ΕΚΘΕΣΗ σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3690/93 για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος που καθορίζει τις ελάχιστες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας

    24.2.2006 - (COM(2005)0499 – C6‑0354/2005 – 2005/0205(CNS)) - *

    Επιτροπή Αλιείας
    Εισηγητής: Iles Braghetto

    Διαδικασία : 2005/0205(CNS)
    Διαδρομή στην ολομέλεια
    Διαδρομή του εγγράφου :  
    A6-0037/2006
    Κείμενα που κατατέθηκαν :
    A6-0037/2006
    Συζήτηση :
    Κείμενα που εγκρίθηκαν :

    ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

    σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3690/93 για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος που καθορίζει τις ελάχιστες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας

    (COM(2005)0499 – C6‑0354/2005 – 2005/0205(CNS))

    (Διαδικασία διαβούλευσης)

    Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

    –   έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο (COM(2005)0499)[1],

    –   έχοντας υπόψη το άρθρο 37 της Συνθήκης ΕΚ, σύμφωνα με το οποίο κλήθηκε από το Συμβούλιο να γνωμοδοτήσει (C6‑0354/2005),

    –   έχοντας υπόψη το άρθρο 51 του Κανονισμού του,

    –   έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Αλιείας (A6‑0037/2006),

    1.  εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής όπως τροποποιήθηκε·

    2.  καλεί την Επιτροπή να μεταβάλλει την πρότασή της σχετικά, σύμφωνα με το άρθρο 250(2) της Συνθήκης ΕΚ·

    3.  καλεί το Συμβούλιο, σε περίπτωση που προτίθεται να απομακρυνθεί από το κείμενο που ενέκρινε το Κοινοβούλιο, να το ενημερώσει σχετικά·

    4.  ζητεί να κληθεί εκ νέου να γνωμοδοτήσει σε περίπτωση που το Συμβούλιο προτίθεται να επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις στην πρόταση της Επιτροπής·

    5.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

    Κείμενο που προτείνει η ΕπιτροπήΤροποποιήσεις του Κοινοβουλίου

    Τροπολογία 1

    Αιτιολογική σκέψη 1α(νέα)

     

    (1α) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1281/2005 της Επιτροπής, της 3ης Αυγούστου 2005, για τη διαχείριση των αδειών αλιείας και τις ελάχιστες πληροφορίες που αυτές πρέπει να περιέχουν* τροποποιεί τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που εφαρμόζονται στις άδειες αλιείας προκειμένου να προσαρμοσθούν οι ελάχιστες απαιτήσεις για πληροφορίες και να διευκρινισθεί ο ρόλος της άδειας αλιείας στη διαχείριση της ικανότητας του στόλου.

     

    ______________

    * ΕΕ L 203, 4.8.2005, σελ. 3.

    Αιτιολόγηση

    Οι ελάχιστες πληροφορίες που περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας πρέπει να τροποποιηθούν προκειμένου να εναρμονισθούν με τις πληροφορίες και την ορολογία που χρησιμοποιούνται στον κανονισμό σχετικά με το μητρώο του κοινοτικού αλιευτικού στόλου (Κανονισμός του Συμβουλίου 26/2004). Η έννοια της αλιευτικής αδείας πρέπει να διευκρινισθεί προκειμένου να προσδιορίζεται σαφώς ο ρόλος της ως εργαλείου διαχείρισης του στόλου. Ο ρόλος αυτός υπενοείτο στο προηγούμενο νομικό πλαίσιο, χωρίς όμως να διατυπώνεται σαφώς.

    Τροπολογία 2

    Αιτιολογική σκέψη 1β (νέα)

     

    (1β) Ορισμένα εκ των αποθεμάτων στα κοινοτικά ύδατα εξακολουθούν να φθίνουν και θεωρείται ως εκ τούτου αναγκαίο να βελτιωθούν και να επεκταθούν τα ισχύοντα μέτρα διατήρησης· επ'αυτού, οι άδειες αλιείας παρέχουν ένα ελαστικό και χρήσιμο εργαλείο διαχείρισης.

    Αιτιολόγηση

    Η διατήρηση των αποθεμάτων σε βιώσιμα επίπεδα αποτελεί θέμα θεμελιώδους σημασίας και η επέκταση των ισχυόντων μέτρων διατήρησης είναι ζωτικού ενδιαφέροντος δεομένου ότι ορισμένα εκ των αποθεμάτων φθίνουν.

    Τροπολογία 3

    Αιτιολογική σκέψη 1γ (νέα)

     

    (1γ) Στόχος πρέπει να είναι η μέριμνα για ορθολογική και υπεύθυνη εκμετάλλευση των ζώντων υδατίνων πόρων, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα το συμφέρον του αλιευτικού κλάδου στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξή του και τις οικονομικές και κοινωνικές του συνθήκες, καθώς και το συμφέρον των καταναλωτών, συνυπολογίζοντας τις βιολογικές ανάγκες με τον δέοντα σεβασμό προς το θαλάσσιο οικοσύστημα.

    Τροπολογία 4

    Αιτιολογική σκέψη 1δ (νέα)

     

    (1δ) Οι αποφάσεις περί διατήρησης έχουν σημαντικές συνέπειες στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη εκείνων των περιοχών των κρατών μελών στις οποίες η αλιεία αποτελεί σημαντική βιομηχανία.

    Αιτιολόγηση

    Η εξεύρεση μιας ισορροπίας μεταξύ περιβαλλοντικώς βιώσιμων θαλασσίων οικοσυστημάτων και κοινωνικής-οικονομικής ανάπτυξης του αλιευτικού κλάδου αποτελεί θέμα υψηλής προτεραιότητας.

    ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

    Μετά τη μεταρρύθμιση της Κοινής Πολιτικής Αλιείας που ενεκρίθη με τον κανονισμό του Συμβουλίου 2371/2002, κατέστη αναγκαία η προσαρμογή του παλαιού κανονισμού περί αδειών αλιείας (Κανονισμός του Συμβουλίου 3690/93), κάτι που η Επιτροπή είναι σε θέση να πράξει, βάσει του νέου νομικού πλαισίου, με το άρθρο 22(3).

    Οι άδειες αλιείας αποτελούν σημαντικό εργαλείο για τη διαχείριση του στόλου , ιδίως όσον αφορά τους περιορισμούς της ικανότητας όπως αυτοί προβλέπονται στα άρθρα 12 και 13 του κανονισμού (ΕΚ) 2371/2002 και στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) 639/2004 της 30ης Μαρτίου 2004 σχετικά με τη διαχείριση των αλιευτικών στόλων που είναι νηολογημένοι σε εξόχως απόκεντρες περιοχές της Κοινότητας.

    Δύο είναι οι λόγοι που ώθησαν την Επιτροπή να εγκρίνει το νέο αυτό κανονισμό και συγκεκριμένα:

    α) Κατ' αρχήν, οι ελάχιστες πληροφορίες που περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας έπρεπε να τροποποιηθούν προκειμένου να εναρμονισθούν με τις πληροφορίες και την ορολογία που χρησιμοποιούνται στον κανονισμό σχετικά με το μητρώο του κοινοτικού αλιευτικού στόλου (Κανονισμός του Συμβουλίου 26/2004).

    β) Κατά δεύτερο λόγο, η έννοια της αλιευτικής αδείας έπρεπε να διευκρινισθεί προκειμένου να προσδιορίζεται σαφώς ο ρόλος της ως εργαλείου διαχείρισης του στόλου. Ο ρόλος αυτός υπενοείτο στο προηγούμενο νομικό πλαίσιο, χωρίς όμως να διατυπώνεται σαφώς.

    Πράγματι, η άδεια δεν αποτελεί απλώς ένα έγγραφο που αποδεικνύει ότι ένας πλοιοκτήτης που δραστηριοποιείται με ένα συγκεκριμένο σκάφος έχει το δικαίωμα να αλιεύει, αλλά και την έκφραση ενός "δικαιώματος" ικανότητας όπως το δικαίωμα που έχει ο κάτοχος της αδείας να χρησιμοποιεί ένα σκάφος μιας συγκεκριμένης ικανότητας για αλιευτικούς σκοπούς.

    Η ανάγκη ακριβούς προσδιορισμού της εννοίας αυτής προκύπτει από τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που απαγορεύουν την αντικατάσταση της ικανότητας ενός σκάφους που διαλύθηκε με δημόσιες ενισχύσεις (Άρθρο 11(2) του κανονισμού του Συμβουλίου 2371/2002). Παρόμοιες διατάξεις υφίσταντο πριν από το 2002 στο πλαίσιο του κανονισμού ΧΜΠΑ (Χρηματοδοτικό Μέσον Προσανατολισμού Αλιείας). Για το λόγο αυτό ο νέος κανονισμός περί αδειών υποχρεώνει τα κράτη μέλη να μη χορηγούς άδειες αλιείας η αθροιστική ικανότητα των οποίων υπερβαίνει τα ανώτατα όρια ικανότητας που καθορίζουν οι διατάξεις περί διαχείρισης του στόλου.

    Μια πρόταση κανονισμού της Επιτροπής σχετικά με το θέμα αυτό έτυχε ευνοϊκής γνωμοδότησης εκ μέρους της Επιτροπής Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας στις 6 Ιουλίου 2005, ενεκρίθη και εφαρμόζεται μετά την κατάργηση του κανονισμού του Συμβουλίου 3690/93. Ο εισηγητής τάσσεται ως εκ τούτου υπέρ της πρότασης της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία είναι αναγκαία η κατάργηση του κανονισμού αυτού χωρίς καθυστέρηση.

    Ο εισηγητής επιθυμεί ιδιαίτερα να υπογραμμίσει ότι ορισμένα εκ των αποθεμάτων στα κοινοτικά ύδατα εξακολουθούν να φθίνουν και θεωρείται ως εκ τούτου αναγκαίο να βελτιωθούν και να επεκταθούν τα ισχύοντα μέτρα διατήρησης. Στόχος πρέπει να είναι η πρόβλεψη της υπεύθυνης εκμετάλλευσης των ζώντων υδατίνων πόρων αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα το συμφέρον του αλιευτικού κλάδου στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξή του και τις οικονομικές και κοινωνικές του συνθήκες, καθώς και το συμφέρον των καταναλωτών, συνυπολογίζοντας τις βιολογικές ανάγκες με τον δέοντα σεβασμό προς το θαλάσσιο οικοσύστημα.

    Οι αποφάσεις περί διατήρησης έχουν σημαντικές συνέπειες στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των περιοχών εκείνων των κρατών μελών στις οποίες η αλιεία αποτελεί σημαντική βιομηχανία.

    ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

    Τίτλος

    Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3690/93 για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος που καθορίζει τις ελάχιστες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας

    Έγγραφα αναφοράς

    COM(2005)0499 – C6-0354/2005 – 2005/0205(CNS)

    Ημερομηνία κλήσης του ΕΚ προς γνωμοδότηση

    28.10.2005

    Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας
      Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

    PECH
    15.11.2005

    Γνωμοδοτική(ές) επιτροπή(ές)
      Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

    JURI

    15.11.2005

     

     

     

     

    Αποφάσισε να μη γνωμοδοτήσει
      Ημερομηνία της απόφασης

    JURI
    29.11.2005

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Εισηγητής(ές)
      Ημερομηνία ορισμού

    Iles Braghetto
    25.10.2005

     

     

     

     

     

     


     

     

     

     

     

     

     


     

     

     

    Εξέταση στην επιτροπή

    29.11.2005

    30.1.2006

     

     

     

    Ημερομηνία έγκρισης

    23.2.2006

    Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

    16

    0

    0

     

    Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

    James Hugh Allister, Elspeth Attwooll, Marie-Hélène Aubert, Iles Braghetto, Zdzisław Kazimierz Chmielewski, Carmen Fraga Estévez, Ιωάννης Γκλαβάκης Gklavakis, Alfred Gomolka, Pedro Guerreiro, Heinz Kindermann, Albert Jan Maat, Rosa Miguélez Ramos, Philippe Morillon, Seán Ó Neachtain, Willi Piecyk

    Αναπληρωτής(ές) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

    Jan Mulder

    Αναπληρωτής(ές) (άρθρο 178, παρ. 2) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

     

    Ημερομηνία κατάθεσης

    24.2.2006

     

    Παρατηρήσεις (πληροφορίες που διατίθενται σε μία μόνον γλώσσα)

    ...

    • [1]  Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην ΕΕ.