Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2009 σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης στις αναπτυσσόμενες χώρες και στην αναπτυξιακή συνεργασία
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
,
– έχοντας υπόψη τη Διάσκεψη Κορυφής της G20 που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο στις 2 Απριλίου 2009 και την ανακοίνωσή της σχετικά με το παγκόσμιο σχέδιο για ανάκαμψη και μεταρρύθμιση,
– έχοντας υπόψη τη Δήλωση των Ηνωμένων Εθνών της 8ης Σεπτεμβρίου 2000 για τη Χιλιετία η οποία καθορίζει τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετηρίδας (ΑΣΧ) ως κριτήρια που θεσπίζονται από κοινού από τη διεθνή κοινότητα μεταξύ άλλων για την εξάλειψη της φτώχειας και της πείνας,
– έχοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) με τίτλο "Global Monitoring Report 2009: A Development Emergency" η οποία δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 2009,
– έχοντας υπόψη την έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας με τίτλο "Global Development Finance: Charting a Global Recovery 2009" η οποία εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2009,
– έχοντας υπόψη τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση και τον αντίκτυπό της στην ανάπτυξη και την έγκριση των αποτελεσμάτων της Διάσκεψης από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών με το ψήφισμα 63/303 της 9ης Ιουλίου 2009,
– έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 8ης Απριλίου 2009 με τίτλο "Στήριξη των αναπτυσσομένων χωρών για να αντιμετωπίσουν την κρίση" (CΟΜ(2009)0160),
– έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων της 18ης και 19ης Μαΐου 2009 σχετικά με τη στήριξη των αναπτυσσομένων χωρών για να αντιμετωπίσουν την κρίση,
– έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Μαρτίου 2006 σχετικά με τη στρατηγική επανεξέταση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου(1)
,
– έχοντας υπόψη τη μελέτη του καθηγητή Ngaire Woods σχετικά με τη διεθνή απάντηση στην παγκόσμια κρίση και τη μεταρρύθμιση της διεθνούς χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής και της αρχιτεκτονικής για τη βοήθεια(2)
,
– έχοντας υπόψη τη Διάσκεψη για τις καινοτόμους χρηματοδοτήσεις η οποία πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στις 28-29 Μαΐου 2009 και τη Διεθνή Διάσκεψη για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης η οποία πραγματοποιήθηκε στη Ντόχα από τις 28 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου 2008,
– έχοντας υπόψη την έκθεση της 17ης Μαρτίου 2009 της Επιτροπής Αφρικανών Υπουργών Οικονομικών και Διοικητών Κεντρικών Τραπεζών, η οποία συγκροτήθηκε για την παρακολούθηση της κρίσης, με τίτλο "Impact of the Crisis on African Economies - Sustaining Growth and Poverty Reduction",
– έχοντας υπόψη την ερώτηση της 3ης Σεπτεμβρίου 2009 προς την Επιτροπή σχετικά με τις συνέπειες της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης στις αναπτυσσόμενες χώρες και στην αναπτυξιακή συνεργασία (Ο-0088/2009 – Β7-0209/2009),
– έχοντας υπόψη το άρθρο 115, παράγραφος 5, και το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού,
1. τονίζει ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν προκάλεσαν την παγκόσμια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, αλλά θίγονται δυσανάλογα από αυτήν, αντιμετωπίζοντας δραματικά μειούμενη ανάπτυξη και απασχόληση, αρνητικές επιπτώσεις στο εμπορικό ισοζύγιο και στο ισοζύγιο πληρωμών, απότομη μείωση των καθαρών εισροών ιδιωτικού κεφαλαίου και των ξένων άμεσων επενδύσεων, μειωμένη πρόσβαση στην πίστωση και στη χρηματοδότηση του εμπορίου, ελάττωση των εμβασμάτων, μεγάλες και ασταθείς κινήσεις στις συναλλαγματικές ισοτιμίες, καταρρέοντα αποθέματα, αυξημένη αστάθεια και πτωτικές τιμές για βασικά προϊόντα καθώς και μειωμένα έσοδα από τον τουρισμό·
2. συμμερίζεται την εκτίμηση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι-Μουν, ότι η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση έχει προκαλέσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην ανάπτυξη, θέτοντας σε κίνδυνο - ακόμη και ανατρέποντας - την πρόοδο που με δυσκολία σημειώθηκε στη μείωση της φτώχειας, της πείνας, της μητρικής και παιδικής θνησιμότητας, αφενός, και στην αύξηση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, της ισότητας των φύλων, της πρόσβασης σε καθαρό νερό και σε εγκαταστάσεις υγιεινής, αφετέρου, θέτοντας κατ' αυτό τον τρόπο σε κίνδυνο την υλοποίηση των ΑΣΧ και ειδικότερα αυτών που αφορούν την υγεία·
3. σημειώνει με μεγάλη ανησυχία ότι αυτή η κρίση, η οποία έρχεται αμέσως μετά τις κρίσεις των τιμών των ειδών διατροφής και των καυσίμων, έχει ήδη σημαντικό ανθρώπινο κόστος καθώς και καταστροφικές συνέπειες για τα ευάλωτα άτομα στις φτωχότερες χώρες, με αναμενόμενη αύξηση 23 εκατομμυρίων επιπλέον ανέργων, και 90 εκατομμυρίων επιπλέον υπερβολικά φτωχών μόνο το 2009· δίνει έμφαση ότι απειλείται η αναγκαία φαρμακευτική αγωγή για έως 1,7 εκατομμύρια άτομα που έχουν προσβληθεί από τον ιό ΗΙV, και επιπλέον απειλούνται μεταξύ 200 000 και 400 000 περισσότεροι θάνατοι παιδιών ανά έτος κατά μέσον όρο μεταξύ του 2009 και του 2015, έτος στόχου των ΑΣΧ στις αναπτυσσόμενες χώρες·
4. τονίζει ότι πολλές αναπτυσσόμενες χώρες θεωρούν ότι όλες οι πηγές της αναπτυξιακής χρηματοδότησής τους έχουν θιγεί από την κρίση και δεν θα μπορέσουν να διαφυλάξουν τα οικονομικά κέρδη τους, που με κόπο απέκτησαν, δίχως ευρεία εξωτερική υποστήριξη·
5. καλεί την ΕΕ να αναλάβει δράση για την εξάλειψη των καταχρήσεων των φορολογικών παραδείσων, της φοροδιαφυγής και της παράνομης διαφυγής κεφαλαίων από τις αναπτυσσόμενες χώρες· ζητεί συνεπώς μια νέα δεσμευτική παγκόσμια χρηματοπιστωτική συμφωνία η οποία θα υποχρεώνει τις διεθνικές εταιρείες να δημοσιοποιούν αυτομάτως τα οφέλη που αποκόμισαν, καθώς και τους φόρους που κατέβαλαν σε κάθε κράτος ξεχωριστά, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η διαφάνεια σχετικά με το τι καταβάλλουν σε κάθε μία από τις αναπτυσσόμενες χώρες στις οποίες δραστηριοποιούνται·
6. σημειώνει την εκ μέρους της G20 αναγνώριση της συλλογικής ευθύνης της για τον μετριασμό των κοινωνικών επιπτώσεων της κρίσης ώστε να ελαχιστοποιηθεί η μακροπρόθεσμη ζημία στο παγκόσμιο δυναμικό και την επιβεβαίωση των υφιστάμενων δεσμεύσεων για βοήθεια και των υποσχέσεων για νέους πόρους, συμπεριλαμβανομένων 50 δισ. δολαρίων ΗΠΑ για την υποστήριξη της κοινωνικής προστασίας, την ώθηση του εμπορίου και τη διασφάλιση της ανάπτυξης στις χώρες με χαμηλό εισόδημα ως μέρος μιας σημαντικής αύξησης στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης στις αναπτυσσόμενες χώρες, και περισσότερους πόρους για κοινωνική προστασία στις φτωχότερες χώρες·
7. εκφράζει ικανοποίηση για την απόφαση που έλαβαν οι ηγέτες της G8 στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουλίου 2009, στην Λ' Ακουίλα της Ιταλίας, να δωρίσουν 20 δισ. δολάρια ΗΠΑ για την αγροτική ανάπτυξη και την επισιτιστική ασφάλεια·
8. εκφράζει την ανησυχία του ό,τι τα υποσχεθέντα χρηματοπιστωτικά μέσα δεν θα είναι επαρκή, ότι δεν θα είναι εστιασμένα στις χώρες και στους πληθυσμούς με τις μεγαλύτερες ανάγκες και ότι δεν θα είναι ούτε ευέλικτα ούτε αρκετά ταχέα ώστε να υπάρξουν οι απαιτούμενες βελτιώσεις για τις αναπτυσσόμενες χώρες·
9. υποστηρίζει το αίτημα των ηγετών της G8 να πραγματοποιηθεί το 2010 μια διεθνής ανασκόπηση των πολιτικών που αφορούν τους ΑΣΧ·
10. σημειώνει την αύξηση των πόρων που διατίθενται στο ΔΝΤ και σε άλλα διεθνή χρηματοπιστωτικά όργανα· εκφράζει ικανοποίηση για τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις του ΔΝΤ που περιλαμβάνουν ενισχυμένο ρόλο των αναδυόμενων χωρών·
11. εκφράζει έντονες ανησυχίες για το γεγονός ότι έως τον Ιούλιο 2009 το 82% της πρόσφατης δανειοδότησης του ΔΝΤ διατέθηκε σε χώρες της Ευρώπης και μόλις 1,6% διατέθηκε σε χώρες στην Αφρική, πράγμα το οποίο αποτελεί ένδειξη ότι το μεγαλύτερο μέρος των διατιθέμενων πόρων ενδέχεται να χορηγηθεί στις αναδυόμενες αγορές υψηλού εισοδήματος και στις χώρες μέσου εισοδήματος οι οποίες είναι πιθανόν ότι θα μπορέσουν να εξοφλήσουν τα δάνεια που λαμβάνουν· τονίζει ότι η αναστάτωση των διαδικασιών ανάπτυξης έχει περισσότερο καταστροφικές και μεγαλύτερης διάρκειας συνέπειες μεσοπρόθεσμα για τις ελάχιστα αναπτυγμένες χώρες απ' ότι εκείνες που υφίστανται οι πλέον προηγμένες χώρες κατά τη διάρκεια μιας περιορισμένης περιόδου κρίσης·
12. ζητεί ταχεία εκτέλεση των πρόσθετων πόρων ύψους 6 δισ. δολαρίων ΗΠΑ σε εκχωρηθείσες και ευέλικτες χρηματοδοτήσεις για τις φτωχότερες χώρες που προέρχονται από τις πωλήσεις των αποθεμάτων χρυσού του ΔΝΤ· σημειώνει με μεγάλη ανησυχία τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ ότι μπορεί να εξασφαλίσει μόνο περίπου 2% των (συνολικών) εξωτερικών χρηματοπιστωτικών αναγκών των χωρών χαμηλού εισοδήματος, γεγονός που τονίζει την ανάγκη και άλλοι οργανισμοί και δωρητές να παράσχουν περαιτέρω εκχωρηθέντες πόρους και ενισχύσεις·
13. εκφράζει λύπη για το γεγονός ότι ενώ μια αποτελεσματική απάντηση στην κρίση θα απαιτούσε μια νέα και ευρείας κλίμακας διάθεση πόρων, και παρά το γεγονός των υποσχέσεων της G20 να διαθέσουν πόρους για κοινωνική προστασία για τις φτωχότερες χώρες μέσα από τις επενδύσεις στη μακροπρόθεσμη επισιτιστική ασφάλεια καθώς και μέσα από τις εθελούσιες διμερείς συνεισφορές στο πλαίσιο του μηχανισμού τρωτότητας της Παγκόσμιας Τράπεζας, συμπεριλαμβανομένων της υποδομής διευκόλυνσης της κρίσης και του ταμείου ταχείας κοινωνικής απάντησης, η Παγκόσμια Τράπεζα αφέθηκε να αντιδράσει κυρίως μέσω των δικών της υφισταμένων πόρων και διευκολύνσεων·
14. πιστεύει ότι η πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι απλώς και μόνο η υποστήριξη πολιτικών οι οποίες μειώνουν τη φτώχεια - με παράλληλη αξιοποίηση στο έπακρο των χρημάτων των φορολογουμένων - κατευθυνόμενες από την αναγνώριση της απόλυτης ανθρώπινης αξιοπρέπειας κάθε ενός ατόμου στον αναπτυσσόμενο κόσμο·
15. θεωρεί ότι το δίκαιο και αμοιβαίως ωφέλιμο εμπόριο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της σταθερότητας της διεθνούς χρηματοπιστωτικής αγοράς· σημειώνει επίσης ότι η ΕΕ πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της μειώνοντας τις επιδοτήσεις που στρεβλώνουν το εμπόριο καθώς και τους εμπορικούς φραγμούς οι οποίοι προκαλούν μεγάλη ζημία στις οικονομίες των αναπτυσσόμενων χωρών·
16. σημειώνει τη ζημία στη βασική δομή κάθε οικονομίας η οποία προκαλείται από τη μετανάστευση επιστημονικού δυναμικού· σημειώνει περαιτέρω ότι αυτό αποτελεί σοβαρή και συνεχή ανησυχία σε πολλές περιοχές του κόσμου, αφού τα καλύτερα και ευφυέστερα άτομα τα οποία οι αναπτυσσόμενες χώρες μπορούν μετά δυσκολίας να κρατήσουν μεταναστεύουν στο εξωτερικό· ζητεί συνεπώς να αναληφθεί δράση προκειμένου να ενθαρρυνθεί η κυκλική μετανάστευση·
17. σημειώνει με μεγάλη ανησυχία ότι αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανικανότητα της Παγκόσμιας Τράπεζας να ανταποκριθεί σε μια σειρά κρατών, τα οποία έχουν καταστεί ιδιαίτερα τρωτά από την κρίση, αλλά τα οποία δεν πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τη Διεθνή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΔΤΑΑ) ή τη Διεθνή Αναπτυξιακή Ένωση (ΔΑΕ) ή άλλα πρότυπα διάθεσης πόρων που απαιτούν φερεγγυότητα του δανειολήπτη και ιστορικό "καλών επιδόσεων'· θεωρεί ότι αυτή η αναντιστοιχία στη χρηματοδότηση φανερώνει θεμελιώδη προβλήματα στη διακυβέρνηση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η οποία ελαχιστοποιεί τους κινδύνους στο όργανο και στα μη δανειζόμενα μέλη της, αναντίστοιχα από ότι εις βάρος των μελών της των αναπτυσσόμενων χωρών που έχουν ανάγκες·
18. τονίζει ότι η αδυναμία των οργάνων του Bretton Woods να ανταποκριθούν στις ανάγκες των χωρών χαμηλού εισοδήματος, ώστε να αντιμετωπίσουν την κρίση, προκλήθηκε κυρίως από τη μεγάλη καθυστέρηση αυτών των οργάνων στις μεταρρυθμίσεις διακυβέρνησης ώστε να βελτιωθεί η σπουδαιότητα, η νομιμότητα και η αποτελεσματικότητα των οργάνων καθώς και η ευαισθησία τους και η ικανότητά τους να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών· ζητεί να πραγματοποιηθούν κατεπειγόντως αυτές οι μεταρρυθμίσεις·
19. ζητεί από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να αναλάβουν την ευθύνη τους, ως σημαντικοί διεθνείς φορείς, εργαζόμενοι προς μια ταχεία εφαρμογή της αναγκαίας μεταρρύθμισης των οργάνων του Bretton Woods και παράλληλα καλύπτοντας τα σοβαρά κενά στις απαντήσεις για την κρίση των G20, του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας παρέχοντας άμεση βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες και εξασφαλίζοντας ταχεία εκταμίευση στις χώρες των οποίων οι επενδύσεις για την επίτευξη των ΑΣΧ βρίσκονται πλέον σε κίνδυνο λόγω ενός εξωτερικού κλονισμού, κυρίως δηλαδή της χρηματοπιστωτικής κρίσης που είναι έξω από τους υπολογισμούς τους και τον έλεγχό τους· πράττοντας αυτό, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα πρέπει πάντοτε να τηρούν τα υψηλότερα πρότυπα υποχρέωσης λογοδοσίας και αποτελεσματικότητας στη βοήθεια όσον αφορά τη χρήση δημόσιων πόρων από παραλήπτες δωρεάς·
20. εκφράζει σοβαρή ανησυχία σχετικά με το γεγονός ότι η βοήθεια από ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ μειώθηκε σε πραγματικές τιμές το 2008· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να εκπληρώσουν κατεπειγόντως τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια έως το 2010, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η πλειονότητα των αναπτυσσόμενων χωρών έχουν θιγεί σοβαρά από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης·
21. εκφράζει ικανοποίηση για τα σχέδια της ΕΕ να προσθέσει εξαρχής 8,8 δισ. ευρώ αναπτυξιακής βοήθειας, στήριξης του προϋπολογισμού και γεωργικής χρηματοδότησης για άμεση δράση καθώς και για το προτεινόμενο ποσό ύψους 500 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των κοινωνικών δαπανών στις αναπτυσσόμενες χώρες μέσω του ad hoc μηχανισμού τρωτότητας FLEΧ για χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ)· συνιστά να επικεντρωθεί η στήριξη του προϋπολογισμού στους τομείς της υγείας, της αξιοπρεπούς εργασίας, της εκπαίδευσης, των κοινωνικών υπηρεσιών και της πράσινης ανάπτυξης υπό μορφήν τομεακής στήριξης του προϋπολογισμού· προτρέπει την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να τηρήσουν τις χρηματοπιστωτικές δεσμεύσεις που αναφέρονται στην Ατζέντα Δράσης της ΕΕ σχετικά με τους ΑΣΧ· αναγνωρίζει τις αρχές της κυριότητας, τονίζοντας το ρόλο των αναπτυσσόμενων χωρών στον καθορισμό των δικών τους πολιτικών, στρατηγικών και αναπτυξιακών προγραμμάτων καθώς και την αμοιβαία ευθύνη της ΕΕ και των εταίρων της για την εξασφάλιση αναπτυξιακών αποτελεσμάτων·
22. υπενθυμίζει επίσης ότι το Κοινοβούλιο δήλωσε επανειλημμένα ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ) θα πρέπει να ενσωματωθεί στον κοινοτικό προϋπολογισμό προκειμένου να εξασφαλισθεί ο δημοκρατικός έλεγχος της λειτουργίας του·
23. εκφράζει ωστόσο λύπη διότι εκτός από 100 εκατ. ευρώ για το Καταπιστευματικό Ταμείο Υποδομών ΕΕ-Αφρικής, όλες οι άλλες δαπάνες προέρχονται από προϋπάρχουσες δεσμεύσεις και ζητεί μεγαλύτερη πρόσθετη χρηματοδότηση· εκφράζει ανησυχία σχετικά με τον τρόπο που η Επιτροπή θα καλύψει τα επόμενα έτη την αδυναμία χρηματοδότησης η οποία προκλήθηκε από την προκαταβολική δημοσιονομική στήριξη·
24. τονίζει ότι το ύψος της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας δεν είναι επαρκές για την αντιμετώπιση της κατεπείγουσας ανάγκης, η οποία απαιτείται λόγω της κλιμάκωσης της κρίσης, των τεράστια αυξημένων αναγκών στις αναπτυσσόμενες χώρες που προκλήθηκαν από την κρίση, και καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να τηρήσουν τις διεθνείς δεσμεύσεις τους καθώς και να συνεχίσουν τη συνεισφορά τους με σκοπό την επίτευξη των ΑΣΧ· καλεί την Επιτροπή να εκπονήσει επειγόντως νέες προτάσεις για καινοτόμους μηχανισμούς χρηματοδότησης·
25. υπογραμμίζει την ανάγκη μιας μεγαλύτερης συνοχής μεταξύ της εμπορικής και της δημοσιονομικής πολιτικής, της πολιτικής για την κλιματική αλλαγή και των αναπτυξιακών πολιτικών της ΕΕ·
26. συνιστά συνεπώς οι Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης (ΣΟΕΣ) να καταστούν εργαλεία που ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές ανάγκες, προσφέροντας εμπορικό πλεονέκτημα στις χώρες ΑΚΕ και προωθώντας την υλοποίηση των ΑΣΧ, παρέχοντας ταυτόχρονα την ελευθερία στις χώρες ΑΚΕ να αφήσουν, εκτός της διαδικασίας διαπραγματεύσεων, τα ευαίσθητα προϊόντα και τους ευαίσθητους τομείς, όπως οι επενδύσεις και οι υπηρεσίες·
27. υπενθυμίζει ότι οι ΣΟΕΣ πρέπει γι' αυτό το λόγο να είναι εργαλεία ενθάρρυνσης της περιφερειακής ολοκλήρωσης, αποδίδοντας δυναμική στις οικονομίες των χωρών ΑΚΕ, τηρώντας τις υποσχέσεις χρηματοδότησης·
28. τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ) οφείλει να συμμετάσχει με ακόμη περισσότερο ενεργό και διαφανή τρόπο, προπορευόμενη στην ανάπτυξη καινοτόμων χρηματοδοτικών μηχανισμών·
29. προτρέπει την Επιτροπή να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ταχεία αύξηση αυτών των μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένων των μικροπιστώσεων και των μεσοπιστώσεων, ιδίως προκειμένου να προσφερθεί πρόσβαση στη χρηματοδότηση σε ευάλωτες ομάδες όπως είναι οι γυναίκες και οι αγρότες·
30. καλεί την ΕΕ να εξασφαλίσει ότι θα τεθούν σε εφαρμογή οι κατάλληλοι παγκόσμιοι ρυθμιστικοί μηχανισμοί ώστε να εμποδίσει την εμφάνιση μιας ευρύτερης χρηματοπιστωτικής κρίσης·
31. καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να τηρήσουν και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους για την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια·
32. τονίζει τη σπουδαιότητα της συνοχής της πολιτικής για την ανάπτυξη, σε τομείς όπως η οικονομία, το εμπόριο, το περιβάλλον και η γεωργία προκειμένου να αποφευχθεί η ύπαρξη ακόμη σοβαρότερων συνεπειών της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης στις αναπτυσσόμενες χώρες·
33. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στα κράτη μέλη, στις οργανώσεις των Ηνωμένων Εθνών, στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα, στους Διοικητές του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας των κρατών μελών της ΕΕ, καθώς και στις χώρες της G20.