SPRAWOZDANIE w sprawie europejskiego społeczeństwa informacyjnego na rzecz wzrostu i zatrudnienia

23.2.2006 - (2005/2167(INI))

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
Sprawozdawca: Reino Paasilinna


Procedura : 2005/2167(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
A6-0036/2006

PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie europejskiego społeczeństwa informacyjnego na rzecz wzrostu i zatrudnienia

(2005/2167(INI))

Parlament Europejski,

–   uwzględniając Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego i Komitetu Regionów „i2010 – Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia” (COM(2005)0229) oraz towarzyszący mu dokument pt.: „Commission staff working paper – Extended impact assessment" (SEC(2005)0717),

–   uwzględniając dyrektywę 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa)[1],

–   uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 460/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 marca 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji[2],

–   uwzględniając Komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „eDostępność” (COM (2005)0425),

–   uwzględniając dokument Komisji z dnia 15 czerwca 2005 r. pt.: Digital Divide Forum Report „Broadband access and public support in under-served areas”,

–   uwzględniając Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Podejście rynkowe do zarządzania widmem w Unii Europejskiej (COM (2005)400),

–   uwzględniając Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego: Przyszłościowa polityka wykorzystania widma radiowego Unii Europejskiej - drugie sprawozdanie roczne (COM(2005)0411),

–   uwzględniając opinię zespołu ds. Polityki Widma Radiowego na temat odsprzedaży praw do widma radiowego z dnia 19 listopada 2004 r.,

–   uwzględniając wnioski Prezydencji po szczycie Rady Europejskiej w dniach 22-23 marca 2005 r.,

–   uwzględniając strategię zrównoważonego rozwoju UE, przyjętą na szczycie Rady Europejskiej w Göteborgu w dniach 15 i 16 czerwca 2001 r.,

–   uwzględniając dokument roboczy Komisji: Uwzględnienie aspektów środowiskowych w innych politykach – podsumowanie procesu z Cardiff (COM(2004)0394),

–   uwzględniając wnioski 2695. spotkania Rady ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii w dniach 1-5 grudnia 2005 r. na temat strategii i2010,

–   uwzględniając 22 krajowe programy reform, przygotowane przez Państwa Członkowskie na wniosek wiosennej Rady Europejskiej w marcu 2005 r., które już zostały przedłożone Komisji;

–   uwzględniając swe rezolucje z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie europejskich przepisów regulacyjnych i rynków łączności elektronicznej w 2004 r.[3] oraz z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie społeczeństwa informacyjnego[4],

–   uwzględniając art. 45 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Kultury i Edukacji oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A6‑0036/2006),

A. mając na uwadze fakt, że UE nie może zrealizować celów lizbońskich, jeżeli Państwa Członkowskie nie podejmą zdecydowanych działań w kierunku pełnego wdrożenia strategii i2010,

B.  mając na uwadze, że wstępny przegląd 25 krajowych programów reform pokazuje, że, generalnie rzecz biorąc, Państwa Członkowskie podjęły wyzwania w obrębie badań naukowych, rozwoju i innowacji; mając ponadto na uwadze fakt, że większość Państw Członkowskich postrzega także administrację elektroniczną (eGovernment) jako znakomity sposób zwiększenia efektywności administracji publicznej i usług publicznych,

C  biorąc pod uwagę, że wraz z Komisją, Państwa Członkowskie oraz inne zaangażowane strony są również odpowiedzialne za pomyślność inicjatywy i2010,

D. mając na uwadze, że poprawne i punktualne wdrożenie obecnych ram stanowi podstawowy i konieczny warunek osiągnięcia otwartości, konkurencyjności i innowacyjności rynku usług komunikacji elektronicznej, jednak procedury transponowania i wdrożenia tych ram różnią się bardzo w poszczególnych Państwach Członkowskich,

E.  mając na uwadze opóźnienie UE w dziedzinie badań ICT, inwestującej w ten obszar zaledwie 80 euro na osobę w porównaniu z 350 euro w Japonii oraz 400 euro w USA, konieczne jest zwiększenie przez UE nakładów inwestycyjnych na badania i innowacje oraz zmobilizowanie Państw Członkowskich do zwiększenia wydatków na badania i innowacje w ICT w celu nadrobienia tej straty,

F.  mając na uwadze intensyfikację korzystania z ICT przez osoby prywatne, obszar usług publicznych oraz biznesu, zwłaszcza MŚP, konieczne jest pełne spożytkowanie korzyści, jakie oferują badania i innowacyjność,

G. mając na uwadze prawie podwójny wzrost liczby abonentów szerokopasmowych linii w ciągu ostatnich dwóch lat, jednak regiony odległe i wiejskie są gorzej wyposażone, jako że penetracja rynku jest lepsza na obszarach o większym zaludnieniu,

H. mając na uwadze, że korzyści wynikające z ICT powinny być dostępne dla wszystkich, w tym dla grup o różnym przekroju społecznym i edukacyjnym,

I.   mając na uwadze fakt, że wszyscy obywatele mają prawo do dostępu do bezpłatnych mediów oferujących zróżnicowane i wysokiej jakości treści,

J.   mając na uwadze, że Komisja musi zapewnić, aby perspektywa płci brana była pod uwagę podczas opracowywania instrumentów technicznych i regulacyjnych; mając na uwadze, że Komisja i Państwa Członkowskie powinny podjąć konkretne kroki zmierzające do zwiększenia liczby kobiet studiujących w technicznych dziedzinach związanych z ICT oraz zapewniające kobietom dostęp do nowych możliwości zatrudnienia na wszystkich szczeblach w obszarze ICT i mediach,

K. dostrzegając, że ICT i społeczeństwo informacyjne, jeśli właściwie zarządzane, mogą pomóc w niwelowaniu różnic społecznych, likwidacji przepaści cyfrowej oraz wspieraniu społecznej i terytorialnej spójności;

L.  mając na uwadze, że konwergencja cyfrowa dysponuje możliwością udzielenia konsumentom dostępu do większej gamy ulepszonych usług o bogatej ofercie, należy zatem poprawić i wzmocnić bezpieczną infrastrukturę, a także stworzyć korzystne i bezpieczne środowisko pobudzające konkurencyjne rozlokowanie tych skupiających się usług,

M.  mając na uwadze tak pozytywne, bezpośrednie oddziaływanie ICT na środowisko, jak i pośrednie konsekwencje społeczne i gospodarcze,

N.  mając na uwadze, że częstotliwości radiowe stanowią kluczowe źródło wielu podstawowych usług w społeczeństwie i dlatego efektywne i spójne korzystanie z nich może pomóc UE w osiągnięciu celów Strategii Lizbońskiej, jeżeli zagwarantuje ona, że usługi leżące w ogólnym interesie ekonomicznym będą odpowiednio świadczone przy wykorzystaniu tych częstotliwości, które będą właściwie zabezpieczone przed zakłóceniami, jako że stanowią optymalny sposób pobudzania wzrostu, konkurencyjności i zatrudnienia,

O.  mając na uwadze, że osiągnięcie celów lizbońskich wymaga od UE, od Państw Członkowskich i biznesu zrozumiałego, konkretnego i jednolitego inwestowania w ICT,

P.  mając na uwadze konieczność dołożenia przez Państwa Członkowskie wszelkich starań w celu stworzenia elastycznych ram regulacyjnych, które wspierają prawa obywatela, oraz które tworzą dobrą podstawę do działań w tym sektorze, służących wprowadzeniu na rynek nowych inwestycji,

1.  jest zdania, że swoboda dostępu i korzystania z wiedzy winna stanowić podstawowe kryterium umożliwiające demokratyczny rozwój społeczeństwa opartego na wiedzy przy udziale niezbędnych mu innowacji technicznych, do czego wzywano w Lizbonie;

2.  jest zdania, że jeżeli nie zostanie zlikwidowana „przepaść cyfrowa”, co umożliwi wszystkim obywatelom uzyskanie dostępu, korzystanie z wiedzy oraz uczestniczenie w jej tworzeniu, nie będzie mowy o społeczeństwie opartym na wiedzy, tylko o kulturalnym i przemysłowym upadku całej UE;

3.  wzywa Komisję do postrzegania obywateli nie tylko jako pasywnych konsumentów treści cyfrowych, ale także jako „producentów” wiedzy, a także do stworzenia programu i korzystnych ram prawnych umożliwiających im aktywne uczestnictwo w społeczeństwie opartym na wiedzy, co stanowić będzie jednocześnie realizację celów lizbońskich;

4.  wzywa Komisję do przyjęcia konkretnej, innowacyjnej i dalekowzrocznej linii w swej reformie legislacji wspólnotowej w zakresie ICT, którą należy postrzegać jako znacznie szerszą całość, niż ta, którą prezentuje komunikat Komisji i która winna obejmować prawa konsumentów i użytkowników; uważa, że wszelkie nowe wnioski powinny zawierać jasne definicje używanych przez Komisję wyrażeń: „usługi w społeczeństwie informacyjnym”, „media”, „usługi medialne”, „usługi audiowizualne”;

5.  nalega, by całe ustawodawstwo europejskie w zakresie komunikacji i informacji oprzeć na technologicznej neutralności, a więc gwarantującej nowym inwestycjom oraz uczestnikom rynku jak najłatwiejszy dostęp do rynku;

6.  odnotowuje, że skoro przejście z nadawania analogowego na cyfrowe sprzyja rozpowszechnieniu środków przekazu, powinno się ono odbywać przy użyciu skoordynowanych polityk i odpowiednich ram prawnych, tak aby przeciwdziałać jednostajności, jaka mogłaby wyniknąć z koncentracji mediów;

7.   wzywa Państwa Członkowskie do zwiększenia swych wysiłków w wykorzystanie ICT w sektorze usług publicznych, takich jak ochrona zdrowia i oświata, w których ICT mogą ułatwić zaspokajanie przyszłych potrzeb w zakresie usług socjalnych, a także propagowanie rozwoju usług paneuropejskich;

8.   uważa, iż w społeczeństwie informacyjnym publiczne środki przekazu powinny odzwierciedlać coraz bardziej złożone potrzeby indywidualnych użytkowników oraz grup, a zatem opierać się na właściwej reakcji na te potrzeby ze strony działającego w tej dziedzinie sektora, w dążeniu do skutecznego projektowania usług na miarę użytkownika;

9.   biorąc pod uwagę fakt, że inwestycje w ICT stanowią jeden z najważniejszych czynników wzrostu i produktywności, wzywa Państwa Członkowskie oraz przedsiębiorstwa do popierania wzmożonych inwestycji w ICT w celu zredukowania przepaści oddzielającej nas od naszych konkurentów;

10. uznaje, że ICT jest jednym z najważniejszych narzędzi, które umożliwią krajom rozwijającym się zajęcie czołowych pozycji na arenie światowej;

11. wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że Komisja nadal definiuje swoje strategie i formułuje politykę w zakresie tworzenia stanowisk pracy na podstawie minimum wiarygodnych danych statystycznych lub w ogóle z nich nie korzystając; przypomina, że podczas gdy ICT nadal dynamicznie się rozwijają, rozwój w sferze zatrudnienia nie zawsze wykazywał podobne tendencje; przypomina, że stopa zatrudnienia w UE jest o siedem punktów niższa, niż wynika to z założeń lizbońskich; wzywa Komisję do przeprowadzenia szczegółowych statystycznych analiz wpływu zmian wywołanych rozwojem techniki na rynek zatrudnienia w dziedzinie ICT w UE;

12. przypomina o wadze konwergencji cyfrowej i popiera zniesienie przeszkód stojących na drodze do gospodarczego, społecznego i kulturalnego rozwoju poszczególnych państw, obranego za cel w czasie Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego (zobowiązanie z Tunisu – 18 listopada 2005 r.);

13. wzywa Państwa Członkowskie i Komisję do rygorystycznego uwzględnienia przy ocenie programów Państw Członkowskich w zakresie stabilności i konwergencji, znaczenia i roli ICT dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz dla funkcjonowania UGW;

14. przypomina, że cele inicjatywy i2010 dla społeczeństwa informacyjnego oraz cele agendy lizbońskiej wymagają odpowiedniego uwzględnienia w perspektywie finansowej UE na lata 2007-2013;

15. ponownie podkreśla znaczenie przejrzystych i płynnych rynków kapitałowych dla MŚP, firm rozpoczynających działalność oraz dla sektora ICT w ogóle; popiera w szczególności mikro-pożyczki oraz inne formy kapitału ryzyka;

16. przestrzega przed wciąż znacznym brakiem w UE ducha przedsiębiorczości i kultury podejmowania ryzyka; wzywa do zniesienia wymogów administracyjnych wobec MŚP oraz firm rozpoczynających działalność, a także do ułatwień finansowych na etapie początkowym;

17. ponownie akcentuje ważną rolę społeczeństwa informacyjnego i2010 w zwalczaniu nierówności regionalnych i społecznych w Państwach Członkowskich, podkreślaną w komunikacie Komisji zatytułowanym „Polityka spójności wspierająca wzrost gospodarczy i zatrudnienie: Strategiczne wytyczne Wspólnoty na lata 2007-2013” (COM(2005)0299);

Cel 1: Jednolita europejska przestrzeń informacyjna

18. zauważa, że w interesie wzrostu i rozwoju UE równie ważne jest zagwarantowanie szerokiego wykorzystania istniejącej wiedzy i technologii we wszystkich działaniach i we wszystkich obszarach działalności, czy to w administracji publicznej, w działalności gospodarczej, czy w życiu codziennym obywateli, innymi słowy wyłonienie się społeczeństwa korzystającego z szerokiego wachlarza usług informatycznych, a także rozszerzanie wiedzy w zakresie ICT;

19.  podkreśla, że program i2010 stanowi decydujący etap w powstawaniu społeczeństwa informacyjnego, które ma umożliwić wszystkim odgrywanie czynnej roli dzięki udostępnieniu technologii i wiedzy, odgrywanie roli użytkownika poprzez interaktywnoścć i nowe formy interakcji społecznej oferowane przez sieć oraz roli obywatela krytycznego, dysponującego wolnością wyboru; zauważa, że powstanie społeczeństwa informacyjnego stwarza nowe odpowiedzialności dla tych, którzy zajmują się informacją i komunikacją oraz nowe sposoby, w jakie obywatele, zwłaszcza należący do najsłabszych grup ludności (osoby starsze, niepełnosprawne, żyjące samotnie lub będące w trudnej sytuacji socjalnej, itd.), korzystać mogą ze swoich praw, umożliwiających im pełne korzystanie z upowszechnienia nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT); zwraca się do Komisji i Państw Członkowskich o dołożenie starań, aby technologia stała się łatwiej dostępna dla obywateli oraz spełniała moralne wymogi społeczeństwa;

20.  zdecydowanie wspiera i2010 jako nowe narzędzie strategiczne do stworzenia ram dla wszystkich inicjatyw UE dotyczących ICT; podkreśla, że należy mieć na uwadze fakt, iż definiowanie przestrzeni społeczeństwa informacyjnego UE nie może odbywać się w oderwaniu od rozwoju, jaki dokonuje się w tej dziedzinie na arenie międzynarodowej;

21.  nalega, by wzięto pod uwagę horyzontalny charakter ICT, który wymaga współpracy i koordynacji pomiędzy działaniami UE oraz na poziomie Państw Członkowskich, jak również bodźców dla uczestników sektora, w którym będą produkowane i wykorzystywane nowe wynalazki;

22.  domaga się, aby prawodawstwo na szczeblu europejskim i krajowym wspierało konkurencję w celu odzwierciedlenia poziomej natury ICT, a także aby zapobiegało tworzeniu i utrzymywaniu pionowych struktur mających szkodliwy wpływ na konkurencję i innowacje; zwraca uwagę na fakt, że pionowe struktury mogą uniemożliwiać konsumentom czerpanie korzyści z konkurencji;

23.  wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do obrania sobie za cel zadanie osiągnięcia elastycznych i uproszczonych przepisów dla tego obszaru oraz ich szybkie i zsynchronizowane wdrożenie, a także ich szybkie dostosowanie do nowych potrzeb wynikających z rozwoju techniki; jest zdania, że legislacja powinna zachęcać do generowania nowej wiedzy oraz do opracowywania nowych technologii, propagować inwestycje w produkcję treści, oprzyrządowania, sieci i usług sieciowych w sektorze ICT, lansować konkurencyjność, wykorzystanie technologii i usług informacyjnych oraz bezpieczeństwo informacji, wspierać MŚP tak, aby mogły odgrywać kluczową rolę w tym sektorze;

24. przypomina, że Komisja zobowiązana jest do zagwarantowania pluralizmu w mediach oraz do wspierania go poprzez interpretację i zastosowanie przepisów dotyczących infrastruktury mediów elektronicznych;  ponawia swój wielokrotnie kierowany do Komisji wniosek o Zieloną Księgę na temat koncentracji własności mediów i przestrzegania zasad wolności informacji i pluralizmu, stanowiącą podstawowe narzędzie do dyskusji w momencie wielkich przemian technologicznych i rynkowych; wyraża ubolewanie z powodu jej braku w planie pracy i2010; zwraca się do Komisji o opracowanie ram ustawowych w zakresie Internetu, zważywszy, że stanowi on podstawowy nośnik gospodarki opartej na informacji;

25. nalega, by legislacja dążyła do przyspieszenia rozwoju i różnorodności społeczeństwa informacyjnego oraz rozpowszechniania swych korzyści dla społeczeństwa jako całości;

26. zauważa, że wyjątkowo ważne jest zagwarantowanie jak najszerszego dostępu z każdego miejsca do wysokiej jakości treści i usług przy użyciu wybranej przez siebie technologii w granicach wynikających z okoliczności; zauważa ponadto, że użytkownicy (konsumenci, obywatele) są przygotowani na przyjęcie nowych usług i narzędzi technicznych jedynie, jeżeli uważają je za wystarczająco łatwe w użyciu i istotne z punktu widzenia treści;

27.  przypomina, że rozwój efektywnego wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego zakłada propagowanie technologii szerokopasmowych i bezprzewodowych, co wymaga dalszego wsparcia na poziomie Państw Członkowskich oraz wzywa do zachęcania do projektów wspólnych oraz inwestowania w nie, ochrony praw własności intelektualnej oraz propagowania cyfrowych środków przekazu; uważa, że powinna także istnieć możliwość zmiany dostawcy usługi bez konieczności zmiany adresu e-mail przez użytkowników;

28. uznaje, że szerokopasmowe łącza są podstawowym warunkiem rozwoju wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego; uważa, że powinien to być zdecydowany cel konwergencji Państw Członkowskich i ich regionów;

29. przypomina, że przejście do wszechstronnego społeczeństwa informacyjnego stanowi również promocję trwałego rozwoju, do którego zobowiązała się UE; ICT powinny zdjąć ze środowiska naturalnego część balastu, a wykorzystanie naturalnych zasobów powinno prowadzić do upowszechniania społecznego rozwoju;

30. zauważa, że w kontekście problematyki wolnego handlu należy podnieść świadomość co do rosnącej roli praw własności intelektualnych jako narzędzia polityki handlowej oraz wzywa do podjęcia środków ochrony praw producentów oraz do walki z nielegalnymi i pirackimi treściami; uważa, że tylko w ten sposób można chronić i promować rozwój treści; ostrzega przed coraz liczniejszymi próbami wykorzystywania w Stanach Zjednoczonych ustawodawstwa dotyczącego patentów i własności intelektualnej jako protekcjonistycznego narzędzia polityki handlowej;

31. wzywa Komisję do określenia jasnych działań na rzecz ochrony przed szkodliwymi treściami oraz w związku z tym do promowania między innymi Europejskiej Sieci i Agencji Ochrony Informacji (ENISA);

32. wzywa Komisję do uwzględnienia, podczas rewizji legislacji, we współpracy z innymi organami takimi jak na przykład Światowa Organizacja Zdrowia, środków na rzecz zapewnienia zasady ostrożności w odniesieniu do kwestii zdrowia, ochrony konsumentów i środowiska ;

33.  wzywa Komisję do ustanowienia, podczas rewizji legislacji, kryteriów jakości, takich jak kryterium ochrony dzieci i wolności wyboru konsumentów;

34. uznaje przyjęcie przez Komisję projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 89/552/EWG w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (COM(2005)0646), której celem jest zmodernizowanie tzw. dyrektywy „Telewizja bez granic”, mającej kluczowe znaczenie dla przekształcenia się UE w europejskie społeczeństwo informacyjne; zwraca uwagę, że dyrektywa ta musi być dostosowana do zmian w łączącym się świecie mediów i musi być to należycie uwzględnione odnośnie jej zakresu; zauważa, że powinno to pomóc w stworzeniu przyjaznego środowiska dla przemysłu europejskiego, uchylając niepotrzebne przepisy i zmierzając do wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego; uważa ponadto, że połączenie przepisów dotyczących treści i tych dotyczących infrastruktury, uznane w ramach prawnych dla komunikacji elektronicznej, udowodniło swoją wartość i powinno zostać utrzymane w przyszłości;

35. wzywa Komisję do niezwłocznego zainicjowania konkretnych działań, zmierzających do ułatwienia i wsparcia tworzenia i rozpowszechniania europejskich treści; jest zdania, że należy zagwarantować kontynuowanie aktualnie działających programów wsparcia oraz uznać ich nieodzowność w rozwoju społeczeństwa informacyjnego; nalega, aby wspierane były ogólnoeuropejskie systemy przesyłania, takie jak EuroNews; podkreśla fakt, że produkcja treści respektujących różnorodność kulturową i językową jest okazją do wspierania nowych umiejętności i nowych zawodów, zwłaszcza w dziedzinie projektowania i tworzenia, na obszarze 25 Państw Członkowskich, oraz że nowe zawody powinny mieć możliwość rozwoju w zharmonizowanych ramach regulacyjnych, które zagwarantują im bezpieczeństwo ekonomiczne i pewność prawną;

36. uważa, że wprowadzenie podejścia do widma radiowego opartego na rynku będzie wymagało wsparcia organów regulacji, podmiotów gospodarczych i innych uczestników rynku oraz ostrzega przed pozostawieniem polityki widma radiowego na pastwę wyłącznie sił rynku; uważa jednak, że jakiekolwiek zmiany widma radiowego powinny być uregulowane zgodnie z przepisami uwzględniającymi w sposób elastyczny i efektywny zmieniające się bardzo szybko wymogi rynku; sugeruje, aby jakiekolwiek zmiany oparte były na uważnej analizie i korekcie istniejących problemów z należytym uwzględnieniem interesów Państw Członkowskich oraz że należy w tym kontekście dokładać ustawicznie starań w celu niedopuszczenia do ingerencji; zauważa, że ceny płacone na licytacjach widm 3G spowolniły wprowadzenie sieci telefonów komórkowych 3. generacji oraz że należy uniknąć powtórzenia takiej sytuacji;

37. uważa, że najważniejszą kwestią w polityce widm radiowych jest dołożenie starań w celu osiągnięcia elastycznych przepisów oraz odpowiedniego i dostatecznego poziomu harmonizacji widm radiowych na poziomie wspólnotowym; zwraca uwagę, że zarządzanie widmem radiowym winno dążyć do jak największego ułatwienia dostępu do rynku dla nowych wynalazków oraz uczestników tego sektora, w tym regionów, a także do ułatwiania rozwoju mediów wspólnotowych; wzywa Komisję do przedstawienia odpowiednich propozycji w tym zakresie; zauważa, że przestrzeganie przepisów dotyczących zakłóceń jest absolutną podstawą w środowisku cyfrowym;

38. przypomina, że konieczny jest rozwój bezpieczeństwa sieciowego w celu podniesienia zaufania we wszystkich usługach sieciowych, usługach handlowych i oraz elektronicznej administracji (e-government); wzywa do propagowania bezpieczeństwa sieci za sprawą technicznych i legislacyjnych środków oraz poprzez kształcenie, np.: stwarzając ogólnoeuropejską strategię bezpieczeństwa informacji oraz ogłoszenie corocznych obchodów europejskiego dnia bezpieczeństwa informacji, w dążeniu do zwiększenia świadomości obywateli na ten temat, zważając, aby to bezpieczeństwo nie ograniczało wolności słowa i praw obywatelskich; z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję propozycję uruchomienia w 2006 r. strategii na rzecz bezpiecznego społeczeństwa informacyjnego, w dążeniu do zwiększenia zaufania do usług internetowych ze strony zarówno inwestorów, jak i użytkowników oraz ich wiarygodności jako sposobu na rozwiązanie problemów dotyczących oszustw (przy dokonywaniu zakupów), nielegalnych i szkodliwych treści (w zakresie ochrony nieletnich oraz ludzkiej godności, jak również ochrony prywatności) oraz braków technologicznych (w celu zapewnienia skutecznego i wydajnego wykorzystania ICT);

39. przypomina, że działania polityki w zakresie przemysłu i konkurencji winny wspierać przemysł innowacji UE; zauważa, że wymaga to zabezpieczenia elastycznej i zachęcającej podstawy przepisowej;

40. przypomina, że sektorowe uregulowania gałęzi przemysłu ICT od początku planowano jako przejściowe rozwiązanie dla otwarcia rynków, oraz że w średniookresowej perspektywie należy wprowadzić jego przejście na wyłączne wykorzystanie przepisów ogólnych w zakresie konkurencji;

41. przestrzega przed faworyzowaniem niektórych technologii kosztem innych za sprawą uregulowań prawnych lub innych działań: przepisy muszą być neutralne wobec technologii;

42. podkreśla, jak ważne jest spełnienie wymogów technicznych dla zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do treści społeczeństwa informacyjnego oraz dla zapobieżenia powstaniu cyfrowej przepaści wewnątrz UE; ponawia w związku z tym swoje apele o określenie otwartych, interoperacyjnych standardów, zwłaszcza w zakresie interfejsów programowania aplikacji (API), zgodnie z art. 18 dyrektywy ramowej;

43. podkreśla znaczenie osiągnięcia witalnego bilansu handlowego w obszarze ICT, będącego istotnym czynnikiem wspierającym pozycję UE w światowej gospodarce; wzywa Komisję, by do września 2006 r. dokonała pełnej i przekrojowej oceny atutów i słabości UE we wszystkich sektorach związanych z ICT;

Cel 2: Innowacja i inwestycje w badania

44. podkreśla, że innowacyjny przemysł ICT stanowi konieczny i nieodzowny warunek wzrostu gospodarczego oraz tworzenia miejsc pracy w UE, zwłaszcza w sektorach przemysłu i usług niezwiązanych z samym ICT;

45.  przypomina, że ICT już zmieniły sposób, w jaki różne obszary biznesu funkcjonują na świecie, czerpiąc korzyści z innowacji, takich jak informatyka stosowana, rozwój oprogramowania oraz architektury usług internetowych; wzywa UE do stworzenia środowiska faworyzującego innowacje, w dążeniu do zachowania wynikających z nich korzyści z punktu widzenia konkurencyjności;

46.  domaga się szybkiego przyjęcia 7. ramowego programu badań oraz na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP) na lata 2007-2013, z których oba mają dostarczyć odpowiednie źródła dofinansowania w celu wsparcia ICT jako motoru konkurencyjności, wzrostu i zatrudnienia; podkreśla nacisk, jaki powinno się kłaść na wzmocnieniu przedsiębiorczości, zwłaszcza w przypadku MŚP, szczególnie w sektorach korzystających z nowych ICT;

47.  oczekuje od Komisji i Państw Członkowskich konkretnych działań w zakresie wykorzystania możliwości stwarzanych przez ICT, które to działania powstrzymałyby przed przemieszczaniem miejsc pracy do krajów o niższym wynagrodzeniu i doprowadziłyby do osiągnięcia najwyższego poziomu wzrostu i zatrudnienia; zauważa konieczność podniesienia poziomu inwestycji dla osiągnięcia ustalonych w Barcelonie 3% PKB, a w dalszej perspektywie dostosowywanego permanentnie do tempa globalnej konkurencji;

48. uważa, że przyszłość gospodarcza UE leży w wyższym wzroście wydajności pracy;

49. wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do dostarczenia Parlamentowi do września 2006 r. analizy oddziaływania gospodarki ICT na intensyfikację wzrostu w poszczególnych Państwach Członkowskich oraz regionach Europy;

50. zauważa konieczność pilnego podjęcia kroków na poziomie UE w celu zniesienia przeszkód dla rozwoju sieci następnej generacji (ang. Next Generation Networks); wzywa Komisję do rozważenia tej kwestii w jej następnej rewizji ram regulacyjnych łączności elektronicznej;

51. zauważa, że zastosowanie ICT w takich technologiach jak np.: językowe lub odnoszące się do pomocy społecznej jest obszarem, który w naturalny sposób nasuwa się we Wspólnocie, a ma on również wielkie możliwości w całym świecie; wzywa UE i Państwa Członkowskie do wspierania badań w tych dziedzinach;

52. zaleca skoncentrowanie większej uwagi na roli odgrywanej przez ICT w tworzeniu otwartego i opartego na wiedzy społeczeństwa; wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do stworzenia spójniejszej strategii na rzecz standardów kształcenia w ICT;

53. apeluje do Komisji i Państw Członkowskich o poszukiwanie konkretnych sposobów upowszechniania łączenia w sieci wszystkich głównych podmiotów rynku (dużych koncernów i MŚP, organów publicznych i placówek naukowych) oraz pobudzenia ich możliwości udziału w realizacji i korzystaniu z projektów;

54. przypomina o zobowiązaniach UE w zakresie wspierania innowacji i badań, zawartych w dokumencie Komisji „Wzrost i zatrudnienie – zintegrowane wytyczne na lata 2005-2008” z dnia 12 kwietnia 2005 r. oraz wzywa do spójnego wypełniania tych zobowiązań łącznie z krajowymi programami realizacji reform lizbońskich;

55. pokłada nadzieję w uproszczonych krajowych systemach podatkowych, które zachęcają do inwestowania w ICT oraz badania naukowe i rozwój; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym propozycje Komisji dotyczące ustanowienia wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania przedsiębiorstw;

Cel 3: Jednolite europejskie społeczeństwo informacyjne

56. wzywa Państwa Członkowskie by, za sprawą swych krajowych programów reform, zdefiniowały priorytety społeczeństwa informacyjnego, zintensyfikowały swe wysiłki w tym obszarze oraz dokonywały rocznych sprawozdań na temat postępów tych programów; sprawozdania te powinny szczegółowo informować nie tylko o rozwoju wskaźników społeczeństwa informacyjnego, ale również o społeczno-gospodarczej użyteczności tych programów;

57. przypomina, że sukces całej strategii i2010 zostanie oceniony przez pryzmat zasięgu, poprzez który dotrze ona do ostatniego europejskiego obywatela; w osiągnięciu tego zamierzenia decydującą rolę mają do odegrania regiony i dlatego należy je mobilizować i zachęcać do podejmowania istotnych inicjatyw na rzecz regionalnej zbieżności i spójności poprzez eliminowanie cyfrowej przepaści ("digital gap") między nimi;

58. przypomina, że bezpieczeństwo socjalne, zdrowie i opieka społeczna są kluczowymi sektorami dla rozwoju społeczeństwa informacyjnego;

59. zauważa, że usługi społeczne i oferta publicznych środków przekazu mają ważną rolę do odegrania na polu działalności krajowej i gospodarczej, ponieważ przyczyniają się do społecznej spójności, demokratycznej debaty oraz pluralizmu w Europie; zwraca ponadto uwagę na fakt, że europejskie ramy prawne dla społeczeństwa informacyjno-komunikacyjnego muszą zapewniać udział publicznych środków przekazu w rozwoju technologicznym i społecznym oraz kultywowanie przez nich ich społecznej roli;

60. zauważa, że publiczne rozgłośnie nadal będą miały istotną rolę do odegrania we wszechobecnym społeczeństwie informacyjnym, jako ostoja publicznie dostępnej, szerokopasmowej i niezależnej informacji; podkreśla wagę zagwarantowania publicznym rozgłośniom dostępu do platform przyszłości;

61. podkreśla znaczenie zagwarantowania powszechnego prawa dostępu do koniecznej edukacji i alfabetyzacji medialnej − zwłaszcza w zakresie mediów elektronicznych o dużej koncentracji obrazów − oraz dotyczącej nowych interaktywnych technologii cyfrowych w celu uniknięcia nowych form wykluczenia społecznego i kulturalnego; uważa również, że równy dostęp do bezpłatnego otoczenia medialnego z różnorodnym asortymentem wysokiej jakości treści jest podstawowym prawem obywateli europejskich; podkreśla w związku z tym rolę, jaką odgrywają treści przekazywane przez publicznych nadawców w promowaniu społecznej spójności, demokratycznej debaty i pluralizmu w Europie oraz nalega, aby realizacja tych zadań została zapewniona również w przyszłości;

62. wzywa do udzielenia pierwszeństwa kwestiom interoperacyjności oraz najlepszym praktykom w dziedzinie elektronicznych usług sektora publicznego dla obywateli i przedsiębiorstw, aspektom opodatkowania, zdrowia, ubezpieczenia społecznego i emerytalnego, kierując się dążeniem ułatwienia swobody i nieograniczania przemieszczania się, przedsiębiorczości oraz zatrudniania obywateli w Państwach Członkowskich;

63. wzywa rządy krajowe do wdrożenia inicjatyw i programów i2010 w trakcie reformy administracji publicznej w celu zapewnienia lepszych, wydajniejszych i łatwiej dostępnych usług dla MŚP oraz obywateli;

64. zwraca uwagę na potencjał, jaki dostarczają technologie ICT, jak również na zmiany instytucjonalne, jakich one wymagają w celu propagowania demokracji elektronicznej za sprawą elektronicznego udziału w procesie podejmowania decyzji przez obywateli europejskich, i w związku z tym wzywa do podjęcia odpowiednich działań w tym zakresie;

65. zwraca uwagę na to, że w celu propagowania uczestnictwa, należy położyć akcent na te umiejętności, których potrzebują obywatele Europy, aby funkcjonować w społeczeństwie informacyjnym; domaga się specyficznych działań zmierzających do rozwoju umiejętności ICT; apeluje, by uświadamianie obywateli co do nowych możliwościach oferowanych przez ICT dokonywało się tradycyjnymi drogami komunikacji z uwypukleniem korzyści wynikających z administrowania sieciowego, a także przy zachęcie do korzystania z nowych usług;

66. zauważa, że ponad połowa populacji UE nie korzysta w pełni z ICT; nalega, aby ICT pociągały za sobą również inwestycje w kapitał ludzki w celu wspierania kreatywności poprzez większy budżet na edukację i kulturę; przychylnie odnosi się do inicjatywy Komisji na rzecz wspierania znajomości technologii cyfrowych poprzez edukację oraz rozmaite programy szkoleniowe, umożliwiające szerszy dostęp do produktów i usług z dziedziny ICT;

67. podkreśla fundamentalną rolę wyspecjalizowanego wykształcenia ICT, zarówno w szkole, jak i w ramach uczenia się przez całe życie, zwłaszcza wśród kobiet, dzięki któremu obywatele posiadać będą zaktualizowaną wiedzę i umiejętności w zakresie wykorzystywania nowoczesnych technologii do celów zawodowych i prywatnych; zauważa również, że na wszystkich poziomach na kursach i studiach w dziedzinie technologii informacyjnej bardzo mała część miejsc zajmowana jest przez kobiety; w związku z tym wzywa Komisję, Państwa Członkowskie, a także zainteresowane strony do promowania inicjatyw, obejmujących określenie najlepszych praktyk i włączenie analizy płci do szkoleń związanych z ICT przeznaczonych dla decydentów w celu zwiększenia liczby kobiet na stanowiskach każdego szczebla w dziedzinie ITC;

68. zauważa, że z powodu starzenia się Europy pod względem demograficznym, istnieje potrzeba inwestowania w planowanie produktu, zwłaszcza w zasadę Design for All, a nade wszystko we wszelkie właściwe rozwiązania w dziedzinach technologii, usług i środowiska naturalnego; domaga się szczególnego uwzględnienia potrzeb konkretnych grup społecznych, takich jak osoby starsze lub niepełnosprawne; wzywa Komisję, by wykorzystała w tym celu swą planowaną strategię integracji;

69. wzywa Państwa Członkowskie do podjęcia dodatkowych kroków w celu zapewnienia dostępu do usług elektronicznej administracji niezależnie od miejsca, czasu i zamożności;

70. przypomina, że każdy obywatel UE ma prawo dostępu do informacji; apeluje do Komisji, by przyspieszyła inicjatywę na rzecz e-włączenia (e-inclusion), planowaną na 2008 r., która miałaby wyjść naprzeciw wyzwaniom alfabetyzacji cyfrowej, starzenia się oraz e-dostępu, różnic geograficznych oraz zagwarantowaniu wszystkim usług społecznych; wzywa Komisję do niezwłocznego sporządzenia wniosku w sprawie karty podstawowych praw obywatela w dobie cyfrowej; wzywa Państwa Członkowskie do zapewnienia tego, by żaden z obywateli i konsumentów nie został wykluczony wbrew swojej woli z dostępu do podstawowych usług wszechobecnego społeczeństwa informacyjnego;

71.  proponuje, aby w celu osiągnięcia właściwego kierowania i zapewnienia wszystkim Europejczykom pełni praw obywatelskich w społeczeństwie informacyjnym, europejskie administracje publiczne stopniowo przyjmowały kartę e-praw jako wspólny zbiór zasad i wytycznych określających ramy, w których wszyscy obywatele mogą z tych praw korzystać; proponuje, aby zasady te zostały przełożone na realizację działań i programów na szczeblu krajowym i regionalnym, prowadzących do powstania konkurencyjnego i kompetentnego społeczeństwa ery cyfrowej oraz zapewniających spójność społeczną i terytorialną; zauważa, że sprawiedliwy i niedyskryminacyjny dostęp do przejrzystych, zróżnicowanych i kompletnych informacji, jak również dostępne w bezpiecznym otoczeniu, wysokiej jakości usługi operatorów lub platform telekomunikacyjnych - od Internetu po telefony komórkowe - w oparciu o otwarte i interoperacyjne standardy, stanowią prawo nieodzowne do korzystania z aktywnego obywatelstwa w erze społeczeństwa informacyjnego i powinny być włączony do karty e-praw; stwierdza, że w karcie powinny być również zawarte przysługujące wszystkim obywatelom prawa gwarantujące możliwość zrozumienia objętych procesem administracji i komunikowania się z nimi oraz, co za tym idzie, możliwość równego udziału w procesach podejmowania decyzji i tworzenia polityk; jest zdania, że racjonalizacja, redefinicja, przejrzystość oraz dostępność usług i dostęp do usług publicznych są podstawowymi warunkami wstępnymi do rozwoju zaangażowanego społeczeństwa obywatelskiego;

72. podkreśla, że we współczesnych społeczeństwach media, ze względu na niezwykły rozwój technologiczny, który radykalnie je przeobraził, są obecnie w stanie warunkować w znaczący sposób poglądy i zachowanie obywateli i że są one zatem nierozerwalnie związane z życiem demokratycznym każdego kraju oraz że „e-dostępność” musi opierać się na podstawie, jaką są prawa człowieka; zwraca się do Komisji o respektowanie podstawowych wartości modelu audiowizualnego w ramach swojej inicjatywy i2010 i o zapewnienie uwzględnienia szczególnej roli, jaką media audiowizualne, z ich dwojaką naturą jako dóbr gospodarczych i kulturowych, odgrywają w promowaniu różnorodności kulturowej;

73. podkreśla wagę ochrony prywatności i bezpieczeństwa informacji we wszechobecnym społeczeństwie informacyjnym; przypomina, że przepisy prawne powinno gwarantować zaufanie obywateli i przedsiębiorczości do treści i komunikatów cyfrowych;

74. zwraca się do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na niewłaściwe wykorzystanie nowych technologii ICT do handlu kobietami i dziećmi oraz o wspieranie w tym kontekście wszelkich inicjatyw prawnych i technologicznych koniecznych do zwalczania tego problemu, przy jednoczesnym zapewnieniu stałego poszanowania prawa obywateli do zachowania prywatności i wolności wypowiadania się;

75. podkreśla wymiar ekonomiczny i społeczny przełamania cyfrowego odizolowania obszarów wiejskich i podkreśla, że obszary te mogą wnieść wkład w tworzeniu bogactwa regionalnego, krajowego i europejskiego; uznaje zatem za konieczne, by wszystkie obszary mogły raczej korzystać niż być ofiarą ekspansywnego wzrostu innowacji w obszarze ICT;

76. uważa, że edukacja medialna musi polegać na dostarczaniu obywatelom, od najmłodszego wieku, środków technicznych i innych, które umożliwiłyby im krytyczną interpretację i wykorzystywanie coraz większej ilości informacji i komunikacji, jakimi są zalewani, tak jak zostało to potwierdzone w zaleceniu nr 1466 (2000) Rady Europy; podkreśla ponadto, że dzięki wspomnianemu procesowi kształcenia obywatele będą w stanie tworzyć przekazy i selekcjonować media najodpowiedniejsze do ich komunikacji, stając się tym samym zdolnymi do korzystania w pełni z ich prawa do wolności informacji i wypowiedzi;

77. wzywa Komisję do zaangażowania środków przeznaczonych na badania naukowe w ocenę wpływu społeczeństwa informacyjnego na społeczeństwo i kulturę europejską;

78. domaga się, aby w epoce konwergencji, mobilności i interaktywności, wszystkie decyzje polityczne, również te podejmowane wewnątrz UE – zarówno przy określaniu ram regulacyjnych dla usług i treści przekazywanych przez nowe media, jak i w dziedzinie środków infrastrukturalnych lub prawa konkurencji i pomocy publicznej – w pełni przestrzegały Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz Konwencji UNESCO o ochronie i promocji różnorodności form kulturowych z dnia 20 października 2005 r., która nie tylko nakłada na Państwa Członkowskie obowiązek ochrony różnorodności kulturowej i promocji wielokulturowości, lecz dąży również do zachowania dwojakiej natury mediów audiowizualnych jako dóbr zarówno gospodarczych, jak i kulturowych; przypomina, że społeczeństwo informacyjne i właściwie zarządzane ICT mogą okazać się niezwykle pomocne w umacnianiu i ochronie różnorodności kulturowej i wielojęzyczności;

79. jest zdania, że aktualna debata nad przyszłością Unii stanowi bardzo dobrą okazję do omówienia spraw instytucjonalnych w celu umocnienia i wyjaśnienia europejskiego modelu instytucjonalnego, a dla wszystkich instytucji, zwłaszcza dla Komisji, stanowi przede wszystkim okazję do okazania ich zainteresowania szerszą kwestią demokracji oraz ich troski o obywateli; wyraża zadowolenie z faktu, iż dzięki okresowi refleksji instytucje europejskie będą mogły ustanowić prawa w trosce o szersze problemy obywatelskie i uwzględnić je w swoich politykach;

80. jest zdania, że rzeczą ważną jest zwrócenie uwagi na zagadnienia płci związane z ICT, nie tylko w celu zapobieżenia niekorzystnemu wpływowi rewolucji cyfrowej na równość płci lub utrzymanie obecnej nierówności i dyskryminacji, lecz również w celu rozwoju równorzędnego dostępu kobiet do korzyści, które niesie technologia informacyjna i komunikacyjna;

81. stwierdza niewielki udział kobiet w środowiskach związanych z nowymi technologiami informacyjnymi i uważa, że aby stworzyć społeczeństwo informacyjne oparte na integracji i spójności społecznej, konieczne jest uwzględnienie rozlicznych aspektów przepaści cyfrowej, szczególnie zaś równouprawnienia płci, na rzecz którego powinny zostać uruchomione specyficzne działania w ramach przyszłej inicjatywy europejskiej na rzecz e-włączenia („e-inclusion“);

82. jest zdania, że pojawiające się ryzyko wykluczenia społecznego z powodu nieumiejętności posługiwania się nowymi technologiami i technologią informacyjną, zwanej „analfabetyzmem informatycznym”, w niewspółmiernie dużym stopniu dotyczy kobiet i może stanowić przeszkodę w realizacji celów lizbońskich;

83. zwraca się do Komisji, aby przy współpracy z mającym powstać Europejskim Instytutem ds. Równości Mężczyzn i Kobiet, wykonała analizę dorobku wspólnotowego w zakresie społeczeństwa informacyjnego szczególnie z perspektywy problematyki płci;

84. zwraca się do Komisji o rozpoczęcie dialogu z najważniejszymi organizacjami na rynku środków przekazu w celu przygotowania „Kodeksu równości płci“ dla środków przekazu;

85. zwraca się do Komisji o poparcie koordynacji działań wszystkich zainteresowanych stron, w tym partnerów społecznych i organizacji pozarządowych działających w dziedzinie równości płci, tak aby również i oni pomogli w informowaniu i podnoszeniu świadomości publicznej na rzecz pełnego uczestnictwa kobiet w dziedzinie ICT, nie tylko jako użytkowniczek, ale również jako sił twórczych w kształtującym się społeczeństwie informacyjno-komunikacyjnym;

86. wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do zapewnienia dostępu kobiet do ciekawych miejsc pracy w dziedzinie ICT oraz do zapewnienia, że kobiety nie będą dyskryminowane przez warunki pracy i postawy społeczne powszechne w zglobalizowanym przemyśle ICT, takie jak zwyczaj elastycznego zatrudnienia;

87. uważa, że należy poświęcić szczególną uwagę sytuacji kobiet w regionach wiejskich, wyspiarkich, górskich oraz geograficznie odległych, jak również kobiet należących do mniejszości etnicznych, imigrantek, kobiet wykorzystywanych, więźniarek, kobiet niepełnosprawnych i innych kobiet w trudnej sytuacji, jako że technologie ICT mogą stać się dla nich skutecznym środkiem umożliwiającym uczestnictwo w życiu gospodarczym, politycznym i społecznym;

88. wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do podjęcia kroków, w szczególności poprzez zapewnienie dostępu do kredytów oraz promocję i zatrudnienie większej ilości kobiet na stanowiskach decyzyjnych w sektorze ICT, które zagwarantują kobietom-przedsiębiorcom, również właścicielkom małych i bardzo małych firm, wykorzystanie możliwości ICT;

o

o o

89. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i Państwom Członkowskim.

UZASADNIENIE

EU legislation is a particularly problematic issue in the area of Information and Communications Technology (ICT), which is the subject of the i2010 strategy paper. Technological development in the market is exceptionally fast, whereas bringing legislation into force throughout the EU can take years.

This means that in practice all the special legislative initiatives mentioned in the Commission communication will in all probability be in force in 2015 – many of them only just by then. In 10 years’ time ICT and society will presumably look very different from now. This places the legislation in a difficult position. We can best prepare ourselves for this challenge by ensuring that we pursue a policy of flexible regulation.

We have very few ways of predicting what stage technology will have reached by 2015 – or even 2010 – and consequently we cannot predict offhand the situation on the market. However, it is fairly certain that the whole field of ICT will undergo a fair amount of upheaval in the next 10 years. We can only try to estimate the trends and act in such a way that European industry maintains its lead over its global competitors in those areas where it has one, and improves its competitiveness in areas where it is neck-and-neck.

It is clear that we are moving from traditional phone networks to mobile communications and towards Internet-based communication networks. This will bring forth new undertakings in this area and will level out the competitive situation between communications firms.

Probably before 2010 we will begin to observe at least an early form of all-pervasive (ubiquitous) technology. This will evolve into a ubiquitous computing society (or 'ubiquitous society'). That means that communications will take place to an even greater extent between machines and objects, and no longer only between people (even though it will be people who receive the information resulting from such communications).

Communication will take place between one terminal and another, between different machines and even objects. Cars will report traffic accidents to the emergency services, tins will describe their contents and warn if their sell-by date has passed, mobile phones will automatically switch themselves to 'silent' in cinemas and meetings, on leaving home a portable terminal, keys and wallet will complain if they are forgotten. Homes, factories, offices and administrations will become 'smart', and all their devices will communicate with each other and will, when necessary, report problems to anywhere in the world.

In the light of these prospects, we might expect from the Commission a much more ambitious and forward-looking approach than is offered by the i2010 communication. The communication is, as it were, looking in the rear-view mirror and considering only the present-day communications market.

Regulation no longer needs to concentrate solely on the opening up of competition - the EU's current legislation provides plenty of means for this - but should put at least as much effort into encouraging investments in new inventions and services. The standards it sets must not create obstacles to new services and inventions and subsidise obsolescent technologies by inflexible and rapidly obsolescent legislation concentrating on services of general interest. New legislation should emphatically be technology neutral.

When legislating in this area it is particularly important to take account of the fundamental rights of consumers and users in the new ubiquitous computing society. The protection of privacy, information security, the suppression of illegal and harmful content, and the rights of the consumer are essential in order to create confidence in the new information society in which communications technology will pervade every moment of a person’s everyday life often without his even being aware of it.

The i2010 strategy should set great store by ensuring that legislation and regulations are correctly focused and fit for purpose, since they must guarantee a favourable operating environment for business.

In every activity relating to ICT we also need to be ensure that that all aspects of social equality, user-friendliness, safety and consumer confidence are taken into account. Only when consumers have confidence in new technology, and feel that it is easy and sufficiently advantageous to use, will it be possible for ICT to operate really effectively as the engine of growth which it should naturally be. Europe-wide activities aimed, for example, at developing information security should for this reason be given particular support.

Only an ICT breakthrough within traditional production and industry can save the competitiveness of European industrial production. Thanks to ICT we can increase the effectiveness of production, consumption and to some extent even replace physical products with digital services.

The change in industry may be illustrated by three ways in which the transformation in production is influenced:

- dematerialisation: the growth of environmental efficiency in production (cars are manufactured more efficiently, the process takes up fewer natural resources)

- immaterialisation: the growth of environmental efficiency in consumption (more efficient use of cars and optimisation of routes uses up fewer natural resources)

- amaterialisation: replacement of physical products with digital services: business travel reduced by virtual cooperation and video-conferencing.

This growth in efficiency in the wake of increased ICT use shows that the achievement of the i2010 objectives promotes not only European competitiveness and employment but also sustainable development, and may thus also be said to arise from the decision taken at the European Council of 15-16 June 2001 calling for all EU legislation to support environmental protection and sustainable development.

The reform of ICT legislation should be brought into force as quickly as possible and simultaneously in all Member States. When one considers that even the implementation of the existing legislative package is still pending in the Member States, the rapid change in the market creates even greater pressure to reform the package. Thus, even when preparing this package we should already be considering ways in which its rapid implementation can be ensured in an appropriate manner throughout the Community.

One necessary precondition for the first pillar of the Commission communication, the single European information space, may be regarded as being the availability of rapid communications connections for all, wherever they live, and at a reasonable price. In practice this means a minimum requirement of wireless broadband networks.

The demand for radio spectrum is going to increase. The Commission believes that the management of spectrum can be carried out most efficiently by market mechanisms alone. Your rapporteur treats this view with extreme caution. In preparing this subject, the Commission has totally failed to take account of the opinions of its own Radio Spectrum Policy Group (RSPG) concerning the marketing and trading of radio spectrum. .

Irrespective of the fundamental political or philosophical debate on who owns radio spectrum, a policy carried out in accordance with to the Commission’s communication on spectrum policy may lead to the concentration of spectrum in the hands of only a few actors and to market speculation. There is no guarantee at all that the owners of radio spectrum will not come from outside the borders of the EU.

If this happened, competition between communications firms would no longer be guided from the point of view of the service received by the end user. It would directly prevent access to the market by new actors and inventions.

The management of radio spectrum must be made flexible in the same way as other regulations. It should start from existing current problematic situations and seek solutions to them.

The ubiquitous computing society cannot emerge without the participation of all citizens. The success of EU regulation will be measured according to how well it guarantees everyone the opportunity to access broadband network connections irrespective of time, place and wealth.

The sidelining of any ethnic, political or social group against their wishes will only create uncertainty in society. The European social model must not leave anyone out when gearing itself to the ubiquitous computing society.

OPINIA KOMISJI KULTURY I EDUKACJI (24.2.2006)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie europejskiego społeczeństwa informacyjnego na rzecz wzrostu i zatrudnienia(2005/2167(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Giulietto Chiesa

WSKAZÓWKI

Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  podkreśla, że we współczesnych społeczeństwach media, ze względu na niezwykły rozwój technologiczny, który radykalnie je przeobraził, są obecnie w stanie warunkować w znaczący sposób poglądy i zachowanie obywateli i że są one zatem nierozerwalnie związane z życiem demokratycznym każdego kraju oraz że „e-dostępność” musi opierać się na podstawie, jaką są prawa człowieka; zwraca się do Komisji o respektowanie podstawowych wartości modelu audiowizualnego w ramach swojej inicjatywy i2010 i o zapewnienie uwzględnienia szczególnej roli, jaką media audiowizualne, z ich dwojaką naturą jako dóbr gospodarczych i kulturowych, odgrywają w promowaniu różnorodności kulturowej;

2.  podkreśla, że program i2010 stanowi decydujący etap w powstawaniu społeczeństwa informacyjnego, które ma umożliwić wszystkim odgrywanie czynnej roli dzięki udostępnieniu technologii i wiedzy, odgrywanie roli użytkownika poprzez doświadczenie interaktywności i nowych form interakcji społecznej oferowanych przez sieć oraz roli obywatela krytycznego, dysponującego wolnością wyboru;

3.  przypomina o wadze konwergencji cyfrowej i popiera zniesienie przeszkód stojących na drodze do gospodarczego, społecznego i kulturalnego rozwoju poszczególnych państw, obranego za cel w czasie Światowego Szczytu Społeczeństwa Informacyjnego (zobowiązanie z Tunisu – 18 listopada 2005 r.);

4.  uważa, że wszelkie nowe wnioski powinny zawierać jasne definicje używanych przez Komisję wyrażeń: „usługi w społeczeństwie informacyjnym”, „media”, „usługi medialne”, „usługi audiowizualne”;

5.  zauważa, że nadejście społeczeństwa informacyjnego stwarza nowe odpowiedzialności dla tych, którzy zajmują się informacją i komunikacją oraz nowe sposoby, w jakie obywatele, zwłaszcza należący do najsłabszych grup ludności (osoby starsze, niepełnosprawne, żyjące samotnie lub będące w trudnej sytuacji socjalnej, itd.), wykonywać mogą swoje prawa, umożliwiające im pełne korzystanie z upowszechnienia nowych technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT);

6.  jest zdania, że aktualna debata nad przyszłością Unii stanowi bardzo dobrą okazję do omówienia spraw instytucjonalnych w celu umocnienia i wyjaśnienia europejskiego modelu instytucjonalnego, a dla wszystkich instytucji, zwłaszcza dla Komisji, stanowi przede wszystkim okazję do okazania ich zainteresowania szerszą kwestią demokracji oraz ich troski o obywateli;

7.  proponuje, aby, w celu osiągnięcia właściwego kierowania i zapewnienia wszystkim Europejczykom pełni praw obywatelskich w społeczeństwie informacyjnym, europejskie administracje publiczne stopniowo przyjmowały kartę e-praw jako wspólny zbiór zasad i wytycznych określających ramy, w których wszyscy obywatele mogą z tych praw korzystać; proponuje, aby zasady te zostały przełożone na realizację działań i programów na szczeblu krajowym i regionalnym, prowadzących do powstania konkurencyjnego i kompetentnego społeczeństwa ery cyfrowej oraz zapewniających spójność społeczną i terytorialną;

8.  odnotowuje, że skoro przejście z nadawania analogowego na cyfrowe sprzyja rozpowszechnieniu środków przekazu, powinno się ono odbywać przy użyciu skoordynowanych polityk i odpowiednich ram prawnych, tak aby przeciwdziałać jednostajności, jaka mogłaby wyniknąć z koncentracji mediów;

9.  zauważa, że sprawiedliwy i niedyskryminacyjny dostęp do przejrzystych, zróżnicowanych i kompletnych informacji, jak również do usług wysokiej jakości, w bezpiecznym otoczeniu, poprzez wszelkie usługi lub platformy telekomunikacyjne - od Internetu po telefony komórkowe - oparty na otwartych i interoperacyjnych standardach stanowi prawo nieodzowne do korzystania z aktywnego obywatelstwa w erze społeczeństwa informacyjnego, które powinno być włączone do karty e-praw;

10.  stwierdza, że w karcie powinny być również zawarte przysługujące wszystkim obywatelom prawa gwarantujące możliwość zrozumienia i interakcji w stosunku do objętych procesem administracji i, co za tym idzie, możliwość równego udziału w procesach podejmowania decyzji i tworzenia polityk; jest zdania, że racjonalizacja, redefinicja, przejrzystość oraz dostęp usług i do usług publicznych są podstawowymi warunkami wstępnymi do rozwoju zaangażowanego społeczeństwa obywatelskiego;

11.  podkreśla, jak ważne jest spełnienie wymogów technicznych dla zapewnienia niedyskryminacyjnego dostępu do treści społeczeństwa informacyjnego oraz dla zapobieżenia powstaniu cyfrowej przepaści wewnątrz UE; ponawia w związku z tym swoje apele o określenie otwartych, interoperacyjnych standardów, zwłaszcza w zakresie interfejsów programowania aplikacji (API), zgodnie z art. 18 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych dla sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa);

12.  zwraca się do Komisji i Państw Członkowskich o dołożenie starań, aby technologia stała się łatwiej dostępna dla obywateli oraz zgodna z moralnymi wymogami społeczeństwa;

13.  podkreśla znaczenie zagwarantowania powszechnego prawa dostępu do koniecznej edukacji i alfabetyzacji medialnej - zwłaszcza w zakresie mediów elektronicznych o dużej koncentracji obrazów - oraz dotyczącej nowych interaktywnych technologii cyfrowych w celu uniknięcia nowych form wykluczenia społecznego i kulturalnego; uważa również, że równy dostęp do bezpłatnego otoczenia medialnego z różnorodnym asortymentem wysokiej jakości treści jest podstawowym prawem obywateli europejskich; podkreśla w związku z tym rolę, jaką odgrywają treści przekazywane przez publicznych nadawców w promowaniu społecznej spójności, demokratycznej debaty i pluralizmu w Europie oraz nalega, aby realizacja tych zadań została zapewniona również w przyszłości;

14.  podkreśla fakt, że produkcja treści respektujących różnorodność kulturową i językową jest okazją do wspierania nowych umiejętności i nowych zawodów, zwłaszcza w dziedzinie projektowania i tworzenia, na obszarze 25 Państw Członkowskich, oraz, że nowe zawody powinny mieć możliwość rozwoju w zharmonizowanych ramach regulacyjnych, które zagwarantują im bezpieczeństwo ekonomiczne i pewność prawną;

15.  podkreśla fundamentalną rolę wyspecjalizowanego wykształcenia w dziedzinie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT), zarówno w szkole, jak i w ramach uczenia się przez całe życie, zwłaszcza wśród kobiet, dzięki któremu obywatele posiadać będą zaktualizowaną wiedzę i umiejętności w zakresie wykorzystywania nowoczesnych technologii do celów zawodowych i prywatnych;

16.  uważa, że edukacja medialna musi polegać na dostarczaniu obywatelom, od najmłodszego wieku, środków technicznych i innych, które umożliwiłyby im krytyczną interpretację i wykorzystywanie coraz większej ilości informacji i komunikacji, jakimi są zalewani, tak jak zostało to potwierdzone w zaleceniu nr 1466 (2000) Rady Europy; podkreśla ponadto, że dzięki wspomnianemu procesowi kształcenia obywatele będą w stanie tworzyć przekazy i selekcjonować media najodpowiedniejsze do ich komunikowania, stając się tym samym zdolnymi do korzystania w pełni z ich prawa do wolności informacji i wypowiedzi;

17.  uważa, iż w społeczeństwie informacyjnym publiczne środki przekazu powinny odzwierciedlać coraz bardziej złożone potrzeby indywidualnych użytkowników oraz grup, a zatem opierać się na właściwej odpowiedzi na te potrzeby ze strony działającego w tej dziedzinie sektora, w dążeniu do skutecznego projektowania usługi na miarę użytkownika;

18.  jest zdania, że realizacji programu i2010 powinna towarzyszyć analiza gospodarczych, kulturowych i społecznych skutków przejścia do społeczeństwa informacyjnego; uważa, że należy to uwzględnić przede wszystkim w europejskich programach badawczych (perspektywy finansowe w zakresie badań i rozwoju oraz innowacji i konkurencyjności);

19.  wyraża zadowolenie z faktu, iż dzięki okresowi refleksji instytucje europejskie będą mogły ustanowić prawa w trosce o szersze problemy obywatelskie i uwzględnić je w swoich politykach;

20.  podkreśla, iż należy stworzyć odpowiednie otoczenie dla małych i średnich przedsiębiorstw, będących podstawą gospodarki europejskiej, aby umożliwić im wykorzystywanie w pełni ich potencjału w dziedzinie innowacyjności i wynalazczości;

21.  wzywa Komisję do zaangażowania środków przeznaczonych na badania naukowe w ocenę wpływu społeczeństwa informacyjnego na społeczeństwo i kulturę europejską;

22.  domaga się, aby w epoce konwergencji, mobilności i interaktywności, wszystkie decyzje polityczne, również te podejmowane wewnątrz UE - zarówno przy określaniu ram regulacyjnych dla usług i treści przekazywanych przez nowe media, jak i w dziedzinie środków infrastrukturalnych lub prawa konkurencji i pomocy publicznej - w pełni przestrzegały Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Konwencji UNESCO o ochronie i promocji różnorodności form kulturowych z 2005 r., która nie tylko nakłada na Państwa Członkowskie obowiązek ochrony różnorodności kulturowej i promocji wielokulturowości, lecz dąży również do zachowania dwojakiej natury mediów audiowizualnych jako dóbr zarówno gospodarczych, jak i kulturowych; przypomina, że społeczeństwo informacyjne i właściwie zarządzane ICT mogą okazać się niezwykle pomocne w umacnianiu i ochronie różnorodności kulturowej i wielojęzyczności;

23.  zauważa, że ICT i społeczeństwo informacyjne, jeśli właściwie zarządzane, mogą pomóc w niwelowaniu różnic społecznych, likwidacji przepaści cyfrowej oraz wspieraniu społecznej i terytorialnej spójności;

24.  przypomina, że Komisja zobowiązana jest do zagwarantowania pluralizmu w mediach oraz do wspierania go poprzez interpretację i zastosowanie przepisów dotyczących infrastruktury mediów elektronicznych;

25.  ponawia swój wielokrotnie kierowany do Komisji wniosek o Zieloną Księgę na temat koncentracji własności mediów i przestrzegania zasad wolności informacji i pluralizmu, stanowiącą podstawowe narzędzie do dyskusji w momencie wielkich przemian technologicznych i rynkowych; wyraża ubolewanie z powodu jej braku w planie pracy i2010;

26.  zwraca się do Komisji o opracowanie ram ustawowych w zakresie Internetu, zważywszy, że stanowi on podstawowy nośnik gospodarki opartej na informacji;

27.  z zadowoleniem przyjmuje przedstawioną przez Komisję propozycję uruchomienia w 2006 r. strategii na rzecz bezpiecznego społeczeństwa informacyjnego, w dążeniu do zwiększenia zaufania do usług internetowych ze strony zarówno inwestorów, jak i użytkowników oraz ich wiarygodności jako sposobu na rozwiązanie problemów dotyczących oszustw (przy dokonywaniu zakupów), nielegalnych i szkodliwych treści (w zakresie ochrony nieletnich oraz ludzkiej godności, jak również ochrony prywatności) oraz braków technologicznych (w celu zapewnienia skutecznego i wydajnego wykorzystania ICT);

PROCEDURA

Tytuł

Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia

Numer procedury

2005/2167(INI)

Komisja przedmiotowo właściwa

ITRE

Komisja wyznaczona do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

CULT
29.09.2005

Ściślejsza współpraca

nie

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Giulietto Chiesa
11.07.2005

Rozpatrzenie w komisji

23.11.2005

 

 

 

 

Data zatwierdzenia wskazówek

23.1.2005

Wynik głosowania końcowego

za:

przeciw:

wstrzymujących się:

24

0

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Christopher Beazley, Ivo Belet, Giovanni Berlinguer, Guy Bono, Marie-Hélène Descamps, Jolanta Dičkutė, Milan Gaľa, Claire Gibault, Vasco Graça Moura, Luis Herrero-Tejedor, Bernat Joan i Marí, Manolis Mavrommatis, Doris Pack, Zdzisław Zbigniew Podkański, Christa Prets, Matteo Salvini, Pál Schmitt, Nikolaos Sifunakis, Hannu Takkula, Thomas Wise, Tomáš Zatloukal

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Emine Bozkurt, Alejandro Cercas, Erna Hennicot-Schoepges, Catherine Trautmann, Jaroslav Zvěřina

Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

 

OPINIA KOMISJI PRAW KOBIET I RÓWNOUPRAWNIENIA (25.1.2006)

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie Europejskiego społeczeństwa informacyjnego na rzecz wzrostu i zatrudnienia
(2005/2167(INI))

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Teresa Riera Madurell

WSKAZÓWKI

Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.      jest zdania, że rzeczą ważną jest zwrócenie uwagi na zagadnienia płci związane z technologią informacyjną i komunikacyjną (ICT), nie tylko w celu zapobieżenia niekorzystnemu wpływowi rewolucji cyfrowej na równość płci lub utrzymanie obecnej nierówności i dyskryminacji, lecz również w celu rozwoju dostępu kobiet do korzyści, które niesie technologia informacyjna i komunikacyjna na równych warunkach;

2.      stwierdza niewielki udział kobiet w środowiskach związanych z nowymi technologiami informacyjnymi i uważa, że aby stworzyć społeczeństwo informacyjne oparte na integracji i spójności społecznej, konieczne jest uwzględnienie rozlicznych aspektów wykluczenia cyfrowego, szczególnie zaś równouprawnienia płci, na rzecz którego powinny zostać uruchomione specyficzne działania w ramach przyszłej inicjatywy europejskiej na rzecz e-włączenia („e-inclusion“);

3.      jest zdania, że pojawiające się ryzyko wykluczenia społecznego z powodu nieumiejętności posługiwania się nowymi technologiami i technologią informacyjną, zwanej „analfabetyzmem informatycznym”, w niewspółmiernie dużym stopniu dotyczy kobiet i może stanowić przeszkodę w realizacji celów lizbońskich;

4.      zauważa, że bardzo mała część miejsc na kursach i studiach w dziedzinie technologii informacyjnej, na wszystkich poziomach, zajmowana jest przez kobiety; w związku z tym wzywa Komisję, Państwa Członkowskie, a także zainteresowane strony do promowania inicjatyw, obejmujących określenie najlepszych praktyk i włączenie analizy płci do szkoleń związanych z ICT przeznaczonych dla decydentów w celu zwiększenia liczby kobiet wśród zatrudnionych w dziedzinie ITC na wszystkich szczeblach;

5.      wzywa Komisję do zapewnienia uwzględnienia problematyki płci przy opracowywaniu instrumentów technicznych i prawnych;

6.      jest zdania, że korzyści wynikające z ICT powinny być dostępne dla wszystkich, bez względu na poziom wykształcenia, klasę społeczną, płeć czy wiek;

7.      zwraca się do Komisji, aby przy współpracy z mającym powstać Europejskim Instytutem ds. Równości Mężczyzn i Kobiet, wykonała analizę dorobku wspólnotowego w zakresie społeczeństwa informacyjnego w szczególności z perspektywy problematyki płci;

8.      zwraca się do Komisji o zwrócenie szczególnej uwagi na niewłaściwe wykorzystanie nowych technologii ICT do handlu kobietami i dziećmi oraz o wspieranie w tym kontekście wszelkich inicjatyw prawnych i technologicznych koniecznych do zwalczania tego problemu przy jednoczesnym zapewnieniu stałego poszanowania prawa obywateli do zachowania prywatności i wolności wypowiadania się;

9.      wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do przyjęcia środków zapewniających zwiększony udział kobiet w organach technicznych i regulacyjnych na wszystkich etapach formułowania i przy realizacji polityk oraz w międzynarodowych wysiłkach koordynacyjnych w zakresie środków przekazu i ICT;

10.    zwraca się do Komisji o rozpoczęcie dialogu z najważniejszymi organizacjami na rynku środków przekazu w celu przygotowania „Kodeksu równości płci“ dla środków przekazu;

11.    zwraca się do Komisji o poparcie koordynacji działań wszystkich zainteresowanych stron, w tym partnerów społecznych i organizacji pozarządowych działających w dziedzinie równości płci, aby oni również pomogli w informowaniu i podnoszeniu świadomości publicznej na rzecz pełnego uczestnictwa kobiet w dziedzinie ICT, nie tylko jako użytkowniczki, ale również jako siły twórcze w kształtującym się społeczeństwie informacyjno-komunikacyjnym;

12.    wskazuje, że dla osiągnięcia celów lizbońskich UE, Państwa Członkowskie i przedsiębiorstwa powinny wykorzystać dostępną żeńską siłę roboczą na polu ICT bez dyskryminacji ze względu na wiek lub płeć;

13.    wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do zapewnienia dostępu kobiet do ciekawych miejsc pracy w dziedzinie ICT oraz do zapewnienia, że kobiety nie będą dyskryminowane przez warunki pracy i postawy społeczne powszechne w zglobalizowanym przemyśle ICT, takie jak zwyczaj elastycznego zatrudnienia;

14.    uważa, że należy poświęcić szczególną uwagę sytuacji kobiet w środowisku wiejskim, na wyspach, w górach i geograficznie odległych regionach, jak również kobiet należących do mniejszości etnicznych, imigrantek, kobiet wykorzystywanych, więźniarek, kobiet niepełnosprawnych i innych kobiet w trudnej sytuacji, jako że technologie ICT mogą stać się dla nich skutecznym środkiem umożliwiającym uczestnictwo w życiu gospodarczym, politycznym i społecznym;

15.    wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do podjęcia kroków, w szczególności poprzez zapewnienie dostępu do kredytów oraz promocję i zatrudnienie większej ilości kobiet na stanowiskach decyzyjnych w sektorze ICT, w celu zapewnienia kobietom-przedsiębiorcom, również właścicielkom małych i bardzo małych firm, wykorzystania możliwości technologii ICT;

16.    zauważa, że z powodu starzenia się populacji i zgodnie z zasadą europejskiego modelu społecznego, „Design for All”, rzeczą ważną jest znalezienie podczas projektowania produktu rozwiązań, które byłyby korzystne dla wszystkich w zakresie technologii, usług i środowiska naturalnego;

PROCEDURA

Tytuł

Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia

Numer procedury

 

Komisja przedmiotowo właściwa

ITRE

Komisja wyznaczona do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

FEMM
29.9.2005

Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu

nie

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej
  Data powołania

Teresa Riera Madurell

5.10.2005

Poprzedni sprawozdawca(y)

 

Rozpatrzenie w komisji

23.1.2006

 

 

 

 

Data zatwierdzenia wskazówek

24.1.2006

Wynik głosowania końcowego

za:

przeciw:

wstrzymujących się:

21

0

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Edit Bauer, Věra Flasarová, Claire Gibault, Lissy Gröner, Zita Gurmai, Piia-Noora Kauppi, Urszula Krupa, Pia Elda Locatelli, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Teresa Riera Madurell, Raül Romeva i Rueda, Amalia Sartori, Corien Wortmann-Kool, Anna Záborská

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Anna Hedh, Mary Honeyball, Christa Klaß, Maria Martens, Zita Pleštinská, Zuzana Roithová, Heide Rühle, Bernadette Vergnaud

Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

 

Uwagi (dostępne tylko w jednym języku)

...

OPINIA KOMISJI GOSPODARCZEJ I MONETARNEJ

dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

w sprawie Europejskiego społeczeństwa informacyjnego na rzecz wzrostu i zatrudnienia
(2005/2167(INI))

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Alain Lipietz

WSKAZÓWKI

Komisja Gospodarcza i Monetarna zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:

1.  wzywa Państwa Członkowskie i Komisję do rygorystycznego uwzględnienia przy ocenie programów Państw Członkowskich w zakresie stabilności i konwergencji, znaczenia i roli technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT) dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz dla funkcjonowania UGW;

2.  uważa, że przyszłość gospodarcza UE leży w wyższym wzroście wydajności pracy;

3.  wzywa do zwiększenia inwestycji publicznych i prywatnych w dziedzinie badań naukowych i rozwoju, w tym poprzez partnerstwa publiczno-prywatne, w celu osiągnięcia poziomu 3% PKB ustanowionego podczas szczytu Rady Europejskiej w Barcelonie w marcu 2002 r.;

4.  przypomina o zobowiązaniach UE w zakresie wspierania innowacji i badań, zawartych w dokumencie Komisji „Wzrost i zatrudnienie – zintegrowane wytyczne na lata 2005-2008” z dnia 12 kwietnia 2005 r. oraz wzywa do spójnego wypełniania tych zobowiązań łącznie z krajowymi programami realizacji reform lizbońskich;

5.  ponownie akcentuje ważną rolę społeczeństwa informacyjnego i2010 w zwalczaniu nierówności regionalnych i społecznych w Państwach Członkowskich, podkreślaną w komunikacie zatytułowanym „Polityka spójności wspierająca wzrost gospodarczy i zatrudnienie: strategiczne wytyczne Wspólnoty na lata 2007-2013” z dnia 10 maja 2005 r.;

6.  zauważa, że ponad połowa populacji UE nie korzysta w pełni z ICT; nalega, aby ICT pociągały za sobą również inwestycje w kapitał ludzki w celu wspierania kreatywności poprzez większy budżet na edukację i kulturę; przychylnie odnosi się do inicjatywy Komisji na rzecz wspierania znajomości technologii cyfrowych poprzez edukację oraz rozmaite programy szkoleniowe, umożliwiające szerszy dostęp do produktów i usług z dziedziny ICT;

7.  przypomina, że cele inicjatywy i2010 dla społeczeństwa informacyjnego oraz cele agendy lizbońskiej wymagają odpowiedniego uwzględnienia w perspektywie finansowej UE na lata 2007-2013;

8.  przestrzega przed wciąż znacznym brakiem w UE ducha przedsiębiorczości i kultury podejmowania ryzyka; wzywa do zniesienia wymogów administracyjnych wobec MŚP oraz firm rozpoczynających działalność, a także do ułatwień finansowych na etapie początkowym;

9.  wzywa rządy krajowe do wdrożenia inicjatyw i programów i2010 w trakcie reformy administracji publicznej w celu zapewnienia lepszych, wydajniejszych i łatwiej dostępnych usług dla MŚP oraz obywateli;

10.  wzywa EBI i Komisję do większej harmonizacji finansowania badań w celu odnalezienia synergii pomiędzy programami banku, 7. Programem ramowym badań naukowych oraz Programem na rzecz konkurencyjności i innowacji (CIP) (2007 - 2013);

11.  ponownie podkreśla znaczenie przejrzystych i płynnych rynków kapitałowych dla MŚP, firm rozpoczynających działalność oraz dla sektora ICT w ogóle; popiera w szczególności mikro-pożyczki oraz inne formy kapitału ryzyka;

12.  pokłada nadzieję w uproszczonych krajowych systemach podatkowych, które zachęcają do inwestowania w ICT oraz badania naukowe i rozwój; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym propozycje Komisji dotyczące ustanowienia wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania przedsiębiorstw.

PROCEDURA

Tytuł

Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia

Numer procedury

2005/2167(INI)

Komisja przedmiotowo właściwa

ITRE

Opinia wydana przez
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON
29.9.2005

Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu

 

Sprawozdawca komisji opiniodawczej
  Data powołania

Alain Lipietz
25.10.2005

Zastępca sprawozdawcy komisji opiniodawczej

 

Rozpatrzenie w komisji

23.1.2006

13.2.2006

 

 

 

Data przyjęcia

13.2.2006

Wynik głosowania końcowego

za:

przeciw:

wstrzymujących się:

18

0

3

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Pervenche Berès, Pier Luigi Bersani, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Elisa Ferreira, Jean-Paul Gauzès, Benoît Hamon, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Othmar Karas, Wolf Klinz, Christoph Konrad, Cristobal Montoro Romero, Joseph Muscat, John Purvis, Alexander Radwan, Karin Riis-Jørgensen, Margarita Starkevičiūtė, Sahra Wagenknecht

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Jorgo Chatzimarkakis, Alain Lipietz

Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Holger Krahmer

Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)

 

PROCEDURA

Tytuł

Europejskie społeczeństwo informacyjne na rzecz wzrostu i zatrudnienia

Numer procedury

2005/2167(INI)

Podstawa regulaminowa

art. 45

Komisja przedmiotowo właściwa
  Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu

ITRE
29.9.2005

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

FEMM

29.9.2005

CULT

29.9.2005

EMPL

29.9.2005

ECON

29.9.2005

 

Opinia niewydana
  Data wydania decyzji

EMPL

5.10.2005

 

 

 

 

Ściślejsza współpraca
  Data ogłoszenia na posiedzeniu

nie

 

 

 

 

Projekt(y) rezolucji zawarty(e) w sprawozdaniu

 

 

 

Sprawozdawca(y)
  Data powołania

Reino Paasilinna

14.7.2005

 

Poprzedni sprawozdawca(y)

 

 

Rozpatrzenie w komisji

11.10.2005

22.11.2005

26.1.2006

21.2.2006

 

Data zatwierdzenia

21.2.2006

Wynik głosowania końcowego

za:

przeciw:

wstrzymujących się:

41

6

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

John Attard-Montalto, Šarūnas Birutis, Jan Březina, Philippe Busquin, Jerzy Buzek, Joan Calabuig Rull, Pilar del Castillo Vera, Jorgo Chatzimarkakis, Giles Chichester, Den Dover, Lena Ek, Adam Gierek, Norbert Glante, Umberto Guidoni, András Gyürk, David Hammerstein Mintz, Rebecca Harms, Erna Hennicot-Schoepges, Romana Jordan Cizelj, Werner Langen, Anne Laperrouze, Vincenzo Lavarra, Pia Elda Locatelli, Angelika Niebler, Reino Paasilinna, Miloslav Ransdorf, Vladimír Remek, Herbert Reul, Teresa Riera Madurell, Mechtild Rothe, Paul Rübig, Andres Tarand, Britta Thomsen, Patrizia Toia, Catherine Trautmann, Claude Turmes, Nikolaos Vakalis, Alejo Vidal-Quadras Roca

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Jean-Pierre Audy, María del Pilar Ayuso González, Ivo Belet, Françoise Grossetête, Edit Herczog, Mieczysław Edmund Janowski, Lambert van Nistelrooij, Vittorio Prodi, Peter Skinner

Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

 

Data złożenia - A[6]

23.2.2006

23.2.2006