Parlament Europejski ,

–   uwzględniając konferencję ONZ na wysokim szczeblu w sprawie eliminacji wykorzystywania seksualnego przez personel ONZ i personel organizacji pozarządowych, która odbyła się w Nowym Jorku w dniu 4 grudnia 2006 r., oraz uwagi wygłoszone na tej konferencji przez Sekretarza Generalnego,

–   uwzględniając czwartą konwencję genewską z 1949 r. o ochronie ludności cywilnej w czasie wojny oraz protokoły dodatkowe przewidujące, że kobiety muszą być chronione przed zgwałceniem i wszelkimi innymi formami przemocy seksualnej,

–   uwzględniając deklarację ONZ o eliminacji przemocy wobec kobiet z dnia 20 grudnia 1993 r. oraz Konwencję Praw Dziecka ONZ z dnia 20 listopada 1989 r.,

–   uwzględniając rezolucję 1325 (2000) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa z dnia 31 października 2000 r.,

–   uwzględniając rezolucję 1265 (1999) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie ochrony ludności cywilnej w czasie konfliktów zbrojnych z dnia 17 września 1999 r., a w szczególności jej ust. 14, na mocy którego personel ONZ biorący udział w akcjach przywracania, utrzymywania i budowania pokoju musi być odpowiednio przeszkolony, zwłaszcza w zakresie praw człowieka, w tym przepisów związanych ze sprawami płci,

–   uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego, a w szczególności jego art. 7 i 8, które wymieniają zgwałcenie, niewolnictwo seksualne, przymusową prostytucję, wymuszoną ciążę i przymusową sterylizację oraz wszelkie inne formy przemocy seksualnej o porównywalnym stopniu ciężkości jako zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne oraz uznają je za formę tortur i poważną zbrodnią wojenną, niezależnie od tego czy czyny te popełniane są w sposób systematyczny, w trakcie konfliktów międzynarodowych lub wewnętrznych;

–   uwzględniając rezolucję 1712 (2006) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Liberii z dnia 29 września 2006 r.,

–   uwzględniając sprawozdanie księcia Zeida Ra'Ad Zeid Al-Husseina, doradcy Sekretarza Generalnego ds. wykorzystywania seksualnego w czasie operacji pokojowych ONZ, zatytułowane "Kompleksowa strategia w celu eliminacji wykorzystywania seksualnego w czasie operacji pokojowych Narodów Zjednoczonych", z dnia 4 kwietnia 2005 r.,

–   uwzględniając raport Biura Nadzoru Wewnętrznego dotyczący dochodzeń w sprawie podejrzeń o wykorzystywanie i nadużycia seksualne podczas misji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga z dnia 5 stycznia 2005 r.,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie sytuacji kobiet w konfliktach zbrojnych i ich roli w odbudowie i procesie demokratycznym w krajach po zakończeniu konfliktu (1) ,

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A.   mając na uwadze, że ostatnie zarzuty wobec członków sił pokojowych ONZ dotyczące dopuszczania się przez nich gwałtów na dzieciach na Haiti i w Liberii i zmuszaniu ich do prostytucji stanowią najnowszy element w smutnej serii podobnych skandalicznych przypadków, w tym aktów pedofilii ze strony personelu ONZ w Demokratycznej Republice Konga oraz handlu ludźmi w Kosowie;

B.   mając na uwadze, że w misjach pokojowych ONZ na świecie uczestniczy blisko 100 000 osób, a zdecydowana większość z nich odbywa służbę lojalnie i z honorem, jednak ich wkład w utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa jest umniejszany przez poważne przypadki wykorzystywania seksualnego ze strony niewielkiej liczby osób stanowiących personel ONZ;

C.   mając na uwadze, że od 2004 r. ONZ przeprowadziła dochodzenie wobec 319 uczestników sił pokojowych w związku z wykorzystywaniem seksualnym i ukarały 179 osób, w tym żołnierzy, cywili i policjantów;

D.   mając na uwadze, że personel ONZ wydalany z organizacji z powodu wykorzystywania seksualnego rzadko jest ścigany sądownie w kraju pochodzenia;

E.   mając na uwadze, że głównym celem misji pokojowych jest pomoc krajom zniszczonym przez konflikty wewnętrzne lub międzynarodowe w przywróceniu równowagi, zagwarantowaniu bezpieczeństwa publicznego i wprowadzeniu rządów prawa;

1.   wyraża głębokie oburzenie z powodu odrażających zbrodni przypisywanych personelowi ONZ, w tym żądania usług seksualnych w zamian za żywność;

2.   potępia działania uczestników misji pokojowych ONZ na Haiti i w Liberii, dopuszczających się gwałtów na dzieciach i zmuszających je do prostytucji;

3.   potępia wszelkie akty wykorzystywania seksualnego oraz inne formy czynów przestępczych dokonywanych przez personel ONZ z naruszeniem praw człowieka, które stanowią jawne zaprzeczenie oraz zdradę misji pokojowej i humanitarnej samej organizacji;

4.   podkreśla szczególnie naganną naturę tych czynów, żerujących na niezwykle podatnych na zagrożenia i słabych populacjach lokalnych, które powinny być chronione, a nie wykorzystywane przez personel ONZ;

5.   wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ, które wysłały personel na misje pokojowe, do zbadania wszelkich skarg dotyczących wykorzystywania seksualnego, szczególnie w odniesieniu do nieletnich, oraz do jak najszybszego postawienia przed sądem sprawców tych czynów;

6.   wzywa Sekretarza Generalnego ONZ do przeprowadzenia dalszego dochodzenia w sprawie roli uczestników misji pokojowych i humanitarnych ONZ w wykorzystywaniu seksualnym dzieci i osób podatnych na zagrożenia w celu wprowadzenia skutecznego systemu monitorowania i egzekwowania polityki zerowej tolerancji prowadzonej przez ONZ;

7.   z zadowoleniem przyjmuje ostatnią konferencję ONZ wysokiego szczebla z dnia 4 grudnia 2006 r., która dotyczyła kwestii zapobiegania wykorzystywaniu seksualnemu przez personel terenowy oraz oświadczenia Sekretarza Generalnego w sprawie przyszłej strategii pomocy ofiarom wykorzystywania seksualnego, a także pobierania próbek DNA w celu zapobiegania dalszym nadużyciom;

8.   wyraża poważne zaniepokojenie sprawozdaniami na temat zmowy milczenia przy okazji niektórych misji ONZ, która wynika ze strachu przed karą i odwetem; wzywa ONZ do podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu stworzenia środowiska pracy umożliwiającego pracownikom informowanie o nadużyciach bez obaw o zemstę;

9.   podkreśla, że pomimo obecnych środków oraz długotrwałej polityki zerowej tolerancji prowadzonej przez ONZ nadal pojawiają się oskarżenia o wykorzystywanie seksualne; zaznacza również, że jeżeli ONZ nie powstrzyma natychmiast takiego zachowania, będzie to miało szkodliwy wpływ na wiarygodność i autorytet moralny całej instytucji; ponadto podkreśla, że w końcu niektóre państwa członkowskie mogą ograniczyć liczbę swoich oddziałów w okresie, w którym istnieje ogromna potrzeba misji pokojowych;

10.   podkreśla trudności, wobec których staje ONZ w kwestii zdyscyplinowania oddziałów winnych wykorzystywania seksualnego, ponieważ odpowiedzialność za szkolenie i dyscyplinę oddziałów pozostaje w gestii państw członkowskich; w związku z tym wzywa, aby państwa, których ta kwestia dotyczy, wszczynały postępowanie dyscyplinarne tam, gdzie to możliwe;

11.   z zadowoleniem przyjmuje ambicje stworzenia wiążącego traktatu ONZ w sprawie ścigania uczestników misji pokojowych dopuszczających się wykorzystywania seksualnego;

12.   podkreśla, że traktat taki powinien również zawierać postanowienia, zgodnie z którymi personel ONZ oskarżony o tego typu przestępstwo nie mógłby być powtórnie zatrudniony, a także postanowienia dotyczące utworzenia funduszu pomocy ofiarom wykorzystywania seksualnego oraz środków mających na celu poprawę szkolenia personelu ONZ w zakresie praw człowieka;

13.   wzywa ONZ do podjęcia kroków w celu zapewnienia ochrony osobom podatnym na zagrożenia, w szczególności kobietom, dzieciom i uchodźcom, na terenach działania oddziałów ONZ; ponadto wzywa ONZ i UE do poparcia środków na rzecz wzmocnienia pozycji kobiet w czasie konfliktów i po ich zakończeniu, tak aby były mniej narażone na wykorzystywanie seksualne;

14.   z zadowoleniem przyjmuje krajową kampanię na rzecz zwalczania wykorzystywania seksualnego, zainicjowaną przez rząd Liberii w dniu 4 grudnia 2006 r. wspólnie z ONZ i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego, a także apel prezydent Ellen Johnson Sirleaf do społeczności międzynarodowej o nienadużywanie swojego bogactwa i swojej władzy do wykorzystywania seksualnego dzieci i kobiet;

15.   uznaje wkład misji pokojowych ONZ w propagowanie pokoju i bezpieczeństwa na całym świecie;

16.   zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz rządom państw członkowskich ONZ.

(1) Teksty przyjęte , P6_TA(2006)0245.