Procedura : 2018/0060(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0440/2018

Teksty złożone :

A8-0440/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 13/12/2018 - 9.1
CRE 13/12/2018 - 9.1

Teksty przyjęte :


SPRAWOZDANIE     ***I
PDF 762kWORD 91k
7 grudzień 2018
PE 629.418v02-00 A8-0440/2018

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych

(COM(2018)0134 – C8-0117/2018 – 2018/0060(COD))

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawcy: Esther de Lange, Roberto Gualtieri

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
 GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych

(COM(2018)0134 – C8-0117/2018 – 2018/0060(COD))

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0134),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0117/2018),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 12 lipca 2018 r.(1),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 27 czerwca 2018 r.(2),

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0440/2018),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO(3)*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

2018/0060 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego(4),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego(5),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Ustanowienie całościowej strategii mającej na celu rozwiązanie problemu ekspozycji nieobsługiwanych stanowi ważny cel Unii w jej dążeniu do poprawy odporności systemu finansowego. Wprawdzie za rozwiązanie tego problemu są w pierwszym rzędzie odpowiedzialne banki i państwa członkowskie, istnieje jednak również wyraźny unijny interes w zmniejszeniu obecnego dużego wolumenu ekspozycji nieobsługiwanych oraz zapobieżeniu nadmiernemu jego narastaniu w przyszłości, a także oraz zapobieżeniu powstawaniu ryzyka systemowego w sektorze niebankowym. Ze względu na wzajemne powiązania między systemami bankowymi i finansowymi w całej Unii, które wynikają z tego, że banki prowadzą działalność w wielu jurysdykcjach i państwach członkowskich, istnieje znaczne prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych w państwach członkowskich i całej Unii, zarówno pod względem stabilności finansowej, jak i wzrostu gospodarczego.

(1a)  Konsumentom nie należy przypisywać wyłącznej odpowiedzialności za poważny rozrost ekspozycji nieobsługiwanych w latach kryzysu finansowego. W niektórych państwach członkowskich nadmierne poleganie na wzroście cen mieszkań doprowadziło do baniek na rynku nieruchomości. Część sektora bankowego przyczyniła się do tego nieostrożnymi praktykami kredytowymi. Kolejną przyczyną jest sposób transponowania i wdrażania na szczeblu krajowym dyrektywy w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach (dyrektywa 2011/7/UE). Prawa konsumentów w odniesieniu do sprzedaży ekspozycji nieobsługiwanych powinny być chronione na mocy dyrektywy.

(2)  Zintegrowany system finansowy zwiększy odporność unii gospodarczej i walutowej na wstrząsy, ułatwiając udział sektora prywatnego w transgranicznym podziale ryzyka, a jednocześnie zmniejszając konieczność współponoszenia ryzyka przez podmioty sektora publicznego. Aby osiągnąć te cele, Unia powinna ukończyć budowę unii bankowej i dalej rozwijać unię rynków kapitałowych. ▌Zapobieżenie ▌ewentualnemu narastaniu ekspozycji nieobsługiwanych w przyszłości ma kluczowe znaczenie dla wzmocnienia unii bankowej, gdyż jest niezbędne dla zapewnienia konkurencji w sektorze bankowym, utrzymania stabilności finansowej oraz pobudzania akcji kredytowej umożliwiającej tworzenie miejsc pracy i wzrost gospodarczy w Unii.

(3)  Rada przyjęła w lipcu 2017 r. „Plan działania na rzecz rozwiązania problemu kredytów zagrożonych w Europie”, w którym zwróciła się do szeregu instytucji o zastosowanie odpowiednich środków mających na celu jeszcze skuteczniejsze zaradzenie problemowi, jaki stanowi wysoki wolumen kredytów zagrożonych w Unii, oraz zapobieżenie ich narastaniu w przyszłości. W tym planie działania określono kompleksowe podejście skoncentrowane wokół zbioru uzupełniających się działań politycznych w czterech obszarach: (i) nadzoru nad bankami i regulacji dotyczących bankowości; (ii) reformy ram prawnych dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i odzyskiwania wierzytelności; (iii) rozwoju wtórnych rynków aktywów zagrożonych oraz (iv) wspierania restrukturyzacji systemu bankowego. Działania w tych obszarach należy podjąć na szczeblu krajowym, a w stosownych przypadkach także na szczeblu unijnym. Komisja ogłosiła podobne zamiary w swoim komunikacie w sprawie dokończenia budowy unii bankowej z dnia 11 października 2017 r.(6), w którym wezwała do przygotowania kompleksowego pakietu środków służących rozwiązaniu problemu kredytów zagrożonych w Unii.

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r.(7) stanowi, wraz z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r.(8), ramy prawne zawierające przepisy ostrożnościowe obowiązujące instytucje. Rozporządzenie (UE) nr 575/2013 zawiera między innymi przepisy mające bezpośrednie zastosowanie do instytucji na potrzeby określenia ich funduszy własnych. Niezbędne jest zatem uzupełnienie istniejących przepisów ostrożnościowych rozporządzenia (UE) nr 575/2013 dotyczących funduszy własnych o przepisy nakładające wymóg dokonywania odliczeń od tychże funduszy własnych w sytuacji, gdy ekspozycje nieobsługiwane są w niewystarczającym stopniu pokryte przez rezerwy lub inne korekty. Dzięki temu powstanie de facto ostrożnościowy mechanizm ochronny dla ekspozycji nieobsługiwanych, który będzie miał jednolite zastosowanie do wszystkich instytucji w Unii oraz będzie obejmował również instytucje działające na rynku wtórnym.

(5)  Ostrożnościowy mechanizm ochronny nie powinien uniemożliwiać właściwym organom wykonywania ich uprawnień nadzorczych zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE. Jeżeli właściwe organy stwierdzą w indywidualnych przypadkach, że mimo stosowania ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu ostrożnościowego mechanizmu ochronnego dla ekspozycji nieobsługiwanych, tego rodzaju ekspozycje konkretnej instytucji nie są w wystarczającym stopniu pokryte, mogą one skorzystać z uprawnień nadzorczych przewidzianych w dyrektywie 2013/36/UE, w tym z uprawnienia, o którym mowa w art. 104 ust. 1 lit. d) tej dyrektywy. W rezultacie właściwe organy mogą wykraczać, w indywidualnych przypadkach, poza wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu w celu zapewnienia wystarczającego pokrycia ekspozycji nieobsługiwanych.

(6)  Do celów stosowania wspomnianego ostrożnościowego mechanizmu ochronnego należy wprowadzić do rozporządzenia (UE) nr 575/2013 przepisy określające jasny zbiór warunków na potrzeby klasyfikacji ekspozycji nieobsługiwanych. Ponieważ w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 określono już kryteria dotyczące ekspozycji nieobsługiwanych na potrzeby sprawozdawczości nadzorczej, właściwe jest, by klasyfikacja tych ekspozycji opierała się na tych istniejących już ramach prawnych. W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 680/2014 mowa jest o ekspozycjach, których dotyczy niewykonanie zobowiązania zgodnie z definicją do celów obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego, oraz o ekspozycjach dotkniętych utratą wartości zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości. Ponieważ działania restrukturyzacyjne mogą mieć wpływ na to, czy ekspozycja jest klasyfikowana jako nieobsługiwana, kryteria klasyfikacji są uzupełnione przez jasne kryteria dotyczące wpływu działań restrukturyzacyjnych. Działania restrukturyzacyjne powinny mieć na celu przywrócenie kredytobiorcy statusu stabilnej zdolności do spłaty i powinny być zgodne z unijnymi wymogami ochrony konsumentów, ale mogą mieć różne uzasadnienia i różne konsekwencje. W związku z tym należy przewidzieć, że objęcie ekspozycji nieobsługiwanej działaniem restrukturyzacyjnym nie powinno prowadzić do zaprzestania klasyfikacji tej ekspozycji jako nieobsługiwanej, chyba że spełnione są określone rygorystyczne kryteria dotyczące zaprzestania takiego klasyfikowania.

(7)  Im dłużej dana ekspozycja jest nieobsługiwana, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo odzyskania jej wartości. W związku z tym część ekspozycji, która powinna być pokryta przez rezerwy, inne korekty lub odliczenia, powinna się zwiększać z upływem czasu zgodnie z góry określonym harmonogramem. Ekspozycje nieobsługiwane nabyte przez instytucję powinny zatem podlegać harmonogramowi, którego bieg rozpoczyna się od dnia, w którym ekspozycja nieobsługiwana została pierwotnie sklasyfikowana jako nieobsługiwana, a nie od dnia jej nabycia. W tym celu sprzedający powinien przekazać nabywcy informacje dotyczące daty sklasyfikowania ekspozycji jako nieobsługiwanej.

(7a)  Przy obliczaniu korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego należy uwzględnić częściowe odpisy. Należy stosować pierwotną wartość ekspozycji przed częściowym odpisem, aby uniknąć podwójnego naliczenia odpisu. Uwzględnienie częściowych odpisów na liście pozycji, które można zastosować w celu spełnienia wymogów dotyczących mechanizmu ochronnego, powinno zachęcać instytucje do uznania odpisów we właściwym czasie. W przypadku ekspozycji nieobsługiwanych nabytych przez instytucję po cenie niższej niż kwota należna ze strony dłużnika, nabywca powinien ująć różnicę między ceną nabycia a kwotą należną ze strony dłużnika w taki sam sposób jak częściowy odpis do celów ostrożnościowego mechanizmu ochronnego.

(8)  Od zabezpieczonych ekspozycji nieobsługiwanych zazwyczaj oczekuje się, że będą one prowadzić do mniejszych strat niż niezabezpieczone ekspozycje nieobsługiwane, gdyż z tytułu ochrony kredytowej zabezpieczającej ekspozycję nieobsługiwaną instytucji przysługuje konkretne roszczenie w stosunku do składnika aktywów lub wobec osoby trzeciej, jako uzupełnienie ogólnego roszczenia instytucji względem kredytobiorcy, który nie wykonuje zobowiązania. W przypadku niezabezpieczonej ekspozycji nieobsługiwanej instytucji przysługuje jedynie ogólne roszczenie instytucji względem kredytobiorcy, który nie wykonuje zobowiązania. Z uwagi na wyższe straty oczekiwane z tytułu niezabezpieczonych ekspozycji nieobsługiwanych należy zastosować bardziej rygorystyczny harmonogram. ▌

(8a)   Ekspozycję, która jest tylko częściowo objęta kwalifikującą się ochroną kredytową, należy traktować jako zabezpieczoną w odniesieniu do części objętej ochroną oraz jako niezabezpieczoną w odniesieniu do części, która nie jest objęta kwalifikującą się ochroną kredytową. Aby ustalić, które części ekspozycji nieobsługiwanych należy traktować jako zabezpieczone lub niezabezpieczone, należy zastosować kryteria dotyczące kwalifikowalności ochrony kredytowej oraz pełnego i całkowitego zabezpieczenia hipotek, wykorzystywane do celów obliczania wymogów kapitałowych, zgodnie z odpowiednim podejściem uwzględniającym mającą zastosowanie korektę wartości.

(9)  Należy stosować jednolity harmonogram niezależnie od tego, czy ekspozycję uznano za nieobsługiwaną dlatego, że zwłoka w wykonaniu przez dłużnika zobowiązania przekracza 90 dni, czy też z innych powodów. Ostrożnościowy mechanizm ochronny należy stosować na poziomie indywidualnych ekspozycji. W odniesieniu do niezabezpieczonych ekspozycji nieobsługiwanych należy stosować harmonogram trzyletni. Aby umożliwić instytucjom i państwom członkowskim poprawę skuteczności restrukturyzacji lub egzekucji oraz uznać, że ekspozycje nieobsługiwane, zabezpieczone nieruchomościami i kredyty mieszkaniowe gwarantowane przez zdefiniowanego w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 dostawcę kwalifikującej się ochrony, będą miały wartość resztkową przez dłuży czas po sklasyfikowaniu kredytu jako nieobsługiwanego, należy przewidzieć harmonogram dziewięcioletni. W odniesieniu do innych zabezpieczonych ekspozycji nieobsługiwanych należy stosować harmonogram siedmioletni do czasu pełnego pokrycia.

(10a)  Powinna istnieć możliwość uwzględnienia działań restrukturyzacyjnych w celu zastosowania odpowiedniego współczynnika pokrycia. Mówiąc dokładniej, ekspozycja powinna być nadal klasyfikowana jako nieobsługiwana, lecz wymóg pokrycia powinien pozostać stały w okresie jednego dodatkowego roku. W związku z tym współczynnik, który miałby zastosowanie w roku, w którym ekspozycja została objęta działaniem restrukturyzacyjnym, powinien mieć zastosowanie przez dwa lata, a nie przez jeden rok. W przypadku gdy, po upływie takiego dodatkowego roku, ekspozycja jest nadal nieobsługiwana, należy określić mający zastosowanie współczynnik tak, jak gdyby ekspozycja nie została objęta jakimkolwiek działaniem restrukturyzacyjnym, z uwzględnieniem dnia, w którym ekspozycja została pierwotnie zaklasyfikowana jako nieobsługiwana. Zważywszy na fakt, że działania restrukturyzacyjne, którymi została objęta ekspozycja, nie powinny prowadzić do arbitrażu, taka możliwość powinna być dozwolona wyłącznie w odniesieniu do pierwszego działania restrukturyzacyjnego, którym została objęta ekspozycja od momentu sklasyfikowania ekspozycji jako nieobsługiwanej. Ponadto okres jednego roku, w którym współczynnik pokrycia pozostaje niezmieniony, nie powinien prowadzić do przedłużenia harmonogramu tworzenia rezerw. W rezultacie działanie restrukturyzacyjne, którym została objęta ekspozycja w trzecim roku po sklasyfikowaniu ekspozycji nieobsługiwanej jako niezabezpieczonej lub w siódmym roku po sklasyfikowaniu ekspozycji nieobsługiwanej jako zabezpieczonej, nie powinno opóźniać pełnego pokrycia ekspozycji nieobsługiwanej.

(11)  Aby zapewnić, by wycena ochrony kredytowej związanej z nieobsługiwanymi ekspozycjami instytucji była zgodna z podejściem ostrożnościowym, EUNB powinien rozważyć potrzebę posiadania wspólnej metody oraz, jeżeli okaże się ona konieczna, opracować taką metodę wyceny, w szczególności w odniesieniu do założeń dotyczących możliwości odzyskania należności oraz wyegzekwowania ochrony kredytowej, ewentualnie obejmującej także minimalne wymogi w zakresie aktualizacji wyceny ochrony kredytowej pod względem harmonogramu.

(12)  Aby ułatwić sprawne wprowadzenie tego nowego ostrożnościowego mechanizmu ochronnego, nowe przepisy nie powinny mieć zastosowania do ekspozycji powstałych przed dniem ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

(13)  Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 575/2013,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany rozporządzenia (UE) nr 575/2013

(1)  w art. 36 ust. 1 dodaje się lit. m) w brzmieniu:

mającą zastosowanie wartość niedoboru pokrycia ekspozycji nieobsługiwanych.”;

(2)  dodaje się art. 47a, 47b i 47c w brzmieniu:

„Artykuł 47a

Ekspozycje nieobsługiwane

1.  Do celów art. 36 ust. 1 lit. m) »ekspozycja« obejmuje każdą z następujących pozycji, pod warunkiem że nie są one ujęte w portfelu handlowym instytucji:

a)  instrument dłużny, w tym dłużny papier wartościowy, kredyt, zaliczkę ▌oraz ▌depozyt płatny na żądanie;

b)  udzielone zobowiązanie do udzielenia kredytu, udzieloną gwarancję finansową lub każde inne udzielone zobowiązanie, bez względu na to, czy mają one charakter odwołalny lub nieodwołalny, z wyjątkiem niewykorzystanych instrumentów kredytowych, które mogą zostać anulowane bezwarunkowo w dowolnym momencie i bez powiadomienia lub które skutecznie zapewniają automatyczne anulowanie ze względu na pogorszenie się zdolności kredytowej kredytobiorcy.

2.  Do celów art. 36 ust. 1 lit. m) wartością ekspozycji instrumentu dłużnego jest jego wartość księgowa obliczona bez uwzględnienia jakichkolwiek korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego, dodatkowych korekt wartości zgodnie z art. 34 i 105, kwot odliczonych zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m), innych redukcji funduszy własnych związanych z daną ekspozycją lub częściowych odpisów dokonanych przez instytucję od ostatniego sklasyfikowania ekspozycji jako nieobsługiwanej.

Wartość ekspozycji instrumentu dłużnego nabytego po cenie niższej niż kwota należna ze strony dłużnika obejmuje różnicę między ceną nabycia a kwotą należną ze strony dłużnika.

Do celów art. 36 ust. 1 lit. m) wartością ekspozycji udzielonego zobowiązania do udzielenia kredytu, udzielonej gwarancji finansowej lub każdego innego zobowiązania udzielonego zgodnie z ust. 1 lit. b) jest ich wartość nominalna, która odzwierciedla maksymalną ekspozycję instytucji na ryzyko kredytowe bez uwzględnienia jakiejkolwiek ochrony kredytowej rzeczywistej lub ochrony kredytowej nierzeczywistej. W szczególności:

a)  wartość nominalną udzielonych gwarancji finansowych stanowi maksymalna kwota, którą jednostka musiałaby zapłacić w przypadku uruchomienia gwarancji;

b)  wartość nominalną zobowiązań do udzielenia kredytu stanowi niewykorzystana kwota, którą instytucja zobowiązała się pożyczyć.

Wartość nominalna, o której mowa w akapicie drugim, nie uwzględnia żadnej korekty z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego, dodatkowych korekt wartości zgodnie z art. 34 i 105, kwot odliczonych zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m) lub innych redukcji funduszy własnych związanych z daną ekspozycją.

3.  Do celów art. 36 ust. 1 lit. m) następujące ekspozycje klasyfikuje się jako nieobsługiwane:

a)  ekspozycję, w odniesieniu do której uznaje się, że miało miejsce niewykonanie zobowiązania zgodnie z art. 178;

b)  ekspozycję uznaną za ekspozycję o utraconej wartości zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości;

c)  ekspozycję w okresie warunkowym zgodnie z ust. 7, w przypadku objęcia jej dodatkowymi działaniami restrukturyzacyjnymi lub gdy ekspozycja ulega przeterminowaniu o ponad 30 dni;

d)  ekspozycję w postaci zobowiązania, które – w przypadku jego uruchomienia lub wykorzystania w inny sposób – prawdopodobnie nie zostanie spłacone w pełni bez konieczności realizacji zabezpieczenia;

e)  ekspozycję w postaci gwarancji finansowej, w przypadku której istnieje prawdopodobieństwo, że strona uprawniona z tytułu gwarancji wezwie do wykonania danej gwarancji finansowej, w tym w przypadku, gdy ekspozycja gwarantowana spełnia kryteria uznania jej za nieobsługiwaną.

Do celów lit. a), w przypadku gdy instytucja posiada wobec dłużnika ekspozycje bilansowe, które są przeterminowane o ponad 90 dni i które stanowią ponad 20 % wszystkich ekspozycji bilansowych wobec tego dłużnika, wszystkie ekspozycje bilansowe i pozabilansowe wobec tego dłużnika uznaje się za nieobsługiwane.

4.  Ekspozycje, które nie są objęte działaniem restrukturyzacyjnym, przestają być klasyfikowane jako nieobsługiwane do celów art. 36 ust. 1 lit. m), jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)  ekspozycja spełnia stosowane przez instytucję kryteria zaprzestania klasyfikacji jako ekspozycja o utraconej wartości zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości oraz klasyfikacji jako ekspozycja, której dotyczy niewykonanie zobowiązania zgodnie z art. 178;

b)  sytuacja dłużnika poprawiła się w takim stopniu, że instytucja jest przekonana, że pełna i terminowa spłata zostanie prawdopodobnie dokonana;

c)  dłużnik nie posiada żadnych kwot przeterminowanych o ponad 90 dni.

5.  Klasyfikacja ekspozycji nieobsługiwanej jako składnik aktywów trwałych przeznaczony do sprzedaży zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości nie prowadzi do zaprzestania jej klasyfikacji jako ekspozycja nieobsługiwana do celów art. 36 ust. 1 lit. m).

6.  Ekspozycje nieobsługiwane, które są objęte działaniami restrukturyzacyjnymi, przestają być klasyfikowane jako nieobsługiwane do celów art. 36 ust. 1 lit. m), jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)  ekspozycje nie znajdują się już w sytuacji, która prowadziłaby do ich klasyfikacji jako nieobsługiwane zgodnie z ust. 3;

b)  upłynął co najmniej rok od momentu, gdy ekspozycje objęto działaniami restrukturyzacyjnymi lub momentu, gdy ekspozycje zaklasyfikowano jako nieobsługiwane, przy czym liczy się późniejszy z tych dwóch terminów;

c)  po podjęciu działań restrukturyzacyjnych nie pozostały żadne kwoty przeterminowane oraz instytucja, na podstawie analizy sytuacji finansowej dłużnika, jest przekonana o prawdopodobieństwie pełnej i terminowej spłaty ekspozycji.

Do celów lit. c) pełną i terminową spłatę można uznać za prawdopodobną w przypadku, gdy dłużnik dokonywał regularnych i terminowych płatności kwot równych jednej z poniższych wartości:

(i)  kwocie, która była przeterminowana przed objęciem ekspozycji działaniami restrukturyzacyjnymi, w przypadku istnienia kwot przeterminowanych;

(ii)  kwocie odpisanej w ramach działań restrukturyzacyjnych, którymi została objęta ekspozycja, w przypadku braku kwot przeterminowanych.

7.  W przypadku gdy ekspozycja nieobsługiwana przestaje być klasyfikowana jako nieobsługiwana zgodnie z ust. 6, ekspozycję tę uznaje się za ekspozycję w okresie warunkowym do czasu spełnienia wszystkich następujących warunków:

a)  upłynęły co najmniej dwa lata od dnia, w którym ekspozycja restrukturyzowana została ponownie sklasyfikowana jako obsługiwana;

b)  przez co najmniej połowę okresu, przez który ekspozycja byłaby uznawana za ekspozycję w okresie warunkowym, dokonywane były regularne i terminowe płatności prowadzące do spłaty znacznej łącznej kwoty z tytułu odsetek lub kwoty głównej;

c)  żadna z ekspozycji wobec dłużnika nie jest przeterminowana o ponad 30 dni.

Artykuł 47b

Działania restrukturyzacyjne

1.  Do celów art. 47a „działanie restrukturyzacyjne” obejmuje ugodę instytucji z dłużnikiem, który doświadcza lub prawdopodobnie doświadczy problemów z wywiązaniem się ze swoich zobowiązań finansowych. Ugoda może wiązać się ze stratą dla kredytodawcy i dotyczy jednego z poniższych działań:

a)  zmiany warunków zobowiązania dłużnego, która to zmiana nie miałaby miejsca, jeżeli dłużnik nie doświadczyłby problemów z wywiązaniem się ze swoich zobowiązań finansowych;

b)  całkowitego lub częściowego refinansowania zobowiązania dłużnego, które to refinansowanie nie miałoby miejsca, jeżeli dłużnik nie doświadczyłby problemów z wywiązaniem się ze swoich zobowiązań finansowych.

2.  Do celów ust. 1 za działania restrukturyzacyjne uznaje się co najmniej następujące sytuacje:

a)  nowe warunki umowy, które są korzystniejsze dla dłużnika niż dotychczasowe warunki umowy, w przypadku gdy dłużnik doświadcza lub prawdopodobnie doświadczy problemów z wywiązaniem się ze swoich zobowiązań finansowych;

b)  nowe warunki umowy, które są korzystniejsze dla dłużnika niż warunki umowy oferowane przez tę samą instytucję w tym samym czasie dłużnikom o podobnym profilu ryzyka, w przypadku gdy dłużnik doświadcza lub prawdopodobnie doświadczy problemów z wywiązaniem się ze swoich zobowiązań finansowych;

c)  ekspozycja zgodnie z pierwotnymi warunkami umowy została sklasyfikowana jako nieobsługiwana przed zmianą warunków umowy lub zostałaby sklasyfikowana jako nieobsługiwana w przypadku braku zmiany warunków umowy;

d)  działanie, które prowadzi do całkowitego lub częściowego umorzenia zobowiązania dłużnego;

e)  instytucja zezwala na skorzystanie z klauzul umożliwiających dłużnikowi zmianę warunków umowy, a ekspozycja została sklasyfikowana jako nieobsługiwana przed skorzystaniem z tych klauzul lub zostałaby sklasyfikowana jako nieobsługiwana w przypadku nieskorzystania z tych klauzul;

f)  w momencie udzielenia kredytu lub blisko tego momentu dłużnik dokonał płatności kwoty głównej innego zobowiązania dłużnego lub odsetek od tego zobowiązania wobec tej samej instytucji, które to zobowiązanie zostało sklasyfikowane jako ekspozycja nieobsługiwana lub zostałoby sklasyfikowane jako taka ekspozycja w przypadku braku tych płatności;

g)  zmiana warunków umowy prowadzi do spłat dokonanych dzięki realizacji zabezpieczenia, jeżeli taka zmiana stanowi przedmiot ugody.

3.  Do celów ust. 1 następujące okoliczności stanowią wskaźniki, że zastosowano działania restrukturyzacyjne:

a)  pierwotna umowa była przeterminowana o ponad 30 dni co najmniej raz w ciągu trzech miesięcy przed jej zmianą lub byłaby przeterminowana o ponad 30 dni w przypadku braku tej zmiany;

b)  w momencie zawarcia umowy kredytowej lub blisko tego momentu dłużnik dokonał płatności kwoty głównej innego zobowiązania dłużnego lub odsetek od tego zobowiązania wobec tej samej instytucji, które to zobowiązanie było przeterminowane o ponad 30 dni co najmniej raz w ciągu trzech miesięcy poprzedzających udzielenie nowego kredytu;

c)  instytucja zezwala na skorzystanie z klauzul umożliwiających dłużnikowi zmianę warunków umowy, a ekspozycja jest przeterminowana o ponad 30 dni lub byłaby przeterminowana o ponad 30 dni w przypadku nieskorzystania z tych klauzul.

4.  Do celów niniejszego artykułu problemy dłużnika z wywiązaniem się ze swoich zobowiązań finansowych ocenia się na poziomie dłużnika, uwzględniając wszystkie podmioty prawne należące do grupy dłużnika, które są objęte zakresem skonsolidowanej rachunkowości grupy, oraz osoby fizyczne, które sprawują kontrolę nad tą grupą.

Artykuł 47c

Odliczenia z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych

1.  Do celów art. 36 ust. 1 lit. m) instytucje określają mającą zastosowanie wartość niedoboru pokrycia osobno dla poszczególnych ekspozycji nieobsługiwanych, którą należy odliczyć od pozycji kapitału podstawowego Tier I, poprzez odjęcie kwoty określonej zgodnie z lit. b) od kwoty określonej zgodnie z lit. a), w przypadku gdy kwota, o której mowa w lit. a), przekracza kwotę, o której mowa w lit. b):

a)  suma:

(i)  ewentualnej niezabezpieczonej części każdej ekspozycji nieobsługiwanej, pomnożonej przez mający zastosowanie współczynnik, o którym mowa w ust. 2;

(ii)  ewentualnej zabezpieczonej części każdej ekspozycji nieobsługiwanej, pomnożonej przez mający zastosowanie współczynnik, o którym mowa w ust. 3;

b)  suma następujących pozycji, jeżeli odnoszą się one do tej samej ekspozycji nieobsługiwanej:

(i)  korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego;

(ii)  dodatkowych korekt wartości zgodnie z art. 34 i 105;

(iii)  innych redukcji funduszy własnych;

(iv)  w przypadku instytucji obliczających kwoty ekspozycji ważonych ryzykiem metodą wewnętrznych ratingów – wartości bezwzględnej kwot odliczonych zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. d), które odnoszą się do ekspozycji nieobsługiwanych, jeżeli wartość bezwzględną, którą można przypisać każdej ekspozycji nieobsługiwanej, określa się w drodze pomnożenia kwot odliczonych zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. d) przez udział, jaki kwota oczekiwanej straty z tytułu ekspozycji nieobsługiwanej stanowi w całkowitej kwocie oczekiwanych strat z tytułu ekspozycji, których dotyczy lub których nie dotyczy niewykonanie zobowiązania, stosownie do przypadku;

(iva)  w przypadku gdy ekspozycja nieobsługiwana nabywana jest po cenie niższej niż kwota należna ze strony dłużnika – różnicy między ceną nabycia a kwotą należną ze strony dłużnika;

(ivb)  kwot odpisanych przez instytucje od czasu sklasyfikowania ekspozycji jako nieobsługiwanej.

Zabezpieczoną część ekspozycji nieobsługiwanej stanowi ta część tej ekspozycji, którą na potrzeby obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych zgodnie z częścią trzecią tytuł II uznaje się za objętą ochroną kredytową rzeczywistą lub ochroną kredytową nierzeczywistą lub w pełni i całkowicie zabezpieczoną hipotekami.

Niezabezpieczona część ekspozycji nieobsługiwanej odpowiada ewentualnej różnicy między wartością tej ekspozycji, o której mowa w art. 47a ust. 1, i ewentualną zabezpieczoną częścią tej ekspozycji.

2.  Do celów ust. 1 lit. a) ppkt (i) stosuje się następujące współczynniki:

c)  1 dla niezabezpieczonej części ekspozycji nieobsługiwanej, który to współczynnik stosuje się od pierwszego dnia czwartego roku po sklasyfikowaniu jej jako nieobsługiwanej ▌;

3.  Do celów ust. 1 lit. a) ppkt (ii) stosuje się następujące współczynniki:

e)  0,20 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej przez nieruchomość zgodnie z częścią trzecią tytuł II lub stanowiącej kredyt mieszkaniowy gwarantowany przez dostawcę kwalifikującej się oceny, o którym mowa w art. 201, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dnia czwartego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

f)  0,23 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej ruchomością lub innym kwalifikującym się zabezpieczeniem w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dnia czwartego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

g)  0,30 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej przez nieruchomość zgodnie z częścią trzecią tytuł II lub stanowiącej kredyt mieszkaniowy gwarantowany przez dostawcę kwalifikującej się oceny, o którym mowa w art. 201, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dnia piątego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

h)  0,35 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej ruchomością lub innym kwalifikującym się zabezpieczeniem w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, który to współczynnik stosuje się w okresie w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dniapiątego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

i)  0,40 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej przez nieruchomość zgodnie z częścią trzecią tytuł II lub stanowiącej kredyt mieszkaniowy gwarantowany przez dostawcę kwalifikującej się oceny, o którym mowa w art. 201, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dnia szóstego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

j)  0,50 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej ruchomością lub innym kwalifikującym się zabezpieczeniem w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, który to współczynnik stosuje się w okresie w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego szóstego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

k)  0,55 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej przez nieruchomość zgodnie z częścią trzecią tytuł II lub stanowiącej kredyt mieszkaniowy gwarantowany przez dostawcę kwalifikującej się oceny, o którym mowa w art. 201, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dnia siódmego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ;

l)  0,80 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej ruchomością lub innym kwalifikującym się zabezpieczeniem w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, który to współczynnik stosuje się w okresie w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego siódmego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ;

m)  0,75 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej przez nieruchomość zgodnie z częścią trzecią tytuł II lub stanowiącej kredyt mieszkaniowy gwarantowany przez dostawcę kwalifikującej się oceny, o którym mowa w art. 201, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dnia ósmego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ;

n)  1 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej ruchomością lub innym kwalifikującym się zabezpieczeniem w rozumieniu niniejszego rozporządzenia, który to współczynnik stosuje się w okresie w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dniaósmego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

o)  0,80 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej przez nieruchomość zgodnie z częścią trzecią tytuł II lub stanowiącej kredyt mieszkaniowy gwarantowany przez dostawcę kwalifikującej się oceny, o którym mowa w art. 201, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia i upływającym ostatniego dnia dziewiątego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌;

p)  1 dla ▌części ekspozycji nieobsługiwanej zabezpieczonej przez nieruchomość zgodnie z częścią trzecią tytuł II lub stanowiącej kredyt mieszkaniowy gwarantowany przez dostawcę kwalifikującej się oceny, o którym mowa w art. 201, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się pierwszego dnia dziesiątego roku po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej ▌.

3a.  W drodze odstępstwa od ust. 3 następujące współczynniki stosuje się dla części ekspozycji nieobsługiwanej gwarantowanej lub ubezpieczonej przez oficjalną agencję kredytów eksportowych:

a)  0 dla zabezpieczonej części ekspozycji nieobsługiwanej, który to współczynnik stosuje się w okresie rozpoczynającym się rok i upływającym siedem lat po sklasyfikowaniu jej jako nieobsługiwanej; oraz

b)  1 dla zabezpieczonej części ekspozycji nieobsługiwanej, który to współczynnik stosuje się od pierwszego dnia ósmego roku po sklasyfikowaniu jej jako nieobsługiwanej.

5.  EUNB ocenia zakres praktyk stosowanych przy wycenie zabezpieczonych ekspozycji nieobsługiwanych i może opracować wytyczne w celu określenia wspólnej metody, obejmującej ewentualne minimalne wymogi w zakresie aktualizacji wyceny pod względem harmonogramu i metod doraźnych, na potrzeby ostrożnościowej wyceny uznanych form ochrony kredytowej rzeczywistej i ochrony kredytowej nierzeczywistej, w szczególności w odniesieniu do założeń dotyczących możliwości ich odzyskania oraz ich wykonalności. Wytyczne te mogą również obejmować wspólną metodykę określania zabezpieczonej części ekspozycji nieobsługiwanej, o której mowa w ust. 1.

Wytyczne te wydaje się zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”;

5a.  W drodze odstępstwa od ust. 2 i 3, w przypadku gdy ekspozycja została objęta działaniem restrukturyzacyjnym w rozumieniu art. 47b:

a)  w okresie rozpoczynającym się rok i upływającym dwa lata po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej współczynnik mający zastosowanie zgodnie z ust. 2 w momencie objęcia ekspozycji działaniem restrukturyzacyjnym stosuje się przez dodatkowy okres jednego roku;

b)  w okresie rozpoczynającym się dwa lata i upływającym sześć lat po sklasyfikowaniu ekspozycji jako nieobsługiwanej współczynnik mający zastosowanie zgodnie z ust. 3 w momencie objęcia ekspozycji działaniem restrukturyzacyjnym stosuje się przez dodatkowy okres jednego roku.

Przepis ten można stosować wyłącznie w odniesieniu do pierwszego działania restrukturyzacyjnego, którym została objęta ekspozycja nieobsługiwana.

3)  art. 111 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. Wartością ekspozycji składnika aktywów jest wartość księgowa tego składnika, która pozostaje po dokonaniu korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego, dodatkowych korekt wartości zgodnie z art. 34 i 105, odliczeniu kwot zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m) oraz dokonaniu innych redukcji funduszy własnych związanych z danym składnikiem aktywów. Wartością ekspozycji z tytułu pozycji pozabilansowej wymienionej w załączniku I jest następujący odsetek jej wartości nominalnej po zmniejszeniu o korekty z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego i kwoty odliczone zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m):”;

4)  art. 127 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Niezabezpieczonej części każdej pozycji, w przypadku gdy dłużnik nie wykonał zobowiązania zgodnie z art. 178, lub – w przypadku ekspozycji detalicznych – niezabezpieczonej części każdego instrumentu kredytowego, z którym wiąże się niewykonanie zobowiązania zgodnie z art. 178, przypisuje się następujące wagi ryzyka:

a)  150 %, w przypadku gdy suma korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego i kwot odliczonych zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m) wynosi mniej niż 20 % wartości niezabezpieczonej części ekspozycji w sytuacji, gdyby nie zastosowano tych korekt i odliczeń;

b)  100 %, w przypadku gdy suma korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego i kwot odliczonych zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m) wynosi co najmniej 20 % wartości niezabezpieczonej części ekspozycji w sytuacji, gdyby nie zastosowano tych korekt i odliczeń.”;

5)  art. 159 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 159

Sposób ujmowania kwot oczekiwanych strat

Instytucje odejmują kwoty oczekiwanych strat, obliczone zgodnie z art. 158 ust. 5, 6 i 10, od korekt z tytułu ogólnego i szczególnego ryzyka kredytowego i dodatkowych korekt wartości zgodnie z art. 34 i 110 oraz innych redukcji funduszy własnych związanych z przedmiotowymi ekspozycjami, z wyjątkiem odliczeń dokonanych zgodnie z art. 36 ust. 1 lit. m). Dyskonto z tytułu ekspozycji bilansowych nabytych w momencie, gdy charakteryzowały się niewykonaniem zobowiązania zgodnie z art. 166 ust. 1, ujmuje się w ten sam sposób co korekty z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego. Korekty z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego dla ekspozycji, których dotyczy niewykonanie zobowiązania, nie są stosowane w celu pokrycia kwot oczekiwanych strat z tytułu innych ekspozycji. W powyższych obliczeniach nie uwzględnia się kwot oczekiwanych strat dla ekspozycji sekurytyzowanych ani korekt z tytułu ogólnego i szczególnego ryzyka kredytowego związanych z tymi ekspozycjami.”;

6)  art. 178 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b) zwłoka w wykonaniu przez dłużnika jakiegokolwiek istotnego zobowiązania kredytowego wobec instytucji, jednostki dominującej lub którejkolwiek z jej jednostek zależnych przekracza 90 dni. Właściwe organy mogą zastąpić okres 90 dni okresem wynoszącym 180 dni w przypadku ekspozycji zabezpieczonych nieruchomościami mieszkalnymi lub nieruchomościami komercyjnymi MŚP należących do kategorii ekspozycji detalicznych, a także ekspozycji wobec podmiotów sektora publicznego. Okres wynoszący 180 dni nie ma zastosowania do celów art. 36 ust. 1 lit. m) lub art. 127.”;

7)  dodaje się art. 469a w brzmieniu:

„Artykuł 469a

Odstępstwo od wymogu dokonywania odliczeń od pozycji kapitału podstawowego Tier I z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych

Na zasadzie odstępstwa od art. 36 ust. 1 lit. m) instytucje nie odliczają od pozycji kapitału podstawowego Tier I mającej zastosowanie wartości niedoboru pokrycia ekspozycji nieobsługiwanych, jeżeli ekspozycja powstała przed dniem ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

W przypadku gdy warunki ekspozycji, która powstała przed dniem ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], zostają zmienione przez instytucję w sposób, który zwiększa ekspozycję instytucji wobec dłużnika, ekspozycję uznaje się za powstałą w dniu, w którym zmiana zaczyna obowiązywać, i przestaje ona być objęta odstępstwem przewidzianym w akapicie pierwszym.”.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego  W imieniu Rady

Przewodniczący  Przewodniczący

(1)

Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(2)

Dz.U. C 367 z 10.10.2018, s. 43.

(3)

* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony kursywą i wytłuszczonym drukiem; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.

(4)

  Dz.U. C […] z […], s. […].

(5)

  Dz.U. C z , s. .

(6)

  COM(2017) 592 final z 11.10.2017.

(7)

  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

(8)

  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. (Dz.U. L 191 z 28.6.2014, s. 1).


PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Minimalne pokrycie strat w odniesieniu do ekspozycji zagrożonych

Odsyłacze

COM(2018)0134 – C8-0117/2018 – 2018/0060(COD)

Data przedstawienia w PE

13.3.2018

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

16.4.2018

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

16.4.2018

 

 

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

JURI

27.3.2018

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Esther de Lange

31.5.2018

Roberto Gualtieri

31.5.2018

 

 

Rozpatrzenie w komisji

3.9.2018

20.11.2018

 

 

Data przyjęcia

6.12.2018

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

32

14

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Hugues Bayet, Pervenche Berès, Esther de Lange, Markus Ferber, Jonás Fernández, Giuseppe Ferrandino, Sven Giegold, Roberto Gualtieri, Gunnar Hökmark, Wolf Klinz, Bernd Lucke, Olle Ludvigsson, Fulvio Martusciello, Marisa Matias, Gabriel Mato, Bernard Monot, Caroline Nagtegaal, Stanisław Ożóg, Anne Sander, Alfred Sant, Martin Schirdewan, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Paul Tang, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Miguel Viegas, Marco Zanni

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Simona Bonafè, Enrique Calvet Chambon, Herbert Dorfmann, Ashley Fox, Danuta Jazłowiecka, Thomas Mann, Luigi Morgano, Siegfried Mureşan, Lieve Wierinck

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Maria Heubuch, Agnes Jongerius, Jude Kirton-Darling, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jeroen Lenaers, Rupert Matthews, Siôn Simon, Adam Szejnfeld, Thomas Waitz

Data złożenia

7.12.2018


GŁOSOWANIE KOŃCOWE W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGOW KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

32

+

ALDE

Enrique Calvet Chambon, Wolf Klinz, Caroline Nagtegaal, Lieve Wierinck

PPE

Herbert Dorfmann, Markus Ferber, Gunnar Hökmark, Danuta Jazłowiecka, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Esther de Lange, Jeroen Lenaers, Thomas Mann, Fulvio Martusciello, Gabriel Mato, Siegfried Mureşan, Anne Sander, Adam Szejnfeld, Tom Vandenkendelaere

S&D

Hugues Bayet, Pervenche Berès, Simona Bonafè, Giuseppe Ferrandino, Roberto Gualtieri, Agnes Jongerius, Jude Kirton-Darling, Olle Ludvigsson, Luigi Morgano, Alfred Sant, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Siôn Simon, Paul Tang

14

-

ECR

Ashley Fox, Bernd Lucke, Rupert Matthews, Stanisław Ożóg

EFDD

Bernard Monot, Marco Valli

ENF

Marco Zanni

GUE/NGL

Marisa Matias, Martin Schirdewan, Miguel Viegas

VERTS/ALE

Sven Giegold, Maria Heubuch, Molly Scott Cato, Thomas Waitz

1

0

S&D

Jonás Fernández

Objaśnienie używanych znaków:

+  :  za

-  :  przeciw

0  :  wstrzymało się

Ostatnia aktualizacja: 11 styczeń 2019Informacja prawna