωρεί απαραίτητο –προκειμένου να εξακολουθήσει η προσαρμογή των ανώτατων ορίων να είναι μια ρεαλιστική δυνατότητα– να προβλέπεται στους μελλοντικούς μηχανισμούς αναθεώρησης μια απλουστευμένη διαδικασία για αλλαγές κάτω από ένα συμφωνημένο όριο· ζητεί επιπλέον να διατηρηθεί η δυνατότητα αύξησης του συνολικού ανώτατου ορίου του ΠΔΠ·

Εξασφάλιση επαρκών περιθωρίων και ευελιξίας εντός των ορίων

145.  τονίζει πόσο σημαντικό είναι να εξασφαλιστούν επαρκή αποθεματικά για κάθε τομέα· σημειώνει με ενδιαφέρον την πρόταση της Επιτροπής να καθορίσει πάγιο ποσοστό για τα περιθώρια· θεωρεί ωστόσο ότι η επιλογή αυτή θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία μόνο αν τα μελλοντικά ανώτατα όρια καθοριστούν σε αρκετά υψηλό επίπεδο, με πρόβλεψη για τέτοια πρόσθετη ευχέρεια χειρισμών·

146.  επισημαίνει ότι η ευελιξία εντός των ορίων πρέπει να ενισχυθεί με κάθε τρόπο και επικροτεί τις προτάσεις που διατύπωσε η Επιτροπή στο πλαίσιο της επισκόπησης του προϋπολογισμού·

147.  θεωρεί σημαντικό να διατηρηθεί η ευχέρεια εμπροσθοβαρούς ή οπισθοβαρούς δαπάνης στο πλαίσιο της πολυετούς συνολικής χρηματοδότησης ενός τομέα, ώστε να καταστεί δυνατή η αντικυκλική παρέμβαση και μια πρόσφορη απόκριση σε μείζονες κρίσεις· εκτιμά, στο πλαίσιο αυτό, πως το τρέχον σύστημα της ευελιξίας για τις νομοθετικές πράξεις λειτούργησε επαρκώς καλά υπό το τρέχον ΠΔΠ· ζητεί επομένως να διατηρηθεί και υπό το επόμενο ΠΔΠ το όριο ευελιξίας του 5% πάνω ή κάτω από τα ποσά που καθορίζονται με συναπόφαση·

148.  είναι πεπεισμένο ότι τα μη χρησιμοποιηθέντα περιθώρια και οι αποδεσμευόμενες και αχρησιμοποίητες πιστώσεις (τόσο ανάληψης υποχρεώσεων όσο και πληρωμών) από τον προϋπολογισμό ενός έτους πρέπει να μεταφέρονται στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους, και να αποτελούν ένα συνολικό περιθώριο του ΠΔΠ που κατανέμεται στους διάφορους τομείς ανάλογα με τις εκτιμώμενες ανάγκες τους· θεωρεί ως εκ τούτου ότι τα κονδύλια που διατίθενται για τον προϋπολογισμό της ΕΕ πρέπει να δαπανώνται μόνο στο πλαίσιο αυτό και να μην επιστρέφονται στα κράτη μέλη, όπως είναι η ακολουθούμενη σήμερα πρακτική·

149.  πιστεύει επιπλέον ότι οι προτάσεις αυτές πρέπει να συμπληρωθούν από ευελιξία ανακατανομής, που επιτρέπει μεταφορές μεταξύ τομέων για ένα δεδομένο έτος, και από αυξημένη ευελιξία μεταξύ υποτομέων·

150.  επαναλαμβάνει ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων πρέπει να είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να επιτρέπει την αποτελεσματική χρησιμοποίηση αυτών των μέσων·

Μηχανισμοί ευελιξίας

151.  θεωρεί ότι έχει κρίσιμη σημασία η διατήρηση ειδικών μέσων (Μέσο Ευελιξίας, Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση, Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Αποθεματικό Έκτακτης Βοήθειας), τα οποία μπορούν να κινητοποιηθούν σε βάση ad-hoc, με περαιτέρω απλούστευση της χρησιμοποίησής τους και με επαρκή συνολική χρηματοδότησή τους, καθώς και με ενδεχόμενη δημιουργία νέων μηχανισμών στο μέλλον· επιμένει ότι η κινητοποίηση τέτοιων πρόσθετων πόρων χρηματοδότησης πρέπει να διέπεται από την κοινοτική μέθοδο·

152.  θεωρεί ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση (ΕΤΠΠ) λειτούργησε επιτυχώς παρέχοντας αλληλεγγύη και στήριξη της ΕΕ στους εργαζόμενους που έχασαν τη δουλειά τους εξαιτίας των δυσμενών συνεπειών της παγκοσμιοποίησης και της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να διατηρηθεί και με το νέο ΠΔΠ· πιστεύει όμως ότι οι διαδικασίες για την υλοποίηση της στήριξης από το ΕΤΠΠ είναι πολύ χρονοβόρες και δύσχρηστες· καλεί την Επιτροπή να προτείνει τρόπους με τους οποίους να απλουστευθούν και να επιταχυνθούν στο μέλλον οι διαδικασίες αυτές·

153.  πιστεύει ότι το Μέσο Ευελιξίας, ο πληρέστερα υλοποιημένος από τους μηχανισμούς ευελιξίας, υπήρξε απαραίτητος για την παροχή πρόσθετης ευελιξίας· προτείνει να αυξηθεί σημαντικά το αρχικό ποσό για το Μέσο Ευελιξίας, με μετέπειτα ετήσια αύξηση κατά τη διάρκεια του ΠΔΠ, και να διατηρηθεί η δυνατότητα μεταφοράς αχρησιμοποίητου ετήσιου ποσού έως το έτος ν+2·

154.  σημειώνει ότι, τα τελευταία χρόνια, τα διαθέσιμα ποσά για την αντιμετώπιση επειγουσών καταστάσεων φυσικής και ανθρωπιστικής καταστροφής ήταν ανεπαρκή· ζητεί συνεπώς ουσιώδη αύξηση της συνολικής χρηματοδότησης για το αποθεματικό έκτακτης βοήθειας, καθώς και δυνατότητα πολυετούς κινητοποίησης του μέσου αυτού·

Διάρκεια του ΠΔΠ

155.  υπογραμμίζει ότι η επιλογή της διάρκειας του επόμενου ΠΔΠ πρέπει να επιτυγχάνει την κατάλληλη ισορροπία μεταξύ της σταθερότητας για τους κύκλους προγραμματισμού και για την υλοποίηση των επιμέρους πολιτικών και της διάρκειας των πολιτικών κύκλων των θεσμικών οργάνων, και ιδίως εκείνων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· υπενθυμίζει ότι η μεγαλύτερη διάρκεια προϋποθέτει και μεγαλύτερη ευελιξία·

156.  πιστεύει ότι ένας πενταετής κύκλος είναι πλήρως συμβατός με την εκπεφρασμένη βούληση του Κοινοβουλίου να ευθυγραμμιστεί, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, η διάρκεια του ΠΔΠ με τη διάρκεια των πολιτικών κύκλων των θεσμικών οργάνων, για λόγους δημοκρατικής ευθύνης και λογοδοσίας· εκφράζει ωστόσο την ανησυχία του για το γεγονός ότι, στο στάδιο αυτό, ένας πενταετής κύκλος θα ήταν ενδεχομένως πολύ μικρός για τις πολιτικές που χρειάζονται περισσότερο μακροπρόθεσμο προγραμματισμό (π.χ. συνοχή, γεωργία, ΔΕΔ) και δεν θα ανταποκρινόταν πλήρως στις απαιτήσεις κύκλου ζωής αυτών των πολιτικών όσον αφορά τον προγραμματισμό και την υλοποίηση·

157.  σημειώνει ότι το 10ετές ΠΔΠ, όπως προτείνεται από την Επιτροπή στην επισκόπηση του προϋπολογισμού, θα πρόσφερε σημαντική σταθερότητα και προβλεψιμότητα για την περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού αλλά, καθώς τα συνολικά ανώτατα όρια και τα βασικά νομικά μέσα θα ήταν καθορισμένα για δέκα χρόνια, θα αύξανε τη δυσκαμψία του ΠΔΠ και θα έκανε εξαιρετικά δύσκολες τις προσαρμογές σε νέες καταστάσεις· θεωρεί, ωστόσο, ότι η δυνατότητα ενός κύκλου 5+5 ετών μπορεί να εξεταστεί μόνο αν επιτευχθεί συμφωνία με το Συμβούλιο για ένα μέγιστο επίπεδο ευελιξίας και μία μεσοπρόθεσμη επανεξέταση και η συμφωνία αυτή ενσωματωθεί στον κανονισμό για το ΠΔΠ·

158.  είναι της γνώμης ότι ένα 7ετές ΠΔΠ, για την περίοδο έως το2020, θα ήταν η προτιμότερη μεταβατική λύση, καθώς θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα εξασφαλίζοντας τη συνέχεια των προγραμμάτων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά και να αντιπροσωπεύσει μια σαφή σύνδεση με τη στρατηγική Ευρώπη 2020· τονίζει ωστόσο ότι όλες οι δυνατότητες που αφορούν τη διάρκεια του επόμενου ΠΔΠ υπόκεινται στην ύπαρξη επαρκών πόρων και επαρκούς και κατάλληλα χρηματοδοτημένης ευελιξίας εντός και εκτός του πλαισίου, ώστε να αποφευχθούν τα προβλήματα που ανέκυψαν κατά την περίοδο 2007-2013·

159.  πιστεύει ότι η απόφαση για ένα νέο 7ετές ΠΔΠ δεν θα πρέπει να αποκλείει τη δυνατότητα επιλογής μιας περιόδου 5 ή 5+5 ετών που θα αρχίζει το 2021· επαναλαμβάνει την πεποίθησή του ότι ο συγχρονισμός του δημοσιονομικού προγραμματισμού με τις περιόδους θητείας της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα αυξήσει τη δημοκρατική ευθύνη, λογοδοσία και νομιμοποίηση·

Μέρος V: Αντιστοίχιση των φιλοδοξιών με τους πόρους: η σύνδεση ανάμεσα στις δαπάνες και την αναμόρφωση της χρηματοδότησης της ΕΕ

Επαρκείς δημοσιονομικοί πόροι

160.  έχει πλήρη επίγνωση των δύσκολων δημοσιονομικών προσαρμογών που πραγματοποιούνται από πολλά κράτη μέλη στον εθνικό τους προϋπολογισμό και επαναλαμβάνει ότι η επίτευξη ΕΠΑ και η εξασφάλιση υγιούς δημοσιονομικής διαχείρισης –αποδοτικότητα, αποτελεσματικότητα, εξοικονόμηση– πρέπει, περισσότερο παρά ποτέ, να αποτελούν κατευθυντήριες αρχές του προϋπολογισμού της ΕΕ·

161.  τονίζει ότι, ανεξάρτητα από οιαδήποτε ενδεχόμενη εξοικονόμηση, ο προϋπολογισμός της ΕΕ στο σημερινό συνολικό επίπεδο του 1% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος δεν επαρκεί για να καλύψει το χρηματοδοτικό έλλειμμα το οποίο προέρχεται από τις πρόσθετες χρηματοδοτικές ανάγκες που προκύπτουν από τη Συνθήκη καθώς και από τις υφιστάμενες προτεραιότητες πολιτικής και δεσμεύσεις της ΕΕ, όπως:

– την επίτευξη των βασικών στόχων της στρατηγικής Ευρώπη 2000 στους τομείς της απασχόλησης, της Ε&Α, του κλίματος και της ενέργειας, της εκπαίδευσης και της μείωσης της φτώχειας·

– την αύξηση της δαπάνης για την έρευνα και την καινοτομία από το σημερινό ποσοστό του 1,9% του ΑΕγχΠ στο 3% του ΑΕγχΠ, αύξηση που αντιστοιχεί σε σύνολο περίπου 130 δισεκατομμυρίων ευρώ δημόσιας και ιδιωτικής δαπάνης ετησίως·

– τις αναγκαίες επενδύσεις στην υποδομή· – τη βασική και ολοκληρωμένη χρηματοδότηση, υπολογιζόμενη με διαφανή τρόπο, των μειζόνων έργων που ενέκρινε το Συμβούλιο, όπως το ITER και το GALILEO, καθώς και της Ευρωπαϊκής Πολιτικής του Διαστήματος·

– τις συμπληρωματικές πιστώσεις, που δεν έχουν ακόμη προσδιορισθεί ποσοτικά, οι οποίες απαιτούνται στον τομέα της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, περιλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης και της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας·

– τις πρόσθετες ανάγκες χρηματοδότησης που αφορούν την μελλοντική διεύρυνση της ΕΕ·

– τη χρηματοδότηση του υπάρχοντος Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης και μετά το 2013 του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, προκειμένου να παρασχεθεί στην ευρωζώνη και στην ΕΕ η χρηματοπιστωτική σταθερότητα που απαιτείται για την αντιμετώπιση της κρίσης του χρέους·

– τη χρηματοδοτική προσπάθεια που σχετίζεται με την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας (ΑΣΧ) για τη δαπάνη του 0,7% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος για αναπτυξιακή βοήθεια, ήτοι ποσού περίπου 35 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως πέρα από τη σημερινή δαπάνη που αντιστοιχεί στο 0,4% του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος·

– τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τις συμφωνίες της Κοπεγχάγης και της Κανκούν για να βοηθηθούν οι αναπτυσσόμενες χώρες να καταπολεμήσουν την κλιματική αλλαγή και να προσαρμοστούν στις συνέπειές της, κάτι που πρέπει να είναι πρόσθετη χρηματοδότηση σε σχέση με τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο των ΑΣΧ και το 2020 θα αντιπροσωπεύει ποσό 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως, από το οποίο το ένα τρίτο περίπου θα πρέπει να επωμιστεί η ΕΕ·

162.  είναι συνεπώς ακράδαντα πεπεισμένο ότι το ‘πάγωμα’ του επόμενου ΠΔΠ στα επίπεδα του 2013, όπως ζήτησαν ορισμένα κράτη μέλη, δεν αποτελεί βιώσιμη δυνατότητα· επισημαίνει ότι, ακόμη και με αύξηση του επιπέδου των πόρων για το επόμενο ΠΔΠ κατά 5% σε σχέση με το επίπεδο του 2013(8), θα είναι δυνατή μόνο μια περιορισμένη συμβολή στην επίτευξη των συμφωνημένων στόχων και δεσμεύσεων της Ένωσης και στην αρχή της ενωσιακής αλληλεγγύης· είναι συνεπώς πεπεισμένο ότι χρειάζεται αύξηση πόρων τουλάχιστον 5% για το επόμενο ΠΔΠ· καλεί το Συμβούλιο, σε περίπτωση που δεν συμμερίζεται αυτή την προσέγγιση, να εντοπίσει με σαφήνεια ποιες από τις πολιτικές προτεραιότητες ή σχέδιά του θα μπορούσαν να εγκαταλειφθούν εξ ολοκλήρου, παρά την αποδεδειγμένη ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία τους·

163.  επαναλαμβάνει ότι, χωρίς επαρκείς πρόσθετους πόρους για το ΠΔΠ της περιόδου μετά το 2013, η Ένωση δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις υπάρχουσες προτεραιότητες πολιτικής, και ειδικότερα σε όσες συνδέονται με τη στρατηγική Ευρώπη 2020, στα νέα καθήκοντα που προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας και, κατά μείζονα λόγο, σε απρόβλεπτα γεγονότα·

164.  τονίζει ότι το ανώτατο όριο των ίδιων πόρων έχει μείνει αμετάβλητο από το 1993· πιστεύει ότι το ανώτατο όριο των ίδιων πόρων μπορεί να χρειάζεται κάποια σταδιακή αναπροσαρμογή, καθώς τα κράτη μέλη μεταβιβάζουν περισσότερες αρμοδιότητες στην Ένωση και ορίζουν γι' αυτήν περισσότερους στόχους· θεωρεί ότι, αν και το σημερινό ανώτατο όριο των ιδίων πόρων, που ορίστηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο(9), παρέχει επαρκή δημοσιονομική ευχέρεια για να αντιμετωπιστούν τα πιεστικότερα προβλήματα της Ένωσης, θα εξακολουθεί ωστόσο να μην επαρκεί ώστε να αποτελέσει ένα πραγματικό εργαλείο για την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση ή για να συμβάλει καθοριστικά στις επενδύσεις στη στρατηγική ΕΕ 2020 σε επίπεδο ΕΕ·

Διαφανέστερο, απλούστερο και δικαιότερο σύστημα χρηματοδότησης

165.  υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, «ο προϋπολογισμός χρηματοδοτείται στο ακέραιο, υπό την επιφύλαξη των άλλων εσόδων, από ιδίους πόρους.»· τονίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκε το σύστημα των ιδίων πόρων, αντικαθιστώντας βαθμιαία τους γνήσιους ιδίους πόρους με τις ονομαζόμενες «εθνικές συνεισφορές», δίνει δυσανάλογη έμφαση στο καθαρό υπόλοιπο μεταξύ κρατών μελών κι έτσι αντιβαίνει προς την αρχή της ενωσιακής αλληλεγγύης, αποδυναμώνει το ευρωπαϊκό κοινό συμφέρον και σε μεγάλο βαθμό αγνοεί την ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία· σημειώνει ότι, στην πράξη, αυτή η κατάσταση σημαίνει ότι το μέγεθος του προϋπολογισμού επηρεάζεται από τις οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στα μεμονωμένα κράτη μέλη και από τη στάση τους απέναντι στην ΕΕ· ζητεί συνεπώς επίμονα τη σε βάθος μεταρρύθμιση του συστήματος των πόρων της ΕΕ, ώστε να ευθυγραμμισθεί εκ νέου η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της ΕΕ με το πνεύμα και τις απαιτήσεις της Συνθήκης·

166.  θεωρεί ότι βασικός στόχος της μεταρρύθμισης πρέπει να είναι η διαμόρφωση ενός αυτόνομου, δικαιότερου, διαφανέστερου, απλούστερου και ισότιμου συστήματος χρηματοδότησης, που θα είναι ευχερέστερα κατανοητό από τους πολίτες και θα κάνει σαφέστερη τη συνεισφορά τους στον προϋπολογισμό της ΕΕ· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, την κατάργηση των υπαρχουσών εκπτώσεων, εξαιρέσεων και μηχανισμών διόρθωσης· είναι πεπεισμένο ότι η σταδιακή καθιέρωση ενός ή περισσότερων γνήσιων ιδίων πόρων για την Ένωση, σε αντικατάσταση του συστήματος που βασίζεται στο ΑΕΕ, είναι απαραίτητη για να αποκτήσει η Ένωση τον προϋπολογισμό που χρειάζεται ώστε να συμβάλει σημαντικά στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και στην οικονομική ανάκαμψη· υπενθυμίζει ότι οιαδήποτε αλλαγή στους ιδίους πόρους πρέπει να υλοποιείται χωρίς να θίγεται η φορολογική κυριαρχία των κρατών μελών· επαναλαμβάνει, στο πλαίσιο αυτό, ότι η Ένωση πρέπει να είναι σε θέση να συλλέγει άμεσα τους ίδιους πόρους της, ανεξάρτητα από τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών·

167.  τονίζει ότι η αναδιάρθρωση του συστήματος των ιδίων πόρων δεν αφορά το μέγεθος του προϋπολογισμού της ΕΕ αλλά την εξεύρεση ενός αποτελεσματικότερου μίγματος πόρων για τη χρηματοδότηση των συμφωνημένων πολιτικών και στόχων της ΕΕ· επισημαίνει ότι η θέσπιση ενός νέου συστήματος δεν θα αυξήσει τα συνολικά φορολογικά βάρη για τους πολίτες αλλά, αντίθετα, θα αμβλύνει την πίεση στα εθνικά δημόσια οικονομικά·

168.  τονίζει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το μόνο κοινοβούλιο που μπορεί να αποφαίνεται όσον αφορά τις δαπάνες αλλά όχι τα έσοδα· ως εκ τούτου, υπογραμμίζει τη ζωτικής σημασίας ανάγκη για μία δημοκρατική μεταρρύθμιση των πόρων της ΕΕ·

169.  σημειώνει τους ενδεχόμενους νέους ιδίους πόρους που προτείνει η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της για την επισκόπηση του προϋπολογισμού (φορολόγηση του χρηματοπιστωτικού τομέα, δημοπρασίες στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, τέλος ΕΕ στις εναέριες μεταφορές, ΦΠΑ, ενεργειακός φόρος, εταιρικός φόρος εισοδήματος)· αναμένει τα συμπεράσματα της ανάλυσης αντικτύπου των δυνατοτήτων αυτών, συμπεριλαμβανομένης μιας μελέτης σκοπιμότητας σχετικά με τις διάφορες ενδεχόμενες μορφές ενός ενωσιακού φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, όπου να εξετάζονται και οι σχετικοί εισπρακτικοί μηχανισμοί, ενόψει της υποβολής νομοθετικής πρότασης από την Επιτροπή έως την 1η Ιουλίου 2011·

Μέρος VΙ: Προς μια εύρυθμη και αποτελεσματική διαδικασία διοργανικής διαπραγμάτευσης

170.  υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, η έγκριση του Κοινοβουλίου με την πλειοψηφία των μελών που το αποτελούν είναι υποχρεωτική για τη θέσπιση του ΠΔΠ από το Συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει ομόφωνα·

171.  υπογραμμίζει τις αυστηρές απαιτήσεις πλειοψηφίας τόσο για το Κοινοβούλιο όσο και για το Συμβούλιο, και επισημαίνει ότι είναι σημαντικό να αξιοποιηθεί πλήρως η διάταξη του άρθρου 312, παράγραφος 5, της ΣΛΕΕ, η οποία απαιτεί από το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή, μέσω της διαδικασίας που οδηγεί στη θέσπιση του ΠΔΠ, να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο για τον σκοπό αυτό· σημειώνει ότι αυτό επιβάλλει ρητά στα θεσμικά όργανα το καθήκον διεξαγωγής διαπραγματεύσεων με στόχο τη συμφωνία σε ένα κείμενο για το οποίο το Κοινοβούλιο θα μπορούσε να δώσει τη συγκατάθεσή του· υπογραμμίζει ακόμη ότι, αν έως το τέλος του 2013 δεν έχει εγκριθεί ΠΔΠ, θα παραταθεί η ισχύς των ανωτάτων ορίων και λοιπών διατάξεων που θα αντιστοιχούν στο έτος 2013, μέχρις ότου εγκριθεί ένα νέο ΠΔΠ·

172.  επικροτεί τη δέσμευση των προεδριών του Συμβουλίου(10) να εξασφαλίσουν ανοικτό και εποικοδομητικό διάλογο και συνεργασία με το Κοινοβούλιο στη διάρκεια ολόκληρης της διαδικασίας για την έγκριση του μελλοντικού ΠΔΠ και επιβεβαιώνει τη βούλησή του να δραστηριοποιηθεί σε στενή συνεργασία με το Συμβούλιο και την Επιτροπή, σε πλήρη συμφωνία με τις διατάξεις της Συνθήκης της Λισσαβώνας, στη διάρκεια αυτής της διαπραγματευτικής διαδικασίας·

173.  προτρέπει συνεπώς το Συμβούλιο και την Επιτροπή να συμμορφωθούν προς τη Συνθήκη και να καταβάλουν κάθε απαιτούμενη προσπάθεια για την ταχεία επίτευξη συμφωνίας με το Κοινοβούλιο όσον αφορά μια λειτουργική μέθοδο εργασίας για τη διαδικασία διαπραγμάτευσης του ΠΔΠ· επισημαίνει εκ νέου τη σύνδεση ανάμεσα σε μια μεταρρύθμιση των εσόδων και μια μεταρρύθμιση των δαπανών και ζητεί κατά συνέπεια μια σταθερή δέσμευση του Συμβουλίου να συζητήσει, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για το ΠΔΠ, τις προτάσεις σχετικά με νέους ιδίους πόρους·

174.  ζητεί να ξεκινήσει, σε επίπεδο ΕΕ, ένας ευρύς δημόσιος διάλογος σχετικά με τον σκοπό, το πεδίο και την κατεύθυνση του ΠΔΠ της Ένωσης και τη μεταρρύθμιση του συστήματος εσόδων της· προτείνει, ειδικότερα, να συγκληθεί μια διάσκεψη, εν είδει Συνέλευσης, σχετικά με τη μελλοντική χρηματοδότηση της Ένωσης, όπου θα πρέπει να συμμετέχουν βουλευτές του ΕΚ και των εθνικών κοινοβουλίων·

°

°    °

175.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα άλλα ενδιαφερόμενα κύρια και επικουρικά όργανα, καθώς επίσης στις εθνικές κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια των κρατών μελών.

(1) ΕΕ C 139, 14.6.2006, σ. 1. (2) ΕΕ C 27 Ε, 31.01.2008, σ. 214. (3) ΕΕ L 163, 23.6.2007, σ. 17. (4) Εγκριθέντα κείμενα, P7_TA(2010)0225. (5) COM(2011)0012 (6) Απόφαση 11665/1/10 του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 2010 για τον καθορισμό της οργάνωσης και της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης. (7) ΕΕ C 117 Ε, 06.05.2010, σ. 95. (8)      Επίπεδο 2013: 1,06 % του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος (ΑΕΕ)· Επίπεδο 2013 + 5%: 1,11 % του ΑΕΕ· και τα δύο σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε σταθερές τιμές 2013. Τα στοιχεία αυτά βασίζονται στην υπόθεση 7ετούς ΠΔΠ με χρησιμοποίηση των ακόλουθων εκτιμήσεων και προβλέψεων της Επιτροπής: πρόβλεψη της ΓΔ BUDG (Μάιος 2011) για το ΑΕΕ 2012: 13.130.916,3 εκατ. ευρώ (τιμές 2012)· εκτίμηση της ΓΔ ECFIN (Ιανουάριος 2011) για την ονομαστική αύξηση του ΑΕΕ: 1,4% για την περίοδο 2011-2013 και 1,5% για την περίοδο 2014-2020. Σημ.: Τα στοιχεία υπόκεινται σε αλλαγές ανάλογα με τις μεταβολές των εκτιμήσεων και προβλέψεων της Επιτροπής και ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο έτος αναφοράς και είδος τιμών (τρέχουσες ή σταθερές). (9) 1,23% του συνολικού ΑΕΕ των κρατών μελών σε πιστώσεις πληρωμών και 1,29% σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων. (10) Επιστολή του πρωθυπουργού Yves Leterme στον Πρόεδρο Buzek, 8 Δεκεμβρίου 2010.

Ο εισηγητής προσπάθησε με αυτό το σχέδιο έκθεσης να αναλύσει και να συναγάγει συμπεράσματα από τις συζητήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής στο πλαίσιο της επιτροπής SURE, προκειμένου να διατυπώσει κάποιες πρώτες απαντήσεις και πολιτικούς προσανατολισμούς για τα ποικίλα θέματα που περιλαμβάνονται στην εντολή της επιτροπής. Τη στιγμή που η επιτροπή δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει την εξέταση όλων αυτών των πτυχών, το περιεχόμενο του παρόντος σχεδίου έκθεσης δεν αποσκοπεί στη διατύπωση οριστικών θέσεων αλλά στη διαμόρφωση μιας ισορροπημένης βάσης για την επίτευξη ευρείας συναίνεσης στο Κοινοβούλιο.

Εισαγωγή

Ποτέ οι Ευρωπαίοι δεν ήταν περισσότερο απαιτητικοί απέναντι στην ΕΕ και περισσότερο επικριτικοί για τις επιδόσεις της. Το αίσθημα του κοινού ότι η ΕΕ είναι δική του υπόθεση θα επανέλθει μόνο όταν οι πολίτες μας θα είναι βέβαιοι ότι οι αξίες και τα συμφέροντά τους εξυπηρετούνται καλύτερα από την Ένωση. Το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) πρέπει να συμβάλει ώστε να καταδειχθεί στους ευρωπαίους πολίτες ότι η Ένωση έχει την ικανότητα να σκέπτεται και να δρα για την εξυπηρέτηση των μακροπρόθεσμων συμφερόντων τους, καθώς και να παράγει απτά αποτελέσματα με την εξασφάλιση στέρεης ανάπτυξης και εσωτερικής συνοχής.

Η κρίση και οι σοβαροί περιορισμοί των δημόσιων δαπανών έχουν δυσκολέψει για ορισμένα κράτη μέλη την παροχή επαρκούς χρηματοδότησης, όχι μόνο για την ανάπτυξη της δικής τους οικονομίας αλλά και για την προώθηση της πλήρους συμμετοχής τους στην εσωτερική αγορά. Αυτός είναι ένας από τους λόγους γιατί η δράση της ΕΕ είναι σήμερα περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ. Η ΕΕ, που περιορίζεται λιγότερο στη δράση της από την καθημερινή οικονομική, χρηματοπιστωτική και πολιτική πραγματικότητα, βρίσκεται σε ευνοϊκότερη θέση για να πραγματοποιήσει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και να κινητοποιήσει τις απαιτούμενες δαπάνες.

Ο ρόλος του προϋπολογισμού της ΕΕ

Σε πλαίσιο όπου πολλά κράτη μέλη αναλαμβάνουν δύσκολες δημοσιονομικές προσαρμογές, η συνηγορία υπέρ του προϋπολογισμού της ΕΕ πρέπει να είναι περισσότερο τεκμηριωμένη παρά ποτέ. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να παρέχει όσο το δυνατόν περισσότερη ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία (ΕΠΑ), να τελεί υπό υγιή διαχείριση και να κινητοποιεί όσο το δυνατόν περισσότερους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους.

Προκλήσεις και πολιτικές προτεραιότητες

Είτε εξετάζουμε τη σχετική δημογραφική και οικονομική παρακμή είτε την αλλαγή του κλίματος είτε τις ενεργειακές ελλείψεις, οι προκλήσεις δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές και να αντιμετωπιστούν ορθά εάν δεν τοποθετηθούν στο περιφερειακό και πλανητικό τους πλαίσιο. Εκεί μπορεί να αποδείξει την αξία της ως οντότητα η ΕΕ, καθώς είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα των κρατών μελών της. Η επιτυχία όμως θα είναι δυνατή μόνο με τη συνεργασία μεταξύ μας· οι προκλήσεις που μας περιμένουν είναι πολύ μεγάλες για να αντιμετωπιστούν από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα χωριστά.

Η απόκριση της ΕΕ στις προκλήσεις αυτές είναι η στρατηγική Ευρώπη 2020. Μια στρατηγική που θα πρέπει να βοηθήσει την Ευρώπη να ανακάμψει από την κρίση και να βγει ισχυρότερη, μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης. Ο εισηγητής πιστεύει συνεπώς ότι η στρατηγική Ευρώπη 2020 πρέπει να αποτελεί την πολιτική αναφοράς για το ΠΔΠ μετά το 2013 και ότι το ΠΔΠ πρέπει να αντανακλά τις φιλοδοξίες της στρατηγικής αυτής.. Το ΠΔΠ πρέπει επίσης να αντανακλά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, που ενισχύει τις πολιτικές της ΕΕ και δημιουργεί νέα πεδία αρμοδιότητας.

Πάνω στη βάση αυτή, ο εισηγητής προσδιορίζει ορισμένες βασικές προτεραιότητες για το επόμενο ΠΔΠ, ομαδοποιημένες γύρω από τις ακόλουθες θεματικές: γνώση για την ανάπτυξη· συνοχή για την ανάπτυξη και την απασχόληση· διαχείριση των φυσικών πόρων και βιώσιμη ανάπτυξη· ιθαγένεια· και η Ευρώπη στον κόσμο. Για κάθε προτεραιότητα, ο εισηγητής προσδιορίζει δημοσιονομικούς και νομοθετικούς προσανατολισμούς. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι τα ποσά που διατίθενται για την κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) και την πολιτική συνοχής στο επόμενο ΠΔΠ δεν πρέπει να είναι μικρότερα απ’ όσο στην τρέχουσα περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού.

Διάρθρωση

Η διάρθρωση του επόμενου ΠΔΠ πρέπει να είναι ρεαλιστική, να διευκολύνει τη συνέχεια του προγραμματισμού και να αποφεύγει τις ατέλειες του τρέχοντος ΠΔΠ, όπως ιδίως την έλλειψη ευελιξίας εντός των τομέων. Όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, η διάρθρωση αυτή πρέπει επίσης να αντανακλά και να προβάλλει πολιτικά τις πτυχές της στρατηγικής Ευρώπη 2020 οι οποίες αφορούν την έξυπνη, βιώσιμη και δίχως αποκλεισμούς ανάπτυξη. Βάσει των απαιτήσεων αυτών, ο εισηγητής προτείνει:

- να συγκεντρωθούν σε έναν μόνο τομέα όλες οι πολιτικές που σχετίζονται με τη στρατηγική Ευρώπη 2020·

- να δημιουργηθούν, στο πλαίσιο του τομέα Ευρώπη 2020, τέσσερις υποτομείς με συναφείς πολιτικές· προκειμένου να αποκτήσουν οι σημαντικότερες πολιτικές δαπανών ένα σταθερό πλαίσιο δημοσιονομικού προγραμματισμού, να δοθεί μεγαλύτερη ευελιξία σε τέσσερις υποτομείς ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι δημοσιονομικοί πόροι θα είναι κατάλληλα ευθυγραμμισμένοι με τη βαθμιαία ανάπτυξη της στρατηγικής 2020·

- να διατηρηθούν οι τομείς για την εξωτερική δράση και για τη διοίκηση.

Ευελιξία και διάρκεια

Ο εισηγητής πιστεύει ότι περισσότερη ευελιξία εντός και μεταξύ των τομέων είναι απολύτως αναγκαία για τις λειτουργικές ικανότητες της Ένωσης. Μια ενδιάμεση επισκόπηση πρέπει να γίνει νομικά δεσμευτική υποχρέωση, με πραγματική δυνατότητα αναθεώρησης των ανώτατων ορίων σύμφωνα με την απόφαση περί ιδίων πόρων. Οι μηχανισμοί αναθεώρησης πρέπει να προβλέπουν μια απλουστευμένη διαδικασία για αλλαγές κάτω από ένα συμφωνημένο όριο. Επιπλέον, η ευελιξία εντός των ανώτατων ορίων πρέπει να ενισχυθεί με όλους τους δυνατούς τρόπους. Τέλος, έχει κρίσιμη σημασία η διατήρηση και ενίσχυση του τρέχοντος συστήματος των εκτός προϋπολογισμού μηχανισμών ευελιξίας, με περαιτέρω απλούστευση της χρησιμοποίησής τους και με επαρκή χρηματοδότησή τους.

Το επόμενο ΠΔΠ πρέπει να επιτυγχάνει κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα, τη μεσοπρόθεσμη προβλεψιμότητα και την ευελιξία. Η ευελιξία και η διάρκεια συνδέονται λοιπόν στενά.

Ο εισηγητής υπενθυμίζει μεν ότι εδώ και πολύ καιρό η βούληση του Κοινοβουλίου είναι να ευθυγραμμιστεί, στο μέτρο του δυνατού, η διάρκεια του ΠΔΠ με τη διάρκεια των πολιτικών κύκλων των θεσμικών οργάνων, για λόγους δημοκρατικής λογοδοσίας και ευθύνης, αλλά θεωρεί ότι ένας πενταετής κύκλος θα ήταν ενδεχομένως πολύ μικρός για τις πολιτικές που χρειάζονται περισσότερο μακροπρόθεσμο προγραμματισμό και δεν θα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις κύκλου ζωής τους. Από την άλλη πλευρά, η δυνατότητα ενός δεκαετούς ΠΔΠ θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο αν επιτυγχανόταν συμφωνία με το Συμβούλιο για ένα μέγιστο επίπεδο ευελιξίας. Ο εισηγητής είναι επομένως της γνώμης ότι ένα νέο 7ετές ΠΔΠ, για την περίοδο έως το2020, θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα εξασφαλίζοντας τη συνέχεια των προγραμμάτων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αλλά και να αντιπροσωπεύσει μια σαφή σύνδεση με τη στρατηγική Ευρώπη 2020. Τονίζει ωστόσο ότι η δυνατότητα αυτή υπόκειται στην ύπαρξη επαρκών συνολικών ανώτατων ορίων και επαρκούς και κατάλληλα χρηματοδοτημένης ευελιξίας εντός και εκτός του πλαισίου, ώστε να αποφευχθούν τα προβλήματα που ανέκυψαν κατά την περίοδο 2007-2013.

Αντιστοίχιση των φιλοδοξιών με τους πόρους

Χωρίς επαρκείς πρόσθετους πόρους για το ΠΔΠ της περιόδου μετά το 2013, η Ένωση δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί ούτε στις υπάρχουσες προτεραιότητες πολιτικής ούτε στα νέα καθήκοντα που προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας. Ο εισηγητής απορρίπτει το αίτημα ορισμένων κρατών μελών για ‘πάγωμα’ του προϋπολογισμού της ΕΕ. Αυτό θα παρεμπόδιζε την επίτευξη των συμφωνημένων στόχων της Ένωσης, θα οδηγούσε σε λιγότερο αποδοτικές δαπάνες από τα επιμέρους κράτη μέλη και δεν θα αντιμετώπιζε τις κοινές προκλήσεις που τίθενται ή θα τεθούν στους πολίτες της ΕΕ.

Μεταρρύθμιση των ιδίων πόρων

Η εξέλιξη του συστήματος ιδίων πόρων της ΕΕ, που αντικαθιστάμενο σταδιακά από εθνικές συνεισφορές έφτασε να θεωρείται υπέρμετρη επιβάρυνση για τα εθνικά δημόσια οικονομικά, καθιστά τη μεταρρύθμισή του πιο αναγκαία από ποτέ. Το σύστημα αυτό υπερτονίζει τις καθαρές χρηματορροές προς και από τα κράτη μέλη κι έτσι αποδυναμώνει το ευρωπαϊκό κοινό συμφέρον.

Ο εισηγητής συμφωνεί ότι ένα βελτιωμένο σύστημα, που να εξασφαλίζει δικαιοσύνη, διαφάνεια και επαρκή έσοδα του προϋπολογισμού, θα επέτρεπε στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τον προϋπολογισμό να εστιασθεί στις κύριες προτεραιότητες της ΕΕ, που έχουν πραγματική προστιθέμενη αξία, και όχι στα καθαρά υπόλοιπα μεταξύ κρατών μελών. Θεωρεί ειδικότερα ότι οι υπάρχουσες εξαιρέσεις και διορθωτικοί μηχανισμοί πρέπει να καταργηθούν βαθμιαία, σαν απαραίτητο βήμα για να γίνει ο προϋπολογισμός της ΕΕ περισσότερο δίκαιος και διαφανής.

Διαδικασία διαπραγματεύσεων

Το επόμενο ΠΔΠ είναι το πρώτο που θα θεσπιστεί στο πλαίσιο της Συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία κάνει νομικά υποχρεωτική την έγκριση του ΠΔΠ από το Κοινοβούλιο (με την πλειοψηφία των μελών που το αποτελούν) προτού αυτό θεσπιστεί από το Συμβούλιο (με ομοφωνία). Προκειμένου να επιτύχει η απαιτητική αυτή διαδικασία, και σύμφωνα με το άρθρο 312§5 ΣΛΕΕ, ο εισηγητής προτρέπει συνεπώς το Συμβούλιο και την Επιτροπή να καταβάλουν κάθε απαιτούμενη προσπάθεια για την ταχεία επίτευξη συμφωνίας με το Κοινοβούλιο όσον αφορά μια λειτουργική μέθοδο εργασίας για τη διαδικασία διαπραγμάτευσης του ΠΔΠ, που να περιλαμβάνει και σταθερή δέσμευση του Συμβουλίου να συζητήσει τις προτάσεις σχετικά με τους νέους ιδίους πόρους.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Ανάπτυξης καλεί την Ειδική επιτροπή σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μία βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σε πολλά μέρη του κόσμου η περιβαλλοντική υποβάθμιση είναι μια από τις γενεσιουργούς αιτίες της ανθρώπινης στέρησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανεπαρκής προσοχή που αποδίδεται στα περιβαλλοντικά θεμέλια που πρέπει να έχει η ανάπτυξη μπορεί να μειώσει σημαντικά ή ακόμη να θέσει εν κινδύνω την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, ενώ αντιθέτως η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών θεμάτων μπορεί να πολλαπλασιάσει την αξία της,

Β.   λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ηγετικής Ομάδας (Leading Group) για την Καινοτόμο Χρηματοδότηση της Ανάπτυξης, το χρηματοδοτικό κενό που παρατηρείται στις προσπάθειες επίτευξης των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας έως το 2015, του στόχου περί 0,7% του ΑΕΕ όσον αφορά την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (ODA) αλλά και των στόχων για την περιβαλλοντική κρίση, ανέρχεται σε 324-336 δισ. δολάρια ετησίως για το διάστημα 2012 έως 2017,

Γ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη δεν έχει αντισταθμιστεί από την εισαγωγή εκείνων των αποτελεσματικών μεθόδων φορολόγησης της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας που θα επιτρέψουν την εξασφάλιση των παγκόσμιων δημόσιων αγαθών,

Δ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι χρειαζόμαστε καινοτόμους μηχανισμούς χρηματοδότησης για να επιτύχουμε τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας και για να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας όσον αφορά την άμβλυνση της αλλαγής του κλίματος και την προσαρμογή σε αυτή,

1.   υπενθυμίζει ότι η προθεσμία του 2015 για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας και του στόχου περί 0,7% του ΑΕΕ όσον αφορά την συλλογική επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (ODA) εμπίπτει στη περίοδο του προσεχούς πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και τονίζει ότι πράγματι υπάρχει ο κίνδυνος να μην κατορθώσει η ΕΕ να τηρήσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της όσον αφορά την ανάπτυξη· υπενθυμίζει επίσης ότι οι αναπτυξιακοί στόχοι της χιλιετίας συνιστούν εξαιρετικά μετριοπαθείς βλέψεις και ότι, ακόμα και αν επιτευχθούν όλοι οι στόχοι, θα εξακολουθήσει να απαιτείται σημαντική χρηματοδότηση για την καταπολέμηση της φτώχειας και για την βελτίωση του επιπέδου της υγείας και της εκπαίδευσης στις οποίες έχουν πρόσβαση οι φτωχοί του πλανήτη· εμμένει συνεπώς στο ότι ποσοστό αναφοράς 20 % της βοήθειας που χορηγεί η Επιτροπή στο πλαίσιο των ανά χώρα προγραμμάτων που καλύπτονται από το Μέσο Συνεργασίας για την Ανάπτυξη πρέπει να αφιερώνεται στη βασική και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τις βασικές υπηρεσίες υγείας·

2.   υπενθυμίζει ότι, από τότε που επιτεύχθηκε για πρώτη φορά συμφωνία σχετικά με τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας, η παγκοσμιοποίηση έχει επιταχυνθεί και ο κόσμος ευρίσκεται αντιμέτωπος με μία άνευ προηγουμένου χρηματοπιστωτική κρίση· τονίζει πόσο σημαντικό είναι να συνεχίσουν τα κράτη μέλη να καταβάλλουν προσπάθεια προς επίτευξη αυτών των στόχων·

3.   επισημαίνει την ανάγκη ανάπτυξης παγκόσμιων μηχανισμών αλληλεγγύης ως μέσο επίτευξης των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας· υπενθυμίζει επίσης ότι οι φορολογικοί παράδεισοι, η μεταβιβαστική τιμολόγηση και η παράνομη φυγή κεφαλαίων συνιστούν τεράστια εμπόδια για την ανάπτυξη στις φτωχές χώρες· παροτρύνει συνεπώς εκ νέου την ΕΕ να αναλάβει πρωτοβουλίες εντός της Ομάδας G20, του ΟΟΣΑ και της ίδιας της ΕΕ προκειμένου να παταχθούν οι φορολογικοί παράδεισοι και οι επιζήμιες δομές φορολόγησης·

4.   επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης που εκπόνησε η Ειδική Ομάδα Διεθνών Χρηματοοικονομικών Συναλλαγών για την Ανάπτυξη κατά παραγγελία της Ηγετικής Ομάδας για την Καινοτόμο Χρηματοδότηση της Ανάπτυξης, η επιβολή μιας διεθνούς εισφοράς επί των συναλλαγών σε ξένο νόμισμα και η φορολόγηση όλων των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών· είναι από τεχνική, οικονομική και νομική άποψη εφικτές·

5.   καλεί την Επιτροπή να προτείνει την καθιέρωση φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών σε ευρωπαϊκό επίπεδο (FTT), διότι παρουσιάζει πολυάριθμα πλεονεκτήματα, δεδομένου ότι μπορεί να βοηθήσει στη σταθεροποίηση των αγορών και στην άντληση πόρων για εσωτερική εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, καθώς και στην χρηματοδότηση μέτρων για την εξάλειψη της φτώχειας και την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος·

6.   υπενθυμίζει ότι σκοπός της καινοτόμου χρηματοδότησης για την ανάπτυξη δεν είναι η υποκατάσταση της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας αλλά η συμπλήρωσή της· συντάσσεται με την άποψη ότι η θέσπιση FTT πρέπει, επομένως, να συνδέεται με περισσότερο δεσμευτική ανάληψη υποχρέωσης εκ μέρους όλων των κρατών μελών να επιτύχουν τον στόχο του 0,7% για τις δαπάνες επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας και πρέπει να παρέχει πρόσθετους πόρους για την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος·

7.   επισημαίνει ότι οι αναπτυξιακοί στόχοι της χιλιετίας δεν έχουν επιτευχθεί ακόμα και διότι δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτή η συνεισφορά του περιβάλλοντος, των φυσικών πόρων και των οικοσυστημάτων στην ανάπτυξη του ανθρώπου και την εξάλειψη της φτώχειας· εκφράζει, σχετικά, τη λύπη του διότι μόλις 3 % του συνόλου των δαπανών της ευρωπαϊκής επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας διατίθεται σε περιβαλλοντικά ζητήματα· παροτρύνει την Επιτροπή να μεριμνήσει ούτως ώστε τα περιβαλλοντικά θέματα να εγγράφονται στον κύριο κορμό όλων ανεξαιρέτως των εξωτερικών πολιτικών και χρηματοδοτικών μηχανισμών, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τις προκλήσεις που συνιστούν σήμερα η αλλαγή του κλίματος και η απώλεια βιοποικιλότητας·

8.   τονίζει ότι το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο πρέπει να καλύψει, μεταξύ άλλων, την υλοποίηση των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας, την κλιματική αλλαγή και την ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας και της υπερκατανάλωσης των πόρων· επισημαίνει συγκεκριμένα ότι το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο πρέπει να στηρίζει την εσωτερική συνοχή της πολιτικής, διασφαλίζοντας λόγου χάρη ότι ορισμένες μορφές δαπανών της ΕΕ που σχετίζονται με τον αγροτικό τομέα, την αλιεία, το εμπόριο και την ενέργεια δεν θα αντιβαίνουν στους στόχους της αναπτυξιακής πολιτικής·

9.   ζητεί να υπάρξει σημαντική αύξηση του ανώτατου ορίου του Τομέα 4 ιδίως όσον αφορά το μέσο συνεργασίας για την ανάπτυξη (DCI), και τούτο παρά τις όποιες προόδους σημειώθηκαν την τελευταία επταετία στην προσπάθεια περιορισμού της φτώχειας, διότι η ανεπάρκεια που χαρακτηρίζει την αποτελεσματικότητα και τον συντονισμό της βοήθειας, ο αντίκτυπος διαφόρων φυσικών καταστροφών και οι ενεργειακές, επισιτιστικές, χρηματοπιστωτικές και οικονομικές κρίσεις που σημειώθηκαν ιδίως στην Υποσαχάρια Αφρική και στην ΝΑ Ασία καθιστούν επιτακτικό τον πολλαπλασιασμό των δράσεων και ενεργειών· επισημαίνει επίσης ότι ορισμένοι πόροι του DCI έχουν αναπροσανατολιστεί σε νέες, εκτός πλαισίου επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας, δράσεις·

10. τονίζει ότι οι μηχανισμοί αναπτυξιακής βοήθειας πρέπει επίσης να επιδιώκουν να προαγάγουν τη δημιουργία πλούτου, διότι εξακολουθεί αυτή να παραμένει ζωτικής σημασίας εργαλείο για την ανακούφιση της φτώχειας· υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις, ποσό 800 δις. ευρώ χάνεται ετησίως για τις αναπτυσσόμενες χώρες μέσω παράνομων ροών κεφαλαίων, απώλεια της οποίας η αποτροπή θα αποδειχθεί ενδεχομένως αποφασιστικής σημασίας στις προσπάθειες για την ανακούφιση της φτώχειας και την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας·

11. παρατηρεί ότι, τα τελευταία χρόνια, οι πόροι που διατίθενται για την αντιμετώπιση επειγουσών φυσικών και ανθρωπιστικών καταστροφών έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς και επισημαίνει ότι η κλιματική μεταβολή έχει ως συνέπεια την αύξηση της συχνότητας με την οποία συμβαίνουν οι φυσικές καταστροφές· ζητεί συνεπώς να αυξηθεί η χρηματοδότηση του μέσου ανθρωπιστικής βοήθειας και του αποθεματικού έκτακτης βοήθειας·

12. ζητεί να θεσπιστεί ένας επαρκώς χρηματοδοτούμενος μηχανισμός ευελιξίας στον Τομέα 4 προκειμένου να είναι δυνατή, στο μέλλον, η ταχεία και αποτελεσματική αντιμετώπιση απρόβλεπτων γεγονότων όπως ήταν η επισιτιστική κρίση και η παγκόσμια οικονομική κρίση·

13. τονίζει ότι οποιαδήποτε πρόσθετη χρηματοδότηση στον τομέα της αναπτυξιακής πολιτικής πρέπει να αποτελεί προϊόν συντονισμού και να δημιουργεί πραγματικές συνεργίες με τα αναπτυξιακά προγράμματα των κρατών μελών και με τις προσπάθειες της εν γένει διεθνούς κοινότητας προκειμένου να εξασφαλίζεται πραγματική προστιθέμενη αξία στο ευρωπαϊκό επίπεδο·

14. εμμένει στο ότι οποιεσδήποτε τρέχουσες και μελλοντικές δεσμεύσεις χρηματοδότησης προκειμένου να βοηθηθούν τα αναπτυσσόμενα κράτη στην καταπολέμηση της κλιματικής μεταβολής ή στην προσαρμογή στις συνέπειες από αυτή πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά στους τρέχοντες προϋπολογισμούς για την ανάπτυξη, με παράλληλη διασφάλιση ενός ικανοποιητικού βαθμού συνοχής μεταξύ των δύο πολιτικών· ζητεί να δημιουργηθεί χωριστός τίτλος προϋπολογισμού για χρηματοδοτικά μέτρα εναντίον της κλιματικής αλλαγής·

15. φρονεί ότι η διοχέτευση πόρων στην Αφρική μέσω τριών διαφορετικών μέσων είναι αναποτελεσματική και δεν ανταποκρίνεται στην φιλοδοξία της Αφρικής να αναπτυχθεί ενιαία ως ήπειρος· συνιστά συνεπώς την ανάπτυξη ενός ενιαίου μέσου χρηματοδότησης για την Αφρική, λαμβάνοντας υπόψη την κοινή στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ Αφρικής και ΕΕ· ζητεί επιπλέον να υπάρξει μεγαλύτερη συνδρομή όσον αφορά την ανάπτυξη θεσμικών ικανοτήτων των οργάνων της Αφρικανικής Ένωσης·

16. καλεί την ΕΕ να εντείνει τις προσπάθειές της όσον αφορά την βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης σε όλες τις εμπόλεμες ζώνες, συμπεριλαμβανομένης της Παλαιστίνης, μέσω της ενίσχυσης της UNRWA και της βοήθειας προς τον παλαιστινιακό λαό ενώ προετοιμάζεται για τη δημιουργία κράτους·

17. επιμένει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 208 της ΣΛΕΕ, η ΕΕ οφείλει να τηρεί τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη συνοχή της αναπτυξιακής πολιτικής της, μεταξύ άλλων μέσω σημαντικών μεταρρυθμίσεων και περικοπών των γεωργικών ενισχύσεων και, συγκεκριμένα, μέσω του τερματισμού των εξαγωγών πλεονασμάτων που απομακρύνονται από την ευρωπαϊκή αγορά χάρη στις συνέπειες των μηχανισμών τιμών και των επιστροφών κατά την εξαγωγή, δεδομένων των επιβλαβών συνεπειών που έχουν στους γεωργούς του αναπτυσσόμενου κόσμου·

18. παρατηρεί προβληματισμένο ότι η βοήθεια που παρέχει η ΕΕ ωφελεί, τηρουμένων των αναλογιών, περισσότερα κράτη μέσου από ό,τι χαμηλού εισοδήματος· επισημαίνει ιδίως ότι ο προγραμματισμός της βοήθειας της ΕΕ που επιδιώκει να επιτρέψει στα αναπτυσσόμενα κράτη να προσαρμοσθούν στις απαιτήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού ωφελεί ιδίως τα κράτη μέσου εισοδήματος αντί εκείνων χαμηλού εισοδήματος που προσελκύουν λιγότερες επενδύσεις από το εξωτερικό·

19. εκτιμά ότι πρέπει η ΕΕ να επανεξετάσει τις σχέσεις που διατηρεί ως δωρητής με χώρες μεσαίου εισοδήματος διότι πολλές αναδυόμενες οικονομίες έχουν ξεπεράσει το στάδιο που ενδείκνυται για τη συνήθη συνεργασία για την ανάπτυξη· αναμένει αντιθέτως από την ΕΕ να επικεντρώσει τις χρηματοδοτικές της προσπάθειες στις ομάδες πληθυσμού με τις μεγαλύτερες ανάγκες εντός αυτών των κρατών και στα φτωχότερα κράτη και μάλιστα στα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη·

20. τονίζει ότι καινοτόμοι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί πρέπει να αναπτυχθούν και να υποστηριχτούν από την Επιτροπή σε μεγαλύτερη κλίμακα από την σημερινή με στόχο ένα ευρύ και ανοιχτό πεδίο χρηματοδότησης και μια αποτελεσματική στήριξη των ΜΜΕ και λοιπών μικρομονάδων στον αναπτυσσόμενο κόσμο· φρονεί ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί κάνοντας χρήση διαφόρων μέσων, όπως οι εγγυήσεις και τα ανανεώσιμα κεφάλαια, σε συνεργασία με τοπικές τράπεζες και οργανισμούς με εξειδίκευση στο πεδίο της μικροχρηματοδότησης, διευρύνοντας σημαντικά με αυτό τον τρόπο το ειδικό βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ για την ανάπτυξη· αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοιο προϋποθέτει εγγύς συνεργασία με διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και διμερείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς·

21. καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προωθήσουν και να εργασθούν προς την κατεύθυνση της εφαρμογής των ακόλουθων καινοτόμων μηχανισμών χρηματοδότησης για την ανάπτυξη: φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, παρακρατήσεις επί των μεταφορών, μέτρα καταπολέμησης των παράνομων διακινήσεων κεφαλαίου, μείωση του κόστους των εμβασμάτων, και αναστολή αποπληρωμής ή διαγραφή χρεών·

22.  επισημαίνει ότι, μολονότι η βοήθεια μπορεί να συνιστά μόχλευση για τα αναπτυσσόμενα κράτη, δεν αρκεί εντούτοις για να διασφαλίσει βιώσιμη ανάπτυξη διαρκείας· καλεί ως εκ τούτου τα αναπτυσσόμενα κράτη να ενισχύσουν και κινητοποιήσουν τους εγχώριους πόρους τους, να δραστηριοποιήσουν τον ιδιωτικό τομέα τους και την τοπική αυτοδιοίκηση όσον αφορά τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας και να εμπλακούν πιο ενεργά στα έργα αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας που τους αναλογούν·

23. υπενθυμίζει ότι με τη Συνθήκη της Λισαβόνας έχει αρθεί το τυπικό εμπόδιο που υπήρχε ως προς την ενσωμάτωση του ΕΤΑ στον κανονικό προϋπολογισμό της ΕΕ· διατυπώνει συνεπώς νέα έκκληση για την εγγραφή του ΕΤΑ στον προϋπολογισμό προκειμένου να αυξηθεί ο κοινοβουλευτικός έλεγχος των δαπανών για την ανάπτυξη στις χώρες ΑΚΕ και να γίνει η πολιτική για την ανάπτυξη της ΕΕ συνεκτικότερη και αποτελεσματικότερη·· επισημαίνει εντούτοις ότι η εγγραφή του ΕΤΑ στον προϋπολογισμό δεν πρέπει να οδηγήσει σε εν γένει μείωση των δαπανών για την ανάπτυξη σε σχέση με τους δύο υφιστάμενους χωριστούς μηχανισμούς και ότι πρέπει επίσης να διασφαλίζεται το προβλέψιμο· των διαδικασιών τονίζει επίσης την ανάγκη να διασφαλίζονται τα συμφέροντα των κρατών ΑΚΕ, παραδείγματος χάριν μέσω διαχωρισμού των αναπτυξιακών πόρων που προορίζονται για τα κράτη ΑΚΕ εντός του προϋπολογισμού της ΕΕ·

24. ζητεί, κατά την εκπόνηση του νέου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου, να επέλθει ουσιαστική αύξηση του ύψους των δανείων που χορηγεί η ΕΤΕπ και καλύπτονται από εγγύηση της ΕΕ, ούτως ώστε να δοθεί ώθηση στην αποτελεσματικότητα και στην προβολή της δράσης που αναπτύσσει η ΕΕ πέραν των συνόρων της, με σκοπό την επίτευξη των στόχων εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, οι οποίοι θεσπίζονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας·

25. καλεί την ΕΤΕπ να παράσχει στην Επιτροπή όλες τις απαραίτητες πληροφορίες μέσω ειδικού τμήματος της ετήσιας έκθεσης επί των χρηματοδοτικών επιχειρήσεων της ΕΤΕπ, το οποίο θα περιλαμβάνει λεπτομερή αποτίμηση των μέτρων που λαμβάνει η ΕΤΕπ για την τήρηση των διατάξεων της εν ισχύι εντολής, αποκλείοντας από το πεδίο της εγγύησης όλες τις λειτουργίες που θα επέτρεπαν ή θα διευκόλυναν άμεσα ή έμμεσα οποιαδήποτε μορφή φοροδιαφυγής και δίδοντας ιδιαίτερη προσοχή σε λειτουργίες της ΕΤΕπ που κάνουν χρήση χρηματοπιστωτικών σχημάτων που βρίσκονται σε υπεράκτια χρηματοπιστωτικά κέντρα·

26. σημειώνει με ανησυχία ότι η βοήθεια που παρέχει η ΕΕ δεν εστιάζεται σαφώς στην εξάλειψη της φτώχειας· υπενθυμίζει ότι η έννοια της «ανάπτυξης» που παραπέμπει σε ποιοτικά κριτήρια, στα οποία εντάσσονται η ποιότητα ζωής και η βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως, δεν πρέπει να συγχέεται με την έννοια της οικονομικής ανάπτυξης όπως αυτή μετράται μέσω της αύξησης του ΑΕγχΠ· παροτρύνει συνεπώς την Επιτροπή να αποφύγει μία απλή «διεπόμενη από τις εξαγωγές» ή «προσανατολισμένη στην οικονομική ανάπτυξη» αναπτυξιακή πολιτική και, αντιθέτως, να επικεντρώσει τη βοήθειά της στους πλέον ευάλωτους, γεγονός που συνεπάγεται την ανάπτυξη στρατηγικής υπέρ των φτωχών μέσω της χρηματοδότησης μακροπρόθεσμων στόχων, όπως είναι η υγεία, η εκπαίδευση, η πρόσβαση στην ενέργεια στην ύπαιθρο, οι μικροκαλλιεργητές κλπ.·

27. τονίζει ότι όλες οι δαπάνες που εντάσσονται σε σχετικά με την ανάπτυξη κονδύλια του προϋπολογισμού πρέπει να επιδιώκουν την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των δικαιούχων και να σχεδιάζονται έτσι ώστε να πληρούν τα περί δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας κριτήρια που έχει προσδιορίσει η Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας (DAC) του ΟΟΣΑ· ζητεί εξάλλου να υπάρξει αυστηρότατη νομική προπαρασκευή προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αναπτυξιακοί πόροι δεν θα είναι δυνατό να διοχετευτούν σε άλλους σκοπούς·

28. εμμένει στην ανάγκη να διαθέτει το Κοινοβούλιο ουσιαστικές και αποτελεσματικές εξουσίες εποπτείας επί της υλοποίησης όλων των αναπτυξιακών προγραμμάτων της ΕΕ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 290 της ΣΛΕΕ·

29. ζητεί να απλουστευτούν, να επιταχυνθούν και καταστούν περισσότερο διαφανείς οι διαδικασίες σύναψης συμβάσεων και εκταμιεύσεων·

30. ζητεί την θέσπιση δεσμευτικής νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο και επίπεδο ΕΕ προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις σχετικές με τους στόχους της βοήθειας δεσμεύσεις·

31. ζητεί την διοχέτευση μεγαλυτέρου μεριδίου από τα ποσά βοηθείας στη μικρής κλίμακας γεωργία, την ανάπτυξη της υπαίθρου, την υγεία και την εκπαίδευση.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων καλεί την Ειδική επιτροπή σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μία βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  τονίζει ότι μια βιώσιμη οικονομία για το μέλλον δεν αποτελεί μόνο ηθικό στόχο, αλλά και οικονομική αναγκαιότητα· πιστεύει ότι η ΕΕ θα πρέπει να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας και να προωθήσει τη μετάβαση προς μια βιώσιμη κοινωνία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, μέσω της μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας, της αποκέντρωσης του ενεργειακού εφοδιασμού, της αυξημένης χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, εξασφαλίζοντας συγχρόνως την ανάκαμψη των οικοσυστημάτων, ώστε να διατηρήσει την ευρωπαϊκή βιομηχανία ανταγωνιστική και να εξασφαλίσει ένα καθαρό και υγιές περιβάλλον διαβίωσης·

2.  υπενθυμίζει ότι οι επόμενες δημοσιονομικές προοπτικές θα πρέπει να συμβάλλουν στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων ΕΕ 2020, κυρίως του στόχου 20/20/20 για το κλίμα και την ενέργεια, συμπεριλαμβάνοντας μια αύξηση κατά 30% του στόχου της μείωσης των εκπομπών, και στην επίτευξη των στόχων της εμβληματικής πρωτοβουλίας "για μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τους πόρους"·

3.  επαναλαμβάνει τη σημασία της μετατροπής της οικονομίας της ΕΕ σε μια οικονομία που θα αξιοποιεί αποτελεσματικά τους πόρους· θεωρεί, προς τούτο, ότι η ΕΕ θα πρέπει να διαθέσει τα κονδύλιά της για να δρομολογήσει μειώσεις στη χρήση των πόρων και στην εξάρτηση από τις εισαγωγές, προωθώντας συγχρόνως την ανακύκλωση και την αποκατάσταση στους τομείς των αποβλήτων, του ύδατος, των πρώτων υλών και του εδάφους·

4.  τονίζει την ανάγκη ευρύτερης ενσωμάτωσης της νομοθεσίας της ΕΕ για το περιβάλλον και το κλίμα και των στόχων της εντός των τομεακών πολιτικών (συμπεριλαμβανομένης της ΚΓΠ, της πολιτικής συνοχής, της πολιτικής καταναλωτών, της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και της αναπτυξιακής πολιτικής)· προτείνει, προς τούτο, τον εξορθολογισμό των οικονομικών της ΕΕ με στόχο τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία της ΕΕ για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, καθώς και την ενεργό συμβολή των δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ στους στόχους της περιβαλλοντικής της πολιτικής, και, όπως προτείνεται από την Επιτροπή, τη συμπερίληψη, στην αναθεώρηση του προϋπολογισμού, της υποχρέωσης εντοπισμού με διαφανή τρόπο των τομέων στους οποίους τα τομεακά προγράμματα προώθησαν τους στόχους για το κλίμα που τίθενται στη στρατηγική Ευρώπη 2020· τονίζει τη σημασία των μελλοντικών προγραμμάτων έρευνας και καινοτομίας για την επίτευξη των στόχων της ΕΕ για μια έξυπνη, βιώσιμη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη·

5.  είναι πεπεισμένο ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να υποστηρίζει την παροχή δημοσίων αγαθών που δεν παρέχονται σε ικανοποιητικό βαθμό από την αγορά· τα περιβαλλοντικά δημόσια αγαθά περιλαμβάνουν την διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων, την άγρια χλωρίδα και πανίδα, την κλιματική σταθερότητα και την ικανότητα απορρόφησης άνθρακα, την παροχή ύδατος και την ποιότητά του, την ποιότητα του αέρα και του εδάφους, την ανθεκτικότητα σε πυρκαγιές και πλημμύρες, καθώς και την προστασία των σημαντικών πολιτιστικών και ιστορικών τοπίων· πιστεύει, ως εκ τούτου, ότι η Κοινή Γεωργική Πολιτική πρέπει να επιβραβεύει τους αγρότες και τους διαχειριστές γης για την μέριμνα για δημόσια αγαθά όπως ελκυστικά τοπία της υπαίθρου πλούσια σε βιοποικιλότητα, και ότι τα διαρθρωτικά ταμεία και το Ταμείο Συνοχής πρέπει να επικεντρωθούν στην οικολογική βιώσιμη ανάπτυξη και στην μετάβαση σε μια κοινωνία χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας και εξοικονόμησης πόρων·

6.  ζητεί όλα τα μέσα της διαρθρωτικής πολιτικής και της πολιτικής συνοχής κατά την νέα χρηματοδοτική περίοδο να εστιάζονται στην επίτευξη αποδοτικών από άποψη κόστους μειώσεων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, σύμφωνα με το πιο φιλόδοξο σχέδιο για το 2020 για περαιτέρω μείωση των εκπομπών προς επίτευξη του στόχου των 2°C·

7.  υπογραμμίζει την ανάγκη διεύρυνσης των εθνικών και ευρωπαϊκών λογαριασμών ώστε να συμπεριλάβουν τα περιβαλλοντικά θέματα, για να διευκολυνθεί η μετάβαση προς μια πράσινη ευρωπαϊκή οικονομία, που θα οδηγήσει σε μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη και ευημερία, όπως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην έκθεση για την Ευρωπαϊκή Περιβαλλοντική Κατάσταση και Επιθεώρηση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος για το 2010·

8.  είναι πεπεισμένο ότι μόνο ένας συνεκτικός προϋπολογισμός της ΕΕ θα φέρει πράγματι τα βέλτιστα αποτελέσματα· επαναλαμβάνει ότι μια πιο συνεκτική δημοσιονομική πολιτική σημαίνει την επίτευξη συνοχής όχι μόνο μεταξύ των διαφορετικών πολιτικών αλλά και μεταξύ των εθνικών προϋπολογισμών και του προϋπολογισμού της Ένωσης·

9.  τονίζει ότι οι δαπάνες της Ένωσης θα πρέπει με πιο σαφή τρόπο να επικεντρώνονται και να στοχεύουν σε σχέδια υψηλής αποδοτικότητας ως προς το δημόσιο συμφέρον σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα οποία θα προωθούν βασικούς ευρωπαϊκούς στόχους όπως η μετάβαση προς μια οικονομία χαμηλής χρήσης άνθρακα και η σταθερή στήριξη μιας πράσινης καθαρής ανάπτυξης·

10. εκφράζει τον προβληματισμό του για τις οικονομικές και πολιτικές συνέπειες των επιβλαβών επιχορηγήσεων για το περιβάλλον· θεωρεί ότι η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση δεν θα πρέπει να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, τα οικοσυστήματα και την βιοποικιλότητα εντός και εκτός της ΕΕ· καλεί, ως εκ τούτου την Επιτροπή να εντοπίσει και, κατόπιν, την ΕΕ να καταργήσει σταδιακά, το ταχύτερο δυνατόν, και πάντως το αργότερο έως το 2020, όλες τις επιβλαβείς για το περιβάλλον επιχορηγήσεις, σύμφωνα με τη δέσμευση που έλαβε στο πλαίσιο της Σύμβασης της Nagoya για τη Βιολογική Ποικιλότητα, ζητεί δε όπως ολόκληρος ο προϋπολογισμός εξετάζεται από την άποψη του κλίματος και της βιοποικιλότητας· καταργώντας αυτές τις επιβλαβείς επιχορηγήσεις, θα απελευθερωθούν κεφάλαια τα οποία θα διατεθούν, για παράδειγμα, στη δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας· ζητεί όπως οι ευρωπαϊκές πληρωμές αξιολογούνται πριν την εφαρμογή τους, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν θα έχουν αρνητικές ή ζημιογόνες επιπτώσεις στους ευρωπαϊκούς στόχους που αφορούν το κλίμα, την ενέργεια, την βιοποικιλότητα και τους πόρους·

11. είναι πεπεισμένο, ως εκ τούτου, ότι όλες οι χρηματοδοτήσεις της ΕΕ πρέπει να εξετάζονται από την άποψη του κλίματος και του περιβάλλοντος πριν την εφαρμογή τους, ώστε να εξασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις στους στόχους που έχει θέσει η Ευρώπη σε θέματα περιβάλλοντος, κλίματος, βιοποικιλότητας ή χρησιμοποίησης των πόρων· επαναλαμβάνει ότι αυτό θα πρέπει να παρακολουθείται με τους κατάλληλους ελέγχους ώστε να διασφαλίζεται η επίτευξη των στόχων και η συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις και να προωθείται ενεργά η επίτευξη των στόχων που αφορούν το κλίμα, την ενέργεια και τη βιοποικιλότητα για το 2020·

12. ανησυχεί για την έλλειψη διαφάνειας ως προς τις δαπάνες της ΕΕ και είναι πεπεισμένο ότι μια διαδικασία ανοικτής και διαφανούς ενημέρωσης για όλους τους πολίτες θα ενισχύσει το μέλλον της Κοινότητας και ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ θα πρέπει, ως εκ τούτου, να προβλέπει την πλήρη, έγκαιρη και προσβάσιμη δημοσιοποίηση των δαπανών του·

13. επαναλαμβάνει τη σημασία επίτευξης των στόχων της ΕΕ που αφορούν την κλιματική αλλαγή και την βιοποικιλότητα και προτρέπει την ΕΕ να εξασφαλίσει ότι οι στόχοι αυτοί θα εκφράζονται σε όλες τις άλλες πολιτικές· ζητεί από την ΕΕ να δεσμευθεί στη χορήγηση επαρκούς χρηματοδότησης σε διαρθρωτική βάση για την επίτευξη αυτών των στόχων και να ενισχύσει περαιτέρω τις δυνατότητες των αναπτυσσομένων χωρών να εντάξουν το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή, καθώς και την προσαρμογή σε αυτήν, σε όλους τους τομείς και τα σχέδια οικονομικής ανάπτυξης·

14. ζητεί ο προϋπολογισμός της ΕΕ να χορηγήσει επαρκή χρηματοδότηση σε διαρθρωτική βάση, ώστε να καταστεί δυνατή η επίτευξη των βασικών στόχων που αφορούν το περιβάλλον, και να προβλέψει τη χορήγηση πιστώσεων στο πλαίσιο των διάφορων ταμείων της ΕΕ υπέρ φιλικών προς το περιβάλλον τομέων, όπως είναι η εξοικονόμηση ενέργειας, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η βιώσιμη γεωργία και δημόσιες μεταφορές που συμβάλλουν σε μια ισχυρότερη και πιο ανθεκτική οικονομία της ΕΕ·

15. πιστεύει ότι, για να επιτευχθούν οι στόχοι όσον αφορά την βιοποικιλότητα τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να εξασφαλιστεί συγχρηματοδότηση για τη διαχείριση του Natura 2000 από μια ειδική για το σκοπό αυτό πηγή εντός του νέου δημοσιονομικού πλαισίου της ΕΕ· επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την έκθεση TEEB (Οικονομικές Πτυχές των Οικοσυστημάτων και της Βιοποικιλότητας), η απόδοση της επένδυσης στη διατήρηση της βιοποικιλότητας είναι έως και εκατό φορές μεγαλύτερη·

16. τονίζει την ανάγκη εξασφάλισης μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης στο επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΠΔΠ) για τις προτεραιότητες της δημόσιας υγείας, την προώθηση της υγείας και την πρόληψη των ασθενειών, κυρίως μέσω ενός στρατηγικού προγράμματος δράσης με πιο αποτελεσματική διαχείριση και παρακολούθηση των προγραμμάτων της ΕΕ για τη δημόσια υγεία που ισχύουν ήδη·

17. αναγνωρίζει τα θετικά αποτελέσματα των επενδύσεων σε υποδομές υγείας στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγείας, και υπογραμμίζει την ανάγκη διατήρησης και ενίσχυσης των διαρθρωτικών ταμείων που αφορούν τις υποδομές υγείας, υποστηρίζοντας συγχρόνως την προσαρμογή και την καινοτόμο μεταρρύθμιση των συστημάτων υγείας υπέρ της ανάπτυξης και της βιωσιμότητας·

18. ζητεί να διασφαλιστεί, στο επόμενο ΠΔΠ, η προσήκουσα χρηματοδότηση για την κατάρτιση, την έρευνα και τις υπηρεσίες προώθησης της ολοκληρωμένης προσέγγισης της ΕΕ σε θέματα ασφάλειας των τροφίμων, ώστε να διασφαλιστεί σε μακροπρόθεσμη βάση ένα υψηλό επίπεδο ασφάλειας των τροφίμων και υγείας και καλής διαβίωσης των ζώων σε όλη την ΕΕ·

19. ζητεί να θεωρηθούν η εκπαίδευση και η διά βίου μάθηση ως βασικοί παράγοντες βελτίωσης της δημόσιας υγείας·

20. υπογραμμίζει τη σημασία του προγράμματος LIFE+, που αποτελεί το βασικό μέσο της ΕΕ για την περιβαλλοντική χρηματοδότηση, και τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης του LIFE+ στο μελλοντικό ΠΔΠ, ώστε να καταστεί δυνατή η επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων της ΕΕ, προωθώντας συγχρόνως τη συνέργεια με άλλα χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ·

21. τονίζει ότι το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και οι αρμόδιες εθνικές αρχές πρέπει να αξιολογούν όχι μόνο τη νομιμότητα αλλά και την αποτελεσματικότητα των ευρωπαϊκών δαπανών, καθώς και τον βαθμό στον οποίο τα σχετικά μέτρα συμβάλλουν στην επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων·

22. καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει περαιτέρω και να υποβάλλει τακτικά στο Κοινοβούλιο τους κύριους ποιοτικούς και ποσοτικούς δείκτες επιδόσεων για την εκτέλεση του προϋπολογισμού εντός του επόμενου ΠΔΠ, επιπλέον των ΥπΑ και ΥπΕ·

23. προτρέπει την Επιτροπή να αυξήσει την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των επόμενων χρηματοδοτικών μέσων, με τη βελτίωση του ελέγχου και της ενημέρωσης σχετικά με δείκτες ποιοτικής απόδοσης·

24. καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει τους προς επίτευξη ετήσιους στόχους πολιτικής στο πλαίσιο του επόμενου ΠΔΠ, που θα επιτρέψουν την καλύτερη παρακολούθηση της επίτευξης των αποτελεσμάτων έως το τέλος της περιόδου του ΠΔΠ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας καλεί την ειδική επιτροπή σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μια βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  χαιρετίζει τις εμβληματικές πρωτοβουλίες τις οποίες τονίζει η στρατηγική ΕΕ2020· ζητεί να υπάρξει ευρεία πολιτική έννοια ενός κοινωνικού χαρακτήρα, υπό συνθήκες ανταγωνισμού και βιώσιμου μέλλοντος για την ΕΕ και τονίζει πόσο αναγκαία είναι η επίτευξη της κοινωνικής, οικονομικής και εδαφικής συνοχής στην ΕΕ· τονίζει ότι οι εμβληματικές πρωτοβουλίες της ΕΕ που περιγράφονται στη στρατηγική ΕΕ2020 και στην πλειονότητά τους σχετίζονται με τις πολιτικές της ΕΕ στο πεδίο της βιομηχανίας, έρευνας και ενέργειας απαιτούν γερή, αξιόπιστη και βιώσιμη οικονομική στήριξη από την ΕΕ, τούτο για να επιτευχθούν οι κύριοι στόχοι που θέτει η ΕΕ για το 2020 και να αντιμετωπιστεί ταυτοχρόνως ο σημερινός κατακερματισμός των χρηματοπιστωτικών μέσων της ΕΕ· ζητεί συνεπώς να περιλαμβάνονται ποσά αναφοράς για τις εμβληματικές πρωτοβουλίες στο μετά το 2013 πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο·

2.  τονίζει ότι είναι ανάγκη το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο να διασφαλίζει μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση για τα υφιστάμενα και τα νέα σε μακρόπνοη βάση εμβληματικά προγράμματα όσον αφορά την επίτευξη ανταγωνιστικότητας με στόχο την αύξηση της οικονομίας και την ανάπτυξη, συγκεκριμένα δε για οιαδήποτε στρατηγικής σημασίας συνέχεια δοθεί στα υφιστάμενα σε μακρόπνοη βάση προγράμματα· υπενθυμίζει ότι η υλοποίησή τους απαιτεί έντονη παρακολούθηση και αποτίμηση καθώς και δημοσιονομική ευελιξία και απλούστευση για να επιτευχθεί καλύτερη επίδοση στα ευρωπαϊκά προγράμματα· τονίζει την ανάγκη να αναλυθούν οι δαπάνες των ταμείων της ΕΕ από την άποψη της προστιθέμενης αξίας, περιλαμβανομένου και μέσω καλύτερου συντονισμού των προϋπολογισμών των κρατών μελών και της ΕΕ·

3.  υπογραμμίζει ότι τις σε μακρόπνοη βάση προκλήσεις σε σχέση με την επίτευξη ανταγωνιστικότητας και τη βιώσιμη αύξηση της οικονομίας της ΕΕ πρέπει να αντικατοπτρίζουν οι πόροι που διατίθενται στον προϋπολογισμό, οι οποίοι δεν πρέπει να θέτουν εν κινδύνω την επί του παρόντος χρηματοδότηση εν εξελίξει προγραμμάτων της ΕΕ· τονίζει τη σημασία που έχουν η έρευνα, η καινοτομία, η κοινωνία της πληροφορίας και η ενέργεια για την αντιμετώπιση μειζόνων προκλήσεων που τίθενται στην κοινωνία, όπως είναι η αύξηση της οικονομίας, η αλλαγή του κλίματος, η ανεπάρκεια ενέργειας και πόρων, τα θέματα υγείας και η γήρανση του πληθυσμού·

4.  πιστεύει ότι οι δαπάνες της ΕΕ θα πρέπει να επικεντρωθούν σε πολιτικές με ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, συμβατές με τις αρχές της επικουρικότητας, της αναλογικότητας και της αλληλεγγύης· υπογραμμίζει ότι η έρευνα, η ενέργεια και οι υποδομές των τεχνολογιών της πληροφορίας και των επικοινωνιών αποτελούν παραδείγματα ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας·

5.  παροτρύνει την Επιτροπή να αυξήσει την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα του προσεχούς συνόλου χρηματοδοτικών μέσων με την βελτίωση της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων σχετικά με δείκτες ποιοτικής επίδοσης·

6.  πιστεύει ότι πρέπει να διασφαλισθεί επαρκής χρηματοδότηση για να τηρήσει η ΕΕ τις δεσμεύσεις της που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες·

Ενεργειακή πολιτική

7.  φρονεί ότι το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο πρέπει να αντικατοπτρίζει τις πολιτικές προτεραιότητες και τους πολιτικούς στόχους της ΕΕ στο πεδίο των πολιτικών ενεργείας και αλλαγής του κλίματος, όπως σκιαγραφούνται σε πλείονα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως είναι το ψήφισμα σχετικά με την πορεία προς μία νέα ενεργειακή στρατηγική για την Ευρώπη την περίοδο 2011-2020"(1) και ιδίως το ψήφισμα σχετικά με τη στρατηγική της ΕΕ για το 2020(2), τονίζει ότι η Ένωση χρειάζεται ένα σε βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση όραμα για μία αποτελεσματική και βιώσιμη πολιτική ενεργείας έως το 2050· σημειώνει ότι χρειάζεται να γίνουν ουσιαστικές επενδύσεις στις ευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές, ώστε να μην τεθεί εν κινδύνω η επίτευξη τόσο των στόχων της ΕΕ2020 όσο και των μακρόπνοων στόχων για το 2050·

8.  ζητεί να αυξηθεί το ποσοστό του προϋπολογισμού της ΕΕ που αντιστοιχεί στην ενέργεια και σημειώνει το δυναμικό που αντιπροσωπεύουν άλλοι χρηματοδοτικοί μηχανισμοί με ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία όσον αφορά τη συμβολή τους αφενός στη χρηματοδότηση έργων ενεργειακής υποδομής κύριας προτεραιότητας για την Ευρώπη κατά τρόπο που να επιτυγχάνει ισορροπία από περιφερειακής απόψεως, όπου επί παραδείγματι αυτά τα έργα δεν είναι δυνατόν να χρηματοδοτηθούν από την αγορά και αφετέρου στην αύξηση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης νέων τεχνολογιών και τεχνολογιών ανανεώσιμων πηγών ενεργείας, πολιτικών και μέτρων ενεργειακής απόδοσης και εξοικονόμησης ενεργείας· δηλώνει ότι τα ως άνω μέτρα και πολιτικές πρέπει να παραμείνουν βασικές προτεραιότητες, να αντικατοπτρίζονται δεόντως στις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές από τις οποίες και να τυγχάνουν στήριξης και να μειώσουν την ανάγκη για πρόσθετες νέες υποδομές ενεργείας και εγκαταστάσεις παραγωγής σε οιαδήποτε μελλοντική στρατηγική ενεργείας·

9.  τονίζει ότι είναι ανάγκη να διασφαλισθούν η σε μακρόπνοη βάση χρηματοδότηση για να αναπτυχθούν οι καινοτόμες και βιώσιμες τεχνολογίες ενεργείας τις οποίες θα χρειάζεται κανείς μακροπρόθεσμα και οι οποίες είναι ουσιαστικής σημασίας για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων αγορών για τη βιομηχανία της ΕΕ· χαιρετίζει την άμεση υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Στρατηγικού Σχεδίου Ενεργειακών Τεχνολογιών (Σχέδιο SET) που περιέχει συγκεκριμένες δράσεις για έρευνα στο πεδίο των καθαρών, βιώσιμων και αποδοτικών χαμηλής εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα τεχνολογιών ενεργείας, οι οποίες αντιπροσωπεύουν μεγάλο βήμα για το ενεργειακό σύστημα της ΕΕ· ζητεί επίσης να στρέφεται η χρηματοδότηση από την ΕΕ προς τα μικρής κλίμακας και αποκεντρωμένα έργα στο συγκεκριμένο πεδίο· τονίζει την ανάγκη στήριξης της χρηματοδότησης από το δημόσιο στο συγκεκριμένο πεδίο· υπογραμμίζει την ανάγκη να αυξηθεί η χρηματοδότηση της έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης στον τομέα της ενέργειας για να αναπτυχθεί καθαρή, σε προσιτές τομές ενέργεια που να τίθεται στη διάθεση όλων·

10. τονίζει την ανάγκη να μεγιστοποιηθεί ο αντίκτυπος των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων προσδίδοντάς σε αυτές καταλυτικό ρόλο για την κινητοποίηση, τη συγκέντρωση και τη μόχλευση δημόσιων και ιδιωτικών χρηματοδοτικών πόρων για έργα υποδομής ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, μεταξύ των οποίων ο Νότιος Διάδρομος Φυσικού Αερίου και άλλες διαδρομές προς διαφοροποίηση του εφοδιασμού σε φυσικό αέριο·

Βιομηχανική πολιτική

11. χαιρετίζει το ότι η στρατηγική ΕΕ2020 τονίζει τη σημασία που έχει η βιομηχανική πολιτική για τη βιώσιμη αύξηση της οικονομίας, την κοινωνική και οικονομική ευημερία και την απασχόληση στην Ευρώπη· ζητεί να υπάρξει περιεκτικό όραμα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία το έτος 2020, με σκοπό να εξασφαλίζεται ότι μία διαφοροποιημένη, ανταγωνιστική, βιώσιμη και χαμηλής εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα βιομηχανική βάση διατηρείται και αναπτύσσεται περαιτέρω και ότι ως αποτέλεσμα δημιουργούνται αξιοπρεπείς πράσινες θέσεις εργασίας· υποστηρίζει με σθένος τη συνέχιση μηχανισμών εγγύησης στο πλαίσιο του προγράμματος πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (2007-2013) και ζητεί να παραταθεί και σημαντικά διευρυνθεί η χορήγηση πόρων στο πρόγραμμα αυτό· ζητεί από την Επιτροπή να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στους μηχανισμούς ενδιάμεσης χρηματοδότησης στην προσεχή γενεά προγραμμάτων και να τους στηρίζει με ταμεία και μηχανισμούς επιμερισμού του κινδύνου·

12. υπενθυμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλούσε στις 10 Μαρτίου 2009 την Επιτροπή να ενισχύσει περαιτέρω το ορατό και την από το κοινό επίγνωση των δράσεων πολιτικής που σχετίζονται με τις μικρές και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις μέσω της συγκέντρωσης των υφιστάμενων κοινοτικών μέσων και κονδυλίων για τις ΜΜΕ σε χωριστή γραμμή του προϋπολογισμού της ΕΕ·

13. τονίζει την ανάγκη να εξασφαλίζεται η χορήγηση επαρκών μηχανισμών χρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό προς στήριξη των στόχων της εμβληματικής πρωτοβουλίας Στρατηγική για Αποδοτική Χρήση των Πόρων την οποία πρότεινε η Επιτροπή το 2011·

14. τονίζει την ανάγκη να διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) σημαντικό ρόλο στη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων έρευνας και καινοτομίας, ιδίως όσον αφορά έργα βιομηχανικής καινοτομίας·

15. χαιρετίζει την πρόταση της Επιτροπής να διερευνηθούν νέες πηγές χρηματοδότησης για μείζονα ευρωπαϊκά έργα υποδομής σε τομείς όπως η ενέργεια, οι μεταφορές και οι τεχνολογίες της πληροφορίας και των επικοινωνιών τα οποία έχουν σαφή ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία·

Έρευνα, καινοτομία και ανάπτυξη

16. πιστεύει ότι ακμάζουσα έρευνα, καινοτομία και ανάπτυξη πρέπει να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση μειζόνων προκλήσεων του καιρού μας που τίθενται στην κοινωνία, μεταξύ των οποίων η αλλαγή του κλίματος, η αποδοτική αξιοποίηση των πόρων, η υγεία και η γήρανση του πληθυσμού, η διαχείριση και κινητικότητα του αστικού χώρου, τα τρόφιμα και το νερό υπενθυμίζει τον στόχο της ΕΕ για ενίσχυση της επιστημονικής και της τεχνολογικής βάσης της με τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου έρευνας· αναγνωρίζει τον βασικό ρόλο που διαδραματίζουν τα επικεντρωμένα στην πολιτική, διεθνικά, σε συνεργατική βάση προγράμματα της ΕΕ, τα οποία συγκεντρώνουν ικανότητες για έρευνα και καινοτομία για να ανταποκριθεί κανείς στις προκλήσεις πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να επιδοθεί στην επίτευξη μειζόνων στόχων που θέτει η κοινωνία· αναγνωρίζει τον ρόλο που διαδραματίζει το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας (ΕΙΤ) ως φορέας βιώσιμης αύξησης της οικονομίας και επίτευξης ανταγωνιστικότητας στην ΕΕ, στοιχεία τα οποία επιτυγχάνει μέσω της τόνωσης της σε παγκόσμια κλίμακα κορυφαίας καινοτομίας, ζητεί δε τη διεύρυνση και αρμόζουσα χρηματοδότηση των τομέων προτεραιότητας των κοινοτήτων γνώσης και καινοτομίας (ΚΓΚ)· υπογραμμίζει πόσο σημαντικό είναι να συνεχισθούν οι προσπάθειες για απλούστερη χρηματοδότηση της έρευνας, της καινοτομίας και της ανάπτυξης και να εξασφαλίζεται πρόσβαση σε αυτή για μικρότερα ερευνητικά ιδρύματα, επιχειρήσεις και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών·

17. τονίζει ότι η ανταγωνιστικότητα της ΕΕ εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την ικανότητά της για καινοτομία, τις εγκαταστάσεις έρευνας και ανάπτυξης και τη σύνδεση μεταξύ καινοτομίας και παραγωγικής διεργασίας·

18. τονίζει την ανάγκη να βελτιωθεί, τονωθεί και διασφαλισθεί η χρηματοδότηση της έρευνας, καινοτομίας και ανάπτυξης στην ΕΕ μέσω σημαντικής αύξησης των δαπανών για την έρευνα από το 2013 και να συνεχισθούν οι προσπάθειες για απλούστερη χρηματοδότηση της έρευνας, καινοτομίας και ανάπτυξης και για την αρμόζουσα διαχείριση των προγραμμάτων συγκεκριμένα ζητεί τα μελλοντικά προγράμματα χρηματοδότησης της έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας να εστιάζονται σε μείζονα θέματα της κοινωνίας, επιτυγχάνοντας ούτως μεγαλύτερη ασφάλεια εφοδιασμού σε πόρους και ιδιαιτέρως απόδοση· ζητεί αύξηση της διεθνούς συνεργασίας σχετικά με την έρευνα και ανάπτυξη και τη διάθεση περισσοτέρων πόρων για προγράμματα κινητικότητας· θεωρεί ότι η στήριξη έργων μεγάλης κλίμακας από την ΕΕ δεν πρέπει να μειώνει τη σπουδαιότητα της χρηματοδότησης που χορηγείται στην έρευνα σε άλλους τομείς και ότι η υλοποίηση αυτών των έργων πρέπει να τυγχάνει της δέουσας παρακολούθησης·

19. τονίζει ότι η καινοτομία είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που συντελούν στην επίτευξη ανταγωνιστικότητας και αύξηση της οικονομίας· ζητεί στενότερη σύνδεση ανάμεσα στη βασική έρευνα και τη βιομηχανική καινοτομία· τονίζει την επιτυχία της χρηματοδοτικής διευκόλυνσης καταμερισμού του κινδύνου και ενθαρρύνει τη διάθεση περισσοτέρων πόρων στη χρηματοδοτική διευκόλυνση καταμερισμού του κινδύνου· πιστεύει ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όλη η αλυσίδα καινοτομίας, από την έρευνα αιχμής έως την τεχνολογική ανάπτυξη, την επίδειξη, τη διάδοση και την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων και την ταχεία ενσωμάτωση των αποτελεσμάτων της έρευνας στις αγορές· ενθαρρύνει την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για ενιαίο σύστημα προστασίας των ευρεσιτεχνιών το οποίο θα φέρει τεράστια μείωση του κόστους μετάφρασης και διοίκησης·

20. τονίζει την ανάγκη να επέλθει βελτίωση στις εταιρικές σχέσεις δημόσιου - ιδιωτικού τομέα, μεταξύ άλλων μέσω της μείωσης του άχθους της περιττής γραφειοκρατίας και του εκσυγχρονισμού των υφισταμένων διαδικασιών· καλεί την Επιτροπή να εφαρμόζει μία περισσότερο επικεντρωμένη στα αποτελέσματα και με βάση την επίδοση προσέγγιση στα προγράμματά της·

Κοινωνία της πληροφορίας

21. πιστεύει ότι η Ευρώπη πρέπει να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο στη δημιουργία και την εφαρμογή της τεχνολογία της πληροφορίας και των επικοινωνιών (ΤΠΕ)· πιστεύει ότι η χρήση ΤΠΕ βοηθεί στην υποστήριξη των τρεχουσών διαρθρωτικών προκλήσεων και την επίτευξη βιώσιμης αύξησης της οικονομίας· τονίζει πόσο σημαντικό είναι να συνεχισθούν οι προσπάθειες προς πανταχού παρούσα και υψηλής ταχύτητας πρόσβαση σε υψηλής ταχύτητας σταθερή και κινητή ευρυζωνική τεχνολογία για όλους τους πολίτες και καταναλωτές έως το 2020, ειδικά στα ολιγότερο ανεπτυγμένα κράτη μέλη, καθώς και να προωθηθούν οι πρωτοβουλίες στον ηλεκτρονικό τομέα (e-initatives) που εξασφαλίζουν την ταχεία εκτέλεση του ψηφιακού θεματολογίου για την ΕΕ·

22. καλεί την Επιτροπή να συνεργασθεί στενότερα με τις περιφέρειες για να τις βοηθήσει να ενισχύσουν την ικανότητά τους να απορροφούν πόρους από τα διαρθρωτικά και ανάπτυξης της υπαίθρου ταμεία οι οποίοι χορηγούνται για επενδύσεις στην ευρυζωνική υποδομή και να παρέχει περαιτέρω καθοδήγηση σχετικά με τη χρήση πόρων από εταιρικές σχέσεις δημόσιου - ιδιωτικού τομέα και άλλους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς·

23. τονίζει ότι το κόστος έργων τεχνικής υποδομής αντιπροσωπεύει μεγάλο ποσοστό του όλου κόστους της νέας υποδομής για σταθερή και κινητή επικοινωνία και ότι τούτο θα μπορούσε να μειωθεί χάρις σε καλύτερο σχεδιασμό και συνεργίες μεταξύ προγραμμάτων· ζητεί επομένως καλύτερο συντονισμό και ενσωμάτωση των προγραμμάτων υποδομής μέσω βελτιωμένου σχεδιασμού σε επίπεδο κρατών μελών, περιφερειών και τοπικής αυτοδιοίκησης για να επιτευχθούν μειώσεις του κόστους και να προωθούνται οι επενδύσεις·

24. υποστηρίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής να συνεργασθεί με την ΕΤΕπ προς βελτίωση της δυνατότητας διάθεσης πόρων για τα δίκτυα προσεχούς γενεάς και τονίζει πόσο αναγκαίο είναι αυτοί οι πόροι να διατίθενται σε έργα ανοικτής υποδομής που στηρίζουν πλειάδα υπηρεσιών·

25. καλεί την Επιτροπή και την ΕΤΕπ να προβούν σε συγκεκριμένες προτάσεις νέων χρηματοδοτικών μηχανισμών οι οποίοι να συμπληρώνουν τα υφιστάμενα μέσα χρηματοδότησης ευρυζωνικής υποδομής, περιλαμβανομένων μηχανισμών παροχής εγγυήσεων, μηχανισμών έκδοσης μετοχών και πιστωτικών τίτλων ή συνδυασμού των ανωτέρω έως την άνοιξη 2011·

Πολιτική του διαστήματος

26. υπογραμμίζει τη στρατηγική σημασία που έχουν τα ευρωπαϊκά συστήματα παγκόσμιας δορυφορικής πλοήγησης (Galileo και EGNOS)) και το πρόγραμμα για την παγκόσμια παρακολούθηση του περιβάλλοντος και της ασφάλειας (GMES) και είναι πεπεισμένο ότι η υλοποίησή τους θα απαιτήσει εντατική παρακολούθηση και αποτίμηση· ζητεί οιαδήποτε μελλοντική χορήγηση πόρων σε πρωτοβουλίες της ΕΕ για το διάστημα, όπως είναι το Galileo, να εγγράφεται σε χωριστό κονδύλιο του προϋπολογισμού και να διενεργείται επιπρόσθετα στη χορήγηση πόρων για την έρευνα και καινοτομία· υπογραμμίζει ότι μία δημόσια επένδυση σε έργα αυτού του είδους πρέπει να συνεπάγεται οφέλη για τον δημόσιο τομέα της ΕΕ μέσω της οικονομικής απόδοσης και πολιτικών ευνοϊκής τιμολόγησης για τους πολίτες της ΕΕ.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

(1) Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2010 σχετικά με την πορεία προς νέα ενεργειακή στρατηγική για την Ευρώπη, P7_TA-PROV(2010)0441. (2) Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Ιουνίου 2010 σχετικά με τη στρατηγική EE 2020, P7_TA-PROV(2010)0223.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού καλεί την ειδική επιτροπή για τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μια βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να ενσωματώσει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

Εισαγωγή

1.  υπενθυμίζει ότι οι μεταφορές στηρίζουν την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα της Ευρώπης, ότι ο τομέας των μεταφορών αντιστοιχεί στο 4,6% του ΑΕγχΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ απασχολεί 9,2 εκατομμύρια άτομα, και ότι, εκτός από το ότι καθιστά δυνατή την επικοινωνία μεταξύ προσώπων και κοινοτήτων και το ότι παρέχει το δίκτυο με το οποίο καθίσταται δυνατή η ανάπτυξη στο ενδοευρωπαϊκό εμπόριο και στη συνέχεια η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, ο τομέας είναι σημαντικός όσον αφορά τη δυνητική συμβολή του στη διασφάλιση της κοινωνικής, της οικονομικής και εδαφικής συνοχής, την προώθηση της απασχόλησης και του εμπορίου και την ενίσχυση του τομέα του τουρισμού, και ότι μαζί με ένα αποτελεσματικό και αξιόπιστο σύστημα μεταφορών μπορεί να συνεισφέρει στη μείωση των ατυχημάτων των εκπομπών άνθρακα και της εξάρτησης από το πετρέλαιο, της ρύπανσης και της συμφόρησης·

2.  σημειώνει τη σημασία του τομέα των μεταφορών για την ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική, τόσο στο επίπεδο του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος όσο και στο επίπεδο του αριθμού των θέσεων εργασίας· θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέχει επιπλέον ηγετική θέση στη βιομηχανία του τομέα της τεχνολογίας των μεταφορών (αεροναυπηγική, τραίνα μεγάλης ταχύτητας, ευφυή συστήματα διαχείρισης των μεταφορών, προηγμένα συστήματα ελέγχου, συστήματα ασφάλειας και διαλειτουργικότητας, ERMTS, SESAR, μηχανική ασφαλών και βιώσιμων υποδομών, κλπ.), οπότε η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαθέτει ένα χρηματοπιστωτικό πλαίσιο το οποίο να της επιτρέπει να διατηρήσει και να ενισχύσει την ηγετική της θέση στον βιομηχανικό αυτό τομέα· πιστεύει ότι η προσεχής χρηματοδοτική περίοδος πρέπει να αποτελέσει την ευκαιρία ώστε οι ευρωπαϊκές μεταφορές να εδραιώσουν την ηγετική τους θέση στις πράσινες, τις ασφαλείς και ευφυείς τεχνολογίες, οι οποίες θα προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη και οικονομική και κοινωνική συνοχή· Εκτιμά ότι η προσεχής οικονομική περίοδος πρέπει να αποτελεί την ευκαιρία ώστε οι ευρωπαϊκές μεταφορές να εδραιώσουν την ηγετική τους θέση στις πράσινες, τις ασφαλείς και ευφυείς τεχνολογίες, οι οποίες θα προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη και οικονομική και κοινωνική συνοχή·

3.  θεωρεί ότι είναι προφανές, από την άποψη των προκλήσεων πολιτικής και των δημοσιονομικών πόρων για την περίοδο μετά το 2013, ότι σχεδόν όλοι οι εγκριθέντες στόχοι της ΕΕ, που εκφράζονται είτε στη στρατηγική Ευρώπη 2020 είτε σε άλλα πλαίσια, εξαρτώνται από ένα αποτελεσματικό, βιώσιμο και περιβαλλοντικά αποδεκτό καθώς και προσβάσιμο τομέα μεταφορών·

4.   σημειώνει ότι η Στρατηγική ΕΕ 2020 αποσκοπεί σε μία ευφυή, βιώσιμη και συνολική ανάπτυξη, μέσω της γνώσης και της καινοτομίας, της ενεργειακής απόδοσης που θα μπορεί να δημιουργήσει μία πράσινη και ταυτοχρόνως ανταγωνιστική οικονομία, της προώθησης της εδαφικής και κοινωνικής συνοχής ως εγκάρσιων κατευθυντήριων γραμμών οι οποίες συνδέονται άμεσα με την ενίσχυση του τομέα των μεταφορών και του τουρισμού·

5.  επιμένει ότι, υπό το πρίσμα ειδικότερα μιας χρηματοπιστωτικής αποτελεσματικότητας, η ανάγκη να διασφαλιστεί πραγματική προστιθέμενη αξία από τις δημοσιονομικές δαπάνες της ΕΕ σε κονδύλια της πολιτικής μεταφορών είναι θεμελιώδους σημασίας· σημειώνει ότι, ενώ η επικάλυψη ή η μετατόπιση των επενδύσεων και των δαπανών οι οποίες είναι προτιμότερο να πραγματοποιούνται σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο πρέπει να αποφεύγεται, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην χάνονται ευκαιρίες για τη διευκόλυνση της βιώσιμης ανάπτυξης, που μόνο η προστιθέμενη αξία των δαπανών της ΕΕ στον τομέα των μεταφορών σε εθνικό, περιφερειακό και διασυνοριακό επίπεδο μπορεί να παράσχει·

6.   υπογραμμίζει τον πρωταρχικό ρόλο που διαδραματίζουν οι ειδικευμένες υπηρεσίες της ΕΕ στο θέμα της ενσωμάτωσης των συστημάτων μεταφορών ως προς την ασφάλεια, τη διαλειτουργικότητα και τη λειτουργικότητα· εκφράζει ανησυχία λόγω του διευρυνόμενου χάσματος μεταξύ των ευθυνών τους και των δημοσιονομικών μέσων που τους διατίθενται·

7.  συμμερίζεται την άποψη της Επιτροπής ότι οι διασυνοριακές υποδομές αποτελούν ένα από τα καλύτερα παραδείγματα τομέων στους οποίους η EE μπορεί να καλύπτει κενά και να επιτυγχάνει αποτελέσματα μεγαλύτερης αξίας· θεωρεί ότι η στοχοθετημένη χρηματοδοτική στήριξη σε επίπεδο EE μπορεί να συμβάλει στην εκκίνηση άλλων σημαντικών σχεδίων, τα οποία συχνά έχουν σημαντικό εμπορικό δυναμικό μακροπρόθεσμα· σημειώνει ότι ορισμένες χώρες έχουν ήδη αρχίσει να θέτουν σε εφαρμογή τεράστιας κλίμακας, φιλόδοξες επενδυτικές πρωτοβουλίες στον τομέα των υποδομών, ότι για να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητά της η Ευρώπη έχει εξαιρετικά μεγάλο στρατηγικό συμφέρον να διαθέτει αποτελεσματικές υποδομές ώστε να θέσει τα θεμέλια για μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη, και ότι το αποτέλεσμα θα είναι ένα ευρωπαϊκό κεντρικό δίκτυο μεταφορών το οποίο θα εξασφαλίζει έναν περισσότερο αποδοτικό από άποψη ενέργειας τομέα μεταφορών και το οποίο θα μπορούσε να περιλαμβάνει την αλλαγή κατεύθυνσης της ροής φορτίων και επιβατών προς περισσότερο βιώσιμους και προσβάσιμους τρόπους μεταφοράς· παρατηρεί ότι η υποστήριξη αυτή πρέπει να έχει ως στόχο τις κύριες προτεραιότητες - άρση των σημείων συμφόρησης σε στρατηγικούς διευρωπαϊκούς άξονες, ενθαρρύνοντας την επέκτασή τους και κατασκευάζοντας διασυνοριακές και διατροπικές συνδέσεις·

8.   καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να μελετήσουν το ενδεχόμενο διαμόρφωσης μιας ολοκληρωμένης ενωσιακής πολιτικής για τις εσωτερικές πλωτές οδούς - έχοντας κατά νου τα πλεονεκτήματα της μεταφοράς με πλοίο στο ολοκληρωμένο δίκτυο ποταμών και καναλιών της Ευρώπης και το γεγονός ότι η ΕΕ διαθέτει 37.000 πλωτές οδούς που συνδέουν εκατοντάδες πόλεων και βιομηχανικών περιοχών και ότι 20 από τα 27 κράτη μέλη έχουν εσωτερικές πλωτές οδούς - καθώς και να παράσχουν την κατάλληλη υποστήριξη για το σκοπό αυτό από τους προϋπολογισμούς της ΕΕ και των κρατών μελών·

9.   υπογραμμίζει την ανάγκη– δεδομένων των δυνατοτήτων δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας που παρέχουν οι οικολογικά αποδοτικές μεταφορές – υποστήριξης, μέσω πολιτικών της ΕΕ και χρηματοοικονομικών μέσων, της ανάπτυξης της απαιτούμενης υποδομής για τα ηλεκτροκίνητα οχήματα και της ένταξής τους σε ένα πανευρωπαϊκό ευφυές ενεργειακό δίκτυο, το οποίο θα είναι επίσης σε θέση να χρησιμοποιεί ενέργεια που θα παράγεται τοπικά από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας·

Διευρωπαϊκά δίκτυα

10. εφιστά ιδιαιτέρως την προσοχή στην προστιθέμενη αξία του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών (ΔΕΔ-Μ), τα έργα προτεραιότητας του οποίου είναι όλα διεθνικά και η προστιθέμενη αξία του οποίου είναι ιδιαίτερα εμφανής στο πλαίσιο της ανάπτυξης ενός αποτελεσματικού, πολυτροπικού και συνεκτικού μεταφορικού δικτύου της ΕΕ, αντιμετωπίζοντας τα θέματα της έλλειψης προσβασιμότητας και χαμηλής διαλειτουργικότητας μεταξύ διαφόρων περιοχών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της σύνδεσης της ενδοχώρας με λιμάνια, σε διασυνοριακά τμήματα έργων και στο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα που έχουν οι επενδύσεις της ΕΕ όσον αφορά την ενθάρρυνση της ιδιωτικής και δημόσιας χρηματοδότησης στρατηγικών έργων·

11. υπενθυμίζει ότι οι ανάγκες χρηματοδότησης για την περίοδο 1996-2020 για έργα ΔΕΔ-Μ εκτιμώνται σε 900 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 500 δισ. απομένει να χορηγηθούν, και σε 395 δισ. ευρώ για 30 έργα τρέχουσας προτεραιότητας ΔΕΔ-Μ εκ των οποίων 270 δισ. απομένει να χορηγηθούν·

12. σημειώνει στο πλαίσιο αυτό ότι για τα έργα προτεραιότητας του ΔΕΔ-Μ, εξαιρουμένου του Galileo, οι δαπάνες της ΕΕ συνολικού ύψους 47,4 δισεκατομμυρίων ευρώ (30,8%) έχουν οδηγήσει σε επενδύσεις 106,6 δισεκατομμυρίων ευρώ από άλλες πηγές για αυτά τα ίδια έργα κατά το διάστημα της τρέχουσας δημοσιονομικής προοπτικής, και ότι τα αντίστοιχα ποσά για το δίκτυο ΔΕΔ-Μ είναι συνολικά 105 δισεκατομμύρια ευρώ (27%) και 285 δισεκατομμύρια ευρώ (73%)·

13. υπενθυμίζει ότι οι βασικοί χρηματοδότες του ΔΕΔ-Μ είναι τα κράτη μέλη, οι Περιφέρειες και η Ένωση, με την Ένωση να συνεισφέρει μέσω του προϋπολογισμού για το ΔΕΔ-Μ και των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, ότι κατά την τρέχουσα δημοσιονομική περίοδο (2007-2013) χρηματοδοτείται το 15% των απαραίτητων επενδύσεων για την ολοκλήρωση των έργων που αναμένονταν να πραγματοποιηθούν εντός αυτού του χρονικού πλαισίου και ότι, καθώς το κόστος υλοποίησης μεγάλων έργων υποδομής είναι πιθανό να αυξηθεί, το συνολικό διαθέσιμο κονδύλιο για επενδύσεις στον τομέα μεταφορών στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) μετά το 2014 θα είναι καίριας σημασίας για την υλοποίηση του ΔΕΔ-Μ·

14. σημειώνει συγκεκριμένα ότι στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020, η οποία επικεντρώνεται στην έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, υπάρχουν διατάξεις για το ΔΕΔ-Μ όπου αναφέρεται ότι η Επιτροπή θα εργαστεί με στόχο:

- ...«να κινητοποιήσει τα χρηματοοικονομικά μέσα της ΕΕ (το ΔΕΔ μεταξύ άλλων) ως μέρος μιας συνεκτικής στρατηγικής που συνδυάζει τη χρηματοδότηση από την ΕΕ και από τους εθνικούς δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς χρηματοδότησης»,

- ... «να επιταχύνει την εφαρμογή στρατηγικών σχεδίων με μεγάλη προστιθέμενη αξία για την Ευρώπη με σκοπό να αντιμετωπιστούν κρίσιμα σημεία κυκλοφοριακής συμφόρησης, ιδίως τα διασυνοριακά τμήματα και οι συνδυασμένοι κόμβοι (πόλεις, λιμάνια, πλατφόρμες υλικοτεχνικής υποστήριξης)·»

15. ζητεί ως εκ τούτου αύξηση των συνολικών πόρων καθώς και αυξημένο συντονισμό μεταξύ των διαθέσιμων πόρων για το ΔΕΔ-Μ και της χρηματοδότησης για τη συνοχή για έργα μεταφορών (επί του παρόντος, το 23,7% των πόρων για τη συνοχή) και η διάθεση του ποσού αυτού από το Ταμείο Συνοχής να εξαρτάται από την τήρηση των γενικών αρχών της ευρωπαϊκής πολιτικής μεταφορών, και η χρηματοδότηση των ΔΕΔ-Μ να εξαρτάται από τη συγκέντρωση εθνικής χρηματοδότησης για το κεντρικό και το συνεκτικό δίκτυο ΔΕΔ-Μ και τη συστηματική εφαρμογή των εργαλείων της οδηγίας 2008/96/EΚ·

16. ζητεί να αναπτυχθούν και άλλα μέσα χρηματοδότησης για το ΔΕΔ-Μ, ιδιαίτερα μέσω της διάθεσης ίδιων πόρων προερχόμενων από τις μεταφορικές δραστηριότητες (earmarking), τη χρησιμοποίηση ειδικών οργάνων της ΕΤΕ και τη βελτίωση των μηχανισμών σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) καθώς και των ενισχύσεων των τεχνολογιών τους·

17. θεωρεί ότι τα έσοδα που προέρχονται από την εσωτερίκευση του εξωτερικού κόστους θα πρέπει να προορίζονται ειδικά για την κινητικότητα και, ως εκ τούτου, να διευκολύνουν τη ΣΔΙΤ, μεταξύ άλλων στα έργα στον τομέα μεταφορών

18. υπογραμμίζει ότι η χρηματοδότηση για τη συνοχή για έργα μεταφορών θα πρέπει να συνεχιστεί στο πλαίσιο της νέας δημοσιονομικής προοπτικής με σαφείς δεσμεύσεις εκ μέρους των κρατών μελών για τη συγχρηματοδότηση και υλοποίηση των έργων αυτών στον τομέα των μεταφορών· η πολιτική συνοχής εξακολουθεί να έχει ζωτική σημασία για τις χώρες που επιδιώκουν τη συμμόρφωση με τα κριτήρια σύγκλισης και ότι η επιτυχής υλοποίηση των έργων αυτών μεταφορών στις εν λόγω χώρες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διαθεσιμότητα χρηματοδότησης για τη συνοχή·

19. σημειώνει ότι μόνο το 0,5% του προϋπολογισμού για το ΔΕΔ-Μ για την περίοδο 2007-2013 δεν έχει εκταμιευθεί, αλλά επιμένει ότι η δέσμευση της ΕΕ για χρηματοδότηση δεν μπορεί να εκτείνεται επ’ αόριστον για τα έργα που δεν προχωρούν επειδή η απαραίτητη αντίστοιχη χρηματοδότηση από τους εθνικούς προϋπολογισμούς δεν θα καταστεί διαθέσιμη πριν από το 2015·

Marco Polo

20. υπενθυμίζει ότι το πρόγραμμα Marco Polo αποσκοπεί να απαλλάξει το ευρωπαϊκό οδικό δίκτυο από ετήσιο όγκο 20 δισεκατομμυρίων τονοχιλιομέτρων εμπορευμάτων, που ισοδυναμεί με τη μετακίνηση περισσότερων από 700.000 φορτηγών ετησίως μεταξύ Παρισιού και Βερολίνου, μέσω της στροφής της μεταφοράς εμπορευμάτων σε άλλους τρόπους μεταφοράς· σημειώνει τη σημασία της για τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακα, μια μετάβαση που θα απαιτήσει σημαντική και καλά συντονισμένη χρηματοδότηση· υπενθυμίζει περαιτέρω ότι, στο πλαίσιο ενός προϋπολογισμού προγράμματος ύψους 450 εκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2007-2013, δημιουργούνται κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη που ισοδυναμούν με 10 ευρώ περίπου για κάθε ένα ευρώ που δαπανάται και ότι δεν υπάρχουν απευθείας ισοδύναμα μεγέθη του προγράμματος Marco Polo σε επίπεδο κρατών μελών·

21. συνιστά να διερευνηθεί το ενδεχόμενο καθιέρωσης εγγυήσεων δανείου ως εργαλείου για το πρόγραμμα Marco Polo·

22. επισημαίνει ότι ο κανονισμός Marco Polo II, που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο το 2009, έχει στόχο να διευκολύνει την πρόσβαση στη χρηματοδότηση του προγράμματος για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ότι τα κριτήρια χρηματοδότησης έχουν προσαρμοστεί στις συνθήκες της αγοράς·

Galileo

23. επιμένει ότι το Galileo είναι ένα πρόγραμμα μείζονος στρατηγικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδίως ενόψει της δέσμευσης για επενδύσεις σε παρόμοια συστήματα από εθνικούς στρατιωτικούς προϋπολογισμούς άλλων οικονομιών, όπως η Κίνα, η Ινδία και η Ρωσία, και ότι ένα σενάριο όπου οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις δεν μπορούν να ωφεληθούν από τις πολλαπλές ευκαιρίες στον τομέα της οικονομίας, του περιβάλλοντος, της καινοτομίας, της έρευνας και της απασχόλησης που προσφέρονται από την Ευρώπη και το δικό της δορυφορικό σύστημα πλοήγησης δεν είναι επιθυμητό· θεωρεί, επιπλέον, ότι εάν μια υπηρεσία περιοριστεί ή απενεργοποιηθεί, οι ενδεχόμενες διαταραχές στις επιχειρήσεις, τον τραπεζικό τομέα, τις μεταφορές, την αεροπλοΐα, τις επικοινωνίες κ.λπ., για να αναφέρουμε μόνο λίγες, θα είναι ιδιαίτερα δαπανηρές (π.χ. όσον αφορά τα έσοδα για τις επιχειρήσεις, την οδική ασφάλεια κ.λπ.)· υπενθυμίζει ότι η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή αναγνώρισε το γεγονός αυτό όταν αύξησε τα ανώτερα όρια για την κατηγορία 1α στο πλαίσιο της τρέχουσας δημοσιονομικής προοπτικής προκειμένου να διευκολύνει τη συνέχιση των επενδύσεων στο πρόγραμμα Galileo·

24. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να μελετήσουν το ενδεχόμενο ριζικής αύξησης της χρηματοδότησης για την έρευνα για την εφαρμογή GNSS, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στην ευρωπαϊκή βιομηχανία, τις ΜΜΕ και άλλους φορείς να αυξήσουν το επίπεδο αποδοχής τους στην παγκόσμια αγορά GNSS και να διασφαλίσουν την ανεξαρτησία της ΕΕ σε ένα τομέα στον οποίο βασίζεται περισσότερο από το 6% του συνολικού ΑΕΠ της ΕΕ·

25. σημειώνει ότι η ανάπτυξη και η πρακτική εφαρμογή συστημάτων ευφυών μεταφορών και παγκόσμιων δορυφορικών συστημάτων πλοήγησης θα ωφεληθούν σημαντικά από το Galileo·

26. επιμένει ότι, δεδομένων της μεγάλης χρονικής καθυστέρησης που συνεπάγεται η υλοποίηση έργων όπως το Galileo ή ο ενιαίος ευρωπαϊκός ουρανός, με το τεχνολογικό σκέλος του SESAR, και του ύψους των επενδυτικών κεφαλαίων που έχουν ήδη δεσμευθεί για τα έργα αυτά, είναι αναγκαία η επαρκής και συνεπής χρηματοοικονομική δέσμευση όσον αφορά στις διάφορες περιόδους δημοσιονομικού προγραμματισμού προκειμένου να διασφαλισθούν η επιτυχής υλοποίησή τους και πρόσθετα οφέλη, και ειδικότερα να εξασφαλισθεί η ανάπτυξη του SESAR ως προϋπόθεση για την πλήρη πραγματοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού·

27. σημειώνει ότι η επιταχυνθείσα εφαρμογή του σχεδίου για τον ενιαίο ευρωπαϊκό ουρανό και πιο συγκεκριμένα η ανάπτυξη του τεχνολογικού σκέλους του SESAR, που πρόκειται να αρχίσει το 2014, έχουν χαρακτηρισθεί ως βασική προτεραιότητα για την επίτευξη ενός αποτελεσματικού και βιώσιμου συστήματος αεροπορικών μεταφορών στην Ευρώπη και ότι το έργο SESAR θα καταστήσει δυνατή τη μείωση του κόστους διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας κατά το ήμισυ, τη βελτίωση των επιδόσεων ασφαλείας επί 10 και τη μείωση κατά 10% του περιβαλλοντικού αντίκτυπου κάθε πτήσης·

ERTMS

28. σημειώνει τη σημασία του προγράμματος ERMTS για τη διαλειτουργικότητα των σιδηροδρόμων και για την υλοποίηση της αλλαγής στον τρόπο εκτέλεσης των μεταφορών· πιστεύει ότι η ανάπτυξη του ERTMS έχει εσχάτως υποστεί τις συνέπειες της οικονομικής ύφεσης όσον αφορά τον ρυθμό και το ύψος των δημοσίων επενδύσεων, όπως και πολλά άλλα προγράμματα υποδομών στον τομέα των μεταφορών· αναγνωρίζει την ευρωπαϊκή διάσταση και την προστιθέμενη αξία του προγράμματος, οπότε ζητεί κατά τα προσεχή έτη η ΕΕ να δώσει δημοσιονομική προτεραιότητα στο ERMTS, και ειδικότερα στα διασυνοριακά τμήματά του.

Θαλάσσια πολιτική

29. θεωρεί ότι η ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική πρέπει να ακολουθείται και να προσανατολίζεται προς την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν τις παράκτιες ζώνες και τις θαλάσσιες λεκάνες και την υποστήριξη της γαλάζιας ανάπτυξης και μιας βιώσιμης θαλάσσιας οικονομίας σύμφωνα με τη στρατηγική ΕΕ 2020· επιμένει να τεθούν στη διάθεση αυτής της πολιτικής τα κατάλληλα δημοσιονομικά μέσα·

Νέα μέσα χρηματοδότησης

30. ζητεί να αναπτυχθούν νέα μέσα χρηματοδότησης, τόσο μέσω της αναθεώρησης της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για την χορήγηση περισσότερων δανείων στα καινοτόμα προγράμματα στον τομέα των μεταφορών όσο και μέσω της χρησιμοποίησης των εσόδων που προέρχονται από την φορολόγηση των βαρέων οχημάτων και της εμπορίας των ποσοστώσεων εκπομπών CO2 του τομέα εναέριων μεταφορών, με σκοπό την χρηματοδότηση κοινών προγραμμάτων για την μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των σχετικών μέσων μεταφοράς·

Τουρισμός

31. υπενθυμίζει τη σημασία του τουρισμού για την ευρωπαϊκή οικονομία, για την ευρωπαϊκή φυσική και πολιτιστική κληρονομιά και για ορισμένες χώρες και περιφέρειες όπου αυτός αποτελεί οικονομικό και κοινωνικό στυλοβάτη· εφιστά την προσοχή στη νέα διάταξη για τον τουρισμό που περιλαμβάνεται πλέον στη Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία δίδει στο Κοινοβούλιο νομοθετικές αρμοδιότητες στον τομέα του τουρισμού για πρώτη φορά, και στην ανάγκη να ασκηθούν αυτές οι αρμοδιότητες ώστε να καταστεί ανταγωνιστικότερος ο τομέας αυτός· επαναλαμβάνει την ανησυχία του για το γεγονός ότι δεν έχει δημιουργηθεί κονδύλιο του προϋπολογισμού ώστε να υποστηριχθεί η ανάπτυξη του τουρισμού και να εκφραστεί αυτή η νέα πρόκληση και επιμένει ότι στο μέλλον πρέπει να παρέχονται επαρκή επίπεδα στήριξης της ΕΕ για τον τουρισμό μέσω της δημιουργίας ενός ειδικού κονδυλίου του προϋπολογισμού για τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, τη βιομηχανική κληρονομιά και την προστασία της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, με τη συνδρομή, όπου είναι απαραίτητο, των Διαρθρωτικών Ταμείων και άλλων ταμείων.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης καλεί την ειδική επιτροπή για τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μια βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  επισημαίνει τη μεγαλύτερη σημασία που απέκτησε η πολιτική συνοχής με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας και τη συμπλήρωσή της με έναν τρίτο πυλώνα - την εδαφική συνοχή - και διαπιστώνει ότι τα κράτη μέλη, οι περιφέρειες και οι πόλεις συνιστούν το πλέον ενδεδειγμένο μέσο για ενεργό εφαρμογή αυτής της πολιτικής και ότι, κατά συνέπεια, ο διαχωρισμός σε τομείς θα ήταν αντιπαραγωγικός και δε θα ήταν συμβατός με τη Συνθήκη Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

2.  φρονεί ότι η πολιτική συνοχής είναι σημαντική συνιστώσα για την ολοκλήρωση της στρατηγικής ΕΕ 2020 και ότι μια καλή αυτόνομη πολιτική συνοχής αποτελεί την προϋπόθεση της επιτυχίας της κοινής δράσης της ΕΕ, διότι συμβάλλει ως ουσιαστικό εργαλείο στην επίτευξη των κοινών στόχων αυτής της στρατηγικής σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και επιτρέπει την εναρμόνιση των στρατηγικών στόχων και των τοπικών αναγκών με τις επιτόπιες δυνατότητες· τονίζει ότι η πολιτική της συνοχής, με τον "οριζόντιο" χαρακτήρα της, συμβάλλει στην υλοποίηση όλων των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020 - της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης - κι ότι τούτο πρέπει να αντανακλάται και στη δομή του μετά το 2013 Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου· τονίζει ότι πρέπει επίσης να επιτευχθούν οι στόχοι που περιλαμβάνονται μεν στη Συνθήκη της Λισαβόνας αλλά δεν αποτελούν μέρος των στόχων της ΕΕ 2020 κι ότι πρέπει να διευκρινισθεί ο συσχετισμός μεταξύ των στόχων της στρατηγικής ΕΕ 2020 και των λοιπών στόχων· υποστηρίζει την Επιτροπή κατά τη βελτιστοποίηση των συνεργειών μεταξύ των υπαρχόντων ταμείων·

3.  θεωρεί πως η οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή αποτελεί βασική προϋπόθεση για την υλοποίηση του στόχου της ανταγωνιστικότητας, κυρίως μέσω της ενθάρρυνσης της οικονομικής μεγέθυνσης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας·

4.  επισημαίνει ότι η επιτυχής πολιτική οικονομικής και κοινωνικής συνοχής στις 271 περιφέρειες των 27 κρατών μελών είναι σαφώς ορατή και διαπιστώνει ότι η αρχή της επικουρικότητας και η αρχή της εταιρικής σχέσης και της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την εξασφάλισή της· επιβεβαιώνει την άποψή του σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές, όπως παρατίθεται στο ψήφισμά του της 24ης Μαρτίου 2009 σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές στον τομέα της περιφερειακής πολιτικής και τα εμπόδια στη χρήση των διαρθρωτικών ταμείων(1)·

5.  τονίζει ότι η προστιθέμενη αξία που έχει για την Ευρώπη η πολιτική συνοχής, η οποία έχει το μεγαλύτερο επιμέρους προϋπολογισμό, είναι αδιαμφισβήτητη, δεδομένου ότι η εν λόγω πολιτική αποτελεί έναν εδραιωμένο μηχανισμό υλοποίησης ευρωπαϊκών στόχων και είναι μια από τις πιο σημαντικές, ορατές και επιτυχείς πολιτικές της ΕΕ εδώ και δεκαετίες, με ικανότητα προαγωγής των συνεργειών μεταξύ των λοιπών ευρωπαϊκών εσωτερικών πολιτικών·

6.  επισημαίνει ότι μια σύγχρονη πολιτική συνοχής πρέπει να αντιμετωπίσει τις εναπομείνασες ανάγκες για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν όλες οι περιφέρειες της ΕΕ· εκτιμά πως είναι, επομένως, αναγκαίο να τεθούν οι εξής προτεραιότητες:

     –   χρειαζόμαστε βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη με θετικές συνέπειες στην αγορά εργασίας, τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές·

     –   χρειαζόμαστε έξυπνες, αποδοτικές και σύγχρονες υποδομές (μεταφορές, επικοινωνίες, ύδρευση/αποχέτευση, απορρίμματα, ενέργεια)·

     –   στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής βασιζόμαστε στην ενισχυμένη υποστήριξη:

     (i)      της έξυπνης ανάπτυξης που θα βασίζεται στην έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία, καθώς και στην ανάπτυξη των ΤΠΕ,

     (ii)      της εκπαίδευσης, της κατάρτισης και της επιμόρφωσης,

     (iii)     της απασχόλησης,

     (iv)     της ολοκληρωμένης ανάπτυξης των πόλεων (συμπεριλαμβανομένης, για παράδειγμα, της προώθησης της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων),

     (v)     της ενίσχυσης της κοινωνικής διάστασης, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών γενικού συμφέροντος και των ζητημάτων που αφορούν τη δημογραφική αλλαγή,

     (vi)     των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) ως κινητήριου δύναμης της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των περιφερειών,

     (vii)    του ορισμού στόχων στο θέμα της κλιματικής αλλαγής,

     (viii)   των περιφερειών που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα, όπως οι υπερβόρειες περιφέρειες με πολύ χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού και οι νησιωτικές, διασυνοριακές και ορεινές περιφέρειες,

     (ix)     της δημιουργίας πιο ολοκληρωμένων και πιο ισορροπημένων περιφερειακών οικονομικών δομών, ως εγγύηση για μια πιο αρμονική οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη·

7.  επισημαίνει ότι ο τρόπος επίτευξης μεγαλύτερης ανταγωνιστικότητας εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιφέρειας, συμπεριλαμβανομένου του αναπτυξιακού επιπέδου της, κι ότι γι΄αυτό πρέπει να δοθεί η δέουσα προσοχή στην παροχή ευελιξίας στα κράτη μέλη και τις περιφέρειες για τη χάραξη των καλύτερων συνδυασμών επιλογών·

8.  υποστηρίζει την άποψη ότι το ΕΚΤ πρέπει να παραμείνει αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο της πολιτικής συνοχής και να ενισχυθεί· ζητεί μεγαλύτερο συντονισμό τόσο με την πολιτική συνοχής όσο και με τα μέτρα ανάπτυξης της υπαίθρου στο πλαίσιο του ΕΤΠΑ και του ΕΓΤΑΑ, ώστε οι πόροι να χρησιμοποιούνται κατά τον αποτελεσματικότερο και αποδοτικότερο δυνατό τρόπο, όχι μόνο με μέριμνα για τις ιδιαιτερότητες και για τα προβλήματα σύγκλισης της κάθε περιφέρειας, αλλά και με την κατάλληλη διασφάλιση της συμμετοχής των αγροτικών περιοχών·

9.  εκτιμά ότι πρέπει να ενισχυθούν όλες οι μορφές εδαφικής συνεργασίας (διασυνοριακή, διαπεριφερειακή και διεθνική συνεργασία) και οι προϋπολογισμοί που προβλέπονται για αυτήν·

10. ζητεί ιδιαίτερη υποστήριξη των λιγότερο ανεπτυγμένων και ευνοημένων περιφερειών της ΕΕ των 27 (Στόχος 1), σύμφωνα με το πνεύμα αλληλεγγύης· τονίζει, ταυτόχρονα, την ανάγκη ενός ισχυρού στόχου 2 για τις πιο ανεπτυγμένες περιφέρειες και της θέσπισης κατάλληλων μεταβατικών διατάξεων· φρονεί, ωστόσο, ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη σε όλες τις περιφέρειες της ΕΕ, η πολιτική συνοχής πρέπει να συμπεριλάβει κατ' ανάγκη ολόκληρη την επικράτεια της ΕΕ·

11. τονίζει πως ακόμη υπάρχει μεγάλη ανισότητα κατωφλίου μεταξύ των περιφερειών που είναι επιλέξιμες για τον Στόχο της Σύγκλισης και των λοιπών περιφερειών, και εκτιμά πως αυτή η ανισότητα κατωφλίου πρέπει να μειωθεί·

12. τονίζει ότι μια επιτυχής, ενισχυμένη πολιτική συνοχής χρειάζεται επαρκή χρηματοδότηση, η οποία δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να είναι χαμηλότερη από τα επίπεδα χρηματοδότησης της τρέχουσας περιόδου προγραμματισμού 2007-2013·

13. υπενθυμίζει ότι μια από τις κυριότερες επικρίσεις που ασκούνται για την πολιτική της συνοχής αφορά τους περίπλοκους κανόνες της· επιμένει στη σημασία μιας απλοποίησης των κανονισμών και των διαδικασιών που έχουν σχέση με την εν λόγω πολιτική και της μείωσης του πολύπλοκου χαρακτήρα των ρυθμίσεων και του διοικητικού φόρτου, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί περισσότερο διαφανής και αποδοτική κατανομή των πόρων στις πόλεις, στους δήμους και τις περιφέρειες, ενώ η συχνότητα των ελέγχων πρέπει να είναι ανάλογη με τον κίνδυνο παρατυπιών, βάσει της αρχής της αναλογικότητας·

14. υπογραμμίζει ότι ο καλύτερος συνδυασμός διαφορετικών χρηματοδοτικών μέσων, όπως επιδοτήσεις, δάνεια ή ανανεώσιμα κεφάλαια, μπορεί να υποστηρίξει την αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων, προτρέπει τις τοπικές και περιφερειακές αρχές να χρησιμοποιούν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τους μηχανισμούς χρηματοοικονομικής μηχανικής και τα μέσα τεχνικής υποστήριξης που έχει καθιερώσει η Επιτροπή, για να προωθήσουν τις επενδύσεις σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο·

15. τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης του μοχλευτικού (πολλαπλασιαστικού) αποτελέσματος των Διαρθρωτικών Ταμείων μέσω της καλύτερης χρήσης των δημοσίων συμβάσεων· τονίζει επ΄αυτού την ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης και εφαρμογής κανόνων σύναψης δημοσίων συμβάσεων με μικρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις ("πράσινες δημόσιες συμβάσεις")· προτρέπει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν περαιτέρω κίνητρα για τη χρήση προ-εμπορικών δημοσίων συμβάσεων ως συμβολή στην επέκταση της έρευνας και ανάπτυξης και της καινοτομίας εντός της ΕΕ·

16. ζητεί ο έλεγχος των δαπανών να είναι στο μέλλον καλοσχεδιασμένος και περισσότερο επικεντρωμένος στα αποτελέσματα ώστε να μην δημιουργείται υπερβολικός διοικητικός φόρτος για τους τελικούς δικαιούχους·

17. τονίζει πως οι εκ των προτέρων συμφωνημένες προϋποθέσεις σε τομείς απευθείας συνδεομένους με την πολιτική της συνοχής και οι κατάλληλοι δείκτες αποδοτικότητας πρέπει να σχεδιασθούν έτσι ώστε να αποτελέσουν μια ευκαιρία για τη βελτίωση της διεργασίας λήψης αποφάσεων στις περιφέρειες και για μια πιο ανοικτή συζήτηση, με σκοπό μια πιο αποδοτική πολιτική της συνοχής·

18. διαπιστώνει ότι η πενταετής διάρκεια είναι υπερβολικά σύντομη, δεδομένου ότι οι διαδικασίες χορήγησης άδειας είναι υπερβολικά χρονοβόρες και δεν επιτρέπουν αποτελεσματική χρήση των πόρων· επισημαίνει το γεγονός ότι μια διάρκεια επτά ετών έχει αποδειχθεί στο παρελθόν κατάλληλη και ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι μικρότερη· υπογραμμίζει ότι με ένα επταετές ή, μετά το 2020, με ένα ακόμη μακρύτερο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, θα διαφυλασσόταν η αποτελεσματικότητα· τονίζει ότι μία χρονική περίοδος που θα θεσπιστεί με αυτόν τον τρόπο θα έπρεπε να σχεδιαστεί έτσι, ώστε να επιτρέπει την ευθυγράμμιση των δημοσιονομικών προτεραιοτήτων με τις θητείες του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής·

19. τονίζει ότι θα πρέπει να διατηρηθούν τόσο η συγχρηματοδότηση όσο και οι κανόνες ν+2 και/ή ν+3, με πιθανή διεύρυνση της ευελιξίας για ασυνήθιστες καταστάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να ανακύψουν κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου προγραμματισμού· εκτιμά πως το επίπεδο συγχρηματοδότησης για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού θα πρέπει να παραμείνει σε γενικές γραμμές παρόμοιο με το τρέχον· επιμένει ότι, ενώ θα πρέπει να εξασφαλιστεί κάποιος βαθμός ευελιξίας στη χρήση των πόρων, οι πόροι που, κατ΄εφαρμογή των ανωτέρω κανόνων, αποδεσμεύονται, πρέπει να παραμένουν στον προϋπολογισμό που προορίζεται για τη συνοχή και να μην επιστρέφουν στα κράτη μέλη·

20. επισημαίνει ότι οι πόροι των ταμείων που καταβάλλονται στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής, δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ως "μέσο τιμωρίας" στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης· επιμένει ότι τούτο θα ήταν αντιπαραγωγικό για τις ενδιαφερόμενες περιφέρειες, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και την ΕΕ και ότι τέτοια μέτρα θα συνιστούσαν άνιση μεταχείριση των κρατών μελών και των περιφερειών δεδομένου ότι με αυτά θα τιμωρούνταν περισσότερο οι φτωχότεροι·

21. επισημαίνει ότι, οποιαδήποτε προϋπόθεση τεθεί, θα πρέπει να περιορίζεται όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής της στο πλαίσιο των μέτρων και μηχανισμών της πολιτικής συνοχής·

22. ζητεί να υποβληθεί πρόταση για αυστηρότερες οικονομικές κυρώσεις σε βάρος των κρατών μελών που δεν πληρούν τα κριτήρια σταθερότητας, και προτείνει, ως εκ τούτου να προβλεφθεί εξετασθεί η εφαρμογή ισχυρότερων αυτόματων μηχανισμών·

23. φρονεί ότι, με τα μέτρα διαρθρωτική πολιτική όχι μόνο παρέχεται στήριξη στις περιφέρειες, αλλά ότι με αυτόν τον τρόπο γίνεται και η ΕΕ πιο ορατή στις περιφέρειες και επισημαίνει ότι μια καλύτερη ορατότητα στις περιφέρειες θα μπορούσε να καταστήσει ακόμη πιο φανερό το γεγονός αυτό και θα συνέβαλε στην προστιθέμενη αξία της ευρωπαϊκής παρέμβασης·

24. τονίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι η πολιτική συνοχής, που είναι ταυτόχρονα "ευφυής", "βιώσιμη" και "ανοικτή σε όλους", διαδραματίζει καίριο ρόλο στο πλαίσιο της στρατηγικής ΕΕ 2020 και μπορεί να συμβάλει, όπως όλοι οι τομείς πολιτικής, στην επίτευξη αυτών των στόχων· επισημαίνει ότι τούτο καταδεικνύει για άλλη μια φορά με σαφήνεια τη σημασία της πολιτικής συνοχής ως συνόλου και απορρίπτει τη διάσπασή της σε διάφορες κατηγορίες του προϋπολογισμού, δεδομένου ότι η πολιτική συνοχής θα έπρεπε να αποτελεί ξεχωριστό τομέα του προϋπολογισμού της ΕΕ·

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

(1) ΕΕ C 117 E, 6.5.2010, σ. 38.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

H Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου καλεί την ειδική επιτροπή για τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μια βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να ενσωματώσει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

1.  θεωρεί θεμελιώδους σημασίας την τρέχουσα συζήτηση σχετικά με τη νέα κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ, η οποία είναι η μοναδική κοινοτικοποιημένη πολιτική της ΕΕ ), δεδομένου του εξέχοντος ρόλου που διαδραματίζει η γεωργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως στρατηγικός τομέας και ως δημιουργός αυθεντικής προστιθέμενης αξίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα στην ΕΕ να διατηρήσει την παραγωγική της ικανότητα στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής και της αυξημένης πίεσης στους φυσικούς πόρους και να εγγυάται έτσι την επισιτιστική ασφάλεια σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο·

2.  υπενθυμίζει ότι, εκτός από τους θεμελιώδεις στόχους που επιδιώκει, η ΚΓΠ διαδραματίζει πολυλειτουργικό ρόλο όσον αφορά την προσφορά δημοσίων αγαθών όπως η περιβαλλοντική προστασία, η παραγωγή τροφίμων υψηλής ποιότητας, η διατήρηση της βιοποικιλότητας και τα υψηλά πρότυπα διαβίωσης των ζώων, αλλά και όσον αφορά τη διαμόρφωση και διατήρηση της ποικιλομορφίας και ποιότητας τοπίων της ΕΕ με ιδιαίτερο φυσικό κάλος, ιδίως δε στις μειονεκτούσες και ορεινές περιοχές· όπου η γεωργία αποτελεί τη μοναδική δυνατή οικονομική δραστηριότητα· παρατηρεί ότι η ΚΓΠ διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο σε σχέση με την υλοποίηση των ευρωπαϊκών στόχων στον τομέα της ενέργειας· και έχει καίρια συμβολή στην αποφυγή των εδαφικών ανισορροπιών και στην καταπολέμηση της εγκατάλειψης των γαιών, της εγκατάλειψης της υπαίθρου και της γήρανσης του αγροτικού πληθυσμού στην ΕΕ, καθώς χορηγεί την κατάλληλη χρηματοδότηση στις αγροτικές κοινότητες και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να εξασφαλισθεί η βιώσιμη ανάπτυξη σε πολλές περιφέρειες της ΕΕ·

3.  υπογραμμίζει τη σημασία της καινοτομίας και της αειφορίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής γεωργίας που συμβάλλει σημαντικά στην υλοποίηση των στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· ζητεί να υπάρξει μεγαλύτερη συνοχή της πολιτικής και καλύτερη χρήση των υφιστάμενων πολικών μέσων συνοχής και έρευνας προκειμένου να τονωθούν οι επενδύσεις στην γεωργική έρευνα·

4.  υπενθυμίζει ότι η πρωτοβουλία JEREMIE σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο βαθμό που διατέθηκαν για τις ΜΜΕ άνω των 6 δισ. ευρώ και προτείνει τη δημιουργία ενός παρόμοιου χρηματοδοτικού μηχανισμού υπό την επωνυμία ενδεχομένως JERICHO (=Joint European Rural Investment CHOice), για τα προγράμματα ανάπτυξης της υπαίθρου κατά την επόμενη περίοδο προγραμματισμού·

5.  παρατηρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χρειασθεί επίσης μια επαρκή γεωργία μετά το 2013· υπερασπίζεται την ιδέα ότι η επισιτιστική κυριαρχία παραμένει θεμελιώδης στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

6.  υπενθυμίζει ότι κατά τις προσεχείς δεκαετίες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο υπόλοιπος κόσμος θα αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις όπως η επισιτιστική ασφάλεια και η έλλειψη ύδατος και ενέργειας· πιστεύει ότι η γεωργία θα μπορούσε να συμβάλει στην άμβλυνση οποιωνδήποτε αρνητικών συνεπειών των προβλημάτων αυτών·

7.  επισημαίνει ότι πρόκειται για την πρώτη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ στην ΕΕ των 27 κρατών μελών και ότι, προκειμένου να εξασφαλισθεί σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο η επισιτιστική ασφάλεια, είναι σημαντικό να ενθαρρυνθεί η διατήρηση όλων των τύπων γεωργίας, καθιστώντας δυνατή την άσκησή τους και λαμβάνοντας υπόψη τα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης που παρατηρούνται στις ευρωπαϊκές χώρες και τα ευρωπαϊκά εδάφη, ενώ ταυτόχρονα προτάσσεται αντίσταση σε κάθε προσπάθεια επανεθνικοποίησης αυτής της πολιτικής που είναι κοινή· υπογραμμίζει ότι η νέα ΚΓΠ πρέπει να διασφαλίζει μια εύλογη κατανομή των πόρων μεταξύ των κρατών μελών·

8.  επιμένει στην ανάγκη να δημιουργηθεί όχι μόνο ένα καθεστώς άμεσης στήριξης (1ος πυλώνας) προκειμένου να μπορέσει να λειτουργήσει στην Ευρώπη μια γεωργία εκτεινόμενη στο σύνολο των περιφερειών και να εξασφαλίζονται λογικά μέσα επιβίωσης για τους γεωργούς, αλλά και να εκπονηθούν προγράμματα για την στήριξη των ζωνών της υπαίθρου (2ος πυλώνας), ιδίως σε επίπεδο γεωργίας· τάσσεται υπέρ της μείωσης των διοικητικών δαπανών (προπάντων για λόγους πολλαπλής συμμόρφωσης) καθώς και υπέρ της απλούστευσης των διαδικασιών, εις τρόπον ώστε να μπορούν οι γεωργοί να επικεντρώνονται στα κύρια καθήκοντά τους και να επωφελούνται από την μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια σχεδιασμού·

9.  παρατηρεί ότι το μερίδιο της ΚΓΠ στον συνολικό προϋπολογισμό της ΕΕ έχει μειωθεί σταθερά, από περίπου 75% το 1985 σε ό,τι προβλέπεται να είναι 39,9% το 2013, ποσοστό το οποίο αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 0,45% του συνολικού ΑΕγχΠ της ΕΕ, παρόλο που η γεωργική πολιτική συμβάλλει ουσιαστικά στην επισιτιστική ασφάλεια 500 εκατομμυρίων Ευρωπαίων, παρέχει 13,6 εκατ. θέσεις απασχόλησης, αποτελεί τη βάση 5 εκατ. θέσεων εργασίας στην αγροεπισιτιστική βιομηχανία της ΕΕ και προστατεύει άμεσα και συντηρεί το 47% του συνολικού εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

10. θεωρεί ότι δεδομένου του μεγάλου φάσματος στόχων που καλείται να καλύψει η γεωργική πολιτική στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και άλλων προγραμμάτων και δεδομένης της ανάγκης να διευρυνθούν αυτοί προκειμένου να λάβει υπόψη σειρά νέων προκλήσεων που απαιτούν ευρωπαϊκή δράση καθώς και προκειμένου να διασφαλίσει πραγματική προστιθέμενη αξία, το μερίδιο του προϋπολογισμού που διατίθεται στην γεωργική πολιτική της ΕΕ θα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσο με το σημερινό·

11. υπενθυμίζει ότι η πρόσφατη οικονομική κρίση είχε σημαντικές αρνητικές συνέπειες για τη γεωργία·

12. υπογραμμίζει ότι οι ευρωπαίοι παραγωγοί είναι υποχρεωμένοι να τηρούν τις υψηλές προδιαγραφές της ΕΕ, ιδίως σε σχέση με την ποιότητα των προϊόντων, την επισιτιστική ασφάλεια, το περιβάλλον, την κοινωνική νομοθεσία και την ευζωία των ζώων· θεωρεί ότι χωρίς τη διάθεση επαρκών πόρων από τον προϋπολογισμό για την ΚΓΠ, οι ευρωπαίοι παραγωγοί δεν θα είναι πλέον σε θέση να τηρούν τις προδιαγραφές αυτές

13. επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταγράψει σταθερή αύξηση του εμπορικού ελλείμματος σε σχέση με τα γεωργικά προϊόντα και έχει απολέσει κατά την τελευταία δεκαετία σημαντικό μερίδιο της αγοράς· υπογραμμίζει ότι η ευρωπαϊκή οικονομία χαρακτηρίζεται από υψηλή εξάρτηση σε σχέση με τις εισαγωγές σε τομείς όπως εκείνος των πλούσιων σε φυτικές πρωτεΐνες πρώτων υλών·

14. θεωρεί ότι η διάρκεια του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ) θα πρέπει να επιλεγεί έτσι ώστε να επιτρέπει κατάλληλη και αποτελεσματική εκτέλεση του προϋπολογισμού, ικανή να επιδιώξει τους στόχους μιας ισχυρής Ευρώπης· και ότι είναι αναγκαίος ένας υψηλός βαθμός ευελιξίας, δεδομένων των νέων προκλήσεων που ήδη αντιμετωπίζει η ΚΓΠ·

15. πιστεύει ότι σύμφωνα με την εμπειρία του παρελθόντος, οι σύντομες περίοδοι προγραμματισμού μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα δυσλειτουργίες τόσο όσον αφορά τις δαπάνες όσο και την εκπλήρωση των στόχων, και για αυτόν τον λόγο προτείνει περίοδο τουλάχιστον επτά ετών, έτσι ώστε να μην επαναλαμβάνονται προβλήματα και λάθη που προέκυψαν ή εμφανίστηκαν στο πρόσφατο παρελθόν παρέχοντας ένα σταθερό πλαίσιο που θα ευνοεί τις επενδύσεις στον τομέα της γεωργίας·

16. ζητεί να διατηρηθεί το ΠΔΠ και η τρέχουσα διάρθρωση του προϋπολογισμού καθώς και η τρέχουσα διάρθρωση με την ύπαρξη δύο πυλώνων του προϋπολογισμού για τη γεωργία έτσι ώστε να διασφαλιστεί μία ενιαία γραμμή του προϋπολογισμού για τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη

17. συνιστά, ως θέμα αρχής για το μέλλον, το επίπεδο συγχρηματοδότησης της ΕΕ να αντικατοπτρίζει την ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία των διαφόρων επενδύσεων στο πλαίσιο των προγραμμάτων για την ανάπτυξη της υπαίθρου.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας καλεί την ειδική επιτροπή για τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μια βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να συμπεριλάβει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

Διάρθρωση και διάρκεια του ΠΔΠ

1.  παρατηρεί ότι η ύπαρξη μικρών τομέων, όπως είναι ο 3β στο τρέχον ΠΔΠ, δημιουργεί προσκόμματα στην ανακατανομή κονδυλίων μεταξύ προγραμμάτων· ζητεί μετ’ επιτάσεως να αναθεωρηθούν οι μικροί τομείς και οι υποτομείς στο επόμενο ΠΔΠ·

2.  υπογραμμίζει πόσο σημαντικό είναι να επιτυγχάνεται η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ προβλεψιμότητας και ευελιξίας στις πολυετείς δαπάνες· φρονεί ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω ΠΔΠ επταετούς διάρκειας· εκτιμά ότι η λύση ΠΔΠ διάρκειας πέντε συν πέντε ετών θα ήταν επίσης ικανοποιητική υπό την προϋπόθεση ότι θα περιλάμβανε εμπεριστατωμένη ενδιάμεση επανεξέταση με πλήρη συμμετοχή του Κοινοβουλίου·

Ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία: γενικά

3.  επισημαίνει ότι τα τρέχοντα προγράμματα χρηματοδότησης στους τομείς της εκπαίδευσης, της νεολαίας, των μέσων ενημέρωσης και του πολιτισμού δημιουργούν ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία μέσω της συνένωσης πόρων και της ενίσχυσης της συνεργασίας· υπογραμμίζει ότι τα προγράμματα αυτά συμβάλλουν στην οικονομία της ΕΕ και σημειώνει ότι αναπτύχθηκαν με συνάρτηση τις ανάγκες των σχετικών τομέων, εμφανίζουν υψηλά ποσοστά εκτέλεσης και σημαντικά πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα και δευτερογενή οφέλη·

4.  υπενθυμίζει ότι ένας από τους πέντε πρωταρχικούς στόχους της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" είναι να μειωθεί το ποσοστό των ατόμων που εγκαταλείπουν πρόωρα τη σχολική εκπαίδευση ώστε να μην υπερβαίνει το 10% και να αυξηθεί τουλάχιστον στο 40% το ποσοστό των νέων με πτυχίο ή δίπλωμα ή κατάλληλη επαγγελματική κατάρτιση· εκφράζει την ανησυχία του διότι δεν υφίστανται ακόμη εθνικά προγράμματα για την επίτευξη των στόχων αυτών· υπογραμμίζει ότι η εκπαίδευση, η κατάρτιση και η κινητικότητα των νέων – και επίσης η κινητικότητα στην εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση ενηλίκων – έχουν ουσιαστική σημασία για τη δημιουργία και διατήρηση θέσεων απασχόλησης και τη μείωση της φτώχειας, γεγονός που τους καθιστά επίσης καίριους παράγοντες τόσο της βραχυπρόθεσμης οικονομικής ανάκαμψης όσο και της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης και παραγωγικότητας της Ευρώπης· επισημαίνει ότι η ανεργία στους νέους έως 25 ετών στην ΕΕ είναι επί του παρόντος σχεδόν 20%· υπενθυμίζει ότι οι πολιτικές πρωτοβουλίες της ΕΕ σε συνεργασία με τα κράτη μέλη έχουν συμβάλει στον εκσυγχρονισμό των πολιτικών εκπαίδευσης και κατάρτισης·

5.  υπογραμμίζει ότι η εκπαίδευση, η κατάρτιση, η κινητικότητα και η επένδυση σε Ε&Α αποτελούν σημαντικούς ακρογωνιαίους λίθους για την καινοτομία, την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη στην Ευρώπη·

6.  εκτιμά ότι τα προγράμματα της ΕΕ διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον προσανατολισμό των εθνικών πολιτικών προς εκείνη την κατεύθυνση που έχει συμφωνηθεί σε διακυβερνητικό επίπεδο, και προς τους στόχους που έχει θέσει η στρατηγική "Ευρώπη 2020"· υπενθυμίζει ότι οι πολιτικές πρωτοβουλίες της ΕΕ έχουν συμβάλει στον εκσυγχρονισμό των πολιτικών και των φορέων εκπαίδευσης και κατάρτισης στα κράτη μέλη·

7.  τονίζει την σημασία που έχουν οι τομείς της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της δημιουργίας και των μέσων επικοινωνίας, οι οποίοι είναι σημαντικά στοιχεία της αλυσίδας οικονομικής αξίας, στην προσπάθεια επίτευξης των στόχων της στρατηγικής "Ευρώπη 2020" που άπτονται της απασχόλησης, της παραγωγικότητας και της κοινωνικής συνοχής· παρατηρεί ότι, πέραν της άμεσης συμβολής τους στο ΑΕγχΠ, οι τομείς του πολιτισμού και της δημιουργίας, έχουν θετικές δευτερογενείς επιπτώσεις σε άλλους τομείς της οικονομίας όπως ο τουρισμός, η επιχείρηση και οι ψηφιακές τεχνολογίες· φρονεί ότι οι πολιτικές πρωτοβουλίες και τα προγράμματα της ΕΕ σε αυτούς τους τομείς εμπεριέχουν εμφανέστατα «ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία»·

Ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία: μεμονωμένα προγράμματα

Διά βίου μάθηση

8.  παρατηρεί ότι το πρόγραμμα διά βίου μάθησης (LLP) συμβάλλει υπό την ευρεία έννοια στην ατομική ανάπτυξη των Ευρωπαίων πολιτών μέσω της διοργάνωσης προγραμμάτων κινητικότητας σε επίπεδο ΕΕ και άρα μέσω της μεγιστοποίησης των συνεργιών· παρατηρεί ότι τα κράτη μέλη δεν θα κατόρθωναν να χρηματοδοτήσουν παρόμοιες δράσεις χωρίς βοήθεια και θεωρεί συνεπώς ότι το πρόγραμμα όντως διευκολύνει την μαθησιακή κινητικότητα για όλους τους πολίτες της ΕΕ· επισημαίνει ότι η διεθνής εμπειρία και η πολυγλωσσία εκτιμώνται όλο και περισσότερο στις αγορές εργασίας· είναι κατά συνέπεια πεπεισμένο ότι οι σπουδές στο εξωτερικό βελτιώνουν τις προοπτικές απασχόλησης·

9.  σημειώνει ότι το πρόγραμμα Erasmus που αποτελεί τμήμα του προγράμματος εμφανίζει ποσοστά εκτέλεσης που προσεγγίζουν το 100%· υπενθυμίζει το αποδεδειγμένο στοιχείο ότι το Erasmus διευκολύνει σημαντικά τις σπουδές στο εξωτερικό και παρέχει στους φοιτητές ένα ευρύτερο φάσμα προσόντων, γεγονός το οποίο, με τη σειρά του, βελτιώνει σημαντικά τις μετέπειτα επαγγελματικές προοπτικές των φοιτητών που συμμετέχουν στο Erasmus και συμβάλλει ως εκ τούτου σημαντικά στην ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης·

10. σημειώνει ότι τα επιμέρους προγράμματα Comenius, Leonardo da Vinci και Grundtvig προωθούν τις συμπράξεις και τις ανταλλαγές βέλτιστων πρακτικών σε ολόκληρη την Ευρώπη, βοηθώντας εκπαιδευτικούς και εκπαιδευόμενους να αποκτήσουν νέα προσόντα· αναγνωρίζει ότι, συνεπώς, προσφέρουν σε όλα τα ιδρύματα της δευτεροβάθμιας και της επαγγελματικής εκπαίδευσης και επιμόρφωσης ενηλίκων μια καλύτερη κατανόηση της πολιτιστικής και γλωσσικής ποικιλομορφίας και διεύρυνση του γνωστικού κεφαλαίου των Ευρωπαίων, συμβάλλοντας έτσι άμεσα σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης· σημειώνει την επιτυχία του προγράμματος Erasmus Mundus (2009-2013) στη δημιουργία συμπράξεων με πανεπιστήμια εκτός ΕΕ και ανάδειξης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της ευρωπαϊκής ανώτατης εκπαίδευσης, ικανών να προσελκύσουν ταλαντούχους νέους ανθρώπους με στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ΕΕ σε παγκόσμιο επίπεδο·

11. υπογραμμίζει ότι η διεθνοποίηση της εκπαίδευσης έχει κοινωνικοπολιτιστική και οικονομική σημασία· αναγνωρίζει ότι τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια χάνουν έδαφος ως κέντρα αριστείας και πιστεύει ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την προσέλκυση κορυφαίων ταλέντων από χώρες εκτός ΕΕ· παροτρύνει την Επιτροπή να δώσει ώθηση στην διασυνοριακή κινητικότητα ερευνητών, σπουδαστών, επιστημόνων και καθηγητών, εντός και εκτός της ΕΕ·

Πολιτισμός 2007

12. σημειώνει ότι το πρόγραμμα "Πολιτισμός 2007" διαδραματίζει μοναδικό ρόλο στην προσπάθεια ενίσχυσης της διασυνοριακής και πανευρωπαϊκής συνεργασίας στην σφαίρα του πολιτισμού, της προώθησης της κινητικότητας και της πολιτιστικής και γλωσσικής ποικιλομορφίας της Ευρώπης· υπενθυμίζει τις δευτερογενείς θετικές του συνέπειες· υπογραμμίζει τον εγκάρσιο χαρακτήρα του πολιτισμού και τον στηρίζει ως στοιχείο ζωτικής σημασίας στις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης·

13. επισημαίνει ότι το πρόγραμμα προσεγγίζει ένα ευρύ κοινό, διαδραματίζει ειδικό ρόλο στην ανάπτυξη της ιθαγένειας και της κοινωνικής ένταξης και στηρίζει, ως εκ τούτου, απόλυτα τη διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης·

14. επισημαίνει ότι το πρόγραμμα είναι πολύ διαφοροποιημένο μεταξύ πολλών κατηγοριών δικαιούχων και δράσεων, κάτι που εξασφαλίζει εν μέρει την επιτυχή εφαρμογή του·

Νεολαία εν δράσει

15. υπενθυμίζει ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας παροτρύνει τους νέους ανθρώπους να συμμετέχουν στον δημοκρατικό βίο της Ευρώπης· συντάσσεται με την άποψη ότι το πρόγραμμα "Νεολαία εν δράσει" συμβάλλει σε αυτή την επιδίωξη και ενισχύει την ανανεωμένη στρατηγική της ΕΕ για τη νεολαία (2010–2018)·

Ευρώπη για τους πολίτες

16. υπενθυμίζει ότι το πρόγραμμα "Ευρώπη για τους πολίτες" στηρίζει την συμμετοχή των Ευρωπαίων στα κοινά μέσω διακρατικών προγραμμάτων συνεργασίας (όπως οι αδελφοποιήσεις πόλεων) και με τον τρόπο αυτό συνεισφέρει στη διαμόρφωση ενός ενεργού ευρωπαίου πολίτη· τονίζει ότι η εθελοντική εργασία είναι θεμελιώδους σημασίας για την ενεργό ιθαγένεια και τη δημοκρατία, δίνοντας συγκεκριμένη έκφραση σε ευρωπαϊκές αξίες όπως η αλληλεγγύη και οι μη διακρίσεις, συμβάλλοντας ως εκ τούτου στην αρμονική ανάπτυξη της ευρωπαϊκής κοινωνίας· επαναλαμβάνει τη σημασία της ανανεωμένης δέσμευσης στην εθελοντική εργασία ως μέρος του προγράμματος "Ευρώπη για τους πολίτες"·

MEDIA

17. τονίζει το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν τα προγράμματα MEDIA και MEDIA Mundus στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού οπτικοακουστικού τομέα και στην αύξηση του παγκόσμιου κοινού του· παρατηρεί ιδίως, δεδομένου ότι οι εθνικοί μηχανισμοί στήριξης αφορούν κυρίως την φάση της παραγωγής, ότι αυτά τα προγράμματα δημιουργούν σημαντική ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία με την υποστήριξη που παρέχουν στη διασυνοριακή (και εντέλει παγκόσμια) διανομή των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων· επιμένει ως εκ τούτου να διατηρούνται/ανανεώνονται τα προγράμματα αυτά ως μεμονωμένα προγράμματα, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό την προστιθέμενη αξία τους και την προβολή τους·

18. αναγνωρίζει ότι η ψηφιοποίηση του τομέα είναι σημαντική για τα προγράμματα MEDIA·

Το μελλοντικό πρόγραμμα αθλητισμού

19. υπενθυμίζει τη σημασία που έχει ο αθλητισμός για την υγεία, την οικονομική ανάπτυξη, την απασχόληση, τον τουρισμό και την κοινωνική ένταξη, καθώς και το γεγονός ότι με το άρθρο 165 της ΣΛΕΕ η ΕΕ αποκτά νέες αρμοδιότητες στον εν λόγω τομέα· εκφράζει την ικανοποίησή του για την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Ανάπτυξη της ευρωπαϊκής διάστασης στον αθλητισμό" (COM(2011)0012) και τη θεωρεί ως ένα πρώτο βήμα στην προσπάθεια αξιολόγησης της προστιθέμενης αξίας του αθλητισμού, και συγκεκριμένα της καθημερινής άσκησης, και προσδιορισμού της κοινωνικής, οικονομικής και οργανωτικής διάστασης του αθλητισμού·

Δημοσιονομικές συνέπειες

20. θεωρεί ότι η κατανομή επαρκών πόρων στην εκπαίδευση, ένα συστατικό της Στρατηγικής Ευρώπη 2020, θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην επίτευξη των στόχων της·

21. παρατηρεί ότι τα προγράμματα της ΕΕ στους τομείς της εκπαίδευσης, της νεολαίας, των μέσων ενημέρωσης και του πολιτισμού είναι επιτυχημένα διότι εμφανίζουν υψηλά ποσοστά εκτέλεσης και διότι δημιουργούν σαφώς ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, η οποία μπορεί να μετρηθεί σε οικονομικούς όρους, ενισχύοντας την αίσθηση της ευρωπαϊκής ταυτότητας και ένταξης, και ζητεί επαρκή χρηματοδότηση η οποία να ισοδυναμεί με σημαντική αύξηση των πόρων·

22. ζητεί να υπάρξει επαρκής χρηματοδότηση για ένα φιλόδοξο πρόγραμμα στο χώρο του αθλητισμού, σύμφωνα με τις νέες αρμοδιότητες της Ένωσης στο τομέα·

23. υπογραμμίζει τη σημασία της μεγιστοποίησης των συνεργιών και πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων μεταξύ διαφορετικών τμημάτων του προϋπολογισμού, συγκεκριμένα δε μεταξύ των διαρθρωτικών πολιτικών, αφενός, και των προγραμμάτων διά βίου μάθησης, νεολαίας και πολιτισμού, αφετέρου·

24. κρίνει απαραίτητη τη λήψη μέτρων για την προώθηση στο κοινό προγραμμάτων στον τομέα του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, της νεολαίας και των μέσων ενημέρωσης.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

H Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων καλεί την Ειδική επιτροπή σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής και τους δημοσιονομικούς πόρους για μία βιώσιμη Ευρωπαϊκή Ένωση μετά το 2013, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να ενσωματώσει στην πρόταση ψηφίσματός της τις ακόλουθες προτάσεις:

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ένωση και οι πολίτες της, όπως η παγκόσμια οικονομική κρίση, η ταχεία άνοδος των αναδυόμενων οικονομιών, η μετάβαση σε μια κοινωνία χαμηλών εκπομπών άνθρακα, η απειλητική για τη βιωσιμότητα του οικονομικού της μοντέλου γήρανση του πληθυσμού, η ανάγκη για πραγματική ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών, η μετατόπιση της παγκόσμιας κατανομής της παραγωγής και της αποταμίευσης προς τις αναδυόμενες οικονομίες, καθώς και οι απειλές της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, απαιτούν ισχυρή απάντηση από την Ένωση και τα κράτη μέλη της,

Β.  θεωρώντας ότι η στρατηγική "Ευρώπη 2020" θα πρέπει να βοηθήσει την Ευρώπη να ανακάμψει από την κρίση και να βγει ισχυρότερη, μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης· εκτιμώντας ότι η στρατηγική αυτή βασίζεται σε πέντε κύριους στόχους, ήτοι την προώθηση της απασχόλησης, την παροχή καλύτερων προϋποθέσεων για την καινοτομία, την έρευνα και ανάπτυξη, την επίτευξη των στόχων σχετικά με την κλιματική αλλαγή και την ενέργεια, τη βελτίωση των επιπέδων εκπαίδευσης και την προαγωγή της κοινωνικής ένταξης, ιδίως μέσω της μείωσης της φτώχιας και της καταπολέμησης των ανισοτήτων μεταξύ των φύλων,

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στη στρατηγική για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών 2010-2015 επιβεβαιώνεται ότι το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο θα παράσχει υποστήριξη για την υλοποίηση των ενεργειών που προβλέπονται στη στρατηγική,

Η δημογραφική πρόκληση

1.   ζητεί επίμονα από την Ένωση να αντιμετωπίσει τη δημογραφική πρόκληση· διαπιστώνει ότι η μείωση του ενεργού πληθυσμού και η αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων θα ασκήσουν πρόσθετη πίεση στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας και στην οικονομική ανταγωνιστικότητα, αποκαλύπτοντας ολοένα και πιο σημαντικά προβλήματα φτώχειας σε σχέση με το φύλο λαμβάνοντας υπόψη τον μεγάλο αριθμό των ηλικιωμένων γυναικών και τις ανισότητες στα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας σήμερα·

2.  υπογραμμίζει ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε μία συνολική δράση που συσχετίζει τα θέματα ίσων ευκαιριών με δείκτες ανάπτυξης των χωρών, τονίζοντας τη διασύνδεση μεταξύ γυναικών, εργασίας, οικονομίας, αναπαραγωγικής λειτουργίας και γήρανσης του πληθυσμού, για να διακοπεί ο φαύλος κύκλος γυναικείας συμμετοχής στην εργασία, χαμηλών ποσοστών γεννητικότητας, ανεπαρκούς αύξησης και έλλειψης βιωσιμότητας των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας·

3.  τονίζει τις αισθητές διαφορές που υφίστανται μεταξύ γυναικών και ανδρών σε επίπεδο πρόσβασης και ευκαιριών όσον αφορά την άσκηση εξουσίας στις οικονομικές δομές καθόσον οι γυναίκες σημειώνουν χαμηλή εκπροσώπηση στις διαδικασίες λήψεως αποφάσεων επί οικονομικών ζητημάτων, περιλαμβανομένης της διαμόρφωσης της δημοσιονομικής, νομισματικής, εμπορικής και άλλων οικονομικών πολιτικών·

4.  τονίζει τη σημασία της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου στον προϋπολογισμό ως ένα κατάλληλο εργαλείο διακυβέρνησης για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και της ισότητας, την ορθή παρακολούθηση του τρόπου με τον οποίο τα κονδύλια του προϋπολογισμού επηρεάζουν τις οικονομικές και κοινωνικές ευκαιρίες των γυναικών και ανδρών, καθώς και την ευελιξία στην αναδιάρθρωση των ευκαιριών που επηρεάζουν αρνητικά την επίτευξη της ισότητας των δύο φύλων· πιστεύει ότι μία ενδελεχής ανάλυση των ‘θεμάτων φύλου’ στην ευρωπαϊκή διαδικασία δημοσιονομικού σχεδιασμού θα βελτιώσει την στοχοθέτηση των πόρων κατά τρόπο που να ενισχύει την ισότητα και την κοινωνική συνοχή·

5.  ζητεί στο κέντρο της στρατηγικής ‘Ευρώπη 2020’ να τεθούν οι ΜΜΕ και οι επιχειρηματίες, ιδίως οι γυναίκες επιχειρηματίες οι οποίες, στατιστικά, δείχνουν μεγαλύτερη προθυμία όσον αφορά την ανάληψη κινδύνων αλλά πλήττονται πολύ από τις υφιστάμενες διακρίσεις που εμποδίζουν την πρόσβασή τους στη χρηματοδότηση· ζητεί, κατά συνέπεια, να προβλεφθεί στο επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο ενισχυμένη στήριξη για όλα τα προγράμματα και μέσα που προωθούν τις ΜΜΕ και ιδίως το πρόγραμμα για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία· υπογραμμίζει εκ νέου την ανάγκη για καλύτερη πρόσβαση, χωρίς διακρίσεις ως προς το φύλο, στα χρηματοδοτικά μέσα και την προσαρμογή των μέσων αυτών στις ανάγκες των ΜΜΕ, μεταξύ άλλων, με τη διεύρυνση των μέσων εγγύησης του προγράμματος για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία, καθώς και του μηχανισμού χρηματοδότησης, με κατανομή των κινδύνων στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος-πλαισίου·

6.  επισημαίνει πόσο σημαντική είναι η επαρκής χρηματοδότηση της εκπαίδευσης, της κινητικότητας, της προαγωγής της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών και των προγραμμάτων διά βίου μάθησης, δεδομένου ότι θα αποτελούσε ουσιαστική συμβολή στην καταπολέμηση της ανεργίας και στην επίτευξη του βασικού στόχου της στρατηγικής Ευρώπη 2020 για ποσοστό απασχόλησης 75 %· υπογραμμίζει ότι για την επίτευξη του στόχου αυτού θα απαιτηθεί όχι μόνο μείωση της ανεργίας αλλά και ένταξη στην αγορά εργασίας ενός μεγάλου αριθμού αέργων, κυρίως γυναικών·

7.  αναγνωρίζει ότι η ένταξη της παραμέτρου των φύλων θα συντελέσει στο να αυξηθεί η επάρκεια των πολιτικών για την εξασφάλιση αύξησης της απασχόλησης, δεδομένου ότι ήταν συχνές οι περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν δόθηκε επαρκής σημασία στην ανάλυση των ζητημάτων που αφορούν την ισότητα των φύλων και συνεπώς η συνεισφορά και οι ανησυχίες των γυναικών δεν ελήφθησαν δεόντως υπόψη·

8.  είναι της άποψης ότι η εμβληματική πρωτοβουλία για νέες δεξιότητες και θέσεις εργασίας θα επέτρεπε ευρύτερη εστίαση στους νέους, σε όσους εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο, στις άγαμες μητέρες, στους ηλικιωμένους, στα μειονεκτούντα άτομα και τα άτομα με αναπηρία, καθώς και στους διακινούμενους εργαζομένους· τονίζει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) πρέπει να χορηγεί επαρκείς πόρους για μέτρα που έχουν στόχο τη βελτίωση της πρόσβασης στην αγορά εργασίας και την καταπολέμηση της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού·

9.  φρονεί ότι, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος επενδύσεων για την απασχόληση, το περιβάλλον και την καινοτομία, είναι απαραίτητο να εισαχθούν ειδικά μέτρα για την ανάπτυξη τεχνικών και επιστημονικών δεξιοτήτων των νέων γυναικών, για τη βελτίωση της ικανότητας απασχόλησης και της προετοιμασίας τους, ιδίως σε στρατηγικούς τομείς για την ανάπτυξη, όπου σημειώνουν χαμηλή εκπροσώπηση·

10. επισημαίνει ότι η οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη της Ένωσης μπορεί να ευδοκιμήσει μόνο σε ένα σταθερό, σύννομο και ασφαλές περιβάλλον, το οποίο κατοχυρώνει τις ατομικές ελευθερίες και προάγει την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών και την ισότητα ευκαιριών· θεωρεί συνεπώς ότι οι αποτελεσματικές εσωτερικές πολιτικές αποτελούν προϋπόθεση της οικονομικής ανάκαμψης και θεμελιώδες στοιχείο σε ένα ευρύτερο πολιτικό και στρατηγικό πλαίσιο· υπογραμμίζει το σημαντικό ρόλο των "εσωτερικών" πολιτικών στην εξωτερική διάσταση της Ένωσης·

11. δίνει έμφαση στην ανάγκη μιας ισχυρότερης και αποτελεσματικότερης ένταξης των πολιτικών στον τομέα της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών και της ισότητας των φύλων και των εργαλείων για την ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου στη διάρκεια της επόμενης περιόδου προγραμματισμού·

12. τονίζει ότι η εξωτερική πολιτική της ΕΕ πρέπει να βασίζεται στις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ένωσης, και συγκεκριμένα στη δημοκρατία, στον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων και στο κράτος δικαίου και στην προαγωγή της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών· επαναλαμβάνει ότι η Ένωση πρέπει να εφοδιαστεί με επαρκή και στοχευμένα μέσα για την προώθηση των αξιών αυτών σε όλο τον κόσμο·

13. επαναλαμβάνει ότι η πρόληψη και η διαχείριση κρίσεων αποτελούν βασικές προτεραιότητες της ΕΕ· υπογραμμίζει επομένως ότι χρειάζεται εν προκειμένω να εξασφαλιστούν αποτελεσματικοί και επαρκώς χρηματοδοτούμενοι μηχανισμοί· πιστεύει ότι ο υπάρχων Μηχανισμός Σταθερότητας παραμένει σημαντικό μέσο για την άμεση απόκριση της Ένωσης σε καταστάσεις κρίσης αλλά και ότι θα έπρεπε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε πιο μακροπρόθεσμες προληπτικές δράσεις, ιδίως με γεωγραφικά προγράμματα αμεσότερης απόκρισης και προγράμματα σχετικά με το φύλο·

14. καλεί την Επιτροπή να προτείνει μέτρα προληπτικού χαρακτήρα μέσω του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου για την Αγροτική Ανάπτυξη με σκοπό να υποστηριχθεί η γυναικεία απασχόληση σε αγροτικές περιοχές·

15. υπογραμμίζει την ανάγκη ότι θα πρέπει να αυξηθούν οι πιστώσεις του προϋπολογισμού στα πλαίσια του ΕΚΤ, ούτως ώστε να παρασχεθούν επαρκείς πόροι για μέτρα βελτίωσης της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, με σκοπό τη διευκόλυνση της πρόσβασης στην αγορά εργασίας και την καταπολέμηση της ανεργίας καθώς και μέτρα και δραστηριότητες στο πλαίσιο της στρατηγικής για την κοινωνική ενσωμάτωση και της εμβληματικής πρωτοβουλίας "ΕΕ 2020" για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού προς όφελος των μειονεκτούντων και πλέον ευάλωτων ατόμων, ιδίως των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αντιμετωπίζουν προσωρινές και επισφαλείς συμβάσεις εργασίας·

16. προτείνει κατά συνέπεια την ακόλουθη διάρθρωση για το επόμενο ΠΔΠ:

1.  Έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (Ευρώπη 2020)

1α. Γνώση για ανάπτυξη και απασχόληση

Συμπεριλαμβάνονται πολιτικές για την έρευνα και την καινοτομία, την εκπαίδευση και τη διά βίου μάθηση, την εσωτερική αγορά και τα κοινωνικά θέματα.

1β. Βιώσιμη ανάπτυξη

Συμπεριλαμβάνονται πολιτικές για τη γεωργία, την αλιεία, το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή, την ενέργεια και τις μεταφορές.

1γ. Συνοχή για ανάπτυξη και απασχόληση

Περιλαμβάνεται η πολιτική συνοχής (οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής).

2.  Ιθαγένεια

Περιλαμβάνονται οι πολιτικές για τον πολιτισμό, τους νέους, την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών, την επικοινωνία και την ελευθερία, ασφάλεια και δικαιοσύνη.

3.  Η Ευρώπη στον κόσμο

Περιλαμβάνονται πολιτικές εξωτερικής δράσης, γειτονίας και ανάπτυξης.

4.  Δημοσιονομική διακυβέρνηση

Περιλαμβάνεται σύνδεση με τον ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθεροποίησης.

5.  Διοίκηση.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ