Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie klęsk żywiołowych (pożary, susze i powodzie) - aspekty związane z rolnictwem (2005/2195(INI))
Parlament Europejski
,
– uwzględniają swoje rezolucje z dnia 5 września 2002 r. w sprawie katastrofalnych powodzi w Europie Środkowej(1)
, z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie wyników konferencji w Buenos Aires na temat zmian klimatycznych(2)
, z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie suszy w Portugalii(3)
, z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie suszy w Hiszpanii(4)
oraz z dnia 8 września 2005 r. w sprawie katastrof naturalnych (pożarów i powodzi), jakie miały miejsce tego lata w Europie(5)
,
– uwzględniając rezolucje z dnia 16 lutego 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie strategii leśnej dla Unii Europejskiej(6)
oraz w sprawie zarządzania ryzykiem i w sytuacjach kryzysowych w rolnictwie(7)
,
– uwzględniając Protokół z Kioto załączony do konwencji ramowej Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatycznych z dnia 11 grudnia 1997 r. oraz jego ratyfikację przez Wspólnotę Europejską w dniu 25 kwietnia 2002 r.,
– uwzględniając sprawozdanie naukowe na temat zmian klimatycznych i europejskiego wymiaru wody(8)
sporządzone przez Międzynarodowy Instytut na rzecz Trwałego Rozwoju przy Wspólnym Centrum Badawczym Komisji,
– uwzględniając projekt badawczy w zakresie zarządzania ryzykiem powodzi w ramach Szóstego Programu Ramowego Unii Europejskiej w sprawie badań naukowych (2002-2006),
– uwzględniając sprawozdanie na temat zmian klimatycznych i klęsk żywiołowych(9)
Instytutu na rzecz Europejskiej Polityki w zakresie Środowiska Naturalnego,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998r. w sprawie stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwowej(10)
uzupełnione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1/2004 z dnia 23 grudnia 2003r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwowej na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw w zakresie produkcji, przetwórstwa i wprowadzania na rynek towarów rolnych(11)
oraz wytyczne Wspólnoty dotyczące pomocy państwowej dla rolnictwa (12)
,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 z dnia 11 listopada 2002 r. ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej(13)
, obecnie będące w trakcie przeglądu,
– uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. dotyczące monitorowania wzajemnego oddziaływania lasów i środowiska naturalnego we Wspólnocie (Forest Focus)(14)
,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. ustanawiające Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (FEADER)(15)
,
– uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady ustanawiającej wspólnotowy mechanizm ochrony ludności (COM(2006)0029), wersję przekształconą decyzji Rady 2001/792/WE, Euratom z dnia 23 października 2001 r. ustanawiająca mechanizm wspólnotowy ułatwiający wzmocnioną współpracę w interwencjach wspierających ochronę ludności(16)
,
– uwzględniając komunikaty Komisji dotyczące strategii leśnej dla Unii Europejskiej (COM(1998)0649), programu Global Monitoring for Environment and Security
(GMES) (COM(2004)0065), zarządzania ryzykiem i w sytuacjach kryzysowych w rolnictwie (COM(2005)0074), wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiacego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej (COM (2005)0108), wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego instrument na rzecz szybkiej reakcji w nagłych i poważnych przypadkach (COM(2005)0113), wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wytycznych strategicznych dla rozwoju obszarów wiejskich (COM(2005)0304), wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie oceny i zarządzania w przypadku powodzi (COM(2006)0015) oraz wniosek dotyczący rozporządzenia Komisji w sprawie zwolnienia dotyczącego pomocy państwowej udzielanej średnim i małym przedsiębiorstwom w sektorze rolnym z dnia 8 lutego 2006 r., komunikatu Komisji w sprawie planu działania w dziedzinie biomasy (COM(2005)0628) i przyszłego planu działania UE w sprawie zrównoważonego zarządzania lasami, którego przedstawienie Komisja zapowiedziała na czerwiec 2006 r.,
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6-0152/2006),
A. mając na uwadze, że produkcja rolna i leśna jest działalnością gospodarczą bezpośrednio związaną ze środowiskiem naturalnym, a przez to narażoną na zmiany klimatu (susza, przymrozek, grad, pożar, powódź), ryzyko sanitarne (choroby, epizootie) oraz skażenia (kwaśne deszcze, niezamierzony przekaz genetyczny),
B. mając na uwadze, że susza, będąca jednym z czynników mających największy wpływ na powstawanie pożarów lasów, to powtarzająca się klęska żywiołowa i jeden z najpoważniejszych problemów, z jakimi borykają się państwa basenu Morza Śródziemnego i Półwyspu Iberyjskiego,
C. mając na uwadze, że stale rosnąca częstotliwość występowania nieprzewidzianych zjawisk naturalnych może zagrozić funkcjonowaniu gospodarstw i powodować ich porzucanie, w szczególności w przypadku gospodarstw najmniejszych i znajdujących się na obszarach o niekorzystnym położeniu geograficznym, które pociąga za sobą zagrożenia natury gospodarczej, społecznej i środowiskowej,
D. mając na uwadze, że strukturalne przyczyny pożarów lasów są bezpośrednio związane z występującym w państwach południowej Europy zjawiskiem wyludniania się terenów wiejskich, które to zjawisko prawdopodobnie nasili się wraz z wprowadzeniem systemu jednolitych płatności na gospodarstwo; mając zatem na uwadze, że przyczyny te mają charakter społeczno-gospodarczy,
E. mając na uwadze, że klęski żywiołowe mają negatywny wpływ na trwały rozwój, ponieważ uwypuklają wyludnianie się obszarów wiejskich, pogłębiają problemy związane z erozją i pustynnieniem, przyczyniają się do degradacji ekosystemów, zagrażają bioróżnorodności i stanowią poważne zagrożenie dla jakości życia mieszkańców terenów wiejskich,
F. mając na uwadze specyfikę lasów ochronnych Półwyspu Iberyjskiego i południowej Europy, która odróżnia je od lasów produkcyjnych Europy środkowej i północnej,
G. mając na uwadze powtarzane przez instytucje wspólnotowe deklaracje na rzecz wielofunkcyjnego rolnictwa na całym terytorium Unii Europejskiej,
H. mając na uwadze, że do zagrożenia klęskami żywiołowymi spowodowanymi zmianami klimatycznymi dochodzą inne problemy zagrażające przetrwaniu wsi europejskiej, jak wzrost konkurencyjności przywozu z państw trzecich, której muszą stawiać czoła europejscy producenci, ponosząc zarazem coraz wyższe koszty produkcji związane z coraz ostrzejszymi wymaganiami Unii Europejskiej w zakresie jakości i bezpieczeństwa żywności,
I. mając na uwadze, że ostatnie reformy wspólnej polityki rolnej (WPR) w połączeniu z trwającym otwarciem rynku, ze stopniowym osłabianiem mechanizmów regulacyjnych na rynku produktów rolnych i z globalizacją rolnictwa wzmagają niestabilność rynków europejskich, które w trybie pilnym wymagają nowych mechanizmów zarządzania w sytuacjach kryzysowych,
J. mając na uwadze, że rolnictwo z uwagi na swój wielofunkcyjny charakter jak również leśnictwo pomaga w zatrzymaniu mieszkańców na obszarach wiejskich, przyczyniając się w ten sposób do zapobiegania klęskom żywiołowym i do ochrony przed nimi,
K. mając na uwadze, że brak jest mechanizmów na poziomie wspólnotowym służącym reagowaniu na coraz częściej występujące klęski żywiołowe oraz kryzysowe sytuacje sanitarne i rynkowe czego najbardziej wyrazisty przykład stanowi nieobjęcie suszy i mrozu Funduszu Solidarności Unii Europejskiej (FSUE),
L. mając na uwadze, że problem pożarów lasów staje się poważniejszy również z powodu stopniowego opuszczania terenów wiejskich oraz porzucania gospodarstw i tradycyjnych typów działalności, z powodu nieodpowiedniego utrzymania lasów, monokultury na dużych obszarach zalesionych, sadzenia nieodpowiednich gatunków drzew i braku skutecznej polityki ochronnej na szczeblu wspólnotowym obejmującej stosowane instrumenty i środki finansowe,
M. mając na uwadze konieczność uznania przez UE specyfiki klęsk żywiołowych w basenie śródziemnomorskim, takich jak susze i pożary, oraz dostosowania istniejących instrumentów w zakresie zapobiegania, badań, zarządzania ryzykiem, obrony cywilnej i solidarności, a także specjalnego wspólnotowego programu ochrony lasów, dysponującego odpowiednimi środkami finansowymi i nastawionego na zapobieganie i zarządzanie ryzykiem pożarów lasów,
N. mając na uwadze, że niewystarczający poziom środków, stwierdzony podczas interwencji wspólnotowych, pogłębia się z powodu różnorodności mechanizmów walki z katastrofami naturalnymi istniejącymi na poziomie krajowym, a także w wyniku nierównego rozwoju tych mechanizmów, co dotyka zasad spójności i solidarności, które przyczyniają się do wytworzenia europejskiego modelu społecznego i konstrukcji ponadnarodowej,
O. mając na uwadze, że odłogowanie gruntów rolnych, a także niska rentowność bezpośrednia obszarów zalesionych i wysokie koszty ich utrzymania nie zachęcają właścicieli do dobrego zarządzania posiadanymi przez nich lasami, oraz że powyższe sprzyja nagromadzeniu zarośli, drewna i innych materiałów palnych; mając również na uwadze, że w miejscach, gdzie lasy spełniają funkcje społeczno-gospodarcze, problem pożarów jest zdecydowanie mniej poważny,
P. mając na uwadze, że istnieją poważne przeszkody w utrzymywanie skuteczności systemów gaszenia pożarów, tzn. sezonowość prac utrudnia znalezienie stałego personelu, utrzymanie odpowiedniego poziomu szkolenia i wykorzystanie pracy zespołowej w sposób przynoszący zyski, przy czym szczególnie problematyczna staje się dyspozycyjność odpowiednich środków lotniczych,
Q. mając na uwadze, że zarówno zapobieganie niektórym klęskom, jak i ich konsekwencje mają wymiar ponadnarodowy i wymagają współpracy między państwami członkowskimi, a także z państwami trzecimi graniczącymi z Unią Europejską,
1. z zadowoleniem przyjmuje komunikaty i propozycje niedawno przedstawione przez Komisję i dotyczące poprawy zdolności reakcji w obliczu katastrof i sytuacji kryzysowych, oceny i zarządzania w przypadku powodzi, reformy FSUE, poprawy mechanizmu obrony cywilnej, nowych wytycznych w zakresie rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013, zwolnień w zakresie pomocy państwowej dla rolnictwa oraz zarządzania ryzykiem i w sytuacjach kryzysowych w rolnictwie;
2. pragnie, aby klęski żywiołowe, sanitarne lub katastrofy technologiczne znalazły właściwą odpowiedź dzięki FSUE, Funduszowi Weterynaryjnemu, polityce rozwoju obszarów wiejskich, polityce regionalnej, systemowi pomocy państwowej dla rolnictwa oraz dzięki krokom podejmowanym na rzecz walki z pożarami w ramach programu Forest Focus i nowego programu Life+; uważa jednak, że aby stworzyć prawdziwą, wspólnotową strategię walki z klęskami żywiołowymi, mechanizmy te będą musiały być bardziej elastyczne, szczególnie poprzez włączenie w zakres interwencji objętych FSUE kryteriów wyboru lepiej przystosowanych do typu każdej katastrofy, przede wszystkim do suszy i przymrozku, uważa, że na mechanizmy te przekazane będą musiały zostać większe środki finansowe oraz że szczególną uwagę zwrócić będzie trzeba na najbardziej narażonych producentów i obszary;
3. uważa, że FSUE powinien nadal obejmować interwencje w przypadku klęsk, które – chociaż istotne – wywołują szkody poniżej wymaganego progu minimalnego, ale zarazem wywołują poważne i długotrwałe następstwa dla warunków życia mieszkańców danego regionu, i że powinien również dawać możliwość udzielenia nadzwyczajnej pomocy w takim przypadku;
4. nalega, aby Komisja przedłożyła wniosek legislacyjny wprowadzający klauzulę elastyczności umożliwiającą należyte finansowanie istniejących instrumentów polityki w zakresie klęsk żywiołowych w rolnictwie, a w szczególności FSUE poprzez wykorzystanie linii budżetowych WPR, które co roku pozostają niewykorzystane;
5. zwraca uwagę na fakt, że współpraca międzynarodowa jest warunkiem zapobiegania i radzenia sobie z niektórymi rodzajami klęsk żywiołowych; podkreśla w szczególności, że w przypadku rzek przepływających przez kilka krajów konieczne jest opracowanie, finansowanie i monitorowanie programów transgranicznych;
6. sądzi, że odstępstwa od założeń WPR stosowane przez Komisję w przypadku klęsk żywiołowych (m. in. przyspieszenie wypłat, uwolnienie interwencyjnych zapasów zbóż, zezwolenie na wykorzystanie odłogów do wypasu bydła), choć są zjawiskiem pozytywnym, są dalekie od zaspokojenia niezbędnych potrzeb związanych z pokryciem spowodowanych strat, a decyzja o ich zastosowaniu nie zawsze podejmowana jest w odpowiednio szybkim tempie;
7. podkreśla, że istnienie rozległej sieci rolniczych MŚP oraz polityka rolna promująca bardziej zrównoważone metody produkcji, szczególnie w odniesieniu do zużycia wody i użytkowania gruntu, jest warunkiem koniecznym usuwania skutków suszy i pożarów lasów,
8. jest zdania, że polityka rozwoju obszarów wiejskich może odgrywać ważną rolę w zapobieganiu klęskom żywiołowym; podkreśla, że drastyczne obniżenie środków przeznaczanych na rozwój obszarów wiejskich utrudnia harmonije opracowywanie planów działań mających na celu zapobieganie i usuwanie szkód spowodowanych przez klęski żywiołowe; zaleca zresztą, aby w krajowych lub regionalnych planach rozwoju obszarów wiejskich priorytetowo traktować środki zorientowane na zwalczanie przyczyn klęsk (m.in. walka z erozją, zalesianie odpowiednimi gatunkami drzew, utrzymywanie przecinek przeciwpożarowych, obiekty inżynierii wodnej, utrzymanie lasów, działania agro-środowiskowe na rzecz oszczędzania wody);
9. nalega, aby Komisja udzieliła gospodarczego i prawnego wsparcia działaniom na rzecz zmniejszenia palności lasów, jak na przykład zwiększanie rentowności lasów i ich zrównoważone zarządzanie, wykorzystywanie biomasy z odpadów leśnych do wytwarzania energii odnawialnej, zachęcanie do łączenia własności w celu tworzenia jednostek łatwiejszych do zarządzania oraz wykorzystywanie walorów terenów zalesionych do utrzymywania i tworzenia miejsc pracy na obszarach wiejskich;
10. zachęca państwa członkowskie i Komisję do uruchomienia programu wymiany doświadczeń w zakresie wykorzystywania nowych technologii do kontroli i monitorowania zagrożeń i skutków pożarów lasów, a także do opracowania europejskich procedur harmonizacji kwalifikacji personelu technicznego w celu poprawy poziomu wykształcenia;
11. domaga się, aby w najbliższym okresie planowania finansowego utrzymano pomoc przyznawaną w przeszłości rolnikom na tworzenie i oczyszczanie przecinek, stanowiących podstawową gwarancję zachowania krajobrazu wiejskiego;
12. uważa ponadto, że w planach rozwoju obszarów wiejskich należy koniecznie nadać priorytetową wagę działaniom zmierzającym do zwalczania problemów strukturalnych społeczeństwa wiejskiego (m.in. wyludnianie się wsi, porzucanie ziemi, obrona tradycyjnego charakteru terenów wiejskich przed intensywną urbanizacją, wylesianie, zbyt duże rozdrobnienie własności leśnej), które – jeżeli nie zostaną wzięte pod uwagę – zwiększają możliwość zagrożenia w przyszłości;
13. uważa za konieczne ustanowienie w nowych ramach finansowych na lata 2007-2013 wspólnotowego programu ochrony przed pożarami lasów, mającego na celu wspieranie kampanii uświadamiających oraz środków dotyczących zapobiegania i zarządzania ryzykiem pożarów lasów, dysponującego odpowiednimi środkami finansowymi i uzupełniającego strukturalną politykę rolną; wzywa, aby program ten prowadził szczególnie do jasnego wyróżnienia finansowania przypisanego do odpowiednich środków zapobiegających pożarom lasów poprzez przyjęcie szczególnego rozporządzenia z odpowiadającym mu finansowaniem lub poprzez utworzenie odrębnego działu w budżecie poświęconego tym środkom, zarówno w ramach rozporządzenia FEADER, jak i w projekcie rozporządzenia LIFE+; podkreśla, że program taki musi uwzględniać specyficzny charakter lasów śródziemnomorskich;
14. domaga się podwyższenia, w kontekście wytycznych strategicznych na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w latach 2007-2013, kwot przeznaczonych na współfinansowanie szczegółowych środków w zakresie ochrony lasów, walki z erozją, obiektów inżynierii wodnej i programu Natura 2000;
15. wyraża przekonanie, że poważne sytuacje kryzysowe na rynkach są nieprzewidywalnymi i wyjątkowymi zdarzeniami powodującymi zagrożenie dla gospodarstw rolnych, które może być równie poważne, co zagrożenia spowodowane klęskami żywiołowymi - stąd też konieczność konkretnej pomocy ze strony Unii Europejskiej;
16. w kontekście sprawozdania na temat zarządzania ryzykiem i w sytuacjach kryzysowych w rolnictwie, przywołuje decyzję dotyczącą wniosku do Komisji o:
-
utworzyła publiczny system ubezpieczeń finansowany wspólnie przez rolników, państwa członkowskie i Unię Europejską, tak by mogły zostać stworzone lepsze warunki organizacyjne w zakresie zarządzania ryzykiem i zapobiegania sytuacjom kryzysowym,
-
utworzenie spójnego i dostępnego dla wszystkich Państw Członkowskich systemu reasekuracji w ramach WPR;
17. uważa, że ten ewentualny nowy instrument zarządzania ryzykiem powinien zawierać specyficzne ubezpieczenie lasów, pokrywające przynajmniej koszty zalesiania i rehabilitacji ekologicznej obszarów dotkniętych pożarem, oraz że przy zróżnicowaniu proponowanym przez Komisję trudno będzie otrzymać publiczną pomoc finansową, niezbędną dla skuteczności instrumentu;
18. wzywa Komisję do przedstawienia spójnych propozycji zarządzania w sytuacjach kryzysowych w rolnictwie, obejmujących racjonalne metody i realistyczne źródła finansowania, które skutecznie zachęcą rolników do ich stosowania i będą stanowić elastyczne narzędzie regulacji rynku, nie wprowadzające ryzyka zniekształcania konkurencji i nie zakłócające sprawnego działania rynku wewnętrznego;
19. uważa za sprawę pilną zbadanie powodów zaniepokojenia wyrażonych w powyższym komunikacie Komisji na temat zarządzania ryzykiem i w sytuacjach kryzysowych oraz że Komisja powinna pogłębić niezbędne analizy, które mają posłużyć do utworzenia systemu stabilizacji cen lub dochodów, w zależności od tego, czy utrzymane zostaną lub nie założenia obecnie obowiązującego systemu dopłat jednorazowych, w taki sposób, by zagwarantować rolnikom europejskim system ochrony podobny do systemu ich głównych partnerów handlowych;
20. ponownie podkreśla, że prawdziwa strategia przeciwdziałania skutkom klęsk w rolnictwie nie może ograniczać się do środków doraźnych oraz że należy podjąć działania związane ze szkoleniem, informowaniem, prewencją i uświadamianiem ludności, które powinny być finansowane w ramach mechanizmu obrony cywilnej, programu Forest Focus, polityki rozwoju obszarów wiejskich i Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego; podkreśla konieczność wzmocnienia czynnego zapobiegania pożarom lasów, optymalizacji metod i systemów gaszenia oraz ich koordynacji, nadania impulsu udziałowi społeczeństwa, a także usprawnienia dochodzeń w sprawie przyczyn pożarów oraz ścigania przestępstw;
21. podkreśla konieczność opracowania polityki leśnej obejmującej środki umożliwiające zrównoważone zarządzanie i zwalczanie klęsk żywiołowych; wzywa do utworzenia sieci ds. walki z pożarami lasów, która pozwoli na finansowanie wdrożenia planu działania i zdobywanie środków, które zyskają na wartości przy odpowiedniej koordynacji nie tylko na szczeblu transeuropejskim, ale również na poziomie międzynarodowym; uważa, że wprowadzenie zasad dotyczących należytego zarządzania lasami i obowiązkowego odnawiania lasów w przypadku klęsk żywiołowych;
22. zwraca się do Komisji o włączenie do przyszłego powyższego planu działania w sprawie zrównoważonego zarządzania lasami konkretnych środków służących praktycznej realizacji programów czynnego zapobiegania i szkolenia mieszkańców wsi w zakresie ochrony środowiska w celu prezentowania im nowych form zarządzania środowiskiem leśnym oraz wyjaśniania przyszłej roli lasów w ich regionie i korzyści wynikających z ich zachowania;
23. domaga się przeprowadzenia kampanii uświadamiających na szczeblu europejskim, skierowanych do mieszkańców obszarów wiejskich, właścicieli lasów i mieszkańców miast, ze szczególnym uwzględnieniem uczniów i młodzieży, organizacji wolontariuszy i mediów, w celu spowodowania zmiany podejścia do używania ognia;
24. sądzi, że opracowywanie map zagrożeń i planów zarządzania nie powinno ograniczać się do powodzi, jak ma to miejsce w przypadku obecnego wniosku Komisji dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady, lecz powinno obejmować także susze i pożary, należy zatem sporządzić mapy stref wysokiego zagrożenia pożarami i suszą w UE oraz odpowiednie plany zarządzania;
25. ponawia wniosek o utworzenie Europejskiego Obserwatorium ds. Suszy, które byłoby ośrodkiem zdobywania wiedzy oraz określania i monitorowania skutków suszy oraz w ramach którego mógłby powstać system stałej wymiany informacji wspomagający zapobieganie pożarom na całym obszarze Unii Europejskiej;
26. wzywa do włączenia do przyszłego planu działania w sprawie zrównoważonego zarządzania lasami specjalnych środków zapobiegania zagrożeniom, wspierających kontrolę i porządkowanie materiałów palnych pochodzących z lasów oraz zarządzanie obszarami zalesionymi; równocześnie apeluje, aby w planie tym położono większy nacisk na korzyści płynące z obszarów zalesionych i uznanie ich wartości społeczno-gospodarczej oraz na poszukiwanie nowych sposobów wspierania leśnictwa;
27. zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie walki i zapobiegania pożarom, która pozwoli stawić czoła temu zjawisku poprzez optymalne wykorzystanie poszczególnych istniejących instrumentów wspólnotowych, w tym Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), i poprzez lepszą koordynację między regionami i państwami członkowskimi;
28. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.
Instytut Europejskiej Polityki Ochrony Środowiska (2006): Zmiany klimatyczne i klęski żywiołowe: dowody naukowe świadczące o możliwym związku pomiędzy niedawnymi klęskami żywiołowymi i zmianami klimatycznymi, wytyczne polityczne dla Komisji Ochrony Środowiska Parlamentu Europejskiego (IP/A/ENVI/FWC/2005-35), 25 stycznia 2006 r.