Procedura : 2005/0270(CNS)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A6-0033/2006

Teksty złożone :

A6-0033/2006

Debaty :

PV 15/03/2006 - 14
CRE 15/03/2006 - 14

Głosowanie :

PV 16/03/2006 - 9.2
CRE 16/03/2006 - 9.2
Wyjaśnienia do głosowania
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P6_TA(2006)0094

SPRAWOZDANIE     *
PDF 187kWORD 147k
23.2.2006
PE 367.688v02-00 A6-0033/2006

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności - produktów rolnych i środków spożywczych

(COM(2005)0694 – C6‑0026/2006 – 2005/0270(CNS))

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Sprawozdawca: Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf

POPRAWKI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
 UZASADNIENIE (w języku francuskim)
 PROCEDURA

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności - produktów rolnych i środków spożywczych

(COM(2005)0694 – C6‑0026/2006 – 2005/0270(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2005)0694)(1),

–   uwzględniając art. 37 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6‑0026/2006),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi (A6‑0033/2006),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

3.  zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

Tekst proponowany przez Komisję  Poprawki Parlamentu

Poprawka 1

Punkt uzasadnienia 7

7. Produkty rolne i środki spożywcze podlegają, w odniesieniu do ich etykietowania, ogólnym zasadom ustanowionym we Wspólnocie, w szczególności dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych(2). Jednakże, ze względu na ich specyficzny charakter, należy przyjąć szczególne przepisy uzupełniające w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności. Aby identyfikacja gwarantowanych tradycyjnych specjalności wyprodukowanych na terenie Wspólnoty była łatwiejsza i szybsza, używanie na etykietach zapisów i symboli wspólnotowych, o których mowa, powinno być obowiązkowe przewidując jednak rozsądny termin, który umożliwiłby dostosowanie się podmiotów do tego wymogu.

7. Produkty rolne i środki spożywcze podlegają, w odniesieniu do ich etykietowania, ogólnym zasadom ustanowionym we Wspólnocie, w szczególności dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych(3). Jednakże, ze względu na ich specyficzny charakter, należy przyjąć szczególne przepisy uzupełniające w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności. Aby identyfikacja gwarantowanych tradycyjnych specjalności wyprodukowanych na terenie Wspólnoty była łatwiejsza i szybsza, używanie na etykietach zapisów i specjalnego symbolu wspólnotowego kojarzonego z gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami powinno być obowiązkowe przewidując jednak rozsądny termin, który umożliwiłby dostosowanie się podmiotów do tego wymogu.

Poprawka 2

Punkt uzasadnienia 7 a (nowy)

 

7a W związku z rozszerzeniem zakresu zastosowania niniejszego rozporządzenia na produkty pochodzące z państw trzecich oraz w celu ochrony konsumenta przed ryzykiem pomylenia symbolu wspólnotowego z miejscem pochodzenia produktu, konieczne jest wskazanie na etykietach miejsca pochodzenia i przetworzenia produktu rolnego lub środka spożywczego wprowadzonego do obrotu z odniesieniem do gwarantowanej tradycyjnej specjalności.

Poprawka 3

Artykuł 2 ustęp litera b)

b) „tradycyjny” oznacza, dowiedzione użycie na rynku wspólnotowym przynajmniej od okresu równego okresowi zwykle przypisywanemu jednemu pokoleniu człowieka;

b) „tradycyjny” oznacza produkt posiadający dowiedzione specyficzne cechy, które odróżniają go od podobnych mu produktów należących do tej samej kategorii oraz używany na rynku już przed drugą wojną światową;

Uzasadnienie

Produkt, który ma być postrzegany jako integralna część tradycji musi znajdować się w obrocie rynkowym od czasów drugiej wojny światowej, powszechnie uważanej za okres przełomowy.

Poprawka 4

Artykuł 3 akapit 1

Komisja prowadzi rejestr gwarantowanych tradycyjnych specjalności uznanych na poziomie wspólnotowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Komisja prowadzi rejestr gwarantowanych tradycyjnych specjalności uznanych na poziomie wspólnotowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i publikuje go w Internecie.

Uzasadnienie

Rejestr powinien być łatwo dostępny dla konsumentów i producentów.

Poprawka 5

Artykuł 3 akapit 3 (nowy)

 

Nie zezwala się w żadnym wypadku na używanie nazw zarejestrowanych jako chronione nazwy pochodzenia (PDO) lub chronione oznaczenia geograficzne (PGI).

Uzasadnienie

Nazwy, które mają być używane przy rejestrowaniu produktów na mocy niniejszego rozporządzenia nie mogą w żadnym przypadku obejmować nazw już zarejestrowanych jako PDO lub PGI.

Poprawka 6

Artykuł 7 ustęp 3 litera d a) (nowa)

 

da) wszelkie inne informacje, które Państwo Członkowskie, opierając się na odpowiednio uzasadnionych podstawach, uzna za konieczne.

Poprawka 7

Artykuł 7 ustęp 5 pierwsze zdanie

5. Państwo Członkowskie, podczas rozpatrywania wniosku określonego w ust. 4 akapit drugi, organizuje procedurę sprzeciwu na poziomie krajowym, zapewniając odpowiednią publikację wspomnianego wniosku i przewidując rozsądny termin, w czasie którego każdy podmiot w uzasadniony sposób zainteresowany i mający siedzibę na jego terytorium może zgłosić swój sprzeciw wobec wniosku.

5. Państwo Członkowskie, podczas rozpatrywania wniosku określonego w ust. 4 akapit drugi, organizuje procedurę sprzeciwu na poziomie krajowym, zapewniając odpowiednią publikację wspomnianego wniosku i ustanawiając termin 3 miesięcy, w czasie którego każdy podmiot w uzasadniony sposób zainteresowany i mający siedzibę na jego terytorium może zgłosić swój sprzeciw wobec wniosku.

Uzasadnienie

Termin, w którym można zgłosić sprzeciw powinien być jasno określony, tak aby zaoszczędzić wnioskodawcy niepotrzebnych opóźnień.

Poprawka 8

Artykuł 8 ustęp 1 akapit 1

1. Komisja rozpatruje wniosek w celu sprawdzenia, czy jest on uzasadniony i czy spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia.

1. W terminie czterech miesięcy Komisja rozpatruje wniosek w celu sprawdzenia, czy jest on uzasadniony i czy spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

W odróżnieniu od art. 8 rozporządzenia 2082/92 wniosek Komisji nie przewiduje żadnego ostatecznego terminu, w którym miałaby ona rozpatrzyć wniosek o rejestrację. Określenie terminu podjęcia decyzji jest konieczne dla przyspieszenia procedury, która, choć podzielona na następujące po sobie etapy, musi zakończyć się w odpowiednim czasie, tak aby pozwolić na spełnienie wymogów pewności prawnej w odniesieniu zarówno do producentów, jak i do konsumentów.

Poprawka 9

Artykuł 8 ustęp 2 akapit 1

2. Jeżeli warunki niniejszego rozporządzenia wydają się być spełnione, Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opis produktu określony w art. 6 i informacje dotyczące grupy składającej wniosek oraz struktury lub struktur kontrolnych określonych w art. 15.

2. Jeżeli warunki niniejszego rozporządzenia wydają się być spełnione, oraz w terminie nieprzekraczającym sześciu miesięcy od daty otrzymania wniosku określonego w art. 7 ust. 6, Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opis produktu określony w art. 6 i informacje dotyczące grupy składającej wniosek oraz struktury lub struktur kontrolnych określonych w art. 15.

 

Uzasadnienie

Wnioski powinny być rozpatrywane w wyraźnie określonym terminie, tak aby uniknąć niepotrzebnych opóźnień. Sześciomiesięczny termin na rozpatrzenie wniosku powinien zatem zostać zachowany, tak jak w przypadku rozporządzenia 2082/92.

Poprawka 10

Artykuł 9 ustęp 4 akapit 2

Rejestracja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Rejestracja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Internecie, włącznie z odniesieniem do pozycji specyfikacji zgodnie z art. 8 ust. 2.

Uzasadnienie

Należy zapewnić publikowanie specyfikacji w formie elektronicznej, także w przypadku gwarantowanych tradycyjnych specjalności z państw trzecich. Poza tym specyfikacja powinna być łatwo dostępna dla uczestników rynku.

Poprawka 11

Artykuł 12 ustęp 2

2. W przypadku odwołania się do gwarantowanej tradycyjnej specjalności na etykiecie produktu rolnego lub środka spożywczego otrzymanego na terytorium Wspólnoty, zarejestrowana nazwa, zapis „gwarantowanej tradycyjnej specjalności„ lub jej skrót „TSG” oraz symbol wspólnotowy, który jej odpowiada muszą się na niej znajdować.

2. W przypadku odwołania się do gwarantowanej tradycyjnej specjalności na etykiecie produktu rolnego lub środka spożywczego otrzymanego na terytorium Wspólnoty, zarejestrowana nazwa, zapis „gwarantowanej tradycyjnej specjalności„ lub jej skrót „TSG” oraz specjalny symbol wspólnotowy z nią kojarzony muszą się na niej znajdować.

 

 

 

 

Uzasadnienie

Obowiązek umieszczania na etykiecie zapisu, jego skrótu i symbolu wspólnotowego wiąże się przede wszystkim z koniecznością zróżnicowania logo dla PGI, PDO i STG. I to nie tylko w celu zachęcenia producentów do używania logo wspólnotowego, ale przede wszystkim w celu ochrony konsumenta przed nieuniknionym ryzykiem błędnego zrozumienia.

Poprawka 12

Artykuł 12 ustęp 3 a (nowy)

 

3a. Miejsce pochodzenia i przetworzenia każdego produktu rolnego lub środka spożywczego wprowadzonego do obrotu ze wspólnotowym świadectwem o szczególnym charakterze zgodnie z niniejszym rozporządzeniem musi być jasno i wyraźnie wskazane przy etykietowaniu.

Uzasadnienie

Wniosek uznaje możliwość używania zapisu, skrótu i logo również na etykietach produktów z państw trzecich. Dla ochrony konsumenta należy wprowadzić obowiązek wskazywania przy etykietowaniu miejsca pochodzenia i przetworzenia produktu, tak aby uniknąć mylenia logo wspólnotowego z miejscem pochodzenia produktu.

Poprawka 13

Artykuł 15 ustęp 2 akapit 1 a (nowy)

 

Istniejące już prywatne organy kontrolne dysponują okresem jednego roku od daty publikacji niniejszego rozporządzenia w celu otrzymania akredytacji.

Poprawka 14

Artykuł 15 ustęp 3

3. Publiczne lub prywatne organy kontrolne, o których mowa w ust. 1 muszą być upoważnione do zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia, łącznie z, tam gdzie to stosowne, nakładaniem sankcji, jeżeli stwierdzą, że produkt rolny lub środek spożywczy objęty gwarantowaną tradycyjną specjalnością nie odpowiada wymogom opisu produktu.

3. Państwowe organy kontrolne, o których mowa w ust. 1 muszą być upoważnione do zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia, łącznie z, tam gdzie to stosowne, nakładaniem sankcji, jeżeli stwierdzą, że produkt rolny lub środek spożywczy objęty gwarantowaną tradycyjną specjalnością nie odpowiada wymogom opisu produktu.

Uzasadnienie

Na prywatne jednostki certyfikujące nie powinien być nałożony obowiązek karania producentów, którzy mają prawo do używania zarejestrowanej nazwy i nie przestrzegają warunków produkcji określonych w specyfikacji zarejestrowanego produktu. Do karania tych producentów zobowiązany powinien być organ państwowy, od decyzji którego przysługiwałoby odwołanie.

Poprawka 15

Artykuł 17 ustęp 2 a (nowy)

 

2a. Jeśli przetworzony produkt zawiera produkt rolny lub środek spożywczy zarejestrowany zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, używanie odpowiedniego zapisu na etykiecie przetworzonego produktu podlega właściwemu upoważnieniu wydanemu przez grupę, która otrzymała uznanie.

Uzasadnienie

Używanie zapisów w przypadku produktów przetworzonych powinno podlegać odpowiedniemu upoważnieniu do ich użycia wydanemu przez grupę, która otrzymała uznanie.

Poprawka 16

Artykuł 18 ustęp 3

3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.

skreślony

Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

 

Uzasadnienie

Nie ma powodu, aby komplikować procedurę komitologii dwoma różnymi uregulowaniami dotyczącymi komisji. Odesłania do tego ustępu w tekście powinny zostać zastąpione przez odesłanie do art. 18 ust. 2.

(1)

Dotychczas nieopublikowano w Dzienniku Urzędowym.

(2)

    Dz.U. L 109 z 06.05.2000., str. 29 Rozporządzenie zmienione ostatecznie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 89/2003 (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15).

(3)

    Dz.U. L 109 z 06.05.2000., str. 29 Rozporządzenie zmienione ostatecznie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 89/2003 (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15).


UZASADNIENIE (w języku francuskim)

L'Union européenne accorde une protection particulière aux producteurs de "spécialités régionales" sur la base des règlements (CEE) n° 2081/92 et n° 2082/92. Les dispositions facultatives permettent aux producteurs de s'enregistrer dans un système communautaire qui offre une protection juridiquement contraignante pour des produits agricoles et des denrées alimentaires particuliers avec une appellation d'origine.

L'appellation d'origine protégée désigne un produit dont la production, la transformation et l'élaboration ont lieu dans une aire géographique déterminée, selon une procédure reconnue et déterminée.

Dans le cas de l'indication géographique protégée, il existe un lien entre au moins l'une des phases de la production, de la transformation ou de l'élaboration et l'aire d'origine. Il peut également s'agir d'un produit jouissant d'une certaine réputation.

La spécialité traditionnelle garantie est régie par le règlement n° 2082/92 et ne fait pas référence à une origine géographique, mais met en valeur la composition traditionnelle du produit ou un mode traditionnel de production et/ou de transformation.

Les deux premières appellations font l'objet d'un rapport distinct portant sur une proposition modifiant le règlement (CEE) n° 2081/92, tandis que le présent rapport porte sur les modifications proposées au règlement (CEE) n° 2082/92 relatif aux spécialités traditionnelles garanties.

Bien que, jusqu'à présent, beaucoup moins de spécialités traditionnelles garanties que d'appellations d'origine ou d'indications géographiques protégées aient été enregistrées, et bien que le niveau de protection des spécialités traditionnelles garanties soit moindre que celui des appellations d'origine et des indications géographiques protégées, le règlement contribue considérablement à ajouter de la valeur à la production dans les zones rurales de l'Europe. La réputation dont ces produits bénéficient auprès des consommateurs européens permet à leurs producteurs d'accéder à des marchés aux prix plus élevés, ce qui exerce à son tour un impact sur la création et le maintien d'emplois dans les zones rurales.

Les modifications proposées par la Commission au règlement actuellement en vigueur sont très semblables à celles proposées au règlement n° 2081/92. Pour cette raison, il est renvoyé à l'exposé des motifs du rapport parallèle à celui-ci.

Votre rapporteur tient cependant à souligner que la réglementation applicable aux spécialités traditionnelles garanties n'a pas fait l'objet d'une procédure d'arbitrage dans le cadre de l'OMC et que, de ce fait, de nouvelles dispositions ne doivent donc pas nécessairement être adoptées dans le même délai rapproché que dans le cas de la procédure législative parallèle à celle-ci modifiant le règlement n° 2081/92.


PROCEDURA

Tytuł

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności - produktów rolnych i środków spożywczych

Odsyłacze

COM(2005)0270 – C6‑0026/2006 – 2005/0270(CNS)

Data konsultacji z PE

24.1.2006

Komisja przedmiotowo właściwa
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

AGRI
1.2.2006

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

INTA
1.2.2006

IMCO
1.2.2006

ENVI
1.2.2006

 

 

Opinia niewydana
  Data wydania decyzji

INTA
25.1.2006

IMCO
30.1.2006

ENVI
30.1.2006

 

 

Sprawozdawca(y)
  Data powołania

Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
23.11.2005

 

Rozpatrzenie w komisji

25.1.2006

21.2.2006

 

 

Data przyjęcia

21.1.2006

Wynik głosowania końcowego

za: 36

przeciw:

wstrzymujących się:

 

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marie-Hélène Aubert, Peter Baco, Katerina Batzeli, Thijs Berman, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Giuseppe Castiglione, Joseph Daul, Albert Deß, Michl Ebner, Carmen Fraga Estévez, Duarte Freitas, Jean-Claude Fruteau, Ioannis Gklavakis, Lutz Goepel, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, María Esther Herranz García, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Stéphane Le Foll, Albert Jan Maat, Diamanto Manolakou, Rosa Miguélez Ramos, Neil Parish, María Isabel Salinas García, Agnes Schierhuber, Willem Schuth, Czesław Adam Siekierski, Marc Tarabella, Jeffrey Titford, Kyösti Virrankoski, Janusz Wojciechowski

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Bernadette Bourzai, Vincenzo Lavarra, Astrid Lulling, Zdzisław Zbigniew Podkański

Data złożenia

23.2.2006

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

...

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności