Parlament EuropejskiChoisissez la langue de votre document :
- bg - български
- es - español
- cs - čeština
- da - dansk
- de - Deutsch
- et - eesti keel
- el - ελληνικά
- en - English
- fr - français
- it - italiano
- lv - latviešu valoda
- lt - lietuvių kalba
- hu - magyar
- mt - Malti
- nl - Nederlands
- pl - polski (wybrano)
- pt - português
- ro - română
- sk - slovenčina
- sl - slovenščina
- fi - suomi
- sv - svenska
| Procedura : 2008/0062(COD) |
|
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
| Dokument w ramach procedury : A7-0208/2011 | ||||||
Teksty złożone : A7-0208/2011 |  | Debaty : PV 05/07/2011 - 15CRE 05/07/2011 - 15 |  | Głosowanie : PV 06/07/2011 - 6.5CRE 06/07/2011 - 6.5 Wyjaśnienia do głosowania Wyjaśnienia do głosowania |  | Teksty przyjęte : P7_TA(2011)0325 |
| ZALECENIE DO DRUGIEGO CZYTANIA ***II |
| |||||||||
| 31 maja 2011 |
| |||||||||
|
w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego (17506/1/2010 – C7-0074/2011 – 2008/0062(COD)) | ||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||
 PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w sprawie przyjęcia Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ułatwień w zakresie transgranicznej wymiany informacji dotyczących przestępstw lub wykroczeń związanych z bezpieczeństwem ruchu drogowego (17506/1/2010 – C7-0074/2011 – 2008/0062(COD)) (Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie) Parlament Europejski, – uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (17506/1/2010 - C7-0074/2011), – uwzględniając swoje stanowisko w pierwszym czytaniu(1) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2008)0151), – uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, – uwzględniając art. 66 Regulaminu PE, – uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A7–0208/2011), 1. przyjmuje w drugim czytaniu stanowisko określone poniżej; 2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom krajowym.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| UZASADNIENIE |
| |||
|
Wniosek Komisji dotyczący nowego instrumentu prawnego W opublikowanej w 2001 r. białej księdze w sprawie europejskiej polityki transportu zawarto ambitny cel polegający na zmniejszeniu o 50% liczby śmiertelnych ofiar wypadków drogowych do 2010 r. w Unii Europejskiej. Postępy w tym zakresie dokonały się jednak przede wszystkim w pierwszej połowie obecnego dziesięciolecia. Od roku 2005 liczba ofiar wypadków maleje coraz wolniej. Według wskaźników wspólnotowej bazy danych dotyczących wypadków drogowych (CARE) w 2009 r. liczba ofiar śmiertelnych również się zmniejszyła, tym razem o 11%. Ogólnie w latach 2001-2009 liczba ofiar śmiertelnych zmniejszyła się o 36%, czyli niestety poniżej celu określonego w białej księdze. U podstaw wniosku Komisji Europejskiej leżą badania pokazujące, że odsetek osób popełniających przestępstwa lub wykroczenia drogowe poza swoim miejscem zamieszkania jest wyższy niż ogólny wskaźnik ich udziału w krajowym ruchu drogowym, w szczególności w odniesieniu do jazdy z nadmierną prędkością. Jednak sankcje za wykroczenia lub przestępstwa popełniane na terytorium państwa członkowskiego innego niż kraj zamieszkania najczęściej nie są egzekwowane, zwłaszcza jeżeli chodzi o wykroczenia lub przestępstwa rejestrowane automatycznie, których odnotowuje się coraz więcej wraz z masowym instalowaniem automatycznych radarów na europejskich drogach. Ta stosunkowa bezkarność szkodzi celom bezpieczeństwa drogowego i podważa zasadność kontroli w oczach obywateli europejskich, którzy mogliby powoływać się na konieczność równego traktowania rezydentów i nierezydentów. Celem Komisji było ułatwienie egzekwowania kar wobec kierowców, którzy popełnili przestępstwo lub wykroczenie związane z nadmierną prędkością, prowadzeniem pojazdu pod wpływem alkoholu, niestosowaniem pasów bezpieczeństwa lub niezatrzymaniem się na czerwonym świetle w państwie członkowskim innym niż to, w którym zamieszkują. Komisja świadomie postanowiła ograniczyć zakres dyrektywy do tych czterech przestępstw lub wykroczeń, gdyż są one przyczyną większości ofiar śmiertelnych i wszystkie uznawane są za przestępstwa lub wykroczenia we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej. Projekt ustanowił procedurę wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi poprzez sieć wymiany danych elektronicznych umożliwiającą identyfikację pojazdu, z udziałem którego popełnione zostało przestępstwo lub wykroczenie. W wyniku tej identyfikacji administracja państwa, na terenie którego popełniono wykroczenie lub przestępstwo, wysyła zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia lub przestępstwa posiadaczowi dowodu rejestracyjnego pojazdu. Pierwsze czytanie w Parlamencie W dniu 17 grudnia 2008 r. Parlament Europejski przyjął ogromną większością głosów swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, które wzmocniło przedstawiony projekt. W szczególności Parlament wprowadził wytyczne dotyczące bezpieczeństwa drogowego dla całej UE, mające na celu wzmocnienie kontroli bezpieczeństwa drogowego w odniesieniu do jazdy z nadmierną prędkością, jazdy pod wpływem alkoholu, stosowania pasów bezpieczeństwa i niezatrzymania się na czerwonym świetle poprzez ustanowienie minimalnych porównywalnych kryteriów. Parlament wprowadził również artykuł zmuszający państwa członkowskie i Komisję Europejską do przekazywania użytkownikom dróg niezbędnych informacji o środkach wdrażających tę dyrektywę. Parlament zakończył również wprowadzania działań następczych w odniesieniu do przestępstw/wykroczeń drogowych (uznawanie i egzekwowanie kar oraz przekazywanie informacji o decyzjach podjętych w tym zakresie) poprzez wprowadzenie nowych przepisów dotyczących przypadków, w których kara finansowa nie została zapłacona. Decyzja ramowa 2005/214/WSiSW powinna mieć zastosowanie w przypadku kar w systemie prawa karnego. W przypadku kar administracyjnych państwo członkowskie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia powinno przekazać ostateczną decyzję państwu zamieszkania celem wyegzekwowania. Właśnie w celu uwzględnienia tych charakterystyk krajowych Parlament zaproponował dodanie postanowień umożliwiających przekazywanie orzeczeń nakładających kary władzom państwa zamieszkania osoby, która popełniła przestępstwo lub wykroczenie, oraz wykonanie tych kar. Parlament wziął pod uwagę szereg kwestii poruszonych przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w opinii z dnia 8 maja 2008 r. Parlament chciał w szczególności zabezpieczyć szereg praw przewidzianych w dyrektywie 95/45/WE i ująć te prawa w treści dyrektywy oraz w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia, zawartym w załączniku. Ponadto celem Parlamentu było określenie perspektywy czasowej dla wzmocnienia i przeglądu dyrektywy poprzez wprowadzenie do dyrektywy spoczywającego na Komisji Europejskiej obowiązku sporządzenia, dwa lata po wejściu w życie dyrektywy, sprawozdania w sprawie wykonania dyrektywy i w sprawie doświadczeń zdobytych w wyniku przeprowadzonej oceny wykonania. Na podstawie tego sprawozdania Komisja będzie zobowiązana przedstawić propozycje zmian dyrektywy, zwłaszcza zmian dotyczących skuteczności jej wdrażania, zakresu stosowania, praktyk kontroli oraz standaryzacji urządzeń kontroli. Stanowisko Rady zajęte w pierwszym czytaniu Po dwuletnich dyskusjach Rada osiągnęła porozumienie polityczne na posiedzeniu Rady ds. Transportu w dniu 3 grudnia 2010 r. W tekście Rady zmieniono podstawę prawną z art. 91 dotyczącego transportu na art. 87 ust. 2 Traktatu, który dotyczy środków współpracy policyjnej odnoszących się do „gromadzenia, przechowywania, przetwarzania, analizowania i wymiany istotnych informacji”. W związku ze zmianą podstawy prawnej Rada dokonała również poważnych modyfikacji aktu: - Rada skreśliła wszelkie odniesienia w tekście do procedur egzekwowania prawa, ograniczając zakres wniosku do wymiany danych. Egzekwowanie ma charakter fakultatywny, jest uzależnione od decyzji poszczególnych państw członkowskich i odbywa się przy poszanowaniu procedur krajowych. Komisyjne zawiadomienie zastąpiono zawiadomieniem, które nie ma charakteru nakazowego, zaproponowano również szablon takiego zawiadomienia. - Nowa podstawa prawna miała wpływ na geograficzny zakres wdrożenia dyrektywy, ponieważ art. 87 ust. 2 podlega klauzuli „opt-in” (Wielka Brytania i Irlandia) oraz „opt-out” (Dania) dla niektórych krajów. Po trzech miesiącach wewnętrznej debaty Wielka Brytania i Irlandia niestety postanowiły nie skorzystać z klauzuli opt-in. Decyzja ta utrudnia sprawiedliwe i równe traktowanie obywateli europejskich w Unii Europejskiej i osłabia przewidywany pierwotnie efekt odstraszający. Jeżeli chodzi o wymianę danych między państwami członkowskimi, Rada jednoznacznie postanowiła korzystać z systemu EUCARIS, który stanowi międzyrządową sieć wykorzystywaną do celów traktatu z Prüm w sprawie współpracy na rzecz zwalczania przestępczości zorganizowanej i terroryzmu. Celem tego traktatu jest walka z nielegalną działalnością transgraniczną, taką jak terroryzm czy przestępczość zorganizowana, poprzez ułatwienie wymiany danych osobowych i numerów rejestracyjnych pojazdów. Ani Komisja Europejska, ani Parlament nie chciały opowiadać się za konkretnym systemem wymiany danych, uznając, że powinien to być system wspólnotowy określony na późniejszym etapie. Rada zaproponowała również rozszerzenie zakresu dyrektywy poprzez wprowadzenie czterech nowych przestępstw/wykroczeń: prowadzenie pod wpływem środków odurzających, jazda bez kasku, jazda pasem nieprzeznaczonym do jazdy oraz niezgodne z prawem używanie telefonów komórkowych lub innych środków łączności podczas prowadzenia pojazdu. Nie wszystkie państwa członkowskie jednakowo traktują te przestępstwa/wykroczenia, np. korzystanie z telefonu komórkowego w czasie jazdy. W przypadku innych przestępstw/wykroczeń, np. jazdy pod wpływem środków odurzających, nie wszystkie państwa członkowska uważają, że dostępne techniki w wystarczającym stopniu umożliwiają ich ściganie takich przestępstw/wykroczeń. Jeżeli chodzi o informowanie kierowców, Rada utrzymała jedynie obowiązek Komisji polegający na dostarczaniu kierowcom informacji. Jeżeli chodzi o wytyczne w zakresie bezpieczeństwa drogowego, nie zawarto żadnego odniesienia do propozycji Parlamentu. W odniesieniu do procedury przeglądu dyrektywy Rada przyjęła o wiele łagodniejszą wersję niż Parlament, ograniczając przegląd do kwestii rozszerzenia zakresu dyrektywy i nie wprowadzając ram czasowych dotyczących egzekwowania sankcji. Stanowisko sprawozdawczyni Sprawozdawczyni z zadowoleniem przyjmuje propozycję Rady z pierwszego czytania, przyjętą po dwóch latach dyskusji. Ubolewa jednak nad tym, że oprócz znacznych zmian wiele przepisów zaproponowanych pierwotnie przez Komisję i popartych przez Parlament w pierwszym czytaniu zostało całkowicie skreślone z tekstu. W rezultacie zakres nowego tekstu ograniczony jest obecnie do wymiany danych między państwami członkowskimi. Sprawozdawczyni głęboko ubolewa nad faktem, że trzy państwa członkowskie postanowiły nie wdrażać tej dyrektywy, ponieważ nowa podstawa prawna wybrana przez Radę zostawiła otwarte drzwi dla skorzystania z klauzuli opt-in dla Irlandii i Wielkiej Brytanii oraz z klauzuli opt-out dla Danii. Decyzje te będą miały konsekwencje dla równego i sprawiedliwego traktowania obywateli europejskich, podtrzymując poczucie bezkarności. Niemniej jednak sprawozdawczyni uważa, że przyjęcie przez Radę stanowiska z pierwszego czytania stanowi ważny krok oraz pierwszy krok na drodze do wspólnej polityki transportowej w obszarze bezpieczeństwa drogowego. Teraz Parlament powinien wykorzystać tę okazję, aby dokonać postępów na poziomie Unii, jeżeli chodzi o strategie polityczne dotyczące bezpieczeństwa drogowego. Z tego powodu zaproponuje ona ograniczoną liczbę poprawek, aby wzmocnić pewne przepisy zawarte w tekście Rady oraz zagwarantować podjęcie działań w przyszłości. Sprawozdawczyni proponuje, aby do stanowiska Rady z pierwszego czytania ponownie wprowadzić niektóre elementy zawarte w propozycji Parlamentu z pierwszego czytania, zachowując jednocześnie kruchy kompromis osiągnięty w Radzie w grudniu. Sprawozdawczyni uważa, że nie należy zmieniać podstawy prawnej zaproponowanej przez Radę, chociaż wolałaby utrzymać pierwotną podstawę prawną z zakresu transportu. W swoich zaleceniach sprawozdawczyni proponuje następujące poprawki: – nowy załącznik o charakterze technicznym, zastępujący odniesienie do decyzji 2008/616/WSiSW w sprawie konwencji z Prüm; nowy załącznik powinien być modyfikowany w drodze procedury aktów delegowanych; – wprowadza się kilka wyjaśnień dotyczących przepisów związanych z oprogramowaniem i zawiadomieniem; – należy wzmocnić obowiązki państw członkowskich w zakresie przekazywania informacji, jeżeli chodzi o terminy i zawartość informacji; – przywraca się pewne elementy z propozycji Parlamentu z pierwszego czytania w odniesieniu do ochrony danych osobowych (art. 7); – obowiązek informowania kierowców zostaje również wzmocniony, zgodnie z propozycją Parlamentu z pierwszego czytania; – wzmacnia się art. 9 dotyczący przeglądu dyrektywy, rozszerzając go na inne kwestie niż zakres aktu. Postuluje się przegląd procedur egzekwowania, harmonizację przepisów ruchu drogowego i procedur kontrolnych, jak opisano w drugim nowym załączniku, zachowując główne elementy wytycznych zaproponowanych przez Parlament w pierwszym czytaniu. | ||||
| PROCEDURA |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ostatnia aktualizacja: 23 czerwca 2011 | Informacja prawna |