Wielojęzyczność w Parlamencie Europejskim 

Dzięki tłumaczeniom pisemnym i ustnym także obywatele mogą kontaktować się z Parlamentem Europejskim w wybranym przez siebie języku urzędowym. Wielojęzyczność instytucji umożliwia im także śledzenie posiedzeń parlamentarnych – zarówno osobiście, jak i online – w różnych językach.

Języki odgrywają również ważną rolę w prawodawstwie UE. Parlament Europejski musi dopilnować, by przepisy, które przyjmuje, były dostępne we wszystkich językach urzędowych UE. Pozwala to obywatelom zrozumieć przepisy, które ich dotyczą.

Najważniejsze akty prawne to:

Języki urzędowe Unii Europejskiej określono w rozporządzeniu Rady nr 1/1958. Wraz z przystąpieniem do UE każdego nowego kraju rozporządzenie to można zaktualizować, dodając język urzędowy lub języki urzędowe tego państwa. Wszystkie języki urzędowe mają równy status.

Od czasu powstania Unii Europejskiej w latach 50. ubiegłego wieku, kiedy używano tylko czterech języków, liczba języków urzędowych wzrosła do 24.

Oznacza to, że każdy język może być tłumaczony pisemnie i ustnie na 23 inne języki. A zatem tłumaczenia obejmują 552 możliwych kombinacji językowych.

Języki urzędowe UE – kalendarium

• 1958: francuski, niderlandzki, niemiecki, włoski 
• 1973: angielski, duński 
• 1981: grecki 
• 1986: hiszpański, portugalski
• 1995: fiński, szwedzki
• 2004: czeski, estoński, litewski, łotewski, maltański, polski, słowacki, słoweński, węgierski
• 2007: bułgarski, irlandzki, rumuński
• 2013: chorwacki

Najważniejsze teksty prawne:

Służby Parlamentu Europejskiego odpowiedzialne za tłumaczenia pisemne gwarantują, że treści związane z działalnością ustawodawczą, budżetową i kontrolną Parlamentu będą dostępne we wszystkich językach urzędowych. To z kolei zapewnia przejrzystość i legitymację instytucji. Dzięki usługom językowym świadczonym przez te służby Parlament oferuje obywatelom i obywatelkom wielojęzyczne, jasne, inkluzywne i powszechnie dostępne informacje.

Dyrekcja Generalna ds. Tłumaczeń Pisemnych i Prostego Języka (DG TRAD) zatrudnia około 1100 pracowników, w tym ponad 600 tłumaczy i tłumaczek. Plasuje ją to w gronie największych pracodawców w tej branży na świecie.

Służby Parlamentu Europejskiego odpowiedzialne za tłumaczenia ustne zapewniają tłumaczenie ustne na żywo podczas posiedzeń parlamentarnych. Dzięki temu posłowie i posłanki z całej Europy mogą uczestniczyć w debacie w różnych językach. Z kolei obywatele i obywatelki mogą dzięki temu śledzić ich wystąpienia podczas publicznych posiedzeń parlamentarnych w różnych językach urzędowych UE za pośrednictwem transmisji internetowej. Usługi tłumaczenia ustnego są świadczone na sesjach plenarnych, posiedzeniach komisji oraz innych posiedzeniach wielojęzycznych.

Dyrekcja Generalna ds. Logistyki i Tłumaczeń Konferencyjnych (DG LINC) ma do dyspozycji zespół składający się z około 250 wewnętrznych tłumaczy i tłumaczek ustnych. DG LINC zarządza również siecią ponad 1500 akredytowanych zewnętrznych tłumaczy i tłumaczek ustnych, którzy regularnie pracują dla Parlamentu Europejskiego.

Akty prawne przyjmowane przez Parlament Europejski wpływają na życie ponad 450 mln osób w 27 krajach i są sporządzane w 24 językach urzędowych. Dokumenty te muszą być identyczne i jak najbardziej zrozumiałe w każdym z tych języków. Za ten aspekt pracy Parlamentu odpowiadają osoby zatrudnione na stanowisku prawnika lingwisty.

Tworzą one około 75-osobowy zespół, który czuwa nad jak najlepszą jakością tekstów ustawodawczych we wszystkich językach urzędowych UE na każdym etapie procesu legislacyjnego.

Do głównych zadań tego zespołu należy:

• zapewnianie posłom i posłankom oraz sekretariatom komisji doradztwa redakcyjnego i proceduralnego począwszy od wstępnego etapu opracowywania tekstu ustawodawczego po jego ostateczne przyjęcie na posiedzeniu plenarnym;
• sprawdzanie jakości prawno-językowej i technicznej wszystkich tekstów ustawodawczych poddawanych pod głosowanie w komisjach i na posiedzeniu plenarnym;
• publikowanie wszystkich tekstów przyjętych na posiedzeniu plenarnym w dniu głosowania;
• finalizowanie aktów ustawodawczych we współpracy z prawnikami lingwistami Rady.