Procedura : 2009/0018(NLE)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0254/2018

Teksty złożone :

A8-0254/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 02/10/2018 - 7.4

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0361

ZALECENIE     ***
PDF 597kWORD 56k
12 lipca 2018
PE 621.984v02-00 A8-0254/2018

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o transporcie lotniczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony

(06730/2018 – C8-0160/2018 – 2009/0018(NLE))

Komisja Transportu i Turystyki

Sprawozdawca: Francisco Assis

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o transporcie lotniczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony

(06730/2018 – C8-0160/2018 – 2009/0018(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając projekt decyzji Rady (06730/2018),

–  uwzględniając Umowę o transporcie lotniczym między Kanadą a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi(1),

–  uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 100 ust. 2 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0160/2018),

–  uwzględniając art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 108 ust. 7 Regulaminu,

–  uwzględniając zalecenie Komisji Transportu i Turystyki (A8-0254/2018),

1.  wyraża zgodę na zawarcie umowy;

2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich i Kanady.

(1)

  Dz.U. L 207 z 6.8.2010, s. 32.


UZASADNIENIE

Informacje ogólne

W październiku 2007 r. Rada udzieliła Komisji mandatu do wynegocjowania kompleksowej umowy o transporcie lotniczym z Kanadą (zwanej dalej „umową”).

W mandacie negocjacyjnym wyznaczono cel ustanowienia otwartego obszaru lotniczego między UE i Kanadą, aby stworzyć jednolity rynek usług transportu lotniczego, w którym obowiązywałaby swoboda inwestowania, a linie lotnicze z Unii Europejskiej i Kanady miałyby możliwość świadczenia usług lotniczych bez ograniczeń, w tym także na krajowych rynkach obu stron.

Treść umowy

Umowa przewiduje stopniowe udostępnianie praw przewozowych i możliwości dotyczących inwestowania, a także daleko idącą współpracę w różnych dziedzinach, m.in. w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, kwestii socjalnych, interesów konsumentów, ochrony środowiska, zarządzania ruchem lotniczym, pomocy państwa i konkurencji.

Wszystkie linie lotnicze UE będą mogły wykonywać bezpośrednie loty do Kanady z dowolnego miejsca w Europie. Umowa znosi wszelkie ograniczenia dotyczące tras, cen i liczby tygodniowych lotów między Kanadą a UE. Linie lotnicze będą miały swobodę przystępowania do porozumień handlowych, takich jak umowy o dzieleniu oznakowania linii, które mają duże znaczenie dla linii lotniczych obsługujących znaczną liczbę tras, oraz swobodę ustalania własnych taryf zgodnych z prawem konkurencji. Umowa zawiera postanowienia dotyczące stopniowego otwarcia rynku związane z wzajemnym przyznaniem przez obie strony większej swobody w zakresie inwestowania:

Etap pierwszy dotyczy okresu, w którym posiadanie udziałów w liniach lotniczych przez podmioty zagraniczne jest ograniczone do 25 %, czyli do stanu w chwili zakończenia negocjacji w sprawie umowy. Linie lotnicze mają nieograniczoną swobodę wykonywania bezpośrednich przewozów pomiędzy dowolnymi punktami w Unii Europejskiej i dowolnymi punktami w Kanadzie. Nie będzie już ograniczeń liczby linii lotniczych dokonujących przewozów między UE a Kanadą ani ograniczeń liczby przewozów dokonywanych przez daną linię. Towarowe linie lotnicze będą miały prawo kontynuowania przewozów z terytorium drugiej strony do państw trzecich.

Etap drugi rozpoczyna się niezwłocznie po podjęciu przez Kanadę niezbędnych kroków w celu umożliwienia inwestorom europejskim posiadania w kanadyjskich liniach lotniczych do 49 % udziałów uprawniających do głosowania. To oznacza, że dostępne będą pewne dodatkowe prawa, łącznie z prawem towarowych linii lotniczych do świadczenia usług między punktami na terytorium drugiej strony a punktami w krajach trzecich bez konieczności obsługi punktu na własnym terytorium (tzw. prawa w ramach siódmej wolności). Faktycznie Kanada wprowadziła tę możliwość w marcu 2009 r.

Etap trzeci rozpoczyna się wtedy, gdy obie strony zezwolą inwestorom na tworzenie nowych linii lotniczych oraz na sprawowanie nad nimi kontroli na rynku drugiej strony. Wówczas pasażerskie linie lotnicze będą mogły kontynuować przewozy z terytorium drugiej strony do państw trzecich.

Etap czwarty jest etapem końcowym, w ramach którego uzyskuje się pełne prawa do wykonywania przewozów między oboma rynkami, w ich obrębie oraz poza nie, łącznie z przewozami między punktami na terytorium drugiej strony (kabotaż). Prawa te zostaną przyznane wtedy, gdy obie strony zakończą czynności umożliwiające posiadanie pełnej własności linii lotniczych jednej ze stron, oraz sprawowanie nad nimi kontroli, przez obywateli drugiej strony.

Obie strony uzgodniły, że będą ściśle współpracować w celu złagodzenia skutków transportu lotniczego na zmianę klimatu. W dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony umowa przewiduje wzajemne uznanie norm i jednolity obszar ochrony (tj. zwolnienie pasażerów tranzytowych, bagażu tranzytowego i ładunków tranzytowych z dodatkowych środków ochrony). Umowa zawiera również szczegółowe postanowienia mające na celu większą ochronę interesów konsumenta, włącznie ze zobowiązaniem do konsultowania się – w celu osiągnięcia w miarę możliwości zgodności podejść – na temat spraw takich jak rekompensata z tytułu odmowy przyjęcia na pokład, środki dotyczące dostępności oraz zwrot pieniędzy pasażerom. Umowa przewiduje również solidny mechanizm uniemożliwiający dyskryminację linii lotniczych pod względem dostępu do infrastruktury czy pomocy państwa.

Według analizy przeprowadzonej przez Komisję umowa o otwartym obszarze lotniczym z Kanadą pozwoli zwiększyć liczbę pasażerów o pół miliona w ciągu pierwszego roku, a w ciągu kilku lat można się spodziewać, że z możliwości, jakie oferuje umowa, skorzysta 3,5 mln dodatkowych pasażerów. Dzięki niższym cenom biletów umowa przyniesie konsumentom korzyści szacowane na co najmniej 72 mln EUR, a także przyczyni się do stworzenia nowych miejsc pracy.

Procedura

Komisja wynegocjowała w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej państw członkowskich Umowę o transporcie lotniczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony (zwaną dalej „umową”), zgodnie z decyzją Rady z dni 1–2 października 2007 r. upoważniającą Komisję do rozpoczęcia negocjacji.

Umowę parafowano dnia 30 listopada 2008 r., po czym została ona zatwierdzona na szczycie UE-Kanada dnia 6 maja 2009 r., a następnie podpisana w dniach 17–18 grudnia 2009 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie, zgodnie z decyzją 2010/417/WE(1) Rady oraz przedstawicieli rządów państw członkowskich Unii Europejskiej zebranych w Radzie.

Stosuje się ją tymczasowo od momentu jej podpisania, zgodnie z decyzją 2010/417/WE.

W dniu 24 marca 2011 r., w następstwie zalecenia Komisji Transportu i Turystyki, Parlament wyraził zgodę(2) na zawarcie umowy.

W październiku 2016 r. umowa została ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie z wyjątkiem Republiki Chorwacji. Planuje się, że Republika Chorwacji przystąpi do Umowy zgodnie z art. 6 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r.

W dniu 10 stycznia 2018 r. Komisja przedłożyła zmieniony wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy, aby uwzględnić wejście w życie Traktatu z Lizbony oraz zmiany prawne wymagane w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 kwietnia 2015 r.(3) w sprawie C-28/12.

Aby zawrzeć umowę o transporcie lotniczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kanadą, z drugiej strony, Rada musi uzyskać zgodę Parlamentu Europejskiego zgodnie z art. 218 TFUE.

Zgodnie z art. 99 i art. 108 ust. 7 Regulaminu Parlamentu właściwa komisja przedstawia Parlamentowi zalecenie w sprawie przyjęcia lub odrzucenia proponowanego aktu. Parlament podejmuje decyzję w drodze zwykłego głosowania i nie można składać do samej umowy żadnych poprawek. Poprawki w komisji są dopuszczalne jedynie wtedy, gdy ich celem jest odrzucenie zalecenia proponowanego przez sprawozdawcę.

Stanowisko sprawozdawcy

Kanada jest kluczowym partnerem Unii Europejskiej. Jak stwierdzono w zaleceniu Komisji Transportu i Turystyki z 2007 r., umowa ta jest bardzo ambitna i w pełni zgodna z polityką europejską służącą poprawie powiązań między poszczególnymi rynkami oraz więzi międzyludzkich, a także stworzeniu nowych możliwości dla sektora przedsiębiorstw lotniczych.

Wpisuje się ona w ramy polityki zewnętrznej Unii w zakresie lotnictwa określonej w licznych komunikatach Komisji i stanowiskach Parlamentu (np. sprawozdanie pt. „Strategia lotnicza dla Europy” przyjęte w wyniku głosowania w lutym 2017 r.(4)).

W związku z powyższym sprawozdawca proponuje, aby Komisja Transportu i Turystyki wydała pozytywne zalecenie w sprawie zawarcia wyżej wspomnianej umowy.

(1)

Dz.U. L207 z 6.8.2010, s. 30.

(2)

A7-0045/2011 i P7_TA(2011)0107.

(3)

Sprawa C-28/12, Komisja Europejska przeciwko Radzie, wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 28 kwietnia 2015 r., Dz.U. C 213/3 z 29 czerwca 2015 r.

(4)

A8-0021/2017.


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Umowa o transporcie lotniczym między Wspólnotą Europejską a Kanadą

Odsyłacze

06730/2018 – C8-0160/2018 – 15380/2010 – C7-0386/2010 – 2009/0018(NLE)

Data skonsultowania się / zwrócenia się o wyrażenie zgody

22.11.2010

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

TRAN

2.5.2018

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Francisco Assis

22.1.2018

 

 

 

Data przyjęcia

10.7.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

39

1

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Daniela Aiuto, Lucy Anderson, Marie-Christine Arnautu, Georges Bach, Izaskun Bilbao Barandica, Deirdre Clune, Michael Cramer, Luis de Grandes Pascual, Andor Deli, Karima Delli, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Jacqueline Foster, Dieter-Lebrecht Koch, Merja Kyllönen, Miltiadis Kyrkos, Bogusław Liberadzki, Peter Lundgren, Marian-Jean Marinescu, Georg Mayer, Gesine Meissner, Markus Pieper, Gabriele Preuß, Christine Revault d’Allonnes Bonnefoy, Dominique Riquet, Claudia Schmidt, Keith Taylor, Pavel Telička, Peter van Dalen, Wim van de Camp, Marie-Pierre Vieu, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Janusz Zemke, Roberts Zīle, Kosma Złotowski, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Maria Grapini, Karoline Graswander-Hainz, Werner Kuhn

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Anna Hedh

Data złożenia

12.7.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

39

+

ALDE

ECR

EFDD

ENF

GUE/NGL

PPE

 

S&D

 

VERTS/ALE

Izaskun Bilbao Barandica, Gesine Meissner, Dominique Riquet, Pavel Telička

Jacqueline Foster, Peter Lundgren, Roberts Zīle, Kosma Złotowski, Peter van Dalen

Daniela Aiuto

Marie-Christine Arnautu, Georg Mayer

Merja Kyllönen

Georges Bach, Deirdre Clune, Andor Deli, Dieter-Lebrecht Koch, Werner Kuhn, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Marian-Jean Marinescu, Markus Pieper, Claudia Schmidt, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Luis de Grandes Pascual, Wim van de Camp

Lucy Anderson, Isabella De Monte, Ismail Ertug, Maria Grapini, Karoline Graswander-Hainz, Anna Hedh, Miltiadis Kyrkos, Bogusław Liberadzki, Gabriele Preuß, Christine Revault d'Allonnes Bonnefoy, Janusz Zemke

Michael Cramer, Karima Delli, Keith Taylor

1

-

GUE/NGL

Marie-Pierre Vieu

0

0

 

 

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 30 sierpnia 2018Informacja prawna