Meertaligheid in het Europees Parlement 

Meertaligheid, met andere woorden het gebruik van meerdere talen, is een belangrijk kenmerk van de Europese democratie.

In het Europees Parlement zijn alle 24 officiële talen van de EU even belangrijk. De leden hebben het recht om parlementaire documenten te lezen en te schrijven in de officiële taal van hun keuze. Zij hebben ook het recht om in die taal te spreken en naar die taal te luisteren tijdens parlementaire vergaderingen en debatten.

Dankzij vertaling en vertolking kunnen burgers met het Europees Parlement communiceren in de officiële taal van hun keuze en parlementaire vergaderingen, fysiek of online, in verschillende talen volgen.

Talen spelen ook een belangrijke rol in de EU-wetgeving. Het Europees Parlement moet ervoor zorgen dat de wetgeving die het vaststelt, beschikbaar is in alle officiële talen van de EU. Zo kunnen de burgers de wetten begrijpen die op hen van toepassing zijn.

Belangrijkste wetteksten:

Van 4 naar 24 talen

De officiële talen van de Europese Unie zijn vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1/1958 van de Raad. Wanneer een nieuw land tot de EU toetreedt, kan deze verordening worden bijgewerkt om de officiële taal of talen van dat land erin op te nemen. Alle officiële talen hebben een gelijke status.

Sinds de oprichting van de Europese Unie in de jaren 1950, toen slechts vier talen werden gebruikt, is het aantal officiële talen gestegen tot 24.

Met 24 officiële talen kan elke taal in 23 andere talen worden vertaald en vertolkt. Dit betekent dat er 552 vertaal- en tolkcombinaties mogelijk zijn.

Officiële talen van de EU – tijdlijn

  • 1958: Duits, Frans, Italiaans, Nederlands 
  • 1973: Deens, Engels 
  •  1981: Grieks
  • 1986: Portugees, Spaans 
  • 1995: Fins, Zweeds 
  • Ests, Hongaars, Lets, Litouws, Maltees, Pools, Sloveens, Slowaaks, Tsjechisch 2004
  • Bulgaars, Iers, Roemeens 2007
  • Kroatisch 2013

Belangrijkste wetteksten:

Vertaaldienst

De vertaaldienst van het Europees Parlement zorgt ervoor dat inhoud in verband met de wetgevings-, begrotings- en controleactiviteiten van het Parlement toegankelijk is in alle officiële talen. Dat garandeert transparantie en legitimiteit. De vertaaldienst biedt ook taalkundige diensten aan om ervoor te zorgen dat de communicatie van het Parlement met de burgers meertalig, duidelijk, inclusief en voor iedereen toegankelijk is.

Het directoraat-generaal Vertaling en Helder Taalgebruik (DG TRAD) telt ongeveer 1 100 personeelsleden, onder wie meer dan 600 vertalers. Het behoort daarmee tot de grootste werkgevers van zijn soort.

Tolkendienst

De tolkendienst van het Europees Parlement verzorgt live-vertolking tijdens parlementaire vergaderingen. Zo kunnen leden uit heel Europa in verschillende talen debatteren. Bovendien kunnen burgers op deze manier in verschillende officiële EU-talen toespraken volgen die tijdens openbare parlementaire vergaderingen worden gehouden en via webstreaming worden uitgezonden. Er worden vertolkingsdiensten verleend voor verschillende soorten meertalige vergaderingen, waaronder plenaire vergaderingen en commissievergaderingen.

Het directoraat-generaal Logistiek en Vertolking voor Conferenties (DG LINC) beschikt over een team van ongeveer 250 interne tolken. Het beschikt ook over een netwerk van meer dan 1 500 geaccrediteerde freelancetolken die regelmatig voor het Europees Parlement werken.

Wetgevingshandelingen

Het Europees Parlement neemt wetgeving aan die van toepassing is op meer dan 450 miljoen mensen in 27 landen. De teksten moeten identiek en glashelder zijn in de 24 officiële talen. Die klus klaren de jurist-vertalers van het Parlement.

Het team van ongeveer 75 jurist-vertalers zorgt er in alle stadia van het wetgevingsproces voor dat de wetgevingsteksten in alle officiële talen van de EU van de hoogst mogelijke kwaliteit zijn.

Hun belangrijkste taken bestaan erin:

  • leden en commissiesecretariaten redactioneel en procedureel advies te verstrekken vanaf de eerste ontwerpfase van een wetgevingstekst tot de definitieve goedkeuring ervan in de plenaire vergadering;
  • de juridisch-taalkundige en technische kwaliteit van alle wetgevingsteksten die in commissies en de plenaire vergadering in stemming worden gebracht, te controleren;
  • alle in de plenaire vergadering aangenomen teksten op de dag van de stemming te publiceren;
  • de laatste hand te leggen aan wetgevingshandelingen, in samenwerking met de jurist-vertalers van de Raad.