Procedura : 2011/2178(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0083/2012

Teksty złożone :

A7-0083/2012

Debaty :

PV 19/04/2012 - 19
CRE 19/04/2012 - 19

Głosowanie :

PV 20/04/2012 - 10.3
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2012)0140

SPRAWOZDANIE     
PDF 316kWORD 262k
4 kwietnia 2012
PE 478.465v02-00 A7-0083/2012

w sprawie konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego – administracja elektroniczna jako projekt przewodni

(2011/2178 (INI))

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

Sprawozdawczyni: Silvia-Adriana Ţicău

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
 OPINIA Komisji Kultury i Edukacji
 OPINIA Komisji Prawnej
 WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego – administracja elektroniczna jako projekt przewodni

(2011/2178(INI))

Parlament Europejski,

    uwzględniając dorobek prawny Wspólnoty w dziedzinie rynku wewnętrznego i społeczeństwa informacyjnego,

    uwzględniając komunikat Komisji „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” (COM(2010)2020),

    uwzględniając komunikat Komisji „Europejska agenda cyfrowa” (COM(2010)0245),

    uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie nowej agendy cyfrowej dla Europy: 2015.eu(1),

    uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 września 2010 r. w sprawie pełnego ukształtowania rynku wewnętrznego w handlu elektronicznym(2),

    uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 31 maja 2010 r. w sprawie Europejskiej agendy cyfrowej,

    uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie strategii „Europa 2020”, w tym agendy cyfrowej (punkt 7),

    uwzględniając wytyczne w sprawie zamówień na technologie informacyjno-komunikacyjne oparte na standardach – elementy dobrej praktyki, opublikowane przez Komisję 23 grudnia 2011 r.,

    uwzględniając komunikat Komisji „Czerpanie korzyści z fakturowania elektronicznego w Europie” (COM(2010)0712),

    uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 922/2009/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie rozwiązań interoperacyjnych dla europejskich administracji publicznych (ISA)(3),

    uwzględniając komunikat Komisji „Europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015. Technologie informacyjno-komunikacyjne w służbie inteligentnej, zrównoważonej i innowacyjnej administracji publicznej” (COM(2010) 743),

    uwzględniając komunikat Komisji „W kierunku interoperacyjności europejskich usług użyteczności publicznej – Europejska Strategia Interoperacyjności (EIS) dla europejskich usług użyteczności publicznej (załącznik 1) oraz Europejskie Ramy Interoperacyjności (EIF) dla europejskich usług użyteczności publicznej (załącznik 2)” (COM(2010)0744),

    uwzględniając komunikat Komisji „Plan działania na rzecz administracji elektronicznej w ramach inicjatywy i2010: przyspieszenie wprowadzania elektronicznych usług administracji publicznej w Europie z korzyścią dla wszystkich” (COM(2006)0173),

    uwzględniając komunikat Komisji „Akt o jednolitym rynku. Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania: »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego«” (COM(2011)0206),

    uwzględniając komunikat Komisji z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury teleinformatycznej „Osiągnięcia i dalsze działania na rzecz globalnego bezpieczeństwa cyberprzestrzeni” (COM(2011)0163),

    uwzględniając komunikat Komisji z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie ochrony krytycznej infrastruktury informatycznej „Ochrona Europy przed zakrojonymi na szeroką skalę atakami i zakłóceniami cybernetycznymi: zwiększenie gotowości, bezpieczeństwa i odporności” (COM(2009)0149),

    uwzględniając pakiet otwartych danych Komisji, opublikowany w grudniu 2011 r., na który składają się: komunikat Komisji „Otwarte dane – siła napędowa innowacji, wzrostu gospodarczego oraz przejrzystego zarządzania”, wniosek Komisji w sprawie dyrektywy zmieniającej dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (COM(2011)0877) oraz decyzja Komisji z dnia 12 grudnia 2011 r. w sprawie ponownego wykorzystywania dokumentów Komisji 2011/ 833/UE,

    uwzględniając badanie dotyczące gospodarczego wpływu informacji sektora publicznego, przeprowadzone przez Komisję w 2011 r. (badanie Vickery’ego),

    uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży (COM(2011)0635),

    uwzględniając komunikat Komisji „Spójne ramy budowania zaufania na jednolitym rynku cyfrowym handlu elektronicznego i usług internetowych” (COM(2011)0942),

    uwzględniając komunikat Komisji „Zielona księga – w kierunku zintegrowanego europejskiego rynku płatności realizowanych przy pomocy kart płatniczych, przez Internet i za pośrednictwem urządzeń przenośnych” (COM(2011)0941),

    uwzględniając coroczne sprawozdanie z postępów w ramach zarządzania Europejską agendą cyfrową z 2011 r., opublikowane 22 grudnia 2011 r.,

    uwzględniając komunikat Komisji „Sprawozdanie w sprawie konkurencyjności Europy w dziedzinie technologii cyfrowych: najważniejsze osiągnięcia strategii i2010 w latach 2005–2009” (COM(2009)0390),

    uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie Internetu szerokopasmowego w Europie: inwestycje na rzecz rozwoju opartego na technologiach szerokopasmowych(4),

    uwzględniając badanie społecznego wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych (SMART 2007/0068), opublikowane 30 kwietnia 2010 r.,

    uwzględniając badanie gospodarczego wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych (SMART 2007/0020), opublikowane w styczniu 2010 r.,

    uwzględniając sprawozdanie sporządzone dla Komisji „Plan działania na rzecz administracji elektronicznej w ramach inicjatywy i2010 – sprawozdanie z postępów” (SMART 2008/0042), opublikowane w listopadzie 2009 r.,

    uwzględniając konkluzje prezydencji szwedzkiej z dnia 10 listopada 2009 r. z konferencji w Visby dotyczącej stworzenia bodźców dla Unii online do roku 2015,

    uwzględniając sprawozdanie prezydencji szwedzkiej „Ekologiczne społeczeństwo oparte na wiedzy – program polityczny w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych do roku 2015 na rzecz przyszłego europejskiego społeczeństwa opartego na wiedzy”, opublikowane we wrześniu 2009 r.,

    uwzględniając sprawozdanie Komisji „Przetwarzanie w chmurze – sprawozdanie z konsultacji społecznych”, opublikowane 5 grudnia 2011 r.,

    uwzględniając komunikat Komisji „Plan działania na rzecz e-podpisu i e-identyfikacji w celu ułatwienia świadczenia transgranicznych usług publicznych na jednolitym rynku” (COM(2008)0798),

    uwzględniając dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącą usług na rynku wewnętrznym(5),

    uwzględniając art. 48 Regulaminu,

    uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Kultury i Edukacji oraz Komisji Prawnej (A7-0083/2012),

A.  mając na uwadze, że technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK) wywierają istotny bezpośredni i pośredni wpływ na polityczne, gospodarcze, społeczne, kulturalne i codzienne życie obywateli UE; oraz mając na uwadze, że konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy, który eliminuje wszystkie bariery dla transgranicznych usług elektronicznych i jest wolny od zakłóceń konkurencji, byłby bardzo korzystny dla obywateli UE;

B.   mając na uwadze, że administracja elektroniczna łączy wszystkie technologie i wszystkie wykorzystania związane z informacją, orientacją i formalnościami administracyjnymi online;

C.  mając na uwadze, że sektor TIK odpowiada bezpośrednio za 5% PKB UE, a jego wartość rynkowa wynosi 660 mld EUR rocznie, jednakże o wiele bardziej przyczynia się on do ogólnego wzrostu produktywności (20% bezpośrednio z sektora TIK, a 30% z inwestycji w TIK);

D.  mając na uwadze, że zasady fakturowania elektronicznego nie są jednakowe i że oferowane przez nie zalety są w dużym stopniu niewykorzystane;

E.   mając na uwadze, że technologie informacyjno-komunikacyjne mogą stanowić znaczący wkład w realizację strategii „Europa 2020”, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia, zrównoważonego wzrostu gospodarczego i zwiększenia wydajności, wzmocnienia pozycji obywateli, badań i rozwoju, energii, innowacji i środowiska oraz w zakresie sprostania wielkim wyzwaniom społecznym;

F.   mając na uwadze, że MŚP odgrywają szczególnie ważną rolę na rynku cyfrowym;

G.  mając na uwadze, że chmura obliczeniowa to ekonomiczne i ekologiczne narzędzie, służące poprawie wyników informatycznych przedsiębiorstw publicznych i prywatnych, zmniejszeniu kosztów przetwarzania i ograniczeniu kosztów magazynowania, oferujące tym samym wiele korzyści, które charakteryzuje się jednak brakiem zabezpieczonego połączenia między użytkownikiem a serwerem i w pewnym zakresie utratą kontroli przez użytkownika;

H.  mając na uwadze, że choć tabela wyników agendy cyfrowej z 2011 r. ukazuje postęp, 26% obywateli UE nigdy nie korzystało z Internetu i tylko 48% osób należących do grup najmniej uprzywilejowanych korzystało z niego;

I.    mając na uwadze, że przepaść cyfrowa zarówno pod względem dostępu do Internetu, jak i umiejętności elektronicznych/ umiejętności w zakresie technologii cyfrowych, ma bezpośredni wpływ na wprowadzenie administracji elektronicznej i jest bardzo niekorzystna dla uczestnictwa obywateli w życiu publicznym i demokracji;

J.    mając na uwadze, że konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy musi zapewnić możliwość skutecznego zbudowania ultraszybkich sieci szerokopasmowych i telekomunikacyjnych wszystkich regionów UE, oraz wyeliminować różnice między poziomami rozwoju infrastruktury w państwach członkowskich UE i pomiędzy nimi, tak by zapewnić równowagę demograficzną w słabo zaludnionych regionach;

1.   przyznaje, że sektor TIK wnosi istotny wkład w politykę przemysłową, innowacyjność, wzrost, konkurencyjność i bilans handlowy w UE;

2.   podkreśla, że dla strategii cyfrowej najważniejsi są użytkownicy i że w UE zachodzi pilna potrzeba wzmocnienia świadomości, roli, zaangażowania, perspektyw i zaufania użytkowników w związku z ich ochroną, bezpieczeństwem i prywatnością w ramach społeczeństwa informacyjnego, a także rozwoju kapitału ludzkiego związanego z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi;

3.   ponownie potwierdza, że administracja elektroniczna wzmacnia pozycję obywateli Unii oraz przyczynia się do zreformowania i unowocześnienia administracji publicznej, dzięki czemu staje się ona bardziej przejrzysta i odpowiedzialna oraz pozwala na obniżenie kosztów usług publicznych;

4.   podkreśla, że bariery we wdrażaniu administracji elektronicznej mają nie tylko charakter technologiczny, lecz również organizacyjny, polityczny, prawny i kulturowy oraz że skuteczne rozwiązania i praktyki zwykle w znacznym stopniu zależą od warunków lokalnych;

5. podkreśla, że stworzenie europejskiego obszaru administracji elektronicznej potencjalnie może stać się niezbędną częścią programu ramowego „Horyzont 2020”, ponieważ zachęca do promowania wzrostu gospodarczego i społecznego, stymuluje innowacje i rozwój kapitału ludzkiego oraz przyczynia się do sprostania społecznym i politycznym wyzwaniom, przed którymi stoi UE;

6.   podkreśla konieczność uwzględniania „przepaści cyfrowej”, a jednocześnie zwalczania jej;

7.   zauważa, że chmura obliczeniowa umożliwia dostęp do wspólnego zbioru zasobów informatycznych, które można szybko przekazać przy użyciu nieznacznego wysiłku w dziedzinie zarządzania i minimalnej interakcji z dostawcami usług, oraz że skuteczność chmury polega na jej elastyczności, zwiększeniu wydajności i roli, jaką odgrywa w dziedzinie ochronie środowiska, przy czym konieczne jest, aby była ona przede wszystkim technicznie niezawodna i odporna;

Plan działań na rzecz administracji elektronicznej

8.   z zadowoleniem przyjmuje europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015, Europejską Strategię Interoperacyjności (EIS) oraz Europejskie Ramy Interoperacyjności (EIF) dla europejskich usług użyteczności publicznej (EPS); wzywa państwa członkowskie do podjęcia natychmiastowych działań w celu dostosowywania ich krajowych strategii do tych nadrzędnych programów politycznych;

9.   popiera ogólny cel zwiększenia w 2015 r. wykorzystania usług z zakresu administracji elektronicznej do 50% obywateli (z 41%) i 80% przedsiębiorstw (z 75%), lecz wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do traktowania tych celów jako progów minimalnych;

10. apeluje o opracowanie specjalnych programów i platform administracji elektronicznej w celu ochrony i promowania różnorodności lokalnej, regionalnej, etnicznej i językowej;

11. ubolewa nad tym, że zgodnie z tabelą wyników agendy cyfrowej z 2011 r. tylko 50% użytkowników administracji elektronicznej wypełniało formularze drogą elektroniczną;

12. zwraca uwagę na korelację pomiędzy PKB a dostępnością usług administracji elektronicznej i wzywa do odpowiedniego finansowania rozwoju administracji elektronicznej zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim;

13. podkreśla, że Internet jest coraz częściej wykorzystywany w urządzeniach przenośnych zarówno przez obywateli, jak i przedsiębiorstwa, i wzywa do podjęcia działań, aby zapewnić, że usługi z zakresu administracji elektronicznej będą dostępne i przystosowane do wielu kanałów odbioru, w tym centrów telefonicznych i mobilnego Internetu (mobilna administracja);

14. zauważa, że skuteczna administracja elektroniczna wymaga kompleksowej integracji i optymalizacji procedur administracyjnych przy uwzględnieniu prawa do samorządności lokalnej na wszystkich szczeblach administracyjnych;

15. podkreśla, że administracja elektroniczna jest szczególnie korzystna dla obywateli UE oraz przedsiębiorców, zwłaszcza MŚP, często zmagających się z barierami nie do pokonania w przypadku prowadzenia działalności transgranicznej w UE, ponieważ wiąże się ze zmniejszeniem kosztów i obciążeń administracyjnych oraz ze zwiększeniem wydajności, efektywności, konkurencyjności, przejrzystości, otwartości, skuteczności polityki, dostępności, a także z usprawnieniem procedur, jak również powinna zapewnić mechanizmy ułatwiające budowanie synergii oraz współdzielenie zasobów i możliwości między przedsiębiorstwami, co przyczyni się do powstania środowiska pracy dla MŚP w większym stopniu opartego na współpracy;

16. wzywa państwa członkowskie i Komisję do publikowania danych, których gromadzenie sfinansowano ze źródeł publicznych, w formacie umożliwiającym odczyt mechaniczny (w czasie rzeczywistym) w ramach otwartych licencji, by umożliwić innowacyjne ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego środowiskom akademickim, w tym studentom, ogółowi społeczeństwa, badaczom i przedsiębiorcom, tym samym sprzyjając przejrzystości;

17. zauważa, że dotychczas nie ma jednoznacznej definicji pojęcia „otwartych danych administracyjnych” i że w celu jej uściślenia niezbędne jest wypracowanie wspólnego rozumienia tego pojęcia w drodze publicznej dyskusji;

18. wzywa Komisję do dołożenia wszelkich starań w celu utrzymania wyłączenia placówek edukacyjnych i kulturalnych z zakresu dyrektywy 2003/98/WE;

19. zwraca uwagę, że główne bariery w transgranicznym dostępie do usług elektronicznych administracji publicznej są związane ze stosowaniem identyfikacji elektronicznej i podpisów elektronicznych oraz że na szczeblu unijnym brakuje interoperacyjności;

20. jest zdania, że aby zapewnić skuteczne ogólnoeuropejskie, transgraniczne usługi z zakresu administracji elektronicznej, pozwalające na dwukierunkową lub automatyczną interakcję między administracją a obywatelami lub przedsiębiorstwami, niezbędne są jasne i spójne unijne ramy prawne na rzecz wzajemnego uznawania uwierzytelniania elektronicznego, identyfikacji elektronicznej i podpisów elektronicznych;

21. wzywa Komisję i państwa członkowskie, by stale informowały obywateli o istniejących portalach UE, takich jak SOLVIT i Twoja Europa, ponieważ obecny brak informacji opóźnia dalszy rozwój otoczenia biznesowego i ochrony konsumentów, szczególnie w wymiarze transgranicznym;

22. wzywa Komisję, by śledziła wszystkie istniejące internetowe narzędzia rozwiązywania problemów oraz portale informacyjne prowadzone przez siebie i państwa członkowskie oraz ustanawiała między nimi wzajemne połączenia lub konsolidowała je, o ile jest to możliwe; zaleca tworzenie nowych portali internetowych tylko wówczas, gdy integracja w ramach istniejących rozwiązań nie jest wykonalna;

23. pozytywnie ocenia przyjęcie i wkład planu działania na rzecz e-podpisu i e-identyfikacji oraz projekt pilotażowy STORK w zakresie interoperacyjności transgranicznych usług publicznych; wzywa Komisję do przeglądu dyrektywy w sprawie podpisu elektronicznego oraz wzywa do sporządzenia decyzji, dzięki której zostanie zapewnione wzajemne uznawanie elektronicznej identyfikacji i uwierzytelniania;

24. podkreśla, że w przypadku publicznego przetwarzania danych w placówkach edukacyjnych i kulturalnych dane osobowe muszą być zabezpieczone w drodze indywidualnego dostępu, by chronić je przed niepowołanym wykorzystaniem;

25. uważa, że interoperacyjność podpisu elektronicznego z punktu widzenia administracji elektronicznej wiąże się z kilkoma aspektami prawnymi (stosowanie podpisu elektronicznego w sektorze publicznym – art. 3 ust. 7 dyrektywy w sprawie podpisu elektronicznego; problem relacji pomiędzy podpisem a uwierzytelnieniem; kwestia nadzoru i akredytacji; perspektywa krajowa; poziom zabezpieczeń; ważność podpisu) oraz technicznymi (identyfikatory w certyfikatach; typ podpisu; format podpisu; weryfikowanie podpisu); jest zdania, że w odniesieniu do przekształcenia aplikacji w celu stworzenia ogólnoeuropejskiej usługi zapewniającej pełną interoperacyjność i uwierzytelnianie podpisu elektronicznego najistotniejszym zaleceniem powinno być utworzenie federacji organów walidacyjnych (FVA), która koordynowałaby działania krajowych organów walidacyjnych (NVA) państw członkowskich(6);

26. zwraca uwagę, że Komisja upoważniła Europejski Komitet Normalizacyjny, Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki i Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych do aktualizacji i racjonalizacji europejskich ram prawnych w zakresie normalizacji podpisów elektronicznych; wzywa Komisję do corocznego przedstawienia Parlamentowi sprawozdania z postępów opartego na sprawozdaniach składanych dwa razy w roku przez europejskie organy normalizacyjne;

27. wzywa państwa członkowskie do opracowywania ogólnie dostępnego oprogramowania edukacyjnego dla europejskich placówek edukacyjnych, by wymieniać się informacjami w zakresie najlepszych metod postępowania oraz tworzyć internetowe platformy współpracy oferujące uczniom bezpłatne materiały i zasoby edukacyjne przy uwzględnieniu ochrony danych osobowych i praw autorskich;

28. podkreśla, że należy poddać ocenie systemy administracji elektronicznej i w razie potrzeby wprowadzić do nich zmiany, aby zapewnić, że będą one również dostępne dla użytkowników z innych krajów; podkreśla, że niezbędna jest interoperacyjność na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i unijnym;

29. jest zdania, że interoperacyjność systemów administracji elektronicznej wymaga interoperacyjności krajowych infrastruktur klucza publicznego (Private Key Infrastructures, PKI) przy pomocy europejskiej służby walidacyjnej („europejskiego mostu”);

30. z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie konsultacji społecznych w sprawie projektu wytycznych dotyczących związków między ujednoliceniem standardów TIK i zamówień publicznych oraz zaproszeń do składania ofert w tym zakresie;

31. zachęca państwa członkowskie do opracowania krajowych strategii w dziedzinie administracji elektronicznej, zgodnie z celami i założeniami planu działań na rzecz administracji elektronicznej i agendy cyfrowej, jako środków na rzecz rozwoju jednolitego europejskiego rynku cyfrowego i europejskiego obszaru administracji elektronicznej;

32. zwraca uwagę, że wraz z rozwojem europejskiego planu działań na rzecz administracji elektronicznej, a także infrastruktury i usług na wszystkich poziomach powinny być przestrzegane wymogi w zakresie bezpieczeństwa oraz powinien być zagwarantowany możliwie największy poziom prywatności i ochrony danych osobowych i finansowych w celu zapobieżenia wszelkim próbom nieuprawnionego dostępu;

33. wzywa państwa członkowskie do wykorzystania narzędzi TIK w celu zwiększenia przejrzystości, odpowiedzialności i zaangażowania obywateli, zwiększenia efektywności i konkurencyjności, zmniejszenia obciążeń administracyjnych, czasu i kosztów, usprawnienia procesów administracyjnych, ograniczenia emisji dwutlenku węgla, oszczędzania zasobów publicznych i przyczyniania się do bardziej uczestniczącej demokracji przy jednoczesnym budowaniu zaufania i poczucia pewności;

34. zachęca państwa członkowskie, by zobowiązały podmioty publiczne do udostępniania danych poprzez prowadzenie repozytoriów i katalogów danych publicznych i zapewnienie ustanowienia przepisów w zakresie ujawniania i ponownego wykorzystania, z uwzględnieniem prawa autorskiego i prawa o ochronie baz danych;

35. wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia „pojedynczych punktów kontaktowych” i zaangażowania podmiotów pośredniczących w celu zapewnienia jednolitego, zintegrowanego i łatwo dostępnego systemu punktów kontaktowych dla krajowych i transgranicznych użytkowników usług administracji elektronicznej;

36. podkreśla, że administracja elektroniczna może zwiększyć jakość naszej demokracji i odgrywać istotną rolę w zwiększeniu aktywnego udziału zarówno obywateli, zwłaszcza młodego pokolenia, jak i przedsiębiorstw w życiu publicznym i politycznym oraz procesach demokratycznych; zauważa w tym zakresie, że należy zachęcać do pilotażowych konsultacji lub referendów, zwłaszcza na szczeblu lokalnym;

37. z zadowoleniem przyjmuje udostępnienie oprogramowania do zbierania deklaracji poparcia w Internecie (Online Collection Software, OCS), opracowanego z inicjatywy Komisji w ramach programu ISA i umożliwiającego sygnatariuszom wyrażanie, od dnia 1 kwietnia 2012 r., poparcia dla proponowanych inicjatyw europejskich w Internecie, a organizatorom inicjatyw zarządzanie zbieraniem, przechowywaniem i składaniem podpisów; w związku z tym chciałby jak najszybszego wdrożenia strategii administracji elektronicznej;

38. podkreśla, że interoperacyjne, transgraniczne usługi administracji elektronicznej powinny czerpać korzyści z innowacyjnej architektury i technologii (usługi publiczne świadczone w chmurze obliczeniowej i architektura zorientowana na usługi) i wzywa do modernizacji infrastruktury administracji elektronicznej i internetowych usług użyteczności publicznej, w przypadku których stosuje się protokół IPv6;

39. uznaje znaczny potencjał chmury obliczeniowej, zarówno dla przedsiębiorstw, jak i zwykłych obywateli; podkreśla jednak, że wraz z rosnącym wykorzystywaniem usług świadczonych w chmurze obliczeniowej, konieczne jest zapewnienie nadzoru nad delokalizacją zasobów informatycznych oraz ścisłej kontroli dostępu do serwerów i danych, m.in. po to, aby zapobiec bezprawnemu wykorzystywaniu ich przez inne osoby do celów komercyjnych, w związku z czym kwestie te należy rozwiązać w ramach zaproponowanej przez Komisję reformy przepisów UE o ochronie danych (COM(2012)0011), COM(2012)0010));

40. podkreśla, że bezpieczny transgraniczny system administracji elektronicznej stanowi integralną część programu ochrony europejskiej infrastruktury krytycznej; wzywa do wprowadzenia odpowiednich środków na rzecz ochrony danych i prywatności oraz zminimalizowania podatności na ataki cybernetyczne; dostrzega istotną rolę Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji we wspieraniu starań UE i państw członkowskich na rzecz świadczenia bezpiecznych i solidnych usług administracji elektronicznej; zachęca do wprowadzenia realnych form demokratycznej kontroli wykorzystania danych i stosowanych metod;

41. z zadowoleniem przyjmuje wkład programów IDA, IDABCD i ISA oraz szeroko zakrojonych programów pilotażowych2 w ramach Programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji, jak również forum ePractice w projektowanie i wdrażanie transgranicznych rozwiązań interoperacyjnych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia długoterminowej równowagi tych działań;

42. z zadowoleniem przyjmuje i popiera wniosek w sprawie instrumentu „Łącząc Europę”, w którym przeznacza się prawie 9,2 mld EUR na wsparcie inwestycji w szybkie i bardzo szybkie sieci szerokopasmowe oraz usługi cyfrowe o zasięgu ogólnoeuropejskim; instrument „Łącząc Europę” zapewni dotacje na budowę infrastruktury niezbędnej do rozpowszechnienia dowodów elektronicznych, identyfikacji elektronicznej, administracji elektronicznej, elektronicznych zamówień publicznych, e-zdrowia, e-sprawiedliwości i usług celnych; będzie też służyć zapewnieniu interoperacyjności i pokryciu kosztów utrzymania infrastruktury na szczeblu europejskim, łącząc ze sobą infrastruktury poszczególnych państw członkowskich;

43. uważa, że inicjatywa obligacji projektowych w ramach strategii „Europa 2020” będzie mobilizować do przekazywania prywatnych środków na inwestycje ukierunkowane na przyszłą kluczową infrastrukturę UE, np. drogi, linie kolejowe, sieci energetyczne i rurociągi oraz sieci szerokopasmowe;

44. ponownie podkreśla znaczenie przyszłych usług w zakresie szybkiego Internetu, które przyczynią się do osiągnięcia celów związanych z efektywnością energetyczną i bezpieczeństwem oraz innych możliwości komunikacyjnych w UE (np. skuteczne i inteligentne systemy transportowe, a także systemy komunikacji między osobą i maszyną);

45. z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie pakietu otwartych danych i wzywa państwa członkowskie do wspierania ponownego wykorzystania w sposób innowacyjny informacji sektora publicznego (informacji innych niż osobowe); wzywa do zwiększenia zaangażowania władz lokalnych i regionalnych na rzecz dostępu do informacji sektora publicznego, aby usprawnić zapewnianie informacji społeczeństwu, przedsiębiorstwom i instytucjom oraz ułatwić tworzenie nowych miejsc pracy i jednocześnie wspierać rozwój na szczeblu lokalnym i regionalnym;

46. podkreśla znaczenie metod dokonywania pomiarów (jakościowych i ilościowych) skupionych na wydajności i skuteczności administracji elektronicznej i demokracji za pomocą celów SMART(7), które powinny być aktywnie wykorzystywane przez rządy;

47. ubolewa nad tym, że wykaz wszystkich kluczowych transgranicznych usług publicznych, który ma być udostępniony w Internecie do 2015 r., nie został jeszcze uzgodniony przez państwa członkowskie; wzywa Komisję do zwiększenia starań na rzecz osiągnięcia tego celu;

48. wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia konkretnych narzędzi TIK ułatwiających udział elektroniczny – takich jak powszechne systemy składania petycji elektronicznych – aby dać obywatelom UE oraz stowarzyszeniom przedstawicielskim konkretną możliwość korzystania z prawa do inicjatywy obywatelskiej określonego w art. 11 Traktatu UE;

49. przypomina o podstawowym zobowiązaniu do ograniczenia o połowę przepaści w umiejętnościach w zakresie technologii cyfrowych i kompetencjach informatycznych do 2015 r. i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wnioski na rzecz podniesienia poziomu edukacji i umiejętności w zakresie technologii cyfrowych oraz włączenia cyfrowego, szczególnie wniosku o ustanowienie znajomości technologii cyfrowych i związanych z tym elementów priorytetem do celów rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego (2014-2020); ponownie podkreśla potrzebę przyjęcia podejścia polegającego na „dotarciu do wszystkich obywateli – włączeniu poprzez planowanie” i podkreśla potrzebę ukierunkowania planowania usług administracji elektronicznej na potrzeby użytkowników i obywateli;

50. zwraca się do Komisji i państw członkowskich o uruchomienie programów szkoleń w zakresie technologii cyfrowych, aby propagować pełne wykorzystywanie usług administracji elektronicznej, podnosić umiejętności w zakresie technologii cyfrowych oraz usuwać bariery informatyczne dotykające MŚP i osoby należące do grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, takich jak osoby starsze, osoby niepełnosprawne, mniejszości, imigranci, osoby bezrobotne i żyjące w oddalonych regionach Unii; w tym zakresie e-nauczanie powinno zostać włączone do krajowych strategii kształcenia i szkolenia, również jeżeli chodzi o opracowywanie programów, ocenę wyników szkoleń i rozwój zawodowy nauczycieli i osób prowadzących szkolenia;

51. ubolewa nad opóźnieniami w pracach nad wnioskiem ustawodawczym mającym na celu zapewnienie pełnego dostępu do stron internetowych sektora publicznego do 2015 r.; z zadowoleniem przyjmuje plan działania na rzecz włączenia cyfrowego i wzywa do wdrożenia inicjatywy dostępności sieci (WAI), w tym Wytycznych dotyczących dostępności treści internetowych (WCAG) w odniesieniu do portali administracji elektronicznej oraz dostępnych i przystępnych cenowo spersonalizowanych terminali dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych;

52. w celu zapewnienia jakości świadczenia tych usług zaleca się ich dostosowanie do międzynarodowych norm, zasad i wytycznych dotyczących dobrych praktyk, takich jak norma ISO 27001 w odniesieniu do bezpieczeństwa informacji lub norma ISO 20000 w odniesieniu do jakości procesów zarządzania usługami informatycznymi;

Elektroniczne zamówienia publiczne

53. podkreśla, że elektroniczne zamówienia publiczne umożliwiają udzielanie unijnych zamówień publicznych, a organy publiczne mają dzięki nim maksymalny wybór, co przełoży się na racjonalne wydawanie pieniędzy, przejrzystość, odpowiedzialność, zaufanie publiczne, wzmocnienie rynku wewnętrznego i konkurencji;

54. podkreśla, że wydatki publiczne UE-27 stanowią 16% PKB, i wzywa do rozpoczęcia stosowania najpóźniej do 2015 r. elektronicznych zamówień publicznych w odniesieniu do wszystkich zamówień publicznych; wzywa do wykorzystywania elektronicznych zamówień publicznych również w odniesieniu do koncesji;

55. ubolewa nad tym, że w 2010 r. tylko 13% europejskich przedsiębiorstw wykorzystało Internet do przekazania ofert organom publicznym za pośrednictwem publicznego elektronicznego systemu przetargów; wzywa państwa członkowskie, by zachęcały MŚP do korzystania z elektronicznych zamówień publicznych;

56. podkreśla, że elektroniczne zamówienie publiczne obejmuje dwa etapy – przed(8)i po przydzieleniu zamówienia(9); wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia i zintegrowania obu etapów na swoich portalach elektronicznych zamówień publicznych do 2015 r.;

57. zwraca się do Komisji i państw członkowskich o propagowanie wysokiej jakości projektów z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych w administracji publicznej, tak aby zapewnić z jednej strony osiągnięcie strategicznych celów w zakresie innowacyjności administracji, a z drugiej strony – podwyższenie ogólnych norm pod względem jakości, terminów i kosztów zamówień;

58. wzywa Komisję i państwa członkowskie do: propagowania w organach administracji publicznej szczebla centralnego i lokalnego modelu zamówienia przedkomercyjnego, umożliwiającego instytucjom zamawiającym dzielenie z dostawcami ryzyka i korzyści związanych z projektowaniem, prototypizacją nowych produktów oraz przeprowadzaniem eksperymentów z tymi produktami; połączenia zasobów większej liczby podmiotów zamawiających; stworzenia optymalnych warunków dla szeroko zakrojonego marketingu i rozpowszechniania wyników działalności badawczo-rozwojowej; a także do udzielania pomocy w utrzymywaniu takich projektów w ramach przypisanego im budżetu operacyjnego;

59. zwraca uwagę na pomyślne działania szeroko zakrojonych projektów pilotażowych w zakresie elektronicznych zamówień publicznych PEPPOL i e-CERTIS;

60. podkreśla, że krajowe systemy elektronicznych zamówień publicznych muszą być bardziej zaawansowane, aby ułatwiać świadczenie usług transgranicznych i aby umożliwiać pełne wdrożenie dyrektywy usługowej;

61. wzywa Komisję do przekazania białej księgi dotyczącej wzajemnego połączenia zdolności w dziedzinie elektronicznych zamówień publicznych w UE – strategii na rzecz elektronicznych zamówień publicznych;

62. zachęca Komisję do wprowadzenia mechanizmu monitorowania postępów, problemów oraz podjętych działań naprawczych w ramach wdrażania elektronicznego systemu zamówień publicznych w państwach członkowskich;

63. uważa, że Komisja, jako podmiot odgrywający przewodnią rolę, powinna stanowić przykład dla wszystkich i wdrożyć elektroniczny system zamówień publicznych we wszystkich swoich organach;

E-fakturowanie

64. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę w zakresie e-fakturowania, która ma na celu uczynienie z e-fakturowania głównego sposobu fakturowania w UE do 2020 r., oraz decyzję Komisji ustanawiającą europejskie wielostronne forum w sprawie fakturowania elektronicznego (EMSFEI);

65. podkreśla znaczne korzyści płynące z e-fakturowania, jako instrumentu służącego zwiększeniu wydajności i obniżaniu kosztów zarządzania wszystkimi relacjami klient-dostawca, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym, dzięki skróceniu okresów płatności, zmniejszeniu liczby błędów, usprawnieniu procesu pobierania podatku VAT, ograniczeniu kosztów druku i wysyłki oraz zintegrowaniu procesów biznesowych; podkreśla również, że taki instrument umożliwia zapewnienie większej przejrzystości przepływów informacji i wymiany danych w procesie wystawiania faktur;

66. ma świadomość rozdrobnienia rynku na skutek krajowych zasad e-fakturowania; ubolewa nad tym, że tylko 22% MŚP otrzymuje lub wysyła e-faktury;

67. z zadowoleniem przyjmuje nowe zasady dotyczące podatku VAT(10)w zakresie e-fakturowania, które wprowadzają równoważne traktowanie faktur papierowych i elektronicznych;

68. podkreśla znaczenie pojedynczych punktów kontaktowych dla podatku VAT w celu ułatwienia MŚP transgranicznego handlu elektronicznego i promowania e-fakturowania;

69. podkreśla istotne znaczenie pewności prawa, jasnego środowiska technicznego oraz otwartych, interoperacyjnych rozwiązań w zakresie e-fakturowania opartych na wspólnych wymogach prawnych, procesach biznesowych i normach technicznych ułatwiających przyjęcie ich na dużą skalę;

70. zachęca przemysł oraz europejskie organizacje normalizacyjne do kontynuowania wysiłków na rzecz wspierania konwergencji w kierunku wspólnego modelu danych na potrzeby faktur elektronicznych;

71. docenia inicjatywy Danii, Finlandii, Włoch, Hiszpanii i Szwecji mające na celu wprowadzenie obowiązku e-fakturowania w odniesieniu do organów publicznych i wzywa do tego, aby do 2016 r. e-fakturowanie stało się obowiązkowe dla zamówień publicznych;

72. zwraca uwagę, że transgraniczne problemy związane z interoperacyjnością w zakresie podpisów elektronicznych spowalniają proces przyjęcia transgranicznych rozwiązań z zakresu e-fakturowania;

73. wzywa Komisję do wykorzystania europejskiego wielostronnego forum w sprawie fakturowania elektronicznego do zbadania aspektów prawnych i koordynowania inicjatyw krajowych; wzywa Komisję do przedstawiania co roku sprawozdań i zachęca posłów do PE do udziału w posiedzeniach forum;

74. zachęca państwa członkowskie do ustanowienia krajowych forów w sprawie fakturowania elektronicznego ze zrównoważoną reprezentacją zainteresowanych stron;

75. stwierdza, że konsumenci mający ograniczony dostęp do Internetu lub niemający go wcale nie powinni być ignorowani oraz że konsumenci powinni mieć zawsze możliwość otrzymywania faktur w formie papierowej;

Uwagi ogólne

76. uznaje wartość dodaną 132 projektów realizowanych w ramach priorytetów strategicznych programu CIP-ICT-PSP i podkreśla znaczenie badań, rozwoju i innowacji w tworzeniu i usprawnianiu usług transgranicznych; wzywa do wspierania „łatwego i szybkiego” dostępu do unijnych środków finansowych na badania i rozwój w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz do zwiększenia przydziału środków finansowych na transgraniczne usługi i infrastrukturę administracji elektronicznej na lata 2014–2020;

77. dostrzega wkład i nadrzędną rolę programu ISA w definiowaniu, promowaniu i wspieraniu wdrażania rozwiązań interoperacyjnych i ram dla europejskich administracji publicznych, w dążeniu do synergii i promowaniu ponownego wykorzystywania infrastruktury, usług cyfrowych i rozwiązań w zakresie oprogramowania, a także w przekształcaniu wymogów dotyczących interoperacyjności administracji publicznych w specyfikacje i standardy dotyczące usług cyfrowych oraz wzywa do zwiększenia przydziału środków finansowych na rozwiązania w zakresie interoperacyjności wśród europejskich administracji publicznych (program ISA) na lata 2014–2020;

78. podkreśla, że europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015 stanowi niepowtarzalną okazję do modernizacji i obniżenia kosztów utrzymania europejskich i krajowych administracji publicznych, co umożliwi im pełne wykorzystanie potencjału dalszej integracji europejskiej oraz zwiększanie wzrostu, innowacyjności, mobilności obywateli i możliwości zawodowych dla przedsiębiorstw, szczególnie MŚP, oraz udział społeczeństwa w kształtowaniu polityki; podkreśla znaczenie partnerstwa publiczno-prywatnego oraz rolę sektora prywatnego w dostarczaniu innowacyjnych rozwiązań, aplikacji i usług na potrzeby rozwoju interoperacyjnej infrastruktury administracji elektronicznej w UE oraz w wykorzystywaniu istniejących zasobów;

79. wzywa Komisję do dokonywania rocznej oceny celów agendy cyfrowej, zwłaszcza tych związanych z planem działań na rzecz administracji elektronicznej, oraz do przekazywania Parlamentowi corocznych sprawozdań;

80. z zadowoleniem przyjmuje priorytetowe potraktowanie kwestii dotyczących administracji elektronicznej oraz rynku cyfrowego podczas szwedzkiej, hiszpańskiej, polskiej i duńskiej prezydencji i podkreśla pozytywny wkład konferencji poświęconych administracji elektronicznej w Malmö, Poznaniu i Madrycie; uważa, że lata 2012–2013 to kluczowy okres dla transgranicznej interoperacyjności usług administracji elektronicznej, i w związku z tym z zainteresowaniem oczekuje materiałów i wniosków z konferencji dotyczącej administracji elektronicznej w Kopenhadze, która odbędzie się w marcu 2012 r.;

81. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1)

Dz.U. C 81E z 15.3.2011, s. 45.

(2)

Dz.U. C 50E z 21.2.2012, s. 1.

(3)

Dz.U. L 260 z 3.10.2009, s. 20.

(4)

Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0322.

(5)

Dz.U. L 376 z 27.12.2006, s. 36.

(6)

IDABC – wstępne opracowanie dotyczące wzajemnego uznawania podpisów elektronicznych w aplikacjach administracji elektronicznej, 2007 r.

(7)

SMART: skonkretyzowane, mierzalne, osiągalne, realne, terminowe.

(8)

Elektroniczne zawiadomienie, przetarg elektroniczny, elektroniczne przekazanie oferty, zatwierdzenie podpisu elektronicznego.

(9)

Złożenie zamówienia drogą elektroniczną, fakturowanie elektroniczne, płatność elektroniczna, wykorzystanie podpisu elektronicznego.

(10)

Dyrektywa 2010/45/UE.


UZASADNIENIE

W 2010 r. Komisja Europejska przyjęła strategię „Europa 2020” mającą na celu inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu oraz usprawnienie zarządzania gospodarczego. Jedną z 7 inicjatyw przewodnich europejskiej strategii rozwoju jest Europejska agenda cyfrowa – strategia wykorzystania potencjału, jaki zapewnia szybki postęp technologii cyfrowych.

Bardzo ważnym elementem Europejskiej agendy cyfrowej są technologie informacyjno-komunikacyjne w służbie inteligentnej, bezpiecznej, zrównoważonej i innowacyjnej administracji elektronicznej. Oto niektóre działania związane z administracją elektroniczną: wspieranie jednolitych transgranicznych usług administracji elektronicznej w ramach jednolitego rynku (84), państwa członkowskie powinny zapewnić pełną interoperacyjność usług administracji elektronicznej (89), zagwarantować, aby pojedyncze punkty kontaktowe funkcjonowały jako pełnoprawne centra e-administracji (90), uzgodnić wspólną listę kluczowych transgranicznych usług publicznych (91), wspierać unijne normy, badania interoperacyjności i certyfikację systemów e-zdrowia (77), zaproponowanie zalecenia określającego minimalny wspólny zestaw danych pacjenta (76), decyzja Parlamentu i Rady w sprawie wzajemnego uznawania elektronicznych dowodów osobistych (83), realizacja transgranicznych usług z zakresu e-środowiska (86), biała księga w sprawie wzajemnych połączeń zdolności elektronicznych zamówień publicznych w UE (87), proponowanie przepisów dotyczących interoperacyjności TIK (21), zapewnienie wytycznych w sprawie normalizacji i zamówień publicznych w zakresie TIK (23).

Tablica wyników agendy cyfrowej z 2011 r. przedstawia następujące postępy: 65% ludności regularnie korzysta z Internetu, zasięg sieci szerokopasmowych osiągnął 95,3% (zasięg na obszarach wiejskich objął jedynie 82,4% ludności wiejskiej), liczba abonentów powyżej 10 Mbps sięgnęła prawie 30%, 28,7% gospodarstw domowych mogło korzystać z dostępu do szybkości co najmniej 30 Mbps, 40% ludności korzystało z Internetu w celu nabywania towarów i usług, 57% użytkowników Internetu zajmowało się handlem elektronicznym, udział osób dokonujących transgranicznego nabycia drogą elektroniczną sięgnął 8,8%, 28% MŚP dokonało zakupów przez Internet, a 12,9% – sprzedaży.

Administracja elektroniczna polega na wykorzystywaniu narzędzi i systemów dostępnych dzięki technologiom informacyjno-komunikacyjnym (TIK) w celu świadczenia na rzecz obywateli i przedsiębiorstw lepszych usług publicznych. Rozwój administracji elektronicznej w większości państw członkowskich uznaje się z jednej strony za oparty na biurotyce, sieci wzajemnych połączeń między organami administracji publicznej, a z drugiej strony – na tworzeniu właściwych treści i aplikacji cyfrowych.

Na szczeblu unijnym od 2001 r. monitoruje się 20 podstawowych usług publicznych: 12 usług na rzecz obywateli (podatki dochodowe, poszukiwanie pracy, świadczenia zabezpieczenia społecznego, dokumenty osobiste, rejestracja pojazdów, pozwolenie na budowę, zgłoszenie na policję, biblioteki publiczne, zaświadczenia o stanie cywilnym, zmiana adresu, e-zdrowie) i 8 na rzecz przedsiębiorstw (składki na ubezpieczenie społeczne pracowników, podatek od osób prawnych, VAT, rejestracja firmy, przekazanie danych do urzędu statystycznego, deklaracja celna, pozwolenia środowiskowe, zamówienia elektroniczne). Postęp w przenoszeniu tych usług na drogę elektroniczną mierzy się za pomocą 4-poziomowych ram: umieszczenie informacji w Internecie, interakcja jednokierunkowa (pobieranie formularzy), interakcja dwukierunkowa (pobieranie formularzy, wypełnianie formularzy w Internecie) i pełna transakcja elektroniczna obejmująca dostawę i płatność.

Administracja elektroniczna była głównym elementem planów działania e-Europa, eEurope+, eEurope2005 oraz ram polityki „i2010 – Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”.

Zgodnie z 9. oceną porównawczą średnia dostępność elektronicznych usług publicznych w UE osiągnęła w 2010 r. 82%. Najlepsze wyniki osiągnęły Austria, Irlandia, Włochy, Malta, Portugalia i Szwecja. Ocena pokazuje, że usługi dla przedsiębiorstw są bardziej zaawansowane niż te dla obywateli.

Konkurencyjny rynek cyfrowy wymaga ograniczenia biurokracji i wprowadzenia usprawnionych usług publicznych niezbędnych do założenia firmy. 55% usług niezbędnych do założenia firmy świadczonych jest bądź to za pośrednictwem specjalnego portalu lub w sposób automatyczny w Austrii, Danii, Estonii, Irlandii, Szwecji i Wielkiej Brytanii. Tylko 46% usług przydatnych dla bezrobotnych świadczonych jest za pośrednictwem specjalnego portalu. Jeśli chodzi o stopień elektronicznego zaawansowania 20 podstawowych usług, liderami w tym zakresie są Malta, Portugalia, Szwecja, Austria, Słowenia i Estonia.

Zgodnie z najnowszymi danymi Eurostatu w 2010 r. 66% małych, 85% średnich i 90% dużych przedsiębiorstw przekazywało organom publicznym wypełnione formularze drogą elektroniczną. Najczęstszym rodzajem interakcji przedsiębiorstw z organami publicznymi w krajach UE-27 przy wykorzystaniu Internetu było pobieranie formularzy elektronicznych (76%), a następnie uzyskiwanie informacji (74%) i dostarczenie wypełnionych formularzy (69%). W przypadku UE-27 ponad 70% przedsiębiorstw, które dostarczyły wypełnione formularze drogą elektroniczną, korzystały z Internetu w celu złożenia deklaracji VAT (76%) lub zadeklarowania składek na ubezpieczenie społeczne swoich pracowników (72%) odpowiednim krajowym organom publicznym. 54% przedsiębiorstw korzystało z Internetu w celu złożenia deklaracji dotyczących podatku od osób prawnych, a tylko 31% korzystało z Internetu w celu złożenia deklaracji celnych lub akcyzowych.

W 2010 r. małe gminy były aż dwa razy mniej dostępne w Internecie niż te większe. Państwa członkowskie powinny wspierać zwłaszcza małe organy administracji lokalnej, które mają mniejsze możliwości (strategię, finansowanie i zdolności) świadczenia usług elektronicznych.

Kluczowe czynniki

Kluczowe czynniki, szczególnie zarządzanie identyfikacją elektroniczną (eIDM), interoperacyjność i otwarte standardy, to najważniejsze warunki wstępne skutecznej administracji elektronicznej.

Skuteczny system administracji elektronicznej zapewniający dwukierunkową lub automatyczną interakcję między administracją a obywatelami lub przedsiębiorstwami wymaga wzajemnego uznawania i interoperacyjności elektronicznej identyfikacji, uwierzytelniania, elektronicznych podpisów oraz infrastruktury klucza publicznego (PKI).

Na szczeblu unijnym interoperacyjność oznacza, że aplikacja administracji elektronicznej w danym kraju akceptuje podpisy elektroniczne wysyłane przez osoby fizyczne lub prawne z innych krajów, nawet jeśli podpis jest tworzony przy pomocy poświadczeń pochodzących z podmiotu świadczącego usługi certyfikacyjne działającego w innym kraju. Ponieważ wiele aplikacji opiera się tylko na podmiotach świadczących usługi certyfikacyjne akredytowanych przez ich krajowy organ akredytacyjny, pełna operacyjność oznaczałaby, że ich własny krajowy organ akredytacyjny musiałby akredytować zagraniczny podmiot świadczący usługi certyfikacyjne albo należałoby ustanowić wielostronne umowy między organami akredytacyjnymi z poszczególnych krajów.

Państwa członkowskie stosują różne modele w aplikacjach administracji elektronicznej wykorzystujących podpisy elektroniczne, przy czym większość krajów UE przyjęło w swoich aplikacjach administracji elektronicznej podpisy elektroniczne, nie uwzględniając podpisów elektronicznych tworzonych przez przedsiębiorstwa i osoby fizyczne w innych krajach. Ramy regulacyjne, techniczne i organizacyjne są zawsze formułowane ze ściśle krajowego punktu widzenia. Wiele aplikacji opiera się wyłącznie na podmiotach świadczących usługi certyfikacyjne akredytowanych przez ich krajowe organy akredytacyjne. Oznacza to, że obcokrajowcy muszą fizycznie zarejestrować się w kraju, w którym wykorzystuje się aplikację. Tylko nieliczne krajowe aplikacje administracji elektronicznej są dostępne dla obcokrajowców: Finlandia – Lomake.fi (serwis oferujący formularze elektroniczne sektora publicznego), Irlandia – internetowa usługa podatkowa ROS, Holandia – Elektronische aangifte, Słowenia – państwowy portal oferujący kompleksowe usługi dla przedsiębiorstw (one stop shop), Szwecja – serwis internetowy umożliwiający rejestrację firmy.

Główną przeszkodą dla transgranicznego wykorzystywania podpisów elektronicznych jest brak zaufania do podpisów elektronicznych pochodzących z innego kraju oraz trudność w weryfikowaniu tych podpisów. W odniesieniu do podobnych aplikacji kraje niekoniecznie wymagają tego samego rodzaju podpisu elektronicznego. Może się zdarzyć, że ta sama aplikacja w jednym kraju opiera się tylko na znaku identyfikacyjnym użytkownika lub ochronie hasłem, zaś inna wymaga kwalifikowanego podpisu elektronicznego w przypadku transakcji tego samego typu. W związku z tym przy podejmowaniu decyzji o poziomie bezpieczeństwa podpisów w aplikacjach elektronicznej administracji i elektronicznego zarządzania państwa członkowskie powinny uwzględnić interoperacyjność transgraniczną.

Państwa członkowskie powinny dokonać przeglądu wymogów swoich ram w zakresie podpisów elektronicznych w celu wyeliminowania przeszkód w dostawie usług transgranicznych. Interoperacyjne aplikacje z zakresu transgranicznej administracji elektronicznej powinny opierać się na podmiotach świadczących usługi certyfikacyjne, które nie narzucają konkretnych, nieujednoliconych interfejsów.

Znaczący krok w kierunku interoperacyjnego i transgranicznego zastosowania (kwalifikowanych) podpisów elektronicznych osiągnięto poprzez przyjęcie decyzji 2009/767/WE w celu ustanowienia wymogów ram wspólnotowych w sprawie zaufanych list podmiotów świadczących usługi certyfikacyjne, zwłaszcza tych wydających kwalifikowane certyfikaty.

Komisja Europejska zaproponuje przegląd dyrektywy dotyczącej podpisu elektronicznego w celu zapewnienia transgranicznego uznawania i interoperacyjności bezpiecznych systemów uwierzytelniania elektronicznego oraz decyzję mającą na celu zapewnienie wzajemnego uznawania identyfikacji elektronicznej i uwierzytelniania elektronicznego w całej UE.

Ogólnoeuropejska, interoperacyjna administracja elektroniczna musi w pełni wykorzystywać innowacyjne podejście techniczne, np. chmury usług publicznych i architekturę zorientowaną na usługi (architekturę SOA). Architektura zorientowana na usługi zwiększa transgraniczną interoperacyjność systemów administracji elektronicznej za pomocą rozbudowanej architektury modułowej. Umożliwiając ponowne wykorzystanie usług, przekazywanie informacji i oddzielenie usług od ich interfejsów, architektura SOA zwiększa interoperacyjność administracji elektronicznej i udział wielu usługodawców. Na przykład w administracji elektronicznej systemy bezpieczeństwa muszą być niezależne od aplikacji i skalowalne. Innowacyjna administracja elektroniczna wymaga również modernizacji infrastruktury administracji elektronicznej, w przypadku której wykorzystuje się protokół IPv6 (portale, strony internetowe, aplikacje itd.).

Usługi o dużym zasięgu

Wdrożenie usług administracji elektronicznej o dużym zasięgu przyczynia się do wykorzystania technologii informacyjno-komunikacyjnych w służbie inteligentnej, zrównoważonej i innowacyjnej administracji. Usługi o dużym zasięgu są ważne dla ograniczania kosztów, transgranicznej interoperacyjności i osiągnięcia jednolitego rynku.

Biorąc pod uwagę, że rynek zamówień publicznych stanowi 16% PKB UE, a MŚP stanowią 99% europejskich przedsiębiorstw, należy zwrócić szczególną uwagę na transgraniczną interoperacyjność systemów zamówień elektronicznych oraz na masowe przyjęcie e-fakturowania. Choć 70% organów publicznych rozpoczęło prace w zakresie zamówień elektronicznych, ich ogólne wykorzystanie (5% wszystkich zamówień) nie pozwala jeszcze na duże korzyści. Gdy będą one w pełni dostępne i powszechnie stosowane, mogą przyczynić się do ograniczenia kosztów zakupów organów publicznych nawet o 30%. Mimo to odpowiednio 14 i 12 państw członkowskich jest obecnie w fazie wdrażania etapu przed i po udzieleniu zamówienia.

Na lata 2007–2013 UE przeznaczyła w ramach programu spójności 15,2 mld EUR na informatyzację i komunikację, a w ramach Europejskiego planu naprawy gospodarczej 1,02 mld na inwestycje w szerokopasmową infrastrukturę w celu osiągnięcia stuprocentowego zakresu w UE do końca 2010 r. (cel przesunięty na 2013 r.). We wniosku w sprawie instrumentu „Łącząc Europę” przewidziano prawie 9,2 mld EUR na wsparcie inwestycji w szybkie i bardzo szybkie sieci szerokopasmowe oraz usługi cyfrowe o zasięgu ogólnoeuropejskim. Instrument „Łącząc Europę” zapewni dotacje na budowę infrastruktury niezbędnej do rozpowszechnienia dowodów elektronicznych, identyfikacji elektronicznej, administracji elektronicznej, zamówień elektronicznych, e-zdrowia, Europeany, e-sprawiedliwości i usług celnych, będzie też służyć zapewnieniu interoperacyjności i pokryciu kosztów utrzymania infrastruktury na szczeblu europejskim, łącząc ze sobą infrastruktury poszczególnych państw członkowskich.

Obywatele i przedsiębiorstwa będą czerpać korzyści z usług administracji elektronicznej dostosowanej do potrzeb użytkowników. Za wdrożenie usług administracji elektronicznej odpowiedzialność ponoszą państwa członkowskie. Poza europejskim funduszem przyczyniającym się do ogólnoeuropejskiej interoperacyjności usług administracji elektronicznej państwa członkowskie muszą zapewnić niezbędne zasoby finansowe, techniczne i ludzkie na rzecz wdrożenia usług administracji elektronicznej o dużym zasięgu. Zachęca się państwa członkowskie do przyjęcia optymalnego zestawu nowych technologii, otwartej specyfikacji oraz innowacyjnej architektury w celu sprawnego świadczenia skutecznych, bezpiecznych i transgranicznych interoperacyjnych usług administracji elektronicznej na wszystkich szczeblach.

Rozwój administracji elektronicznej przez UE i państwa członkowskie powinien opierać się na współpracy między organami administracji publicznej z pełnym poszanowaniem zasad leżących u podstaw europejskich usług publicznych: poszanowania zasady pomocniczości i proporcjonalności, zorientowania na użytkowniku, poszanowania prywatności i dostawy usług wieloma kanałami, włączenia i dostępności, bezpieczeństwa, wielojęzyczności, upraszczania procedur administracyjnych, przejrzystości, ochrony informacji, otwartości, ponownego wykorzystywania, neutralności technologicznej i możliwości dostosowywania rozwiązań, skuteczności i efektywności.


OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (22.11.2011)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego – administracja elektroniczna jako projekt przewodni

(2011/2178 (INI))

Sprawozdawca: Gianni Pittella

WSKAZÓWKI

Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla, że potencjał rozwoju usług internetowych dla obywateli i firm w Europie powinien być w pełni wykorzystany; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do udoskonalenia i opracowania procedur informacyjnych i administracyjnych dostępnych w Internecie;

2.  zwraca się do Komisji o opracowanie wszechstronnej strategii budowy faktycznie cyfrowej Europy, której jednym z filarów jest administracja elektroniczna; podkreśla, że Europejski plan działań na rzecz administracji elektronicznej na lata 2011–2015 stanowi niepowtarzalną okazję do modernizacji i redukcji kosztów po stronie europejskich i krajowych organów administracji publicznej, co umożliwi im pełne wykorzystanie potencjału dalszej integracji europejskiej oraz zwiększanie wzrostu, innowacyjności, mobilności obywateli i możliwości zawodowych dla przedsiębiorstw, szczególnie MŚP, oraz udział społeczeństwa w definiowaniu strategii politycznych;

3.  zwraca uwagę na związek między celami europejskiego planu działań na rzecz administracji elektronicznej i skutecznym wdrożeniem unijnej agendy cyfrowej; podkreśla, że administracja elektroniczna jest zależna od technicznych warunków wstępnych dotyczących interoperacyjności transgranicznej, otwartych specyfikacji, wymiany informacji oraz stosowania kluczowych elementów umożliwiających funkcjonowanie, takich jak elektroniczne systemy zarządzania tożsamością i elektroniczne systemy płatności;

4.  jest zdania, że administracja elektroniczna powinna być postrzegana jako krok w kierunku otwartej administracji, która ma charakter przejrzysty, uczestniczący i współpracujący; w związku z tym wzywa państwa członkowskie do promowania otwartego dostępu do danych publicznych oraz wykorzystywania technologii Web 2.0, tak aby zwiększać udział obywateli; uważa, że zasadę otwartej administracji należy wdrażać w ramach stopniowego procesu podzielonego na następujące kolejne etapy: zwiększenie przejrzystości, umożliwienie udziału, ułatwienie współpracy i wdrożenie międzywydziałowego procesu administrowania;

5.  podkreśla, że w kontekście jednolitego rynku cyfrowego Unia musi w pełni wykorzystywać potencjał osiągnięć w dziedzinie nowych technologii, TIK i Internetu przy tworzeniu mniej kosztownych, bardziej skutecznych i przejrzystych systemów administracji elektronicznej w Europie, co przyniesie ogromne korzyści europejskim obywatelom, konsumentom, lokalnym władzom i MŚP;

6.  wzywa Komisję, aby bardziej zaangażowała się w rozwój usług administracji elektronicznej, dzięki zapewnieniu wytycznych i wsparcia, gromadzeniu sprawdzonych rozwiązań i ułatwianiu wymiany informacji między państwami członkowskimi;

7.  podkreśla potrzebę ułatwienia mobilności w obrębie jednolitego rynku oraz ograniczenia biurokracji w codziennym życiu obywateli poprzez umożliwienie im komunikowania się, dokonywania transakcji oraz wysyłania dokumentów i informacji elektronicznych do organów administracji publicznej w całej UE, a także ich otrzymywania od tych organów i do zapewnienia na przykład rzeczywistej możliwości przenoszenia praw w dziedzinie zabezpieczenia społecznego; podkreśla, że dostęp do procedur internetowych oraz informacji może zmniejszyć biurokrację i koszty, zwiększyć efektywność administracji i w znaczny sposób poprawić nastawienie obywateli do wszystkich szczebli administracyjnych, jak również otoczenie biznesowe w UE;

8.  podkreśla, że w ramach dalszych usprawnień cyfrowych i modernizacji sektora publicznego w państwach członkowskich należy uwzględniać podstawowe potrzeby zwykłych obywateli, szczególnie tych w najbardziej niekorzystnym położeniu, takich jak osoby młode, bez wykształcenia, niepełnosprawne lub pozbawione dostępu do Internetu, tak aby zagwarantować wszystkim obywatelom UE równy dostęp do usług publicznych wysokiej jakości;

9.  wzywa Komisję i państwa członkowskie, by stale informowały obywateli o istniejących portalach UE, takich jak SOLVIT i Twoja Europa, ponieważ obecny brak informacji opóźnia dalszy rozwój otoczenia biznesowego i ochrony konsumentów, szczególnie w wymiarze transgranicznym;

10. wzywa Komisję, by śledziła wszystkie istniejące internetowe narzędzia rozwiązywania problemów oraz portale informacyjne prowadzone przez Komisję i państwa członkowskie oraz ustanawiała między nimi wzajemne połączenia lub konsolidowała je, o ile jest to możliwe; zaleca tworzenie nowych portali internetowych tylko wówczas, gdy integracja w ramach istniejących rozwiązań nie jest wykonalna;

11. wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do opracowania zakrojonych na szeroką skalę portali administracji elektronicznej na użytek działalności gospodarczej, aby ułatwić powstawanie przedsiębiorstw oraz działalność transgraniczną; wyraża opinię, że pojedyncze punkty kontaktowe, o których mowa w dyrektywie usługowej, mogłyby stanowić podstawę dla takich usług; zauważa, że występują różnice w odniesieniu do przyjazności dla użytkownika, dostępności oraz usług świadczonych przez pojedyncze punkty kontaktowe w poszczególnych państwach członkowskich; wzywa Komisję, by nieustannie monitorowała tę sytuację oraz udzielała porad i wsparcia państwom członkowskim, jeżeli istnieje taka konieczność;

12. podkreśla, że propagowanie administracji elektronicznej oraz rozwój zabezpieczonych usług elektronicznych dla MŚP należy uznać za jeden z kluczowych priorytetów przy tworzeniu konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego, zgodnie z programem Small Business Act oraz zasadą „najpierw myśl na małą skalę”;

13. podkreśla, że rozwijając infrastrukturę oraz usługi w ramach planu działania na rzecz administracji elektronicznej, należy zapewnić optymalny poziom i przepisy w sprawie ochrony danych osobowych, a także wdrożenie ich w państwach członkowskich w jednolity sposób, aby zapobiec wszelkiemu nieuprawnionemu wyszukiwaniu danych osobowych, takich jak przyzwyczajenia zakupowe, stan zdrowia lub dokumentacja medyczna i dopilnować, by wykorzystywanie tych danych było zarezerwowane wyłącznie do celów zgodnych z prawem, na przykład zwalczania uchylania się od opodatkowania, oraz by wymiana zgromadzonych informacji nie wykraczała poza bezwzględnie konieczny zakres;

14. podkreśla znaczenie promowania i wykorzystywania najbardziej zaawansowanych technologii opracowanych dzięki działalności badawczo-rozwojowej, żeby zapewnić bezpieczeństwo i ochronę danych przed cyberatakami;

15. wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do zwiększenia zaangażowania władz lokalnych i regionalnych na rzecz dostępu do informacji dotyczących sektora publicznego, aby usprawnić udzielanie informacji społeczeństwu, przedsiębiorstwom i instytucjom oraz ułatwić tworzenie nowych miejsc pracy na szczeblu lokalnym i regionalnym, nie doprowadzając przy tym do nakładania się istniejących źródeł informacji na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym;

16. zachęca państwa członkowskie, by zobowiązały podmioty publiczne do udostępniania danych poprzez prowadzenie repozytoriów i katalogów danych publicznych i zapewnienie ustanowienia przepisów w zakresie ujawniania i ponownego wykorzystania, z uwzględnieniem prawa autorskiego i prawa o ochronie baz danych;

17. podkreśla potrzebę dalszego rozwijania na jednolitym rynku bezpiecznych i efektywnych usług elektronicznych, takich jak elektroniczna identyfikacja i elektroniczne uwierzytelnianie, jak również elektronicznych aplikacji biznesowych, takich jak elektroniczne fakturowanie; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji dotyczącą zapewnienia wzajemnego uznawania elektronicznego uwierzytelniania i elektronicznej identyfikacji w całej UE, a także zmiany dyrektywy w sprawie podpisów elektronicznych zgodnie z komunikatem Komisji dotyczącym Aktu o jednolitym rynku; wzywa Komisję do przedłożenia wniosku w sprawie harmonizacji fakturowania elektronicznego w Unii Europejskiej;

18. wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do poprawy interoperacyjności poszczególnych platform elektronicznych w zakresie zamówień publicznych istniejących już w państwach członkowskich; wspiera zwiększanie zasobów związanych z inicjatywami takimi jak PEPPOL oraz e-CERTIS; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia niezbędnych szkoleń wszystkim uczestnikom elektronicznych zamówień publicznych, a szczególnie MŚP, tak aby mogli oni lepiej zrozumieć i stosować mechanizmy tego systemu;

19. przypomina o znaczeniu przyjmowania odpowiednich środków ustawodawczych w zakresie podpisów elektronicznych i uwierzytelnienia elektronicznego w celu zapewnienia bezpiecznego, efektywnego i wzajemnie połączonego europejskiego rynku elektronicznych zamówień publicznych zwiększającego konkurencyjność, innowacyjność oraz udział MŚP;

20. wyraża ubolewanie, że plan działania Komisji nie poświęca większej uwagi kwestiom takim, jak wkład administracji na rzecz promowania debaty publicznej; wskazuje potrzebę zwiększenia publicznego uczestnictwa w procesie politycznym; wzywa te państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, by wprowadziły system głosowania elektronicznego, tak aby doprowadzić do większego udziału społeczeństwa obywatelskiego w procesie politycznym; podkreśla znaczenie wspierania wszelkich rodzajów polityki mającej na celu poprawę wiedzy na temat TIK; podkreśla potrzebę zapewnienia zarówno obywatelom, jak i przedsiębiorstwom stosownych i jasnych informacji na temat usług elektronicznych;

21. podkreśla, że wspieranie zwiększania znajomości podstawowych technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) oraz przezwyciężanie luki w dostępności i różnic w wyposażeniu technicznym, z jakiego korzystają obywatele, to podstawowe wymogi zapewnienia wszystkim obywatelom możliwości stosowania TIK;

22. uważa, że administracja elektroniczna powinna mieć na celu zwiększenie udziału demokratycznego poprzez przejrzyste konsultacje społeczne i zaangażowanie w proces kształtowania polityki skierowane do wszystkich obywateli, jak również zainteresowanych stron i władz lokalnych; wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia otwartych mechanizmów konsultacji społecznych jako stałego elementu procesu podejmowania decyzji; jest zdania, że państwa członkowskie powinny też opracować innowacyjne techniki i narzędzia uczestnictwa obywatelskiego w ramach swoich organów administracji i monitorować jakość konsultacji społecznych w porównaniu z organizacjami pozarządowymi;

23. wzywa Komisję i państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia konkretnych narzędzi TIK ułatwiających udział elektroniczny – takich jak powszechne systemy składania petycji elektronicznych – aby dać obywatelom UE oraz stowarzyszeniom przedstawicielskim konkretną możliwość korzystania z prawa do inicjatywy obywatelskiej określonego w art. 11 Traktatu o Unii Europejskiej.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

22.11.2011

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

33

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pablo Arias Echeverría, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, António Fernando Correia De Campos, Jürgen Creutzmann, Cornelis de Jong, Małgorzata Handzlik, Iliana Ivanova, Eija-Riitta Korhola, Edvard Kožušník, Hans-Peter Mayer, Gianni Pittella, Phil Prendergast, Mitro Repo, Robert Rochefort, Heide Rühle, Matteo Salvini, Christel Schaldemose, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Emilie Turunen, Bernadette Vergnaud, Barbara Weiler

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Regina Bastos, María Irigoyen Pérez, Constance Le Grip, George Lyon, Emma McClarkin, Konstantinos Poupakis, Sylvana Rapti, Marc Tarabella, Kyriacos Triantaphyllides, Wim van de Camp

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Ramona Nicole Mănescu


OPINIA Komisji Kultury i Edukacji (18.11.2011)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego – administracja elektroniczna jako projekt przewodni

(2011/2178 (INI))

Sprawozdawczyni: Marietje Schaake

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla, że paneuropejskie platformy administracji elektronicznej mogłyby poprawić dostęp do informacji o usługach publicznych i strategiach politycznych, do komunikatów rządowych i samorządowych, kultury i edukacji, jak również przyczyniają się do skutecznego działania rządu, przejrzystości i mobilności w ramach jednolitego rynku, a także większej demokratyzacji poprzez włączenie obywateli w proces tworzenia polityki;

2.  podkreśla konieczność uwzględniania „przepaści cyfrowej”, a jednocześnie zwalczania jej;

3.  podkreśla potrzebę zachęcania do kształcenia w dziedzinie technologii cyfrowych oraz potrzebę zaufania w celu osiągnięcia integracyjnej i dostępnej dla wszystkich administracji elektronicznej ułatwiającej zaangażowanie obywateli; w tym kontekście za najważniejsze uważa stawienie czoła przeszkodom, które uniemożliwiają części społeczeństwa dostęp do Internetu; podkreśla potrzebę poprawy kształcenia w dziedzinie technologii cyfrowych przede wszystkim wśród osób, którym brakuje podstawowych umiejętności elektronicznych;

4.  apeluje o opracowanie specjalnych programów i platform administracji elektronicznej w celu ochrony i promowania różnorodności lokalnej, regionalnej, etnicznej i językowej;

5.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do aktywnego angażowania obywateli, przedsiębiorców, władz samorządowych i placówek edukacyjnych w kształtowanie przyjaznych dla użytkownika platform administracji elektronicznej przy zastosowaniu w miarę możliwości oprogramowania typu open-source i norm interoperacyjnych, a tym samym do wspierania demokracji uczestniczącej i budowania zaufania w demokratyczne formy rządów;

6.  zauważa, że skuteczna administracja elektroniczna wymaga kompleksowej integracji i optymalizacji procedur administracyjnych przy uwzględnieniu prawa do samorządności lokalnej na wszystkich szczeblach administracyjnych;

7.  wzywa państwa członkowskie i Komisję do publikowania danych, których gromadzenie sfinansowano ze źródeł publicznych, w formacie umożliwiającym odczyt mechaniczny (w czasie rzeczywistym) w ramach otwartych licencji, by umożliwić innowacyjne ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego środowiskom akademickim, w tym studentom, ogółowi społeczeństwa, badaczom i przedsiębiorcom, tym samym sprzyjając przejrzystości;

8.  zauważa, że dotychczas nie ma jednoznacznej definicji pojęcia „otwartych danych administracyjnych” i że w celu jej uściślenia niezbędne jest wypracowanie wspólnego rozumienia tego pojęcia w drodze publicznej dyskusji;

9.  wzywa Komisję do dołożenia wszelkich starań w celu utrzymania wyłączenia placówek edukacyjnych i kulturalnych z zakresu dyrektywy 2003/98/WE;

10. podkreśla, że w przypadku publicznego przetwarzania danych w placówkach edukacyjnych i kulturalnych dane osobowe muszą być zabezpieczone w drodze indywidualnego dostępu, by chronić je przed niepowołanym wykorzystaniem;

11. wzywa państwa członkowskie do opracowywania ogólnie dostępnego oprogramowania edukacyjnego dla europejskich placówek edukacyjnych, by wymieniać się informacjami w zakresie najlepszych metod postępowania oraz tworzyć internetowe platformy współpracy oferujące uczniom bezpłatne szkolne materiały i zasoby edukacyjne przy uwzględnieniu ochrony danych osobowych i praw autorskich;

12. zachęca państwa członkowskie do wprowadzenia i dalszego rozwijania administracji elektronicznej w państwach członkowskich, w których jest ona mniej rozwinięta lub w ogóle nierozwinięta, gdyż stanowi ona skuteczne narzędzie ograniczania kosztów administracyjnych w sektorze publicznym;

13. wyraża zaniepokojenie faktem, że w Europie nadal utrzymuje się wysoki poziom analfabetyzmu cyfrowego, co znacznie ogranicza możliwości czerpania korzyści z technologii cyfrowych, a także wzywa państwa członkowskie do uwzględnienia edukacji w zakresie technologii cyfrowych i związanych z nimi umiejętności przekrojowych w ich systemie edukacji oraz do inwestowania w kształcenie obywateli, niezależnie od wieku, w dziedzinie technologii cyfrowych;

14. zauważa, że projekty dotyczące administracji elektronicznej często wykraczają poza ramy budżetowe, i wzywa Komisję do uwzględnienia znaczenia utrzymania takich projektów w ramach przypisanego im budżetu operacyjnego;

15. podkreśla znaczenie udostępnienia usług administracji elektronicznej, które umożliwiają obywatelom Unii Europejskiej prowadzenie działalności gospodarczej oraz naukę i pracę we wszystkich państwach członkowskich i przypomina, że usługi te powinny przyczynić się do zmniejszenia wydatków publicznych.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

10.11.2011

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

30

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Magdi Cristiano Allam, Zoltán Bagó, Malika Benarab-Attou, Lothar Bisky, Piotr Borys, Silvia Costa, Santiago Fisas Ayxela, Mary Honeyball, Cătălin Sorin Ivan, Petra Kammerevert, Morten Løkkegaard, Marek Henryk Migalski, Katarína Neveďalová, Doris Pack, Chrysoula Paliadeli, Marco Scurria, Joanna Senyszyn, Emil Stoyanov, Hannu Takkula, Sampo Terho, Helga Trüpel, Gianni Vattimo, Sabine Verheyen

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Liam Aylward, Heinz K. Becker, Ivo Belet, Timothy Kirkhope, Hans-Peter Martin, Georgios Papanikolaou

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Pablo Zalba Bidegain


OPINIA Komisji Prawnej (26.1.2012)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie konkurencyjnego jednolitego rynku cyfrowego – administracja elektroniczna jako projekt przewodni

(2011/2178 (INI))

Sprawozdawca: Jean-Marie Cavada

WSKAZÓWKI

Komisja Prawna zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o uwzględnienie w projekcie rezolucji następujących zaleceń:

A. mając na uwadze, że administracja elektroniczna łączy wszystkie technologie i wszystkie wykorzystania związane z informacją, orientacją i formalnościami administracyjnymi online;

B.  mając na uwadze, że zasady fakturowania elektronicznego nie są jednakowe i że oferowane przez nie zalety są w dużym stopniu niewykorzystane;

C. mając na uwadze, że Unia Europejska zyskałaby na wdrożeniu środków służących skonsolidowaniu jednolitego europejskiego rynku jako funkcjonalnej rzeczywistości oraz zapewnieniu konkretnych korzyści dla administracji, przedsiębiorstw i obywateli;

D. mając na uwadze, że chmura obliczeniowa to ekonomiczne i ekologiczne narzędzie, służące poprawie wyników informatycznych przedsiębiorstw publicznych i prywatnych, zmniejszeniu kosztów przetwarzania i ograniczeniu kosztów magazynowania, oferujące tym samym wiele korzyści, które charakteryzuje się jednak brakiem zabezpieczonego połączenia między użytkownikiem a serwerem i w pewnym zakresie utratą kontroli przez użytkownika;

1.  przypomina o konieczności określenia już teraz dobrych praktyk i metod przydatnych do rozwoju administracji elektronicznej przez ustalenie zasad interoperacyjności i zasad bezpieczeństwa oraz dostępności dla wszystkich zainteresowanych;

2.  zauważa, że chmura obliczeniowa umożliwia dostęp do wspólnego zbioru zasobów informatycznych, które można szybko przekazać przy użyciu nieznacznego wysiłku w dziedzinie zarządzania i minimalnej interakcji z dostawcami usług, oraz że skuteczność chmury polega na jej elastyczności, zwiększeniu wydajności i ochronie środowiska, przy czym musi ona być przede wszystkim technicznie niezawodna i odporna;

3.  kładzie nacisk na fakt, że intensyfikacja wykorzystania chmury obliczeniowej wymaga bezpieczeństwa oprogramowania, monitorowania delokalizacji zasobów informatycznych, a także wnikliwej kontroli dostępu do serwerów i danych, i że w związku z tym konieczne jest opracowania wspólnych norm, żeby upewnić się, że gromadzone dane nie są dostępne ani dla pracowników chmury, ani eksploatowane do celów komercyjnych przez inne podmioty, oraz że istnieje minimalna liczba punktów przechowywania kopii zapasowych w celu uniknięcia utraty danych;

4.  przypomina, że chmurze obliczeniowej musi towarzyszyć system odpowiedzialności i norm technicznych (np. podpis elektroniczny) obejmujący systemy autoryzacji i certyfikacji, a użytkownik musi być informowany o miejscu przechowywania danych i prawie właściwym w związku z ich gromadzeniem;

5.  przypomina, że właściwe funkcjonowanie infrastruktury technicznej, a także produktów i usług administracji elektronicznej ma kapitalne znaczenie, by umożliwić Unii Europejskiej przyjęcie wizji i polityki niezbędnej dla utrzymania swej konkurencyjności.

WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

26.1.2012

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

23

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Raffaele Baldassarre, Sebastian Valentin Bodu, Françoise Castex, Marielle Gallo, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Klaus-Heiner Lehne, Antonio Masip Hidalgo, Jiří Maštálka, Bernhard Rapkay, Evelyn Regner, Francesco Enrico Speroni, Dimitar Stoyanov, Alexandra Thein, Diana Wallis, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Jan Philipp Albrecht, Jean-Marie Cavada, Vytautas Landsbergis, Kurt Lechner, Eva Lichtenberger, Dagmar Roth-Behrendt

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Eva Ortiz Vilella


WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI

Data przyjęcia

21.3.2012

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

56

0

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Gabriele Albertini, Josefa Andrés Barea, Jean-Pierre Audy, Zigmantas Balčytis, Jan Březina, Reinhard Bütikofer, Maria Da Graça Carvalho, Giles Chichester, Jürgen Creutzmann, Christian Ehler, Vicky Ford, Gaston Franco, Adam Gierek, András Gyürk, Fiona Hall, Jacky Hénin, Romana Jordan, Krišjānis Kariņš, Lena Kolarska-Bobińska, Béla Kovács, Bernd Lange, Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz, Marisa Matias, Judith A. Merkies, Angelika Niebler, Jaroslav Paška, Vittorio Prodi, Miloslav Ransdorf, Herbert Reul, Michèle Rivasi, Jens Rohde, Paul Rübig, Amalia Sartori, Salvador Sedó i Alabart, Alyn Smith, Francisco Sosa Wagner, Britta Thomsen, Patrizia Toia, Evžen Tošenovský, Ioannis A. Tsoukalas, Claude Turmes, Marita Ulvskog, Vladimir Urutchev, Kathleen Van Brempt, Alejo Vidal-Quadras, Henri Weber

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

António Fernando Correia de Campos, Norbert Glante, Jolanta Emilia Hibner, Yannick Jadot, Seán Kelly, Werner Langen, Alajos Mészáros, Mario Pirillo, Hannu Takkula, Silvia-Adriana Ţicău

Ostatnia aktualizacja: 10 kwietnia 2012Informacja prawna