Procedura : 2010/0303(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A7-0387/2012

Teksty złożone :

A7-0387/2012

Debaty :

Głosowanie :

PV 11/12/2012 - 8.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2012)0473

ZALECENIE DO DRUGIEGO CZYTANIA     ***II
PDF 171kWORD 109k
28 listopad 2012
PE 497.796v02-00 A7-0387/2012

w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu

(10090/2/2012 – C7-0329/2012 – 2010/0303(COD))

Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Knut Fleckenstein

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu

(10090/2/2012 – C7-0329/2012 – 2010/0303(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu (10090/2/2012 – C7–0329/2012),

–   uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 16 lutego 2011 r.(1),

–   po zasięgnięciu opinii Komitetu Regionów,

–   uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu(2) dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM (2010)0611),

–   uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając art. 72 Regulaminu,

–   uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki (A7-0387/2012),

1.  zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu;

2.  stwierdza, że akt ustawodawczy zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu ustawodawczego, zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

4.  zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu ustawodawczego, po sprawdzeniu, czy wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

(1)

Dz.U. C 107 z 6.4.2011, s. 68.

(2)

Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.


UZASADNIENIE

Wprowadzenie

Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) została ustanowiona w reakcji na zanieczyszczenie spowodowane katastrofą tankowca „Erika”. Działalność rozpoczęła w marcu 2003 r. Jest to czwarta zmiana rozporządzenia ustanawiającego.

Agencja pomaga w zapewnianiu bezpieczeństwa i ochrony na morzu oraz w zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, między innymi przez monitorowanie i ocenianie wdrażania odpowiednich przepisów UE. W zakres zadań EMSA wchodzi głównie doradztwo dla Komisji i/lub państw członkowskich. EMSA jest powszechnie uznawana za skuteczną, dobrze zarządzaną organizację, która oferuje państwom członkowskim znaczne oszczędności dzięki działaniom na szczeblu europejskim i korzyściom skali, jakie one wywołują.

Dodatkowe zadania EMSA

Zmienione rozporządzenie EMSA rozszerzy uprawnienia Agencji w celu zapobiegania katastrofom ekologicznym – takim jak wycieki ropy – i ich opanowywania. W szczególności będzie ona korzystała z systemu informacyjnego CleanSeaNet w celu monitorowania skutków zanieczyszczenia ropą powodowanego wyciekami z instalacji morskich. Będzie również pracowała nad polepszeniem koordynacji organów krajowych, tak by wzmocnić prewencję, promować najlepsze praktyki oraz przyspieszyć reagowanie w razie katastrofy.

Na wniosek Parlamentu Agencja będzie się również przyczyniała do zwalczania piractwa morskiego. Agencja ma do dyspozycji narzędzia i dane, zwłaszcza satelitarne, które mogą posłużyć państwom członkowskim do nadzoru nielegalnych działań na morzu. Obecnie szczególnie istotna jest wymiana informacji z prowadzoną przez siły morskie UE operacją Atlanta celem ochrony przed atakami piratów statków pod banderą UE przepływających przez obszar Rogu Afryki.

Parlament dopilnował również, by EMSA odgrywała większą rolę w ulepszaniu szkoleń dla marynarzy. Zwiększenie atrakcyjności miejsc pracy w sektorze morskim dla obywateli UE jest celem od dawna. Zmienione rozporządzenie umożliwia Agencji ułatwianie wymiany najlepszych praktyk w zakresie szkolenia morskiego i edukacji, tak by odpowiedzieć na obecne i przyszłe zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych marynarzy w Unii.

Kolejnym długotrwałym priorytetem Parlamentu jest promocja europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier. Obecnie towary mogą być przewożone drogą lądową z jednego końca Unii na drugi bez jakichkolwiek kontroli na granicach. Natomiast transport morski jest uważany za podróż międzynarodową i w związku z tym podlega kontroli w każdym porcie. Jeżeli formalności niezbędne do transportu drogą morską towarów i pasażerów między państwami członkowskimi nie byłyby liczniejsze niż w przypadku transportu drogowego, zapobiegłoby to zakłóceniom konkurencji, która obecnie faworyzuje mniej przyjazny dla środowiska rodzaj transportu.

Zmienione rozporządzenie wzywa Agencję do pełnego wykorzystania europejskich programów nawigacji satelitarnej (EGNOS i Galileo) oraz programu globalnego monitoringu środowiska i bezpieczeństwa (GMES) w celu realizacji europejskiego obszaru transportu morskiego bez barier. Przyczyniłoby się to również do inicjatywy eMaritime z myślą o ograniczeniu formalności sprawozdawczych, z jakimi zmagają się statki handlowe wpływające do portów państw członkowskich lub opuszczające je.

Zwiększy to również możliwości współpracy EMSA z krajami sąsiadującymi. Zwiększenie możliwości EMSA w zakresie wspierania krajów sąsiadujących w ograniczaniu ryzyka dotyczącego zanieczyszczenia oraz reagowania na nie jest wysoce pożądane. Nie ulega wątpliwości, że w razie wypadku zanieczyszczenia w południowej części Morza Śródziemnego część ropy znajdzie się w wodach UE. W takim przypadku zapobieganie jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem niż usuwanie skutków. Dostosowanie rozporządzenia w taki sposób, aby wyraźnie przewidywało możliwość udzielania przez EMSA pomocy Komisji i państwom członkowskim w organach regionalnych usuwających skutki zanieczyszczenia morza (np. powołanych na mocy konwencji helsińskiej i konwencji barcelońskiej) przynosi korzyści pod względem pewności prawa i przejrzystości.

EMSA będzie również miała możliwość przyczynienia się do realizacji wielu innych ważnych celów politycznych, w tym dotyczących kwestii środowiskowych, takich jak emisje gazów cieplarnianych ze statków oraz stan środowiska wód morskich, monitorowanie uznanych organizacji, które wykonują zadania związane z certyfikacją, a także zadań związanych z transportem śródlądowymi drogami wodnymi. To ostatnie obejmuje inspekcje towarzystw klasyfikacyjnych dla statków żeglugi śródlądowej i badanie możliwości połączenia systemów informacji morskiej i dotyczącej wód śródlądowych.

W ramach tej działalności EMSA nie zastąpi ani nie powieli pracy państw członkowskich. Zamiast tego będzie źródłem wartości dodanej, zapewniając koordynację i wymianę najlepszych praktyk.

Zarządzanie

W odniesieniu do zarządzania EMSA zmieniony tekst przewiduje planowanie wieloletnie dotyczące strategii Agencji oraz polityki kadrowej, a także niezależną zewnętrzną ocenę przynajmniej co pięć lat. Oprócz doprecyzowania procedury mianowania dyrektora wykonawczego Agencji Parlamentowi udało się przekonać Radę do uwzględnienia celu w zakresie zrównoważonej reprezentacji mężczyzn i kobiet w radzie administracyjnej EMSA.

Podstawy dalszego zwiększania roli EMSA w przyszłości

Zwłaszcza w obliczu obecnego klimatu gospodarczego negocjatorzy Parlamentu spotkali się z dużą niechęcią ze strony Rady do rozszerzenia uprawnień EMSA w sposób wymagający dodatkowych nakładów. W konsekwencji w niektórych obszarach obecny przegląd rozporządzenia wprowadza podstawy dla przyszłego zwiększenia roli EMSA uzależnionego od dalszych decyzji politycznych.

W szczególności mowa jest o ewentualnej roli Agencji w zapobieganiu zanieczyszczeniom z instalacji wydobywania ropy naftowej i gazu na morzu po zatwierdzeniu nowych przepisów UE dotyczących bezpieczeństwa platform wydobywczych na pełnym morzu. Jeśli chodzi o gospodarność, jasne wydaje się, że powierzenie EMSA związanych z tym zadań prewencji i inspekcji jest bardziej pożądane niż powołanie nowej agencji. Jest to jedna z kwestii, które Komisja omówi w sprawozdaniu z postępów dotyczącym zmiany celów i zadań Agencji.

Komisja podjęła się również przygotowania studium wykonalności oceniającego zakres zwiększenia koordynacji i współpracy w przypadku różnych działań straży wybrzeża, a także obecny status wspólnego mechanizmu wymiany informacji. Parlament domagał się sporządzenia takiego studium przez wiele lat, w tym za pomocą dyrektywy (WE) 2005/35 w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków.

Wpływ na budżet

Nie ulega wątpliwości, że jeżeli prace zostaną wykonane raz przez EMSA, a nie przez poszczególne krajowe organy administracyjne, zmniejszą się koszty ponoszone przez podatnika europejskiego i stworzona zostanie europejska wartość dodana. Wykazały to już systemy nadzoru morskiego EMSA. Wykorzystanie tych systemów do dostarczenia wartościowych informacji na potrzeby innych obszarów polityki będzie prawdopodobnie znacznie bardziej racjonalne pod względem kosztów, niż tworzenie oddzielnych systemów.

Ponadto zadania EMSA muszą znaleźć realne odbicie w budżecie i liczebności personelu. W przeciwnym razie zagrożona byłaby jej podstawowa funkcja promowania bezpieczeństwa na morzu. Jednak jest to kwestia do uwzględnienia raczej w rocznej procedurze budżetowej, niż w niniejszym akcie ustawodawczym.


PROCEDURA

Tytuł

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1406/2002 ustanawiającego Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu

Dokumenty źródłowe

10090/2/2012 – C7-0329/2012 – 2010/0303(COD)

Data pierwszego czytania w Parlamencie Europejskim - Numer P

15.12.2011                     T7-0581/2011

Wniosek Komisji

COM(2010)0611 - C7-0343/2010

Komisja(e) przedmiotowo właściwa(e)

Data ogłoszenia na posiedzeniu

TRAN

 

 

 

 

Sprawozdawca(czyni)

Data powołania

Knut Fleckenstein

7.12.2010

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

6.11.2012

 

 

 

Data przyjęcia

27.11.2012

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

34

2

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Magdi Cristiano Allam, Inés Ayala Sender, Georges Bach, Erik Bánki, Izaskun Bilbao Barandica, Philip Bradbourn, Antonio Cancian, Michael Cramer, Joseph Cuschieri, Philippe De Backer, Luis de Grandes Pascual, Christine De Veyrac, Saïd El Khadraoui, Ismail Ertug, Carlo Fidanza, Knut Fleckenstein, Jacqueline Foster, Mathieu Grosch, Jim Higgins, Dieter-Lebrecht Koch, Werner Kuhn, Jörg Leichtfried, Bogusław Liberadzki, Gesine Meissner, Hubert Pirker, Olga Sehnalová, Brian Simpson, Keith Taylor, Giommaria Uggias, Peter van Dalen, Artur Zasada, Roberts Zīle

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Phil Bennion, Spyros Danellis, Markus Ferber, Dominique Riquet, Alfreds Rubiks, Sabine Wils

Ostatnia aktualizacja: 4 grudzień 2012Informacja prawna