SPRAWOZDANIE w sprawie inicjatywy Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, dotyczącej decyzji ramowej Rady w sprawie europejskiego nakazu wykonania i przekazywania osób skazanych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej

17.5.2006 - (7307/2005 – C6‑0139/2005 – 2005/0805(CNS)) - *

Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawca: Ioannis Varvitsiotis

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie inicjatywy Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, dotyczącej decyzji ramowej Rady w sprawie europejskiego nakazu wykonania i przekazywania osób skazanych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej

(7307/2005 – C6‑0139/2005 – 2005/0805(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

-    uwzględniając inicjatywę Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji (7307/2005)[1],

-    uwzględniając art. 34 ust. 2 lit. b) Traktatu,

–   uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6‑0139/2005),

–   uwzględniając artykuły 93 oraz 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A6‑0187/2006),

1.  zatwierdza po poprawkach inicjatywę Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji;

2.  zwraca się do Rady o wprowadzenie odpowiednich zmian do tekstu;

3.  zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tekstu inicjatywy przedłożonej przez Republikę Austrii, Republikę Finlandii i Królestwo Szwecji;

5.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz rządom państw Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji.

Tekst proponowany przez Republikę Austrii, Republikę Finlandii i Królestwo Szwecji	Poprawki Parlamentu
Poprawka 1 Tytuł
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie europejskiego nakazu wykonania i przekazywania osób skazanych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej	w sprawie wniosku dotyczącego decyzji ramowej Rady w sprawie stosowania zasady wzajemnego uznawania wyroków w sprawach karnych nakładających kary pozbawienia wolności lub środki obejmujące pozbawienie wolności w celu ich wykonania w Unii Europejskiej
Uzasadnienie
Tytuł decyzji ramowej został zmieniony w związku ze zmianami wprowadzonymi w grupie roboczej Rady oraz dla podkreślenia dwóch kluczowych aspektów dokumentu: wzajemnego uznania i wykonywania wyroków pozbawienia wolności. Uznanie i wykonanie powinny opierać się nie na europejskim nakazie wykonania, lecz na wyroku i certyfikacie.
Poprawka 2 Punkt uzasadnienia 5
5) W stosunkach między Państwami Członkowskimi, które cechuje szczególne wzajemne zaufanie do systemów prawnych innych Państw Członkowskich, należy wyjść poza istniejące instrumenty Rady Europy dotyczące przekazywania w celu wykonania kary. Należy nałożyć na państwo wykonujące zasadniczy obowiązek przejmowania swoich obywateli oraz osób mających legalne miejsce pobytu stałego na jego terytorium, wobec których w innym Państwie Członkowskim została prawomocnie orzeczona kara pozbawienia wolności lub środek zabezpieczający, niezależnie od tego, czy wyraziły one na to zgodę, o ile nie istnieją szczególne przyczyny odmowy.	5) W stosunkach między Państwami Członkowskimi, które cechuje szczególne wzajemne zaufanie do systemów prawnych innych Państw Członkowskich, należy wyjść poza istniejące instrumenty Rady Europy dotyczące przekazywania w celu wykonania kary oraz umożliwić wzajemne uznanie przez państwo wykonujące decyzji podjętych przez władze państwa wydającego. Niezależnie od konieczności zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa osobie skazanej, jej zaangażowanie w postępowanie nie powinno być traktowane priorytetowo wymagając jej zgody na przekazanie wyroku do innego państwa członkowskiego w celu uznania i wykonania nałożonej kary.
Uzasadnienie
Celem dalszego rozwinięcia współpracy w zakresie wykonywania wyroków karnych. Zgodnie z dodatkowym protokołem z 1997 r. do Konwencji Rady Europy z roku 1983, który ogranicza zakres zgody osób skazanych.
Poprawka 3 Punkt uzasadnienia 5 a (nowy)
	5a) wzajemne zaufanie w europejskim obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w sprawach karnych musi zostać wzmocnione poprzez zastosowanie środków na poziomie europejskim dla lepszej harmonizacji i wzajemnego uznania decyzji sądowych w sprawach karnych oraz opracowanie pewnych europejskich przepisów i praktyk europejskiego prawa karnego.
Uzasadnienie
W oparciu o ideę promowania europejskiego prawa karnego.
Poprawka 4 Punkt uzasadnienia 6
6) Przekazanie osób skazanych w celu odbycia sankcji do państwa, którego są obywatelami, państwa legalnego pobytu lub państwa, z którym osoby te łączą inne bliskie związki, sprzyja ich resocjalizacji.	6) Przekazanie osób skazanych w celu odbycia sankcji do państwa, którego są obywatelami lub państwa legalnego pobytu ułatwi ich resocjalizację.
Uzasadnienie
Pojęcie „bliskie związki” nie jest jasne i wymaga szerszego określenia.
Poprawka 5 Punkt uzasadnienia 7
7) Niniejsza decyzja ramowa służy poszanowaniu praw podstawowych i przestrzeganiu zasad uznanych w art. 6 Traktatu i odzwierciedlonych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w jej rozdziale VI. Żaden z przepisów niniejszej decyzji ramowej nie powinien być interpretowany jako zakaz odmowy wykonania orzeczenia, jeśli istnieją obiektywne przesłanki, aby przypuszczać, że wyrok został wydany w celu ukarania danej osoby ze względu na jej płeć, rasę, religię, pochodzenie etniczne, obywatelstwo, język, poglądy polityczne lub orientację seksualną albo, że jej sytuacja może ulec pogorszeniu z któregokolwiek z tych powodów.	7) Niniejsza decyzja ramowa służy poszanowaniu praw podstawowych i przestrzeganiu zasad uznanych w art. 6 Traktatu i odzwierciedlonych w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności w jej rozdziale VI. Żaden z przepisów niniejszej decyzji ramowej nie powinien być interpretowany jako zakaz odmowy wykonania orzeczenia, jeśli istnieją obiektywne przesłanki, aby przypuszczać, że wyrok został wydany w celu ukarania danej osoby ze względu na jej płeć, rasę, religię, pochodzenie etniczne, obywatelstwo, język, poglądy polityczne lub orientację seksualną, albo że jej sytuacja może ulec pogorszeniu z któregokolwiek z tych powodów. Procedura powinna być również zgodna z przepisami dotyczącymi praw proceduralnych w kontekście postępowania karnego, zgodnie z postanowieniami zawartymi w odpowiedniej decyzji ramowej Rady.
Uzasadnienie
Zapewni to pełniejszą ochronę praw w trakcie trwania procedury.
Poprawka 6 Artykuł 1 litera a)
a) „europejski nakaz wykonania” oznacza decyzję wydaną przez właściwy organ państwa wydającego w celu wykonania sankcji orzeczonej prawomocnie wobec osoby fizycznej przez sąd tego państwa;	a) „wyrok” oznacza ostateczną decyzję lub nakaz sądowy państwa wydającego orzeczony wobec osoby fizycznej;
	(Przyjęcie niniejszej poprawki będzie wymagało wprowadzenia odpowiednich zmian w całym tekście.)
Uzasadnienie
Poprawka odzwierciedla zmiany wynikłe w ramach grupy roboczej Rady.
Poprawka 7 Artykuł 1 litera b)
b) „sankcja” oznacza każdą karę pozbawienia wolności lub środek zabezpieczający polegający na pozbawieniu wolności orzeczony przez sąd, na czas określony lub bezterminowo, na podstawie postępowania karnego przeprowadzonego w związku z przestępstwem;	b) „sankcja” oznacza każdą karę pozbawienia wolności lub środek (skreślenie) polegający na pozbawieniu wolności (skreślenie) na czas określony lub bezterminowo, na podstawie postępowania karnego przeprowadzonego w związku z przestępstwem;
Uzasadnienie
Poprawka odzwierciedla zmiany wynikłe w ramach dyskusji grupy roboczej Rady.
Poprawka 8 Artykuł 1 litera c)
c) „państwo wydające” oznacza Państwo Członkowskie, w którym wydano europejski nakaz wykonania;	c) „państwo wydające” oznacza Państwo Członkowskie, w którym wydano wyrok w rozumieniu niniejszej decyzji ramowej;
Uzasadnienie
Poprawka odzwierciedla zmiany wynikłe podczas dyskusji grupy roboczej Rady.
Poprawka 9 Artykuł 1 litera d)
d) „państwo wykonujące” oznacza Państwo Członkowskie, któremu został przekazany europejski nakaz wykonania w celu jego wykonania.	d) „państwo wykonujące” oznacza Państwo Członkowskie, któremu został przekazany wyrok w celu jego uznania i wykonania.
Uzasadnienie
Poprawka odzwierciedla zmiany wynikłe podczas dyskusji grupy roboczej Rady.
Poprawka 10 Artykuł 2 ustęp 2
2. Bez uszczerbku dla art. 3, każde Państwo Członkowskie może wyznaczyć, jeśli jest to konieczne ze względu na organizację jego systemu wewnętrznego, jeden lub kilka organów centralnych odpowiedzialnych za administracyjne przekazywanie i odbieranie europejskiego nakazu wykonania oraz za wspomaganie właściwych organów.	skreślony
Uzasadnienie
W celu zwiększenia skuteczności środków i ograniczenia biurokracji.
Poprawka 11 Artykuł 2 ustęp 3
3. Sekretariat Generalny Rady udostępnia otrzymane informacje wszystkim Państwom Członkowskim i Komisji.	3. Sekretariat Generalny Rady udostępnia otrzymane informacje zainteresowanemu państwu członkowskiemu.
Uzasadnienie
W celu zwiększenia skuteczności środków i ograniczenia biurokracji.
Poprawka 12 Artykuł 3 ustęp 1
1. Celem niniejszej decyzji ramowej jest określenie zasad, stosownie do których Państwo Członkowskie uznaje i wykonuje na swoim terytorium sankcję orzeczoną przez sąd innego Państwa Członkowskiego, zgodnie z art. 1 lit. b), niezależnie od tego, czy wykonanie już rozpoczęto czy też nie.	1. Celem niniejszej decyzji ramowej jest określenie zasad, stosownie do których Państwo Członkowskie uznaje wyrok i wykonuje (skreślenie) sankcję orzeczoną (skreślenie) niezależnie od tego, czy wykonanie już rozpoczęto czy też nie.
Uzasadnienie
W związku ze zmianami w grupie roboczej Rady oraz dla podkreślenia dwóch głównych aspektów dokumentu: wzajemne uznanie oraz wykonanie wyroków pozbawienia wolności. Uznanie i wykonanie powinny opierać się nie na europejskim nakazie wykonania, lecz na wyroku i certyfikacie.
Poprawka 13 Artykuł 3 ustęp 1 a (nowy)
	1a) niniejsza decyzja ramowa ma zastosowanie jedynie w zakresie uznawania i wykonywania wyroków w rozumieniu decyzji ramowej. Fakt iż oprócz wyroku skazującego, kara finansowa i/lub nakaz konfiskaty zostały nałożone i nie zostały jeszcze zapłacone, odzyskane lub wykonane, nie uniemożliwia przekazania wyroku. Uznanie i wykonanie takich kar i nakazów konfiskaty w innym państwie członkowskim powinno opierać się na instrumentach stosowanych pomiędzy państwami członkowskimi, w szczególności na decyzji ramowej Rady 2005/214/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. o zasadzie wzajemnego uznania kar finansowych oraz na decyzji ramowej Rady 2005/xxx/WSiSW z dnia xx.xx 2005 r., o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania nakazów konfiskaty.
Uzasadnienie
Przepis początkowo włączony do art. 4 projektu. W celu dostosowania z definicją sankcji w art. 1 oraz ust. 1 tego artykułu.
Poprawka 14 Artykuł 3 ustęp 3 litera a) część wprowadzająca
a) Następujące artykuły niniejszej decyzji ramowej mają także zastosowanie przy wykonywaniu kar, jeżeli dana osoba, zgodnie z warunkiem określonym w art. 5 ust. 3 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi, jest przekazywana do państwa wykonującego w celu odbycia tam kary pozbawienia wolności lub wykonania środka zabezpieczającego, orzeczonego w państwie wydającym:	a) Następujące artykuły niniejszej decyzji ramowej mają także zastosowanie przy wykonywaniu kar, jeżeli dana osoba, zgodnie z warunkiem określonym w art. 5 ust. 3 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi, jest przekazywana do państwa wykonującego w celu odbycia sankcji orzeczonej w państwie wydającym:
Uzasadnienie
Zgodnie z poprawką do art. 1 punkt b.
Poprawka 15 Artykuł 3 ustęp 3 litera a) tiret trzecie
- art. 4 ust. 3-6; Przekazywanie europejskiego nakazu wykonania;	- art. 4 ust.1, 3a, 4, 5 i 6; Przekazywanie wyroku i certyfikatu,
Poprawka 16 Artykuł 3 ustęp 3 litera a) tiret piąte
- art. 8; Uznawanie i wykonywanie europejskiego nakazu wykonania;	- art. 8; Uznawanie i wykonywanie wyroku;
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 17 Artykuł 3 ustęp 3 litera b) tiret drugie
- art. 8; Uznawanie i wykonywanie europejskiego nakazu wykonania;	- art. 8; Uznawanie i wykonywanie wyroku;
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 18 Artykuł 3 ustęp 3 litera b) zdanie drugie
Państwo, które wydało europejski nakaz aresztowania dostarczy państwu wykonującemu informacje zawarte w europejskim nakazie wykonania. Właściwe organy kontaktują się bezpośrednio w sprawach odnoszących się do niniejszego ustępu.	Państwo, które wydało europejski nakaz aresztowania dostarczy państwu wykonującemu wyrok wraz z certyfikatem zgodnie z art. 4. Właściwe organy kontaktują się bezpośrednio w sprawach odnoszących się do niniejszego ustępu.
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 19 Artykuł 4 tytuł
Przekazywanie europejskiego nakazu wykonania	Przekazywanie wyroku i certyfikatu
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 20 Artykuł 4 ustęp -1 (nowy)
	-1. a) wyrok wraz z certyfikatem, o którym mowa w niniejszym artykule, może być przekazany do jednego z następujących państw członkowskich:
	i) państwo narodowości skazanej osoby lub państwo, w którym posiada ona stały pobyt;
	ii) państwo narodowości osoby skazanej oraz, do którego będzie ona wydalona po zwolnieniu z więzienia na skutek wyroku lub decyzji administracyjnej wynikającej z wyroku;
	iii) państwo narodowości lub stałego pobytu osoby skazanej i które wydało ją państwu wydającemu na podstawie europejskiego nakazu aresztowania pod warunkiem, że ta osoba po przesłuchaniu zostanie odesłana do państwa wykonującego w celu odbycia tam kary wymierzonej przeciwko niej w państwie wydającym;
	iv) państwo, w którym przebywa osoba skazana lub, którego jest obywatelem lub posiada w nim stały pobyt oraz, które wyraża zgodę na uznanie i wykonanie sankcji;
	v) państwo stałego pobytu osoby skazanej chyba, że utraciła ona lub utraci prawo stałego pobytu na skutek wyroku lub decyzji administracyjnej wynikającej z wyroku; albo
	vi) państwo, które wyraża zgodę na przekazanie wyroku wraz z certyfikatem w celu uznania i wykonania nałożonej sankcji.
	b) przed przekazaniem wyroku odpowiednie władze państwa wydającego szczególnie przy użyciu właściwych środków skonsultują się z odpowiednimi władzami państwa wykonującego. Konsultacja jest obowiązkowa w przypadku, gdy zgodnie z kryteriami określonym w ust. 1 wyrok mógłby zostać przekazany do dwóch lub więcej państw członkowskich.
	c) państwo wykonujące może z inicjatywy własnej zwrócić się do państwa wydającego o przekazanie wyroku wraz z certyfikatem.
Uzasadnienie
Bardziej obiektywny sposób określania kryteriów przekazywania wyroku do innego państwa członkowskiego.
Poprawka 21 Artykuł 4 ustęp 1
1. Europejski nakaz wykonania dotyczący sankcji w rozumieniu art. 1 lit. b) może zostać przekazany organom Państwa Członkowskiego, o których mowa w art. 2 ust. 1, którego obywatelem jest osoba fizyczna, wobec której orzeczono sankcję, w którym to państwie osoba ta ma miejsce legalnego pobytu stałego lub, z którym łączą ją bliskie związki.	1. W celu uznania i wykonania sankcji wyrok lub jego potwierdzona kopia wraz z certyfikatem zostaną przekazane zgodnie z art. 3a przez właściwe władze państwa wydającego do właściwych władz państwa wykonującego, w jakikolwiek sposób zostawiający pisemny ślad i w sposób zezwalający państwu wykonującemu na stwierdzenie jej autentyczności. Oryginał wyroku lub jego potwierdzona kopia oraz oryginałem certyfikatu są przesyłane do państwa wykonującego na jego wniosek. Wszelkie oficjalne komunikaty powinny być także przekazywane bezpośrednio pomiędzy właściwymi władzami.
Uzasadnienie
To samo ma zastosowanie do innych podobnych środków prawnych.
Poprawka 22 Artykuł 4 ustęp 2
2. Europejski nakaz wykonania nie jest przekazywany, jeżeli osoba, wobec której orzeczono sankcję ma miejsce legalnego pobytu stałego w państwie wydającym, chyba że osoba skazana wyrazi zgodę na przekazanie lub, orzeczenie albo wydana w jego następstwie decyzja administracyjna, zawiera nakaz wydalenia lub deportacji lub przewiduje inny środek, na podstawie którego osoba ta nie może po odbyciu sankcji pozostać na terytorium państwa wydającego.	skreślony
Uzasadnienie
Cel tego ustępu jest już objęty art. 3a.
Poprawka 23 Artykuł 4 ustęp 3
3. Okoliczność, że oprócz sankcji w rozumieniu art. 1 lit. b) w odniesieniu do czynu stanowiącego podstawę wydania europejskiego nakazu wykonania, została orzeczona także grzywna, która nie została jeszcze zapłacona przez osobę skazaną, nie uniemożliwia przekazania europejskiego nakazu wykonania. Egzekucja grzywny w innym Państwie Członkowskim odbywa się na podstawie właściwych przepisów stosowanych w tym zakresie między Państwami Członkowskimi.	skreślony
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 24 Artykuł 4 ustęp 3 a (nowy)
	3a. Certyfikat – standardowy formularz jak w załączniku A – musi być podpisany, a jego treść potwierdzona za zgodność przez właściwe władze państwa wydającego.
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 25 Artykuł 4 ustęp 4
4. Europejski nakaz wykonania jest przekazywany bezpośrednio przez właściwy organ państwa wydającego właściwemu organowi państwa wykonującego za pomocą jakiegokolwiek środka pozwalającego na uzyskanie dokumentu pisemnego, umożliwiającego państwu wykonującemu stwierdzenie jego autentyczności. Wszelkie oficjalne zawiadomienia przekazywane są bezpośrednio pomiędzy wymienionymi właściwymi organami.	4. Wyrok jest przekazywany bezpośrednio przez właściwy organ państwa wydającego właściwemu organowi państwa wykonującego za pomocą jakiegokolwiek środka pozwalającego na uzyskanie dokumentu pisemnego, umożliwiającego państwu wykonującemu stwierdzenie jego autentyczności oraz może zawierać dane w jakiejkolwiek formie dotyczące wyroków odbytych przez osobę, której wymierzono karę. Wszelkie oficjalne zawiadomienia przekazywane są bezpośrednio pomiędzy wymienionymi właściwymi organami.
Uzasadnienie
Jeżeli dwóch więźniów odbywa ten sam wyrok i przenosi się ich w tym samym czasie do państwa członkowskiego, z którego pochodzą, przy czym jeden z nich całkowicie zmienił swoje postępowanie i jest wzorem do naśladowania, podczas gdy postawa drugiego była naganna, nie zmienił on swojego postępowania i wymaga dalszej opieki oraz zabiegów resocjalizacyjnych, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawo dotyczące ochrony danych zabrania przekazywania informacji na ich temat przez kraj, który opuszczają, organom kraju, który ich przyjmuje. W konsekwencji kraj przyjmujący nie wie, którego z tych więźniów można bezpiecznie uwolnić, a który z nich wciąż stanowi zagrożenie dla społeczeństwa.
Poprawka 26 Artykuł 4 ustęp 5
5. Państwo wydające przekazuje każdorazowo europejski nakaz wykonania odnoszący się do danej osoby tylko do jednego państwa wykonującego.	5. Państwo wydające przekazuje wyrok wraz z certyfikatem za każdym razem tylko do jednego państwa wykonującego.
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 27 Artykuł 4 ustęp 6
6. Jeżeli właściwemu organowi w państwie wydającym nie jest znany właściwy organ w państwie wykonującym, podejmuje on niezbędne starania w celu uzyskania takiej informacji od państwa wykonującego, również poprzez punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej utworzonej na podstawie wspólnego działania Rady 98/428/WSiSW.	6. Jeżeli właściwemu organowi w państwie wydającym nie jest znany właściwy organ w państwie wykonującym, podejmuje on niezbędne starania w celu uzyskania takiej informacji od państwa wykonującego, poprzez punkty kontaktowe Europejskiej Sieci Sądowej utworzonej na podstawie wspólnego działania Rady 98/428/WSiSW.
Uzasadnienie
W następstwie zmian grupy roboczej Rady.
Poprawka 28 Artykuł 4 ustęp 7
7. Jeżeli organ państwa wykonującego, który otrzymuje europejski nakaz wykonania, nie jest właściwy do uznania tego nakazu ani do podjęcia działań niezbędnych do jego wykonania, przekazuje on z urzędu europejski nakaz wykonania właściwemu organowi oraz informuje o tym odpowiednio właściwy organ w państwie wydającym.	skreślony
Uzasadnienie
Kontakty muszą odbywać się pomiędzy właściwymi władzami.
Poprawka 29 Artykuł 5 tytuł
Stanowisko osoby skazanej i pouczenie jej	Pouczenie osoby skazanej i ofiar(y)
Uzasadnienie
Pojęcie „stanowisko” zostało pominięte, ponieważ nie precyzuje praktycznych skutków uwzględnienia stanowiska w kwestii przekazania i wyboru państwa. Zgodnie z dodatkowym protokołem z 1997 r. do Konwencji Rady Europy z roku 1983, zawężającym zakres zgody osób skazanych.
Poprawka 30 Artykuł 5 ustęp 1
1.Jeżeli osoba skazana przebywa w państwie wydającym, zapewnia się jej, w miarę możliwości, sposobność przedstawienia jej stanowiska ustnie lub na piśmie przed wydaniem europejskiego nakazu wykonania. Z zastrzeżeniem art. 4 ust. 1 zdanie drugie, zgoda tej osoby na przekazanie europejskiego nakazu wykonania nie jest wymagana. Jednakże jej stanowisko jest brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o wydaniu europejskiego nakazu wykonania, oraz przy określeniu państwa wykonującego, do którego nakaz ten zostanie przekazany.	1. Jeżeli osoba skazana przebywa w państwie wydającym, zapewnia się jej sposobność przedstawienia swojego stanowiska ustnie lub na piśmie przed wydaniem europejskiego nakazu wykonania. Z zastrzeżeniem art. 4 ust. 1 zdanie drugie, zgoda tej osoby na przekazanie europejskiego nakazu wykonania nie jest wymagana. Jednakże jej stanowisko jest brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o wydaniu europejskiego nakazu wykonania oraz przy określeniu państwa wykonującego, do którego nakaz ten zostanie przekazany.
Uzasadnienie
Osoba skazana musi mieć sposobność przedstawienia swojego stanowiska zgodnie z art. 39 konwencji Rady Europy z 1970 r., która przewiduje, że zanim sąd podejmie decyzję w sprawie wniosku o wykonanie, skazany ma sposobność przedstawienia swojego stanowiska.
Poprawka 31 Artykuł 5 ustęp 1 a (nowy)
	1a. Ofiary przestępstwa informuje się również o istnieniu wniosku o uznanie i przekazanie wykonania wyroku, jak również o wyniku procedury i nakazie przeniesienia skazanego z państwa wydającego do państwa wykonującego.
Uzasadnienie
Ofiara lub ofiary osoby skazanej muszą mieć możliwość dostępu do pełnej informacji na temat procedury dotyczącej uznania i przekazania wykonania wyroku do innego państwa członkowskiego.
Poprawka 32 Artykuł 5 ustęp 2
2. Jeżeli osoba skazana przebywa w państwie wydającym, właściwy organ tego państwa poucza ją o skutkach przekazania nakazu do państwa wykonującego. Jeżeli osoba skazana przebywa w państwie wykonującym, pouczenia dokonuje właściwy organ tego państwa, jeżeli leży to w interesie wymiaru sprawiedliwości.	2. Jeżeli osoba skazana przebywa w państwie wydającym, właściwy organ tego państwa poucza ją o skutkach przekazania nakazu do państwa wykonującego. Jeżeli osoba skazana przebywa w państwie wykonującym, pouczenia dokonuje właściwy organ tego państwa.
Uzasadnienie
Sformułowanie „jeżeli leży to w interesie wymiaru sprawiedliwości” jest mało precyzyjne z punktu widzenia prawa.
Poprawka 33 Artykuł 6
Forma i treść europejskiego nakazu wykonania 1.        Europejski nakaz wykonania zawiera informacje wymienione w formularzu zawartym w załączniku. Właściwy organ państwa wydającego potwierdza prawidłowość podanych informacji i podpisuje go. 2.        Europejski nakaz wykonania jest tłumaczony na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa wykonującego. Każde Państwo Członkowskie może przy przyjęciu niniejszej decyzji ramowej lub w terminie późniejszym oświadczyć w deklaracji złożonej w Sekretariacie Generalnym Rady, że będzie przyjmowało tłumaczenie w jednym lub kilku innych językach urzędowych Unii.	skreślony
Uzasadnienie
W związku ze zmianami w grupie roboczej Rady oraz dla podkreślenia dwóch głównych aspektów dokumentu: wzajemnego uznania i wykonywania wyroków pozbawienia wolności. Uznanie i wykonanie powinny opierać się nie na europejskim nakazie wykonania, lecz na wyroku i certyfikatu.
Poprawka 34 Artykuł 8 tytuł
Uznawanie i wykonywanie europejskiego nakazu wykonania	Uznawanie wyroku i wykonywanie sankcji
Uzasadnienie
Dla zachowania spójności ze zmianami w tytule decyzji ramowej.
Poprawka 35 Artykuł 8 ustęp 1
1. Właściwy organ państwa wykonującego, z pominięciem dalszych formalności, uznaje europejski nakaz wykonania, który został przekazany zgodnie z art. 4 oraz niezwłocznie podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu jego wykonania, chyba że właściwy organ postanowi powołać jedną z podstaw odmowy uznania i wykonania, przewidzianych w art. 9.	1. Właściwy organ państwa wykonującego, z pominięciem dalszych formalności, uznaje wyrok, który został przekazany zgodnie z art. 4 oraz niezwłocznie podejmuje wszelkie niezbędne środki w celu jego wykonania, chyba że właściwy organ postanowi powołać jedną z podstaw odmowy uznania i wykonania, przewidzianych w art. 9.
Uzasadnienie
Dla zachowania spójności ze zmianami w tytule decyzji ramowej.
Poprawka 36 Artykuł 8 ustęp 2
2. W przypadku gdy sankcja ze względu na jej długość jest niezgodna z podstawowymi zasadami prawa państwa wykonującego, właściwy organ tego państwa może podjąć decyzję o dostosowaniu sankcji do jej maksymalnej wysokości przewidzianej za przestępstwo w prawie krajowym tego państwa.	2. W przypadku, gdy sankcja ze względu na jej długość jest niezgodna z podstawowymi zasadami prawa państwa wykonującego, właściwy organ tego państwa, po zasięgnięciu opinii państwa wydającego, może podjąć decyzję o wykonaniu sankcji do jej maksymalnej wysokości przewidzianej za przestępstwo w prawie krajowym tego państwa.
Uzasadnienie
Państwo wykonujące ograniczy sankcję do najwyższego wymiaru kary dla danej kategorii przestępstw przewidzianego w prawodawstwie tego państwa wykonującego.
Poprawka 37 Artykuł 8 ustęp 3
3. W przypadku gdy sankcja ze względu na jej rodzaj jest niezgodna z prawem państwa wykonującego, właściwy organ tego państwa może orzeczeniem sądowym lub aktem administracyjnym dostosować ją do kary lub środka przewidzianego za przestępstwo tego samego rodzaju zgodnie z prawem tego państwa. Sankcja ta lub środek musi odpowiadać możliwie najściślej sankcji orzeczonej w państwie wydającym, co oznacza, że sankcja nie może zostać zamieniona na karę pieniężną. Dostosowanie nie może spowodować zaostrzenia sankcji orzeczonej w państwie wydającym.	3. W przypadku gdy sankcja ze względu na jej rodzaj jest niezgodna z prawem państwa wykonującego, kara lub środek muszą odpowiadać możliwie najściślej sankcji orzeczonej w państwie wydającym, co oznacza, że sankcja nie może zostać zamieniona na karę pieniężną. Nie może to ani zwiększać, ani zmniejszać sankcji orzeczonej w państwie wydającym.
Uzasadnienie
Kara przewidziana w prawie państwa wydającego powinna być traktowana ze szczególną ostrożnością z uwagi na różnice kar w poszczególnych państwach członkowskich.
Poprawka 38 Artykuł 8 ustęp 4
4. Jeżeli europejski nakaz wykonania został wydany również w związku z czynami nieobjętymi art. 7 ust. 1, a państwo wykonujące odmawia uznania i wykonania europejskiego nakazu wykonania ze względu na te czyny, zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b), państwo to musi zwrócić się do państwa wydającego o informację, jaka część sankcji odnosi się do tych czynów. Po otrzymaniu tej informacji, państwo wykonujące może zmniejszyć sankcję o tę jej część, która została wskazana przez państwo wydające.	4. Jeżeli wyrok został wydany również w związku z czynami nieobjętymi art. 7 ust. 1, a państwo wykonujące odmawia uznania i wykonania wyroku ze względu na te czyny, zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. b), państwo to musi zwrócić się do państwa wydającego o informację, jaka część sankcji odnosi się do tych czynów. Po otrzymaniu tej informacji, państwo wykonujące może zmniejszyć sankcję o tę jej część, która została wskazana przez państwo wydające.
Uzasadnienie
Dla zachowania spójności ze zmianami w art. 7.
Poprawka 39 Artykuł 9 ustęp 1 część wprowadzająca
1. Właściwe organy w państwie wykonującym mogą odmówić uznania i wykonania europejskiego nakazu wykonania, jeżeli:	1. Właściwe organy w państwie wykonującym mogą odmówić uznania wyroku i wykonania sankcji, jeżeli:
Poprawka 40 Artykuł 9 ustęp 1 litera a)
a) przeciwko danej osobie w odniesieniu do tych samych czynów zostało wydane orzeczenie w państwie wykonującym lub w państwie innym niż państwo wydające lub wykonujące, o ile w tym drugim przypadku orzeczenie zostało wykonane, jest aktualnie wykonywane, lub nie może być już wykonane zgodnie z prawem państwa, w którym wydano to orzeczenie;	a) certyfikat, o którym mowa w art.4 jest niepełny lub wyraźnie nie odpowiada wyrokowi;
Uzasadnienie
a) zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. f) projektu decyzji ramowej.
Poprawka 41 Artykuł 9 ustęp 1 litera a a) (nowa)
	aa) kryteria określone w art.4 ust. -1 nie są spełnione;
Uzasadnienie
(-a) (nowa) dla zapewnienia spójności z art. 3 a.
Poprawka 42 Artykuł 9 ustęp 1 litera a b) (nowa)
	ab) wykonanie sankcji byłoby sprzeczne z zasadą ne bis in idem;
Uzasadnienie
Podstawa do nieuznania i niewykonania nakazu w przypadku złamania zasady ne bis in idem.
Poprawka 43 Artykuł 9 ustęp 1 litera b)
b) w przypadku, o którym mowa w art. 7 ust. 3, nakaz wykonania odnosi się do czynów, które nie stanowiłyby przestępstwa zgodnie z prawem państwa wykonującego; jednakże, w odniesieniu do podatków lub opłat, ceł i obrotu dewizowego nie można odmówić wykonania nakazu wykonania na tej podstawie, że prawo państwa wykonującego nie nakłada tego samego rodzaju podatków lub opłat albo też nie zawiera tego samego rodzaju przepisów dotyczących podatków, opłat, ceł oraz obrotu dewizowego, co prawo państwa wydające;	b) w przypadku, o którym mowa w art. 7 ust. 3, wyrok odnosi się do czynów, które nie stanowiłyby przestępstwa zgodnie z prawem państwa wykonującego; jednakże, w odniesieniu do podatków lub opłat, ceł i obrotu dewizowego nie można odmówić wykonania wyroku na tej podstawie, że prawo państwa wykonującego nie nakłada tego samego rodzaju podatków lub opłat albo też nie zawiera tego samego rodzaju przepisów dotyczących podatków, opłat, ceł oraz obrotu dewizowego, co prawo państwa wydające;
Uzasadnienie
Dla zachowania spójności ze zmianami w tytule decyzji ramowej.
Poprawka 44 Artykuł 9 ustęp 1 litera c)
c) wykonanie orzeczenia zgodnie z prawem państwa wykonującego uległo przedawnieniu, o ile europejski nakaz wykonania odnosi się do czynów, które wchodzą w zakres jurysdykcji państwa wykonującego zgodnie z jego własnym prawem;	c) wykonanie sankcji zgodnie z prawem państwa wykonującego uległo przedawnieniu i odnosi się do czynów, które wchodzą w zakres jurysdykcji państwa wykonującego zgodnie z jego własnym prawem;
Poprawka 45 Artykuł 9 ustęp 1 litera c a) (nowa)
	ca) istnieje immunitet w prawie państwa wykonującego, co uniemożliwia wykonanie sankcji;
Poprawka 46 Artykuł 9 ustęp 1 litera d)
d) europejski nakaz wykonania został wydany przeciwko osobie fizycznej, która zgodnie z przepisami państwa wykonującego, ze względu na swój wiek nie może zostać pociągnięta do odpowiedzialności karnej za czyny w związku z którymi wydano europejski nakaz wykonania;	d) sankcja została nałożona na osobę, która zgodnie z przepisami państwa wykonującego, ze względu na swój wiek nie może zostać pociągnięta do odpowiedzialności karnej za czyny w związku z którymi wydano wyrok;
Poprawka 47 Artykuł 9 ustęp 1 litera e)
e) w chwili otrzymania europejskiego nakazu wykonania przez właściwy organ, zgodnie z art. 4 ust. 1, pozostały do odbycia mniej niż cztery miesiące sankcji;	e) w chwili otrzymania wyroku przez właściwy organ państwa wykonującego, pozostało do odbycia mniej niż sześć miesięcy sankcji;
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 7. Co najmniej sześć miesięcy pozostałe do odbycia sankcji w państwie wykonującym jest przesłanką do idei rehabilitacji.
Poprawka 48 Artykuł 9 ustęp 1 litera f)
f) dana osoba nie wyraża zgody na przekazanie europejskiego nakazu wykonania, a nakaz został wydany w celu wykonania sankcji orzeczonej zaocznie, o ile osoba ta nie została osobiście wezwana lub poinformowana w inny sposób o czasie i miejscu postępowania, które zakończyło się wydaniem orzeczenia zaocznego lub jeżeli osoba ta nie zgłosiła właściwemu organowi, że nie kwestionuje rozstrzygnięcia;	f) wyrok został wydany in absentia, chyba, że certyfikat stwierdza, że osoba była wezwana osobiście i poinformowana poprzez przedstawiciela właściwego organu zgodnie z prawem krajowym, o miejscu i czasie postępowania, na mocy którego wydano wyrok in absentia;
Poprawka 49 Artykuł 9 ustęp 1 litera g)
g) osoba fizyczna, wobec której został wydany europejski nakaz wykonania, nie posiada ani obywatelstwa państwa wykonującego, ani miejsca legalnego pobytu stałego w tym państwie, ani też nie łączą jej z nim jeszcze bliskie związki.	skreślona
Poprawka 50 Artykuł 9 ustęp 2
2. W przypadkach określonych w ust. 1 lit. a), f) i g) zanim właściwy organ państwa wykonującego podejmie decyzję o odmowie uznania i wykonania europejskiego nakazu wykonania, zasięga opinii właściwego organu w państwie wydającym, z wykorzystaniem wszelkich odpowiednich środków, a w stosownych przypadkach zwraca się też z prośbą o niezwłoczne przekazanie wszelkich niezbędnych dodatkowych informacji.	2. W przypadkach określonych w ust. 1 lit. a), aa), - ab) i f), zanim właściwy organ państwa wykonującego podejmie decyzję o odmowie uznania wyroku i wykonania sankcji, zasięga opinii właściwego organu w państwie wydającym, z wykorzystaniem wszelkich odpowiednich środków, a w stosownych przypadkach zwraca się też z prośbą o niezwłoczne przekazanie wszelkich niezbędnych dodatkowych informacji.
Poprawka 51 Artykuł 9 ustęp 2 a (nowy)
	2a. Uznanie wyroku może zostać przełożone w państwie wykonującym, jeżeli dostarczony certyfikat, o którym mowa w art. 4, jest niepełny lub wyraźnie nie odpowiada wyrokowi.
Uzasadnienie
W oparciu o art. 18 decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu zatrzymania.
Poprawka 52 Artykuł 10, tytuł
Decyzja w sprawie europejskiego nakazu wykonania oraz terminy	Decyzja w sprawie wykonania wyroku oraz terminy
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka wynika ze zmiany terminu „europejski nakaz wykonania” w całym tekście.
Poprawka 53 Artykuł 10 ustęp 1
1. Właściwy organ państwa wykonującego podejmuje decyzję w sprawie wykonania europejskiego nakazu wykonania tak szybko jak to możliwe, a w każdym razie w terminie nieprzekraczającym trzech tygodni od otrzymania tego nakazu.	1. Właściwy organ państwa wykonującego podejmuje decyzję, tak szybko jak to możliwe, o uznaniu wyroku i wykonaniu sankcji oraz poinformuje o tym państwo wydające, a także o jakiejkolwiek decyzji podjętej zgodnie z art. 8 ustęp 2 i 3.
Uzasadnienie
Ograniczenia czasowe powinny być krótkie, ale realistyczne.
Poprawka 54 Artykuł 10 ustęp 1 a (nowy)
	1a. Ostateczna decyzja o uznaniu wyroku i wykonaniu sankcji zostanie podjęta w okresie do 30 dni od daty otrzymania wyroku i certyfikatu, chyba, że istnieją podstawy do odłożenia jej zgodnie z art. 9 ust. 2 a.
Poprawka 55 Artykuł 10 ustęp 1 b (nowy)
	1b. W innych przypadkach oraz, gdy istnieją podstawy do odłożenia zgodnie z art.9 ust. 2 a, ostateczna decyzja o uznaniu wyroku i wykonaniu sankcji zostanie podjęta w okresie do 60 dni od daty otrzymania wyroku i certyfikatu.
Poprawka 56 Artykuł 10 ustęp 2 a (nowy)
	2a. Jeżeli w szczególnych przypadkach nie można podjąć decyzji o uznaniu wyroku i wykonaniu sankcji w okresie wyznaczonym w ust. 1a i 1b, właściwe władze państwa wykonującego niezwłocznie poinformują o tym fakcie i jego powodach właściwe władze państwa wydającego. W takim przypadku ograniczenie czasowe zostanie przedłużone o kolejne 30 dni.
Uzasadnienie
Ograniczenia czasowe powinny być krótkie, ale realistyczne.
Poprawka 57 Artykuł 11 ustęp 1
1. Jeżeli osoba, wobec której wydany został europejski nakaz wykonania przebywa w państwie wydającym, jest ona przekazywana do państwa wykonującego możliwie najszybciej w terminie uzgodnionym między właściwymi organami państwa wydającego i państwa wykonującego.	1. Jeżeli osoba skazana przebywa w państwie wydającym, jest ona przekazywana do państwa wykonującego oraz nie później niż 30 dni od podjęcia ostatecznej decyzji państwa wykonującego o uznaniu wyroku i wykonaniu sankcji.
Uzasadnienie
Ograniczenia czasowe powinny być krótkie, ale realistyczne.
Poprawka 58 Artykuł 11 ustęp 2
2. Przekazanie osoby następuje w terminie nieprzekraczającym dwóch tygodni od wydania ostatecznej decyzji o wykonaniu europejskiego nakazu wykonania.	skreślony
Poprawka 59 Artykuł 11 ustęp 3
3. Jeżeli nieprzewidziane okoliczności uniemożliwiają przekazanie osoby w terminie określonym w ust. 2, właściwe organy państwa wydającego i wykonującego niezwłocznie kontaktują się ze sobą i uzgadniają nowy termin przekazania.	3. Jeżeli nieprzewidziane okoliczności uniemożliwiają przekazanie osoby w terminie określonym w ust. 1, właściwe organy państwa wydającego i wykonującego niezwłocznie kontaktują się ze sobą. Przekazanie odbywa się jak tylko przestaną istnieć te okoliczności. Właściwe władze państwa wydającego niezwłocznie poinformują właściwe władze państwa wykonującego oraz uzgodnią nową datę przekazania. W takim przypadku, przekazanie nastąpi w ciągu 10 dni od nowo przyjętej daty.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 23 ust. 4 decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania.
Poprawka 60 Artykuł 12 ustęp 1
1. Każde Państwo Członkowskie wyraża zgodę na tranzyt przez swoje terytorium osoby skazanej, która jest przekazywana państwu wykonującemu pod warunkiem, że dane Państwo Członkowskie otrzymało informacje obejmujące:   a)     tożsamość i obywatelstwo osoby, której dotyczy europejski nakaz wykonania; b)     istnienie europejskiego nakazu wykonania; c)      rodzaj i kwalifikację prawną przestępstwa stanowiącego podstawę wydania europejskiego nakazu wykonania; d)     opis okoliczności przestępstwa, w tym jego daty i miejsca.	1. Każde państwo członkowskie jest informowane o tranzycie przez swoje terytorium osoby skazanej, która jest przekazywana państwu wykonującemu oraz otrzymuje kopię certyfikatu od państwa wydającego.
Uzasadnienie
Informowanie a nie zezwalanie na tranzyt zmniejszy biurokrację w tej sprawie.
Poprawka 61 Artykuł 12 ustęp 2
2. Wniosek tranzytowy i informacje określone w ust. 1 mogą zostać przekazane za pomocą jakiegokolwiek środka pozwalającego na uzyskanie dokumentu pisemnego. Państwo Członkowskie, przez którego terytorium ma się odbyć tranzyt, powiadamia w ten sam sposób o swojej decyzji, która podejmowana jest w trybie priorytetowym, nie później niż w terminie tygodnia od otrzymania wniosku.	2. Wniosek tranzytowy i certyfikat określony w ust. 1 mogą zostać przekazane za pomocą jakiegokolwiek środka pozwalającego na uzyskanie dokumentu pisemnego. Państwo Członkowskie, przez którego terytorium ma się odbyć tranzyt, powiadamia w ten sam sposób o swojej decyzji, która podejmowana jest w trybie priorytetowym, nie później niż w terminie tygodnia od otrzymania wniosku.
Poprawka 62 Artykuł 12 ustęp 2 a (nowy)
	2a. Państwo członkowskie tranzytu może przetrzymać w areszcie osoby skazanej jedynie przez czas, jaki jest konieczny dla tranzytu przez jego terytorium.
Poprawka 63 Artykuł 12 ustęp 3
3. Wniosek tranzytowy nie jest wymagany w wypadku transportu drogą lotniczą, jeżeli nie są planowane międzylądowania. Jednakże, w przypadku niezaplanowanego lądowania, państwo wydające przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1.	3. Informacja tranzytowa nie jest wymagana w wypadku transportu drogą lotniczą, jeżeli nie są planowane międzylądowania. Jednakże, w przypadku niezaplanowanego lądowania, państwo wydające przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, w ciągu 48 godzin.
Poprawka 64 Artykuł 13 ustęp 1
1. Wykonanie europejskiego nakazu wykonania podlega prawu państwa wykonującego w taki sam sposób jak wykonanie sankcji nałożonych przez to państwo. Jedynie organy państwa wykonującego, z zastrzeżeniem z ust. 2 i 3, są właściwe w sprawach dotyczących procedury wykonania i określenia wszystkich odnoszących się do niej środków, w tym podstaw zwolnienia warunkowego.	1. Wykonanie sankcji podlega prawu państwa wykonującego. Jedynie organy państwa wykonującego, z zastrzeżeniem z ust. 2 i 3, są właściwe w sprawach dotyczących procedury wykonania i określenia wszystkich odnoszących się do niej środków, w tym podstaw zwolnienia warunkowego.
Poprawka 65 Artykuł 13 ustęp 2
2. Właściwy organ państwa wykonującego zalicza każdy okres pozbawienia wolności odbyty w państwie wydającym lub w innym państwie w związku z sankcją, w odniesieniu do której wydany został europejski nakaz wykonania na poczet kary pozbawienia wolności, która ma zostać odbyta w państwie wykonującym.	2. Właściwy organ państwa wykonującego zalicza pełen okres pozbawienia wolności odbyty przez osobę skazaną w związku z karą nałożoną wyrokiem, na poczet kary pozbawienia wolności, która ma zostać odbyta w państwie wykonującym.
Poprawka 66 Artykuł 13 ustęp 3
3. O ile nie uzgodniono inaczej między państwem wydającym i państwem wykonującym, warunkowe zwolnienie może być udzielone jedynie pod warunkiem, że osoba skazana odbyła w sumie przynajmniej połowę sankcji w państwach wydającym i wykonującym.	3. O ile nie uzgodniono inaczej między państwem wydającym i państwem wykonującym, warunkowe zwolnienie może być udzielone jedynie pod warunkiem, że osoba skazana odbyła w sumie przynajmniej połowę sankcji w państwach wydającym i wykonującym lub sankcję o określonym czasie trwania, zgodnie z prawem państwa wydającego i wykonującego.
Uzasadnienie
W stanowisku przedstawionym w dniu 22 stycznia Komitet Ekspertów Rady Europy zajmujący się funkcjonowaniem europejskich konwencji w dziedzinie przestępczości nie zgodził się z opinią, że ustanowienie minimalnego okresu byłoby ze szkodą dla elastyczności i uniemożliwiłoby indywidualne rozwiązywanie kwestii. Wobec tego komitet opowiedział się za środkiem opierającym się na koncepcji „okresu o określonym czasie trwania, który odpowiada potrzebom wymiaru sprawiedliwości”.
Poprawka 67 Artykuł 14 ustęp 1 a (nowy)
	1a. Ustęp 1 ma zastosowanie do osób przekazywanych, jeżeli przejeżdżają przez tranzytowe państwa członkowskie.
Uzasadnienie
Należy włączyć zasadę specjalności dla zapewnienia ochrony praw osób skazanych, w sytuacji, gdy nie jest wymagana ich zgoda.
Poprawka 68 Artykuł 15 ustęp 1
1. Państwo wydające jak również państwo wykonujące mogą udzielić amnestii lub zastosować ułaskawienie.	1. Państwo wydające po konsultacji z państwem wykonującym lub państwo wykonujące może udzielić amnestii lub zastosować ułaskawienie.
Uzasadnienie
Nie można zaakceptować sytuacji, w której państwo wydające ma możliwość zastosowania prawa do udzielenia amnestii lub ułaskawienia, jeżeli skazana osoba została przekazana do państwa wykonującego i stosuje się prawo tego państwa.
Poprawka 69 Artykuł 17 litera b)
b) wszelkich decyzjach o odmowie uznania i wykonania europejskiego nakazu wykonania zgodnie z art. 9, wraz z uzasadnieniem decyzji;	b) wszelkich decyzjach o odmowie uznania wyroku i wykonania sankcji zgodnie z art. 9, w całości lub częściowo, wraz z uzasadnieniem decyzji;
Poprawka 70 Artykuł 17 litera c)
c) dostosowaniu sankcji zgodnie z art. 8 ust. 2 lub 3, wraz z uzasadnieniem decyzji;	c) wszelkich decyzji dotyczących sankcji zgodnie z art. 8 ust. 2 lub 3, wraz z uzasadnieniem decyzji oraz z uwzględnieniem różnic w prawie zainteresowanych państw członkowskich;
Uzasadnienie
Ze szczególną ostrożnością należy odnieść się do różnic w karach stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich.
Poprawka 71 Artykuł 17 litera d)
d) całkowitym lub częściowym niewykonaniu nakazu z powodów, o których mowa w art. 8 ust. 4, art. 13 ust. 1, i art. 15, ust. 1, wraz z uzasadnieniem decyzji oraz, w przypadku częściowego niewykonania z powodów, o których mowa w art. 8 ust. 4 wraz z wnioskiem o udzielenie informacji, która część sankcji odnosi się do czynów będących przedmiotem nakazu;	d) całkowitym lub częściowym niewykonaniu sankcji z powodów, o których mowa w art. 13 ust. 1, i art. 15, ust. 1, wraz z uzasadnieniem decyzji;
Poprawka 72 Artykuł 17 litera e)
e) okoliczności, że dana osoba bez uzasadnienia nie rozpoczęła jeszcze odbywania sankcji;	skreślona
Poprawka 73 Artykuł 17 litera g a) (nowa)
	ga) po uznaniu i zaakceptowaniu wyroku.
Poprawka 74 Artykuł 17 a (nowy)
	Artykuł 17a Języki   Certyfikat – standardowy formularz jak w załączniku – musi być przetłumaczony na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych państwa wykonującego. Każde państwo członkowskie może w trakcie przyjęcia niniejszej decyzji ramowej lub w późniejszym okresie złożyć oświadczenie w Sekretariacie Generalnym Rady deklarując, że zaakceptuje tłumaczenie na jeden lub więcej innych języków urzędowych Unii.

• [1]  Dz.U. C 150 z 21.6.2005, str. 1.

UZASADNIENIE

1. Wprowadzenie

Niniejsza inicjatywa Austrii, Finlandii i Szwecji zmierza do przyspieszenia procesu przekazywania osób skazanych do państwa, z którym dana osoba jest w jakiś sposób powiązana, oraz gdzie wydaje się prawdopodobne, że otrzyma największe możliwości rehabilitacji społecznej. Decyzja ramowa wprowadza przyspieszony mechanizm uznawania i wykonywania przez państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, w którym posiada stały pobyt lub z którym łączą ją bliskie więzi sankcji obejmujących pozbawienie wolności lub środki bezpieczeństwa (w przypadku niepoczytalności lub ograniczonej odpowiedzialności) nałożonych na daną osobę przez sąd innego państwa członkowskiego.

Inicjatywa uwzględnia także konkluzje rady z Tampere, a w szczególności wzmocnienie wzajemnego uznawania decyzji w sprawach karnych, promowanie wzajemnego zaufania między krajowymi władzami sadowymi, opracowanie spójnej polityki Unii w sprawach karnych w celu skutecznego zwalczania wszelkich form poważnych przestępstw w szczególności ustalając minimalne sankcje.

Zgodnie z konwencją Rady Europy o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 r., ratyfikowanej przez wszystkie państwa członkowskie, osoby skazane mogą być przekazane w celu odbycia tam pozostałej części kary jedynie do kraju, którego są obywatelami, i tylko za ich zgodą oraz zgodą zainteresowanych państw. Dodatkowy protokół konwencji z dnia 18 grudnia 1997 r., który, jak należy zauważyć, nie został ratyfikowany przez wszystkie państwa członkowskie, ogranicza zakres zgody osób skazanych.

Pierwsza wymiana poglądów i przekazanie dokumentu roboczego miało miejsce na posiedzeniu Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dniu ….. .

2. Cel wniosku

Oryginalny tekst (7307/05 COPEN 54) został już zmodyfikowany przez właściwą grupę roboczą Rady, co wprowadziło do dokumentu następujące punkty kluczowe:

· stosowanym systemem jest korzystanie z certyfikatu (formularz standardowy) przekazywanego do wykonania wraz z nakazem nałożenia kary zgodnie z art. 7 ust. 1 decyzji ramowej w sprawie wzajemnego uznawania kar finansowych (Dz. U. L z dnia 22 marca 2005 r.) zamiast z europejskiego nakazu aresztowania, do którego odnosi się oryginalny dokument;

· kryteria do przekazywania osób skazanych z jednego państwa członkowskiego do innego w celu odbycia w nim pozostałej części kary, są następujące: a) obywatelstwo i legalny pobyt, b) legalny pobyt oraz c) państwo, do którego osoba skazana zgadza się zostać przekazana i z którym łączą ją bliskie więzi. W procesie przekazywania nakazu do państwa wykonującego, wprowadzono przepis o ustnym lub pisemnym przedłożeniu opinii osoby skazanej, jeżeli nie ma ona prawa do złożenia odwołania;

· lista 32 przestępstw, identyczna z lista włączoną do decyzji ramowej nr 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania, dla których nie jest wymagana weryfikacja istnienia podwójnej odpowiedzialności karnej za czyn w celu uznania i wykonania sankcji obejmującej pozbawienie wolności;

· procedura dostosowania, w pewnych okolicznościach sankcji do innej kary kompatybilnej z prawem państwa wykonującego, jeżeli dana sankcja jest niezgodna w zakresie jej trwania lub natury. W każdym przypadku, propozycja musi być zgodna z postanowieniami art. 10 ust.2 Konwencji Rady Europy o przekazywaniu osób skazanych z dnia 21 marca 1983 r., stosującej zasadę odbycia reszty kary, a nie zasadę „dostosowywania kary” niezgodną z zasadą wzajemnego uznawania. Nie istnieją okoliczności, w jakich kara może zostać zamieniona w karę pieniężną, i nie jest możliwe, aby kara była ostrzejsza niż kara nałożona przez państwo wydające;

· podstawą do nieuznania i niewykonania nakazu są: a) brak wypełnionego certyfikatu, b) niespełnienie kryteriów, na jakich opiera się przekazanie osób skazanych, c) złamanie zasady ne bis in idem, d) wyrok skazujący za przestępstwo niewymienione w art. 7, e) przedawnienie, f) istnienie azylu lub przywileju, g) brak odpowiedzialności karnej osoby oraz h) reszta kary pozostała do odbycia jest mniejsza niż 4 miesiące.

3. Opinia sprawozdawcy

1.        Istnieje konieczność sprecyzowania wyrażenia: „z którym osobę łączą inne bliskie związki” w przypadku, gdy nakaz jest przekazywany jedynie za zgodą osoby skazanej. Ponadto należy jasno rozróżnić kryteria „narodowości” i „stałego pobytu”.

2.        Pojęcie „stanowisko” (stanowisko osoby skazanej wyrażone ustnie bądź na piśmie) powinno zostać zrewidowane, ponieważ nie precyzuje praktycznych konsekwencji uwzględnienia tego stanowiska odnośnie do przekazania i wyboru państwa.

3.        Ofiara(y) osoby skazanej powinny także być informowane o nakazie przekazania danej osoby do innego państwa członkowskiego zgodnie z postanowieniami decyzji ramowej Rady 2001/220.WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. o pozycji ofiary w postępowaniu karnym. W szczególności należy uwzględnić wrażliwą sytuację ofiar, ewentualne postępowania o odszkodowanie oraz ich prawo do informacji o wyniku postępowania i bezpośredniego uczestnictwa, którego są pozbawiani w przypadku przekazywania osób skazanych. W ten sposób zagwarantuje im się równe traktowanie, poszanowanie ich godności oraz ich prawo do uczestniczenia w procesie.

4.        Istnieje wiele zastrzeżeń, co do potrzeby włączenia specjalnej listy przestępstw. Ustala się nie więcej niż trzy lata jako minimalny wymiar kary oraz należy zapewnić, że pozostaje co najmniej sześć miesięcy do zakończenia kary do odbycia w państwie wykonującym. Sprawdzenie istnienia podwójnej odpowiedzialności karnej uchroni przed przekazywaniem do odbycia kary za czyn, który w państwie wykonania nie jest uznawany za przestępstwo.

5.        Należy być wyjątkowo ostrożnym w dostosowywaniu kar do prawa państwa wykonującego z uwagi na różnice w karach stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich.

6.        Dane wymagane w trakcie procedury transferu są zbyteczne, np. „charakter i klasyfikacja prawna przestępstwa”, „opis okoliczności przestępstwa”. Cała procedura jest zbyt biurokratyczna i sformalizowana. Ponadto sprawozdawca ma zastrzeżenia co do stwierdzenia: państwo członkowskie UE „zezwalające” innemu państwu na tranzyt osoby skazanej przez jego terytorium, podczas gdy mowa o obszarze, na którym obowiązuje swobodny przepływ osób i gdzie granice zostały zniesione. (Być może należy rozszerzyć zasadę specyfikacji na państwa członkowskie, przez których terytorium przejeżdża tranzytem osoba skazana.)

7.        W szczególności, ponieważ celem jest ograniczenie zakresu zgody osoby skazanej, należałoby zastosować zasadę specyfikacji dla zapewnienia, że osoby skazane nie są stawiane przed sądem za czyny inne niż te, za które odbywają karę.

8.        Sytuacja, w której państwo wydające ma prawo do udzielenia amnestii, ułaskawienia lub rewizji, jeżeli osoba skazana została przekazana do państwa wykonującego i prawo tego państwa ma zastosowanie, jest nie do przyjęcia ­ ewentualnie po konsultacji z państwem wydającym.

9.        Temat do debaty: idea promowania europejskiego prawa karnego.

PROCEDURA

Tytuł	Inicjatywa Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, dotycząca decyzji ramowej Rady w sprawie europejskiego nakazu wykonania i przekazywania osób skazanych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej
Odsyłacze	7307/2005 – C6-0139/2005 – 2005/0805(CNS)
Data konsultacji z PE	18.5.2005
Komisja przedmiotowo właściwa   Data ogłoszenia na posiedzeniu	LIBE 26.5.2005
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii   Data ogłoszenia na posiedzeniu
Opinia niewydana   Data wydania decyzji
Ściślejsza współpraca   Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca(y)   Data powołania	Ioannis Varvitsiotis 4.7.2005
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji	24.1.2006		20.3.2006		18.4.2006
Data przyjęcia	15.5.2006
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	38 0 0
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Alexander Alvaro, Roberta Angelilli, Edit Bauer, Johannes Blokland, Mihael Brejc, Kathalijne Maria Buitenweg, Maria Carlshamre, Giusto Catania, Carlos Coelho, Fausto Correia, Kinga Gál, Patrick Gaubert, Elly de Groen-Kouwenhoven, Ewa Klamt, Magda Kósáné Kovács, Barbara Kudrycka, Stavros Lambrinidis, Romano Maria La Russa, Sarah Ludford, Antonio Masip Hidalgo, Claude Moraes, Lapo Pistelli, Martine Roure, Inger Segelström, Antonio Tajani, Ioannis Varvitsiotis, Manfred Weber, Stefano Zappalà, Tatjana Ždanoka
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego	Camiel Eurlings, Giovanni Claudio Fava, Sophia in 't Veld, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Bill Newton Dunn, Marie-Line Reynaud
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego	Panagiotis Beglitis, Emine Bozkurt, Pasqualina Napoletano
Data złożenia	17.5.2006
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)	...