Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ,

–   έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με τα δικαιώματα των ανθρώπων που έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας,

–   έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με την κατάσταση στο Ιράκ και ιδίως το ψήφισμά του της 15ης Φεβρουαρίου 2007 σχετικά με την ανθρωπιστική κατάσταση των προσφύγων από το Ιράκ(1) ,

–   έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων του 1951 (Σύμβαση για τους Πρόσφυγες) και το Πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων του 1967,

–   έχοντας υπόψη τις επείγουσες εκκλήσεις του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες (UNHCR) της 7ης Φεβρουαρίου 2007 για αύξηση της διεθνούς στήριξης προς τις χώρες εκείνες που φιλοξενούν πρόσφυγες που έχουν διαφύγει από το Ιράκ, τη Διεθνή Διάσκεψη για το Ιράκ της 17ης-18ης Απριλίου 2007 στη Γενεύη που απέβλεπε στην αύξηση της επίγνωσης για το μέγεθος των ανθρωπιστικών αναγκών στο Ιράκ και στην περιοχή, την έκκληση του UNHCR της 5ης Ιουνίου 2007 να παραμείνουν ανοικτά τα σύνορα σε όσους έχουν ανάγκη από προστασία, καθώς και την οδηγία του UNHCR σχετικά με την επιστροφή και τη θέση σχετικά με τις ανάγκες διεθνούς προστασίας των Ιρακινών που ζουν έξω από το Ιράκ, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, καθώς και την "Συμπληρωματική έκκληση – αντίδραση στην κατάσταση στο Ιράκ" του UNHCR της 8ης Ιανουαρίου 2007,

–   έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες αρχές σχετικά με τους εσωτερικά εκτοπισμένους, που εκδόθηκαν από τον ειδικό εκπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τους εσωτερικά εκτοπισμένους στις 11 Φεβρουαρίου 1998,

–   έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απατρίδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους και το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας(2) (Οδηγία για την Αναγνώριση),

–   έχοντας υπόψη τις αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη στον τομέα του ασύλου και της μετανάστευσης,

–   έχοντας υπόψη το γεγονός ότι ο αριθμός αιτήσεων από Ιρακινούς αιτούντες άσυλο έχει διπλασιαστεί κατά το πρώτο μισό του 2007 σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους,

–   έχοντας υπόψη το άρθρο 115, παράγραφος 5, του Κανονισμού του,

A.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η γενική ανθρωπιστική κατάσταση και η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιδεινώνονται στο Ιράκ, όπως αντικατοπτρίζεται στις τακτικές εκθέσεις της UNAMI και άλλων υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών στη χώρα, από τις οποίες προκύπτει ότι κατά μέσο όρο 100 άνθρωποι σκοτώνονται και 200 τραυματίζονται κάθε μέρα, ότι το 50% του πληθυσμού ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα, ότι η ανεργία πλήττει περισσότερο από 80% του πληθυσμού, ότι το 70% δεν έχουν πρόσβαση σε επαρκή ύδρευση και το 81% σε ικανοποιητική αποχέτευση, ότι 3 εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν σε επισφαλή επισιτιστική θέση εάν καταρρεύσει το σύστημα διανομής τροφίμων και ότι το σύστημα έχει ήδη σταματήσει να λειτουργεί σε ορισμένες περιοχές, ότι το 80% των ιατρών έχουν εγκαταλείψει τα νοσοκομεία, ότι το 75% των παιδιών δεν παρακολουθούν το σχολείο και ότι, ανάλογα με την περιοχή από το 30% έως το 70% των σχολείων είναι κλειστά,

Β.   λαμβάνοντας υπόψη ότι στην τρέχουσα μεταπολεμική κατάσταση οι εγκληματικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν ένοπλες ληστείες, απαγωγές για λίτρα, συστηματική παρενόχληση, δολοφονία προσώπων που συμμετέχουν στην πολιτική διαδικασία ή σε δραστηριότητες ανοικοδόμησης, επιθέσεις σαμποτάζ εναντίον μη στρατιωτικών υποδομών όπως ηλεκτρικές εγκαταστάσεις ή αγωγοί πετρελαίου καθώς και επιθέσεις μεγάλης κλίμακας με βόμβες και/ή άλλα εκρηκτικά που εξαπολύονται αδιακρίτως εναντίον πολιτών, με αποτέλεσμα πολλοί Ιρακινοί να συνεχίζουν να φεύγουν από τη χώρα, ιδίως προς την Ιορδανία και τη Συρία, αλλά και στην Αίγυπτο, το Λίβανο, την Τουρκία, το Ιράν και ακόμη πιο πέρα,

Γ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι περισσότερα από 2 εκατομμύρια άτομα είναι σήμερα εσωτερικά εκτοπισμένοι, ότι από το Φεβρουάριο του 2006 έχουν αναγκαστεί να εκτοπιστούν 822,000 άνθρωποι, ενώ πιστεύεται ότι κάθε μέρα εκτοπίζονται επιπλέον 2.000 άνθρωποι, και ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις του UNHCR το 2007 ο αριθμός των εσωτερικά εκτοπισμένων αναμένεται να φτάσει τα 2,3-2,5 εκατομμύρια,

Δ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι εκτός από τους εσωτερικά εκτοπισμένους υπάρχουν περίπου 42 χιλιάδες μη Ιρακινοί πρόσφυγες μέσα στο Ιράκ (μεταξύ των οποίων 15 χιλιάδες Παλαιστίνιοι οι οποίοι διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο, καθώς και Σουδανέζοι, Κούρδοι της Τουρκίας, Ιρανοί κ.ά),

Ε.   λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλοί κυβερνήτες στο Ιράκ περιορίζουν την πρόσβαση νέων εσωτερικά εκτοπισμένων στις περιοχές τους, κάτι το οποίο σημαίνει δραστικό περιορισμό των πιθανοτήτων να εξευρεθεί ένα προσωρινό ασφαλές καταφύγιο μέσα στη χώρα,

ΣΤ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι οι εσωτερικά εκτοπισμένοι δεν γίνονται δεκτοί για εγγραφή στο σύστημα διανομής τροφίμων, πράγμα που αυξάνει τον κίνδυνο ανθρωπιστικής κρίσης,

Ζ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι κατ' εκτίμηση 2 εκατομμύρια Ιρακινών είναι πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες χωρίς να τους παρέχεται οποιοδήποτε επίσημο καθεστώς προστασίας από τις χώρες υποδοχής: η Συρία φιλοξενεί μεταξύ 1,2 και 1,5 εκατομμύρια, η Ιορδανία μεταξύ 500 000 και 750 000 Ιρακινών, που αντιπροσωπεύουν υψηλό ποσοστό του πληθυσμού της, καθώς και η Αίγυπτος (πάνω από 80 χιλιάδες), ο Λίβανος (κατ' εκτίμηση 20 χιλιάδες), το Ιράκ (πάνω από 50 χιλιάδες), οι χώρες του Κόλπου (πάνω από 200 χιλιάδες) και η Τουρκία (κατ' εκτίμηση 5 100),

Η.   λαμβάνοντας υπόψη ότι 560 000 από τους πρόσφυγες στις γειτονικές χώρες είναι παιδιά στη σχολική ηλικία και ότι η πρόσβαση στη δημόσια εκπαίδευση ή στην επιδοτούμενη ιατρική περίθαλψη σε πολλές περιοχές είναι πολύ δύσκολη ή απαγορεύεται από το νόμο,

Θ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι βάσει του εθιμικού διεθνούς δικαίου, υπάρχει νομική υποχρέωση να μην επαναπατρίζονται πρόσφυγες οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν διωγμούς ή σοβαρό κίνδυνο και να επιτρέπεται στους αιτούντες άσυλο που προσπαθούν να αποφύγουν εκτεταμένες καταχρήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γενικευμένη βία να εισέλθουν στην εμπλεκόμενη χώρα, τουλάχιστον προσωρινά, προκειμένου να ελεγχθούν για την αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα,

Ι.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η στάση των περισσότερων κρατών μελών και των ΗΠΑ ως προς την αναγνώριση των αναγκών προστασίας των Ιρακινών προσφύγων υπήρξε σε μεγάλο βαθμό περιοριστική,

ΙΑ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν διαπιστωθεί μεγάλες ανομοιομορφίες στον τρόπο με τον οποίο αξιολογούνται οι διεκδικήσεις των Ιρακινών για άσυλο στα κράτη μέλη, γεγονός που καταδεικνύει την έλλειψη προόδου που έχει σημειωθεί στη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου που θα βασίζεται σε υψηλά κοινά πρότυπα και θα είναι σε θέση να παρέχει προστασία σε όσους την έχουν ανάγκη,

ΙΒ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι οι γειτονικές χώρες έχουν περιορίσει αισθητά την πρόσβαση για τους πρόσφυγες εξαναγκάζοντας πολλούς να επιστρέψουν στο Ιράκ ή να παραμένουν παγιδευμένοι στα σύνορα, και επιβάλλοντας περιοριστικές απαιτήσεις για τη διαμονή, όπως το γεγονός ότι μειώνουν τις περιόδους διαμονής και/ή δυσχεραίνουν την ανανέωση των θεωρήσεων τόσο πολύ που οι περισσότεροι Ιρακινοί σύντομα χάνουν το νόμιμο καθεστώς τους,

ΙΓ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι η κυβέρνηση της Βραζιλίας είναι μια από τις λίγες χώρες που έχει προσφερθεί να εγκαταστήσει σε εδάφη της ορισμένους Παλαιστίνιους πρόσφυγες οι οποίοι προηγουμένως ζούσαν στο Ιράκ βάσει των προγραμμάτων αλληλεγγύης και επανεγκατάστασης,

ΙΔ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι ο UNHCR οριστικοποιεί αίτημα για αύξηση του συμπληρωματικού προϋπολογισμού για την κατάσταση στο Ιράκ από 60 εκατ. δολάρια σε 115 εκατ. δολάρια,

ΙΕ.   λαμβάνοντας υπόψη ότι οι Εβραίοι, οι Μανδαίοι και οι Χριστιανοί (μεταξύ των οποίων Ασσύριοι, Αρμένιοι, Ελληνορθόδοξοι και άλλες χριστιανικές μειονότητες) αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερες διακρίσεις όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά εργασίας ή σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και ότι πολλοί φοβούνται διωγμούς τόσο από ομάδες ανταρτών όσο και από ισλαμικές πολιτοφυλακές, οι οποίες έχουν αποκτήσει τον εκ των πραγμάτων έλεγχο σε ολόκληρες γειτονιές σε διάφορες πόλεις και χωριά στο Ιράκ· ότι, στο πλαίσιο των αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ Σουννιτών και Σιιτών, είναι επίσης δυνατόν κάποιος να στοχοποιείται αποκλειστικά λόγω του ότι ανήκει σε συγκεκριμένη εθνοτική ή θρησκευτική μειονότητα,

1.   χαιρετίζει την αλληλεγγύη που έδειξαν στους Ιρακινούς πρόσφυγες οι γειτονικές με το Ιράκ χώρες και καλεί τις χώρες αυτές να ενημερώσουν τη διεθνή κοινότητα σχετικά με τη στήριξη που χρειάζονται για να αντεπεξέλθουν στην κατάσταση·

2.   αναγνωρίζει τις βελτιώσεις από πλευράς της συνεισφοράς των περιφερειακών κουρδικών αρχών στην παροχή βοήθειας μη μουσουλμανικές κοινότητες οι οποίες είναι εσωτερικά εκτοπισμένες·

3.   απευθύνει έκκληση μαζί με τον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες υπέρ μιας σύντονης, συνολικής και συντονισμένης διεθνούς απάντησης ώστε να ελαφρυνθούν τα δεινά εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν ξεριζωθεί από μια ανθρωπιστική κρίση που δεν επιτρέπεται πλέον να αγνοείται· θεωρεί ότι η στήριξη της διεθνούς κοινότητας έχει ζωτική σημασία για να ανακουφιστούν τα δεινά εκατοντάδων χιλιάδων Ιρακινών προσφύγων και εσωτερικά εκτοπισμένων ή όσων φεύγουν από τη χώρα ενώ ζωτική σημασία έχει επίσης η αυξημένη ενθάρρυνση και συνδρομή σε χώρες όπως η Συρία και η Ιορδανία, οι οποίες συνολικά φιλοξενούν σημαντικό αριθμό Ιρακινών προσφύγων·

4.   αναγνωρίζει επίσης τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί από μη όμορες χώρες της περιοχής όπως η Αίγυπτος για την παροχή βοήθειας σε Ιρακινούς πρόσφυγες· ζητεί από τις χώρες αυτές να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους υπέρ των Ιρακινών προσφύγων κρατώντας τα σύνορά τους ανοικτά και βελτιώνοντας τις συνθήκες για αυτούς, με σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, και εξασφαλίζοντας την πρόσβασή τους σε βασικές υπηρεσίες όπως η παιδεία και η εκπαίδευση με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας·

5.   εκφράζει τη λύπη του διότι γειτονικές χώρες έχουν κρατήσει τα σύνορά τους κλειστά, με σπάνιες και περιορισμένες εξαιρέσεις, στους Παλαιστίνιους οι οποίοι διέφευγαν τη βία και τις εναντίον τους απειλές στο Ιράκ· καταδικάζει την έκκληση του Ιρακινού υπουργού εκτοπισμένων και μετανάστευσης για απέλαση όλων των Παλαιστινίων από το Ιράκ· καταδικάζει την απόφαση της Ιρακινής κυβέρνησης να επιβάλει δυσβάστακτες απαιτήσεις εγγραφής στους Παλαιστινίους γεγονός που καθιστά δύσκολη τη νόμιμη παραμονή τους στο Ιράκ·

6.   καλεί την Ιρακινή κυβέρνηση, καθώς και τις τοπικές, περιφερειακές και θρησκευτικές αρχές και τις δυνάμεις της πολυεθνικής συμμαχίας στο Ιράκ να λάβουν άμεσα μέτρα για να βελτιώσουν την ασφάλεια για όλους τους πρόσφυγες και τους εσωτερικά εκτοπισμένους στο Ιράκ και για να τερματιστούν οι πρακτικές διακρίσεων·

7.   απορρίπτει κατηγορηματικά τις απειλές έξωσης και διακοπής του εφοδιασμού με καύσιμα και πόσιμο νερό, που διατύπωσαν ορισμένοι ανώτεροι αξιωματούχοι της Ιρακινής κυβέρνησης εναντίον 4 000 μελών της Ιρανικής αντιπολίτευσης οι οποίοι βρίσκονται ως πολιτικοί πρόσφυγες στο Ιράκ τα τελευταία 20 χρόνια και έχουν το νομικό καθεστώς των "προστατευόμενων προσώπων βάσει της 4ης Σύμβασης της Γενεύης" και καλεί την Ιρακινή κυβέρνηση να σεβαστεί τα δικαιώματά τους βάσει του διεθνούς δικαίου·

8.   καλεί τα κράτη μέλη να ξεπεράσουν τη θέση της αδράνειας που ακολουθούν ως προς την κατάσταση των Ιρακινών προσφύγων και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του διεθνούς και του κοινοτικού δικαίου, παρέχοντας στους Ιρακινούς που βρίσκονται σε κράτη μέλη την ευκαιρία να καταθέτουν αιτήσεις ασύλου οι οποίες θα διεκπεραιώνονται μέσα σε μια ελάχιστη προθεσμία με σεβασμό των διαδικαστικών διασφαλίσεων, και να χορηγούν καθεστώς πρόσφυγα ή επικουρικής ή προσωρινής προστασίας σε όσους έχουν βάσιμο φόβο να υποστούν διώξεις ή σοβαρό κακό·

9.   παροτρύνει τα κράτη μέλη να μην μεταφέρουν ανθρώπους σε άλλο κράτος μέλος βάσει του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ(3) , εάν είναι γνωστό ότι η εν λόγω χώρα δεν λαμβάνει κατάλληλα υπόψη της τις αιτήσεις ασύλου των Ιρακινών· τούτο μπορεί να επιτευχθεί με χρήση του άρθρου 3, παράγραφος 2 του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ·

10.   ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να χορηγούν στους Ιρακινούς που δεν είναι επιλέξιμοι για καθεστώς προστασίας αλλά δεν είναι δυνατόν να επαναπατριστούν, κάποιο νόμιμο καθεστώς (προσωρινό ή μόνιμο ανάλογα με τις περιστάσεις) και να εξασφαλίζουν ικανοποιητικές συνθήκες και βασικά δικαιώματα·

11.   επισημαίνει με ανησυχία ότι το 2005 και το 2006 καταγράφηκαν 400 με 500 βίαιοι επαναπατρισμοί προς το Ιράκ και καλεί τα κράτη μέλη να αναστείλουν προσωρινά όλους τους βίαιους επαναπατρισμούς σε οποιαδήποτε περιοχή του Ιράκ·

12.   παροτρύνει τα κράτη μέλη και τη διεθνή κοινότητα, ως ένδειξη διεθνούς μερισμού της ευθύνης, να συνεισφέρουν σημαντικά στην επανεγκατάσταση Ιρακινών προσφύγων και απατρίδων καθώς και των Παλαιστινίων προσφύγων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο Ιράκ ή που έχουν φύγει από το Ιράκ και αυτή τη στιγμή βρίσκονται εγκαταλειμμένοι στην περιοχή, με προτεραιότητα στις πιο ευπαθείς περιπτώσεις σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του UNHCR για την επανεγκατάσταση των Ιρακινών προσφύγων· καλεί την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη της να συγκροτήσουν μηχανισμό για την οργάνωση αυτού του μερισμού ευθύνης και να υποστηρίξουν ανάλογα τα κράτη μέλη·

13.   υποστηρίζει τη σύσταση του UNHCR για ευνοϊκή εξέταση των Ιρακινών αιτούντων άσυλο από το νότιο και το κεντρικό Ιράκ ως προσφύγων βάσει της Σύμβασης του 1951 σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, καθώς και τη σύσταση, στις περιπτώσεις όπου δεν αναγνωρίζονται ως πρόσφυγες, να τους χορηγηθεί μια συμπληρωματική μορφή προστασίας, εκτός εάν το συγκεκριμένο άτομο εμπίπτει στα κριτήρια αποκλεισμού της Σύμβασης του 1951·

14.   καλεί την Επιτροπή να διερευνήσει επειγόντως περαιτέρω δυνατότητες προσφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας στους εσωτερικά εκτοπισμένους στο Ιράκ, επιδεικνύοντας την κατάλληλη ευελιξία στην ερμηνεία των σχετικών κανόνων, και να βοηθήσει τις γειτονικές χώρες στις προσπάθειές τους να φιλοξενήσουν τον πληθυσμό προσφύγων·

15.   χαιρετίζει τα πρώτα βήματα που έχει πραγματοποιήσει η Γενική Διεύθυνση Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ECHO) της Επιτροπής· ωστόσο εκφράζει τη λύπη του για τις εξαιρετικά χρονοβόρες διαδικασίες λόγω των ειδικών προβλημάτων στην χώρα·

16.   καλεί την Επιτροπή να προετοιμαστεί επειγόντως για τη δημιουργία μετατραυματικών κέντρων για τους Ιρακινούς πρόσφυγες και εσωτερικά εκτοπισμένους και παράλληλα να εκπονήσει σχέδια "απασχόλησης" ιδίως για τους εσωτερικά εκτοπισμένους στις περιοχές εκείνες του Ιράκ όπου αυτό είναι δυνατόν·

17.   καλεί την Επιτροπή επειγόντως να ενημερώσει το Κοινοβούλιο και ιδίως την Επιτροπή Ελέγχου των Προϋπολογισμών κατά τη συνεδρίασή της στις 16 Ιουλίου 2007, σχετικά με τη χρήση των πιστώσεων που έχουν διατεθεί στο Ιράκ, ιδίως μέσω του Διεθνούς Ταμείου Ανασυγκρότησης για το Ιράκ (IRFFI) και υπενθυμίζει στην Επιτροπή τις προτεραιότητες της ανακοίνωσής της τής 7ης Ιουνίου 2006 (COM(2006)0283) οι οποίες περιλάμβαναν (1) την υποστήριξη σε μια δημοκρατική κυβέρνηση, (2) την ενίσχυση της ασφάλειας ως βάσης για ένα κράτος δικαίου και την προώθηση μιας κουλτούρας σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· υπενθυμίζει ότι αυτό το θεωρεί θέμα εξαιρετικά έκτακτης ανάγκης και ότι στο προαναφερθέν ψήφισμα του της 15ης Φεβρουαρίου 2007 ζήτησε επιμόνως σημαντικό μερίδιο του προϋπολογισμού της ΕΕ που προορίζεται για προγράμματα στο Ιράκ να διατεθεί στους πρόσφυγες· η παρουσίαση πρέπει να περιλαμβάνει ακριβή καταμερισμό ανά τύπο δραστηριότητας και αναφορά των προϋπολογισμένων, ανειλημμένων και πληρωμένων δραστηριοτήτων, επίσης με σαφή προσδιορισμό των προγραμμάτων που είναι αφιερωμένα τους Ιρακινούς πρόσφυγες και εσωτερικά εκτοπισμένους·

18.   αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στην Επιτροπή, το Συμβούλιο, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια του Ιράκ, της Συρίας, της Ιορδανίας, του Λιβάνου, της Αιγύπτου, της Τουρκίας, της Παλαιστίνης καθώς και στην Αραβική Ένωση.

(1) Kείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2007)0056. (2) ΕΕ L 304, 30.9.2004, σ. 12. (3) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 343/2003 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας (ΕΕ L 50, 25.2.2003, σ. 1).