Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2007/0229(COD)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A7-0265/2010

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A7-0265/2010

Συζήτηση :

PV 13/12/2010 - 18
CRE 13/12/2010 - 18

Ψηφοφορία :

PV 14/12/2010 - 9.18
CRE 14/12/2010 - 9.18
Αιτιολογήσεις ψήφου
PV 24/03/2011 - 6.12
CRE 24/03/2011 - 6.12

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P7_TA(2011)0115

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 221kDOC 149k
Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011 - Βρυξέλλες Οριστική έκδοση
Διαδικασία ενιαίας αίτησης για άδεια παραμονής και εργασίας ***I
P7_TA(2011)0115A7-0265/2010
Ψήφισμα
 Ενοποιημένο κείμενο

Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Μαρτίου 2011 σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης για τη χορήγηση στους υπηκόους τρίτων χωρών ενιαίας άδειας διαμονής και εργασίας στην επικράτεια κράτους μέλους και σχετικά με κοινό σύνολο δικαιωμάτων για τους εργαζομένους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα σε κράτος μέλος (COM(2007)0638 – C6-0470/2007 – 2007/0229(COD))

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο (COM(2007)0638),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 63, παράγραφος 3, στοιχείο α), και το άρθρο 67 της Συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με τα οποία του ζητήθηκε από το Συμβούλιο να γνωμοδοτήσει (C6-0470/2007),

–  έχοντας υπόψη τη θέση του, της 20ής Νοεμβρίου 2008(1) ,

–  έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με τίτλο «Συνέπειες της έναρξης ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας στις τρέχουσες διοργανικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων» (COM(2009)0665),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3, στοιχεία α) και β), και το άρθρο 79, παράγραφος 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 9ης Ιουλίου 2008(2) ,

–  έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών της 18ης Ιουνίου 2008(3) ,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 55 και 56 παράγραφος 3, του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (A7-0265/2010),

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω·

2.  ζητεί από την Επιτροπή να του υποβάλει εκ νέου την πρόταση, αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή να την αντικαταστήσει με νέο κείμενο·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στα εθνικά κοινοβούλια.

(1) ΕΕ C 16 Ε, 22.1.2010, σ. 240.
(2) ΕΕ C 27, 3.2.2009, σ. 114.
(3) ΕΕ C 257, 9.10.2008, σ. 20.


Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίσθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 24 Μαρτίου 2011 εν όψει της έγκρισης οδηγίας 2011/…/ΕE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης για τη χορήγηση στους υπηκόους τρίτων χωρών ενιαίας άδειας διαμονής και εργασίας στην επικράτεια κράτους μέλους και σχετικά με κοινό σύνολο δικαιωμάτων για τους εργαζομένους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα σε κράτος μέλος
[τροπολογία 122 εκτός αν ορίζεται διαφορετικά]
P7_TC1-COD(2007)0229

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑÏΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 79, παράγραφος 2, στοιχεία α) και β),

έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(1) ,

έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(2) ,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία(3) ,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)  Για την προοδευτική εγκαθίδρυση του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει τη θέσπιση μέτρων στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και της διαφύλαξης των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών.

(2)  Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνώρισε, κατά την ειδική συνοδό του στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, την ανάγκη εναρμόνισης των εθνικών νομοθεσιών που αφορούν τους όρους εισδοχής και διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, επιβεβαίωσε ότι η Ένωση θα πρέπει να εξασφαλίζει ισότιμη μεταχείριση των υπηκόων των τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στο έδαφος των κρατών μελών και μια πιο ενεργητική πολιτική κοινωνικής ένταξης θα όφειλε να έχει ως στόχο να τους προσφέρει δικαιώματα και υποχρεώσεις συγκρίσιμα με αυτά των πολιτών της Ένωσης. Προς το σκοπό αυτό, ζήτησε από το Συμβούλιο να εκδώσει ταχέως αποφάσεις βάσει των προτάσεων της Επιτροπής. Η ανάγκη υλοποίησης των στόχων που προσδιορίστηκαν στο Τάμπερε επαναβεβαιώθηκε στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τη 10η και 11η Δεκεμβρίου 2009 (4) .

(3)  ▌ Η καθιέρωση ενιαίας διαδικασίας υποβολής αίτησης που καταλήγει στην έκδοση, στο πλαίσιο μιας μόνης διοικητικής πράξης, ενός συνδυασμένου τίτλου που επιτρέπει ταυτόχρονα τη διαμονή και την εργασία θα πρέπει να συμβάλει στην απλούστευση και την εναρμόνιση των ▌ κανόνων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη. Μια τέτοια διαδικαστική απλούστευση έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή σε πλείονα κράτη μέλη και επέτρεψε στους μετανάστες και τους εργοδότες τους να διαθέτουν μια πιο αποτελεσματική διαδικασία και διευκόλυνε τον έλεγχο της νομιμότητας της διαμονής και της απασχόλησής τους.

(4)  Προκειμένου να επιτρέπουν την πρώτη είσοδο στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δύνανται να εκδίδουν, εγκαίρως, ενιαία άδεια διαμονής ή εάν χορηγούν τέτοιες άδειες αποκλειστικά επί του εδάφους τους, θεώρηση.

(5)  Θα πρέπει να θεσπιστεί σύνολο κανόνων που θα διέπουν τη διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων για τη χορήγηση ενιαίας άδειας. Αυτές οι διαδικασίες θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές και διαχειρίσιμες, λαμβάνοντας υπόψη τον συνήθη φόρτο εργασίας των διοικήσεων των κρατών μελών, καθώς και διαφανείς και δίκαιες προκειμένου να προσφέρουν κατάλληλο επίπεδο ασφάλειας δικαίου στα συγκεκριμένα πρόσωπα.

(6)  Οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια βάσει των οποίων μπορεί να απορριφθεί μία αίτηση ενιαίας άδειας θα πρέπει να είναι αντικειμενικού χαρακτήρα και να καθορίζονται στο εθνικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης τήρησης της αρχής της ενωσιακής προτίμησης, όπως ορίζεται ιδιαίτερα στις σχετικές διατάξεις των πράξεων προσχώρησης της 16ης Απριλίου 2003 και της 25ης Απριλίου 2005. Οιαδήποτε απόφαση απόρριψης θα πρέπει να αιτιολογείται δεόντως.

(7)  Ο τύπος της ενιαίας άδειας θα πρέπει να είναι σύμφωνος προς τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για την καθιέρωση αδειών διαμονής ενιαίου τύπου για τους υπηκόους τρίτων χωρών(5) , ο οποίος επιτρέπει στα κράτη μέλη να προσθέτουν πρόσθετες πληροφορίες που αφορούν ιδίως το κατά πόσον ο ενδιαφερόμενος διαθέτει ή όχι άδεια εργασίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναγράφουν – επίσης για τους σκοπούς του καλύτερου ελέγχου της μετανάστευσης – όχι μόνο στην ενιαία άδεια αλλά και σε όλες τις άδειες διαμονής που εκδίδουν, ενδείξεις σχετικά με κάθε άδεια εργασίας, ανεξάρτητα από το είδος της άδειας ή του τίτλου διαμονής βάσει των οποίων ο υπήκοος τρίτης χώρας έγινε δεκτός στην επικράτειά τους και του χορηγήθηκε άδεια εργασίας.

(8)  Η υποχρέωση των κρατών μελών να καθορίζουν αν η αίτηση ενιαίας άδειας θα υποβάλλεται από τον υπήκοο τρίτης χώρας ή από τον εργοδότη του θα πρέπει να ισχύει με την επιφύλαξη τυχόν ρυθμίσεων που προβλέπουν ανάμιξη αμφοτέρων στη διαδικασία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίζουν αν η αίτηση ενιαίας άδειας πρέπει να υποβληθεί στο κράτος μέλος προορισμού ή από τρίτη χώρα. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν επιτρέπεται στον υπήκοο τρίτης χώρας να υποβάλει αίτηση από μία τρίτη χώρα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η αίτηση μπορεί να υποβληθεί από τον εργοδότη στο κράτος μέλος προορισμού.

(9)  Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας για τις άδειες διαμονής για σκοπούς άλλους πλην της εργασίας θα πρέπει να αφορούν μόνον τον τύπο των εν λόγω αδειών και δεν θα πρέπει να θίγουν τους εθνικούς ή ενωσιακούς κανόνες περί διαδικασιών εισδοχής και διαδικασιών έκδοσης αυτών των αδειών.

(10)  Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας για την ενιαία διαδικασία υποβολής αιτήσεων και την ενιαία άδεια δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται στις ενιαίες θεωρήσεις και τις θεωρήσεις μακράς διαρκείας.

(11)  Η προθεσμία για την έκδοση απόφασης επί της αιτήσεως δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει το χρόνο που απαιτείται για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων ή το χρόνο που απαιτείται για την έκδοση θεώρησης. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις εθνικές διαδικασίες αναγνώρισης διπλωμάτων.

(12)  Ο προσδιορισμός της αρμόδιας αρχής στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας δεν θα πρέπει να θίγει το ρόλο και τις ευθύνες των λοιπών αρχών και, κατά περίπτωση, των κοινωνικών εταίρων όσον αφορά την εξέταση της αίτησης και τη σχετική απόφαση.

(13)  Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν την αρμοδιότητα των κρατών μελών να αποφασίζουν τα της εισδοχής, συμπεριλαμβανομένου του αριθμού εισδοχής, υπηκόων τρίτων χωρών για λόγους εργασίας.

(14)  Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που κατέχουν ισχύον ταξιδιωτικό έγγραφο και ενιαία άδεια που έχει εκδοθεί από ένα κράτος μέλος που εφαρμόζει πλήρως το κεκτημένο Σένγκεν θα πρέπει να μπορούν να εισέρχονται και να διακινούνται ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο Σένγκεν για περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τους τρεις μήνες, σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 562/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, για τη θέσπιση του κοινοτικού κώδικα σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν)(6) και σύμφωνα με το άρθρο 21 του κεκτημένου του Σένγκεν – σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της οικονομικής ένωσης Μπενελούξ, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας, σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά τους σύνορα (σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν)(7) .

(15)  Ελλείψει ενωσιακής νομοθεσίας, τα δικαιώματα των υπηκόων τρίτων χωρών διαφέρουν ανάλογα με το κράτος μέλος στο οποίο εργάζονται και με την ιθαγένειά τους. ▌ Με σκοπό να επιδιωχθεί η περαιτέρω ανάπτυξη συνεκτικής πολιτικής μετανάστευσης, να περιορισθεί η ανισότητα δικαιωμάτων που υπάρχει μεταξύ των πολιτών της Ένωσης και των υπηκόων τρίτων χωρών που εργάζονται νόμιμα σε κράτος μέλος, και να συμπληρωθεί το ισχύον κεκτημένο όσον αφορά τη μετανάστευση, θα πρέπει να θεσπιστεί σύνολο δικαιωμάτων εξειδικεύοντας κυρίως τους τομείς στους οποίους η ισότητα μεταχείρισης με τους ημεδαπούς εργαζομένους κατοχυρώνεται για τους εργαζομένους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα σε ένα κράτος μέλος, χωρίς όμως να έχουν ακόμα αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος. Στόχος αυτών των διατάξεων είναι να δημιουργηθούν ελάχιστες ισότιμες συνθήκες στην Ένωση, να αναγνωρισθεί το γεγονός ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών που εργάζονται νόμιμα σε ένα κράτος μέλος συμβάλλουν, με την εργασία τους και τους φόρους που καταβάλλουν, στην ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας, καθώς και να λειτουργήσουν ως διασφάλιση μείωσης του αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ ημεδαπών εργαζομένων και εργαζομένων τρίτων χωρών λόγω πιθανής εκμετάλλευσης των τελευταίων. Ως «εργαζόμενος τρίτης χώρας» ορίζεται στην παρούσα οδηγία, με την επιφύλαξη της ερμηνείας της έννοιας της σχέσης εργασίας σε άλλες νομοθετικές πράξεις της Ένωσης, κάθε υπήκοος τρίτης χώρας που έχει γίνει δεκτός στο έδαφος ενός κράτους μέλους και διαμένει νομίμως και του έχει χορηγηθεί εκεί άδεια εργασίας σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική. [τροπολογία 123]

(16)  Όλοι οι υπήκοοι τρίτων χωρών που διαμένουν και εργάζονται νόμιμα σε ένα κράτος μέλος θα πρέπει να διαθέτουν τουλάχιστον το ίδιο κοινό σύνολο δικαιωμάτων, υπό τη μορφή της ίσης μεταχείρισης με τους πολίτες του κράτους μέλους υποδοχής, ανεξάρτητα από τον αρχικό σκοπό ή το λόγο της εισδοχής τους. Το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης στους τομείς που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία θα πρέπει να κατοχυρώνεται όχι μόνο για τους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν γίνει δεκτοί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους με σκοπό την απασχόληση, αλλά επίσης για εκείνους οι οποίοι έχουν γίνει δεκτοί για άλλους λόγους και τους έχει δοθεί άδεια να εργαστούν σε αυτό το κράτος μέλος δυνάμει του εθνικού ή ενωσιακού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων οι οποίοι έχουν γίνει δεκτοί σύμφωνα με την οδηγία 2003/86/EΚ του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 2003 σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης(8) , την οδηγία 2004/114/EΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την άμισθη πρακτική άσκηση ή την εθελοντική υπηρεσία(9) ή την οδηγία 2005/71/EΚ του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με ειδική διαδικασία εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών για σκοπούς επιστημονικής έρευνας(10) .

(17)  Οι υπήκοοι τρίτων χωρών στους οποίους έχει χορηγηθεί το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σύμφωνα με την οδηγία 2003/109/EΚ του Συμβουλίου(11) δεν υπάγονται στην παρούσα οδηγία, λόγω του πλέον προνομιακού καθεστώτος το οποίο διαθέτουν και της ιδιαιτερότητας της άδειας διαμονής που απολαύουν με τη μνεία «επί μακρόν διαμένων – ΕΚ».

(18)  Οι αποσπασμένοι υπήκοοι τρίτων χωρών δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Τούτο δεν θα πρέπει να παρεμποδίζει τους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν και εργάζονται νομίμως σε ένα κράτος μέλος και αποσπώνται σε άλλο κράτος μέλος να συνεχίζουν να απολαύουν ίσης μεταχείρισης σε σχέση με τους υπηκόους του κράτους μέλους καταγωγής κατά τη διάρκεια της απόσπασής τους, όσον αφορά εκείνους τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης που δεν επηρεάζονται από την εφαρμογή της οδηγίας 96/71/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών(12) .▌[τροπολογίες 122 και 124]

(19)  Δεδομένου του προσωρινού καθεστώτος τους, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν γίνει δεκτοί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους για να εργαστούν εκεί εποχιακά ▌ δεν θα πρέπει να καλύπτονται από την παρούσα οδηγία.

(20)  Το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης σε ορισμένους τομείς θα πρέπει να συνδέεται αυστηρά με τη νόμιμη διαμονή του υπηκόου τρίτης χώρας και με την πρόσβαση που του έχει χορηγηθεί στην αγορά εργασίας ενός κράτους μέλους, όπως αυτά προβλέπονται από την ενιαία άδεια που επιτρέπει ταυτόχρονα τη διαμονή και την εργασία και από τις άδειες διαμονής που χορηγούνται για άλλους λόγους και περιέχουν πληροφορίες για την άδεια εργασίας.

(21)  Με τον όρο «συνθήκες εργασίας» στην παρούσα οδηγία νοούνται τουλάχιστον η αμοιβή και η απόλυση, η υγεία και η ασφάλεια στο χώρο εργασίας, ο χρόνος εργασίας και η άδεια, λαμβανομένων υπόψη των ισχυουσών συλλογικών συμβάσεων. [τροπολογίες 122 και 125]

(22)  Τα επαγγελματικά προσόντα που αποκτώνται από έναν υπήκοο τρίτης χώρας σε ένα άλλο κράτος μέλος θα πρέπει να αναγνωρίζονται όπως εκείνα ενός πολίτη της Ένωσης , και τα προσόντα που αποκτώνται σε τρίτη χώρα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 2005/36/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων(13) . Το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων τρίτων χωρών όσον αφορά την αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων επαγγελματικών προσόντων σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διαδικασίες δεν θίγει την αρμοδιότητα των κρατών μελών να υποδέχονται τους εν λόγω εργαζομένους τρίτων χωρών στην αγορά εργασίας τους. [τροπολογίες 122 και 126]

(23)  Οι εργαζόμενοι τρίτων χωρών θα πρέπει να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση. Οι κλάδοι της κοινωνικής ασφάλισης καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (14) . Οι διατάξεις σχετικά με την ισότητα μεταχείρισης όσον αφορά την κοινωνική ασφάλιση που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία εφαρμόζονται επίσης στους εργαζομένους που φτάνουν σε ένα κράτος μέλος απευθείας από τρίτη χώρα. Εντούτοις, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να αναγνωρίζει περισσότερα δικαιώματα από εκείνα που ήδη προβλέπονται στην ισχύουσα ενωσιακή νομοθεσία στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης για τους εργαζομένους τρίτων χωρών των οποίων το καθεστώς εξαρτάται από περισσότερα του ενός κράτη μέλη. Η παρούσα οδηγία, επιπλέον, δεν θα πρέπει να παρέχει δικαιώματα όσον αφορά καταστάσεις που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας, όπως στην περίπτωση μελών της οικογένειας που διαμένουν σε τρίτη χώρα. Η παρούσα οδηγία παρέχει δικαιώματα μόνο για εκείνα τα μέλη της οικογένειας που επανευρίσκονται με εργαζόμενο τρίτης χώρας για να διαμείνουν σε κράτος μέλος στο πλαίσιο της οικογενειακής επανένωσης ή για τα μέλη της οικογένειας που ήδη διαμένουν νόμιμα σε ένα κράτος μέλος με εργαζόμενο τρίτης χώρας. [τροπολογίες 122 και 127]

(24)  Η νομοθεσία της Ένωσης δεν περιορίζει την εξουσία των κρατών μελών να οργανώνουν τα δικά τους συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Ελλείψει εναρμόνισης σε επίπεδο Ένωσης, ο καθορισμός τόσο των όρων υπό τους οποίους χορηγούνται τα επιδόματα της κοινωνικής ασφάλισης όσο και του ύψους αυτών των επιδομάτων και της διάρκειας χορήγησής τους επαφίεται στη νομοθεσία εκάστου κράτους μέλους. Ωστόσο, κατά την άσκηση αυτής της εξουσίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμμορφώνονται με τη νομοθεσία της Ένωσης. [τροπολογίες 122 και 128]

(25)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιφυλάσσουν τουλάχιστον ίση μεταχείριση στους υπηκόους τρίτων χωρών που εργάζονται ή οι οποίοι, μετά από μια περίοδο απασχόλησης, είναι εγγεγραμμένοι ως άνεργοι. Τυχόν περιορισμοί στην ίση μεταχείριση στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης δυνάμει της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να ισχύουν με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων που παρέχονται κατ' εφαρμογήν του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1231/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010 , για την επέκταση της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι δεν διέπονται ήδη από τους κανονισμούς αυτούς μόνον λόγω της ιθαγένειάς τους (15) . [τροπολογία 130]

(26)  Η ίση μεταχείριση των εργαζομένων τρίτων χωρών δεν καλύπτει μέτρα στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης τα οποία χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας. [τροπολογίες 122 και 129]

(27)  Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας , δηλαδή η θέσπιση ενιαίας διαδικασίας αίτησης με σκοπό τη χορήγηση ενιαίας άδειας που να επιτρέπει στους υπηκόους τρίτων χωρών να εργάζονται στην επικράτεια ενός κράτους μέλους και να κατοχυρώνει δικαιώματα στους εργαζομένους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα σε ένα κράτος μέλος, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν κατά συνέπεια, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση . Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει αυτό που είναι αναγκαίο για την επίτευξη αυτών των στόχων.

(28)  Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση .

(29)  Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη ευνοϊκότερων διατάξεων που περιλαμβάνουν το δίκαιο της Ένωσης και οι διεθνείς συνθήκες.

(30)  Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας χωρίς διακρίσεις που να θεμελιώνονται στο φύλο, τη φυλή, το χρώμα, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, τα γενετικά χαρακτηριστικά, τη γλώσσα, τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, τις πολιτικές ή άλλες απόψεις, την ιδιότητα μέλους εθνικής μειονότητας, την περιουσία, τη γέννηση, την αναπηρία, την ηλικία ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό ιδιαίτερα σύμφωνα με την οδηγία 2000/43/EΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, περί εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής(16) και την οδηγία 2000/78/EΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία(17) .

(31)  Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου (αριθ. 21) για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ , και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του πρωτοκόλλου αυτού, τα εν λόγω κράτη μέλη δεν συμμετέχουν στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύονται από αυτήν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή της.

(32)  Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου (αριθ. 22) σχετικά με τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ , η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία καθορίζει:

   α) ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης για τη χορήγηση ενιαίας άδειας η οποία θα επιτρέπει στους υπηκόους τρίτων χωρών να διαμένουν προκειμένου να εργάζονται στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, με σκοπό να απλουστευθούν οι διαδικασίες για την εισδοχή των συγκεκριμένων προσώπων και να διευκολυνθεί ο έλεγχος τους καθεστώτος τους, και
   β) κοινό σύνολο δικαιωμάτων για τους εργαζομένους τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα σε ένα κράτος μέλος, όποιος και αν είναι ο σκοπός της εισδοχής τους στην επικράτεια αυτού του κράτους μέλους, τα οποία βασίζονται σε ίση μεταχείριση με εκείνη που επιφυλάσσεται στους υπηκόους του εν λόγω κράτους μέλους .

Η παρούσα οδηγία ισχύει υπό την επιφύλαξη της αρμοδιότητας των κρατών μελών όσον αφορά την εισδοχή των υπηκόων τρίτων χωρών στην αγορά εργασίας τους.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοείται ως:

   α) «υπήκοος τρίτης χώρας»: κάθε πρόσωπο που δεν είναι πολίτης της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 20 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ,
   β) «εργαζόμενος τρίτης χώρας»: κάθε υπήκοος τρίτης χώρας που έχει γίνει δεκτός στο έδαφος ενός κράτους μέλους, διαμένει νομίμως στο εν λόγω κράτος μέλος και του έχει χορηγηθεί άδεια εργασίας στο εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική · [τροπολογία 131]
   γ) «ενιαία άδεια»: κάθε άδεια διαμονής που εκδίδεται από τις αρχές ενός κράτους μέλους η οποία επιτρέπει στον υπήκοο τρίτης χώρας να διαμένει ▌ νόμιμα στο συγκεκριμένο κράτος μέλος για λόγους εργασίας ·
   δ) «ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης»: κάθε διαδικασία που οδηγεί, βάσει ενιαίας αίτησης που υποβάλλεται από υπήκοο τρίτης χώρας, ή από τον εργοδότη του, με σκοπό να του χορηγηθεί άδεια διαμονής και εργασίας στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, στην απόφαση περί χορήγησης ενιαίας άδειας ▌.

Άρθρο 3

Πεδίο εφαρμογής

1.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:

   α) στους υπηκόους τρίτων χωρών που ζητούν να διαμείνουν στην επικράτεια ενός κράτους μέλους για λόγους εργασίας ,
   β) στους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν γίνει δεκτοί σε κράτος μέλος για άλλο σκοπό πλην της εργασίας δυνάμει του εθνικού ή ενωσιακού δικαίου και οι οποίοι λαμβάνουν άδεια εργασίας και τους έχει χορηγηθεί άδεια διαμονής κατά τα οριζόμενα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 · και
   γ) στους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν γίνει δεκτοί σε ένα κράτος μέλος για λόγους εργασίας δυνάμει του εθνικού ή ενωσιακού δικαίου .

2.  Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών:

   α) οι οποίοι είναι μέλη οικογένειας πολιτών της Ένωσης που άσκησαν ή ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ένωσης σύμφωνα με την οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών (18) ·
   β) οι οποίοι μαζί με τα μέλη της οικογένειάς τους και ανεξαρτήτως εθνικότητάς τους, απολ αύουν δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμων με εκείνα των πολιτών της Ένωσης δυνάμει συμφωνιών είτε μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών της είτε μεταξύ της Ένωσης και τρίτης χώρας·
   γ) ▌ οι οποίοι είναι αποσπασμένοι·
   δ) οι οποίοι έχουν υποβάλει αίτηση για εισδοχή ή έχουν γίνει δεκτοί στο έδαφος κράτους μέλους ως ενδοεπιχειρησιακά αποσπασμένοι εργαζόμενοι·
   ε) οι οποίοι έχουν υποβάλει αίτηση για εισδοχή ή έχουν γίνει δεκτοί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους ως εποχικοί εργαζόμενοι ή ως εσωτερικοί άμισθοι βοηθοί (au pair) ·
   στ) οι οποίοι επιτρέπεται να διαμένουν σε κράτος μέλος για λόγους προσωρινής προστασίας ή οι οποίοι ζήτησαν την άδεια να παραμείνουν σε αυτό για τον ίδιο λόγο και αναμένουν απόφαση σχετικά με το καθεστώς τους·
   ζ) οι οποίοι απολαύουν διεθνούς προστασίας σύμφωνα με την οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους (19) ή έχουν υποβάλει αίτηση για διεθνή προστασία σύμφωνα με αυτήν την οδηγία, χωρίς να έχει ληφθεί ακόμη οριστική απόφαση για την αίτησή τους·
   η) οι οποίοι απολαύουν διεθνούς προστασίας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, τις διεθνείς υποχρεώσεις ή την πρακτική του κράτους μέλους ή έχουν ζητήσει διεθνή προστασία σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, τις διεθνείς υποχρεώσεις ή την πρακτική των κρατών μελών, χωρίς να έχει ληφθεί οριστική απόφαση για την αίτησή τους·
   θ) οι οποίοι έχουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σύμφωνα με την οδηγία 2003/109/EΚ·
   ι) των οποίων η απομάκρυνση έχει ανασταλεί για πραγματικούς ή νομικούς λόγους·
   ια) οι οποίοι έχουν υποβάλει αίτηση για εισδοχή ή έχουν γίνει δεκτοί στο έδαφος κράτους μέλους ως αυτοαπασχολούμενοι εργαζόμενοι·
   ιβ) οι οποίοι έχουν υποβάλει αίτηση για εισδοχή ή έχουν γίνει δεκτοί ως ναυτικοί προς απασχόληση ή εργασία υπό οποιαδήποτε ιδιότητα σε πλοίο νηολογημένο σε κράτος μέλος ή που φέρει τη σημαία κράτους μέλους.

3.  Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι το Κεφάλαιο ΙΙ της παρούσας οδηγίας δεν εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών στους οποίους είτε έχει χορηγηθεί άδεια να εργαστούν στην επικράτεια κράτους μέλους για χρονικό διάστημα όχι ανώτερο των έξι μηνών είτε έχουν γίνει δεκτοί στο εν λόγω κράτος μέλος λόγω σπουδών.

4.  Το Κεφάλαιο ΙΙ της παρούσας οδηγίας δεν εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών στους οποίους έχει επιτραπεί να εργαστούν βάσει θεώρησης.

Ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης και ενιαία άδεια

Άρθρο 4

Ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης

1.  Κάθε αίτηση για τη χορήγηση ενιαίας άδειας υποβάλλεται σύμφωνα με ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης. Τα κράτη μέλη καθορίζουν εάν οι αιτήσεις για τη χορήγηση ενιαίας άδειας πρέπει να υποβάλλονται από τον ή την υπήκοο τρίτης χώρας ή από τον εργοδότη του ή της. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να αποφασίσουν να επιτρέψουν την υποβολή αίτησης από οιονδήποτε εκ των δύο. Εάν η αίτηση υποβάλλεται από υπήκοο τρίτης χώρας, τα κράτη μέλη επιτρέπουν την υποβολή της αίτησης από το έδαφος της τρίτης χώρας ή, εφόσον αυτό προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, στην επικράτεια του κράτους μέλους στο οποίο αυτός ή αυτή έχει γίνει ήδη δεκτός ή δεκτή νόμιμα.

2.  Τα κράτη μέλη εξετάζουν την αίτηση και εκδίδουν απόφαση σχετικά με τη χορήγηση, τροποποίηση ή ανανέωση της ενιαίας άδειας εφόσον ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται από το εθνικό δίκαιο ή το δίκαιο της Ένωσης . Η απόφαση που αφορά τη χορήγηση, την τροποποίηση ή την ανανέωση της ενιαίας άδειας λαμβάνει τη μορφή ενιαίας διοικητικής πράξης που συνδυάζει τίτλο διαμονής και άδεια εργασίας ▌.

3.  Η διαδικασία της ενιαίας αίτησης δεν θίγει τη διαδικασία χορήγησης θεώρησης η οποία ενδέχεται να απαιτείται για την πρώτη είσοδο.

4.  Εφόσον συντρέχουν οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις, τα κράτη μέλη χορηγούν ενιαία άδεια στους υπηκόους τρίτων χωρών που υποβάλλουν αίτηση εισδοχής και στους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν ήδη γίνει δεκτοί και υποβάλλουν αίτηση για ανανέωση ή τροποποίηση της άδειας διαμονής τους μετά την έναρξη ισχύος των εθνικών εκτελεστικών διατάξεων.

Άρθρο 5

Αρμόδια αρχή

1.  Τα κράτη μέλη διορίζουν την αρμόδια αρχή για την παραλαβή της αίτησης και τη χορήγηση της ενιαίας άδειας.

2.  Η αρμόδια αρχή εξετάζει την αίτηση και εκδίδει σχετική απόφαση το συντομότερο δυνατό και σε κάθε περίπτωση το πολύ εντός τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο μπορεί να παραταθεί σε εξαιρετικές περιπτώσεις που έχουν σχέση με την πολυπλοκότητα της εξέτασης της αίτησης.

Οι συνέπειες σε περίπτωση που δεν ληφθεί απόφαση εντός της περιόδου που προβλέπεται στο παρόν άρθρο καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο του οικείου κράτους μέλους.

3.  Η αρμόδια αρχή κοινοποιεί την απόφαση εγγράφως στον αιτούντα, σύμφωνα με τις διαδικασίες κοινοποίησης που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο .

4.  Εάν οι πληροφορίες ή τα έγγραφα που χορηγούνται προς υποστήριξη της αίτησης είναι ανεπαρκή σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία , η αρμόδια αρχή ενημερώνει τον αιτούντα εγγράφως για τις απαιτούμενες συμπληρωματικές πληροφορίες ή έγγραφα και μπορεί να ορίσει εύλογη προθεσμία για την προσκόμισή τους . Η προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 αναστέλλεται μέχρις ότου οι αρμόδιες αρχές λάβουν τις εν λόγω συμπληρωματικές πληροφορίες. Εάν οι πληροφορίες ή τα έγγραφα που απαιτούνται επιπροσθέτως δεν προσκομιστούν εντός της προθεσμίας αυτής, η αίτηση είναι δυνατόν να απορριφθεί.

Άρθρο 6

Ενιαία άδεια

1.  Τα κράτη μέλη εκδίδουν την ενιαία άδεια χρησιμοποιώντας τον ενιαίο τύπο που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1030/2002 και αναγράφουν τις ενδείξεις σχετικά με την άδεια εργασίας σύμφωνα με το παράρτημα του συγκεκριμένου κανονισμού, στοιχείο α), σημείο 7.5-9.

2.  Όταν εκδίδουν την ενιαία άδεια , τα κράτη μέλη δεν εκδίδουν συμπληρωματικές άδειες ▌ ως απόδειξη πρόσβασης στην αγορά εργασίας.

Άρθρο 7

Άδειες διαμονής που εκδίδονται για άλλους σκοπούς πλην της εργασίας

Σε όλες τις άδειες διαμονής που εκδίδονται σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1030/2002, τα κράτη μέλη:

   α) αναγράφουν την ένδειξη σχετικά με την άδεια εργασίας, ανεξάρτητα από το είδος της άδειας, και
   β) δεν εκδίδουν συμπληρωματικές άδειες ▌ ως απόδειξη έγκρισης της πρόσβασης στην αγορά εργασίας.

Άρθρο 8

Προσφυγές

1.  Κάθε απόφαση περί απόρριψης της αίτησης ενιαίας άδειας, άρνησης τροποποίησης ή ανανέωσης της ενιαίας άδειας ή ανάκλησής της, βάσει κριτηρίων που ορίζονται στο εθνικό ή ενωσιακό δίκαιο πρέπει να αιτιολογείται στη γραπτή κοινοποίηση.

2.  Κάθε απόφαση απόρριψης της αίτησης, άρνησης τροποποίησης ή ανανέωσης της ενιαίας άδειας ή ανάκλησής της, υπόκειται σε προσφυγή στο συγκεκριμένο κράτος μέλος κατά τα οριζόμενα στην εθνική νομοθεσία . Η γραπτή κοινοποίηση προσδιορίζει το δικαστήριο ή τη διοικητική αρχή ενώπιον των οποίων ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσφύγει καθώς και την προθεσμία εντός της οποίας μπορεί να ασκηθεί η προσφυγή .

3.  Μια αίτηση είναι δυνατόν να θεωρείται απαράδεκτη λόγω του αριθμού εισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών που έρχονται για λόγους εργασίας και, κατά συνέπεια, να μην εξετάζεται.

Άρθρο 9

Πρόσβαση σε πληροφορίες

Τα κράτη μέλη παρέχουν κατόπιν αίτησης επαρκείς πληροφορίες προς τους υπηκόους τρίτων χωρών και τους μελλοντικούς εργοδότες τους σχετικά με τα απαιτούμενα έγγραφα για την υποβολή πλήρους αιτήσεως .

Άρθρο 10

Τέλη

Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν από τους αιτούντες την καταβολή τελών ▌. Κατά περίπτωση, τα κράτη μέλη επιβάλλουν τέλος για την επεξεργασία αιτήσεων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Το επίπεδο αυτών των τελών είναι ανάλογο και μπορεί να βασίζεται στο κόστος των πραγματικά χορηγούμενων υπηρεσιών για την εξέταση αιτήσεων και την έκδοση αδειών .

Άρθρο 11

Δικαιώματα βάσει της ενιαίας άδειας

Σε περίπτωση που έχει εκδοθεί δυνάμει του εθνικού δικαίου , η ενιαία άδεια παρέχει, κατά την περίοδο ισχύος της, στον κάτοχό της τα ακόλουθα ελάχιστα δικαιώματα:

   α) εισόδου ▌ και διαμονής στην επικράτεια του κράτους μέλους έκδοσης της ενιαίας άδειας, εφόσον ο κάτοχός της πληροί όλες τις προϋποθέσεις εισδοχής κατά τα οριζόμενα στο εθνικό δίκαιο ·
   β) ελεύθερης πρόσβασης στο σύνολο της επικράτειας του κράτους μέλους έκδοσης της ενιαίας άδειας, εντός των ορίων που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο ▌·
   γ) άσκησης της συγκεκριμένης επαγγελματικής δραστηριότητας που επιτρέπεται βάσει της ενιαίας άδειας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο ·
   δ) ενημέρωσης για τα δικαιώματα που του χορηγούνται βάσει της ενιαίας άδειας σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και /ή το εθνικό δίκαιο.

Δικαίωμα ίσης μεταχείρισης

Άρθρο 12

Δικαιώματα

1.  Οι εργαζόμενοι τρίτων χωρών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία β) και γ) του άρθρου 3 απολαύουν ίσης μεταχείρισης με τους υπηκόους του κράτους μέλους στο οποίο διαμένουν όσον αφορά:

   α) τις συνθήκες εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής και της απόλυσης καθώς και της υγείας και ασφάλειας στον τόπο εργασίας·
   β) την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και της προσχώρησης και συμμετοχής σε οργάνωση εργαζομένων ή εργοδοτών ή σε οποιαδήποτε οργάνωση τα μέλη της οποίας ασκούν συγκεκριμένη απασχόληση, συμπεριλαμβανομένων των πλεονεκτημάτων που παρέχονται από τις οργανώσεις αυτές, με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων για τη δημόσια τάξη και τη δημόσια ασφάλεια·
   γ) την εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση·
   δ) την αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων επαγγελματικών τίτλων, σύμφωνα με τις ισχύουσες εθνικές διαδικασίες·
   ε) τους κλάδους της κοινωνικής ασφάλισης, όπως καθορίζονται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 883/2004· [τροπολογίες 122 και 132]
   στ) τα φορολογικά πλεονεκτήματα, υπό την προϋπόθεση ότι ο εργαζόμενος θεωρείται ότι είναι κάτοικος για φορολογικούς σκοπούς στο εν λόγω κράτος μέλος· [τροπολογίες 122 και 133]
   ζ) {0> and advice services as provided by national law. <}100{> την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την απόκτηση αγαθών και υπηρεσιών που παρέχονται στο κοινό, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών χορήγησης κατοικίας και της συνδρομής και των υπηρεσιών παροχής συμβουλών που παρέχονται από τις υπηρεσίες απασχόλησης σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, <0} {0> This paragraph is without prejudice to the freedom of contract in accordance with Union and national law <}100{> υπό την επιφύλαξη της ελευθερίας των συμβάσεων σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και το δίκαιο της Ένωσης. [τροπολογία 134]

2.  Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν την ίση μεταχείριση με τους ημεδαπούς εργαζομένους:

  α) σύμφωνα με την παράγραφο 1, στοιχείο γ):
   περιορίζοντας την εφαρμογή της στους εργαζομένους τρίτων χωρών που κατέχουν ή κατείχαν θέση απασχόλησης· [τροπολογία 135]
   αποκλείοντας τους εργαζομένους τρίτων χωρών που έχουν γίνει δεκτοί στην επικράτειά τους σύμφωνα με την οδηγία 2004/114/ΕΚ·
   αποκλείοντας επιδόματα και δάνεια σπουδών και διαβίωσης ή άλλα επιδόματα και δάνεια·
   ορίζοντας ειδικές προϋποθέσεις περιλαμβανομένης της δέουσας γνώσης της γλώσσας και της πληρωμής των διδάκτρων, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, όσον αφορά την πρόσβαση στην πανεπιστημιακή και τριτοβάθμια εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση που δεν συνδέεται άμεσα με τη συγκεκριμένη απασχόληση ·
[τροπολογίες 122 και 136]
   β) περιορίζοντας τα δικαιώματα που χορηγούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1, στοιχείο ε), στους εργαζόμενους τρίτων χωρών, αλλά χωρίς να περιορίζονται τα δικαιώματα αυτά για τους εργαζομένους που κατέχουν θέση απασχόλησης ή που απασχολούνταν για ελάχιστο διάστημα έξι μηνών και που είναι εγγεγραμμένοι ως άνεργοι .

Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η παράγραφος 1, στοιχείο ε), που αφορά τις οικογενειακές παροχές δεν εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών στους οποίους έχει επιτραπεί να εργαστούν στην επικράτεια κράτους μέλους για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε υπηκόους οι οποίοι έχουν γίνει δεκτοί λόγω σπουδών ή στους οποίους έχει δοθεί άδεια να εργάζονται βάσει θεώρησης

[τροπολογίες 122 και 137]

   γ) σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο στ) όσον αφορά τα φορολογικά πλεονεκτήματα, περιορίζοντας την εφαρμογή της σε περιπτώσεις στις οποίες ο καταχωρισμένος ή o συνήθης τόπος διαμονής των μελών της οικογένειας εργαζομένου τρίτης χώρας για τα οποία αιτείται τα πλεονεκτήματα βρίσκεται εντός της επικράτειας του οικείου κράτους μέλους· [τροπολογίες 122 και 140]
  δ) ▌ σύμφωνα με την παράγραφο 1, στοιχείο ζ):
   περιορίζοντας την εφαρμογή της στους εργαζομένους τρίτων χωρών που κατέχουν θέση απασχόλησης·
   περιορίζοντας την πρόσβαση στη στέγαση·

3.  Το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης όπως ορίζεται στην παράγραφο 1 δεν θίγει το δικαίωμα του κράτους μέλους να ανακαλέσει ή να αρνηθεί να ανανεώσει άδεια διαμονής που έχει εκδοθεί με βάση την παρούσα οδηγία, άδεια διαμονής που εκδίδεται για άλλους σκοπούς πλην της εργασίας ή οιαδήποτε άλλη άδεια εργασίας σε κράτος μέλος.

4.  Οι εργαζόμενοι τρίτων χωρών που μετακινούνται προς τρίτη χώρα, ή οι επιζώντες των εν λόγω εργαζομένων που διαμένουν σε τρίτη χώρα και έλκουν δικαιώματα από αυτούς, λαμβάνουν τις νόμιμες συντάξεις γήρατος, αναπηρίας και επιζώντων τις οποίες δικαιούνται βάσει της προηγούμενης απασχόλησης του εργαζομένου, σύμφωνα με τη νομοθεσία που ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004, υπό τις ίδιες συνθήκες και με τους ίδιους συντελεστές όπως οι πολίτες των οικείων κρατών μελών όταν μεταβαίνουν σε τρίτη χώρα. [τροπολογία 141]

Άρθρο 13

Ευνοϊκότερες διατάξεις

1.  Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη ευνοϊκότερων διατάξεων:

   α) του ενωσιακού δικαίου, περιλαμβανομένων των διμερών και πολυμερών συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ένωσης ή της Ένωσης και των κρατών μελών αφενός, και μίας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών, αφετέρου·
   β) διμερών ή πολυμερών συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών και μίας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών.

2.  Η παρούσα οδηγία τελεί υπό την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να θεσπίζουν ή να διατηρούν ευνοϊκότερες διατάξεις για τα πρόσωπα στα οποία αυτή εφαρμόζεται.

Τελικές διατάξεις

Άρθρο 14

Ενημέρωση του κοινού

Τα κράτη μέλη θέτουν στη διάθεση του ευρύτερου κοινού τακτικά ενημερωμένες πληροφορίες σχετικά με τους όρους εισδοχής και διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών στην επικράτειά τους για λόγους εργασίας.

Άρθρο 15

Εκθέσεις

1.  Σε τακτά χρονικά διαστήματα, και για πρώτη φορά έως ...(20) , η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στα κράτη μέλη και προτείνει, ενδεχομένως, τις τροποποιήσεις που κρίνει απαραίτητες.

2.  Κάθε έτος, και για πρώτη φορά έως την 1η Ιουλίου … (21) , τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή ▌ στατιστικές για τον αριθμό υπηκόων τρίτων χωρών στους οποίους έχει χορηγηθεί ▌ ενιαία άδεια κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού έτους, κατά τα οριζόμενα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 862/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, περί κοινοτικών στατιστικών για τη μετανάστευση και τη διεθνή προστασία (22) .

Άρθρο 16

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1.  Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία έως ... (23) . Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των συγκεκριμένων διατάξεων καθώς και έναν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν αυτά τα μέτρα, τα τελευταία περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες αυτής της αναφοράς θεσπίζονται από τα κράτη μέλη.

2.  Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κυριοτέρων διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 17

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την 20ή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 18

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.

...

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 27, 3.2.2009, σ. 114
(2) ΕΕ C 257, 9.10.2008, σ. 20.
(3) Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Μαρτίου 2011.
(4) ΕΕ C 115, 4.5.2010, σ. 1.
(5) ΕΕ L 157, 15.6.2002, σ. 1.
(6) ΕΕ L 105, 13.4.2006, σ. 1.
(7) ΕΕ L 239, 22.9.2000, σ. 19.
(8) ΕΕ L 251, 3.10.2003, σ. 12.
(9) ΕΕ L 375, 23.12.2004, σ. 12.
(10) ΕΕ L 289, 3.11.2005, σ. 15.
(11) ΕΕ L 16, 23.1.2004, σ. 44.
(12) ΕΕ L 18, 21.1.1997, σ. 1.
(13) ΕΕ L 255, 30.9.2005, σ. 22.
(14) ΕΕ L 166, 30.4.2004, σ. 1.
(15) ΕΕ L 344, 29.12.2010, σ. 1.
(16) ΕΕ L 180, 19.7.2000, σ. 22.
(17) ΕΕ L 303, 2.12.2000, σ. 16.
(18) ΕΕ L 158, 30.4.2004, σ. 77.
(19) ΕΕ L 304, 30.9.2004, σ. 12.
(20)* ΕΕ: να προστεθεί η ημερομηνία: 3 έτη μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 16.
(21)* Ένα έτος μετά την ημερομηνία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της παρούσας οδηγίας.
(22) ΕΕ L 199, 31.7.2007, σ. 23.
(23)* ΕΕ: να προστεθεί η ημερομηνία: ...

Τελευταία ενημέρωση: 20 Σεπτεμβρίου 2012Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου