w sprawie ram ładu korporacyjnego w przedsiębiorstwach europejskich

(2011/2181(INI))

Parlament Europejski,

–   uwzględniając zieloną księgę Komisji z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie unijnych ram ładu korporacyjnego (COM(2011)0164),

–   uwzględniając swą rezolucję z dnia 18 maja 2010 r. w sprawie kwestii deontologicznych związanych z zarządzaniem przedsiębiorstwem(1),

–   uwzględniając art. 48 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (A7-0051/2012),

Podejście ogólne

1.  z zadowoleniem przyjmuje przegląd unijnych ram ładu korporacyjnego zainicjowany przez Komisję w zielonej księdze;

2.  ubolewa jednak, że w dokumencie tym nie porusza się ważnych kwestii dotyczących ładu korporacyjnego, takich jak podejmowanie decyzji przez zarząd, odpowiedzialność i niezależność członków zarządu, konflikty interesów lub zaangażowanie zainteresowanych stron;

3.  wyraża ubolewanie, że w zielonej księdze skupiono się na systemie unistycznym i że wzięto pod uwagę systemu dualistycznego, który jest tak samo często reprezentowany w Europie; podkreśla, że w swoim przeglądzie unijnych ram ładu korporacyjnego Komisja musi uwzględnić prawa i obowiązki powierzone różnym organom spółki na mocy prawa krajowego, a w szczególności różnice pomiędzy systemem unistycznym a dualistycznym; następnie stosuje zasadniczo termin „zarząd” w odniesieniu do funkcji nadzorczej dyrektorów, która w systemie dualistycznym przypada zwykle radzie nadzorczej;

4.  podkreśla znaczenie utworzenia bardziej przejrzystego, stabilnego, wiarygodnego i odpowiedzialnego sektora przedsiębiorstw w UE, charakteryzującego się udoskonalonym ładem korporacyjnym; jest zdania, że sektor przedsiębiorstw, oprócz dbania o lepsze wyniki gospodarcze i tworzenie godnych miejsc pracy, powinien być w stanie uwzględniać w swojej działalności kwestie społeczne, etyczne i środowiskowe oraz wypełniać swoje zobowiązania zarówno względem pracowników, akcjonariuszy, jak i całego społeczeństwa;

5.  jest jednak zdania, że poprzez samo prawidłowe zarządzanie nie zapobiegnie się podejmowaniu nadmiernego ryzyka; w związku z tym wzywa do przeprowadzenia niezależnego audytu i opracowania zasad uwzględniających różnorodność kultur korporacyjnych występujących w UE;

6.  stwierdza, że koniecznym warunkiem jest, aby dobrze zarządzana spółka była przejrzysta oraz odpowiedzialna przed pracownikami, akcjonariuszami i – w stosownych przypadkach – innymi zainteresowanymi stronami;

7.  jest zdania, że określona w 2004 r. przez OECD definicja ładu korporacyjnego, zgodnie z którą ład korporacyjny obejmuje szereg relacji pomiędzy kierownictwem przedsiębiorstwa, jego zarządem, akcjonariuszami a innymi zainteresowanymi stronami w przedsiębiorstwie, powinna być szerzej propagowana;

8.   uważa, że w następstwie kryzysu finansowego można wyciągnąć wnioski z największych bankructw w świecie biznesu;

9.  w związku z tym podkreśla, że należy zwrócić uwagę na ważną rolę, jaką poszczególne komitety (audytu oraz – pod warunkiem, że istnieją w państwach członkowskich – komitety wynagrodzeń i nominacji) odgrywają w kwestii dobrego zarządzania przedsiębiorstwem i wzywa Komisję do nadania im większego znaczenia;

10. jest przekonany, że do wszystkich spółek giełdowych powinien mieć zastosowanie podstawowy zestaw unijnych środków odnoszących się do ładu korporacyjnego; zwraca uwagę, że środki te powinny być proporcjonalne do wielkości, stopnia złożoności i rodzaju spółki;

11. uważa, że inicjatywy dotyczące ładu korporacyjnego powinny iść w parze z proponowanymi przez Komisję inicjatywami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; jest zdania, że w szczególności w obecnej sytuacji gospodarczej i społecznej społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw mogłaby, w połączeniu z ładem korporacyjnym, umożliwić nawiązanie bliższych kontaktów między przedsiębiorstwami a środowiskiem społecznym, w którym te przedsiębiorstwa się rozwijają i działają;

12. podkreśla, że inicjatywa finansowego fair play jest przykładem dobrej praktyki w zakresie ładu korporacyjnego w sporcie; wzywa inne sektory i władze publiczne do dalszego badania tych środków z myślą o wdrożeniu niektórych ich podstawowych zasad;

13. wzywa Komisję do poddawania wszystkich proponowanych przez siebie wniosków ustawodawczych dotyczących ładu korporacyjnego analizie wpływu, która powinna koncentrować się na celach do osiągnięcia oraz na potrzebie utrzymania konkurencyjności przedsiębiorstw;

Zarząd

14. podkreśla, że w systemach unistycznych obowiązki prezesa zarządu i dyrektora generalnego powinny być wyraźnie rozgraniczone; zwraca jednak uwagę, że zasada ta powinna być proporcjonalna do wielkości i specyficznego charakteru przedsiębiorstwa;

15. podkreśla, że w skład zarządów spółek powinny wchodzić niezależne osoby o różnych umiejętnościach, doświadczeniu i wykształceniu oraz że ten aspekt składu zarządów powinien odpowiadać złożoności działalności spółki, a także że do obowiązków akcjonariuszy należy zapewnienie właściwego rozkładu umiejętności wśród członków zarządu;

16. jest zdania, że polityka zatrudnienia w obszarach, w których jest stosowana, powinna być bardzo szczegółowa i opierać się na zasadzie „przestrzegaj lub wyjaśnij”; podkreśla, że opracowywanie i zatwierdzanie tego rodzaju dokumentów politycznych należy do wyłącznych kompetencji akcjonariuszy;

17. wzywa spółki do wdrożenia przejrzystych i merytokratycznych metod w dziedzinie zasobów ludzkich oraz do skutecznego rozwijania i wspierania zdolności i umiejętności kobiet i mężczyzn; podkreśla, że spółki zobowiązane są do zapewnienia równego traktowania mężczyzn i kobiet w miejscu pracy i do zapewnienia im równych szans oraz do wniesienia wkładu w zapewnienie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym zarówno kobiet, jak i mężczyzn;

18. podkreśla znaczenie posiadania szerokiego i zróżnicowanego zestawu umiejętności i kompetencji reprezentowanych w zarządzie spółki; przypomina, że sprowadzanie osób do bycia przedstawicielem konkretnej grupy, zdefiniowanej na przykład w oparciu o płeć, wiek lub pochodzenie etniczne, nie sprzyja wspieraniu interesów tych osób;

19. podkreśla, że dyrektorzy muszą poświęcać odpowiednią ilość czasu na wykonywanie swych obowiązków; uważa, że stosowanie uniwersalnych rozwiązań nie jest zalecane; jest zdania, że powinno się zachęcać państwa członkowskie do ograniczenia liczby zarządów, w których może zasiadać dyrektor; zwraca uwagę, że pomogłoby to zwiększyć częstotliwość posiedzeń zarządów oraz poprawić jakość wewnętrznych rad nadzorczych; podkreśla znaczenie pełnej przejrzystości i otwartości członków zarządu jeżeli chodzi o ich pozostałe zobowiązania;

20. zgadza się, że przeprowadzane okresowo oceny zewnętrzne to przydatne narzędzie oceny skuteczności praktyk w zakresie ładu korporacyjnego; jest jednak zdania, że oceny te nie powinny być obowiązkowe;

21. jest zdania, że do obowiązków członków zarządu i rady nadzorczej należy korzystanie ze szkoleń i programów doskonalenia zawodowego niezbędnych do wywiązywania się przez nich z powierzonych im zadań, w stosownych przypadkach z pomocą przedsiębiorstwa;

22. zachęca do ujawniania polityki wynagrodzeń przedsiębiorstw oraz rocznych sprawozdań w sprawie wynagrodzeń, które powinno podlegać zatwierdzeniu przez zgromadzenie akcjonariuszy; podkreśla jednak, że państwa członkowskie powinny móc pójść dalej i określić wymogi dotyczące ujawniania informacji o wynagrodzeniach dyrektorów wykonawczych i niewykonawczych, co może przyczynić się do poprawy przejrzystości;

23. uważa, że należy wprowadzić surowy nadzór oraz nowe przepisy w celu zakazania wszelkich nadużyć w odniesieniu do wynagrodzeń, premii i rekompensat wypłacanych członkom kierownictwa, którzy jako przedstawiciele sektora przedsiębiorstw finansowych lub niefinansowych uzyskali dofinansowanie od rządu państwa członkowskiego; uważa, że w razie potrzeby należy podjąć działania prawne mające na celu zapobieżenie niewłaściwemu wykorzystywaniu funduszy publicznych;

24. apeluje o opracowanie zrównoważonej długoterminowej polityki wynagrodzeń, która powinna opierać się na długoterminowym funkcjonowaniu poszczególnych pracowników i przedsiębiorstw, w których są zatrudnieni;

25. uważa, że wzrost wynagrodzenia dyrektorów powinien być spójny z długoterminową rentownością ich spółek;

26. popiera uwzględnienie w zmiennym wynagrodzeniu menedżerów elementów długoterminowej stabilności, takich jak uzależnienie części ich zmiennego wynagrodzenia od osiągania celów w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, do których to celów zalicza się przykładowo bezpieczeństwo i higiena pracy oraz zadowolenie pracownika;

27. zwraca uwagę, że zarząd to organ odpowiedzialny za dokonywanie przeglądu i zatwierdzanie strategii spółki obejmującej podejście do ryzyka; powinien on również przestawiać ją w sposób zrozumiały akcjonariuszom, pod warunkiem że jest to możliwe bez ujawniania informacji, które mogłyby zaszkodzić spółce, na przykład w odniesieniu do konkurentów; jest zdania, że zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem UE należy w strategii tej uwzględnić ryzyko środowiskowe i społeczne, jako że ma ono istotny wpływ na spółkę;

Akcjonariusze

28. uważa, że należy zachęcać akcjonariuszy do zaangażowania w sprawy spółki poprzez rozszerzenie ich roli, jednak zaangażowanie to powinno być kwestią indywidualnego wyboru, nie zaś obowiązkiem;

29. uważa jednak, że należy rozważyć nie tylko środki zachęcające do długoterminowych inwestycji, lecz także wymóg pełnej przejrzystości wykonywania prawa głosu ze wszystkich pożyczonych akcji, za wyjątkiem akcji na okaziciela; jest zdania, że należy ponownie rozważyć reakcje inwestorów instytucjonalnych ukierunkowane na tworzenie płynności i utrzymywanie dobrych ratingów, ponieważ takie reakcje zachęcają jedynie do nabywania udziałów krótkoterminowych przez tego rodzaju inwestorów;

30. zwraca uwagę, że dyrektywa w sprawie wykonywania praw akcjonariuszy spółek(2) wspiera zasadę równego traktowania akcjonariuszy, w związku z czym wszyscy akcjonariusze (instytucjonalni lub nieinstytucjonalni) mają prawo otrzymywać te same informacje od spółki, niezależnie od liczby posiadanych akcji;

31. apeluje do Komisji o przedstawienie współmiernych propozycji mających na celu określenie ogólnoeuropejskich wytycznych co do rodzaju informacji udostępnianych akcjonariuszom w rocznych sprawozdaniach przedsiębiorstw; jest zdania, że informacje te powinny być wysokiej jakości i użyteczne;

32. zauważa brak długofalowej perspektywy w obrębie rynku oraz wzywa Komisję do przeglądu całego przedmiotowego ustawodawstwa, aby sprawdzić, czy niektóre z wymogów nie przyczyniły się w niezamierzony sposób do tej krótkowzroczności; w szczególności z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji, aby zrezygnować z wymogu kwartalnego składania sprawozdań przewidzianego w dyrektywie w sprawie przejrzystości, wymogu, który w niewielki sposób poszerza informacje posiadane przez akcjonariuszy i umożliwia jedynie krótkoterminowe transakcje handlowe;

33. z zadowoleniem przyjmuje opracowanie kodeksów dobrych praktyk dla inwestorów instytucjonalnych w całej Unii Europejskiej; uważa, że europejski kodeks dobrych praktyk mógłby zostać przygotowany na podstawie obowiązujących modeli oraz przy współpracy z organami krajowymi;

34. podkreśla, że inwestorzy instytucjonalni posiadają podstawowy obowiązek ochrony swych inwestycji, do ich obowiązków należy również monitorowanie powołanego przez nich podmiotu zarządzającego aktywami w zakresie strategii, kosztów, zawieranych transakcji i stopnia zaangażowania tego podmiotu w spółki będące przedmiotem inwestycji, a co za tym idzie, wymaganie przejrzystości w zakresie wykonywanych przez niego obowiązków powierniczych;

35. w związku z tym uważa, że inwestorzy instytucjonalni powinni posiadać swobodę opracowywania odpowiednich systemów motywacyjnych w stosunkach zawodowych z podmiotami zarządzającymi aktywami;

36. podkreśla, że powinno się zawsze ujawniać konflikty interesów, nawet potencjalne, oraz że na szczeblu UE potrzebne są właściwe działania w tym zakresie;

37. wzywa Komisję do zmiany dyrektywy w sprawie wykonywania praw akcjonariuszy spółek w taki sposób, aby ocenić, jak można w jeszcze większym stopniu rozszerzyć udział akcjonariuszy; uważa w związku z tym, że Komisja powinna przeanalizować w drodze oceny wpływu rolę głosowań elektronicznych na walnych zgromadzeniach spółek notowanych na rynku regulowanym w celu zachęcenia akcjonariuszy, a szczególnie akcjonariuszy transgranicznych, do udziału w głosowaniu;

38. przypomina Komisji o potrzebie wyraźnego zdefiniowania koncepcji działania w porozumieniu, jako że brak jednolitych zasad stanowi jedną z głównych przeszkód na drodze współpracy pomiędzy akcjonariuszami;

39.  jest zdania, że doradcy inwestycyjni odgrywają bardzo ważną rolę, jednak ich działalność bardzo często wiąże się z konfliktem interesów; apeluje do Komisji, by w jeszcze większym stopniu uregulowała kwestię doradców inwestycyjnych ze zwróceniem szczególnej uwagi na kwestie przejrzystości i konfliktu interesów; uważa, że doradcom inwestycyjnym powinno się zakazać świadczenia usług konsultingowych na rzecz spółki będącej przedmiotem inwestycji;

40. uważa, że spółki powinny mieć prawo wyboru pomiędzy systemem akcji imiennych a systemem akcji na okaziciela; uważa, że jeżeli spółki zdecydują się na akcje imienne, powinny mieć one prawo znać tożsamość ich właścicieli oraz że na szczeblu UE należy ustalić minimalne wymogi harmonizacyjne w kwestii ujawniania udziałów; jest zdania, że powinno się to odbywać bez uszczerbku dla praw właścicieli akcji na okaziciela do nieujawniania swej tożsamości;

41. zwraca uwagę, że choć kwestię ochrony akcjonariuszy mniejszościowych regulują przepisy krajowego prawa spółek, działania unijne byłyby przydatne w celu wspierania głosowania przez pełnomocnika;

42. popiera wytyczne zawarte w oświadczeniu Europejskiego Forum Ładu Korporacyjnego w sprawie transakcji spółek giełdowych z jednostkami powiązanymi z 10 marca 2011 r.; zachęca Komisję do podjęcia działań na szczeblu UE za pomocą środka tzw. prawa miękkiego, np. zalecenia;

43. jest przekonany, że kwestię systemów akcjonariatu pracowniczego należy regulować na poziomie państw członkowskich i pozostawić je do negocjacji pomiędzy pracodawcami a pracownikami, możliwość uczestnictwa w takim systemie powinna mieć zawsze charakter dobrowolny;

Zasada „przestrzegaj lub wyjaśnij”

44.  uważa, że system „przestrzegaj lub wyjaśnij” to pomocne narzędzie w kwestii ładu korporacyjnego; popiera obowiązek stosowania krajowego kodeksu ładu korporacyjnego lub kodeksu postępowania opracowanego przed spółkę; jest zdania, że wszelkie odstępstwa od kodeksu postępowania powinny być wyjaśniane w zrozumiały sposób, a poza wyjaśnieniami należałoby opisać i wyjaśnić alternatywne środki z zakresu ładu korporacyjnego;

45. podkreśla potrzebę poprawy funkcjonowania istniejących zasad zarządzania i zaleceń oraz zapewnienia ich przestrzegania, zamiast nakładania wiążących europejskich zasad dotyczących ładu korporacyjnego;

46. uważa, że kodeksy postępowania mogą prowadzić do zmiany zachowań, oraz że zapisana w nich elastyczność umożliwia powstanie innowacyjnych rozwiązań, które będą się opierać na wzorcowych praktykach z całej UE; uważa, że dzielenie się wzorcowymi praktykami poprawiłoby ład korporacyjny w UE;

o

o o

47. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

(1) Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0165. (2) Dyrektywa 2007/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie wykonywania niektórych praw akcjonariuszy spółek notowanych na rynku regulowanym.

(*) Procedura z zaangażowanymi komisjami – art. 50 Regulaminu

WSKAZÓWKI

Komisja Gospodarcza i Monetarna zwraca się do Komisji Prawnej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1. z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę Komisji dotyczącą unijnych ram ładu korporacyjnego; uważa, że ze względu na różnorodny charakter obowiązujących ram krajowych i poszczególnych spółek giełdowych, w odniesieniu do ładu korporacyjnego należy zastosować proporcjonalne i elastyczne podejście; nawołuje do unikania nadmiernych obciążeń biurokratycznych, przy jednoczesnym uwzględnieniu ambitnych celów dotyczących wzrostu gospodarczego wyznaczonych w strategii „Europa 2020”oraz na mocy przepisów dyrektywy 2006/46/WE;

2. uważa, że spółki powinny ustanowić mechanizmy (szkolenia, zebrania informacyjne, regularne biuletyny itd.), które zwiększą wiedzę, udział i odpowiedzialność akcjonariuszy, a także powinny wymieniać się najlepszymi praktykami, o ile nie nałoży to na nie nadmiernych obciążeń;

3. stwierdza, że koniecznym warunkiem jest, aby dobrze zarządzana spółka była przejrzysta oraz odpowiedzialna przed pracownikami, akcjonariuszami i – w stosownych przypadkach – innymi zainteresowanymi stronami;

4. uważa, że w następstwie kryzysu finansowego można wyciągnąć wnioski z największych niepowodzeń w świecie biznesu;

5. opowiada się przy tym jednak za pewną powściągliwością i apeluje o bardzo krytyczną ocenę wszystkich inicjatyw pod kątem celów, jakie mają zostać osiągnięte, i stosunku kosztów do korzyści w przypadku tego typu inicjatyw;

6. jest zdania, że podejście wedle zasady „jedna miara dla wszystkich” jest nieodpowiednie, biorąc pod uwagę znaczne zróżnicowanie przedsiębiorstw w Europie, a w szczególności różnice między spółkami giełdowymi i spółkami nienotowanymi na giełdzie; jest przekonany o słuszności podejścia „przestrzegaj lub wyjaśnij”, obejmującego kodeksy najlepszych praktyk i uregulowanie oparte na zasadach, oraz o słuszności bardziej rygorystycznego nadzoru na poziomie krajowym i unijnym, który zapewni wiarygodność i wysoką jakość informacji i wyjaśnień przedstawianych przez przedsiębiorstwa, co z kolei ułatwi sprawowanie kontroli przez akcjonariuszy; uważa, że działania wykonawcze powinny być podejmowane w przypadku, gdy przedsiębiorstwu nie uda się wyjaśnić powodów odejścia od odpowiedniego kodeksu, oraz że takie przypadki powinny być podawane do wiadomości publicznej; uważa, że w przypadku przedsiębiorstw o znaczeniu systemowym należy zastosować wzmocnione procedury typu „przestrzegaj lub wyjaśnij”, dzięki którym właściwy organ nadzoru może upewnić się do co tego, czy wyjaśnienie jest zrozumiałe i zawiera informacje potrzebne akcjonariuszom do podjęcia decyzji o uznaniu wyjaśnienia za zadowalające;

7. podkreśla, że zielona księga dotyczy jedynie spółek notowanych na giełdzie, lecz uważa, że prawidłowe zarządzanie może również przynieść korzyści spółkom z rynku pozagiełdowego i zachęca Komisję, aby we współpracy z organizacjami przedsiębiorców opracowała niewiążące wytyczne dla takich spółek;

8. zauważa tymczasem, że w celu podniesienia skuteczności w egzekwowaniu zasady „przestrzegaj lub wyjaśnij” należy wykorzystać wzajemną presję przez podanie do wiadomości publicznej sprawozdań z monitorowania spółek;

9. jest zdania, że należy ułatwić identyfikację akcjonariuszy, tak aby zachęcać do dialogu między przedsiębiorstwami i ich akcjonariuszami oraz ograniczyć ryzyko nadużyć związane z oddawaniem pustych głosów;

10. zgadza się z Komisją w sprawie potrzeby zwiększenia identyfikacji akcjonariuszy i z zadowoleniem przyjmuje jej propozycje w tej kwestii zawarte w dyrektywie o przejrzystości; wzywa pozostałe państwa członkowskie do przyznania emitentom prawa do poznania tożsamości akcjonariuszy krajowych;

11. uważa, że kodeksy postępowania mogą prowadzić do zmiany zachowań, oraz że zapisana w nich elastyczność umożliwia powstanie innowacyjnych rozwiązań, które będą się opierać na najlepszych praktykach z całej UE; uważa, że dzielenie się najlepszymi praktykami poprawiłoby ład korporacyjny w UE;

12. jest zdania, że istniejące kodeksy należy wzmocnić oraz że wymagane są skuteczniejsze monitorowanie kodeksów i wyższa jakość wyjaśnień; podkreśla, że akcjonariusze (nie tylko większościowi, ale również mniejszościowi) muszą skutecznie odegrać swoją rolę w zarządzaniu spółkami, powinni w większym stopniu przyczyniać się do odpowiedzialnego zarządzania przedsiębiorstwami, oraz podkreśla, że należy ich również zachęcać do myślenia w kategoriach długoterminowych wyników finansowych danej spółki; jest zdania, że między innymi akcjonariusze powinni mieć prawo do odrzucenia na walnym zgromadzeniu polityki płacowej określonej przez komisję ds. wynagrodzeń; jest zdania, że akcjonariusze powinni powiadamiać organy regulacyjne w przypadku gdy wyjaśnienie przedstawione przez daną spółkę w związku z odejściem od kodeksu postępowania jest nie do przyjęcia;

13. odnotowuje brak postępów w zwiększaniu różnorodności płciowej w zarządach spółek; wzywa Komisję, aby wymagała od spółek notowanych na giełdzie opisania w sprawozdaniu rocznym stosowanej strategii różnorodności, w tym w odniesieniu do płci, oraz postępów na rzecz osiągnięcia tych celów; podkreśla, że zarządzanie przedsiębiorstwem i polityka płacowa powinny respektować i promować zawarte w unijnych dyrektywach zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn;

14. uznaje, że niezbędna jest przejrzystość transakcji z podmiotami powiązanymi oraz że znaczące transakcje z udziałem podmiotu powiązanego powinny być zgłaszane do organu odpowiedzialnego za dopuszczenie do obrotu na giełdzie, wraz z pismem od niezależnego doradcy, potwierdzającym, że transakcja jest słuszna i uzasadniona, lub też transakcje takie powinny podlegać głosowaniu udziałowców, w którym podmiot powiązany nie może wziąć udziału; proponuje, aby w porozumieniu z odpowiednimi organami krajowymi ESMA wydał wytyczne dotyczące odpowiednich wartości referencyjnych;

15. podkreśla, że dobrze zarządzana spółka powinna być przejrzysta i odpowiadać przed akcjonariuszami oraz –w odpowiednich przypadkach – innymi zainteresowanymi stronami; potwierdza, że w celu ograniczenia ryzyka dyrektorzy podmiotów o charakterze korporacyjnym przy podejmowaniu decyzji muszą pamiętać o trwałym rozwoju i długofalowych interesach spółki;

16. z zadowoleniem przyjmuje opracowanie kodeksów dobrych praktyk dla inwestorów instytucjonalnych w całej Unii Europejskiej; uważa, że europejski kodeks dobrych praktyk mógłby zostać przygotowany na podstawie obowiązujących modeli oraz przy współpracy z organami krajowymi;

17. zauważa brak długofalowej perspektywy w obrębie rynku oraz wzywa Komisję do przeglądu całego przedmiotowego ustawodawstwa, aby sprawdzić, czy niektóre z wymogów nie przyczyniły się w niezamierzony sposób do tej krótkowzroczności; w szczególności z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji, aby zrezygnować z wymogu kwartalnego składania sprawozdań przewidzianego w dyrektywie w sprawie przejrzystości, wymogu, który w niewielki sposób poszerza informacje posiadane przez akcjonariuszy i umożliwia jedynie krótkoterminowe transakcje handlowe;

18. podkreśla potrzebę zapewnienia, aby członkowie zarządu spółki byli wybierani na podstawie szerokiego zestawu kryteriów obejmujących doświadczenie i kwalifikacje w danej dziedzinie;

19. podkreśla, że kluczowe znaczenie ma zagwarantowanie, aby dyrektorzy niewykonawczy poświęcali odpowiedni czas na kontrolowanie i nadzorowanie odnośnych spółek oraz że liczba mandatów, które dyrektor niewykonawczy mógłby sprawować, powinna w związku z tym brać pod uwagę skalę i złożoność działalności oraz dodatkowe obowiązki związane ze stanowiskiem kierowniczym, a za tym idzie powinna być ograniczona;

20. podkreśla konieczność odseparowania funkcji dyrektora generalnego od prezesa oraz podkreśla, że role te powinny być łączone tylko w wyjątkowych okolicznościach;

21. apeluje o obowiązkową przerwę dla dyrektorów wykonawczych, którzy pragną objąć stanowisko dyrektora niewykonawczego w tej samej firmie, tak aby zapewnić właściwą niezależność nadzoru sprawowanego przez dyrektorów niewykonawczych;

22. z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji, zgodnie z którym spółki notowane na giełdzie powinny ujawniać swoją politykę płacową, wynagrodzenie poszczególnych dyrektorów i wyniki głosowania akcjonariuszy w sprawie wynagrodzeń oraz tworzyć niezależne komitety ds. wynagrodzeń, i popiera obowiązkowe ujawnianie wynagrodzeń poszczególnych dyrektorów wykonawczych i niewykonawczych spółek notowanych na giełdzie;

23. stwierdza, że choć ryzyko jest często nieodłącznym elementem działalności biznesowej ważne jest, aby zarządy jasno definiowały politykę ryzyka spółki i gwarantowały odpowiedni i niezależny nadzór nad procesami zarządzania ryzykiem;

24. odnotowuje szereg korzyści, jakie przynosi akcjonariat pracowniczy, w tym wzrost produktywności i zaangażowania pracowników na rzecz spółki, oraz wzywa Komisję do współpracy z państwami członkowskimi na rzecz rozszerzenia zasięgu akcjonariatu pracowniczego i zachęcania do jego wprowadzania;

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO

WSKAZÓWKI

Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Prawnej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla znaczenie utworzenia bardziej przejrzystego, stabilnego, wiarygodnego i odpowiedzialnego sektora przedsiębiorstw w UE, charakteryzującego się udoskonalonym ładem korporacyjnym; jest zdania, że sektor przedsiębiorstw, oprócz dbania o lepsze wyniki gospodarcze i tworzenie godnych miejsc pracy, powinien być w stanie uwzględniać w swojej działalności kwestie społeczne, etyczne i środowiskowe oraz wypełniać swoje zobowiązania zarówno względem pracowników, akcjonariuszy, jak i całego społeczeństwa;

2.  jest jednak zdania, że poprzez samo prawidłowe zarządzanie nie zapobiegnie się podejmowaniu nadmiernego ryzyka; w związku z tym wzywa do przeprowadzenia niezależnego audytu i opracowania zasad uwzględniających różnorodność kultur korporacyjnych występujących w UE;

3.  uważa, że w następstwie kryzysu finansowego można wyciągnąć wnioski z największych bankructw w świecie biznesu;

4.  zwraca uwagę, że ramy ładu korporacyjnego mają na celu stworzenie i zapewnienie solidnego otoczenia biznesowego, w którym odpowiedzialność i szacunek dla pracy harmonizują z prężnym rozwojem przedsiębiorstw, które tworzą więcej miejsc pracy i prowadzą do stabilności gospodarczej i społecznej;

5.  wskazuje na fakt, że ład korporacyjny powinien między innymi ułatwiać relacje z różnymi zainteresowanymi stronami w przedsiębiorstwie, jak na przykład z pracownikami, którzy przyczyniają się do sukcesu i wyników przedsiębiorstwa i pozostają od nich zależni; przypomina zatem o znaczeniu regularnego dialogu i zaangażowania pracowników w kwestie związane z przedsiębiorstwem, które może również przyjąć formę współstanowienia w ładzie korporacyjnym, zgodnie z definicją w Europejskim słowniku stosunków pracy(1), a ponadto wyraża rozczarowanie w związku z faktem, że w zielonej księdze nie nadano temu aspektowi dostatecznej wagi;

6.  jest zdania, że określona w 2004 r. przez OECD definicja ładu korporacyjnego, zgodnie z którą ład korporacyjny obejmuje szereg relacji pomiędzy kierownictwem przedsiębiorstwa, jego zarządem, akcjonariuszami a innymi zainteresowanymi stronami w przedsiębiorstwie, powinna być szerzej propagowana;

7.  podkreśla, że skuteczne regulacje dotyczące ładu korporacyjnego powinny również opierać się na zasadach takich jak jasność, harmonizacja, przejrzystość, egzekwowanie i nakładanie sankcji, a także na skutecznym funkcjonowaniu zarządu, odpowiednim zaangażowaniu akcjonariuszy oraz efektywnym monitorowaniu i egzekwowaniu kodeksów ładu korporacyjnego;

8.  podkreśla potrzebę zapewnienia lepszego funkcjonowania i egzekwowania istniejących zasad ładu korporacyjnego i zaleceń, zamiast wprowadzać wiążące europejskie zasady dotyczące ładu korporacyjnego;

9.  wzywa Komisję do poddawania wszystkich proponowanych przez siebie wniosków ustawodawczych dotyczących ładu korporacyjnego analizie, która powinna koncentrować się na celach do osiągnięcia oraz na potrzebie utrzymania konkurencyjności przedsiębiorstw;

10. popiera ustanowienie zróżnicowanych i proporcjonalnych zasad w odniesieniu do małych i średnich spółek giełdowych;

11. jest zdania, że podejście na zasadzie „jedna miara dla wszystkich” jest nieprzydatne, biorąc pod uwagę znaczne zróżnicowanie przedsiębiorstw w Europie, a w szczególności różnice między spółkami giełdowymi a nienotowanymi na giełdzie;

12. jest przekonany, że dobrowolne kodeksy postępowania są najskuteczniejszym sposobem na osiągnięcie prawidłowego ładu korporacyjnego;

13. uważa, że inicjatywy dotyczące ładu korporacyjnego powinny iść w parze z proponowanymi przez Komisję inicjatywami dotyczącymi społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw; jest zdania, że w szczególności w obecnej sytuacji gospodarczej i społecznej społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw mogłaby, w połączeniu z ładem korporacyjnym, umożliwić nawiązanie bliższych kontaktów między przedsiębiorstwami i środowiskiem społecznym, w którym te przedsiębiorstwa się rozwijają i działają;

14. jest zdania, że należy propagować i zwiększać informowanie pracowników, konsultowanie się z nimi i ich udział w podejmowaniu decyzji zgodnie z prawem europejskim i krajowym, ze szczególnym uwzględnieniem MŚP; uważa, że większy udział może motywować pracowników oraz że ich uprzywilejowany wgląd w wewnętrzne procedury przedsiębiorstwa może umożliwić przedstawicielom pracowników wnoszenie znacznego wkładu w zapewnianie zróżnicowania i jakości rad nadzorczych, a przez to przyczyniać się do długofalowej trwałości strategii korporacyjnych;

15. apeluje o większą różnorodność, w tym zróżnicowanie pod względem płci i komplementarność poszczególnych umiejętności, wiedzy fachowej i doświadczenia w zarządach oraz radach nadzorczych przedsiębiorstw i ich strukturach, tak aby czerpać korzyści z bardziej różnorodnych poglądów, debat i wyzwań, talentów oraz stylów przywództwa na najwyższych szczeblach hierarchii w przedsiębiorstwach;

16. podkreśla znaczenie większej reprezentacji kobiet w zarządach przedsiębiorstw oraz na innych najwyższych stanowiskach, zgodnie z Kartą kobiet przyjętą przez Komisję; zauważa, że państwa członkowskie i przedsiębiorstwa przedsięwzięły zróżnicowane środki, w tym parytety, w celu zwiększenia reprezentacji kobiet w zarządach przedsiębiorstw; podkreśla jednak, że oprócz istniejących praktyk potrzebne jest również opracowanie środków na rzecz różnorodności, środków na rzecz godzenia życia prywatnego z pracą zawodową oraz doradztwa zawodowego wewnątrz firm; zachęca przedsiębiorstwa do przyłączenia się do inicjatywy „Kobiety u władzy: zobowiązanie dla Europy”, ogłoszonej przez Komisję w dniu 1 marca 2011 r. oraz do realizacji jej celów;

17. uważa, że potrzebna jest większa przejrzystość w procesie rekrutacji kadry kierowniczej wysokiego szczebla oraz zwraca uwagę, że profile członków, zróżnicowane doświadczenia kierownicze oraz międzynarodowe, krajowe lub regionalne doświadczenie zawodowe mogą się przyczyniać do zwiększenia skuteczności funkcjonowania zarządu;

18. jest zdania, że do obowiązków członków zarządu i rady nadzorczej należy korzystanie ze szkoleń i programów doskonalenia zawodowego niezbędnych do wywiązywania się przez nich z powierzonych im zadań, w stosownych przypadkach z pomocą przedsiębiorstwa;

19. uważa, że ważne jest zapewnienie równego i sprawiedliwego traktowania wszystkich akcjonariuszy, biorąc pod uwagę to, że ochrona akcjonariuszy mniejszościowych jest w Europie bardzo skomplikowana, gdyż trudno jest im reprezentować swoje interesy w spółkach, w których dominują inni akcjonariusze;

20. apeluje o opracowanie zrównoważonej polityki wynagrodzeń, która powinna opierać się na długoterminowym funkcjonowaniu poszczególnych pracowników i przedsiębiorstw, w których są zatrudnieni; jest zdania, że uwzględnienie opcji na akcje jako elementu systemów wynagrodzenia powinno być ograniczone do minimum; opowiada się jednak za wspieraniem dobrowolnych systemów akcjonariatu pracowniczego, poddanych szczegółowej ocenie, aby uniknąć narażenia pracowników na ryzyko wynikające z braku zróżnicowania, i dostępnych dla wszystkich pracowników spółki; uważa, że akcjonariat pracowniczy powinien umożliwiać pracownikom udział w zyskach, ale nie może w żadnych okolicznościach zastępować pensji ani wynagrodzenia pracowników, ani też ograniczać prawa do rokowań zbiorowych;

21. popiera uwzględnienie w zmiennym wynagrodzeniu menedżerów elementów długoterminowej stabilności, takich jak uzależnienie ich zmiennego wynagrodzenia od osiągania celów w zakresie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, do których to celów zalicza się bezpieczeństwo i higiena w miejscu pracy, zadowolenie pracownika z pracy itp.;

22. popiera pełne i obowiązkowe:

- coroczne ujawnianie polityki i systemów wynagrodzeń członków zarządu oraz profilu ryzyka spółek;

- zewnętrzne oceny zarządów i komitetów zarządzających spółek giełdowych przeprowadzane co najmniej co trzy lata, wraz z (coroczną) oceną przeprowadzaną przez sam zarząd spółki zgodnie z zaleceniami Komisji(2);

- ujawnienie pełnej działalności gospodarczej wszystkich członków zarządu, w tym wszystkich stanowisk zajmowanych w innych zarządach;

- ujawnienie porównania wynagrodzenia w zależności od płci;

23. uważa, że niezbędne jest podjęcie kroków zmierzających do zwiększenia przejrzystości ładu korporacyjnego i do ustanowienia systemu ujawniania informacji niefinansowych; uważa ponadto, że kroki te powinny być proporcjonalne do wielkości przedsiębiorstwa i nie powinny tworzyć dodatkowych obciążeń administracyjnych dla MŚP jako głównych pracodawców w UE;

24. uważa, że spółki nie stosujące się do kodeksów ładu korporacyjnego powinny mieć obowiązek przedstawiania szczegółowych wyjaśnień dotyczących takich decyzji na zasadzie „przestrzegaj lub wyjaśnij” oraz opisywania przyjętych alternatywnych rozwiązań; uważa, że w przypadku stosowania metody „przestrzegaj lub wyjaśnij” najkorzystniejszy mógłby być mechanizm monitorowania, w którym wysoko ceni się przejrzystość oraz wiarygodność i wysoką jakość informacji.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO

(1) Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound). (2) Zalecenie Komisji 2005/162/WE z dnia 15 lutego 2005 r. dotyczące roli dyrektorów niewykonawczych lub będących członkami rady nadzorczej spółek giełdowych i komisji rady (nadzorczej) (Dz.U. L 52 z 25.2.2005, s. 51).

WSKAZÓWKI

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się do Komisji Prawnej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę Komisji, podkreśla jednak, że zmienione ramy powinny wspierać skuteczne narzędzia wdrażania, konkretne środki oraz wzmożony nadzór na szczeblu krajowym i unijnym, aby uniknąć ryzyka, że ramy te zostaną formalnie przyjęte tylko przez zarządy; jest przekonany, że zmienione ramy muszą również uwzględniać fakt, że prawo spółek w państwa członkowskich jest wynikiem różnych tradycji i opiera się na różnych zasadach prawnych oraz że należy szanować te różnice wypracowując minimalny unijny model ładu korporacyjnego pozwalający między innymi na bardziej długoterminową perspektywę zaangażowania pracowników w zarządy spółek;

2.  uważa, że środki wykonawcze powinny objąć:

· działania mające na celu rozszerzenie odpowiedzialności poszczególnych członków zarządów oraz spółek, w tym ewentualne krajowe systemy sankcji za pomocą sposobów i środków odpowiadających różnym tradycjom prawnym,

· roczną konferencję prezesów zarządów spółek, podczas której wręczone zostaną nagrody za dobre zarządzanie,

· wymóg, że członkowie zarządów mają spełniać warunki formalne odnoszące się do kwalifikacji i wiedzy oraz że informacje o wakatach w zarządach będą podawane do wiadomości publicznej,

· środki dotyczące podawania do wiadomości publicznej danych na temat działalności w szarej strefie, konfliktów interesów oraz transakcji typu „cross-trade” między spółkami głównymi i zależnymi;

· sprawozdanie roczne Komisji obejmujące czarną listę spółek nieprawidłowo stosujących zasady ładu korporacyjnego;

3.  choć z zadowoleniem przyjmuje dobrowolne umowy sektorowe opierające się na zasadzie „przestrzegaj lub wyjaśnij” oraz zachęca do zawierania takich umów na szczeblu unijnym, przyznaje, że kryzys finansowy spowodował, że kwestionuje się ich skuteczność; jest przekonany, że Komisja powinna dokonać oceny stosowania klauzul „przestrzegaj lub wyjaśnij” oraz zakresu włączania tych klauzul lub klauzul alternatywnych do jakichkolwiek ram unijnych, zarówno dobrowolnie, jak i obowiązkowo;

4.  zwraca się do Komisji i państw członkowskich o uwzględnienie rozmiaru i obrotu spółek unijnych w procesie ustalania środków w dziedzinie ładu korporacyjnego, aby nie utrudniać skutecznego zarządzania MŚP;

5.  podkreśla, że sprecyzowanie oraz rozdzielenie funkcji dyrektora generalnego i prezesa zarządu jest absolutnie konieczne, przynajmniej w odniesieniu do przedsiębiorstw zatrudniających ponad 50 pracowników i których wartość obrotów przekracza 1 mln EUR;

6.  wspiera wymóg publicznego ujawnienia danych na temat polityki różnorodności oraz domaga się konkretnych środków mających na celu rozszerzenie reprezentacji kobiet w zarządach, najlepiej za pomocą instrumentów tzw. prawa miękkiego; podkreśla również potrzebę podjęcia odpowiednich środków – takich jak zapewnienie opieki nad dziećmi – sprzyjających urzeczywistnieniu równowagi płci;

7.  uznając, że do uprawnień rocznego zgromadzenia akcjonariuszy spółki należy powoływanie członków zarządu wyraża przekonanie, że liczba miejsc zajmowanych przez członków zarządów w różnych spółkach jednocześnie powinna być ograniczona oraz że należy stopniowo wyeliminować wpływ na procesy decyzyjne osób nieformalnie powiązanych z przedsiębiorstwem;

8.  przychyla się do przyjęcia sprawozdania z oceny pracy zarządu przed wyborem jego członków na kolejną kadencję, które to sprawozdanie powinno zostać udostępnione akcjonariuszom;

9.  uważa, że zarządzanie ryzykiem powinno być centralnym elementem zasad ładu korporacyjnego i powinno stanowić podstawowy obowiązek dyrektora i zarządu; jest zdania, że zarządzanie ryzykiem powinno również obejmować ryzyko niefinansowe, np. w dziedzinie szkód środowiskowych lub łamania praw człowieka;

10. uważa, że zarządy powinny podejmować właściwe środki w celu zapobiegania utrzymywaniu się zjawiska krótkoterminowości w dziedzinie ładu korporacyjnego, szczególnie w dziedzinie konstrukcji umów o zarządzaniu aktywami;

11. zdecydowanie opowiada się za wprowadzeniem mechanizmu europejskiego, który umożliwiałby emitentom identyfikację akcjonariuszy, aby ułatwić dialog w sprawie ładu korporacyjnego i wykluczyć ewentualne nadużycia wynikające z egzekwowania prawa głosu na walnym zgromadzeniu przez osoby niezainteresowane długoterminową sytuacją spółki („empty voting”); uważa, że akcjonariusze muszą być w stanie odgrywać kluczową rolę w zarządzaniu spółkami i bardziej aktywnie przyczyniać się do odpowiedzialnego ładu korporacyjnego;

12. popiera roztoczenie większej ochrony nad akcjonariuszami mniejszościowymi, przy jednoczesnym zastosowaniu środków pozwalających na uniknięcie nadużyć i na zachęcenie akcjonariuszy do skupienia się na długoterminowych wynikach finansowych ich spółki;

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

WSKAZÓWKI

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Prawnej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  jest zdania, że rzeczywisty ład korporacyjny musi przyczyniać się do promowania trwałego wzrostu i odpowiedzialności społecznej na rynku wewnętrznym i być nastawiony na konkurencyjność oraz długoterminowe strategie inwestycyjne;

2.  jest zdania, że jak stwierdzono w komunikacie Komisji z dnia 27 października 2010 r. zatytułowanym „W kierunku Aktu o jednolitym rynku”(1), zasadnicze znaczenie ma to, że przedsiębiorstwa europejskie dają wyraz najwyższej odpowiedzialności zarówno wobec swoich pracowników i akcjonariuszy, jak i ogółu społeczeństwa;

3.  wzywa środowisko przedsiębiorców do przyjęcia wspólnej odpowiedzialności i do większego zaangażowania na rzecz wspierania zrównoważonej konsumpcji jako integralnego elementu strategii spółki;

4.  wzywa przedsiębiorstwa i akcjonariuszy do zwiększenia różnorodności zawodowej i społecznej zarządów spółek w celu sprzyjania debacie i pojawieniu się nowych pomysłów; podkreśla, że różnorodność jest korzystna dla bardziej reprezentatywnego podejmowania decyzji na stanowiskach kierowniczych w spółkach;

5.  podkreśla, że właściwe uwzględnienie zaangażowania akcjonariuszy jest ważne, jeżeli chce się prowadzić długoterminowe strategie i unikać krótkoterminowych nieodpowiednich działań ze strony inwestorów, co czasami zagraża przetrwaniu odnośnych przedsiębiorstw, a zatem w konsekwencji drobnym akcjonariuszom, pracownikom i konsumentom;

6.  zaleca państwom członkowskim monitorowanie, czy spółki zapewniają akcjonariuszom odpowiednie oświadczenia dotyczące ładu korporacyjnego, aby zapewnić pełną przejrzystość i głębszą wiedzę akcjonariuszy na temat praktyk w zakresie ładu korporacyjnego w celu lepszego chronienia akcjonariuszy i obywateli przed podejmowaniem nadmiernego ryzyka i uwzględnianiem jedynie perspektywy krótkoterminowej;

7.  uważa, że należy zwiększyć udział pracowników w procesie podejmowania decyzji w przedsiębiorstwach, na przykład za pośrednictwem akcjonariatu pracowniczego, w celu poprawy motywacji i spójności wewnątrz przedsiębiorstw;

8.  podkreśla zdecydowanie, że zarządzanie przedsiębiorstwem i polityka płacowa mają być rzetelne oraz respektować i promować zawarte w unijnym prawodawstwie zasady równości wynagrodzeń i równego traktowania kobiet i mężczyzn; zwraca się do Komisji o przedstawienie środków mających na celu zapewnienie bardziej zrównoważonej reprezentacji kobiet w zarządach spółek, aby osiągnąć co najmniej 40-procentową reprezentację każdej płci do 2020 r.;

9.  proponuje, aby ze środkami, które mogą zostać przedsięwzięte na rzecz bardziej zrównoważonej reprezentacji kobiet w radach dyrektorów, wiązało się zobowiązanie komitetów ds. nominacji do określenia wraz z przedstawianymi propozycjami działań, jakie podjęły w celu osiągnięcia tego celu, zachęcanie do tworzenia systemów wzajemnych porównań między radami dyrektorów w przedsiębiorstwach publicznych i prywatnych, szkolenie komitetów ds. nominacji, tworzenie wykazów kobiet o wysokich kompetencjach mogących kandydować oraz zachęcanie do przeprowadzania procesu rekrutacji w sposób otwarty, a nie do nieprzejrzystych nominacji; wzywa Komisję, aby wymagała od spółek notowanych na giełdzie opisania w sprawozdaniu rocznym stosowanej strategii różnorodności, w tym w odniesieniu do płci, celów określonych z myślą o realizacji strategii oraz postępów na rzecz osiągnięcia tych celów; podkreśla, że strategie korporacyjne w dziedzinie zarządzania i wynagrodzeń muszą być zgodne z zasadą równego traktowania kobiet i mężczyzn przewidzianą w dyrektywach unijnych oraz że powinny one sprzyjać tej zasadzie;

10. podkreśla konieczność zwiększenia roli akcjonariuszy w tworzeniu polityki wynagrodzeń dla dyrektorów;

11. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji na rzecz transgranicznego głosowania akcjonariuszy jako sposobu zlikwidowania barier we współpracy akcjonariuszy w ramach rynku wewnętrznego, pod warunkiem, że będzie to przebiegać w przejrzysty i bezpieczny sposób;

12. z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji, zgodnie z którym przedsiębiorstwa powinny ujawniać swoją politykę płacową i wyniki głosowania akcjonariuszy w sprawie wynagrodzeń oraz tworzyć niezależne komitety ds. wynagrodzeń;

13. apeluje do Komisji o przedstawienie współmiernych propozycji mających na celu określenie na szczeblu europejskim wytycznych co do rodzaju informacji udostępnianych akcjonariuszom w rocznych sprawozdaniach przedsiębiorstw. jest zdania, że informacje te powinny być wysokiej jakości i użyteczne;

14. zachęca Komisję do dostosowania dobrych praktyk w zakresie zarządzania spółkami do właściwości i potrzeb MŚP, z uwzględnieniem ograniczonych zasobów MŚP, szczególnie w zakresie administracji i zasobów ludzkich.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

(1) COM(2010)0608.